Naresuan University Journal
Not a member yet
39887 research outputs found
Sort by
การประมาณแรงตึงผิวของน้ำมันพืชด้วยกฎควบรวมพลังงานอิสระ
No full text แรงตึงผิวเป็นสมบัติทางกายภาพที่สำคัญของของเหลวโดยเป็นตัวกำหนดขนาดของละอองจากหัวฉีดและการเผาไหม้ในกระบอกสูบ งานวิจัยนี้สนใจการประมาณแรงตึงผิวของน้ำมันพืชจากกฎควบรวมพลังงานอิสระของมาร์ติน (Martin’s rule of free energy additivity) ซึ่งคลอบคลุมถึงพลังงานอิสระของปฏิสัมพันธ์ระหว่างผิว (Free energy of interfacial interaction) สมการที่นำเสนอสามารถประมาณแรงตึงผิวของน้ำมันพืชได้จาก 2 วิธี คือ 1) จำนวนอะตอมคาร์บอนเฉลี่ย ( ) จำนวนพันธะคู่เฉลี่ย ( ) หรือ 2) ค่าสะปอน นิฟิเคชัน (SN) และค่าไอโอดีน (IV) ในการศึกษาใช้ข้อมูลจากเอกสารอ้างอิงมาใช้ในการศึกษาและสนับสนุนเพื่อยืนยันความถูกต้องแม่นยำของสมการที่จะนำไปใช้ สมการที่นำเสนอง่ายต่อการใช้งานและมีความถูกต้องแม่นยำในการประมาณแรงตึงผิวของน้ำมันพืชที่อุณหภูมิต่างๆ เทียบกับข้อมูลจากเอกสารอ้างอิง โดยทั้ง 2 วิธีมีความแม่นยำเท่ากัน โดยค่าความคลาดเคลื่อนสัมบูรณ์เฉลี่ยและค่าความคลาดเคลื่อนมาตรฐานที่ช่วงอุณหภูมิ 10-140oC เท่ากับ 0.33% และ 0.120 ตามลำดับ (80 ข้อมูล) การใช้สมการทำนายแรงตึงผิวนอกช่วงอุณหภูมิที่นำเสนออาจทำให้ความแม่นยำต่ำลง
คำสำคัญ: กฎควบรวมพลังงานอิสระ การประมาณ น้ำมันพืช พลังงานปฏิสัมพันธ์ระหว่างผิว แรงตึงผิว
Surface tension is an important physical property of liquid. It dictates atomization of the fuel injector and combustion in the combustion chamber. In this work, an empirical approach for estimation surface tension of vegetable oils from the Martin’s rule of free energy additivity is extended to cover free energy of interfacial interaction. เป็น The proposed equations can estimate the surface tension of vegetable oils from either 1) its average carbon number of atoms ( ) and number of double bonds average ( ) or 2) its saponification number (SN) and iodine value (IV). Data available in literatures are used to validate, and support the speculations derived from the proposed equation. The proposed equations are easy to use and the estimated surface tension values of vegetable oils at different temperatures agree well with the literature values by both equations. The average absolute deviation (AAD (%)) and standard error of estimated at 10-140oC are 0.33% and 0.120, respectively (80 data points). Using the propose equation beyond this presented temperature range may possibly make lower accuracy.
Keywords: Law of free energy additivity, Estimating, Vegetable oils, free energy of interfacial interaction, Surface tensio
Evaluation of the Assessment Tool for Undergraduate Student’s Volunteering Behavior and Invariance of the Model / การประเมินเครื่องมือวัดพฤติกรรมการมีจิตอาสาของนักศึกษาปริญญาตรี และความไม่แปรเปลี่ยนของโมเดลการวัด
No full textบทคัดย่อการวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. เพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจของแบบวัด 2. เพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันอันดับที่สองของแบบวัด 3. เพื่อศึกษาความไม่แปรเปลี่ยนของโมเดลการวัดของแบบวัด และ 4. เพื่อศึกษาความตรงของแบบวัดระหว่างแบบวัดที่เป็นมาตรฐานกับแบบวัดที่สร้างขึ้นใหม่ การวิจัยครั้งนี้ได้ทำการสุ่มตัวอย่างโดยใช้วิธีแบบหลายขั้นตอนกำหนดโควต้า (Multistage Quota Random Sampling) กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาปริญญาตรี ซึ่งแบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม ได้แก่ 1) กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิเคราะห์คุณภาพรายข้อและการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ (Exploratory Factor Analysis) จำนวน 300 คน 2) กลุ่มตัวอย่างเพื่อนำมาทำการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันอันดับที่สอง (Confirmatory Factor Analysis) และทำการศึกษาความไม่แปรเปลี่ยนของโมเดลการวัด จำนวน 300 คน และ 3) กลุ่มตัวอย่างที่นำมาหาค่าความตรงของเครื่องมือวัดแบบ Convergent Validity จำนวน 120 คน ผลการวิเคราะห์ข้อมูลสรุปได้ 4 ประการ ดังนี้ ประการแรก เมื่อวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจของแบบวัด พบว่า ได้องค์ประกอบของแบบวัด จำนวน 3 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) รณรงค์ช่วยเหลือสังคม จำนวน 5 ข้อ 2) บริจาคสิ่งของช่วยเหลือ จำนวน 4 ข้อ และ 3) กระทำเพื่อส่วนรวม จำนวน 4 ข้อ รวมทั้งสิ้น 13 ข้อ ซึ่งสามารถอธิบายความแปรปรวนได้ 64.81% ประการที่สอง เมื่อทำการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันอันดับที่สอง ปรากฏว่า โมเดลกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ โดยมีค่า Chi-Square = 60.11, df = 47, p-value = 0.09, GFI = 0.97, CFI = 1.00, RMSEA = 0.03, SRMR = 0.04 ประการที่สาม ผลการวิเคราะห์ความไม่แปรเปลี่ยนของโมเดล พบว่า ไม่มีความแปรเปลี่ยนของโมเดลการวัดในเชิงรูปแบบโมเดล (Form) และความไม่แปรเปลี่ยนของน้ำหนักองค์ประกอบ (LY) ตามเกรดเฉลี่ย ประการสุดท้าย แบบวัดพฤติกรรมการมีจิตอาสา มีความสัมพันธ์ทางบวกกับแบบวัดพฤติกรรมการมีจิตอาสาที่มีมาตรฐานสูง (r = 0.73) คำสำคัญ: การวิเคราะห์องค์ประกอบ ความไม่แปรเปลี่ยนของโมเดลการวัด ความตรง พฤติกรรมการมีจิตอาสา นักศึกษาปริญญาตรี AbstractThe purposes of this research were (1) conducting exploratory factor analysis; (2) conducting the second order confirmatory factor analysis; (3) testing measurement invariance; and (4) testing standardized measurement with a new one. This research used multistage quota random sampling. The samples of the study were undergraduate students which were divided into three groups as followed. First, 300 students were selected for exploratory factor analysis. Second, 300 students were selected for the second order confirmatory factor analysis and testing measurement invariance. Finally, 120 students were selected for testing convergent validity measurement.The results of the research were as followed. Firstly, exploratory factor analysis found three factors; namely, five items for social care campaigns, four items for social donation, and four items for participation. Those 13 items described the variance at 64.81%. Secondly, the second order confirmatory factor analysis found that the model harmonized with the empirical evidence at Chi-Square = 60.11, df = 47, p-value = 0.09, GFI = 0.97, CFI = 1.00, RMSEA = 0.03, SRMR = 0.04. Thirdly, the result of the measurement invariance test showed that measurement invariance in terms of pattern were not changed with the grade point average. Finally, public consciousness measurement form has a positive relationship with high public consciousness standard (r = 0.73). Keywords: Factor Analysis, Measurement Invariance, Convergent Validity, Volunteering Behavior, Undergraduate Student
An unsuccessful attempt to demonstrate attentional orienting within the purely emotional domain
No full textInhibition of return (IOR) is an attentional effect that has been much researched in the spatial domain, whereby people are slower to respond to stimuli presented in a previously attended location. Recently, Chao (2010) reported that participants were slower to respond to a negative schematic facial target compared with a positive facial target if they had previously viewed a cue with a negative expression, which he interpreted as IOR in the purely emotional domain. That is, once their attention is drawn away, people are slower to reattend to negative emotions. Here, we investigated whether this effect could be observed when controlling for the valence of the target and when using a more naturalistic human facial expression as a cue. We replicated Chao's findings using real face cues, observing slower responses for negative cues followed by negative versus positive targets, and faster responses for positive cues followed by positive versus negative targets. However, our reanalysis indicates that these effects are better accounted for by the valence (positive/negative) of the target, with responses being slower to negative compared with positive facial expressions regardless of the preceding cue. In conclusion, orienting in the emotional domain could not be measured using a cue-target task, as the effect of responding to emotional targets eclipsed any potential emotional cuing effect
Observation of Long-Range Elliptic Azimuthal Anisotropies in s√=s=13 and 2.76 TeV pppp Collisions with the ATLAS Detector
No full textATLAS has measured two-particle correlations as a function of the relative azimuthal angle, Δϕ, and pseudorapidity, Δη, in √s=13 and 2.76 TeV pp collisions at the LHC using charged particles measured in the pseudorapidity interval |η|<2.5. The correlation functions evaluated in different intervals of measured charged-particle multiplicity show a multiplicity-dependent enhancement at Δϕ∼0 that extends over a wide range of Δη, which has been referred to as the “ridge.” Per-trigger-particle yields, Y(Δϕ), are measured over 2<|Δη|<5. For both collision energies, the Y(Δϕ)distribution in all multiplicity intervals is found to be consistent with a linear combination of the per-trigger-particle yields measured in collisions with less than 20 reconstructed tracks, and a constant combinatoric contribution modulated by cos(2Δϕ). The fitted Fourier coefficient, v2,2, exhibits factorization, suggesting that the ridge results from per-event cos(2ϕ) modulation of the single-particle distribution with Fourier coefficients v2. The v2 values are presented as a function of multiplicity and transverse momentum. They are found to be approximately constant as a function of multiplicity and to have a pT dependence similar to that measured in p+Pb and Pb+Pb collisions. The v2 values in the 13 and 2.76 TeV data are consistent within uncertainties. These results suggest that the ridge in pp collisions arises from the same or similar underlying physics as observed in p+Pb collisions, and that the dynamics responsible for the ridge has no strong √s dependence
PID+Fuzzy Controller Design for Obstacle Avoidance of Indoor Mobile Robot / การออกแบบตัวควบคุมพีไอดี+ฟัซซีสำหรับการหลบหลีกสิ่งกีดขวาง ของหุ่นยนต์เคลื่อนที่ภายในอาคาร
No full textบทคัดย่อบทความนี้นำเสนอการใช้ตัวควบคุมฟัซซีลอจิกสำหรับควบคุมการเคลื่อนที่ของหุ่นยนต์ขับเคลื่อน 2 ล้อ โดยเป็นการนำมาประยุกต์ใช้งานร่วมกับการสร้างเส้นทางการเคลื่อนที่ในระบบคาร์ทีเชียนและตัวควบคุมพีไอดี เพื่อควบคุมให้หุ่นยนต์เคลื่อนที่ตามเส้นทางที่กำหนดไว้ไปยังตำแหน่งเป้าหมายที่ต้องการพร้อมทั้งสามารถหลบหลีกสิ่งกีดขวางได้แบบอัตโนมัติ ซึ่งในงานนี้จะทำการทดสอบวิธีการควบคุมที่จะนำมาใช้กับหุ่นยนต์เคลื่อนที่อัตโนมัติที่จะสามารถนำมาใช้ทดแทนการใช้แรงงานมนุษย์ในการขนถ่ายสิ่งของวัสดุภายในโรงงานหรือคลังสินค้าได้ โดยทำการจำลองการเคลื่อนที่ของหุ่นยนต์ด้วยโมเดลทางคณิตศาสตร์ของหุ่นยนต์เคลื่อนที่ที่มีรูปแบบการขับเคลื่อนแบบดิฟเฟอเรนเชียลไดร์ฟด้วยโปรแกรม MATLAB/Simulink ซึ่งจากผลการทดสอบจำลองการเคลื่อนที่ของหุ่นยนต์พบว่าตัวควบคุมฟัซซี-พีไอดี สามารถควบคุมให้หุ่นยนต์เคลื่อนที่ไปตามเส้นทางที่กำหนดเพื่อไปยังตำแหน่งเป้าหมายที่ต้องการได้ โดยตัวควบคุมฟัซซีลอจิกสามารถสร้างเส้นทางการเคลื่อนที่ใหม่เพื่อหลบหลีกสิ่งกีดขวางให้กับหุ่นยนต์ได้ในกรณีที่หุ่นยนต์มีการตรวจพบสิ่งกีดขวางในเส้นทางการเคลื่อนที่หลัก ซึ่งเมื่อหุ่นยนต์เคลื่อนที่ถึงตำแหน่งเป้าหมายที่ต้องการแล้วมีค่าความผิดพลาดของตำแหน่งระหว่างหุ่นยนต์กับเป้าหมายสูงสุดไม่เกิน 0.025 เมตร คำสำคัญ: หุ่นยนต์เคลื่อนที่ หลบหลีกสิ่งกีดขวาง ตัวควบคุมฟัซซีลอจิก AbstractThis article presents the fuzzy logic controller used for motion control of 2-wheel mobile robot. The trajectory planning in cartesian space and PID controller is applied to track specified path toward a desired target point and to avoid the obstacle automatically. In this work, experimentations of the proposed algorithm for autonomous mobile robot can help to replace workers for material handling in factory or warehouse. Motion simulation using a mathematical model of differential drive mobile robot is performed by MATLAB/Simulink software. Simulation results show that the fuzzy-PID controller can control mobile robot to move along desired path toward the target, and then the fuzzy logic controller is able to generate a new path for mobile robot to avoid the obstacle when mobile robot detects the obstacle in original planned path and distance error when mobile robot reaches the target is less than 0.025 meters. Keywords: Mobile Robot, Obstacle Avoidance, Fuzzy Logic Controlle
