University of Crete Library | e-Journals service
Not a member yet
1777 research outputs found
Sort by
Aristotle on Akrasia
Get PDFΟ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ θεωρεί ότι προκύπτει ἀκρασία, διότι δεν αποδίδει στο δρων υποκείμενο έναν τρίτο ‘συλλογισμό’ σχετικά με το ποιο είναι συνολικά το καλύτερο (στο πλαίσιο μιας επιλογής). Το δρων υποκείμενο μπορεί να σκεφτεί ότι το καλύτερο είναι να φάει ένα γλυκό, αφού η ζημιά που προκαλεί ένα γλυκό είναι αμελητέα· σοβαρή ζημιά προκαλείται από την υπερβολική ποσότητα γλυκών.Το γεγονός αυτό υποδεικνύει ότι η ακρασία ίσως να εξαρτάται από επιχειρήματα τύπου σωρίτη ή από διολισθαίνουσα επιχειρηματολογία: ‘Ένα παραπάνω γλυκό δεν αλλάζει τίποτε’ κ.λπ. Προτείνω τρόπους για να αποφύγουμε τη διολίσθηση.(Ωστόσο, κάθε ακρασία δεν προκύπτει από διολίσθηση. Πιο συγκεκριμένα, στον πραγματικό ή επαπειλούμενο πόνο φαίνεται πως δεν μπορώ να αντισταθώ. Ο Αριστοτέλης δεν διαγιγνώσκει σωστά τη διαφορά ανάμεσα στην ηδονή και τον πόνο. Στην ηδονή μπορώ πάντα να αντισταθώ, στον έντονο πόνο συνήθως όχι.)Ο Αριστοτέλης προσεγγίζει τη συλλογιστική τύπου σωρίτη στα Φυσικά VII: ακόμα κι αν πολλοί άνδρες μαζί μπορούν να κινήσουν ένα πλοίο και κάθε άνδρας ξεχωριστά συμβάλλει στην αθροιστική κινητήρια δύναμη, αυτό δεν συνεπάγεται ότι ένας άνδρας μόνος του μπορεί να μετακινήσει ένα πλοίο για κάποια απόσταση· με ανάλογο τρόπο (κι αντίθετα προς τον Ζήνωνα) αν πολλοί σπόροι κεχριού ηχούν, καθώς πέφτουν, και κάθε σπόρος ξεχωριστά συμβάλλει στον ήχο αυτό, δεν συνεπάγεται ότι ένας σπόρος που πέφτει βγάζει ήχο. Ο Αριστοτέλης δεν εφαρμόζει αυτή τη συλλογιστική στην ακρασία: ένα γλυκό συμβάλλει στη ζημιά που προκαλούν τα πολλά γλυκά, αλλά μεμονωμένα το ένα γλυκό προκαλεί ασήμαντη ζημιά, ενώ δίνει σημαντική ηδονή. Ως εκ τούτου θεωρεί ότι προκύπτει ακρασία.Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ θεωρεί ότι προκύπτει ἀκρασία, διότι δεν αποδίδει στο δρων υποκείμενο έναν τρίτο ‘συλλογισμό’ σχετικά με το ποιο είναι συνολικά το καλύτερο (στο πλαίσιο μιας επιλογής). Το δρων υποκείμενο μπορεί να σκεφτεί ότι το καλύτερο είναι να φάει ένα γλυκό, αφού η ζημιά που προκαλεί ένα γλυκό είναι αμελητέα· σοβαρή ζημιά προκαλείται από την υπερβολική ποσότητα γλυκών.Το γεγονός αυτό υποδεικνύει ότι η ακρασία ίσως να εξαρτάται από επιχειρήματα τύπου σωρίτη ή από διολισθαίνουσα επιχειρηματολογία: ‘Ένα παραπάνω γλυκό δεν αλλάζει τίποτε’ κ.λπ. Προτείνω τρόπους για να αποφύγουμε τη διολίσθηση.(Ωστόσο, κάθε ακρασία δεν προκύπτει από διολίσθηση. Πιο συγκεκριμένα, στον πραγματικό ή επαπειλούμενο πόνο φαίνεται πως δεν μπορώ να αντισταθώ. Ο Αριστοτέλης δεν διαγιγνώσκει σωστά τη διαφορά ανάμεσα στην ηδονή και τον πόνο. Στην ηδονή μπορώ πάντα να αντισταθώ, στον έντονο πόνο συνήθως όχι.)Ο Αριστοτέλης προσεγγίζει τη συλλογιστική τύπου σωρίτη στα Φυσικά VII: ακόμα κι αν πολλοί άνδρες μαζί μπορούν να κινήσουν ένα πλοίο και κάθε άνδρας ξεχωριστά συμβάλλει στην αθροιστική κινητήρια δύναμη, αυτό δεν συνεπάγεται ότι ένας άνδρας μόνος του μπορεί να μετακινήσει ένα πλοίο για κάποια απόσταση· με ανάλογο τρόπο (κι αντίθετα προς τον Ζήνωνα) αν πολλοί σπόροι κεχριού ηχούν, καθώς πέφτουν, και κάθε σπόρος ξεχωριστά συμβάλλει στον ήχο αυτό, δεν συνεπάγεται ότι ένας σπόρος που πέφτει βγάζει ήχο. Ο Αριστοτέλης δεν εφαρμόζει αυτή τη συλλογιστική στην ακρασία: ένα γλυκό συμβάλλει στη ζημιά που προκαλούν τα πολλά γλυκά, αλλά μεμονωμένα το ένα γλυκό προκαλεί ασήμαντη ζημιά, ενώ δίνει σημαντική ηδονή. Ως εκ τούτου θεωρεί ότι προκύπτει ακρασία
Anna Missiou on oratory, literacy, and democracy
Get PDFΑντί περίληψης(Χλόη Μπάλλα)
ΟΙ ΣΥΧΝΕΣ επισκέψεις του Michael Gagarin στην Κρήτη, στο πλαίσιο της έρευνάς του για τη νομοθεσία της αρχαίας Κρήτης, τον έφεραν σε επαφή με την Άννα Μίσιου, όταν η ίδια δούλευε τη μονογραφία της για τη χρήση της γραφής στην αθηναϊκή δημοκρατία. Το κείμενο αυτό είναι η ομιλία του για το έργο της Άννας στην Ημερίδα που διοργανώθηκε στη μνήμη της από τη Φιλοσοφική Σχολή τον Απρίλιο του 2012. Αν και ξεκινά με το πιο πρόσφατο βιβλίο της και τη σημαντική του θέση στη σύγχρονη έρευνα, δίνει ωστόσο έμφαση στο πρώτο της βιβλίο για τον Ανδοκίδη, που αποτελεί πλέον αναφορά στη διεθνή βιβλιογραφία. Το ενδιαφέρον του αυτό εγγράφεται στο σύγχρονο ρεύμα της κριτικής επανεξέτασης των σκοπών της αρχαίας ρητορικής και της αποκατάστασης των ρητόρων και των σοφιστών, στην οποία έχει συνεισφέρει σημαντικά και ο ίδιος. Σύμφωνα με τον μελετητή, η ιστορία της ρητορικής έχει διαμορφωθεί σε σημαντικό βαθμό από την επικριτική ματιά του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη που την απομόνωσαν από τη φιλοσοφία και την παρουσίασαν ως εργαλειακή τεχνική παραγωγής πειθούς. Εντάσσοντας τη μονογραφία για τον Ανδοκίδη σε αυτήν τη συζήτηση, ο Gagarin αναδεικνύει τη συμβολή της Μίσιου στη συγκρότηση της νέας αντιμετώπισης της ρητορικής παράδοσης, όσο και τις καινούργιες κατευθύνσεις που ανοίγει η προσέγγισή της.Αντί περίληψης(Χλόη Μπάλλα)
ΟΙ ΣΥΧΝΕΣ επισκέψεις του Michael Gagarin στην Κρήτη, στο πλαίσιο της έρευνάς του για τη νομοθεσία της αρχαίας Κρήτης, τον έφεραν σε επαφή με την Άννα Μίσιου, όταν η ίδια δούλευε τη μονογραφία της για τη χρήση της γραφής στην αθηναϊκή δημοκρατία. Το κείμενο αυτό είναι η ομιλία του για το έργο της Άννας στην Ημερίδα που διοργανώθηκε στη μνήμη της από τη Φιλοσοφική Σχολή τον Απρίλιο του 2012. Αν και ξεκινά με το πιο πρόσφατο βιβλίο της και τη σημαντική του θέση στη σύγχρονη έρευνα, δίνει ωστόσο έμφαση στο πρώτο της βιβλίο για τον Ανδοκίδη, που αποτελεί πλέον αναφορά στη διεθνή βιβλιογραφία. Το ενδιαφέρον του αυτό εγγράφεται στο σύγχρονο ρεύμα της κριτικής επανεξέτασης των σκοπών της αρχαίας ρητορικής και της αποκατάστασης των ρητόρων και των σοφιστών, στην οποία έχει συνεισφέρει σημαντικά και ο ίδιος. Σύμφωνα με τον μελετητή, η ιστορία της ρητορικής έχει διαμορφωθεί σε σημαντικό βαθμό από την επικριτική ματιά του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη που την απομόνωσαν από τη φιλοσοφία και την παρουσίασαν ως εργαλειακή τεχνική παραγωγής πειθούς. Εντάσσοντας τη μονογραφία για τον Ανδοκίδη σε αυτήν τη συζήτηση, ο Gagarin αναδεικνύει τη συμβολή της Μίσιου στη συγκρότηση της νέας αντιμετώπισης της ρητορικής παράδοσης, όσο και τις καινούργιες κατευθύνσεις που ανοίγει η προσέγγισή της
Τα όρια της ελευθερίας. Mélina Tamiolaki, Liberté et Esclavage chez les historiens Grecs classiques
Get PDFΤα όρια της ελευθερίας.Mélina Tamiolaki, Liberté et Esclavage chez les historiens Grecs classiques, (με πρόλογο του Kurt Raaflaub),σειρά Hellenica. Παρίσι: Presses de l’Université Paris-Sorbonne (PUPS), 2010, σελ. 503Τα όρια της ελευθερίας.Mélina Tamiolaki, Liberté et Esclavage chez les historiens Grecs classiques, (με πρόλογο του Kurt Raaflaub),σειρά Hellenica. Παρίσι: Presses de l’Université Paris-Sorbonne (PUPS), 2010, σελ. 503Τα όρια της ελευθερίας.Mélina Tamiolaki, Liberté et Esclavage chez les historiens Grecs classiques, (με πρόλογο του Kurt Raaflaub),σειρά Hellenica. Παρίσι: Presses de l’Université Paris-Sorbonne (PUPS), 2010, σελ. 50
Christian de Montlibert. An inventive and iconoclastic thought
No full textTHIS paper is focusing on the contribution of C. de Montlibert’s work to the foundation of a cumulative, reflexive and critical sociology. Combining in an inventive way the Durkheimian, Weberian and Marxist traditions, de Montlibert starts his reasoning with the principles that: social reproduction can be sustained only if it is supported by mechanisms of social domination; and transformations of modes of domination, which are related to social structures, result in the transformation of the social structures themselves. He manages thus to clarify the way in which the various systems of domination both structure and are structured by: the systems of relations between institutional functions; the organized relations between institutions, practices and strategies of social agents –i.e. social spaces–, and the systems of reproduction of social positions.THIS paper is focusing on the contribution of C. de Montlibert’s work to the foundation of a cumulative, reflexive and critical sociology. Combining in an inventive way the Durkheimian, Weberian and Marxist traditions, de Montlibert starts his reasoning with the principles that: social reproduction can be sustained only if it is supported by mechanisms of social domination; and transformations of modes of domination, which are related to social structures, result in the transformation of the social structures themselves. He manages thus to clarify the way in which the various systems of domination both structure and are structured by: the systems of relations between institutional functions; the organized relations between institutions, practices and strategies of social agents –i.e. social spaces–, and the systems of reproduction of social positions
Thinking Intersubjectivity in Daniel N. Stern\u27s work / Σκέψεις πάνω στη Διυποκειμενικότητα στο έργο του Daniel N. Stern
No full textThis paper pays witness to a modest attempt to discuss critically Daniel N. Stern\u27s elaboration of the concept of intersubjectivity. Stern introduces this concept in the context of his theory for the development of the four senses of the self in infancy, and continues to rework it throughout his work, giving to it an ontological significance for the whole process of development and subjectification. Intersubjectivity is discussed by Stern intensively through the condition of affect attunement, which seems to be for him its prototypical form. During the discussion of affect attunement and the development of the concept of vitality affects, an attempt will be made to point to the vagueness and certain contradictions of their meaning. A few propositions will be presented, through the use of concepts from Gilbert Simondon, William James and others in order to clarify Stern\u27s valuable ideas and to extend them speculatively in new directions.
Στόχος του κειμένου αυτού είναι η κριτική διαπραγμάτευση της έννοιας της διυποκειμενικότητας στο έργο του Daniel N. Stern. Ο Stern εισάγει την έννοια της διυποκειμενικότητας στο πλαίσιο της αναπτυξιακής του θεωρίας για την ανάδυση των αισθήσεων του εαυτού στην βρεφική ηλικία και συνεχίζει να την επεξεργάζεται σε όλη την πορεία του έργου του, προσδίδοντάς της μια οντολογική βαρύτητα για την ίδια την δυνατότητα της ανάπτυξης και της υποκειμενο-ποίησης. Μέσα από την παρουσίαση και ανάλυση του έργου του Daniel Stern διαφαίνεται ότι η έννοια της διυποκειμενικότητας μεταβάλλεται σημαντικά, από ένα τρόπο οργάνωσης των σχέσεων, στο πλαίσιο της ανάδυσης του υποκειμενικού εαυτού, σε ένα εγγενές κατηγόρημα της ανθρώπινης υπόστασης που διαπερνά κάθε πλευρά της ζωής του και μεταβάλλεται ανάλογα. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην διαπραγμάτευση της διυποκειμενικότητας στο πλαίσιο της συγκινησιακής εναρμόνισης, η οποία αποτελεί για τον Stern την πρωτογενή μορφή διυποκειμενικής σχέσης. Στο κεφάλαιο της Συζήτησης επισημαίνονται ορισμένες ασάφειες και αντιφάσεις στον τρόπο που ο Stern αντιλαμβάνεται την έννοια της υποκειμενικότητας και διατυπώνονται προτάσεις επίλυσής τους μέσα από τη συγκριτική αντιπαράθεση με τις θεωρίες των Gilbert Simondon και William James
Οι Απόψεις των Μαθητών Γυμνασίου για το Μάθημα των Νέων Ελληνικών
No full textFive years after the introduction and implementation of new revised curriculum in all subjects in Cyprus educational system, this research study explores secondary school students’ views regarding the subject of Modern Greek language. Specifically, this study aims to explore students’ general attitudes towards the subject of Greek language and their views regarding the teaching methods employed and the characteristics of an effective Modern Greek language teacher. Data were collected from 75 students using a self-administered questionnaire. The results indicated that students acknowledge the subject’s importance even though they do not perceive it as interesting. Furthermore, students are very positive towards the integration of technology in the teaching process. A clear trend was not evident in relation to students’ views towards methods of critical literacy. Participants consider teacher’s love, friendliness and humour along with the student-centred and individualised teaching practices as important characteristics of effective teachers. Results are discussed in the context of existing literature
Περιγραφική Αξιολόγηση ή Αξιολόγηση με Βαθμούς: Οι Απόψεις των Εκπαιδευτικών
No full textThe evaluation of students in school is an integral part of the learning process, but also of the overall social function of school. The present study deepens the topical issue of evaluation, focusing on the views of teachers regarding the descriptive assessment and evaluation with grades. Initially, an attempt is conceptual clarification of the concept of evaluation and then to analyze the theoretical background of descriptive assessment and evaluation with degrees, focusing on the benefits and disadvantages of these forms for both teachers and students. Finally, the aim is presented, the objectives, the research methodology, results, conclusions and recommendations of the researches’ practical application and further research