University of Crete Library | e-Journals service
Not a member yet
1777 research outputs found
Sort by
Σχόλια στην σύγχρονη πολιτική φιλοσοφία και στον Fr. Nietzsche: Bamford, Rebecca / Allison Merrick, επιμ. 2022. Nietzsche and Politicized Identities. SUNY Press – Ruehl, Martin A. / Corinna Schubert, επιμ. 2023. Nietzsches Perspektiven des Politischen. – Safronov, Dmitri G. 2023. Nietzsche’s Political Economy
No full textBamford, Rebecca / Allison Merrick, επιμ. 2022. Nietzsche and Politicized Identities. SUNY Press – Ruehl, Martin A. / Corinna Schubert, επιμ. 2023. Nietzsches Perspektiven des Politischen. – Safronov, Dmitri G. 2023. Nietzsche’s Political Econom
Mycenaean philology and materiality: the “pa-i-to Epigraphic Project.” An integrative approach to Linear B tablets from Knossos
Full text link
Laonikos Chalkokondyles on Osman’s Succession: Interpreting a Misconception
Full text linkΟι Αποδείξεις Ιστοριών του Λαόνικου Χαλκοκονδύλη συνιστούν μία οθωμανική ιστορία ως προς την βασική δομή της αφήγησης, με περιορισμένη όμως αξιοπιστία αναφορικά με τα πραγματολογικά δεδομένα του 14ου αιώνα, η εξιστόρηση των οποίων διακρίνεται από συνεχείς συγχύσεις και ανακριβείς αναφορές. Μία τέτοια ανακριβής αναφορά είναι η σχετική με την διαδοχή του Οσμάν από τον Ορχάν. Σε αντίθεση με το κοινώς παραδεκτό, και προκύπτον από διάφορες πηγές, δεδομένο της ομαλής διαδοχής, η οποία δεν αμφισβητήθηκε από άλλους γιους του Οσμάν, ο Χαλκοκονδύλης φέρει τον Ορχάν να έρχεται σε σύγκρουση με δύο αδερφούς του, και να παίρνει την εξουσία αφού τους εξοντώνει. Αυτή η καταρχάς ανακριβής αναφορά του Χαλκοκονδύλη μπορεί να ερμηνευθεί αν θεωρήσουμε ότι αφορά στα γεγονότα της διαδοχής του Ορχάν, για την οποία γνωρίζουμε ότι υπήρξε σύγκρουση ανάμεσα στον Μουράτ και τους αδερφούς του, αν και η σχετική πληροφόρηση περιορίζεται σε μια σύντομη αναφορά του Αχμέτι, ενώ οι λοιποί Οθωμανοί ιστοριογράφοι του 15ου αιώνα την αγνοούν ή την αποκρύπτουν. Στο παρόν υποστηρίζεται ότι ο Χαλκοκονδύλης έλαβε προφορική πληροφόρηση για αυτό το γεγονός, η οποία ανάγεται σε οθωμανική πηγή άλλη από τον Αχμέτι (λόγω των επιπλέον λεπτομερειών που δίνει), την οποία απέδωσε εσφαλμένα στην διαδοχή του Οσμάν, είτε λόγω σύγχυσης, είτε συνειδητά προκειμένου να αποδώσει μεγαλύτερο ιστορικό βάθος στα ιστορικά φαινόμενα της αδερφοκτονίας και γενικά των ενδοοικογενειακών ερίδων, που διακρίνουν την οθωμανική δυναστεία, και που ο Χαλκοκονδύλης αποτιμούσε ως ένα από τα κύρια δεδομένα της οθωμανικής ιστορίας.Οι Αποδείξεις Ιστοριών του Λαόνικου Χαλκοκονδύλη συνιστούν μία οθωμανική ιστορία ως προς την βασική δομή της αφήγησης, με περιορισμένη όμως αξιοπιστία αναφορικά με τα πραγματολογικά δεδομένα του 14ου αιώνα, η εξιστόρηση των οποίων διακρίνεται από συνεχείς συγχύσεις και ανακριβείς αναφορές. Μία τέτοια ανακριβής αναφορά είναι η σχετική με την διαδοχή του Οσμάν από τον Ορχάν. Σε αντίθεση με το κοινώς παραδεκτό, και προκύπτον από διάφορες πηγές, δεδομένο της ομαλής διαδοχής, η οποία δεν αμφισβητήθηκε από άλλους γιους του Οσμάν, ο Χαλκοκονδύλης φέρει τον Ορχάν να έρχεται σε σύγκρουση με δύο αδερφούς του, και να παίρνει την εξουσία αφού τους εξοντώνει. Αυτή η καταρχάς ανακριβής αναφορά του Χαλκοκονδύλη μπορεί να ερμηνευθεί αν θεωρήσουμε ότι αφορά στα γεγονότα της διαδοχής του Ορχάν, για την οποία γνωρίζουμε ότι υπήρξε σύγκρουση ανάμεσα στον Μουράτ και τους αδερφούς του, αν και η σχετική πληροφόρηση περιορίζεται σε μια σύντομη αναφορά του Αχμέτι, ενώ οι λοιποί Οθωμανοί ιστοριογράφοι του 15ου αιώνα την αγνοούν ή την αποκρύπτουν. Στο παρόν υποστηρίζεται ότι ο Χαλκοκονδύλης έλαβε προφορική πληροφόρηση για αυτό το γεγονός, η οποία ανάγεται σε οθωμανική πηγή άλλη από τον Αχμέτι (λόγω των επιπλέον λεπτομερειών που δίνει), την οποία απέδωσε εσφαλμένα στην διαδοχή του Οσμάν, είτε λόγω σύγχυσης, είτε συνειδητά προκειμένου να αποδώσει μεγαλύτερο ιστορικό βάθος στα ιστορικά φαινόμενα της αδερφοκτονίας και γενικά των ενδοοικογενειακών ερίδων, που διακρίνουν την οθωμανική δυναστεία, και που ο Χαλκοκονδύλης αποτιμούσε ως ένα από τα κύρια δεδομένα της οθωμανικής ιστορίας
Elias Venezis’ Relationship to Communism in the Years 1927–1946
Full text linkIn this article we make a point about Elias Venezis’ political affiliation in the ideological space of Marxism between the years 1927 to 1946. Under this light, we gather and evaluate information about his life, looking into his works of the period, tracing Marxist intellectual elements. Having conducted research into his articles and literature production, the opinions of Greek intelligentsia about his life and work as well as his relationship with the Left and Right critics and writers, we aim to establish his move towards Marxist ideas – although this is not always steady and explicit. We have traced his political activity and revised the impact of Marxism on his work during these certain years, arguing that his contact with communist writers and their ideas had a noticable impact on his works.In this article we make a point about Elias Venezis’ political affiliation in the ideological space of Marxism between the years 1927 to 1946. Under this light, we gather and evaluate information about his life, looking into his works of the period, tracing Marxist intellectual elements. Having conducted research into his articles and literature production, the opinions of Greek intelligentsia about his life and work as well as his relationship with the Left and Right critics and writers, we aim to establish his move towards Marxist ideas – although this is not always steady and explicit. We have traced his political activity and revised the impact of Marxism on his work during these certain years, arguing that his contact with communist writers and their ideas had a noticable impact on his works
Openness of Designs and Ethical Values: Outlining a New Ethical Framework for Our Technological Future
Full text linkΤο παρόν κείμενο παρουσιάζει ένα νέο ηθικό πλαίσιο για τις σημερινές και μελλοντικές τεχνολογικές κοινωνίες. Παρά τον πολλαπλασιασμό των μελετών στο πλαίσιο των Σπουδών Επιστήμης και Τεχνολογίας, καθώς και των κριτικών φιλοσοφικών προσεγγίσεων της τεχνολογίας, η επιρροή του τεχνολογικού ντετερμινισμού παραμένει ισχυρή σήμερα εκτοπίζοντας από το πεδίο της τεχνολογίας τις ηθικές κρίσεις. Στο παρόν κείμενο, υποστηρίζω την ενσωμάτωση μιας φιλοσοφίας της τεχνολογίας που αμφισβητεί τον τεχνολογικό ντετερμινισμό ως προϋπόθεση για τη διατύπωση μιας συνεκτικής ηθικής σήμερα. Υποστηρίζω ότι οι πολλά υποσχόμενες ηθικές θεωρήσεις διανοητών όπως ο Hans Jonas και η Corine Pelluchon, αν και εξαιρετικής σημασίας, δεν δίνουν την απαιτούμενη έμφαση στην ηθικοποίηση των τεχνολογικών σχεδιασμών ή στην πολιτικοποίηση της τεχνολογίας. Το επιχείρημά μου αποκτά και πρακτικό έρεισμα, λόγω της ανάδυσης σήμερα των «ανοικτών τεχνολογιών» που λειτουργούν στο πλαίσιο των παραδειγμάτων των «κοινών» και της προσέγγισης «ηθικής εκ σχεδιασμού». Αυτές οι εξελίξεις, υποστηρίζω, υπόσχονται την προώθηση των οραμάτων που περιγράφουν φιλόσοφοι όπως ο Peter-Paul Verbeek και ο Andrew Feenberg. Κεντρικός στόχος του κειμένου είναι η πρόταση διεύρυνσης και ενίσχυσης των σύγχρονων ηθικών θεωριών, όπως εκείνες του Jonas και της Pelluchon μέσα από το πρίσμα μιας φιλοσοφίας της τεχνολογίας, η οποία ενσωματώνει την ηθική παρέμβαση σε ανοικτούς τεχνολογικούς σχεδιασμούς που παραδοσιακά θεωρούνταν ντετερμινιστικοί και κλειστοί.Το παρόν κείμενο παρουσιάζει ένα νέο ηθικό πλαίσιο για τις σημερινές και μελλοντικές τεχνολογικές κοινωνίες. Παρά τον πολλαπλασιασμό των μελετών στο πλαίσιο των Σπουδών Επιστήμης και Τεχνολογίας, καθώς και των κριτικών φιλοσοφικών προσεγγίσεων της τεχνολογίας, η επιρροή του τεχνολογικού ντετερμινισμού παραμένει ισχυρή σήμερα εκτοπίζοντας από το πεδίο της τεχνολογίας τις ηθικές κρίσεις. Στο παρόν κείμενο, υποστηρίζω την ενσωμάτωση μιας φιλοσοφίας της τεχνολογίας που αμφισβητεί τον τεχνολογικό ντετερμινισμό ως προϋπόθεση για τη διατύπωση μιας συνεκτικής ηθικής σήμερα. Υποστηρίζω ότι οι πολλά υποσχόμενες ηθικές θεωρήσεις διανοητών όπως ο Hans Jonas και η Corine Pelluchon, αν και εξαιρετικής σημασίας, δεν δίνουν την απαιτούμενη έμφαση στην ηθικοποίηση των τεχνολογικών σχεδιασμών ή στην πολιτικοποίηση της τεχνολογίας. Το επιχείρημά μου αποκτά και πρακτικό έρεισμα, λόγω της ανάδυσης σήμερα των «ανοικτών τεχνολογιών» που λειτουργούν στο πλαίσιο των παραδειγμάτων των «κοινών» και της προσέγγισης «ηθικής εκ σχεδιασμού». Αυτές οι εξελίξεις, υποστηρίζω, υπόσχονται την προώθηση των οραμάτων που περιγράφουν φιλόσοφοι όπως ο Peter-Paul Verbeek και ο Andrew Feenberg. Κεντρικός στόχος του κειμένου είναι η πρόταση διεύρυνσης και ενίσχυσης των σύγχρονων ηθικών θεωριών, όπως εκείνες του Jonas και της Pelluchon μέσα από το πρίσμα μιας φιλοσοφίας της τεχνολογίας, η οποία ενσωματώνει την ηθική παρέμβαση σε ανοικτούς τεχνολογικούς σχεδιασμούς που παραδοσιακά θεωρούνταν ντετερμινιστικοί και κλειστοί
Investigating Aspects of Personal and Social Identity of Individuals with Vision Disability
No full textΤα τελευταία χρόνια φαίνεται ότι ο χώρος των Κοινωνικών Επιστημών δίνει ιδιαίτερη έμφαση σε έρευνες που αφορούν τόσο στην προσωπική όσο και στην κοινωνική ταυτότητα των ατόμων. Σύμφωνα με σχετικές έρευνες η ανάπτυξη της προσωπικής ταυτότητας καθορίζει τον αυτοπροσδιορισμό του ατόμου, ενώ η ανάπτυξη της κοινωνικής ταυτότητας είναι αμοιβαίως εξαρτώμενη από τη συμμετοχή του ατόμου σε συμμετοχικές και γενικότερα κοινωνικές δράσεις. Ωστόσο, υπάρχουν ιδιαίτερες πληθυσμιακές ομάδες, όπως τα άτομα με αναπηρία όρασης, των οποίων η προσωπική και κοινωνική ταυτότητα δεν έχει επαρκώς ερευνηθεί από την ελληνική βιβλιογραφία, γεγονός που συμβάλλει στη διατήρηση μιας ασαφούς εικόνας αναφορικά με τις προκλήσεις που καλούνται να αντιμετωπίσουν ως προς την έννοια του εαυτού και της ένταξης τους μέσα στο γενικότερο κοινωνικό σύνολο. Η παρούσα μελέτη, έχει ως στόχο να εντοπίσει και να αναλύσει τους τρόπους με τους οποίους τα άτομα με αναπηρία όρασης αντιλαμβάνονται την προσωπική και κοινωνική τους ταυτότητα. Για το σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκε κριτική βιβλιογραφική επισκόπηση μέσα από την οποία αναδείχθηκε πως η αναπηρία όρασης εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται από την κοινωνία με βάση το ιατρικό παράδειγμα, σύμφωνα με το οποίο τα άτομα αυτά φαίνεται ότι καλούνται να διαχειριστούν μια εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση σε προσωπικό επίπεδο εξαιτίας της τυφλότητας. Αυτή η κατάσταση με βάση το παραπάνω μοντέλο, επιφέρει δυσκολίες στη συγκρότηση της προσωπικής τους ταυτότητας με αρνητικές συνέπειες στην πλήρη ένταξη τους στο γενικότερο κοινωνικό σύνολο. Τέλος, στην παρούσα μελέτη αναφέρεται και το κοινωνικό παράδειγμα της αναπηρίας ως ο αντίποδας στην κατανόηση και ερμηνεία της αναπηρίας και της διαμόρφωσης των πλαισίων που αφορούν τόσο στην ατομική όσο και στην κοινωνική ταυτότητα.It seems that in recent years, the field of Social Sciences put great emphasis on research which deals with issues pertinent to aspects of personal and social identity. According to relevant research, the development of personal identity determines the self-identification of the individuals, whereas the individuals’ social identity is mutually dependent on their participation and integration in social events and activities. However, there are specific population groups, such as individuals with vision disability, whose personal and social identity has not been adequately investigated in relevant Greek literature, a fact that contributes to maintaining a vague picture regarding the challenges they face in terms of self-concept and their integration into the broader social context.
The present study aims to identify and analyze the ways in which individuals with vision disability perceive their personal and social identity. For this purpose, a critical literature review was conducted, through which it may be conjectured that visual impairment is still treated and interpreted according to the principles of the medical paradigm, which means that individuals with vision disability struggle to manage an extremely difficult situation on a personal level due to their blindness. This situation, according to the above model, creates difficulties in developing their personal identity, with negative consequences for their full integration into the broader social context. Lastly, the present study also discusses the social paradigm of disability, which serves as a counterpoint in understanding and interpreting disability and in shaping frameworks concerning both personal and social identity
Teachers’ Experiences and Views on the School Education of Children from Roma Communities: Empirical Research in Central and Western Macedonia
No full textΗ παρούσα έρευνα επιδιώκει να συμβάλει στη συζήτηση γύρω από την επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων σε σχέση με τη διαδικασία απόκτησης της διαπολιτισμικής ικανότητας. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω ενός κειμένου ελεύθερης παραγωγής, στο οποίο οι συμμετέχοντες/ουσες κλήθηκαν να καταθέσουν τις απόψεις και τις εμπειρίες τους. Οι συμμετέχοντες/ουσες στην έρευνα ήταν εκπαιδευτικοί που παρακολούθησαν τις επιμορφωτικές δράσεις του Προγράμματος «Υποστηρικτικές παρεμβάσεις σε κοινότητες Ρομά για την ενίσχυση της πρόσβασης και τη μείωση της εγκατάλειψης της εκπαίδευσης από παιδιά και εφήβους στην Κεντρική και Δυτική Μακεδονία» (2020-2023) κατά το σχολικό έτος 2022-2023. Συνολικά συμμετείχαν στην έρευνα 32 εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων. Για την ανάλυση των δεδομένων εφαρμόστηκε η μέθοδος της ανάλυσης περιεχομένου, με συνδυασμό ποσοτικής και ποιοτικής επεξεργασίας. Τα ευρήματα αναδεικνύουν τη στάση των εκπαιδευτικών απέναντι σε κρίσιμα ζητήματα, όπως η φοίτηση των παιδιών από κοινότητες Ρομά, η σχέση οικογένειας και σχολείου, η στάση της σχολικής κοινότητας, καθώς και τα αίτια της σχολικής διαρροής. Παράλληλα, καταγράφονται τρόποι βελτίωσης της εκπαιδευτικής κατάστασης, όπως τους προτείνουν οι ίδιοι/ες οι εκπαιδευτικοί, βασισμένοι/ες στις εμπειρίες τους με μαθητές και μαθήτριες από κοινότητες Ρομά.This study aims to contribute to the ongoing discourse on the professional development of teachers at all educational levels in relation to the acquisition of intercultural competence. Data were collected through an open-ended written response, in which participants were invited to share their views and experiences. The participants in the study were teachers who attended the training activities of the program “Supportive interventions in Roma communities to enhance access to and reduce school dropout among children and adolescents in Central and Western Macedonia” (2020–2023) during the 2022–2023 school year. A total of 32 teachers from all educational levels participated in the study. The method of content analysis was applied to the data, combining both quantitative and qualitative approaches. The findings highlight teachers’ attitudes toward critical issues such as the schooling of children from Roma communities, the relationship between family and school, the role of the school community, and the causes of school dropout. At the same time, the study presents ways to improve the educational situation, as proposed by the teachers themselves based on their experiences with students from Roma communities
Secondary education teachers\u27 perspectives on teaching the subject of philosophy
No full textΗ παρούσα έρευνα εστιάζει στις απόψεις εκπαιδευτικών σχετικά με το μάθημα της φιλοσοφίας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και την ανταπόκριση των μαθητών σε αυτό. Διεξήχθησαν 7 ημιδομημένες συνεντεύξεις με εκπαιδευτικούς της δευτεροβάθμιας που διδάσκουν ή έχουν διδάξει το μάθημα της φιλοσοφίας στο Λύκειο. Η εργασία ξεκινά με τη βιβλιογραφική επισκόπηση, η οποία δείχνει ότι δεν υπάρχουν πολλές έρευνες σχετικά με αυτό το θέμα στον ελληνικό χώρο, εκτός από μία. Ωστόσο, υπάρχουν στοιχεία από έρευνες στην Αυστραλία και την Κόστα Ρίκα που φανερώνουν τις απόψεις των εκπαιδευτικών για το μάθημα της φιλοσοφίας και πώς αυτές συνδέονται με τις σπουδές και τα ακαδημαϊκά ενδιαφέροντά τους, αλλά και με την ανταπόκριση των μαθητών. Από την ανά χείρας έρευνα προκύπτει ότι οι εκπαιδευτικοί έχουν θετική στάση απέναντι στη Φιλοσοφία τόσο ως ακαδημαϊκό αντικείμενο όσο και ως σχολικό μάθημα, τονίζουν την αναγκαιότητα της διδασκαλίας του, ακολουθούν σύγχρονες μαθητοκεντρικές μεθόδους στο μάθημα και οι μαθητές δείχνουν θετική ανταπόκριση σε αυτό.The present research focuses on teachers\u27 views regarding the subject of philosophy in secondary education and students\u27 responses to it. Seven semi-structured interviews were conducted with secondary school teachers who teach or have taught philosophy in high school. The study begins with a literature review, which indicates that there are not many studies on this topic in the Greek context, except for one. However, research from Australia and Costa Rica provides insights into teachers\u27 perspectives on the philosophy course and how these relate to their academic background and interests, as well as to students\u27 engagement with the subject. The findings of this study suggest that teachers hold a positive attitude toward philosophy both as an academic discipline and as a school subject. They emphasize the necessity of teaching it, employ modern student-centered teaching methods, and observe a positive response from students
International Relations & Sport: The Case of the 2022 World Cup in Qatar
No full textΤον Δεκέμβριο του 2010, η Διεθνής Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (FIFA) εξέπληξε τη διεθνή κοινότητα, όταν έδωσε στο μικρό κράτος του Περσικού Κόλπου, το Εμιράτο του Κατάρ, την ευκαιρία να φιλοξενήσει τους τελικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου το 2022. Μέσω του αθλητισμού, το Κατάρ, αρχικά, φαινόταν ότι σκόπευε να διευρύνει τη διεθνή προβολή του παρουσιάζοντας μια θετική εικόνα στη διεθνή σκηνή μέσω της «ήπιας ισχύος». Όμως, η φήμη του Κατάρ αμαυρώθηκε λόγω αυξημένων περιπτώσεων παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και λόγω του θανάτου πολλών εργαζομένων μεταναστών που στα έργα κατασκευής των αθλητικών εγκαταστάσεων του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Έτσι, ένα από τα κορυφαία αθλητικά γεγονότα του κόσμου, που προοριζόταν ως ωφέλιμο πολιτικό εργαλείο στην εξωτερική πολιτική του Κατάρ που βασίζεται στην ήπια δύναμη, μετατράπηκε σε σημαντική πολιτική πρόκληση για το μικρό γεωγραφικά αλλά εξαιρετικά πλούσιο Εμιράτο του Κόλπου. Το άρθρο υποστηρίζει, βάσει των θεωριών διεθνών σχέσεων, ότι η διοργάνωση του παγκόσμιου αθλητικού γεγονότος είχε ως αντίκτυπο την «ήπια αποδυνάμωση» αντί της «ήπιας ισχύος» για το κράτος του Κατάρ.In December 2010, the Fédération Internationale de Football Association (FIFA) surprised the international community when it awarded the small Persian Gulf state, the Emirate of Qatar, the opportunity to host the 2022 FIFA World Cup finals. Through sport, Qatar initially seemed to have the intention on broadening its visibility and projecting a positive image on the international stage through the projected soft power. However, Qatar’s reputation was stained by cases of human rights abuses and the deaths of many migrant workers associated with various construction projects for the World Cup football facilities. Thus, one of the world’s premier sporting events, intended as a political tool in Qatar’s soft-power foreign policy, turned into a major political challenge for the small but extremely wealthy Gulf Emirate. The article argues, based on international relations theories, that the hosting of the mega-event had an impact of “soft disempowerment” instead of “soft power” for the state of Qatar