University of Crete Library | e-Journals service
Not a member yet
1777 research outputs found
Sort by
Imperialism, Ethics and the Popularization of Medical Theory in Later Fifth-Century Athens: Airs, Waters, Places
Get PDFΗ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΗ μελέτη αποτελεί το πρώτο μέρος μιας ευρύτερης έρευνας, η οποία έχει στο επίκεντρό της τις θεωρητικές και εκλογικευτικές προσεγγίσεις του 5ου π.Χ. αι. στην ιατρική επιστήμη (όπως αυτή εκπροσωπείται από τα λεγόμενα “Ιπποκρατικά” κείμενα αλλά και από προσωπικότητες όπως ο Αναξαγόρας), καθώς και την ευρύτερη διάχυση αυτών των θεωριών στην πολιτική και ηθική επιχειρηματολογία και συζήτηση της εποχής—αυτό που αποκαλώ (προς το παρόν) εκλαϊκευτική προοπτική του θέματος.Στο πρώτο μέρος, που παρουσιάζεται εδώ, εξετάζεται η χρησιμότητα ενός Ιπποκρατικού κειμένου—του γνωστού Περὶ ἀέρων, ὑδάτων καὶ τόπων—όχι όσον αφορά τη συμβολή του στην ανάπτυξη της ιατρικής επιστήμης, αλλά στο πλαίσιο της εκλαϊκευτικής πολιτικής και ιδεολογίας της Αθηναϊκής Δημοκρατίας και της ηγεμονίας της. Το κείμενο αυτό δεν προσφέρει τόσο πολλά στον τομέα της πρακτικής αντιμετώπισης των ασθενειών και ίσως ποτέ να μη στόχευε σε κάτι τέτοιο (όπως θα υποστήριζα). Ακριβώς γι’ αυτό το λόγο η δημοφιλία του κειμένου αυτού, αλλά και η απόφαση ορισμένων να υιοθετήσουν την επιχειρηματολογία αυτού του κειμένου σχετικά με τα παθολογικά αίτια και τη φυσιολογία έναντι άλλων πιο παραδοσιακών (και συχνά θρησκευτικών) και συνήθων επιχειρημάτων επιβάλλουν τη συστηματικότερη εξέτασή του. Όπως επιχειρώ να δείξω εδώ, ένας από τους κύριους παράγοντες που φαίνεται να είχε επίπτωση στη δημοφιλία της “επιστημονικής” επιχειρηματολογίας που προσφέρει το κείμενο αυτό, είναι ο συσχετισμός της με την Αθηναϊκή Ηγεμονία και την πολιτική της—πολιτική τόσο προς τα μέλη της Δηλιακής Συμμαχίας (που είχαν πλέον περιέλθει σε επίπεδο υποτελών) όσο και προς άλλους που αποτελούσαν δυνητικά απειλή για την “ανάπτυξή” της. Στον πολιτικό στίβο ο θεωρητικός λόγος και η επιστημονική επιχειρηματολογία της ιατρικής και των διακινητών της φαίνεται πως πρόσφεραν στους Αθηναίους βολικές και πειστικές (καθότι αυταρχικές), “ορθολογικές” και “επιστημονικές” βάσεις για την ιδεολογία και την πολιτική που εφάρμοζαν κατά την άσκηση της ηγεμονίας τους.Η ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΗ μελέτη αποτελεί το πρώτο μέρος μιας ευρύτερης έρευνας, η οποία έχει στο επίκεντρό της τις θεωρητικές και εκλογικευτικές προσεγγίσεις του 5ου π.Χ. αι. στην ιατρική επιστήμη (όπως αυτή εκπροσωπείται από τα λεγόμενα “Ιπποκρατικά” κείμενα αλλά και από προσωπικότητες όπως ο Αναξαγόρας), καθώς και την ευρύτερη διάχυση αυτών των θεωριών στην πολιτική και ηθική επιχειρηματολογία και συζήτηση της εποχής—αυτό που αποκαλώ (προς το παρόν) εκλαϊκευτική προοπτική του θέματος.Στο πρώτο μέρος, που παρουσιάζεται εδώ, εξετάζεται η χρησιμότητα ενός Ιπποκρατικού κειμένου—του γνωστού Περὶ ἀέρων, ὑδάτων καὶ τόπων—όχι όσον αφορά τη συμβολή του στην ανάπτυξη της ιατρικής επιστήμης, αλλά στο πλαίσιο της εκλαϊκευτικής πολιτικής και ιδεολογίας της Αθηναϊκής Δημοκρατίας και της ηγεμονίας της. Το κείμενο αυτό δεν προσφέρει τόσο πολλά στον τομέα της πρακτικής αντιμετώπισης των ασθενειών και ίσως ποτέ να μη στόχευε σε κάτι τέτοιο (όπως θα υποστήριζα). Ακριβώς γι’ αυτό το λόγο η δημοφιλία του κειμένου αυτού, αλλά και η απόφαση ορισμένων να υιοθετήσουν την επιχειρηματολογία αυτού του κειμένου σχετικά με τα παθολογικά αίτια και τη φυσιολογία έναντι άλλων πιο παραδοσιακών (και συχνά θρησκευτικών) και συνήθων επιχειρημάτων επιβάλλουν τη συστηματικότερη εξέτασή του. Όπως επιχειρώ να δείξω εδώ, ένας από τους κύριους παράγοντες που φαίνεται να είχε επίπτωση στη δημοφιλία της “επιστημονικής” επιχειρηματολογίας που προσφέρει το κείμενο αυτό, είναι ο συσχετισμός της με την Αθηναϊκή Ηγεμονία και την πολιτική της—πολιτική τόσο προς τα μέλη της Δηλιακής Συμμαχίας (που είχαν πλέον περιέλθει σε επίπεδο υποτελών) όσο και προς άλλους που αποτελούσαν δυνητικά απειλή για την “ανάπτυξή” της. Στον πολιτικό στίβο ο θεωρητικός λόγος και η επιστημονική επιχειρηματολογία της ιατρικής και των διακινητών της φαίνεται πως πρόσφεραν στους Αθηναίους βολικές και πειστικές (καθότι αυταρχικές), “ορθολογικές” και “επιστημονικές” βάσεις για την ιδεολογία και την πολιτική που εφάρμοζαν κατά την άσκηση της ηγεμονίας τους
The body of the hero: death and heroization in Sophocles’ Oedipus at Colonus and Plato’s Phaedo
No full textOEDIPUS at Colonus, Sophocles’ last tragedy produced after his death in 401 bc by his grandson, is a remarkable play. In his last play, Sophocles restores his most famous hero, the terrifying and miserable Oedipus, a polluted (miaros) man par excellence. The tortured old man now finds a peaceful death at Sophocles’ own home deme of Colonus at Athens. The play, which presents Oedipus’ last day alive, also stages the extraordinary process of his transformation from being a helpless and blind, old beggar to a powerful cult hero.Almost two years after the play’s production in Athens, in 399 bc, Socrates, another famous historical figure, finds his own heroic death at the prison of Athens. In his dialogue Phaedo, Plato undertakes a task similar to that of Sophocles: he tries to restore the fame of the unjustly accused Socrates, and in doing so he portrays him as ascending to a truly heroic status.In this paper I bring together the remarkable deaths of these two seminal figures, the mythical Oedipus and Socrates, and I seek to unearth possible affinities between the two heroizations. I will focus, in particular, on the central role of the physical bodies as a source of pollution (miasma) and seek to explain the way in which both Sophocles and Plato create glorious heroes out of hideous and polluted bodies.OEDIPUS at Colonus, Sophocles’ last tragedy produced after his death in 401 bc by his grandson, is a remarkable play. In his last play, Sophocles restores his most famous hero, the terrifying and miserable Oedipus, a polluted (miaros) man par excellence. The tortured old man now finds a peaceful death at Sophocles’ own home deme of Colonus at Athens. The play, which presents Oedipus’ last day alive, also stages the extraordinary process of his transformation from being a helpless and blind, old beggar to a powerful cult hero.Almost two years after the play’s production in Athens, in 399 bc, Socrates, another famous historical figure, finds his own heroic death at the prison of Athens. In his dialogue Phaedo, Plato undertakes a task similar to that of Sophocles: he tries to restore the fame of the unjustly accused Socrates, and in doing so he portrays him as ascending to a truly heroic status.In this paper I bring together the remarkable deaths of these two seminal figures, the mythical Oedipus and Socrates, and I seek to unearth possible affinities between the two heroizations. I will focus, in particular, on the central role of the physical bodies as a source of pollution (miasma) and seek to explain the way in which both Sophocles and Plato create glorious heroes out of hideous and polluted bodies
In Memoriam Odysseus Tsagarakis (1936 – 2015)
No full textΛΙΓΟΥΣ μήνες μετά την εκδημία τού Οδυσσέα Τσαγκαράκη το Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης διοργάνωσε εκδήλωση αφιερωμένη στη μνήμη του, στην οποία συμμετείχαν με χαιρετισμούς και ομιλίες καθηγητές, συνάδελφοι αλλά και παλαιοί μαθητές του Οδυσσέα Τσαγκαράκη, καθώς και εκπρόσωποι των αρχών της πόλεως του Ρεθύμνου.ΛΙΓΟΥΣ μήνες μετά την εκδημία τού Οδυσσέα Τσαγκαράκη το Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης διοργάνωσε εκδήλωση αφιερωμένη στη μνήμη του, στην οποία συμμετείχαν με χαιρετισμούς και ομιλίες καθηγητές, συνάδελφοι αλλά και παλαιοί μαθητές του Οδυσσέα Τσαγκαράκη, καθώς και εκπρόσωποι των αρχών της πόλεως του Ρεθύμνου
ANNUAL REPORT OF THE DEPARTMENT OF PHILOSOPHY AND SOCIAL STUDIES: Academic Year 2015–16
No full text---
Second Chance Schools: educational innovations and school culture
No full textThe current study investigates the conditions of establishment and development of Second Chance Schools (SCS) in Greece, which are considered as educational structures for adults coping with educational exclusion. Analysis of the institutional framework of the SCS is firstly conducted with respect to the attempts made to adapt their function to that of secondary education reference schools. The innovative features of SCS are also investigated, mainly on the basis of the Ministerial Decision issued in 2003, in an attempt to reveal the culture of these schools, as it was formulated in practice by their stakeholders, i.e.: the principals and the teachers. Finally, the study explores the extent to which both innovation characteristics and culture are reproduced in the institutionalized context of SCS. In conclusion, the current investigation provides significant observations on the negative effects of the institutional changes that took place in the SCS and the implications on their function that steadily tends to become similar with the secondary education reference schools.The current study investigates the conditions of establishment and development of Second Chance Schools (SCS) in Greece, which are considered as educational structures for adults coping with educational exclusion. Analysis of the institutional framework of the SCS is firstly conducted with respect to the attempts made to adapt their function to that of secondary education reference schools. The innovative features of SCS are also investigated, mainly on the basis of the Ministerial Decision issued in 2003, in an attempt to reveal the culture of these schools, as it was formulated in practice by their stakeholders, i.e.: the principals and the teachers. Finally, the study explores the extent to which both innovation characteristics and culture are reproduced in the institutionalized context of SCS. In conclusion, the current investigation provides significant observations on the negative effects of the institutional changes that took place in the SCS and the implications on their function that steadily tends to become similar with the secondary education reference schools
Divisive or objective the law about choosing the principals of the school units (4327/2015)? Study case in prefecture of Thessaloniki
No full textThe current article moves in two basic thematic pivots: a) the nature and the characteristics of the collision as a specialized phenomenon as part of the school unit of the secondary education and b) the collisions that came up in the school units of the secondary education due to the introduction of the procedure of choosing the principals from the teachers’ board of the school unit. The theoretical substantiation of the two pivots was carried out with the assistance of bibliography and the article writing from the Greek and foreign reality. The survey of the second part of the article was limited in the study of the desiderata in schools of Thessaloniki (study of the Case)The current article moves in two basic thematic pivots: a) the nature and the characteristics of the collision as a specialized phenomenon as part of the school unit of the secondary education and b) the collisions that came up in the school units of the secondary education due to the introduction of the procedure of choosing the principals from the teachers’ board of the school unit. The theoretical substantiation of the two pivots was carried out with the assistance of bibliography and the article writing from the Greek and foreign reality. The survey of the second part of the article was limited in the study of the desiderata in schools of Thessaloniki (study of the Case
Η ετερότητα και η επίκληση του ξένου
No full textΗ ετερότητα και η επίκληση του ξένουΘεσσαλονίκη 2011, εκδ. Πουρναράς, (σελ. 519)Του Πέτρου Αναστασιάδη, Καθηγητή Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου ΚρήτηςΗ ετερότητα και η επίκληση του ξένουΘεσσαλονίκη 2011, εκδ. Πουρναράς, (σελ. 519)Του Πέτρου Αναστασιάδη, Καθηγητή Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Κρήτη
8. Το σχολείο του μέλλοντος και το φιλανδικό – γερμανικό εναλλακτικό εκπαιδευτικό σύστημα – Μια Συγκριτική Προσέγγιση / The school of future and the Finnish – German alternative educational system – a Comparative Approach
No full textThis project presented and compared how much the Finnish and the German alternative pedagogy contributes to the upgrade and remodeling of the learning environments that respond to the multiformity and chromatic printing that are displayed from the various biographies of the students and to the upgrade of teachers’ training
Αναπτυξιακές Προκλήσεις για τους Νέους Ενήλικες: Δεσμοί και Ταυτότητα
No full textThe current study examined the relationships among the dimensions of romantic attachment and identity formation. The sample consisted of 237 undergraduate and postgraduate university students from five Greek universities, aged 18-25. The following measures were administered: Close Experiences in Relationships – Revised (ECR-R), Dimensions of Identity Development Scale (DIDS), a demographics questionnaire. Attachment anxiety and avoidance were positively associated with ruminative identity exploration and negatively with the identity commitment dimensions. However, the attachment dimensions were not related with the adaptive dimensions of identity exploration as hypothesized. Gender effect was insignificant.The current study examined the relationships among the dimensions of romantic attachment and identity formation. The sample consisted of 237 undergraduate and postgraduate university students from five Greek universities, aged 18-25. The following measures were administered: Close Experiences in Relationships – Revised (ECR-R), Dimensions of Identity Development Scale (DIDS), a demographics questionnaire. Attachment anxiety and avoidance were positively associated with ruminative identity exploration and negatively with the identity commitment dimensions. However, the attachment dimensions were not related with the adaptive dimensions of identity exploration as hypothesized. Gender effect was insignificant