University of Crete Library | e-Journals service
Not a member yet
1777 research outputs found
Sort by
ΑΝΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΜΙΧΑΗΛ ΠΑΣΧΑΛΗ ΣΕ ΟΜΟΤΙΜΟ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ (Ρέθυμνο, 22 Μαρτίου 2016)
Get PDF---
Annual Reports of the Department of Philosophy and Social Studies / Academic Years 2016–17 & 2017–18
No full text---
“Oh, not History again!” Investigating Boredom in Teaching History
No full textΗ παρούσα έρευνα μελετά τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζεται η έννοια της πλήξης στη διδασκαλία της Ιστορίας από δύο διαφορετικές ομάδες συμμετεχόντων. Συγκεκριμένα, αφορά στη διερεύνηση των αντιλήψεων των μαθητών και των εκπαιδευτικών του Δημοτικού σχολείου σχετικά με την πλήξη, ώστε να αναδειχθούν οι παράγοντες που τη γεννούν, τα αποτελέσματα που επιφέρει σε μαθητές και εκπαιδευτικούς, καθώς και οι πιθανοί τρόποι υπέρβασής της. Οι απόψεις των συμμετεχόντων στην εκπαιδευτική διαδικασία για την ερευνητική προσέγγιση του θέματος θεωρούμε πως είναι άκρως σημαντικές, αφού οι μεν μαθητές, αναγνωρίζοντας τις συνθήκες κάτω από τις οποίες βαριούνται, μπορούν να εντοπίσουν τα στοιχεία που τους προκαλούν πλήξη, ενώ οι εκπαιδευτικοί ως «εξωτερικοί παρατηρητές» μπορούν, χρησιμοποιώντας τη διδακτική και μεθοδολογική τους γνώση, να αφουγκραστούν τις ανάγκες των μαθητών τους και να προσαρμόσουν τη διδασκαλία τους σε αυτές.This current thesis examines the way with which the meaning of boredom is approached by two different groups of participants. Specifically, it refers to the investigation of pupils’ and teachers’ perceptions as far as boredom during the history lesson is concerned. Therefore, the relevant factors, the effects it brings about to pupils and teachers and the possible ways of its overcoming will be pointed out. The opinions the partners of the educational procedure have about the solution of this issue are concerned to be of high importance, since the pupils can detect the elements which induce feelings of boredom to them, recognizing the conditions under which they feel bored, while teachers, as “indirect supervisors”, spend a lot of time in class and they definitely have their own aspect of the topic. The detection of boredom by the teachers also becomes important seeing that by using their teaching and methodological knowledge they are capable of understanding their pupils’ needs and adjusting their teaching methods to them
Differentiated instruction and Intercultural Education. Two Parallel Approaches Towards Social Justice and Inclusion
No full textΣτο άρθρο αυτό παρουσιάζονται οι βασικές αρχές της Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης και της Διαφοροποίησης της Διδασκαλίας, αναλύονται τα σημεία σύγκλισης τους και προτείνεται μια συνδυαστική, εκλεκτικιστική προσέγγιση. Το πλαίσιο σύζευξης των δύο προσεγγίσεων, όπως συζητείται στο άρθρο, μπορεί να αναζητηθεί μέσα από τη θεωρία της Πολιτισμικά Ευαισθητοποιημένης Παιδαγωγικής (Culturally Responsive Pedagogy) (Gay, 2010, Kea, Campbell-Whatley & Richards, 2006, Ladson-Billings, 1995) ενώ η πρακτική για τη βελτιστοποίηση της παιδαγωγικής μεθόδευσης, μέσα από το Διαφοροποιημένο Διαπολιτισμικό Αναλυτικό Πρόγραμμα (Alenuma-Nimoh, 2012).This paper discusses the principles of Intercultural Education and Differentiation of Instruction, focusing on their points of intersection and proposing an eclectic, yet unifying approach that could maximize their theoretical and the instructional potential, resulting into optimum practices for handling diversity in contemporary, pluralistic-mixed ability classrooms. The proposed framework derives from the theory of Culturally Responsive Pedagogy (Gay, 2010, Kea, Campbell-Whatley & Richards, 2006, Ladson-Billings, 1995) while the practical suggestions are based on the Interculturally Differentiated Curriculum (Alenuma-Nimoh, 2012)
Κριτικο-Πραξιακή Παιδαγωγική. Σκέψεις από την εμπειρία του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών για την εκπαίδευση των εκπαιδευτικών στο ΠΤΔΕ του Πανεπιστημίου Κρήτης
No full textΤο παρόν άρθρο επιχειρεί να αναπτύξει μία κριτική πρόταση για την παιδαγωγική πραγματικότητα και τις «κατεψυγμένες» εκπαιδευτικές μας πρακτικές στον 21ο αι. Ο γνωσιοκεντρικός και εξετασιοκεντρικός προσανατολισμός του σχολείου, παράλληλα με την επιβολή της εξουσίας και της αυθεντίας δια μέσου της κυρίαρχης ιδεολογίας, παγιοποιεί τις κοινωνικές ανισότητες, δημιουργεί πολιτισμικές και έμφυλες ιεραρχήσεις, λειτουργώντας ως παγιωμένο/ παγωμένο είδωλο μιας αγοραίας σχολικής αντίληψης για την επιστήμη, τις κοινωνικές σχέσεις και τις προσδοκίες των νέων. Οι σκέψεις μας στηρίζονται στις αρχές της Κριτικής Παιδαγωγικής, διευρυμένης μέσα από την έννοια της Συνοριακής Παιδαγωγικής, η οποία θα μας επιτρέψει να διαβούμε τα αθέατα σύνορα της φυλής, της τάξης, του φύλου, της ταυτότητας, της θρησκείας και του σεξουαλικού προσανατολισμού, με γνώμονα την ενδυνάμωση των ατόμων και το μετασχηματισμό του σχολείου και της κοινωνίας. Με αυτό τον τρόπο, η μάθηση μπορεί να καταστεί μια εξόχως ενεργητική (πραξιακή/ επιτελεστική) διαδικασία, η οποία θεμελιώνεται στην ατομική και κοινωνική αυτοπραγμάτωση και τη δημοκρατική συναντίληψη. Απαραίτητο μεθοδολογικό εργαλείο προς αυτή την κατεύθυνση είναι η υιοθέτηση έντεχνων μορφών διδασκαλίας και έρευνας που είναι σε θέση να αναδείξουν τις αληθινές ζωές των καταπιεζόμενων και κοινωνικά αποκλεισμένων ομάδων για τις οποίες ενδιαφέρεται η Κριτική Παιδαγωγική. Επιπλέον, μέσα από την πρότασή μας επαναπροσδιορίζουμε το ισχύον – συμβατικό – πλαίσιο ακαδημαϊκής έρευνας και προσανατολιζόμαστε προς μία κριτικο-πραξιακή (critical-praxical) αντίληψη έρευνας και μάθησης, με έμφαση στα πραξιακά (με τη φουκωϊκή έννοια) ενεργήματα (όπου πράξη, λόγος και επικοινωνία συνυφαίνονται) κι όχι σε τεχνοκρατικές πρακτικές.Το παρόν άρθρο επιχειρεί να αναπτύξει μία κριτική πρόταση για την παιδαγωγική πραγματικότητα και τις «κατεψυγμένες» εκπαιδευτικές μας πρακτικές στον 21ο αι. Ο γνωσιοκεντρικός και εξετασιοκεντρικός προσανατολισμός του σχολείου, παράλληλα με την επιβολή της εξουσίας και της αυθεντίας δια μέσου της κυρίαρχης ιδεολογίας, παγιοποιεί τις κοινωνικές ανισότητες, δημιουργεί πολιτισμικές και έμφυλες ιεραρχήσεις, λειτουργώντας ως παγιωμένο/ παγωμένο είδωλο μιας αγοραίας σχολικής αντίληψης για την επιστήμη, τις κοινωνικές σχέσεις και τις προσδοκίες των νέων. Οι σκέψεις μας στηρίζονται στις αρχές της Κριτικής Παιδαγωγικής, διευρυμένης μέσα από την έννοια της Συνοριακής Παιδαγωγικής, η οποία θα μας επιτρέψει να διαβούμε τα αθέατα σύνορα της φυλής, της τάξης, του φύλου, της ταυτότητας, της θρησκείας και του σεξουαλικού προσανατολισμού, με γνώμονα την ενδυνάμωση των ατόμων και το μετασχηματισμό του σχολείου και της κοινωνίας. Με αυτό τον τρόπο, η μάθηση μπορεί να καταστεί μια εξόχως ενεργητική (πραξιακή/ επιτελεστική) διαδικασία, η οποία θεμελιώνεται στην ατομική και κοινωνική αυτοπραγμάτωση και τη δημοκρατική συναντίληψη. Απαραίτητο μεθοδολογικό εργαλείο προς αυτή την κατεύθυνση είναι η υιοθέτηση έντεχνων μορφών διδασκαλίας και έρευνας που είναι σε θέση να αναδείξουν τις αληθινές ζωές των καταπιεζόμενων και κοινωνικά αποκλεισμένων ομάδων για τις οποίες ενδιαφέρεται η Κριτική Παιδαγωγική. Επιπλέον, μέσα από την πρότασή μας επαναπροσδιορίζουμε το ισχύον – συμβατικό – πλαίσιο ακαδημαϊκής έρευνας και προσανατολιζόμαστε προς μία κριτικο-πραξιακή (critical-praxical) αντίληψη έρευνας και μάθησης, με έμφαση στα πραξιακά (με τη φουκωϊκή έννοια) ενεργήματα (όπου πράξη, λόγος και επικοινωνία συνυφαίνονται) κι όχι σε τεχνοκρατικές πρακτικές