University of Crete Library | e-Journals service
Not a member yet
1777 research outputs found
Sort by
Contemporary Approaches to EE: Place-Based Education and Urban EE. Correlation With John Pantis’ Work in EE
No full textΣτην εργασία αυτή παρουσιάζεται το θεωρητικό πλαίσιο και παραδείγματα από δυο σύγχρονες προσεγγίσεις στην Περιβαλλοντική Εκπαίδευση, τη βασισμένη στον τόπο εκπαίδευση (place based education) και την αστική Περιβαλλοντική Εκπαίδευση. Η βασισμένη στον τόπο εκπαίδευση αξιοποιεί τον τόπο που ζουν οι μαθητές/τριες και τους φυσικούς και ανθρώπινους πόρους του, για βιωματική μάθηση, εμπλοκή με την τοπική κοινότητα και τα προβλήματα της και ανάληψη δράσης για τη βελτίωση της. Απώτερος στόχος η ανάπτυξη της αίσθησης του τόπου των μαθητών/τριών (sense of place) και η συναισθηματική τους σύνδεση με τον τόπο (place attachment), προγνωστικοί παράγοντες για περιβαλλοντική συμπεριφορά. Η δεύτερη προσέγγιση περιλαμβάνει κάθε δραστηριότητα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης που συμβαίνει στις πόλεις με ποικίλους στόχους όπως περιβαλλοντικό γραμματισμό, περιβαλλοντική φροντίδα, ανάδειξη της αστικής φύσης, σύνδεση με τον τόπο. Και οι δύο προσεγγίσεις, είναι εμφανείς στο έργο του Γιάννη Παντή στην Περιβαλλοντική Εκπαίδευση που παρουσιάστηκε σε αυτήν την έκδοση. Η αξιοποίηση της Πανεπιστημιούπολης ΑΠΘ σαν περιβαλλοντικό εκπαιδευτικό πάρκο και οι κοινοτικοί λαχανόκηποι επί αντιπρυτανείας του, αποτελούν εξαιρετικά παραδείγματα αστικής Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης ενώ η ισχυρή σύνδεση του εκλιπόντος με τον γενέθλιο τόπο, τη Ζάκυνθο, και οι δράσεις περιβαλλοντικής προστασίας και περιβαλλοντικής εκπαίδευσης που ανέλαβε εκεί (ίδρυση και διεύθυνση του Θαλάσσιου Πάρκου και διδακτορικές έρευνες) επιβεβαιώνουν τη βιβλιογραφία για την συσχέτιση της σύνδεσης με ένα τόπο με δράσεις για την προστασία του.In this paper we present two contemporary approaches to Environmental Education, that we implement at the Department of Primary Education of the University of Crete. The first approach, place-based education, uses the local community and the local environment as context and content for teaching and learning and environmental action, with the ultimate goal of connecting students with their place. The second approach, urban environmental education, is environmental education in the cities where most of us live. Cities are seen as opportunities for learning and action with environmental education outcomes such as environmental literacy, sense of place, nature connected-ness, environmental stewardship and positive youth and community development. Both approaches are evident in Yannis Pantis’ work in Environmental Education presented in this issue. The transformation of the Aristotelian University of Thessaloniki campus into an Environmental Education park and the community vegetable gardens he initiated when he was Vice Dean, are excellent examples of Urban Environmental Education. On the other hand, his attachment to Zakynthos, his birth place, and the actions he took there (efforts for the establishment of the National Sea Park, and the supervision of 3 PhD theses in Environmental Education) confirm the literature on the relationship between place attachment and actions to protect that particular place
Motivation and Choice of a Second Foreign Language in Primary Education
No full textΣτο άρθρο παρουσιάζονται τα αποτελέσματα έρευνας σε σχολεία τριών περιοχών της Ελλάδας (Κιλκίς, Άρτα και Β’ Αθήνας), με στόχο τη μελέτη των κινήτρων των μαθητών και μαθητριών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης ως προς την επιλογή της δεύτερης ξένης γλώσσας, με βάση τη θεωρία του «L2 Motivational Self System» (L2MSS) (Dörnyei, 2005, 2009) (προτεινόμενη απόδοση στην ελληνική γλώσσα: «Ο Εαυτός ως σύστημα «κινητροποίησης» στην ξένη γλώσσα»), η οποία αποτελεί μία ολοκληρωμένη σύνθεση προηγούμενων θεωριών, σχετικά με τα κίνητρα στην εκμάθηση ξένων γλωσσών. Συγκεκριμένα, αναλύονται και κατηγοριοποιούνται τα κίνητρα που ωθούν τους μαθητές/τριες των εν λόγω περιοχών να επιλέξουν να μάθουν στο πλαίσιο του ελληνικού δημόσιου σχολείου τη γαλλική ή τη γερμανική γλώσσα, ως δεύτερη ξένη γλώσσα επιλογής. Ειδικότερα, γίνεται προσπάθεια καταγραφής του είδους του κινήτρου («ιδανικός εαυτός»/«υποχρεωτικός εαυτός») που αναπτύσσουν οι εν λόγω μαθητές/τριες ανά περιοχή διαμονής, με απώτερο στόχο τη μελέτη των αιτιών της πολύ μεγάλης διαφοροποίησης που καταγράφεται ως προς την επιλογή της δεύτερης ξένης γλώσσας ανάμεσα σε περιοχές της βόρειας και νότιας Ελλάδας.The article presents the results of a survey in schools of three regions of Greece (Kilkis, Arta and Athens). The main objective was to study the pupils’ motivation (in primary education) in choosing the second foreign language (the choice between learning French or German). Based on the theory of the "L2 Motivational Self System" (L2MSS) (Dörnyei, 2005, 2009), an integrated synthesis of past theories on the motivation to learn foreign languages, the motivations that drive the pupils to choose to study French or German as a second foreign language within the Greek public school were analyzed and categorized. In particular, the article discusses the kind of motivation (\u27ideal L2 self\u27 / \u27Ought-to L2 self\u27) of pupils, according to the place of residence, aiming at explaining the high differentiation recorded in the choice of the second foreign language between regions of northern and southern Greece
Θέατρο Νίτσου 1967
No full textΣημείωση της Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου Κρήτης
Το πολτοποιημένο τεύχος 31 του 1967 δεν ήταν γνωστό στη βιβλιογραφία μέχρι το 2005, οπότε δημοσιεύθηκαν τα πρακτικά του συνεδρίου του 2002 του ΙΝΕ στο οποίο είχε κάνει σχετική ανακοίνωση ο Γιώργος Ζεβελάκης, που είχε εντοπίσει ένα αντίτυπο του τεύχους στη συλλογή περιοδικών του Μανόλη Αναγνωστάκη. Βλ. Γιώργου Ζεβελάκη, «Πώς αποδεικνύεται ότι ένα περιοδικό κάποτε υπήρξε», στο: Ο ελληνικός Τύπος, 1784 έως σήμερα. Ιστορικές και θεωρητικές προσεγγίσεις, πρακτικά συνεδρίου, Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών, 23-25 Μαΐου 2002, Αθήνα 2005, σ. 513-519.Με την αφορμή της ανακοίνωσης της ψηφιοποίησης του περιοδικού από τη Βιβλιοθήκη του ΠΚ, κατόπιν της σχετικής δωρεάς και άδειας ψηφιοποίησης από τις κληρονόμους του Κ. Νίτσου, ο καθηγητής Θεατρολογίας του ΕΚΠΑ Πλάτων Δ. Μαυρομούστακος μας ενημέρωσε ότι διαθέτει επίσης ένα αντίτυπο του πολτοποιημένου τεύχους 31 και μας έστειλε σχετικό σύντομο κείμενο με την ιστορία του δικού του αντιτύπου, προκειμένου να εμπλουτίσει το corpus των πληροφοριών και να συμβάλει στην τεκμηρίωση του \u27χαμένου\u27 τεύχους. Επειδή αυτά τα άγνωστα στοιχεία είναι πολύ χρήσιμα για την ιστορία του περιοδικού, αναρτούμε το σημείωμα του κ. Μαυρομούστακου εδώ
Narrative suspense in Arrian’s Indikē (29.9–31.9): the portraiture of Alexander and the exotic tradition intermingled
Get PDFBY UNDERTAKING to narrate the navigation of the Indian coastline by the Macedonian fleet, Arrian aspired to compose a work which, along with the Anabasis of Alexander, would serve as an integral part of his prosopography of Alexander. On the other hand, Arrian was also fully aware of the fact that, in writing the Indian account, he was also invited to follow a long tradition of exotic literature on the mirabilia of India. As a result, in the Indikē the reader is offered the opportunity to meet with passages that serve both the author’s need to amuse and his intention to focus on the characters of Alexander and Nearchus.Although modern scholarship has repeatedly noted the twofold nature of the work, little attention has been paid to if and how these two goals intermingle on a narrative level. The present study constitutes the first narratological analysis of Arrian’s Indikē and elaborates exactly on this question: How did Arrian manage to reach a compromise in his narrative between these two goals of the work, the amusement of the reader and the delineation of Alexander’s and Nearchus’ literary portraits? By drawing from recent outcomes of psychology, theory of literature, and narratology, I examine the narrative techniques through which Arrian exploits exotic stories about the Macedonian navy’s voyage in the Indian Sea in his effort not only to entertain his readers but also to shape a favorable image for the protagonists. The main point of argument of this essay is that the exotic and amusing elements of the Indikē should not be seen cut off from the literary representation of Alexander’s and Nearchus’ intellectual and moral qualities but as a part of this representation. The basic narrative technique, through which Arrian combines elements of exotic content and characterization, is the creation of suspense.BY UNDERTAKING to narrate the navigation of the Indian coastline by the Macedonian fleet, Arrian aspired to compose a work which, along with the Anabasis of Alexander, would serve as an integral part of his prosopography of Alexander. On the other hand, Arrian was also fully aware of the fact that, in writing the Indian account, he was also invited to follow a long tradition of exotic literature on the mirabilia of India. As a result, in the Indikē the reader is offered the opportunity to meet with passages that serve both the author’s need to amuse and his intention to focus on the characters of Alexander and Nearchus.Although modern scholarship has repeatedly noted the twofold nature of the work, little attention has been paid to if and how these two goals intermingle on a narrative level. The present study constitutes the first narratological analysis of Arrian’s Indikē and elaborates exactly on this question: How did Arrian manage to reach a compromise in his narrative between these two goals of the work, the amusement of the reader and the delineation of Alexander’s and Nearchus’ literary portraits? By drawing from recent outcomes of psychology, theory of literature, and narratology, I examine the narrative techniques through which Arrian exploits exotic stories about the Macedonian navy’s voyage in the Indian Sea in his effort not only to entertain his readers but also to shape a favorable image for the protagonists. The main point of argument of this essay is that the exotic and amusing elements of the Indikē should not be seen cut off from the literary representation of Alexander’s and Nearchus’ intellectual and moral qualities but as a part of this representation. The basic narrative technique, through which Arrian combines elements of exotic content and characterization, is the creation of suspense
Η Ρώμη και η Πολιτεία του Θεού. Η ευτυχής συνάντηση της ρωμαϊκής με την ιουδαιοχριστιανική ιστορική συνείδηση στον Αυγουστίνο
Get PDF---
Ἀνθρωπολόγοι, knowledge of man and “human nature” in the democratic polis
No full textἈνθρωπολόγος occurs only as a hapax in Greek literature, namely in Aristotle’s Nicomachean Ethics. Lexicographers, translators and, most of all, commentators have been repeatedly at pains to render its precise meaning. At any rate, one must admit that the word is interwoven with gossip, whence its undoubtedly pejorative overtone. In the context of this study, ἀνθρωπολόγος’ semantics is reconsidered as regards both the denotative and the connotative values of the word. Moreover, Aristotle’s deprecation of gossip is scrutinised in terms of a philosopher’s contempt for the trivial attributes of an “average person” or the demos, as revealed and expressed in the actual circumstances of the polis. Democracy, with its unprecedented open character, is alleged to have provided ample material for justifying this claim on the part of an elite of thinkers, in their quest of a thorough “knowledge of man”, eventually the knowledge of “human nature”.Ἀνθρωπολόγος occurs only as a hapax in Greek literature, namely in Aristotle’s Nicomachean Ethics. Lexicographers, translators and, most of all, commentators have been repeatedly at pains to render its precise meaning. At any rate, one must admit that the word is interwoven with gossip, whence its undoubtedly pejorative overtone. In the context of this study, ἀνθρωπολόγος’ semantics is reconsidered as regards both the denotative and the connotative values of the word. Moreover, Aristotle’s deprecation of gossip is scrutinised in terms of a philosopher’s contempt for the trivial attributes of an “average person” or the demos, as revealed and expressed in the actual circumstances of the polis. Democracy, with its unprecedented open character, is alleged to have provided ample material for justifying this claim on the part of an elite of thinkers, in their quest of a thorough “knowledge of man”, eventually the knowledge of “human nature”
Multiple Intelligences and Ancient Greek: Design and Organization of Differentiated Instruction
No full textΚεντρική στόχευση του νέου Προγράμματος Σπουδών της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας στο Γυμνάσιο είναι η διαφοροποιημένη διδασκαλία του μαθήματος σε επίπεδο διδακτικού σχεδιασμού και εκπαιδευτικής πράξης στο πλαίσιο της προσπάθειας αλλαγής της αρνητικής στάσης των μαθητών απέναντι στα Αρχαία Ελληνικά. Στο παρόν άρθρο, λοιπόν, προτείνεται ο σχεδιασμός και η οργάνωση της διδασκαλίας του μαθήματος της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας στη βάση της θεωρίας των Πολλαπλών Τύπων Νοημοσύνης του Howard Gardner. Συγκεκριμένα, προτείνεται η διαφοροποίηση της διαδικασίας μάθησης, του τρόπου δηλαδή που ο μαθητής επεξεργάζεται και κατανοεί το περιεχόμενο του μαθήματος με βάση το προφίλ νοημοσύνης του.The main aim of the new Ancient Greek Language Programme in High School is the differentiated instruction of the lesson both at a teaching design and educational practice level as part of the attempt to change students\u27 negative attitudes towards Ancient Greek. This article proposes the design and organization of Ancient Greek Language instruction based on Howard Gardner\u27s theory of Multiple Intelligences. In particular, the proposal is to differentiate the learning process, the way the student processes and understands the content of the course based on his/her intelligence profile
Inclusion of Children with Special Educational Needs. The Principal\u27s Role
No full textΚαθώς το εκπαιδευτικό σύστημα προσπαθεί να ανταποκριθεί στις επιταγές της εποχής, η συμπερίληψη όλων των παιδιών στην εκπαιδευτική διαδικασία καθίσταται επιτακτική. Ο σχολικός διευθυντής αποτελεί πρόσωπο-κλειδί στην εφαρμογή της συμπερίληψης, εξαιτίας της υψηλής του θέσης στο σχολικό περιβάλλον. Η παρούσα μελέτη έχει σκοπό να μελετήσει το ρόλο του σχολικού διευθυντή στην εφαρμογή της συμπερίληψης παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Η έρευνα ακολουθεί μικτή μεθοδολογία, συνδυάζοντας τη χορήγηση ερωτηματολογίων σε εκπαιδευτικούς και τη διεξαγωγή ημι-δομημένης συνέντευξης στους διευθυντές. Τα αποτελέσματα φανερώνουν ότι ο διευθυντής διαδραματίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην εφαρμογή της συμπερίληψης, καθώς επηρεάζει τους εκπαιδευτικούς, μέσω της στάσης του προς τη συμπερίληψη και των σχέσεων που αναπτύσσει μαζί τους, ενώ επηρεάζει και τους μαθητές με την άμεση επαφή μαζί τους. Τα ευρήματα της έρευνας αυτής αναδεικνύουν τον ρόλο των διευθυντών στην αναδιαμόρφωση του εκπαιδευτικού συστήματος στην Ελλάδα, τις πρακτικές που ακολουθούν και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.As the educational system tries to modernize, the inclusion of all children in the educational process becomes imperative. The school principal is a main factor in the implementation of inclusion because of their high position in the school environment. This paper aims to study the role of the school principal in implementing the inclusion of children with special educational needs in Secondary Education. Research follows a mixed methodology, combining the provision of questionnaires to teachers and the conduct of a semi-structured interview with principals.The results reveal that principals play a very important role in the implementation of inclusion, as they affect teachers through their attitudes towards inclusion and the relationships they develop with them, as well as students via direct contact with them. The findings of this research highlight the role of principals in reforming the educational system in Greece, the practices they follow and the problems they face