University of Crete Library | e-Journals service
Not a member yet
1777 research outputs found
Sort by
Democracy and Social Cohesion in the School classroom: An Action-research in a Primary School of Chania
No full textΚαθώς ο χαρακτήρας της σύγχρονης εκπαίδευσης παραμένει γνωσιοκεντρικά προσανατολισμένος, παραμελείται η κοινωνική και πολιτική του λειτουργία. Ελάχιστη σημασία δίνεται, άλλωστε, στην παρατήρηση και ερμηνεία των κοινωνικών αλληλεπιδράσεων που συμβαίνουν ανάμεσα στα δρώντα πρόσωπα σε μία σχολική τάξη.
Στην παρούσα έρευνα-δράση γίνεται προσπάθεια, με πρακτικό και χειραφετικό χαρακτήρα, να συνδεθεί η εφαρμογή εναλλακτικών παιδαγωγικών μεθόδων με τον επαναπροσδιορισμό της κοινωνικής δυναμικής της σχολικής τάξης, τη βελτίωση των διαπροσωπικών σχέσεων των υποκειμένων, ώστε με τη δημιουργία δεσμών αλληλεγγύης να επιτευχθεί, τελικά ο στόχος μας, δηλ. η ανάπτυξη της κοινωνικής συνοχής. Γενικός σκοπός της έρευνας, λοιπόν, είναι να δημιουργηθεί μία συνεκτική δημοκρατική σχολική κοινότητα. Στο θεωρητικό πλαίσιο της έρευνας-δράσης επιχειρείται σύνδεση με τα πεδία της θεωρίας της συμβολικής αλληλεπίδρασης και της Κριτικής Παιδαγωγικής.
Οι συμμετέχοντες στην έρευνα-δράση ήταν μια ομάδα: εκπαιδευτικοί-ερευνητές, ερευνητής-διευκολυντής και κοινωνικοί εταίροι ήταν οι μαθητές/τριες με τους γονείς τους σε μια Β΄ τάξη ενός δημοτικού σχολείου της πόλης των Χανίων. Για τη συλλογή των δεδομένων, εφαρμόστηκε η μέθοδος της τριγωνοποίησης, χρησιμοποιώντας τη συμμετοχική παρατήρηση, την ποιοτική άτυπη–ημιδομημένη συνέντευξη και την κοινωνιομετρία.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι σταδιακά, μετά από ένα συνεχώς ανασχεδιαζόμενο παρεμβατικό πρόγραμμα, αυξήθηκε η δημοκρατικότητα, η συνοχή της ομάδας και βελτιώθηκε ελαφρώς η δημοτικότητα κοινωνικά αποκλεισμένων μαθητών/τριών.As the character of modern education remains knowledge-oriented, its social and political function is neglected. Little attention is paid, after all, to the observation and interpretation of social interactions that occur between participants in a school classroom.
In the present action research, an attempt is made, with a practical and emancipatory character, to connect the application of alternative pedagogical methods with the redefining of the social dynamics of the classroom, the improvement of the interpersonal relations of the participants. Thus, by creating bonds of solidarity between them, to achieve our goal, namely the development of social cohesion. The general purpose of the research, therefore, is to create a coherent democratic school community. In the theoretical framework of action research, a connection is made with the fields of the theory of symbolic interaction and Critical Pedagogy.
The participants in the action research were a group: teachers-researchers, researcher-facilitator, and social partners were the students with their parents in the second grade of a primary school in the city of Chania. For data collection, the method of triangulation was applied, using participatory observation, qualitative informal semi-structured interview, and sociometry.
The results showed that gradually, after a constantly redesigned intervention program, the democracy, the cohesion of the group increased and the popularity of the socially excluded students slightly improved
Social Media and Engaging Young Audiences in Cultural Organisations
No full textΤο άρθρο αυτό αναφέρεται στους τρόπους με τους οποίους τα μουσεία και οι πολιτιστικοί οργανισμοί χρησιμοποιούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να απευθυνθούν και να προσελκύσουν το νεανικό κοινό (18-39 ετών). Η εμπειρική έρευνα επικεντρώθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που χρησιμοποιούν το Εθνικό Μουσείο Αμερικανικής Ιστορίας και το Μουσείο Μπενάκη Ελληνικού Πολιτισμού. Βάσει συγκεκριμένων κριτηρίων που έχουν διατυπωθεί στη βιβλιογραφία σχετικά με τη διαχείριση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και την απήχησή τους στο νεανικό κοινό πραγματοποιήθηκε ανάλυση περιεχομένου των αναρτήσεων των εξεταζόμενων μουσείων στο Instagram προκειμένου να μελετηθεί αν η χρήση των ψηφιακών μέσων επικοινωνίας είναι προσανατολισμένη στους νέους. Τα αποτελέσματα δείχνουν πως και τα δύο μουσεία έχουν αφομοιώσει την ανάγκη αναβάθμισης της ψηφιακής τους επικοινωνίας, διατηρώντας σταθερούς δίαυλους επικοινωνίας με το νεανικό κοινό. Ωστόσο, η προσέλκυση του κοινού καθώς και η ενίσχυση της αξίας και του εκπαιδευτικού ρόλου των πολιτιστικών οργανισμών θα μπορούσε να υποστηριχθεί περαιτέρω μέσα από την ενδυνάμωση της ψηφιακής αφήγησης και την ενθάρρυνση του διαλόγου και ανατροφοδότησης από τους χρήστες.This article addresses the ways in which museums and cultural organizations use social media to attract young audiences (18-39 years old). The empirical research focused on the social media used by the National Museum of American History and the Benaki Museum of Greek Culture. Based on specific criteria formulated in the literature on the management of social media and their appeal on young audiences, a content analysis was performed on the posts of the examined museums on Instagram in order to study whether the use of social media is aimed at young people. The results show that both museums have embraced the need to upgrade their digital communication, maintaining stable channels of communication with the young public. However, audience development and enhancement of the value and educational role of cultural organizations could be further supported through the empowerment of digital storytelling and the encouragement of dialogue and feedback from users
Professional Characteristics of Primary School Teachers in Ilia Prefecture and Job Satisfaction
No full textΤο επίπεδο ικανοποίησης που λαμβάνουν οι εκπαιδευτικοί από την εργασία τους αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για τη μαθησιακή διαδικασία, την ποιότητα της εκπαίδευσης και την ευημερία των εκπαιδευτικών. Πολλοί παράγοντες ενδογενείς και εξωγενείς με την εργασία επηρεάζουν το επίπεδο της εργασιακής τους ικανοποίησης. Σκοπός της παρούσας ερευνητικής μελέτης, η οποία παρουσιάζει τμήμα μιας ευρύτερης έρευνας, είναι να διερευνήσει τη σχέση ανάμεσα στα επαγγελματικά χαρακτηριστικά (θέση εργασίας, συνολικά έτη υπηρεσίας, υπηρεσιακή κατάσταση και επίπεδο σπουδών) εκπαιδευτικών Δημοτικών σχολείων Ηλείας και το επίπεδο ικανοποίησής τους ως προς τους ενδογενείς και εξωγενείς με την εργασία τους παράγοντες. Η έρευνα ήταν ποσοτική με την αξιοποίηση του ερωτηματολογίου JobSatisfactionScale, JSS των Warr, Cook και Wall (1979). Το δείγμα της έρευνας αποτέλεσαν 269 εκπαιδευτικοί Δημοτικών σχολείων. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι τα υπό διερεύνηση επαγγελματικά χαρακτηριστικά των εκπαιδευτικών του δείγματος επιδρούν σε σημαντικό βαθμό στις αντιλήψεις τους για την εργασιακή τους ικανοποίηση από τους ενδογενείς και εξωγενείς παράγοντες.Teachers\u27 level of satisfaction with their work is a determinant factor for the learning process, the quality of education and teachers’ well-being. Many factors both intrinsic and extrinsic to work affect the level of their job satisfaction. The purpose of this research study, which is part of a larger study, is to investigate the relationship between professional characteristics (job position, total years of service, job status and level of education) of primary school teachers in the prefecture of Ilia and their level of satisfaction with the intrinsic and extrinsic factors of the work. The research was quantitative. It was carried out using the Job Satisfaction Scale, JSS questionnaire by Warr, Cook and Wall (1979). The sample of the study was 269 primary school teachers. The results of the research showed that the professional characteristics of the teachers have a significant influence on their perceptions of their satisfaction with the intrinsic and extrinsic factors of the work
The Mistakes Made by Dyslexic Students during Mathematical Problems Solving
No full textΣτην παρούσα εργασία έγινε διερεύνηση των τύπων των λαθών που κάνουν οι μαθητές με δυσλεξία σε σχέση με τους τυπικά αναπτυσσόμενους συμμαθητές τους στην επίλυση μαθηματικών προβλημάτων. Συμμετείχαν 30 μαθητές με διάγνωση δυσλεξίας και 30 μαθητές τυπικής ανάπτυξης, ηλικίας 10-13 ετών. Στους συμμετέχοντες χορηγήθηκε ατομικά ένα υποτέστ επίλυσης μαθηματικών προβλημάτων, ενός σταθμισμένου κριτήριου μαθηματικής επάρκειας. Μετά τη συμπλήρωση του κριτηρίου, πραγματοποιήθηκε συνέντευξη με τους μαθητές, με σκοπό τη συγκέντρωση ποιοτικών δεδομένων αναφορικά με τον τρόπο επίλυσης και τον τύπο των λαθών τους κατά την επίλυση μαθηματικών προβλημάτων. Τα αποτελέσματα έδειξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές ανάμεσα στην επίδοση των μαθητών με δυσλεξία και των τυπικά αναπτυσσόμενων μαθητών στον τομέα της επίλυσης μαθηματικών προβλημάτων. Επιπροσθέτως διαπιστώθηκε ότι οι μαθητές με δυσλεξία κάνουν διαφορετικού τύπου λάθη κατά την επίλυση μαθηματικών προβλημάτων κι αντιμετωπίζουν διαφορετικές δυσκολίες. Τα αποτελέσματα είναι σύμφωνα με προηγούμενα ευρήματα από τη διεθνή βιβλιογραφία, που αναφέρουν ότι οι μαθητές με δυσλεξία παρουσιάζουν αδυναμίες στα μαθηματικά και συγκεκριμένα στην επίλυση μαθηματικών προβλημάτων.The aim of the present study was to investigate the types of the mistakes that students with dyslexia might encounter during solving mathematical problems in relation to typically developing students. Participants were 30 students with diagnosis of dyslexia and 30 typical developing students, aged 10-13 years old. All participants were individually assessed through a subtest of the psychometric Mathematical Competence Criterion for children and adolescents. In addition, after completing the criterion, an interview was conducted with all students in order to gather qualitative data on the way they solved the mathematical problems and the type of mistakes the two groups presented during mathematical problem solving. The results showed statistically significant differences between the performance of students with dyslexia and the typical developing group in mathematical problem solving. In addition, students with dyslexia we found that students with dyslexia present different types of mistakes from typical developing children and they face different difficulties. These results are consistent with previous findings, which indicate that students with dyslexia have weaknesses in mathematics and specifically in mathematical problem solving
Creativity in Primary Education: Measuring Teachers\u27 Views Using the Teaching for Creativity Scale
No full textΔιερευνήθηκαν οι απόψεις 127 εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης ως προς το ζήτημα της δημιουργικότητας στο σχολείο. Ειδικότερα, αναλύθηκαν οι απόψεις τους σχετικά με την κοινωνική αξία της δημιουργικότητας, το υποστηρικτικό σχολικό περιβάλλον, εάν υπάρχει, για την προώθησή της, τις δυνατότητες των μαθητών αναφορικά με τη δημιουργικότητα, καθώς και την αντιλαμβανόμενη αυτοαποτελεσματικότητα των εκπαιδευτικών σχετικά με την ανάπτυξή της στο σχολικό πλαίσιο. Για τις ανάγκες της έρευνας αξιοποιήθηκε η ποσοτική προσέγγιση, υιοθετώντας την κλίμακα Teaching for Creativity Scales, 36 στοιχείων, η οποία περιλαμβάνει τέσσερις υποκλίμακες. Η στατιστική ανάλυση των πρωτογενών δεδομένων έδειξε ότι οι εκπαιδευτικοί εκφράζουν συμφωνία ως προς την κοινωνική αξία της δημιουργικότητας, την αποτελεσματικότητά τους και τις δυνατότητες των μαθητών, ωστόσο φαίνεται να μην εκφράζονται θετικά ως προς την ύπαρξη υποστηρικτικού σχολικού περιβάλλοντος. Επιπλέον, εντοπίστηκαν μέτριες συσχετίσεις ανάμεσα στις τέσσερις υποκλίμακες. Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν ευρήματα παρόμοιων ερευνών και καταδεικνύουν την αναγκαιότητα της συνεχούς και συστηματικής καλλιέργειας της δημιουργικότητας στο σχολείο, με τη συνδρομή υποστηρικτικών παραγόντων, αλλά και της στοχευμένης επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών.This paper explores the views of 127 primary school teachers on the issue of creativity in school. In particular, their views on the social value of creativity, the supportive school environment, if any, for its promotion, students’ potential in terms of creativity, as well as their perceived self-efficacy in its development in the school context were analyzed. For the needs of the research, the quantitative approach was used, adopting the Teaching for Creativity Scales (36 items), which it includes four subscales. The statistical analysis of the primary data showed that teachers express agreement on the social value of creativity, student potential and teachers’ effectiveness; however, they do not appear to be positive about the existence of a supportive school environment. In addition, moderate correlations found between the four subscales. The results confirm findings of similar research and demonstrate the need for continuous cultivation of creativity in school, with the help of supportive factors, but also the targeted training of teachers
Spyridon Zambelios and the demand for Realism in Greek literature
No full textTHE purpose of this paper is to demonstrate that the literary controversy between realism and romanticism in 19th century Europe is the product of a deeper complicity between the two, which made them communicating vessels. In the area of Modern Greek criticism, Spyridon Zambelios is a typical example of such complicity: despite the fact that he was the most prominent romantic historian of Greece, he was also the person who introduced the concept of realism in Greek philology as the antidote to the idealism of romanticism. More specifically, Zambelios invoked the values of realism in 1860, attacking the romantic poetry of Dionysios Solomos. However, my main argument is that Zambelios’ realism is compatible with his romanticism and, what is more, it stems from the latter. What Zambelios names ‘realism’ is in fact the product of an advanced idealism that attempts to rationalize the historical reality according to the standards of Hegel’s philosophy of history.THE purpose of this paper is to demonstrate that the literary controversy between realism and romanticism in 19th century Europe is the product of a deeper complicity between the two, which made them communicating vessels. In the area of Modern Greek criticism, Spyridon Zambelios is a typical example of such complicity: despite the fact that he was the most prominent romantic historian of Greece, he was also the person who introduced the concept of realism in Greek philology as the antidote to the idealism of romanticism. More specifically, Zambelios invoked the values of realism in 1860, attacking the romantic poetry of Dionysios Solomos. However, my main argument is that Zambelios’ realism is compatible with his romanticism and, what is more, it stems from the latter. What Zambelios names ‘realism’ is in fact the product of an advanced idealism that attempts to rationalize the historical reality according to the standards of Hegel’s philosophy of history
Aspects of choral self-referentiality in Euripides’ Iphigenia at Aulis
No full textIN THIS paper, I focus on aspects of choral self-referentiality. I draw attention to the intratextual pointers referring to the play’s choreia, giving prominence to the nexus between the ancient text as such and its performativity. The first case of choral self-referentiality that I discuss occurs in the Parodos of the play (vv. 206–230), where the Chorus describe the athletic race between Achilles and the Eumelus’ chariot. Another case of choral self-referentiality can be found in the Third Stasimon (vv. 1036–1057), where the Chorus project the choruses of the Pierides Muses and the Nereids through their own choreia.IN THIS paper, I focus on aspects of choral self-referentiality. I draw attention to the intratextual pointers referring to the play’s choreia, giving prominence to the nexus between the ancient text as such and its performativity. The first case of choral self-referentiality that I discuss occurs in the Parodos of the play (vv. 206–230), where the Chorus describe the athletic race between Achilles and the Eumelus’ chariot. Another case of choral self-referentiality can be found in the Third Stasimon (vv. 1036–1057), where the Chorus project the choruses of the Pierides Muses and the Nereids through their own choreia
Greek Teachers\u27 Approaches to Social Justice Based on Fraser\u27s Model
No full textΣκοπός της παρούσας ποσοτικής έρευνας είναι ο προσδιορισμός των αντιλήψεων των εκπαιδευτικών αναφορικά με τη δυνατότητα της μετασχηματιστικής ικανότητας που διαθέτουν, ώστε να προωθήσουν την κοινωνική δικαιοσύνη τόσο στο πεδίο της ρητορικής όσο και σε αυτό της εκπαιδευτικής τους πρακτικής. Αφορμή για τη διενέργειά της είναι η καταγεγραμμένη βιβλιογραφικά παραδοχή ότι η βελτίωση και η αποτελεσματικότητα της σχολικής μονάδας, υπό τις τρέχουσες υπερ-διαφοροποιημένες περιστάσεις, απαιτούν την ανάληψη νέων και περισσότερο σύνθετων ρόλων από την πλευρά του εκπαιδευτικού προσωπικού, με την εφαρμογή προγραμμάτων που να σχετίζονται με την κοινωνική δικαιοσύνη. Διακόσιοι δεκαεννέα εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης κλήθηκαν με τη χρήση ερωτηματολογίου να προβληματιστούν επί θεμάτων που άπτονται της κοινωνικής δικαιοσύνης, μέσω σύντομων σεναρίων-μελετών περίπτωσης. Τα αποτελέσματα της έρευνας αναδεικνύουν τον προσανατολισμό των εκπαιδευτικών προς την κοινωνική δικαιοσύνη. Σε ό,τι αφορά, δε, τις επιμέρους διαστάσεις της, σύμφωνα με το θεωρητικό μοντέλο της NancyFraser (1995, 1996, 2005), εστιάζουν περισσότερο σε θέματα που σχετίζονται με την αναδιανομή και την εκπροσώπηση και δευτερευόντως με την αναγνώριση.The purpose of the present quantitative research is to determine teachers\u27 perceptions of their transformational capacity to promote social justice in both their rhetoric and their teaching practice. The reason for doing so is the recorded bibliographic assumption that the improvement and effectiveness of the school unit, in the current hyper-differentiated circumstances, require new and more complex roles for the teaching staff, with the implementation of programs related to social justice. Two hundred and nineteen primary and secondary teachers were asked to use a questionnaire to reflect on social justice issues through short case-study scenarios. The results of the research highlight teachers\u27 orientation towards social justice. With regard to the individual dimensions of social justice, according to Nancy Fraser\u27s theoretical model (1995, 1996, 2005), teachers focus more on issues related to redistribution and representation and, secondly, on recognition.  
