University of Crete Library | e-Journals service
Not a member yet
1777 research outputs found
Sort by
The Latin Translations of the Prooemium (ll.1–18) of Aratus’ Phaenomena. Reception and Interpretation
Get PDFΣτην παρούσα εργασία εξετάζω δύο λατινικές μεταφράσεις του προοιμίου (στ.1–18) των Φαινομένων του Αράτου, και συγκεκριμένα το ποίημα Aratea του Γερμανικού, και το ποίημα Aratus από τα Carmina του Αβιηνού. Θεωρώντας ότι κάθε μετάφραση είναι ουσιαστικά αποτέλεσμα πρόσληψης και ερμηνείας του πηγαίου κειμένου, επικεντρώνομαι στο ποίημα του Αράτου και εξετάζω τη μεταφραστική ποιητική των δύο λατίνων ποιητών (verbum de verbo μετάφραση, ερμηνευτική προσέγγιση, αποκλίσεις από ή/και προ- σθήκες στο αρχικό κείμενο). Ερευνώ επίσης τους τρόπους με τους οποίους ο Γερμανικός και ο Αβιηνός «διαβάζουν» τους πολιτικούς υπαινιγμούς στο προοίμιο του Αράτου, πώς το πολιτικό πλαίσιο του πολιτισμού υποδοχής επηρεάζει τη μεταφορά αυτών των υπαινιγμών στη λατινική γλώσσα, και τελικά πώς οι λατίνοι μεταφραστές αναπαράγουν τις μεταλογοτεχνικές στιγμές του ελληνικού προοιμίου. Υποστηρίζω ότι τόσο ο Γερμανικός όσο και ο Αβιηνός προβαίνουν σε μία διαδικασία δημιουργικής επανεγγραφής του Αράτου, ενώ ταυτόχρονα λαμβάνουν υπόψη τους τις νέες κοινωνικοπολιτικές συνθήκες καθώς και το διαφορετικό γλωσσικό περιβάλλον. Δίνουν έμφαση στη δική τους συγγραφική (και μεταφραστική) ευφυΐα, και σ’ ένα πλαίσιο «μεταφραστικού ανταγωνισμού» παρέχουν στους αποδέκτες τους τη δική τους «ποιητική της μετάφρασης»
The October Revolution in Soviet Cinema of the 1930s: Narrative Structure and the Stalin Cult
Get PDFΤο άρθρο εστιάζει σε δυο σοβιετικές ταινίες που γυρίστηκαν την περίοδο 1937–1938 για την εικοστή επέτειο της Οκτωβριανής Επανάστασης του 1917: Ο Λένιν τον Οκτώβρη (Lenin v Oktyabre, 1937) σε σκηνοθεσία του Μιχαήλ Ρομ —η οποία εξετάζεται στο άρθρο στην πρωτότυπη, πλήρη μορφή της— και Η μεγάλη λάμψη του Μιχαήλ Τσιαουρέλι (Velikoe zarevo, 1938). Αντίθετα από τις παγκοσμίως γνωστές, επικές ταινίες του σοβιετικού μοντάζ της δεκαετίας του 1920, που γυρίστηκαν για την δέκατη επέτειο του 1917 [Το τέλος της Αγίας Πετρούπολης (Konets Sankt-Peterburga, 1927) του Βσέβολοντ Πουντόβκιν και Οκτώβρης (Oktyabr’, 1928) του Σεργκέι Μ. Αϊζενστάιν], οι ταινίες Ο Λένιν τον Οκτώβρη και Η μεγάλη λάμψη αναπαράστησαν το παρελθόν με τον εύληπτο τρόπο του σοσιαλιστικού ρεαλισμού και εξύμνησαν τη συμβολή των ηγετών, πρωτίστως του Στάλιν, στην επιτυχία της Οκτωβριανής Επανάστασης. Το άρθρο εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο η αφήγηση στο Λένιν τον Οκτώβρη και τη Μεγάλη λάμψη δομήθηκε έτσι ούτως ώστε να υπηρετηθεί η λεγόμενη «λατρεία της προσωπικότητας» του Στάλιν. Υποστηρίζεται ότι οι συγκεκριμένες ταινίες δανείστηκαν και αναθεώρησαν τις «δύο γραμμές πλοκής» του κλασικού κινηματογράφου και έθεσαν τον Στάλιν στο κέντρο και των δυο γραμμών, ως πρωταρχικό αιτιακό παράγοντα. Η μορφή του Στάλιν συνενώνει τις δυο γραμμές πλοκής και οδηγεί στην επιτυχή έκβασή τους, ως σωτήρας του Λένιν, σχεδιαστής της επανάστασης, προφανής διάδοχος στην εξουσία του κόμματος και πατρική φιγούρα που συμβολικά εμπνέει και επικυρώνει τον ρομαντικό έρωτα ενός νεαρού ζευγαριού μπολσεβίκων
Ο Μανόλης Αναγνωστάκης και το ποδόσφαιρο
No full textΗ σχέση του Μανόλη Αναγνωστάκη με το ποδόσφαιρο και τις κοινωνικές προεκτάσεις του αθλήματος υπήρξε σύνθετη και σε γενικές γραμμές θετική. Εξετάζονται ποδοσφαιρικά δοκίμια του Αναγνωστάκη, ποιητικές του εγγραφές, καθώς και αυτοβιογραφικά του κείμενα. Στα κείμενα αυτά καταδεικνύονται η αγάπη του συγγραφέα για το ποδόσφαιρο, η βιωματική του σχέση με το άθλημα, ορισμένες αρνητικές όψεις του ποδοσφαίρου ως κοινωνικού φαινομένου, αλλά και η προβολή ποδοσφαιρικών πρακτικών, όπως οι μεταγραφές, στο πολιτικό πεδίο. Ιδίως το κείμενο «Μεταγραφές με … “υποσχετική”» λειτουργεί ως σάτιρα των πολιτικών ηθών και της πολιτικής συμπεριφοράς συγκεκριμένων ανθρώπων και κομμάτων. Γενικότερα, το έργο του Μανόλη Αναγνωστάκη είναι πολύπλευρο. Χαρακτηρίζεται από κριτική οξύνοια, πολιτική και κοινωνική φόρτιση και υπαρξιακή εμβάθυνση. Έχει και σήμερα τη δυναμική να προβληματίζει, να συγκινεί και να ανατρέπει κατεστημένες «βεβαιότητες». Σε αυτό συμβάλλουν και τα ποδοσφαιρικά κείμενα του, τα οποία επιβεβαιώνουν ότι ο Αναγνωστάκης ως συγγραφέας και ως διανοούμενος υπήρξε όχι μόνον ευαίσθητος αλλά και απρόβλεπτος, δηλαδή επί της ουσίας υψηλόβαθμα ποιητικός.Manolis Anagnostakis’ relationship with football and the social implications of the sport has been complex and generally positive. Anagnostakis’ football essays, his poetic writings, as well as his autobiographical texts are examined. These texts demonstrate the author’ s love for football, his experiential relationship with the sport, some negative aspects of football as a social phenomenon, but also the promotion of football practices, such as transfers, in the political field. Especially the text “Transcriptions with ... ‘promising’ “ functions as a satire of political morals and the political behavior of specific people and parties. Generally, the literal work of Manolis Anagnostakis is multifaceted. It is characterized by critical acuity, political and social charge and existential deepening. Even today, it has the potential to trouble, move and overturn established “certainties”. His football writings also contribute to this, which confirm that Anagnostakis as a writer and as an intellectual was not only sensitive but also unpredictable, that is, in essence highly poetic
Οι απαρχές της θεωρίας του ελληνικού φασισμού
Get PDFBased on Griffin’s assumption that fascism is “a palingenetic form of populist ultranationalism”, we critically study a series of theoretical essays published mainly in the pro Metaxas dictatorship journal To Neon Kratos (1937–1941) by a group of young and aspiring law professors. In particular, we focus on the work of D. S. Vezanis, E. G. Kyriacopoulos, G. Mantzoufas, and N. D. Koumaros, who all took great pains at offering ideological support to the above mentioned regime. We maintain that the poorly argued and incomplete but unquestionably collectivist, anti-liberal and anti-democratic theory that emerges from their writings not only can be correctly characterized as fascist in Griffin’s terms but it also condones – by giving absolute normative priority to the interests of the nation-state as conceived by autarchic rulers – all the atrocities perpetrated by the Axis during War World II. In our view, this group of intellectuals is mainly responsible for laying the theoretical foundations of Greek fascism
Critical education analysis of the field ‘child and sciences’ in the new Greek early childhood education curriculum
No full textΣτόχος της εργασίας είναι να διερευνηθεί το θεματικό πεδίο «Παιδί και Θετικές Επιστήμες» στο νέο Πρόγραμμα Σπουδών Προσχολικής Εκπαίδευσης, αναλύοντας τους μαθησιακούς στόχους στις θεματικές ενότητες Μαθηματικά, Φυσικές Επιστήμες και Τεχνολογία Κατασκευών. Υποστηρίζεται ότι οι μεταρρυθμίσεις των προγραμμάτων σπουδών στην προσχολική εκπαίδευση συμβάλλουν στη διαμόρφωση ενός απαιτητικού περιεχομένου στην προσχολική ηλικία. Στο πλαίσιο ποιοτικής έρευνας, στην εργασία πραγματοποιείται ανάλυση περιεχομένου σε τέσσερις άξονες που αφορούν στο εννοιολογικό περιεχόμενο, τη φύση περιεχομένου, τις επιστημονικές μεθόδους και τα κοινωνικο-επιστημονικά ζητήματα, διερευνώντας την αλληλεπίδραση μεταξύ του αφηρημένου ακαδημαϊκού λόγου και του λόγου των καθημερινών πρακτικών εμπειριών. Από τα αποτελέσματα προκύπτει ότι ο αφηρημένος ακαδημαϊκός λόγος εντοπίζεται σε μεγάλη έκταση στις τρεις θεματικές ενότητες (Μαθηματικά, Φυσικές Επιστήμες και Τεχνολογία Κατασκευών), ενώ ο λόγος των καθημερινών πρακτικών εμπειριών εμφανίζεται πλειοψηφικά στους μαθησιακούς στόχους της θεματικής ενότητας Τεχνολογία Κατασκευών. Συμπερασματικά, υποστηρίζεται ότι η έρευνα στο πεδίο των προγραμμάτων σπουδών συμβάλλει στον κριτικό αναστοχασμό της εκπαιδευτικής διαδικασίας στην προσχολική εκπαίδευση για την ολόπλευρη ανάπτυξη των ικανοτήτων των παιδιών με στόχο την οικοδόμηση στάσεων για τη δημοκρατική πολιτότητα.The paper aims to analyze the ‘Child and Sciences’ field of the new Greek Early Childhood Education (ECE) curriculum by focusing on learning objectives included in Mathematics, Science and Engineering/Technology units. It has been argued that curriculum reforms in ECE emphasize an academic, cumulative and neutral form of content knowledge that promotes a competitive school environment. Within this qualitative framework, we explore the forms of knowledge produced around ECE by analyzing the learning objectives related to: a) content knowledge, b) nature of knowledge, c) scientific methods, and d) socio-scientific issues. We examine the interaction between abstract academic discourse and the discourse of everyday practices and experiences. Analysis results show that learning objectives are mainly focused on aspects related to abstract academic discourse in all three units (i.e., Mathematics, Science, Engineering/Technology), while the ‘everyday’ discourse appears in many learning objectives of the Engineering/Technology unit. We support the idea that curriculum analysis presented in this paper formulates a critical perspective of the ECE process in order to develop key-competencies for all young children
Concerns of parents regarding their children’s transition from the Nursery School to the compulsory education of the Kindergarten
No full textΟ Παιδικός σταθμός κατέχει σημαντικό ρόλο στην προετοιμασία των παιδιών για την είσοδο τους στην υποχρεωτική εκπαίδευση και την απόκτηση δεξιοτήτων. Στη μελέτη μας αυτή, θελήσαμε να ανιχνεύσουμε τους προβληματισμούς και τις ανησυχίες των γονέων για το θέμα της μετάβασης των παιδιών από τον παιδικό σταθμό στο νηπιαγωγείο όσο και τις προσδοκίες τους για το νέο προσχολικό περιβάλλον. Ως βασικό εργαλείο για την καταγραφή των απόψεων των γονέων αναφορικά με το ζήτημα της μετάβασης επιλέχθηκε η ημι-δομημένη συνέντευξη προκειμένου να συλλεχθούν έγκυρα δεδομένα και σε βάθος πληροφορίες για το προς διερεύνηση πρόβλημα. Το δείγμα της έρευνάς μας αποτέλεσαν 55 οικογένειες από την Περιφερειακή Ενότητα της Ηπείρου. Με βάση τα αποτελέσματα της έρευνάς μας, προέκυψε ως πρωταρχικός προβληματισμός των γονέων για τη μετάβαση του παιδιού του στο νηπιαγωγείο η προσαρμογή του στο νέο πλαίσιο και μετέπειτα η κοινωνικοποίηση του. Επιπλέον διαπιστώθηκε ότι οι γονείς έχουν υψηλές προσδοκίες από το νηπιαγωγείο καθώς αναμένουν την προετοιμασία των παιδιών τους για την πρώτη τάξη του δημοτικού σχολείου μέσα από την προαγωγή βασικών εννοιών μάθησης. Όπως τεκμηριώνει η έρευνα η ευαισθητοποίηση και η ενεργητική συμμετοχή των οικογενειών στη διαδικασία της μετάβασης μπορεί να εξασφαλίσει ένα υγιές ξεκίνημα στην υποχρεωτική εκπαίδευση για το παιδί.The nursery school plays an important role in preparing children for their entry into compulsory education and skills acquisition. The aim of our study was to detect parental concerns as to their children’s transition from Nursery School to Kindergarten coupled with their expectations regarding preschool environment. As a basic instrument to record parental views on transition issues, semi-structured interview was opted so that valid data and thorough information be gathered concerning our study. Our research sample consisted of 55 families all from the Region of Epirus. Based on the findings of our research, the primary concern that occurred, with regards to the child’s transition to the kindergarten, was -on the parents’ side- the acclimation on the new context and the socialization. In addition, it was found that parents have high expectations of the kindergarten as they expect their children to prepare for the first grade of primary school through the promotion of basic learning concepts. According to the research, the awareness and active participation of families in the transition process can ensure a healthy start in compulsory education for the child
The evolution of Greek Pedagogical Faculties from 1821 to today
No full textΗ ίδρυση και λειτουργία δημοτικών σχολείων στη σύγχρονη Ελλάδα πάντοτε υπήρξε ένα από τα πρώτα μελήματα της εκάστοτε πολιτείας, χωρίς να συμβαίνει το ίδιο και με την ίδρυση και λειτουργία διδασκαλείων για την εκπαίδευση των εκπαιδευτικών που θα δίδασκαν στα δημοτικά σχολεία. Δεν είναι υπερβολή να ισχυριστεί κανείς, πως για αρκετά χρόνια μετά την απελευθέρωση, οι δάσκαλοι είχαν από ελλιπή έως ανύπαρκτη τυπική εκπαίδευση. Η συγκεκριμένη κατάσταση βελτιωνόταν με πολύ αργούς ρυθμούς. Μόλις το τελευταίο μισό του 20ου αιώνα, με την ίδρυση των Παιδαγωγικών Ακαδημιών και ακόμα περισσότερο με την ίδρυση των πανεπιστημιακών Παιδαγωγικών Τμημάτων, μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι η εκπαίδευση των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης έχει πάρει τη θέση που πραγματικά της αξίζει.The establishment and operation of primary schools in modern Greece has always been one of the first priorities of the official state, but it’s not the same situation regarding the establishment and operation of schools for the training of teachers who are to teach in primary schools. It is no exaggeration to claim that for several years after liberation, teachers had little to no formal training. This situation was improving at a very slow pace. It is only in the last half of the 20th century, with the establishment of Pedagogical Academies and even more with the establishment of Departments of Pedagogy in Universities, that we can argue that primary school teacher education has taken the place it truly deserves
Τελετουργικές, συμβολικές πρακτικές στις κοινότητες οπαδών: η εικονοποίηση νεκρών οπαδών σε πανό των ελληνικών γηπέδων
No full textH εργασία αυτή πραγματεύεται τα αναρτημένα στις κερκίδες των ελληνικών γηπέδων πανό που απεικονίζουν θανόντα μέλη οπαδικών κοινοτήτων. Το χρονικό πλαίσιο της έρευνας καλύπτει δυο δεκαετίες (2000-2020), αφού κατά τη διάρκειά τους η χρήση αυτού του οπτικού υλικού συμβολικής έκφρασης πυκνώνει. Η ανάλυση εδράζεται στην παραδοχή ότι ο κόσμος των οπαδών και ιδίως των λεγόμενων οργανωμένων, αξιοποιεί συμβολικές και τελετουργικές πρακτικές με σκοπό να προσδιορίσει την ετερότητα, δηλαδή να οριοθετήσει τις διαφορές του από αντίπαλες οπαδικές κοινότητες ή από άλλους υποστηρικτές της ομάδας του («μη μαχητικούς»). Αυτή η διαδικασία εγγράφεται στο εγχείρημα αναζήτησης και συγκρότησης στοιχείων συλλογικής ταυτότητας. Μια από αυτές τις πρακτικές είναι και η «τιμητική» εικονοποίηση νεκρών μελών της κοινότητας στα οποία αποδίδονται ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Αυτή η διαδικασία σχετίζεται με τον τρόπο με τον οποίο τα μέλη της κοινότητας στην οποία ανήκαν οι τεθνεώντες νοηματοδοτούν τη δράση των τελευταίων με βάση αξίες που συμμερίζονται.
Το ερευνητικό υλικό συγκροτούν φωτογραφίες και βίντεο που συλλέχθηκαν από διαδικτυακούς ιστοχώρους οργανωμένων συλλογικοτήτων οπαδών αλλά και από ειδησεογραφικές ιστοσελίδες. Το συγκεκριμένο υλικό συνοδευόταν από αναφορές, αφιερωμένες στη μνημόνευση των θανόντων συντρόφων τους, οι οποίες και συνέβαλαν στην ανάλυσή του.The study analyses the banners raised in Greek football grounds depicting the deceased members of the fantom community. It covers a time span of two decades (2000-2020), a period that witnessed an increased use of symbolic visual material. Our analysis is predicated on the idea that the fandom community, and primarily its organized members, utilize symbolic and ritual practices to highlight their otherness (to distinguish themselves from rival communities or the “less militant” supporters of their club) and their distinct collective identity. One of these practices is the visualization of a deceased community member and the attribution of certain characteristics (“iconic”, “sacrificed” etc). The affirmation of honour bestowed upon the member and the ascription of positive traits relates to the way the brothers in arms of the deceased invest their actions with meaning on the basis of shared values. The research material derives from the internet and various secondary sources and, primarily, comprises of photographs that appear in fan clubs’ websites followed by mentions to those who have passed away
Philosophizing With Children. What Does It Mean to Think About Abstract Concepts?
Get PDFPhilosophy for/with children continues to face the suspicion that children—especially of relatively young ages—cannot philosophize because they are unable to think in abstract terms. In what follows we will try to establish that thinking abstractly should not be confused with thinking in general terms: All the concepts and ideas that pertain to philosophy and are abstract in nature, namely, beauty, friendship, justice, fairness etc. are, first of all, contestable and ambivalent; second, they endure throughout history, constantly resurfacing occupying a locus of interest—common to both, adults and children—and, finally, they seem to be already operative, embodied within children’s lives. Thus, the question that we need to pose refers to the meaning of the term ‘abstract’. We will try to establish that to think about abstract concepts it suffices to be able to acknowledge the ambivalent character of the aforementioned ideas: and being ambivalent means that there is no consensus regarding their meaning; thus, to think about abstract concepts might mean to be able to acknowledge and think from different standpoints; something akin to Kant’s sensus communis