University of Crete Library | e-Journals service
Not a member yet
1777 research outputs found
Sort by
Recruitment of Cooperative Networks to promote inclusive education in the light of the Intermediate Inverted Leadership Model
Το μοντέλο ηγεσίας της Ενδιάμεσης Αντεστραμμένης Πυραμίδας (ΕΑΠ) (προέκυψε από προηγούμενη έρευνα της συγγραφέος), έχει ως στόχο την ενίσχυση του αγώνα του διευθυντή ενός σχολείου δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης να δημιουργήσει ένα σχολικό περιβάλλον χωρίς αποκλεισμούς για μαθητές που χαρακτηρίζονται ως άτομα με Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκες (ΕΑΑ). Ωστόσο, η εφαρμογή του εν λόγω μοντέλου ηγεσίας διερευνήθηκε σε ένα μόνο σχολείο, γεγονός που προκαλεί περιορισμούς στη συγκεκριμένη έρευνα. Η παρούσα μελέτη είναι αφιερωμένη στην επανεξέταση των δυνατοτήτων του μοντέλου EAΠ. Διεξήχθηκε βασιζόμενη στην μεθοδολογία έρευνας δράσης, στο πλαίσιο ενός δικτύου συνεργασίας μεταξύ τεσσάρων σχολείων στην Κύπρο. Συμμετείχαν τέσσερα διαφορετικά σχολεία, τα οποία βρίσκονται στις τέσσερις μεγάλες πόλεις του νησιού (Πάφος, Λεμεσός, Λάρνακα, Λευκωσία). Στα τέσσερα σχολεία πραγματοποιούνταν εβδομαδιαίες συναντήσεις μεταξύ ομάδων των τεσσάρων σχολείων. Οι ομάδες αποτελούνταν από τον διευθυντή, τρεις Βοηθούς Διευθυντές, δύο Ενδιάμεσους Ηγέτες και τέσσερις εκπαιδευτικούς. Επιπρόσθετα, στην έρευνα, που διήρκεσε 10 μήνες συμμετείχαν 34 γονείς και 273 εκπαιδευτικοί.The model of Intermediate Intermediate Inverted Leadership Model (IIL) (derived from a previous study by the author), aims to strengthen the struggle of the principal of a secondary school to create an inclusive school environment for students with disabilities). However, the application of this leadership model has been investigated in a single school, which limits this research. The present study is dedicated to reviewing the capabilities of the IIL model. It was conducted based on action research methodology, within a network of cooperation between four schools in Cyprus. Four different schools participated, which are located in the four cities of the island (Paphos, Limassol, Larnaca, Nicosia). Weekly meetings were also held in the four schools between teams from the four schools. The teams consisted of the Heademaster, two Intermediate leaders, three Assistant Headmsters and four teachers. In addition, the study, which lasted 10 months, involved 34 parents and 273 teachers
Views and Attitudes of Secondary Education Teachers for the Education of Students with Disabilities, Using Technology
Στην παρούσα έρευνα διερευνώνται οι απόψεις και στάσεις των εκπαιδευτικών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σχετικά με τη χρήση της τεχνολογίας για την εκπαίδευση παιδιών με αναπηρία. Για να απαντηθούν τα ερευνητικά ερωτήματα, διεξήχθη συγχρονική έρευνα επισκόπησης. Το κύριο ερευνητικό εργαλείο ήταν το δομημένο ερωτηματολόγιο. Συνολικά συμμετείχαν στην έρευνα 157 εκπαιδευτικοί δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης επιλεγμένοι με τυχαία δειγματοληψία από σχολεία της Λευκωσίας. Στην ανάλυση δεδομένων, οι συμμετέχοντες έδειξαν θετική στάση απέναντι στη χρήση τεχνολογίας για την εκπαίδευση παιδιών με αναπηρία. Οι συμμετέχοντες ισχυρίστηκαν ότι χρησιμοποιούν την τεχνολογία στην τάξη, για την εκπαίδευση παιδιών με αναπηρία με πολλούς τρόπους, κυρίως με υπολογιστές και ηλεκτρονικά παιχνίδια. Όταν ρωτήθηκαν αν χρησιμοποιούν την τεχνολογία για συγκεκριμένες αναπηρίες, οι απαντήσεις τους έδειχναν χαμηλή ή καθόλου χρήση. Τα κύρια εμπόδια που αντιμετώπισαν στη χρήση τεχνολογίας ήταν η ανεπαρκής εκπαίδευση και η ελλιπής υποδομή. Τέλος, διαπιστώθηκε ότι η συχνότητα χρήσης της τεχνολογίας μπορεί να αυξηθεί, εάν βελτιωθεί η στάση των εκπαιδευτικών απέναντί της.This article discusses the views and attitudes of secondary education teacher regarding the use of technology for the education of disable children. In order to answer the research questions, a survey was conducted. The main research tool was the structured questionnaire. In total 157 secondary education teachers from randomly selected schools of Nicosia participated in the research. Based on data analysis, the participants indicated a positive attitude towards the use of technology for the education of disabled children. In addition, the participants postulated that they use technology in their classroom for the education of disabled children in many ways, mainly the computer and electronic games. When they were asked whether they used technology for particular disabilities, their answers indicated a low or no use. The main barriers in using technology, were inadequate training and lack of infrastructure. Finally, it was found that frequency of use may be increased, if the teachers’ attitude towards the use of technology improves
The Park of Greek Literature in Athens as a Starting Point for Experiential Learning and Literary Tourism
Το Πάρκο Ελλήνων Λογοτεχνών Αθήνας, είναι ένα πάρκο στην καρδιά της πρωτεύουσας της χώρας, όπου συναντάμε προσωπικότητες από τον χώρο της λογοτεχνίας, της τέχνης και της πολιτικής. Βρίσκεται στον περίβολο του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αθηναίων και αποτελεί ξεχωριστή πολιτιστική κληρονομιά, η ανάδειξη της οποίας θα μπορούσε να λειτουργήσει ως εκπαιδευτικό και εργαλείο για τα παιδιά και τους μεγάλους αφού θα τους έφερνε σε επαφή με την πολιτιστική κληρονομία του τόπου μας αλλά και ως πόλος έλξης τουριστών, εξετάζεται σε αυτήν την μελέτη. Προβάλλει τη διαφορετικότητα των Αθηνών και θα πρέπει να αποτελέσει πρωταρχική δράση και φροντίδα των τοπικών αρχών. Στο παρόν άρθρο προτείνεται μία πρωτότυπη πολιτιστική διαδρομή με κριτήριο τις προτομές και τα αγάλματα των ανθρώπων του πνεύματος που κοσμούν το συγκεκριμένο πάρκο. Η δημιουργία μιας συγκεκριμένης ταυτότητας του πάρκου θα αποτελούσε την κινητήρια δύναμη για τη βιώσιμη ανάπτυξη του. Πολιτισμός, τουρισμός, και βιωματική μάθηση δίνονται σε ένα τρίπτυχο που συνδυάζει την επιμόρφωση με την ψυχαγωγία.The Park of Greek Writers of Athens is a country park in the heart of its capital, where we meet personalities from the fields of literature, art and politics. It is located in the vicinity of the Spiritual Center of the Municipality of Athens and is a separate cultural heritage, the promotion of which could function as an educational tool and tool for children and adults since they brought them into contact with the cultural heritage of our place and as a whole, tourist attraction. It is examined in this study. It highlights the diversity of Athens and should have the primary action and care of the local authorities.In this article, an original cultural route isproposed based on the busts and large figures of the people of the spirit that adorn this particular park.The creation of a specific identity of the park would be the driving force for its sustainable development. Culture, tourism, and experiential learning aregiven in a triptych that combines education with entertainment
Αναπνέοντας υποβρυχίως: ήχος, τεχνολογία και σώμα στην αυτόνομη κατάδυση
Το ερώτημα στο οποίο επιχειρεί να απαντήσει το παρόν άρθρο είναι ο τρόπος με τον οποίο συναρθρώνεται τεχνολογία και σώμα στην περίπτωση της αυτόνομης κατάδυσης αναψυχής, δίνοντας έμφαση στην υποβρύχια αναπνοή. Με ποιο τρόπο η τεχνολογικές εφαρμογές μεταλλάσσουν την εμπειρία της αναπνοής, εντός ενός συγκεκριμένου ιστορικού και κοινωνικού περιβάλλοντος, μετατρέποντας μια «φυσική» λειτουργία σε μέρος ενός ηχοτοπίου, μορφοποιώντας ιδιάζουσες ενσώματες εμπειρίες ως τεχνοεμπειρίες; Στην αυτόνομη κατάδυση η αναπνοή διαμεσολαβείται από τον ρυθμιστή πίεσης, ο οποίος παρέχει στον αυτοδύτη αέρα υπό πίεση ίση με αυτή του περιβάλλοντος, έτσι ώστε να εξισορροπηθούν οι αυξημένες και διαρκώς μεταβαλλόμενες και εξαρτώμενες από το βάθος πιέσεις που ασκούνται στο σώμα. Η πίεση δεν είναι αισθητή στην αναπνοή. Αισθητή είναι ωστόσο η ροή του παρεχόμενου, μέσω του ρυθμιστή πίεσης, αέρα. Η αναπνοή γίνεται επίσης αισθητή και αντιληπτή και μέσω της ακοής, αποτελώντας έτσι αναπόσπαστο μέρος του υποβρύχιου ηχοτοπίου των αυτοδυτών. Η πολυαισθητηριακή ενσώματη εμπειρία της εμβύθισης επικουρείται στην περίπτωσή μας από την ακουστική διάσταση της αναπνοής, αποτέλεσμα αφενός τεχνολογικών και αφετέρου ιστορικοκοινωνικών διεργασιών που θεσμοποιούν την αυτόνομη κατάδυση ως χόμπυ του ελεύθερου χρόνου, τα τελευταία χρόνια ως τουριστική πρακτική. Η ακουστική της αναπνοής ενισχύει την αίσθηση του ταξιδιού σε έναν «ανοίκειο κόσμο», στη μεθόριο αφενός του φυσικού και του κοινωνικού- πολιτισμικού και αφετέρου του τεχνολογικού και του βιολογικού, συνδράμοντας σε μια εμπειρία μετάβασης, λειτουργώντας ταυτόχρονα ως εμπορευματοποιημένη πρακτική εαυτού στην καπιταλιστική ύστερη νεωτερικότητα.This article attempts to answer the question how technology and body are articulated in the case of recreational scuba diving, emphasizing underwater breathing. How do technological applications mutate the experience of breathing, within a specific historical and social context, turning a “natural” function into part of a soundscape, shaping particular embodied experiences as techno-experiences? Scuba diving breathing is mediated by the regulator, which supplies the diver with air at a pressure equal to that of the environment, so as to equalize the increased and constantly changing and depth-dependent pressures exerted on the body. Pressure is not felt in breathing. However, the flow of air supplied through the pressure regulator is perceptible. Breathing is also felt and perceived through hearing, thus forming an integral part of the underwater soundscape of scuba divers. The multi-sensory embodied experience of immersion is assisted in our case by the acoustic dimension of breathing, the result of technological and historical-social processes on the one hand that institutionalize scuba diving as a leisure hobby, in recent years as a tourist practice. The acoustics of the breath enhance the sense of travel in an “other world”, at the border of the physical and the socio-cultural on the one hand and the technological and the biological on the other, contributing to an experience of transition while simultaneously functioning as a normal practice of the self in capitalist late modernity
Knowledge and opinions of primary and secondary school students regarding their "musculoskeletal health" and the correct body posture (CBP)
Η «μυοσκελετική υγεία» είναι ιδιαίτερα σημαντική σήμερα, κυρίως εξαιτίας της αυξανόμενης καθιστικής συμπεριφοράς. Οι μυοσκελετικές διαταραχές και τα γενικότερα προβλήματα υγείας των ενηλίκων μπορούν να εμφανιστούν ήδη από την παιδική ηλικία και για αυτό το λόγο προωθείται διεθνώς η πρόληψη και η εκπαίδευση στην Ορθή Στάση Σώματος (ΟΣΣ). Ο σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση γνώσεων και απόψεων μαθητών/τριών Α’ και Β’θμιας εκπαίδευσης σχετικά με τη μυοσκελετική τους καταπόνηση και την ΟΣΣ. Η έρευνα υλοποιήθηκε με αυτοσυμπληρούμενο ερωτηματολόγιο, το 2021 σε 1327 μαθητές και μαθήτριες Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου των Τρικάλων και της Λειβαδιάς. Η στατιστική επεξεργασία έγινε με το SPSS και την εφαρμογή κατάλληλων δοκιμασιών. Στο δείγμα συμμετείχαν 50,5% αγόρια και 49,5% κορίτσια, μέσης ηλικίας 14,6±2,2 ετών. Σχετικά με τις γνώσεις/απόψεις τους, γνωρίζουν ότι η κακή στάση σώματος ευθύνεται για διάφορες παθήσεις, ότι το βάρος της σχολικής τσάντας προκαλεί μυοσκελετικά προβλήματα και ότι η στάση στο κινητό/Η/Υ μπορεί να προκαλέσει πόνο σε μέση & αυχένα, θεωρούν απαραίτητη στην ζωή τους την ΟΣΣ, στην οποία όμως δεν εκπαιδεύονται. Ενδιαφέροντα στατιστικά αποτελέσματα προέκυψαν σχετικά με το φύλο και την ηλικία. Συμπερασματικά θεωρείται απαραίτητη η ανάπτυξη σύνθετων δράσεων και προγραμμάτων προαγωγής υγείας."Musculoskeletal health" is especially important today, mainly because of the increasing sedentary behavior. Musculoskeletal disorders and general health problems in adults can appear as early as childhood and for this reason, prevention and education in Correct Body Posture (CBP) is worldwide promoted. The purpose of the study was to investigate the knowledge and opinions of primary and secondary school students regarding their musculoskeletal strain and CBP. The research was carried out with a self-completed questionnaire, in 2021 on 1327 primary, secondary and high school students of Trikala and Livadia. Statistical processing was done with SPSS and the application of appropriate tests. The sample consisted of 50.5% boys and 49.5% girls, with an average age of 14.6±2.2 years. Regarding their knowledge/opinions, they know that bad posture is responsible for various diseases, that the weight of the school bag causes musculoskeletal problems and that the posture on the mobile phone/PC can cause pain in the back & neck. Also they consider CBP necessary in their lives, but for which they are not trained. Interesting statistical results emerged regarding gender and age. In conclusion, the development of complex health promotion actions and programs is considered necessary
Substance and Essence: The Constitution of Quidditas from the Composition of Matter and Form in Thomas Aquinas
The purpose of this article is to reconstruct the ontological structure concerning the substance of being in the thought of Thomas Aquinas. It is about the relation between form and matter from the perspective of essence and existence. The main issue is to define the concept of essence that determines the particular being and the essence of common nature. In both cases this essence is called quidditas. In the present article, I present a number of arguments in favour of Aquinas’ principle of individuation. The latter is the designated matter for each being and the designated form for essence itself. Form and matter always depend on each other. The same is also true of essence and existence. In addition, a significant part of the article focuses on the way Aquinas connects the essence of the being with mind and substance. The salient point of the article is the definition of the singularity or multiplicity of essence. Finally, it attempts to show how the substance of prime matter is related to the unity of human mind
Στυλιανός Ελευθερίου Αλεξίου: O αρχαιολόγος της γνώσης (1921 – 2013)
Σχτύπησα για πρώτη φορά, όχι χωρίς δυνατό χτυποκάρδι, την ξύλινη πόρτα του ΤΑ ΤΈΛΗ της δεκαετίας του 1970, φοιτήτρια τότε της Αρχαιολογίας στη Γαλλία,
Διευθυντή του Μουσείου Ηρακλείου. Με υποδέχθηκε η ψηλόλιγνη ευθυτενής μορφή του κυρίου Στέλιου (Εικ. 1α, όπως περίπου ήταν τότε) – που άλλαζε λίγο με τον χρό- νο (Εικ. 1β). Με την ευγένεια που περιγράφουν οι πολυπληθείς επισκέπτες, επίσημοι και μη, στο γραφείου του τού Έφόρου Αρχαιοτήτων, και μια μάλλον εύθυμη διάθε- ση, στο όριο της οικειότητας. Η ομοβροντία των ερωτήσεων ξεκίνησε, ωστόσο, πριν καν φέρω στα χείλη την πορτοκαλάδα που με κέρασε: από πού κατάγομαι και τίνος είμαι; ποιους καθηγητές έχω και σε τι ανασκαφές πήγα; τι πιστεύω για τον Έβανς; για τον Νίλσον; και γνωρίζω, αγαπώ τον Σεφέρη; πού μένω στο Παρίσι – μήπως στη Fondation Hellénique; και, συμφωνώ εγώ με το κίνημα του Μάη του ’68 – συμμετέχω μήπως σε φοιτητικές παρατάξεις, πηγαίνω και σε πορείες; Κυριολεκτικά δεν προλά- βαινα να απαντώ…
Έτσι, εκείνος μεν συνέλεξε με μεγάλη άνεση και ταχύτητα τα απαραίτητα «τεκμή- ρια» για την «τυπολογική» μου «κατάταξη». Ένώ εγώ πάσχιζα να «συγκολλήσω» τις ψηφίδες του σπουδαίου αυτού ζωντανού «τεχνουργήματος»: τον διάσημο, δηλαδή, Αλεξίου–μύθο της διεθνούς μινωικής βιβλιογραφίας με τον φιλικό συνομιλητή μου, και την ανυπόμονη, σχεδόν εφηβική περιέργειά του… Αφού δεν ήξερα ακόμη τότε, ότι το μεγάλο είναι, σχεδόν νομοτελειακά, και απλό… Έίχα πάντως μόλις γνωρίσει έναν μέντορα, με σταθερή επίδραση στη μετέπειτα επιστημονική μου (τουλάχιστον) πορεία. Την οποία εξάλλου καθόρισε την ίδια κιόλας ημέρα, με την ισχυρή –έως και πεισματική– προτροπή του: να ειδικευθώ, δηλαδή, στην αρχαιολογία της μινωικής Κρήτης – αντί της νεολιθικής Έγγύς Ανατολής που με έθελγε εξίσου ήδη τότε. Άκουσα τη συμβουλή του, όπως και πολλές άλλες έκτοτε· και δεν το μετάνιωσα στιγμή