University of Crete Library | e-Journals service
Not a member yet
1777 research outputs found
Sort by
Το «παιχνίδι» στο έργο του Norbert Elias
No full textΗ συμβολή του Norbert Elias στις κοινωνικές επιστήμες και συγκεκριμένα στην έρευνα στο υποπεδίο του αθλητισμού είναι σήμερα πολλαπλώς αναγνωρισμένη και τεκμηριωμένη. Στο έργο του, το οποίο διαχρονικά παρουσίαζε μια αξιοσημείωτη εννοιολογική σταθερότητα, η έννοια του παιχνιδιού εμφανίζεται με ποικίλες σημασίες και λειτουργεί ως μεταφορά σε διαφορετικά συμφραζόμενα.
Στο παρόν κείμενο θα παρουσιαστούν οι μετατοπίσεις της έννοιας του παιχνιδιού από το πρώιμο στο ύστερο έργο του γερμανόφωνου στοχαστή. Εκκινώντας από τη θέση του παιχνιδιού στη γενική θεωρία του εκπολιτισμού και τα γραπτά του αναφορικά με τη συγκρότηση των σύγχρονων αθλημάτων θα προσπαθήσουμε να συνδέσουμε τις πλέον διαδεδομένες αναγνώσεις του έργου του με τη γενική θεωρία των σχηματισμών όπως αυτή περιγράφεται στο βιβλίο του What is Sociology.
Με τον τρόπο αυτό ελπίζουμε να αναδείξουμε από την μια τον τρόπο με τον οποίο η ενασχόληση του Elias με τον αθλητισμό εγγράφεται στο συνολικό του θεωρητικό εγχείρημα και από την άλλη τη σύνδεση του έργου του με άλλες κομβικές έννοιες της κοινωνιολογικής παράδοσης μέσα από τις οποίες δομεί το εννοιολογικό του οπλοστάσιο, όπως η εξουσία και η γνώση, κρίσιμες στη μελέτη του σύγχρονου αθλητικού φαινομένου, αλλά και κεντρικές στην μελέτη των μεταβολών των φαινομένων της μαζικής κουλτούρας και του ελεύθερου χρόνου.Norbert’s Elias contribution, on the social sciences in general and in the study of sports, is widely acknowledged and documented. In his work, evident of an extraordinary theoretical stability, the notion of “game” appears in an array of different theoretical frameworks and functions as a metaphor in various contexts.
The current essay will aim to present the different usages of the notion of “game” within the work of the German speaking scholar. Beginning with the position that games uphold in the context of his wider Civilizing Process theory and his various formulation regarding the formation of modern sports, this essay will try to connect the two earlier, more generally acknowledged, understandings of his work, with his general figuration theory, best exemplified in his later work What is Sociology.
In this way, we hope to highlight, on the one hand, the ways by which Elias’ engagement with sports is inscribed in his wider theoretical project and, on the other, the relation of his work with other classical sociological notions that he is employing, such as power and knowledge, critical in the study of modern sport, as well as central in the inquiry regarding the study of changes in modern mass culture and leisure time practices
The impact of reading teaching through drama-based pedagogy on the self-efficacy of teachers
No full textΗ αυτοαποτελεσματικότητα του εκπαιδευτικού στη διδακτική της ανάγνωσης έχει συνδεθεί με τη βελτίωση των μαθησιακών αποτελεσμάτων. Σε αυτό το πλαίσιο, σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει εάν μπορεί η αξιοποίηση διδακτικών μεθόδων βασισμένων στο θέατρο να επηρεάσει τα επίπεδα αίσθησης της αποτελεσματικότητας του εκπαιδευτικού, περισσότερο από άλλες διδακτικές μεθόδους συμβατικής διδασκαλίας της ανάγνωσης. Για τον σκοπό αυτό αξιοποιήθηκε πειραματικός σχεδιασμός με προμέτρηση και μεταμέτρηση μέσω σταθμισμένης κλίμακας της διδακτικής αυτο-αποτελεσματικότητας 204 εκπαιδευτικών, οι οποίοι αφού χωρίστηκαν σε τρεις διακριτές ομάδες, αξιοποίησαν για οχτώ εβδομάδες διαφορετικές διδακτικές μεθοδολογίες, εκ των οποίων οι δύο βασίζονταν στην τέχνη του θεάτρου, για την ανάπτυξη της αναγνωστικής ικανότητας των μαθητών τους. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης η αξιοποίηση των θεατροπαιδαγωγικών μεθόδων του θεάτρου αναγνωστών και της δραματοποιημένης αφήγησης στη διδακτική της ανάγνωσης επηρέασε σημαντικά και με μεγάλο μέγεθος επίδρασης τα επίπεδα διδακτικής αυτοαποτελεσματικότητας. Συγχρόνως, χαμηλότερα επίπεδα επίδρασης επέφερε η συμβατική μέθοδος διδασκαλίας.Teacher self-efficacy in teaching reading has been linked to improved learning outcomes. In this context, the purpose of the present study is to investigate whether the use of drama-based teaching methods can affect the teacher\u27s levels of sense of effectiveness, more than other teaching methods of conventional reading instruction. For this purpose, an experimental design was utilized with pre and post measurements through a weighted scale of 204 teachers’ teaching self-efficacy, who were divided into three distinct groups, and performed different teaching methodologies, including two drama-based ones, for eight weeks, to develop their students\u27 reading skills. According to the results of the study, the use of drama-based pedagogy of the readers\u27 theater and the story theater in the teaching of reading significantly affected the levels of teaching self-efficacy with a large effect size. At the same time, the conventional teaching method showed lower levels of effect
Professional identity and undergraduate students during the COVID-19 pandemic. A case study in Greece
No full textΜέσα από την παρούσα εργασία επιδιώκεται η διερεύνηση των θέσεων προπτυχιακών φοιτητών/τριών σχετικά με το πως θεωρούν ότι η πανδημία επηρέασε τους/τις ίδιους/ες ως μελλοντικούς/κές εκπαιδευτικούς. Πρόκειται για δείγμα φοιτητών/τριών προσχολικής εκπαίδευσης που βίωσε την πανδημία και τις μεταβολές που αυτή επέφερε κατά τη διάρκεια των προπτυχιακών τους σπουδών. Η συλλογή των δεδομένων έγινε με ανώνυμο ερωτηματολόγιο και ακολούθησε θεματική ανάλυση περιεχομένου. Από τις απαντήσεις διαπιστώνεται ότι οι φοιτητές/τριες αντιλαμβάνονται τους εαυτούς τους ως εκπαιδευτικούς μέσα από την αντιμετώπιση αλλαγών, την αξιοποίηση νέων τεχνολογιών, την απόκτηση εμπειρίας ή και την απουσία εμπειρίας. Ιδιαίτερο όμως εύρημα αποτελεί η μελλοντική προοπτική και περαιτέρω αξιοποίηση της βιωμένης εμπειρίας από τους/τις φοιτητές/τριες. Σε ορισμένες περιπτώσεις φαίνεται να είναι αξιοποιήσιμη σε παρόμοιες καταστάσεις στο μέλλον ενώ σε άλλες περιπτώσεις λειτουργεί ως γενικευμένο εργαλείο που τους καθιστά ικανούς να ανταπεξέρχονται κάθε είδους πρόκληση. Η παρούσα έρευνα επιδιώκει να συνεισφέρει μέσα από τη δική της προσέγγιση στη βαθύτερη κατανόηση των αλλαγών που βίωσαν οι φοιτητές/τριες με αναφορά στην ταυτότητά τους και στην αξιοποίησή τους σε περιόδους μεταβολών και προκλήσεων στο εκπαιδευτικό γίγνεσθαι.This paper aims to investigate the positions of undergraduate students on how the COVID-19 pandemic affected them as future educators. The sample of the study is undergraduate students in a Greek University aspiring to become preschool teachers, who experienced firsthand during their undergraduate studies the pandemic and the changes it brought. The data was collected through an anonymous questionnaire followed by thematic content analysis. The analysis of the responses reveals that the students perceive themselves as pre-service educators coping with change, utilizing new technologies, acquiring unique experiences, or lagging behind in experience. A particular finding, however, is the future perspective of lived experience by students. One position is that these experiences will be applicable in the same (narrow) situation in the future. A second viewpoint is that it was a generalizable experience that raised their awareness and prepared them to meet ad hoc a broader spectrum of future challenges. The present research aspires to contribute to deepening our understanding of the changes the COVID-19 pandemic brought and how future educators perceive them in the process of forming their professional identity and preparedness in times of educational change and challenges
Γιάννης Ζαϊμάκης και Ανδρέας Βάββος (2021). Αθλητισμός και τόποι μνήμης. Οι Αρκάδιοι αγώνες στο Ρέθυμνο (1936-2020).
No full textΓιάννης Ζαϊμάκης και Ανδρέας Βάββος (2021). Αθλητισμός και τόποι μνήμης. Οι Αρκάδιοι αγώνες στο Ρέθυμνο (1936-2020). Ρέθυμνο: Περιφέρεια Κρήτης – Εργαστήριο Κοινωνικής Ανάλυσης και Εφαρμοσμένης Κοινωνικής Έρευνας Πανεπιστημίου Κρήτης, σ. 350. Διαθέσιμο στο: https://sociology.soc.uoc.gr/ ekaeke/?p=107
The Impact of Research in the Humanities
Full text linkContemporary pressures for the humanities to prove their practical impact have put them under a demand to become accountable for what they do, often according to forms and systems of accountability that involve contestable assumptions unsuitable for humanistic research, while at the same time ignoring significant substantive dimensions of the research conducted in their diverse disciplines. The paper argues, firstly, that the notion of impact is itself ambiguous and should be put under scrutiny. Secondly, a closer study of the research strategies, methods and methodologies deployed in the diverse fields of humanistic research shows that there are many “family resemblances” between the research conducted in the humanities, on the one hand, and that conducted in the natural sciences, on the other. The traditional dichotomy of the two “scientific cultures” needs to be reconsidered. Thirdly, a closer look at the history of the humanities shows that, far from being engaged merely or primarily with “high culture” and the formation of bildung, and far from being detached from earthly concerns in a supposedly isolated ivory tower, ideas and findings in the humanities have led to significant innovations and breakthroughs in a number of scientific as well as technological fields. They have also resulted in applications with immense impact in society. In our present turbulent and unstable circumstances, the humanities may furnish a locus for a renewal of “reason’s capacity to be public”; by addressing “the world at large” (Kant), they may help re-situate the growing power of technology within broader societal concerns, seeking a coherent vision, a unity of focus and reflexive orientation towards meeting human needs
Perceptions of teachers and students concerning the implementation of the Primary School Social Studies curriculum in Greece
No full textΒασικός σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει τον τρόπο με τον οποίο τόσο οι εκπαιδευτικοί όσο και οι μαθητές/τριες αξιολογούν την εφαρμογή των ΔΕΠΠΣ και ΑΠΣ των μαθημάτων των κοινωνικών σπουδών στο ελληνικό δημοτικό σχολείο μέσω των αντιλήψεών τους για το πρόγραμμα σπουδών, το επιπρόσθετο διδακτικό υλικό και τις διαδικασίες διδασκαλίας και αξιολόγησης. Τα αποτελέσματα κατέδειξαν την έλλειψη ποικιλίας αναφορικά με τη χρήση τόσο των μεθόδων διδασκαλίας, του πρόσθετου υλικού όσο και των στρατηγικών αξιολόγησης που χρησιμοποιούνται από τους/τις εκπαιδευτικούς στη σχολική τάξη.This study investigates how teachers and students assess curriculum implementation in social studies courses at primary school in Greece. Through a survey questionnaire teachers and students were asked to express their perceptions of the curriculum guidelines, materials and instructional and evaluation procedures. The results indicated that teachers find little help in curriculum guidelines in terms of determining instructional methods, materials and evaluation strategies they use in their class. The most common approach to classroom instruction in social studies is lecturing and discussion followed by recitation. The use of materials other than the course textbook is very limited, and textbook-related activities are the most common mode of homework assignment given to the students. Oral exams and short-answer tests are the most common mode of student evaluation in social studies classes
Attitude towards History and interactive learning environments
No full textΗ δημιουργία περιβαλλόντων μάθησης που να είναι διαδραστικά, πολυαισθητηριακά, μαθητοκεντρικά συνιστά μια πρόκληση στο πλαίσιο της ιστορικής ψηφιακής εκπαίδευσης. Όταν τέτοια περιβάλλοντα, που επιχειρούν να κινητοποιήσουν τους μαθητές/τριες χρησιμοποιώντας συνδυασμό κειμένου, εικόνας, γραφικών, ήχου, βίντεο, εφαρμόζονται στο γνωστικό αντικείμενο της Ιστορίας, τους δίνουν τη δυνατότητα να αναπτύσσουν ικανότητες και στρατηγικές, να σκέφτονται ιστορικά, να ενσωματώνουν στην ερμηνεία τους για τα γεγονότα τον ιστορικό χωρο-χρόνο που αυτά συνέβησαν και να υιοθετούν θετική στάση απέναντι στο συγκεκριμένο γνωστικό αντικείμενο. Στην παρούσα έρευνα διερευνήθηκε -με χρήση της έγκυρης και αξιόπιστης κλίμακας ΕΔΙΣ- η τροποποίηση της στάσης των μαθητών/τριών όταν χρησιμοποιούν το διαδραστικό περιβάλλον ΓΕΩ-ΙΣΤΩΡ και αναδείχθηκε η σημασία της χρήσης ανάλογων περιβαλλόντων μάθησης στην ιστορική εκπαίδευση.Creating learning environments that are interactive, multisensory, and student-centred is a challenge in the context of historical digital education. When such environments, which attempt to mobilize students using a combination of text, image, graphics, audio, and video, are applied to the subject of History, they enable them to develop skills and strategies. Specifically to think historically, integrate into their interpretation of the historical space and time when they happened and adopt a positive attitude towards the specific subject of knowledge. In the present research, the modification of students’ attitudes was investigated using the valid and reliable EDIS scale through the GEO-HISTOR interactive environment, highlighting the importance of using similar learning environments in historical education