University of Crete Library | e-Journals service
Not a member yet
1777 research outputs found
Sort by
The Timeless Allure and Educational Value of Horror Stories
No full textΗ πρόκληση συναισθημάτων φόβου και αγωνίας, ενίοτε φρίκης και αποτροπιασμού, υπήρξε πάγια στόχευση των ιστοριών τρόμου, ενός είδους που, ενώ γνώρισε διάφορες παραλλαγές στο πέρασμα του χρόνου (π.χ. αφηγήσεις με φαντάσματα, με βρικόλακες, αγγλικό γοτθικό μυθιστόρημα κ.α.), διατήρησε εντούτοις σταθερή τη δημοφιλία του ως τις μέρες μας, προσφέροντας απόλαυση στους αναγνώστες κάθε ηλικίας ιδιαίτερα μάλιστα σε παιδιά και εφήβους. Η αξιοποίηση, λοιπόν, των “horror stories” στη σύγχρονη τάξη μπορεί να καλλιεργήσει τη φιλαναγνωσία των μαθητών και ταυτόχρονα να τους φέρει σε επαφή με επικίνδυνες ή ζοφερές πτυχές του κόσμου μας, η αντιμετώπιση των οποίων επιβάλλει την ανάπτυξη μιας στάσης συναισθηματικά ώριμης, νηφάλιας και ορθολογικής. Με τη βοήθεια της μυθοπλασίας τα παιδιά μελετούν τρομερά γεγονότα από απόσταση, μέσα από τη βάσανο της κριτικής σκέψης και του στοχασμού, και όλο αυτό λειτουργεί ως ένα είδος «πρόβας» για την αληθινή ζωή. Η ενδεικτική ανάλυση του μυθιστορήματος Το Φάντασμα (1914), που παρατίθεται στο τέλος, καταδεικνύει εμφατικά τη δυναμική και την παιδαγωγική αξία μιας αφήγησης τρόμου.Causing feelings of fear -sometimes horror and disgust- has been a constant goal of horror stories, a literary genre that took many forms over time (e.g. stories with ghosts, with vampires, English Gothic novels, etc.), it has maintained, however, its popularity to this day, offering enjoyment to readers of all ages, especially children and teenagers. Therefore, the use of "horror stories" in modern classroom can cultivate the students\u27 love of reading and at the same time bring them into contact with dangerous or gloomy aspects of our world, dealing with which requires the development of an emotionally mature and rational attitude. Τhrough fiction children study terrible events from a distance, with critical thinking, and all this acts as a "test" for real life. The analysis of the novel The Ghost (1914) of Grigorios Xenopoulos, quoted at the end, emphatically demonstrates the dynamic and pedagogical value of a horror narrative
The Pedagogical Academy in Post-War Heraklion: An Initial Approach
No full textΗ μελέτη αυτή αναφέρεται συνοπτικά στην ιστορία της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Ηρακλείου κατά τη μεταπολεμική περίοδο. Ουσιαστικά, μέχρι την ίδρυση τμημάτων του Πανεπιστημίου Κρήτης στο Ηράκλειο, η Παιδαγωγική Ακαδημία υπήρξε το ανώτερο πνευματικό ίδρυμα στην πόλη του Ηρακλείου, από το οποίο αποφοίτησαν εκατοντάδες δάσκαλοι. Παράλληλα, επιφανείς επιστήμονες υπήρξαν φοιτητές και καθηγητές στην εν λόγω ακαδημία. Η ιστορία αυτής της σχολής είναι συνυφασμένη με τη νεότερη και σύγχρονη ιστορία της πόλης του Ηρακλείου, ενώ ακόμα και σήμερα η περιοχή που στέγασε το πλέον ιστορικό κτήριό της ονομάζεται στη συνείδηση των περισσοτέρων ≪Ακαδημία≫, παρά τη μετονομασία του δρόμου που περνά μπροστά από την κεντρική είσοδο του κτηριακού της συγκροτήματος. Το τελευταίο είναι και ενδεικτικό του ιδιαίτερου σημασιολογικού και ιστορικού της βάρους στην πνευματική και κοινωνική ζωή του τόπου.This study provides a brief overview of the history of the Pedagogical Academy of Heraklion during the post-war period. Essentially, until the establishment of departments of the University of Crete in Heraklion, the Pedagogical Academy was the premier intellectual institution in the city of Heraklion, from which hundreds of teachers graduated. At the same time, prominent scholars were students and professors at the academy. The history of this school is intertwined with the more recent and contemporary history of the city of Heraklion, and even today, the area that housed its most historic building is referred to in the consciousness of most as the “Academy”, despite the renaming of the street passing in front of the main entrance of the building complex. The latter is indicative of the particular semantic and historical weight in the intellectual and social life of the place
Conflicts among Primary School Educators: Causes, Effects and Management styles
No full textΗ σύγκρουση αποτελεί καθημερινό φαινόμενο στους εκπαιδευτικούς οργανισμούς ενώ σύμφωνα με τις σύγχρονες θεωρίες η ορθή διαχείρισή και η διατήρησή της σε ένα βέλτιστο επίπεδο ενδέχεται να έχει θετικό πρόσημο. Η παρούσα έρευνα διερεύνησε τις αιτίες των συγκρούσεων μεταξύ εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, τους τρόπους που επιλέγουν να διαχειριστούν μια ενδεχόμενη σύγκρουση αλλά και τις συνέπειες των συγκρούσεων, θετικές ή αρνητικές, σε επίπεδο σχολικής μονάδας. Τα αποτελέσματα δείχνουν πως οι εκπαιδευτικοί αναγνωρίζουν με μεγαλύτερη επιτυχία τις παρελθοντικές συγκρούσεις σε σχέση με τις παροντικές. Ως πρωταρχική αιτία των συγκρούσεων αναδείχθηκαν οι ατομικές διαφορές. Οι εκπαιδευτικοί φάνηκε ότι υιοθετούν κατά κύριο λόγο τη μέθοδο της συνεργασίας για τη διαχείριση των μεταξύ τους συγκρούσεων, οι γυναίκες δείχνουν αυξημένη προτίμηση στη μέθοδο της αποφυγής και οι εκπαιδευτικοί με την λιγότερη εκπαιδευτική εμπειρία απέχουν αισθητά από τη χρησιμοποίηση της μεθόδου της κυριαρχίας. Τέλος, αναφορικά στις συνέπειες των συγκρούσεων στη σχολική μονάδα, διαπιστώθηκε πως η πλειοψηφία των συμμετεχόντων πιστεύουν ότι μια σύγκρουση έχει περισσότερες αρνητικές συνέπειες, παρά θετικές.Conflict among educators constitutes a daily phenomenon within educational organizations yet, according to modern theories, its successful management along with sustaining conflict at an optimum level could benefit them. This study attempted to investigate the causes of conflict among primary school educators, the methods applied to deal with a potential conflict as well as the effects, both positive and negative, that conflicts bring about at a school unit level. The findings of this research indicate that educators can successfully identify past rather than present conflict. The primary cause of conflict seems to originate from personal differences. Primary school teachers tend to apply the method of cooperation to resolve conflict among them, women significantly choose the method of avoidance while teachers with limited working experience notably distance themselves from the use of the dominance method. As for the consequences that conflict entails for primary schools, the majority of teachers advocate that negative ones outweigh the positive ones
Metaphorical Symbolic Narratives: A Psychoanalytic Approach to Fairy Tales and the Use of Children\u27s Stories in Psychotherapy and Special Education
No full textΣτη συγκεκριμένη εργασία αναφέρεται ο πολυδιάστατος ρόλος στην ανάπτυξη της αναπαραστατικής λειτουργίας στην παιδική ηλικία που χαρακτηρίζει τα παραδοσιακά παραμύθια/ιστορίες μέσα από τις οποίες αναδύονται, σύμφωνα με ψυχαναλυτικές προσεγγίσεις, πρότυπα σχέσεων και προβληματικές που συνδέονται με βασικές ορίζουσες της ψυχοκοινωνικής ανάπτυξης του. Στη συνέχεια γίνονται θεωρητικές αναφορές αναφορικά με τα κύρια «μοτίβα» των παραμυθιών, καθως και τη διαδικασία αφήγησης ως ψυχοκοινωνικό και πολιτισμικό φαινόμενο, το οποίο επιτρέπει την επεξεργασία αναπτυξιακών προκλήσεων και ασυνείδητων ενδο-/διαπροσωπικών ζητημάτων που συνδέονται με τη ζωή του παιδιού. Συζητείται, επιπλέον, η χρήση, στο πλαίσιο του σχολικού συστήματος, αυτής της προσέγγισης, σε συνδυασμό με άλλες βιωματικές ψυχοπαιδαγωγικές/ψυχοθεραπευτικές στρατηγικές με στόχο την προαγωγή της ψυχικής ανθεκτικότητας και ένταξης παιδιών με δυσκολίες/διαταραχές. Ένα καίριο ερώτημα για τους ερευνητές είναι η θέση των παραδοσιακών, καθώς και των σύγχρονων παραμυθιών στην εποχή της κυριαρχίας της εικόνας και των παιγνιδιών που προάγουν μια μονοδιάστατη αντίληψη της ενδοπροσωπικής/κοινωνικής πραγματικότητας, με έμφαση στην έντονη δράση και την αισθητηριακή υπερδιέγερση.This paper explores the multifaceted impact of traditional fairy tales and stories on children\u27s development from a psychoanalytical perspective. It delves into the symbolic, metaphoric, and representational capacities these tales nurture in children. The study also examines intra- and interpersonal, as well as family dynamics, associated with key factors influencing children\u27s psychosocial development, drawing from the content of fairy tales. Additionally, the paper discusses the storytelling process as a psychosocial and cultural phenomenon. It emphasizes how this process aids in the handling of developmental challenges and unconscious intra-/interpersonal/family issues that are pertinent to a child\u27s life. The discussion extends to contemporary times; incorporating data that illustrates how integrating traditional fairy tales into educational contexts, alongside other experiential psychopedagogical and psychotherapeutic strategies, can enhance resilience and psychosocial inclusion for children facing various difficulties and disorders. In summary, the paper explores the rich dimensions of traditional fairy tales, considering their impact on children\u27s development, their relevance in contemporary educational settings, and their place in a digital era characterized by virtual reality and intense sensory experiences
The Protean Character of the Modern Greek Man in the Work of Giorgos Theotokas: Euripides Pentozalis: The Parody of an Epic Persona
No full textΟ Ευριπίδης Πεντοζάλης, ήρωας της ομώνυμης νουβέλας του Γιώργου Θεοτοκά, εισάγει στην πεζογραφία της γενιάς του τριάντα έναν νέο τύπο νεοέλληνα flaneur πανταχού παρόντα. Δημιουργός συνθηκών, συνήθως αρνητικών, τις υπερβαίνει χωρίς νοησιαρχικό και ηθικό φραγμό, σύμφωνα με τις μαρτυρίες του. Οι μετακινήσεις του επιλέγονται και προγραμματίζονται έτσι ώστε να ευνοείται το επιχειρηματικό δαιμόνιο· το δαιμόνιο που «καρποφορεί» σε χώρες του εξωτερικού, που αναγνωρίζεται σε ευρωπαϊκές πόλεις ως στοιχείο πονηριάς. Γι’ αυτό, ο πολύμητις Ευριπίδης Πεντοζάλης διώκεται, καταλήγει, όμως, να ηρεμήσει σε ελληνικούς τόπους, που τους θεωρεί κιόλας προγονική του περιουσία.
Στην εργασία μας ανιχνεύουμε τα συγγενικά στοιχεία που περνούν από το Ελεύθερο Πνεύμα και την Αργώ στη νουβέλα, πώς αυτά μετατρέπονται σε πρωτεϊκά χαρακτηριστικά του ήρωα, που παρωδούν – παίζοντας με υπερρεαλιστικές υπερβολές – το πρότυπο του Οδυσσέα. Giorgos Theotokas introduces a new character of modern Greek flaneur into prose of the so-called thirties’ generation. We can meet him in every place of the world, creating situations, from which he hopes to win glory and money. Business is his demon. He moves around exotic countries, selling his ideology, his genius, and cheap imitation of Ulysses. 
Creating Digital Stories in Primary School: A Teaching Example
No full textΣτον παρόν άρθρο περιγράφεται μια εφαρμοσμένη διδακτική πρόταση για τη διδασκαλία της λογοτεχνίας στο δημοτικό σχολείο μέσω των δυνατοτήτων που προσφέρουν οι ΤΠΕ και τα σύγχρονα ψηφιακά εργαλεία. Ο σχεδιασμός, η ανάπτυξη και η εφαρμογή της συγκεκριμένης διδακτικής πρότασης αφορούν στη δημιουργία μιας ψηφιακής ιστορίας, με αφετηρία ένα ακέραιο λογοτεχνικό κείμενο, από μαθητές και μαθήτριες της Δ΄ τάξης του Δημοτικού, μέσα στα πλαίσια των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων (ΕΔ). Αφετηρία για το σχεδιασμό ενός τέτοιου εργαστηρίου αποτελούν η σύγχρονη οπτική που προσφέρουν οι ΤΠΕ στη διδασκαλία της λογοτεχνίας και οι προβληματισμοί γύρω από το διδακτικό χρόνο που μπορεί να αφιερωθεί στη Λογοτεχνία στο σύγχρονο δημοτικό σχολείο.This article describes an applied instructional proposal for the teaching of Literature in elementary schools, through the possibilities offered by ICT and modern digital tools. The design, development and implementation of the specific teaching proposal concerns the creation of a digital story, starting from a whole narrative, by students of the 4th grade of Primary School, within the context of the Skills Workshops. The starting point for the design of such a workshop is the contemporary perspective offered by ICT in the teaching of Literature and the considerations regarding the teaching time that can be devoted to Literature in the modern primary school
Asia Minor refugees in the dramaturgy of Iakovos Kambanellis
Full text linkThis paper examines the figures of the Asia Minor refugees, as represented in the plays by Iakovos Kambanellis. It examines three plays of his overall dramatic oeuvre in which refugees or children of refugees of the Asia Minor Catastrophe appear: The Courtyard of Miracles, The Age of Night and The Neighborhood of Angels. The central idea of the paper is that Kambanellis, even when he is not naming his characters as refugees, draws inspiration from the Asia Minor identity to develop his characters belonging to the working-people strata, while linking the Asia Minor refugee identity with the communist left.This paper examines the figures of the Asia Minor refugees, as represented in the plays by Iakovos Kambanellis. It examines three plays of his overall dramatic oeuvre in which refugees or children of refugees of the Asia Minor Catastrophe appear: The Courtyard of Miracles, The Age of Night and The Neighborhood of Angels. The central idea of the paper is that Kambanellis, even when he is not naming his characters as refugees, draws inspiration from the Asia Minor identity to develop his characters belonging to the working-people strata, while linking the Asia Minor refugee identity with the communist left
The Maieutic Method Combined with Dialectics as the Highest Pedagogical Principle According to Plato
No full textΟ Πλάτων είναι ο μοναδικός φιλόσοφος στην ιστορία του φιλοσοφικού στοχασμού, ο οποίος δήλωσε με ιδιαίτερη έμφαση ότι ούτε είπε ούτε έγραψε τη φιλοσοφία του, διότι αυτή ούτε λέγεται ούτε γράφεται, όπως τα άλλα μαθήματα, εξαιτίας της αδυναμίας του λόγου να συλλάβει ικανοποιητικά την ουσία των όντων. Το θέμα αυτό εγείρει αναπόφευκτα το ερώτημα πώς δίδασκε και έγραφε τη φιλοσοφία του. Ο ίδιος απαντά ότι χρησιμοποιούσε τη μαιευτική μέθοδο με μια λανθάνουσα διαλεκτική, την οποία έπρεπε να αποκαλύψει ο μαθητής, ώστε να δημιουργήσει μόνος του τη γνώση. Αυτό σημαίνει ότι δεν έδινε έτοιμη τροφή, δηλαδή γνώση στον μαθητή, αλλά προσπαθούσε με κατάλληλες ερωτήσεις να εκμαιεύσει, δηλαδή να αποσπάσει την απάντηση από τον συνομιλητή του, ο οποίος με μικρή βοήθεια, δηλαδή λίγες ενδείξεις, βρίσκει το ζητούμενο γεννώντας έτσι τη γνώση. Ο δάσκαλος παρέχει τη γνώση όχι με σαφήνεια και καθαρότητα, αλλά υπό μορφή αινίγματος, του οποίου καλείται ο μαθητής να βρει τη λύση, δημιουργώντας έτσι μόνος του τη γνώση, πράγμα που επιτυγχάνεται με το δεύτερο στάδιο της διαλεκτικής μεθόδου, που έγκειται στο να κατανοήσει, δηλαδή να φανερώσει την κρυμμένη διαλεκτική του δασκάλου του.
Αυτό σημαίνει περαιτέρω ότι το αίνιγμα, που προβάλλεται υπό τον τύπο της κρυμμένης, λανθάνουσας και αφανούς διαλεκτικής, τίθεται ως αντικείμενο έρευνας στον μαθητή, ο οποίος φανερώνοντάς την, δηλαδή εξηγώντας την με τεκμηριωμένα επιχειρήματα και κατ’ επέκταση λύνοντας το προβαλλόμενο αίνιγμα, γεννά γνήσια και αυτόνομη γνώση. Το πιο αντιπροσωπευτικό παράδειγμα συνδυασμού μαιευτικής και διαλεκτικής μεθόδου είναι ο αινιγματικός και ο πιο σκοτεινός διάλογος Παρμενίδης. Έτσι στο λεγόμενο παιδαγωγικό τρίγωνο, δάσκαλος, μαθητής, διδακτέα ύλη, πρωταρχικό ρόλο για την αυτόνομη γέννηση της γνώσης παίζει η ακολουθητέα μέθοδος. Η σπουδαιότητα της κατάλληλης μεθόδου για την απόκτηση της γνώσης επισημάνθηκε πολλούς αιώνες αργότερα και από τον Γάλλο φιλόσοφο Descartes. Η διαλεκτική συνεπώς είναι το αποδοτικότερο μέσον, δηλαδή το όργανο, δια του οποίου με την καθοδήγηση του δασκάλου, γεννάται η γνώση κατά την ενασχόληση με το πράγμα. Όλη αυτή η διαδικασία λέγεται μαιευτική επιστήμη ή τέχνη, αφού σκοπός της διαλεκτικής είναι η αυτόνομη παραγωγή βέβαιης γνώσης και υψηλού ήθους δια του παραδείγματος, και όχι μάθησης με την απομνημόνευση. Η ακολουθητέα μέθοδος διδασκαλίας αποτελεί πρωταρχικό στοιχείο και την πεμπτουσία της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Η χρήση της μαιευτικής μεθόδου αποσκοπεί στην ανάπτυξη της κριτικής ικανότητας του ανθρώπου για ανοιχτό ορίζοντα της γνωστικής διαδικασίας.Plato is the only philosopher in the history of philosophical thought to have stated with particular emphasis that he neither spoke nor wrote his philosophy, because it can neither be spoken nor written like other lessons, due to the inability of logos to satisfactorily grasp the essence of beings. The question which thus inevitably arises is how Plato taught and wrote his philosophy. His own answer is that he used the maieutic method with a latent dialectic, which the student had to reveal in order to create knowledge himself. This means that Plato did not provide his student with ready food, i.e. knowledge, but attempted via appropriate questions to elicit, like a midwife, the answer from his interlocutor. The latter, with a little help, meaning a few indications, finds the answer, thereby giving birth to knowledge. The teacher does not provide knowledge clearly and unambiguously, but in the form of an riddle which the student is called upon to solve, thereby creating knowledge himself; this is achieved through the second stage of the dialectic method, which consists in understanding, i.e. revealing, the teacher’s hidden dialectic.
This further means that the riddle, which is put forward in the form of a hidden, latent and unseen dialectic, is presented as the object of inquiry to the student, who by revealing it, i.e. by explaining it with substantiated arguments and by extension solving the presented riddle, gives birth to genuine and autonomous knowledge. The most representative example of a combination of the maieutic and the dialectic method is Plato’s enigmatic and most obscure dialogue, the Parmenides. Thus, in the so-called pedagogical triangle of teacher, student and material taught, the primary role in the autonomous birth of knowledge is played by the method followed. The importance of the appropriate method to the acquisition of knowledge was noted many centuries later by the French philosopher Descartes. Dialectic is consequently the most effective means, the tool, by which, with the teacher’s guidance, knowledge is born during the course of engagement with the issue. This whole process is called the maieutic science or art, since the aim of dialectic is the autonomous production of certain knowledge and high ethos by example, rather than rote learning. The teaching method followed is the primary element and the quintessence of the teaching process. The use of the maieutic method is intended to develop the human critical faculty, providing the cognitive process with an open horizon
Teachers’ perceptions about the use of digital games in the classroom
No full textΤα ψηφιακά παιχνίδια τα τελευταία χρόνια έχουν κερδίσει το ενδιαφέρον της εκπαιδευτικής κοινότητας ως βασικό εργαλείο της σύγχρονης διδασκαλίας. Ως εκ τούτου, διαφαίνεται ότι η χρήση ψηφιακών παιχνιδιών στη διδασκαλία εξαρτάται από τις αντιλήψεις των εκπαιδευτικών, οι οποίες μπορεί να ποικίλλουν, άλλοτε λειτουργώντας ανασταλτικά και άλλοτε προωθώντας την καινοτομία. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση των αντιλήψεων των εκπαιδευτικών, για τη χρήση των ψηφιακών παιχνιδιών στη διδασκαλία, καθώς και για τις δυσκολίες που αυτοί αντιμετωπίζουν, όσον αφορά την ένταξη των ψηφιακών παιχνιδιών στη μαθησιακή διαδικασία. Εφαρμόστηκε η ποιοτική μεθοδολογική προσέγγιση και χρησιμοποιήθηκε οδηγός ημιδομημένης συνέντευξης, ο οποίος δομήθηκε σε θεματικούς άξονες με βάση τον σκοπό και τα ερευνητικά ερωτήματα της μελέτης. Η θεματική ανάλυση ανέδειξε τη θετική διάθεση των εκπαιδευτικών απέναντι στην αξιοποίηση των ψηφιακών παιχνιδιών στη διδασκαλία, καθώς και τις δυσκολίες που θεωρούν ότι προκύπτουν κατά την προσπάθεια ενσωμάτωσης των ψηφιακών παιχνιδιών στη μαθησιακή διαδικασία. Τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας μπορούν να αξιοποιηθούν από τους φορείς της εκπαίδευσης για μια ουσιαστική εισαγωγή των νέων τεχνολογιών στη διδασκαλία.Within the last few years digital games have been increasingly valued by the education community as a crucial tool of modern teaching. The aim of this study was to examine teachers’ perceptions regarding the implementation of digital games in teaching and the difficulties in integrating them into the classroom. Research was based on qualitative analysis and the main research tool was the semi-structured interview according the purpose and the research questions. Thematic analysis indicated teachers’ favorable attitude towards the use of digital games in teaching as well as the difficulties that aroused in integrating digital games into the learning process. The results of the present research can be used by educational institutions for a substantial integration of new technologies in teaching
Views of teachers in the Prefecture of Attica on the implementation of distance education in Preschool studies
No full textΗ εξάπλωση της πανδημίας COVID-19 επέφερε ραγδαίες αλλαγές στο χώρο της εκπαίδευσης, όπου ανεστάλη αιφνίδια η δια ζώσης διδασκαλία και εφαρμόστηκε καθολικά πολύμηνη εξ αποστάσεως εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες. Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να διερευνηθούν οι απόψεις των εκπαιδευτικών της Προσχολικής Εκπαίδευσης του Ν. Αττικής για τα οφέλη και τα εμπόδια της εφαρμογής της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης σε μαθητές προσχολικής ηλικίας τη σχολική χρονιά 2020-2021. Για τη διερεύνηση του θέματος πραγματοποιήθηκε ποιοτική έρευνα με εννέα ημιδομημένες συνεντεύξεις, οι οποίες κατέδειξαν μια γενικευμένη αρνητική άποψη για την εφαρμογή της εξΑΕ στο Νηπιαγωγείο. Η κυριότερη δυσκολία, που συνάντησαν οι εκπαιδευτικοί κατά την εφαρμογή της ήταν η μη ετοιμότητα των σχολικών μονάδων και των οικογενειών να υποστηρίξουν τη συμμετοχή των νηπίων στα νέα περιβάλλοντα μάθησης, που επέτεινε τις προϋπάρχουσες εκπαιδευτικές ανισότητες. Ως κυριότερο όφελος της εφαρμογής της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης προκρίθηκε η καλλιέργεια ψηφιακών δεξιοτήτων μαθητών και εκπαιδευτικών. Συμπερασματικά, επιβάλλεται η μέριμνα για παροχή τεχνολογικού εξοπλισμού σε σχολεία και μαθητές και η συνεχής επιμόρφωση των εκπαιδευτικών για την επικαιροποίηση των γνώσεών τους, ώστε να προάγεται η εκπαιδευτική διαδικασία ανεξαρτήτου περιβάλλοντος μάθησης.The spread of the COVID-19 Pandemic brought about rapid changes in the field of education, where life-long learning was abruptly suspended and multi-month distance education was universally implemented at all levels. The purpose of this study was to investigate the views of teachers of Preschool Education in the Prefecture of Attica on the benefits and obstacles of the implementation of distance education in preschool students in the school year 2020 – 2021. To investigate the issue, a quality service was conducted with nine semi-structured interviews, which demonstrated a general negative view of the implementation of the Distance Learning in Kindergarten. The main difficulty encountered by teachers in implementing it, was the unwillingness of schools and families to support infants’ participation in new learning environments, which exacerbated pre-existing educational inequalities. The main benefit of the implementation was the cultivation of digital skills of students and teachers. In conclusion, it is necessary to ensure the provision of technological equipment to schools and students and the continuous training of teachers to update their knowledge, in order to promote the educational process of an independent learning environment