University of Crete Library | e-Journals service
Not a member yet
1777 research outputs found
Sort by
The Οlympic Games as testing and promotion field of mass control and surveillance technologies: From C4I of Athens 2004 to the Artificial Intelligence of Paris 2024
No full textΤο άρθρο αυτό παρουσιάζει την εξέλιξη των τεχνολογιών μαζικού ελέγχου και παρακολούθησης στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες (ΟΑ) της πρώτης εικοσαετίας του 21ου αιώνα μετά την 11/9/2001, με έμφαση στους επερχόμενους ΟΑ του Παρισιού 2024. Συγκεκριμένα, αναφέρεται σύντομα στις χαρακτηριστικές τεχνολογίες Ολυμπιακής Ασφάλειας, δηλαδή στο C4I της Αθήνας 2004, στο ψηφιακό τείχος του Πεκίνου 2008, στον Ολυμπιακό φράκτη του Λονδίνου 2012, στο αερόστατο Simera του Ρίο 2016, και στην τεχνολογία αναγνώρισης προσώπου του Τόκυο 2020. Τέλος, δίνεται μεγαλύτερη έμφαση στις επικείμενες εφαρμογές Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) στο Παρίσι 2024, όπως στην αλγοριθμική αναγνώριση προσώπου και στις προγνωστικές αναλύσεις μελλοντικής συμπεριφοράς, οι οποίες έχουν προκαλέσει πολλές αντιδράσεις. Αυτές νομιμοποιούν πλήρως τον «Καπιταλισμό της Παρακολούθησης» και εγείρουν σοβαρές ανησυχίες για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των πολιτών και μετά το τέλος των Αγώνων. Συνοπτικά, το άρθρο με κριτική παγκοσμιοτοπική ανάλυση επιδιώκει να τεκμηριώσει ότι οι ΟΑ, που ιδίως μετά την 11/9/2001 αποτελούν τις μεγαλύτερες διοργανώσεις ασφάλειας σε περίοδο ειρήνης, μέσα σ’ ένα καθεστώς εξαίρεσης που μονιμοποιείται, αποτελούν πεδία δοκιμής, βιτρίνας - επίδειξης και προώθησης σε παγκόσμια κλίμακα των τελευταίων τεχνολογιών ασφάλειας και παρακολούθησης. Γι\u27 αυτό, λαμβάνοντας υπ’ όψιν και το τεράστιο κόστος τους, η διοργάνωση των ΟΑ δεν είναι πλέον ελκυστική, και αναπτύσσεται ο προβληματισμός για καθαρούς εναλλακτικούς ΟΑ.This article presents the evolution of mass control and surveillance technologies in the Summer Olympic Games (OG) in the first twenty years of the 21st century after 9/11/2001, with an emphasis on the upcoming Paris 2024 OG. In particular, it briefly refers to the characteristic Olympic Security technologies, i.e. the C4I of Athens 2004, the digital wall of Beijing 2008, the Olympic fence of London 2012, the Simera balloon of Rio 2016, and the facial recognition cameras of Tokyo 2020. Finally, more emphasis is placed on the upcoming applications of Artificial Intelligence ( TN) in Paris 2024, such as in algorithmic facial recognition and predictive analytics of future behavior, which have caused a lot of protest. These fully legitimize "Surveillance Capitalism" and raise serious concerns for the rights and freedoms of citizens, even after the end of the Games. In brief, the article with a critical, glocal analysis seeks to document that the OG, which especially after 9/11/2001 constitute the largest security organisations in peacetime, within a regime of exception that is perpetuated, are a testing, showcase - demonstration field, promoting the latest security and surveillance technologies on a global market. For this reasons, plus the huge cost, the organization of OG is no longer attractive, and the proposal for clean alternative OG is developing
Perceptions of body and self in motocycle sports: The case of Enduro riders
No full textΠοιοι είναι άραγε αυτοί που «καβαλάνε» τις μοτοσυκλέτες τους και φορώντας τον εξοπλισμό τους συμμετέχουν σε μοτοσυκλετιστικούς πολύωρους αγώνες στο χώμα διασχίζοντας ορεινά μονοπάτια πολλών χιλιομέτρων; Στο άρθρο παρουσιάζεται μία μελέτη περίπτωσης, αυτή των αθλητών του Enduro στην Αττική. Σκοπός του κειμένου είναι να αναδείξει και να αποκωδικοποιήσει το πώς οι αθλητές του Εnduro, οι οποίοι αποτελούν τμήμα μιας ευρύτερης κοινότητας αθλητών που ασχολούνται με τον αθλητικό μοτοσυκλετισμό, νοηματοδοτούν τη σχέση τους με τον εαυτό και με το σώμα. Η υπόθεση που διαπερνά το κείμενο είναι ότι οι αθλητές του Εnduro αναστοχάζονται και επαναδιαπραγματεύονται τη σχέση με τον ενσώματο εαυτό. Στο πλαίσιο αυτό, αναζητήθηκαν τα κίνητρα που ώθησαν τους αθλητές στην επιλογή του Εnduro ως προτιμητέου αγωνίσματος του αθλητικού μοτοσυκλετισμού, διερευνήθηκαν οι τεχνικές δεξιότητες του αγωνίσματος, μελετήθηκε η σχέση των αθλητών με το σώμα, προσεγγίστηκε η σχέση τους με τη μοτοσυκλέτα, και, τέλος, αναδείχθηκε το έμφυλο στοιχείο μέσα κυρίως από ταυτοτικές αντιλήψεις. Το κείμενο καταλήγει συμπερασματικά στο ότι οι αθλητές του Εnduro στη διαδικασία ενασχόλησής τους με τον αθλητικό μοτοσυκλετισμό αναθεωρούν και επαναπροσδιορίζουν τη σχέση με τον ενσώματο εαυτό μέσω του σωματικού αυτο-μετασχηματισμού και, εν τέλει, της αναβάθμισης του εαυτού.What is this «tribe» whose members wearing their equipment participate in motorcycling racing crossing mountain trails of many kilometers? This article presents a case study, that of Enduro athletes in Attica. The main aim of the paper is to highlight and decode how Enduro riders, who are part of a wider community of sport motorcycling athletes, understand their relationship with their body. The assumption running through the text is that athletes are reflecting on and renegotiating their relationship with the embodied self through their engagement with sport motorcycling. In this context, we focused on Enduro riders motivation, the meaning-making of the relationship with the body, the relationship with the motorcycle and, finally, the gender through mainly identitarian perceptions. The findings of the research indicate that Enduro riders are revising and redefining their relationship with self and body through bodily self-transformation and, ultimately, the upgrading of the self
The seabed as a place for recreational sports activity: Narratives of amateur divers on a Greek island
No full textΗ παρούσα μελέτη διεξήχθη στην Κέρκυρα και διερευνά τις αντιλήψεις των αυτοδυτών σχετικά με τον βυθό και το σώμα τους. Πρωταρχικός στόχος είναι να διασαφηνιστεί η σημασία της κατάδυσης ως δραστηριότητας αναψυχής και η ενσωμάτωσή της στην καθημερινή ζωή των αυτοδυτών. Διερευνά τους παράγοντες που προσελκύουν τα άτομα στην κατάδυση, τα συναισθήματα που βιώνουν κατά τη διάρκεια της κατάδυσης και τα συναφή ρίσκα που συνεπάγεται η παραμονή στο βυθό. Οι καταδύσεις εννοιολογούνται από τους συμμετέχοντες/-ουσες ως μια κοινωνική πρακτική συνυφασμένη με την κουλτούρα της περιπέτειας. Στη μελέτη συμμετείχαν οκτώ ερασιτέχνες αυτοδύτες/-τριες από την Κέρκυρα. Οι εν λόγω δύτες περιέγραψαν τις καταδύσεις ως ένα ευχάριστο χόμπι που προσφέρει ψυχαγωγία και αναψυχή. Τόνισαν τη σημασία του ελεύθερου χρόνου για την ενασχόληση με αυτή τη δραστηριότητα, σημειώνοντας την αξία της σε σχέση με την επαγγελματική τους ζωή. Οι αφηγητές/-τριες υπογραμμίζουν πώς οι καταδύσεις ανακουφίζουν από το εργασιακό άγχος και την ένταση, προσφέροντας χαλάρωση και ηρεμία. Η κατάδυση αναδεικνύεται ως ένα κοινωνικό εργαστήριο των σύγχρονων μορφών σχέσης με τον εαυτό, με τις απολαύσεις, τις εμπειρίες, ακόμη και τους κινδύνους που αντιμετωπίζει ο δύτης να παίζουν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της κοινωνικής του ταυτότητας και των μελλοντικών καταδυτικών του προσπαθειών.This study, conducted in Corfu, Greece, investigates the perceptions of scuba divers regarding the seabed and their own bodies. The primary objective is to elucidate the significance of scuba diving as a leisure activity and its integration into divers’ daily lives. It explores the factors that attract individuals to scuba diving, the emotions experienced during diving, and the associated risks of staying at the seabed. Scuba diving is conceptualized as a social practice intertwined with the culture of adventure. Eight amateur scuba divers from Corfu participated in the study. These divers described scuba diving as an enjoyable hobby that provides entertainment and recreation. They emphasized the importance of leisure time for engaging in this activity, noting its value in relation to their work life. The research highlights how diving alleviates work-related stress and tension, offering relaxation and serenity. Scuba diving emerges as a social workshop of modern self-practices, with the pleasures, experiences, and even dangers faced by the diver playing a crucial role in shaping their social identity and future diving endeavors
Clytemnestra: the tacit tolerance
Full text linkIn this paper I introduce Clytemnestra’s revenge against her husband, Agamemnon, and its gender interpretations. Her earlier “honorable” behavior, the well-known (e.g. Iphigenia’s sacrifice), but also the lesser-known aspects of her earlier and conjugal life with Atreides (Agamemnon’s earlier crimes against her first husband, Tantalus, and their child) hint at a new dimension of the myth: that of Clytemnestra’s tacit tolerance. Inevitably, the heroine, through various versions of her myth in antiquity, from a simple partner in crime without emotional motivation (mainly in Homer), turns into a main guilty with personal and psychological triggers (in Aeschylus and Euripides).
Clytemnestra is shown as a male gender’s punisher in general. This fact, but also the overall evolution of her form can serve as a mirror of the socio-political changes in relation to the position of women in ancient Athens (see new position of the priestess, Pericles’ law ἐξ ἀμφοῖν ἀστοῖν, as well as the possibility of female participation, as an audience, at the theater).In this paper I introduce Clytemnestra’s revenge against her husband, Agamemnon, and its gender interpretations. Her earlier “honorable” behavior, the well-known (e.g. Iphigenia’s sacrifice), but also the lesser-known aspects of her earlier and conjugal life with Atreides (Agamemnon’s earlier crimes against her first husband, Tantalus, and their child) hint at a new dimension of the myth: that of Clytemnestra’s tacit tolerance. Inevitably, the heroine, through various versions of her myth in antiquity, from a simple partner in crime without emotional motivation (mainly in Homer), turns into a main guilty with personal and psychological triggers (in Aeschylus and Euripides).
Clytemnestra is shown as a male gender’s punisher in general. This fact, but also the overall evolution of her form can serve as a mirror of the socio-political changes in relation to the position of women in ancient Athens (see new position of the priestess, Pericles’ law ἐξ ἀμφοῖν ἀστοῖν, as well as the possibility of female participation, as an audience, at the theater)
Αντί για Πρόλογο
No full textΕίναι ίσως δύσκολο να συμπυκνώσει κανείς σε λίγες γραμμές την προσωπικότητα και το έργο της Αλεξάνδρας Ζερβού, της δικής μας Αλεξάνδρας. Στις σελίδες που ακολουθούν, με χαμηλή φωνή, επιχειρούμε να ιχνηλατήσουμε την πνευματική διαδρομή της και την πολλαπλή συμβολή της στα επιστημονικά πεδία τα οποία υπηρέτησε από διάφορες θέσεις.Είναι ίσως δύσκολο να συμπυκνώσει κανείς σε λίγες γραμμές την προσωπικότητα και το έργο της Αλεξάνδρας Ζερβού, της δικής μας Αλεξάνδρας. Στις σελίδες που ακολουθούν, με χαμηλή φωνή, επιχειρούμε να ιχνηλατήσουμε την πνευματική διαδρομή της και την πολλαπλή συμβολή της στα επιστημονικά πεδία τα οποία υπηρέτησε από διάφορες θέσεις
Language Τeaching and Multiliteracies in Primary Education: "Once Upon a Time when Advertising Met Fairy Tales and the Classics of Children\u27s Literature"
No full textΠροορισμένη να προκαλεί θετικά συναισθήματα σε ένα ευρύ κοινό, που περιλαμβάνει τόσο ανήλικους όσο και ενήλικους θεατές, η εμπορική διαφήμιση κεφαλαιοποεί το κοινό πολιτισμικό φορτίο των παραμυθιών και της κλασικής παιδικής λογοτεχνίας, εγγεγραμμένο στο συλλογικό φαντασιακό, με απώτερο σκοπό την προώθηση ενός προϊόντος. Η διαφήμιση ως είδος πολυτροπικού κειμένου, αλλά και ως προϊόν μαζικού πολιτισμού, που μπορεί να συμβάλει στη διδασκαλία των πολυγραμματισμών αποτελεί ένα από κειμενικά είδη στη μελέτη και παραγωγή των οποίων καλούνται να ασκηθούν οι μαθητές της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Στο ΠΣ για τη γλώσσα και τη λογοτεχνία που εκπονήθηκε το 2003, η διερεύνηση της πολυτροπικότητας ως στοιχείου της διαφήμισης εξαντλούνταν στον συνδυασμό της λεκτικής και οπτικής τροπικότητας. Παράλληλα, το συμπληρωματικό ΠΣ, που εκπονήθηκε το 2011/2014, αν και έκανε λόγο για πολυγραμματισμούς, δεν παρείχε στους εκπαιδευτικούς ούτε το υλικό ούτε τη μεθοδολογία που θα συνέβαλαν στην αποτελεσματική προσέγγιση της διαφήμισης. To νέο πρόγραμμα σπουδών που εκπονήθηκε το 2021 υιοθετεί την παιδαγωγική των πολυγραμματισμών και καταθέτει μια πληρέστερη πρόταση για την προσέγγιση της διαφήμισης ως επιχειρηματολογικού κειμένου, αν και ακόμα εφαρμόζεται σε εγχειρίδια που εκπονήθηκαν προ εικοσαετίας, με βάση άλλα κανονιστικά κείμενα. Η παρούσα εργασία, αντλώντας σύγχρονο διαφημιστικό υλικό από τον παγκόσμιο ιστό και την τηλεόραση, εστιάζεται στην προώθηση των πολυγραμματισμών, καθώς και της δημιουργικής γραφής, με παράδειγμα τη διαφήμιση, η οποία υποβάλλει το παραμύθι σε γόνιμη μετάλλαξη και το ανάγει σε εργαλείο κριτικού γραμματισμού.Aiming to generate positive feelings in a diverse audience, including child and adult viewers, commercials capitalise the common cultural capital of fairy tales and classic children’s literature, inscribed in the collective imaginary, with the ultimate goal of promoting a product. Advertisements as a type of multimodal text and as a product of mass culture which can contribute towards teaching multiliteracies is one textual type that primary school students are called to study and produce. However, multimodality of advertisements was exhausted in just linking textual and visual modalities in the 2003 curriculum on language and literature; the complementary 2011/2014 curriculum, notwithstanding its explicit references to multiliteracies, did not provide teachers with the material and methodology which could contribute towards the effective teaching of advertisement. The recently drawn curriculum (2021), which is orientated towards the pedagogy of multiliteracies, offers a more consistent proposition for the approach of commercials as argumentative texts. Yet, it is still applied to textbooks written some twenty years ago, based on other canonical texts. Drawing on advertising material derived from the web and the TV, this study focuses on the promotion of multiliteracies, as well as of creative writing, exemplifying its case through adverts which subject the fairy tale and classic children’s literature to a productive adaptation and render it a tool for the promotion of critical literacy amongst students
The impact of a Rhetoric club on performance in Modern Greek Language class: recording the opinions of students and teachers
No full textΗ παρούσα έρευνα εστιάζει σε ένα από τα θεμελιώδη στοιχεία της εκπαιδευτικής διαδικασίας, την επίδοση των μαθητών/τριών. Ειδικότερα, διερευνά τις απόψεις μαθητών/τριών και καθηγητών/τριών αναφορικά με το αν ο εξεταζόμενος όμιλος Ρητορικής επηρεάζει την επίδοση των μαθητών/τριών - μελών του, στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας. Για την έρευνα του ζητήματος αξιοποιήθηκε τόσο η ποσοτική, όσο και η ποιοτική ερευνητική μέθοδος, με χρήση αυτο-συμπληρούμενου ερωτηματολογίου, καθώς και ημιδομημένης συνέντευξης. Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων προκύπτει ότι, σύμφωνα με τους/τις μαθητές/τριες και τους/τις καθηγητές/τριες, ο συγκεκριμένος όμιλος Ρητορικής, με την καλλιέργεια δεξιοτήτων που ανάγονται σε όλα τα στάδια παραγωγής προφορικού ή γραπτού κειμένου (προσυγγραφικό/προ-ομιλητικό, κυρίως συγγραφικό/ομιλητικό, μετασυγγραφικό/μεθομιλητικό), συμβάλλει στη βελτίωση των μαθητών/τριών σε επίπεδο επιχειρηματολογίας, δόμησης του λόγου και έκφρασης και δημιουργεί ευνοϊκές προϋποθέσεις για τη βελτίωση της επίδοσής τους στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας.The present research focuses on one of the fundamental elements of the educational process, student performance. In particular, it investigates the views of students and teachers regarding whether the rhetoric club under study affects the performance of the students participating in it, in the Modern Greek Language subject. For the research of the issue, both quantitative and qualitative research methods were used (self-completed questionnaire and semi-structured interview). The analysis of the results shows that, according to the students and the teachers, the rhetoric club under study, with the cultivation of skills that cover all stages of oral and written text production (pre-writing/pre-speaking stage, while writing/while speaking stage, post-writing/post-speaking stage), contributes to the improvement of students in terms of argumentation, speech structure and expression, and creates favorable conditions for improving their performance in the Modern Greek Language subject
Η Ενισχυτική Διδασκαλία ως Προσέγγιση Διαπολιτισμικότητας
No full textΗ αντισταθμιστική εκπαίδευση έχει προκαλέσει αμφιλεγόμενες αντιδράσεις. Πολλοί επιστήμονες και ερευνητές στον τομέα της Κοινωνιολογίας της Εκπαίδευσης υποστηρίζουν ότι είναι απαραίτητη για να διασφαλιστεί η ισότητα των ευκαιριών για όλους τους μαθητές, ενώ άλλοι ανησυχούν ότι μπορεί να οδηγήσουν σε στερεοτυπίες και διαχωρισμό. Είναι γεγονός όμως ότι τα αντισταθμιστικά μέτρα εκπαίδευσης και η Ενισχυτική Διδασκαλία (Ε.Δ.) ειδικότερα έχουν χρησιμοποιηθεί στη διαπολιτισμική εκπαιδευτική πολιτική με διάφορους τρόπους, με στόχο την προώθηση της ισότητας και της συμμετοχής για όλους τους μαθητές. Η παρούσα έρευνα εστιάζει στις απόψεις των εκπαιδευτικών σχετικά με τους παράγοντες που υπονομεύουν την αποτελεσματικότητα της Ε.Δ. στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, αλλά και τους παράγοντες που ενισχύουν την αποτελεσματικότητα και τη λειτουργία τoυ αντισταθμιστικού αυτού προγράμματος σε ένα πολυπολιτισμικό πλαίσιο.Compensatory education has brought controversial reactions. Many scholars and researchers in the field of Sociology of Education argue that it is necessary to ensure equality of opportunity for all students, while others are concerned that it may lead to stereotyping and segregation. However, the fact is that compensatory education and Compensatory Teaching (T.T.) in particular have been used in intercultural education policy in a variety of ways to promote equity and participation for all students. This research focuses on teachers\u27 views on the factors that undermine the effectiveness of EC in secondary education and the factors that enhance the effectiveness and functioning of this compensatory programme in a multicultural context
Performances of Greekness in international sport events: body, nation, and politics in motion
No full textΤο παρόν άρθρο διερευνά τη διαπραγμάτευση της εθνικής ταυτότητας σε διεθνή αθλητικά δρώμενα. Η μελέτη επικεντρώνεται σε συγκεκριμένες επιτελέσεις της ελληνικότητας ακολουθώντας τον κινηματογραφικό χορό του Ζορμπά σε εθνικές αθλητικές νίκες, Ολυμπιάδες, παγκόσμια ή ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και αθλητικές συναντήσεις. Η προσοχή στρέφεται σε ευρύτερες εθνικοποιητικές διαδικασίες αναδεικνύοντας τις κοινωνικοπολιτικές σχέσεις όπου εμπλέκεται ο αθλητισμός. Η προσέγγιση είναι ανθρωπολογική και η έρευνα πραγματοποιήθηκε στην ευρύτερη περιοχή των δυτικών προαστίων της Αθήνας (Αττική), εστιάζοντας στο πλαίσιο ενός δήμου στα δυτικά της Αθήνας, μεταξύ Σεπτεμβρίου 2020 και Σεπτεμβρίου 2022. Η έρευνα βασίστηκε σε μεθόδους Οπτικής Ανθρωπολογίας, και οι συμμετέχοντες και συμμετέχουσες είναι δρώντα υποκείμενα που ασχολούνται ποικιλοτρόπως με τον αθλητισμό. Μέσα από αγαπημένες συνήθειες, αθλούμενες, αθλητές, προπονητές, καθηγήτριες φυσικής αγωγής και θεατές, προβαίνουν σε διαφορετικές ενσώματες επιτελέσεις εντός και εκτός γηπέδων, αναδεικνύοντας πόσο πολύπλοκος, ρευστός και πολιτικός μπορεί να είναι ο αθλητισμός.This article explores the negotiation of national identity in international sporting events. The study focuses on specific performances of Greekness along Zorba’s cinematic dance in national sporting victories, Olympics, World or European championships and sporting encounters. Focus shifts to broader processes of nation-building by highlighting sociopolitical relations where sport is involved. An anthropological approach is employed, and the research was conducted in the wider area of the Western suburbs of Athens (Attica) centered on the municipality of Kleisthenis, between September 2020 and September 2022. The research study was based on Visual Anthropology methods, and the participants are actors, diversely involved in sport. Through cherished habits, athletes, sportswomen, coaches, physical education teachers and spectators engage in different embodied performances on and off court, illustrating how complex, fluid, and political sport might be
Qualitative methods and evaluation research. The case of evaluation of a postgraduate program
No full textΣτο άρθρο αυτό στόχος μας είναι να αναδείξουμε την συμβολή των ποιοτικών μεθόδων στις έρευνες αξιολόγησης. Για το σκοπό αυτό παρουσιάζουμε τον ερευνητικό σχεδιασμό και τα ευρήματα από έρευνα αξιολόγησης που πραγματοποιήσαμε σε ένα πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών (ΠΜΣ) Ελληνικού πανεπιστημίου. Έμφαση δίνεται σε μεθοδολογικές λεπτομέρειες, όπως η συνάφεια μεταξύ οδηγού συνέντευξης και ανάλυσης των δεδομένων, η διαδικασία της ανάλυσης μέσω της Template Analysis (ΤΑ) και ο τρόπος παρουσίασης των δεδομένων. Η επιλογή της ΤΑ έγινε διότι η εν λόγω διαδικασία ανάλυσης καταλήγει στην δημιουργία ιεραρχικών δενδρογραμμάτων τα οποία προκύπτουν από τις κατηγορίες που έχουν αναδειχθεί. Το ερευνητικό κέρδος από την κατασκευή δενδρογραμμάτων είναι ότι μπορεί να αποτελέσει τη βάση για την δόμηση ποσοτικού εργαλείου συλλογής δεδομένων για μεταγενέστερη έρευνα. Με αυτή την έννοια, αναδεικνύεται η ιδέα ότι οι ποιοτικές μέθοδοι μπορούν να «συνομιλήσουν» γόνιμα με τις ποσοτικές μεθόδους στον σχεδιασμό των ερευνών αξιολόγησης.The aim of the present article is to highlight the contribution of qualitative methods to evaluation research. For this purpose, we present the research design and the findings from evaluation research that we carried out in a postgraduate program (MSc) of a Greek university. Emphasis is placed on methodological details, such as the relevance between interview guide and data analysis, the process of analysis through Template Analysis (TA) and the way of presenting the data. TA was chosen because codes are depicted as in the form of hierarchical dendrograms. The use of TA has an additional methodological benefit since dendrograms can provide the base for constructing a quantitative research instrument in a succeeding study. In that sense we embrace the idea that qualitative methods can fruitfully be brought into dialogue with quantitative methods when designing evaluation research