Journals published by Medical University of Lublin
Not a member yet
3004 research outputs found
Sort by
Neuroprotective factors in schizophrenia: BDNF, NGF, NT3, GDNF and their connection to the pathogenesis of schizophrenia. A narrative review
Get PDFIntroduction: There are several hypotheses of schizophrenia pathogenesis, including the neurodegenerative theory, which is supported by evidence for the decrease of neuroprotective factors’ serum levels. The proteins, that exert a protective effect on neurons and are researched concerning schizophrenia pathogenesis, include the brain-derived neurotrophic factor (BDNF), nerve growth factor (NGF), neurotrophin 3 (NT3), and glial cell line-derived neurotrophic factor (GDNF). This review aims to discuss the role of neuroprotective factors in the development of schizophrenia and their relevance in clinical trials.Material and methods: This review was performed by search of the PubMed, Google Scholar, and Science Direct databases from December 25th, 2022, through January 31st, 2023, using keywords: ‘schizophrenia’, ‘schizophrenia pathogenesis’, ‘neuroprotection’, ‘neurodegeneration’, ‘BDNF’, ‘NGF’, ‘NT3’, and ‘GDNF’. We considered original research papers and systematic reviews published in English or Polish. Additionally, clinical trials, which included the assessment of neuroprotective factors’ levels in schizophrenia as outcome measures, were searched for on clinicaltrials.gov.Results: Lower levels of serum BDNF have been linked to cognitive impairment in schizophrenia. In clinical trials, the assessment of serum BDNF is used as a clinical outcome measure for novel schizophrenia therapies. Schizophrenia has also been associated with reduced peripheral NGF levels. During remission, lower NGF levels correlate with higher severity of negative symptoms. Decreased NT3 and GDNF levels can also be seen, but literature reports are inconsistent.Conclusions: Neuroprotective factors are most likely related to the pathogenesis of schizophrenia. Assessing the serum level of these proteins may prove to be an invaluable element of schizophrenia management.Wstęp: Istnieje kilka hipotez dotyczących patogenezy schizofrenii, między innymi teoria neurodegeneracyjna, która jest poparta dowodami na obniżenie stężenia czynników neuroprotekcyjnych w surowicy pacjentów z rozpoznaną schizofrenią. Białka, które wywierają ochronny wpływ na neurony oraz są badane w kontekście patogenezy schizofrenii to: neurotroficzny czynnik pochodzenia mózgowego (BDNF), czynnik wzrostu nerwów (NGF), neurotrofina 3 (NT3) i neurotroficzny czynnik pochodzenia glejowego (GDNF). Niniejszy przegląd literatury ma na celu omówienie roli czynników neuroprotekcyjnych w rozwoju schizofrenii oraz ich znaczenia w badaniach klinicznych.
Materiał i metoda: Dokonano przeglądu następujących baz danych: PubMed, Google Scholar i Science Direct. Przegląd został przeprowadzony w okresie od 25 grudnia 2022 r. do 31 stycznia 2023 r. przy użyciu słów kluczowych: „schizofrenia”, „patogeneza schizofrenii”, „neuroprotekcja”, „neurodegeneracja”, „BDNF”, „NGF”, „NT3” i „GDNF”. Uwzględniono jedynie prace oryginalne oraz przeglądy systematyczne opublikowane w języku angielskim lub polskim. Dodatkowo na stronie clinicaltrials.gov wyszukano badania kliniczne, które obejmowały ocenę stężenia czynników neuroprotekcyjnych w przebiegu schizofrenii.
Wyniki: Niższe stężenie BDNF w surowicy zostało powiązane z zaburzeniami funkcji poznawczych w przebiegu schizofrenii. W badaniach klinicznych ocena stężenia BDNF w surowicy była stosowana do oceny skuteczności nowych metod terapii. Schizofrenia została również powiązana z obniżonym stężeniem obwodowego NGF. W okresie remisji niższe stężenie NGF koreluje z większym nasileniem objawów negatywnych. Zaobserwowano też obniżone stężenie NT3 i GDNF, choć doniesienia literaturowe są niejednoznaczne.
Wnioski: Czynniki neuroprotekcyjne są najprawdopodobniej związane z patogenezą schizofrenii. Ocena stężenia tych białek w surowicy może okazać się nieocenionym elementem postępowania w diagnostyce i leczeniu schizofrenii
Vitamin D - a key to reducing the risk of suicide?
Get PDFIntroduction: Vitamin D has a major positive impact on human health. Its daily supplementation regulates calcium metabolism, inflammatory and neuromodulatory processes. More importantly, vitamin D may be an important factor in reducing the risk of suicide among psychiatric patients. This review aims to describe the potential positive effect of vitamin D supplementation in preventing suicide attempts.
Method: The literature review was conducted by search of articles in English and Polish languages on PubMed, Medline, and Google Scholar, published from 1974 to the 1st of April 2023, following SANRA requirements. The search utilized the following keywords: vitamin D, vitamin D deficiency, vitamin D supplementation, suicide, depression, bipolar disorder, schizophrenia, ADHD, anxiety, and autism. The analysis encompassed original studies, meta-analyses, randomized controlled trials, and review articles.
Results: There is a limited number of studies investigating the impact of vitamin D supplementation on suicide risk in individuals with mental illness. Several studies suggest that vitamin D may have a beneficial effect on symptoms of mental illnesses. However, the exact mechanism through which vitamin D exerts its therapeutic effects on mental health remains unclear. Incorporating vitamin D into the treatment of the mental disorders such as depression, schizophrenia, bipolar disease, ADHS, autism spectrum disorder, and anxiety, as well as supplementing it during pregnancy and throughout life, could potentially be an effective therapeutic adjunct for suicide prevention approach.
Conclusions: According to all the research and gathered data, there is a correlation between Vitamin D supplementation and a decrease in suicide risk among patients suffering from mental disorders. Several lines of evidence have shown a positive impact on mental health in patients suffering from mental diseases. However, further research is needed to establish the mechanisms of the therapeutic effect of Vitamin D.Wstęp: Witamina D ma duży pozytywny wpływ na ludzkie zdrowie. Jej codzienna suplementacja reguluje metabolizm wapnia, procesy zapalne i neuromodulatorowe. Co ważniejsze, witamina D może być istotnym czynnikiem zmniejszającym ryzyko samobójstwa wśród pacjentów psychiatrycznych. Niniejszy przegląd ma na celu opisanie potencjalnego pozytywnego wpływu suplementacji witaminą D na zapobieganie próbom samobójczym.
Materiał i metody: Przegląd literatury został przeprowadzony poprzez wyszukiwanie artykułów w języku angielskim i polskim w PubMed, Medline i Google Scholar, opublikowanych w okresie od 1974 roku do 1 kwietnia 2023 roku, zgodnie z wymogami SANRA. W wyszukiwaniu wykorzystano następujące słowa kluczowe: witamina D, niedobór witaminy D, suplementacja witaminy D, samobójstwo, depresja, choroba afektywna dwubiegunowa, schizofrenia, ADHD, lęk i autyzm. Analiza obejmowała oryginalne badania, metaanalizy, randomizowane badania kontrolowane i artykuły przeglądowe.
Wyniki: Istnieje ograniczona liczba badań dotyczących wpływu suplementacji witaminą D na ryzyko samobójstwa u osób z chorobami psychicznymi. Kilka badań sugeruje, że witamina D może mieć korzystny wpływ na objawy chorób psychicznych. Jednak dokładny mechanizm, poprzez który witamina D wywiera swój terapeutyczny wpływ na zdrowie psychiczne, pozostaje niejasny. Włączenie witaminy D do leczenia zaburzeń psychicznych, takich jak depresja, schizofrenia, choroba afektywna dwubiegunowa, ADHD, zaburzenia ze spektrum autyzmu i stany lękowe, a także jej suplementacja w czasie ciąży i przez całe życie, może być potencjalnie skutecznym dodatkiem terapeutycznym w podejściu do zapobiegania samobójstwom.
Konkluzja: Według wszystkich zebranych badań i danych istnieje korelacja między suplementacją witaminą D a zmniejszeniem ryzyka samobójstwa wśród pacjentów cierpiących na zaburzenia psychiczne. Analiza wykazała pozytywny wpływ witaminy D na zdrowie psychiczne u pacjentów cierpiących na choroby psychiczne. Konieczne są jednak dalsze badania w celu ustalenia mechanizmów terapeutycznego działania witaminy D
Skuteczność przezczaszkowej stymulacji magnetycznej w leczeniu uzależnienia od alkoholu - artykuł przeglądowy
Get PDFIntroduction: Alcohol addiction is a common health problem with many negative consequences. Due to the unsatisfactory results of existing treatment, research is being undertaken into new forms of therapy. One such method is transcranial magnetic stimulation. This technique involves applying a magnetic field to the central nervous system. Successive magnetic pulses are delivered at a specific frequency causing neurons depolarization. Such repetitive exposure allows for long-term modulation of cortical excitability, and thus can lead to specific clinical effects. This paper discusses scientific reports about the treatment of alcohol dependence using transcranial magnetic stimulation (both papers on conventional repetitive transcranial magnetic stimulation, theta burst stimulation and deep transcranial magnetic stimulation are included).Material and methods: Based on the search of the PubMed and Science Direct bibliographic databases, 12 studies published in the years 2010-2022 were selected. The results were tabulated to clearly compare differences in the parameters of stimulation, its location, as well as the effectiveness of the intervention used.
Results: The results of selected studies were compared. Differences in methodology were pointed out and the problem of high dropout rate in addiction research was discussed.
Conclusions: Currently, there is insufficient evidence to recommend the use of transcranial magnetic stimulation in the treatment of alcohol dependence. The results of the studies conducted to date are mixed. This is due, among other things, to the choice of different protocols, techniques and stimulation sites. For a reliable assessment of the effectiveness of this form of therapy, more andomized double-blind clinical trials and a sufficiently long follow-up period are needed.Wstęp: Uzależnienie od alkoholu jest częstym problemem zdrowotnym, niosącym ze sobą wiele negatywnych konsekwencji. Ze względu na niesatysfakcjonujące wyniki dotychczasowego leczenia podejmuje się badania nad nowymi formami terapii. Jedną z takich metod jest przezczaszkowa stymulacja magnetyczna. Technika ta polega na oddziaływaniu polem magnetycznymna ośrodkowy układ nerwowy. Kolejne impulsy magnetyczne dostarczane są z określoną częstotliwością powodując depolaryzację neuronów. Takie powtarzalne oddziaływanie pozwala na długotrwałe modulowanie pobudliwości korowej, a tym samym może prowadzić do określonych efektów klinicznych. W niniejszej pracy omówiono doniesienia dotyczące leczenia uzależnienia od alkoholu z wykorzystaniem przezczaszkowej stymulacji magnetycznej. Uwzględniono zarówno prace dotyczące konwencjonalnej powtarzalnej przezczaszkowej stymulacji magnetycznej, stymulacji theta burst oraz głębokiej przezczaszkowej stymulacji magnetycznej.
Materiał i metoda: Na podstawie przeszukania baz bibliograficznych PubMed i Science Direct wybrano 12 badań opublikowanych w latach 2010-2022. Wyniki zestawiono w formie tabeli, aby w sposób przejrzysty porównać różnice w zakresie parametrów stymulacji, jej lokalizacji, a także skuteczności zastosowanej interwencji.
Dyskusja: Porównano wyniki wybranych prac. Wskazano na różnice metodologii i omówiono problem wysokiego wskaźnika rezygnacji (tzw. dropout rate) w badaniach nad uzależnieniami.
Wnioski: Aktualnie brak wystarczających dowodów, by rekomendować stosowanie przezczaszkowej stymulacji magnetycznej w leczeniu uzależnienia od alkoholu. Rezultaty dotychczas przeprowadzonych badań są zróżnicowane. Wynika to między innymi z wyboru różnych protokołów, technik i miejsc stymulacji. Dla rzetelnej oceny efektywności tej formy terapii niezbędnych jestwięcej randomizowanych badań klinicznych z podwójnie ślepą próbą oraz dostatecznie długim okresem obserwacji
Opieka nad ciężarną i położnicą z mózgowym porażeniem dziecięcym
Get PDFCARE FOR PREGNANT AND POSTPARTUM WOMAN WITH CEREBRAL PALSY
Introduction. Disabled women are often overlooked when it comes to procreation plans and encounter social misunderstanding and lack of support. In addition, their sexual needs are often marginalized. It means that education and professional care of midwives and doctors are necessary to put flesh on problem.
Aim. The aim of the work is to present knowledge and familiarize with the subject of perinatal care for a woman with a disability based on an individual case study.
Method. For the purposes of this study, the qualitative research method “study case” was used, containing a description of the patient’s obstetric and clinical condition, aimed at its in-depth analysis and assessment. The patient’s informed consent to participate in the study was obtained. C-Hobic care outcome indicators were also used to describe the case. ICNP® reference terminology was used to develop care plans.
Summary. Taking care of a patient with cerebral palsy, the midwife undertakes numerous interventions in the field of education of both the woman and the whole family. The overriding goal is to increase the woman’s independence, increase her confidence that she will be able to take care of a newborn and improve her competence in self-care. Due to the constant progress in maternal-fetal medicine, further research is needed on preconception and perinatal care for patients with CP.OPIEKA NAD CIĘŻARNĄ I POŁOŻNICĄ Z MÓZGOWYM PORAŻENIEM DZIECIĘCYM
Wprowadzenie. Kobiety niepełnosprawne w kwestii planów prokreacyjnych często są pomijane i spotykają się z niezrozumieniem i brakiem wsparcia społecznego. Dodatkowo ich potrzeby seksualne niejednokrotnie są marginalizowane. W perspektywie oznacza to, że niezbędna jest edukacja społeczeństwa oraz wpływ specjalistycznej opieki położniczej, jak i lekarskiej, aby opisać wagę deficytu.
Cel pracy. Celem prezentowanej pracy jest przybliżenie wiedzy oraz zapoznanie z tematem opieki okołoporodowej u kobiety z niepełnosprawnością w oparciu o studium indywidualnego przypadku.
Metoda. Dla potrzeb niniejszego opracowania wykorzystano jakościową metodę badawczą „study case”– studium przypadku, zawierającą opis stanu położniczego i klinicznego pacjentki, mająca na celu jego pogłębioną analizę i ocenę. Uzyskano świadomą zgodę pacjentki na udział w badaniu. Do opisu przypadku wykorzystano wskaźniki wyników opieki C-Hobic. Do opracowania planów opieki korzystano z terminologii referencyjnej ICNP®.
Podsumowanie. Sprawując opiekę nad pacjentką z mózgowym porażeniem dziecięcym położna podejmuje liczne interwencje w zakresie edukacji zarówno kobiety jak i całej rodziny. Nadrzędnym celem jest zwiększenie samodzielności kobiety, zwiększenie jej pewności, że da radę zaopiekować się noworodkiem oraz doskonalenie kompetencji w zakresie samokontroli i samoopieki. W pracy z pacjentką skupiano się więc na utrzymaniu aktualnego poziomu samoopieki. Ze względu na stały postęp medycyny matczynopłodowej potrzeba dalszych badań dotyczących opieki przedkoncepcyjnej i okołoporodowej nad pacjentkami z MPD
Zajęcia montessori dla osób starszych w pielęgniarstwie środowiskowym: porównawcze studium przypadku
Get PDFMONTESSORI ACTIVITIES FOR OLDER ADULTS IN COMMUNITY NURSING: COMPARATIVE CASE STUDY
Aim. Montessori activities were implemented in nursing care of older adults in the home environment with the aim of creating meaningful, inclusive, and failure-free daily activities that improve their quality of life.
Material and Methods. In-depth comparative case studies with exploratory methods were used based on structured interviews and observation of four purposely selected older adults with and without dementia in the home environment. The data was collected using the Montessori methodology, which was divided into five phases.
Results. Different types of activities and roles were developed based on the individual’s abilities and interests. The participants felt more independent and self-confident in the performance of planned activities and satisfi ed that they are busy during the day and engaged in activities that contribute to their better mobility and health.
Conclusions. Implemented activities can facilitate the inclusion of older adults in the daily routine of family life, increase the quality of life and the possibility of self-care in the home environment.ZAJĘCIA MONTESSORI DLA OSÓB STARSZYCH W PIELĘGNIARSTWIE ŚRODOWISKOWYM: PORÓWNAWCZE STUDIUM PRZYPADKU
Cel pracy. Działania Montessori zostały wdrożone w opiece pielęgniarskiej nad osobami starszymi w środowisku domowym w celu stworzenia znaczących, integracyjnych i bezawaryjnych codziennych czynności, które poprawią jakość ich życia.
Materiał i metody. Zastosowano pogłębione porównawcze studia przypadków z metodami eksploracyjnymi w oparciu o ustrukturyzowane wywiady i obserwację czterech celowo wybranych osób starszych z demencją i bez demencji w środowisku domowym. Dane zostały zebrane przy użyciu metodologii Montessori, która została podzielona na pięć faz.
Wyniki. Opracowano różne rodzaje aktywności i ról w oparciu o indywidualne umiejętności i zainteresowania. Uczestnicy czuli się bardziej niezależni i pewni siebie w wykonywaniu zaplanowanych czynności oraz zadowoleni z tego, że są zajęci w ciągu dnia i zaangażowani w działania, które przyczyniają się do ich lepszej mobilności i zdrowia.
Wnioski. Wdrożone działania mogą ułatwić włączenie osób starszych w codzienną rutynę życia rodzinnego, podnieść jakość życia i możliwość samoopieki w środowisku domowym
Influence of ABCB1 genetic polymorphisms on the antiemetic response to ondansetron-based medication for cisplatin-based chemotherapy in South Indian cancer patients in a tertiary care hospital
Get PDFGenetic variations in the receptor, metabolizing enzymes and transporters may explain a part of the variation in anti-emetic response to ondansetron among cancer patients. This study assesses the role of ABCB1 genetic polymorphisms in the anti-emetic efficacy of ondansetron-based medication for cisplatin-based chemotherapy in South Indian cancer patients.The frequencies of common ABCB1 polymorphisms (rs1045642; C>T, rs1128503; C>T and rs2032582; G>T/A) were studied in 234 South Indian cancer patients receiving cisplatin-based chemotherapy. Comparison of nausea and vomiting with respect to number of episodes and severity by Visual Analogue Scale (VAS), and Common Terminology Criteria for Adverse Events version 4.0 (CTCAEv4.0) was made across genotype groups of each polymorphism.TT genotype carriers of all three polymorphisms had significantly lesser incidence of nausea and vomiting when compared to other genotypes of the respective polymorphisms during 2-24 hours and on days 2-5. Median VAS score for nausea and vomiting was also lower for TT genotype carriers at each time point except for nausea on days 2-5 (p=0.057) of C3435T. As per CTCAEv4.0, TT genotype carriers had less severe grade at each time point except for days 2-5 nausea (p=0.278) and vomiting (p=0.219) of C3435T and nausea on days 2-5 (p=0.068) of G2677T/A: TT genotype of ABCB1 genetic polymorphisms was associated with anti-emetic response to ondansetron-based medication in the population studied. Hence, genotyping for ABCB1 polymorphisms may be used as a tool to predict response to ondansetron
Quality of life of lung cancer patients
Get PDFLung cancer is one of the most prevalent forms of cancer in patients in Ukraine. The objective of the study was to identify the main problems in the quality of life of patients with lung cancer in order to optimize medical care for this patient group. A survey of 411 patients of oncology institutions in nine regions of Ukraine was conducted in the period from November 2021 to February 2022. The sociological survey was performed using the EORTC QLQ-C30 and QLQ-LC29 questionnaires. As of the pre-war period, the quality of life of lung cancer patients in Ukraine amounted to 49.12 points on a 100-point scale. According to the QLQ-C30 symptom scale, the highest score among the complaints of Ukrainian patients is that of financial difficulties, the second place is occupied by fatigue. According to the QLQ-LC29 symptom scale, patients with lung cancer were most concerned with “Fear of progression”. Ukrainian patients were least concerned about diarrhea and hemoptysis. When providing medical care to cancer patients, components to ensure the proper quality of their lives and psychosocial care, including the standardization of psychological care and its introduction in all institutions that provide medical care to cancer patients; organization of social and psychological support for cancer patients and their families; as well as educational work with relatives, colleagues, medical professionals on awareness of the need for social and psychological support for patients must be taken into account
Comparison of disc-diffusion and disc-volatilization assays for determining the antimicrobial activity of Thymus vulgaris L. essential oil
Get PDFEssential oils (EOs), being mixtures of various natural compounds, constitute an attractive source of novel antimicrobial agents. Along with multiple studies concerning their rich biological activity, there are different methods allowing to determine both antimicrobial activity in direct contact, as well as through the activity of vapours. Thyme constitutes one of the most common aromatic herbs used for pharmaceutical, cosmetic and culinary purposes. The aim of the study was to compare the antibacterial activity of liquid and vapour phases of Thymus vulgaris L. essential oil (TEO) against most common pathogenic Gram-positive (Staphylococcus aureus ATCC 25913, Enterococcus faecalis ATCC 29212, Bacillus cereus ATCC 10876) and Gram-negative (Escherichia coli ATCC 25922, Salmonella typhimurium ATCC 14028, Pseudomonas aeruginosa ATCC 27853) microorganisms. To determine TEO antibacterial properties, two methods were used: disc-diffusion assay so as to test activity in direct contact; disc-volatilization assay so as to determine activity in gaseous contact.Statistical analysis showed that Gram-positive bacteria were more sensitive to TEO vapours than Gram-negative (p=0.005), while in the case of disc-diffusion assay, no such differences were evident. Moreover, sensitivity towards TEO differed among Gram-positive bacteria in disc-diffusion (p=0.009) and disc-volatilization assay (p=0.001). Among Gram-negative rods, a statistically higher sensitivity regarding E. coli was noted when compared to S. typhimurium in both direct (p=0.011) and gaseous (p=0.006) TEO contact. No activity of TEO against P. aeruginosa was found.As thyme essential oil exhibited significant antimicrobial activity against Gram-positive bacteria in gaseous contact, this justifies its use as an addition to inhalation agents to prevent or support the treatment of upper respiratory tract infections. Further studies should therefore apply other methods for determining the antibacterial activity of TEO vapours to assess the exact minimal concentration inhibiting bacterial growth
Development and validation of a new bioanalytical method for quantification of CDK4/6 inhibitor in Spiked Human Plasma by HPLC-UV
Get PDFA sensitive and accurate high performance liquid chromatography method utilizing ultraviolet/visible light detection (HPLC-UV) for the quantification of Ribociclib in Spiked Human Plasma by HPLC-UV was developed and validated. Ribociclib (RCB) and the internal standard (IS), Trifluridine, were first extracted from plasma samples by a simple Protein Precipitation extraction using Acetonitrile. Plasma concentration of RCB and internal standard were then analyzed by applying reversed phase chromatography using Orochem orosil C18 (4.6 mm × 250 mm, 5 μ) and elution with a isocratic mobile phase consisting of 10 mM phosphate buffer – Acetonitrile (60:40, v/v) adjusted to pH 3.0 at a flow rate of 1.0 ml/min. Detection of RCB and the IS was subsequently done at a wavelength of 260 nm. The limit of quantification was 10 ng/ml. The calibration curve was linear (R2>0.998) over the concentration range of 10-1000 ng/ml. For human plasma, the accuracy and precision were within ±15% and ≤15%, respectively, for all concentrations, except for the lower limit of quantification, where they were within ≤20%
Rola pielęgniarki w farmakologicznej profilaktyce przed ekspozycyjnej zakażeń HIV
Get PDFROLA PIELĘGNIARKI W FARMAKOLOGICZNEJ PROFILAKTYCE PRZED EKSPOZYCYJNEJ ZAKAŻEŃ HIV
Wprowadzenie. Redukcja ilości nowych zakażeń wirusem HIV jest jednym z wyzwań współczesnej opieki zdrowotnej. Rozwój medycyny zaowocował nowymi metodami zapobiegania transmisji zakażenia, jedną z nich jest farmakologiczna profilaktyka przed ekspozycyjna (PrEP).
Cel pracy. Celem pracy jest omówienie zasad farmakologicznej profilaktyki przed ekspozycyjnej oraz przybliżenie roli jaką pełni w niej pielęgniarka.
Metody. Bezpieczeństwo i skuteczność PrEP zostały udowodnione w badaniach klinicznych. Jednocześnie zgodnie z postulatami WHO o przenoszeniu kompetencji związanych z zapobieganiem rozprzestrzenianiu HIV na innych pracowników ochrony zdrowia, dyskutowane są modele świadczenia PrEP np. przez pielęgniarki.
Podsumowanie. Farmakologiczna profilaktyka przed ekspozycyjna stosowana w grupach szczególnie narażonych na zakażenie HIV może przyczynić się do spowolnienia rozwoju epidemii. Pielęgniarki dysponują niemal całą wiedzą i kompetencjami klinicznymi do świadczenia usług związanych z PrEP. Zwiększenie kompetencji pielęgniarek o diagnostykę w kierunku HIV, ordynację leków wskazanych w PrEP oraz zwiększenie zakresu decyzyjności w tym typie profilaktyki przyczyni się do jej upowszechnienia w Polsce, jak również zwiększy prestiż zawodu i możliwości rozwoju zaawansowanej praktyki pielęgniarskiejNURSE’S ROLE IN PHARMACOLOGICAL PRE-EXPOSURE PROPHYLAXIS OF HIV INFECTION
Introduction. Reducing the number of new HIV infections is one of the challenges of modern health care. Advances in medicine have given rise to new methods of preventing the transmission of the infection. Pharmacological pre-exposure prophylaxis (PrEP) is one of them.
Aim. The aim of this paper is to discuss the principles of PrEP and to bring the role of a nurse closer in this regard.
Method. The safety and effi cacy of PrEP have been demonstrated in clinical trials. At the same time, in accordance with the postulates of the WHO to transfer competencies related to the prevention of the spread of HIV to other health care professionals, models of PrEP provision by e.g. nurses, are being discussed.
Results. Pharmacological PrEP used in vulnerable groups at risk of HIV infection may help slow down the epidemic. Nurses have almost all the knowledge and clinical competence to provide PrEP services. Expanding the competence of nurses by including HIV diagnosis, prescription of medications approved for use as PrEP, and increasing the scope of decision-making in this type of prophylaxis will contribute to its popularisation in Poland, as well as increase the prestige of the profession and the possibilities of developing of advanced nursing practice