Journals published by Medical University of Lublin
Not a member yet
3004 research outputs found
Sort by
Wpływ długotrwałego oddziaływania glutaminianu sodu na trzustkę szczurów
No full textThe effects of long-term injection of food additive monosodium glutamate (MG) on pancreatic tissue in 30 white rats was investigated. It was established that during 30 days of daily MG injection in the doses 15 and 30 mg/kg the cross-sectional area of nuclei of endocrine cells, the cross-sectional area of nuclei of exocrine pancreatic cells, the distance between lobules of the pancreas were increased but the cross-sectional area of the exocrine pancreatic cells was decreased. Thus histological evaluation of pancreatic tissue of rats in 30 days of MG injection indicates that pancreatitis is developed.Zbadano wpływ długotrwałych injekcji glutaminianu sodu (MG) na komórki trzustki szczurów. Stwierdzono, że w 30 dniu eksperymentu w efekcie codziennych injekcji MG w dawkach 15 i 30 mg/ kg masy ciała powierzchnie przekroju jąder komórek endokrynnych i komórek egzokrynnych oraz odległości pomiędzy płacikami trzustki uległy zwiększeniu, natomiast powierzchnie przekroju komórek egzokrynnych trzustki istotnemu obniżeniu. W ten sposób ocena histologiczna tkanek w 30 dniu injekcji MG wskazuje na rozwój zapalenia trzustki u szczurów
Zaburzenie zachowań wywołane deksametazonem: efekt ACTH4-9
No full textLong-term treatment with glucocorticoids (GCs) and their preparations, e.g. dexamethasone (DEX) can induce neuronal damage of the brain, especially hippocampus (with high concentration of GCs receptors) that plays an important role in memory, mood and behavior.
Several earlier studies showed neuroprotective effect of ACTH4-9 -(-synthetic adrenocorticotropin-4-9-analog) in some models of central and peripheral neuronal degeneration. The aim of the present study was to investigate influence of ACTH4-9 (at the dose of 50 mg/kg/twice of week) on impairment of behavioral effects of the chronic treatment with DEX in mice. The results of present study showed that DEX (8 or 16 mg/kg/day for 14 days) impaired the motor coordination (“chimney” test), the locomotor activity during 60 min of observation and also decreased memory acquisition in the step-through passive avoidance test (especially at the dose of 16 mg/kg/day). Moreover, DEX, at either doses, evoked the significant lethality and decreased the body weight of mice during 28 days of experiment. ACTH4-9 improved the behavioral effects but not diminished of the lethality of mice. The above findings confirm the neuroprotective properties of ACTH4-9.Długotrwałe stosowanie glikokortykosteroidów (GCs) i ich preparatów, takich jak: deksametazon, może wywoływać neuronalne uszkodzenia mózgu, szczególnie hipokampa (struktury bogatej w receptory dla GCs), odgrywającej ważną rolę w pamięci, nastroju i zachowaniach.
Wcześniejsze badania wskazują na neuroprotekcyjne działanie ACTH4-9 -(syntetyczny adrenokortykotropowy-4-9-analog) w ośrodkowych i obwodowych modelach neuronalnej degeneracji. Celem tego eksperymentu było zbadanie wpływu ACTH4-9 (w dawce 50 mg/kg stosowanej 2 razy w tygodniu) na zaburzone efekty zachowań myszy poddanych przewlekłemu działaniu DEX. Wyniki tych badań wykazały, że DEX (w dawkach 8 lub 16 mg/kg/dobę przez 14 dni) zaburzał koordynację motoryczną (w teście „komina”), aktywność lokomotoryczną podczas 60 min obserwacji, jak również zmniejszał nabywanie pamięci w teście biernego unikania (szczególnie w dawce 16 mg/kg/dobę). Ponadto, DEX, w każdej dawce, wywoływał znaczną śmiertelność i zmniejszał ciężar ciała myszy podczas 28 dniowego eksperymentu. ACTH4-9 poprawiało parametry w testach zachowań ale nie zmniejszało śmiertelności myszy. Powyższe dane potwierdzają neuroprotekcyjne właściwości ACTH4-9
Fitoestrogeny – klasyfikacja, występowanie i znaczenie w profilaktyce i terapii osteoporozy
No full textThe object of this publication is the review of the literature concerning the classification, sources of phytoestrogens and their medicinal significance. Phytoestrogens are not a group of compounds, which are separated on the basis of chemical affinity, but due to the physiological effects they have on the human body. They are present in many representatives of the world\u27s flora and form together with mykoestrogens and xenoestrogens a group of environmental estrogens. Phytoestrogens fulfill a series of important functions in a living organisms, for example their presence in a diet may decrease the probability of many diseases including osteoporosis.Przedmiotem niniejszego opracowania jest przegląd piśmiennictwa dotyczącego klasyfikacji, źródeł fitoestrogenów oraz znaczenia leczniczego tej grupy związków. Fitoestrogeny nie są grupą związków wyodrębnioną na zasadzie pokrewieństwa chemicznego, lecz z uwagi na działanie fizjologiczne, jakie wykazują na organizm ludzki. Występują u wielu przedstawicieli światowej flory i łącznie z mykoestrogenami i ksenoestrogenami tworzą grupę estrogenów środowiskowych. Fitoestrogeny pełnią szereg ważnych funkcji w organizmach żywych a ich obecność w diecie może wpływać na zmniejszenie prawdopodobieństwa wystąpienia wielu schorzeń w tym osteoporozy
Skład olejku eterycznego z szanty zwyczajnej uprawianej w południowo-wschodniej Polsce
No full textHorehound (Marrubium vulgare L.) is native to Mediterranean Sea shore, but can be also found as a road-side weed. In Poland it is cultivated. The essential oil contributes to diastolic, expectorating, and blood-vessel dilatingactions. The presented study aims at evaluating the qualitative and quantitative composition of essential oil from horehound herb depending on plantation age and raw material harvest date. The oil was obtained by steam distillation and subsequently its composition was analysed using the GC/MS method. In south-eastern Poland, the main components of essential oil from Marrubium vulgare L. are: E-caryophyllene, β-copaene, and D-germacrene (oil from annual plants) and E-caryophyllene and D-germacrene (oil from biennial plants).Szanta zwyczajna (Marubium vulgare L.) pochodzi z okolic Morza Śródziemnego, ale często występuje jako przydrożny chwast. W Polsce jest uprawiana. Olejek eteryczny przyczynia się do działania rozkurczającego, wykrztuśnego i rozszerzającego naczynia krwionośne. Przeprowadzone badania miały na celu ocenę składu jakościowego i ilościowego olejku z ziela szanty w zależności od wieku plantacji i terminu zbioru surowca. Olejek otrzymano poprzez destylację z parą wodną, a następnie analizowano jego skład metodą GC/MS. W Polsce południowo – wschodniej głównymi składnikami olejku z Marrubium vulgare L. były: E-caryophyllene , β-copaene i D-germacrene (olejek z roślin jednorocznych) oraz E-caryophyllene i D-germacrene (olejek z roślin dwuletnich)
Kiełki wybranych roślin jako źródło biodostępnych przeciwutleniaczy oraz inhibitorów lipoksygenazy
No full textThe beneficial effect of phenolics comes in part due to their antioxidant activity. Sprouts provide higher nutritive value than raw seeds. Thus, the aim of this study was to evaluate bioaccessibility and bioavailability of biologically active compounds from commonly consumed sprouts. Lentil sprouts were the best source of bioavailable phenolics and flavonoids (about 100%). Bioavailability of phenolics from other sprouts did not exceed 50%, whereas flavonoids bioavailability ranged from 16.85% to 36.15%. Bioavailability of free radical scavengers ranged from 56.29% in radish to 73.66% in alfalfa sprouts. Metal ion chelators were potentially the most bioavailable antioxidants (about 90% in all cases). All tested sprouts contained bioavailable reductive compounds, whereas the best source of them were Brasicaceae sprouts (BAV= 186.21% for radish and 230.21% for cress). Studied seedlings, except alfalfa, contained bioavailable lipoxygenase inhibitors, bioavailability ranged from 60.8% to 72.03%. Results confirmed the fact that plant seedlings contained compounds with multi-directorial health-promoting activities.Prozdrowotne działanie związków fenolowych związane jest z ich aktywnością antyoksydacyjną. Kiełki charakteryzują się wyższą wartością odżywczą niż suche nasiona, stąd też celem pracy było określenie biodostępności i bioprzyswajalności aktywnych biologicznie związków występujących w powszechnie konsumowanych kiełkach. Kiełki soczewicy były najlepszym źródłem bioprzyswajalnych związków fenolowych ogółem i flawonoidów (około 90%). Bioprzyswajalność związków fenolowych z pozostałych kiełków nie przekraczała 50%, podczas gdy biodostępność flawonoidów wynosiła od 16,85% do 36,15%. Bioprzyswajalność związków przeciwrodnikowych zawierała się w przedziale od 56,29% (rzodkiewka) do 73,66% (lucerna). Związki zdolne do chelatowania jonów metali były wysoce bioprzyswajalne (około 90% we wszystkich przypadkach). Wszystkie badane kiełki zawierały bioprzyswajalne związki redukujące, najlepszym ich źródłem były kiełki roślin kapustowatych (186,21% w przypadku rzodkiewki i 230,21% w przypadku rzeżuchy). Badane kiełki, oprócz kiełków lucerny zawierały bioprzyswajalne inhibitory lipoksygenazy, ich bioprzyswajalność wynosiła od 60,8% do 72,03%. Otrzymane wyniki potwierdzają tezę, iż kiełki zawierają związki o wielokierunkowym działaniu prozdrowotnym
Wpływ Infliximabu na poziom TNF-α and TGF-β we krwi napromienianych pacjentów
No full textTGF-β is supposed to be the major cytokine responsible for post-radiation fibrosis of healthy tissues and actively modifies post-radiation changes. The growth of TGF-β level induces the expression of collagen synthesis gene which triggers off the production of fibrosis of hyaline membranes. The main purpose of this study was to discover the way and methods of reducing post-radiation damage of normal tissues and provide an adequate scientific justification for using Infliximab as an effective radio protector in the neoplasm radiotherapy. A group of 98 patients were subjected to the experiment. Randomly selected patients were assigned to 3 groups according to the radiation exposure. The samples of whole blood were suspended in RPMI 1640 growth medium standardized according to the number of leukocytes.
Two milliliters of whole blood was taken from each patient immediately before irradiation and 100μl sample of the blood was placed in wells with 0.8mg/ml of Infliximab or without the preparation. TGF-β levels in blood culture without cA2 before irradiation showed continuous rise from 3978 to 8950 pg/ml at the 96th hour. In the post‑irradiated group without cA2, a continuous growth was recorded till the 48th hour (from 4758 to 13324 pg/ml at the 24th hour) and then a slight decline to 11950 pg/ml at 96th hour, respectively. In the cultures with cA2, TGF-β levels before irradiation showed also the peak value at the 48th h (from 4050 to 7340 pg/ml at the 48th hour) and then started to go down (6500 pg/ml at the 72nd hour and 5720 pg/ml at the 96th hour). In the post-irradiated group, during the first 6 hours, there was a growth from 4717 pg/ml to 7462 pg/ml, and then a paradoxical increase to 16885 pg/ml at the 12th hour. From the 12th hour the values started to decrease to 6895 pg/ml at the 96th h. The obtained results confirmed the hypothesis of decreasing the TGF-β expression by inactivating TNF-α with a monoclonal antibody (Infliximab) in the patients’ whole blood culture in vitro. These observations are a good starting point for further experiments in vitro and in vivo, whose main objective is to reduce post radiation fibrosis.TGF-β jest prawdopodobnie najważniejszą cytokiną odpowiedzialną za zwłóknienia popromienne zdrowych tkanek aktywnie modyfikującą zmiany popromienne. Wzrost poziomu TGF-β indukuje ekspresję genu odpowiedzialnego za syntezę kolagenu wywołującego kaskadę zwłóknień. Głównym celem prezentowanych badań było dążenie do uchwycenia sposobu oraz metod ograniczenia uszkodzeń popromiennych zdrowych tkanek oraz ocena możliwości zastosowania Infliksimabu jako radioprotektora w radioterapii nowotworów. Badaniami objęto grupę 98 pacjentów. Losowo wybrani pacjenci zostali podzieleni na 3 grupy w zależności od poziomu ekspozycji na promieniowanie.
Dwa mililitry pełnej krwi pobierano od każdego pacjenta bezpośrednio przed napromienieniem a następnie 100μl próbkę pełnej krwi uzupełniano dawką 0,8 mg/ml Infliksimabu lub też poddawano hodowli bez wzbogacenia.
Hodowla pełnej krwi bez cA2 przed napromienieniem wykazywała ciągły wzrost TGF-β od 3978 do 8950 pg/ml w czasie 96 godzin. W grupie poddanej napromienieniu bez dodatku cA2 obserwowano wzrost poziomu w okresie 48 godzin (odpowiednio 4758 – 13324 pg/ml w czasie pierwszych 24 godzin), a następnie łagodny spadek do poziomu 11950 pg/ml w 96 godzinie. W kulturach zawierających cA2 poziom TGF-β wykazywał także radykalny wzrost (4050 – 7340 pg/ml) a następnie spadek do poziomu 6500 pg/ml po 72 godzinach oraz 5720 pg/ml po 96 godzinach. W grupie poddanej napromienianiu w ciągu pierwszych 6 godzin obserwowano wzrost z poziomu 4717 pg/ml do poziomu 7462 pg/ml, a następnie radykalny wzrost do poziomu 16885 pg/ml w 12 godzinie. Począwszy od 12 godziny wartości zaczynają spadać do poziomu 6895 pg/ml w 96 godzinie. Uzyskane rezultaty potwierdzają tezę o redukcji ekspresji TGF-β poprzez inaktywację TNF-α za pomocą przeciwciała monoklonalnego (Infliksimabu) w pełnej krwi pacjentów in vitro oraz in vivo co może prowadzić do zmniejszenia zwłóknień popromiennych
Wykorzystanie symulacji Monte Carlo w ocenie niepewności modelu ekspozycji
No full textThis study used Monte Carlo (MC) simulation to examine the influence of uncertainty on an exposure model and to determine whether a difference exists between workers groups in asbestos wastes transportation and decontamination process. Data on work practices and conditions were gathered in interviews with long-serving employees and pilot monitoring process at the asbestos contaminated sites. With the use of previously developed deterministic modeling techniques and likely distributions for model parameters, MC simulations generated exposure profiles for the two monitored job conditions. The exposure profiles overlapped considerably, although the average estimated exposure for one job site was approximately double that of the other. However, when the correlation between the model parameters in the two sites was considered, it was concluded that there was a significant difference in the estimates. Models are increasingly being used to estimate exposure. Different work situations inevitably result in different exposure estimates. However, it is difficult to determine whether such differences in estimated exposure between worker groups are simply the result of uncertainty with respect to the model parameters or whether they reflect real differences between occupational groups. This study demonstrates the value of MC simulation in helping define the uncertainty in deterministic model estimates.W badaniach zastosowano symulację Monte Carlo (MC) w celu uchwycenia wpływu niepewności na przydatność modelu ekspozycji w warunkach zróżnicowanej ekspozycji grup pracowniczych w procesie transportu, demontażu i unieszkodliwiania odpadów zawierających azbest. Dane odnośnie procedur roboczych pozyskiwano zarówno w odniesieniu do pracowników pracujących w warunkach ekspozycji na azbest przez wiele lat, jak również w warunkach nowopowstających stanowisk demontażu i unieszkodliwiania odpadów azbestowych. W odniesieniu do wcześniej opracowanego, przy wykorzystaniu technik deterministycznych modelu i odpowiedniego rozkładu parametrów modelu wykorzystano metodę symulacji MC do opracowania profilów ekspozycji dla dwóch analizowanych stanowisk pracy. Profile ekspozycji okazały się w znacznym stopniu zbieżne, chociaż estymowany średni poziom ekspozycji na jednym z badanych stanowisk okazał się dwukrotnie wyższy niż w drugim. Zatem chociaż wykazano korelację parametrów dwóch analizowanych modelów, wielkości estymowane wykazywały znamienne różnice. Modele znajdują coraz szersze zastosowanie w estymacji ekspozycji. Zróżnicowane warunki pracy rzutują na kształtowanie się estymowanego poziomu ekspozycji. Pozostaje jednak trudność w określeniu na ile występujące zróżnicowanie jest wynikiem nieprecyzyjności modelu a w jakim stopniu uzależnione jest realnie występującymi różnicami pomiędzy grupami zawodowymi. Prezentowana praca ukazuje znaczenie symulacji MC w próbie uchwycenia niedokładności modeli deterministycznych
Harnessing machine learning for predictive pharmacokinetics: revolutionizing drug development and personalized medicine
No full textDespite extensive existing literature on the role of machine learning (ML) in pharmacokinetics and drug development, there remains a gap in understanding its real-world implementation challenges, especially across diverse populations. This review aims to bridge this gap by focusing on specific case studies that illustrate the practical impact of ML on addressing the limitations of traditional pharmacokinetic (PK) methods. By leveraging large datasets and sophisticated algorithms, ML techniques provide improved predictions of absorption, distribution, metabolism, and excretion (ADME) processes, offering an individualized approach to patient care. Unlike traditional PK modeling, ML allows for the handling of large-scale, multidimensional data, improving the prediction accuracy for diverse patient populations. This review delves into recent advancements in ML applications for PK, emphasizing their impact on early-stage drug discovery, dose optimization, and tailoring personalized treatment plans. Specific case studies illustrate the advantages of ML over conventional approaches, particularly in addressing the variability in drug responses among patients. The challenges and opportunities of using ML in PK modeling are discussed, highlighting the potential of these techniques to revolutionize pharmaceutical sciences
Steroid therapy for Graves ophthalmopathy
No full textGraves\u27 disease (GD) is a prevalent autoimmune disorder primarily affecting the thyroid gland, but it also impacts other organs, notably the eyes. Graves\u27 ophthalmopathy (GO), an autoimmune condition associated with GD, affects the tissues behind the eyes, leading to inflammation and tissue remodeling. Risk factors for GO include radioactive iodine therapy, untreated hyperthyroidism, smoking and high serum TSH-receptor antibody levels. Management strategies involve various approaches, including pharmacological treatments such as glucocorticoids. High-dose systemic glucocorticoids are particularly effective in treating moderate to severe and active GO. This review was undertaken to consolidate current evidence on steroid therapy for GO, exploring the nuances of different administration routes, dosages and the potential need for second-line treatments. By providing a comprehensive analysis of the existing literature, this review aims to enhance clinicians\u27 understanding of steroid therapy in GO, highlight gaps in current knowledge, and propose areas for future research
Measurement of the dimensions of personality traits in patients addictedto psychoactive substances in context of relapses
Get PDFIntroduction: Recurrent use of psychoactive substances, including alcohol, affects most patients. It is an expression of the chronicity of the disease process. Understanding the causes of this phenomenon is the key to searching for effective therapeutic strategies for this disease.
The aim: Analysis of individual dimensions of personality traits in patients in the context of relapses.
Material and method: The research was carried out on a group of 301 people addicted to psychoactive substances staying in an addiction therapy center in Lubuskie and Zachodniopomorskie voivodships in Poland. The subjects were divided into two groups. The first group consisted of addicts with reported one-time therapy. The second group consisted of addicts who received at least two treatments at an addiction therapy center. The personality dimension was measured using the NEO-FFI questionnaire and the STAI questionnaire.
Results: The following percentages of neuroticism (NF NEUR) were marked in people addicted to psychoactive substances with a single stay in an inpatient treatment center: 8.55% with low intensity, 40.13% with moderate intensity and 51.32% with high intensity. On the other hand, in people addicted to psychoactive substances with multiple stays in an inpatient treatment center, the features of low-grade neuroticism were found to be 6.85%, 25.34% of moderate and 67.81% of high intensity (χ2 = 8.643, p = 0.013) .
Conclusions: A higher score on the Nervousness Scale of the Neo FFI inventory has a significant impact on the course of addiction and the occurrence of relapses.Wprowadzenie: Powtarzające się używanie substancji psychoaktywnych, w tym alkoholu, dotyka większość pacjentów. Jest wyrazem przewlekłości procesu chorobowego. Zrozumienie przyczyn tego zjawiska jest kluczem do poszukiwania skutecznych strategii terapeutycznych dla tej choroby.
Cel: Analiza poszczególnych wymiarów cech osobowości pacjentów w kontekście nawrotów.
Materiał i metody: Badania przeprowadzono na grupie 301 osób uzależnionych od środków psychoaktywnych przebywających w ośrodku terapii uzależnień w województwach lubuskim i zachodniopomorskim w Polsce. Pacjentów podzielono na dwie grupy. Pierwsza grupa składała się z osób uzależnionych, dla których przeprowadzono jednorazową terapię. Druga grupa składała się z osób uzależnionych, które otrzymały co najmniej dwa zabiegi w ośrodku terapii uzależnień. Wymiar osobowości mierzono za pomocą kwestionariusza NEO-FFI oraz kwestionariusza STAI.Wyniki: Wśród osób uzależnionych od środków psychoaktywnych z jednorazowym pobytem w ośrodku lecznictwa stacjonarnego zaobserwowano następujące odsetki neurotyzmu (NF NEUR): 8,55% o niskiej intensywności, 40,13% o umiarkowanej intensywności i 51,32% o dużej intensywności. Z kolei u osób uzależnionych od środków psychoaktywnych z kilkoma pobytami w szpitalnym ośrodku leczniczym stwierdzono cechy neurotyzmu niskiego stopnia 6,85%, 25,34% umiarkowanego i 67,81% wysokiego (χ2 = 8,643, p. = 0,013).
Wnioski: Wyższy wynik w Skali Nerwowości inwentarza Neo FFI ma istotny wpływ na przebieg uzależnienia i występowanie nawrotów