INP PAN Czasopisma
Not a member yet
3761 research outputs found
Sort by
Administracja oparta na wiedzy – problemy prawne : [Knowledge-based administration – legal aspects]
No full textThe article analyses mainly Polish and European administrative law publications in order to reconstruct the terms ‘knowledge-based administration’ and ‘expert’. It has carried over examples of ‘experts’ and their role in the decision-making process of public administrators. In this regard, the analysis particularly focusses on the issue of reasonability as an element of the democratic legitimacy to govern. Public administration, among other things, because of technological and civilisational progress, does not have a monopoly on knowledge and must demonstrate the validity of its actions. For this purpose, it becomes necessary to use external, independent expertise as well as to continually process and reuse and appropriately manage the existing data. De lege ferenda postulates are presented in the conclusions of the article.W artykule przeprowadzono analizę głównie polskiej i europejskiej myśli administracyjnoprawnej w celu rekonstrukcji pojęć administracji opartej na wiedzy oraz eksperta. Przenalizowane zostały przykłady „ekspertów” i ich rola w procesach decyzyjnych administracji publicznej. W tym zakresie analiza w szczególności koncentruje się na kwestii racjonalności jako elementu demokratycznego mandatu do sprawowania władzy. Administracja publiczna, m.in. z uwagi na postęp techniczny i cywilizacyjny, nie ma monopolu na wiedzę, musi wykazywać słuszność podejmowanych działań. W tym celu z jednej strony potrzebne staje się korzystanie z zewnętrznych niezależnych ekspertyz, a z drugiej bieżące przetwarzanie i ponowne wykorzystanie danych, które już posiada i odpowiednie zarządzenie tą wiedzą. We wnioskach artykułu przedstawiono postulaty de lege ferenda.
[The article analyses mainly Polish and European administrative law publications in order to reconstruct the terms ‘knowledge-based administration’ and ‘expert’. It has carried over examples of ‘experts’ and their role in the decision-making process of public administrators. In this regard, the analysis particularly focusses on the issue of reasonability as an element of the democratic legitimacy to govern. Public administration, among other things, because of technological and civilisational progress, does not have a monopoly on knowledge and must demonstrate the validity of its actions. For this purpose, it becomes necessary to use external, independent expertise as well as to continually process and reuse and appropriately manage the existing data. De lege ferenda postulates are presented in the conclusions of the article.
Akcesja do UE a jakość rządzenia w Polsce: [EU accession and the quality of governance in Poland]
No full textAddressing human trafficking in the digital era: Amendments to the EU anti-trafficking directive: [Handel ludźmi w erze cyfrowej. Zmiany w dyrektywie UE w sprawie handlu ludźmi]
No full textThis article examines the European Union’s legal response to the technological dimensions of the evolving crime of human trafficking, focusing on the digitalisation-related amendments to Directive 2011/36/EU on preventing and combating trafficking in human beings and protecting its victims. It explores the factors driving the technological expansion of this crime and the legislative changes introduced in response, while emphasizing the importance of addressing the demand-driven nature of trafficking as a key preventive measure. The paper aims to demonstrate how the European Union, as a law-based community, is responding to the challenges posed by the digitalisation of this crime by amending its key legal framework against human trafficking.This article examines the European Union’s legal response to the technological dimensions of the evolving crime of human trafficking, focusing on the digitalisation-related amendments to Directive 2011/36/EU on preventing and combating trafficking in human beings and protecting its victims. It explores the factors driving the technological expansion of this crime and the legislative changes introduced in response, while emphasizing the importance of addressing the demand-driven nature of trafficking as a key preventive measure. The paper aims to demonstrate how the European Union, as a law-based community, is responding to the challenges posed by the digitalisation of this crime by amending its key legal framework against human trafficking.
[Przedstawiony artykuł stanowi analizę reakcji prawnej Unii Europejskiej na technologiczną ewolucję przestępstwa handlu ludźmi, koncentrując się na zmianach związanych z digitalizacją w dyrektywie 2011/36/UE w sprawie zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania tego procederu oraz ochrony ofiar. Artykuł bada czynniki napędzające technologiczny rozwój tego przestępstwa oraz wprowadzone w odpowiedzi zmiany legislacyjne, podkreślając znaczenie zwalczania popytu na usługi ofiar jako kluczowego środka prewencyjnego. Celem artykułu jest ukazanie, że Unia Europejska jako wspólnota oparta na prawie reaguje na wyzwania związane z cyfryzacją tego przestępstwa poprzez zmianę kluczowego, w walce z handlem ludźmi, aktu prawnego.
Efficiency Rules for the Organisation and Functioning of Public Administration in the Views of Professor Stanisław Kasznica
No full textThis article refers to the issue of the administrative apparatus system in the views of Professor Stanisław Kasznica. On their basis, an attempt was made to reconstruct efficiency guidelines concerning the formation of public administration structures, relations between them as well as administrative tasks and competences. A catalogue of these praxeological rules justifies the claim that the Professor’s views remain fundamentally up-to-date both for the contemporary science of administrative law and in the sphere of administrative science
The Institutionalisation of Values in Light of Stanislaw Kasznica’s Work
No full textThe life and work of Professor Stanisław W.A. Kasznica follow values in a special way. This is indicated by his scientific output, his curriculum vitae and also the history of his family. This article analyses S. Kasznica’s textbook Polskie prawo administracyjne: pojęcia i instytucje zasadnicze (Polish Administrative Law: Basic Concepts and Institutions), 2nd Edition, Poznan 1946 to determine how, in his scientific output, S.W.A. Kasznica assigned values to the legal and juridical institutions he described. The first method is the contextual “indirect” assignment of values to a given legal institution (i.e. resulting from the general overtone meaning of a given passage of text). The second method of institutionalising value refers to value as transcendental. The third method used is the direct criticism or negation of certain institutions in a way that indicates that their antithesis is some kind of good. The fourth method of institutionalising values is to define certain institutions by directly indicating that the institution serves values. This is, in other words, the introduction of certain values into the content of a legal institution. The fifth method of value institutionalisation by S. Kasznica is based on signalling how certain anti-values objectively external and internal to the law can nevertheless be beneficial to the law. Of course, these observations are made on the basis of an analysis of the practice of public authorities and take the form of statements tinged with a slight cynicism. S. Kasznica points out in this case how the “slowness”, or in other words the procedural incompetence of the parliamentary legislature, can peculiarly counteract the inflation of the law
The development of criminal law and criminal executive policy in Ukraine (during the period of independence) concerning juveniles who have committed a prohibited act: Rozwój prawa karnego i polityki wykonywania kar w Ukrainie (w okresie niepodległości) w odniesieniu do nieletnich, którzy popełnili czyn zabroniony
Full text linkIn every society, resocialising juveniles who have committed a prohibited act and fully reintegrating them back into society remains a pressing issue to resolve. Societies devise various unique approaches to address these challenges. Ukraine has established its own distinct model encompassing prevention, deterrence, punishment and resocialisation, specifically tailored for juveniles.
The article examines the principles of criminal liability for juvenile offenders in Ukraine, detailing the system of criminal penalties and social rehabilitation measures applied to them. It delves into the evolution of punitive policies for juveniles in Ukraine since gaining independence, highlighting the conditions of their detention in Ukrainian penal institutions and how they differ from those for adult convicts. Additionally, it discusses the institutional development of penitentiaries in Ukraine.
The focus was placed on the factors shaping the development of criminal and criminal executive policies in independent Ukraine, notably the shift in the state’s trajectory towards democratic and civilised principles, adherence to the rule of law and Ukraine’s integration into European frameworks. The article scrutinises changes to the legal framework regulating the sentencing of juveniles for criminal offences, and changes in the conditions under which juveniles serve their sentences. It highlights the gradual transformation of the approach to juvenile criminal punishment, underscored by an increasing recognition of the need for novel methods of resocialising juveniles in order to facilitate their reintegration into a healthy social environment.
The article also examines the fluctuating trends in juvenile crime rates. Since the 2000s, there has been a significant decrease in the number of juveniles sentenced to imprisonment due to positive developments within the state, the humanization of criminal law, and the broader implementation of alternative forms of punishment for juvenile offenders. The introduction of probation in Ukraine has also played a positive role.In every society, resocialising juveniles who have committed a prohibited act and fully reintegrating them back into society remains a pressing issue to resolve. Societies devise various unique approaches to address these challenges. Ukraine has established its own distinct model encompassing prevention, deterrence, punishment and resocialisation, specifically tailored for juveniles.
The article examines the principles of criminal liability for juvenile offenders in Ukraine, detailing the system of criminal penalties and social rehabilitation measures applied to them. It delves into the evolution of punitive policies for juveniles in Ukraine since gaining independence, highlighting the conditions of their detention in Ukrainian penal institutions and how they differ from those for adult convicts. Additionally, it discusses the institutional development of penitentiaries in Ukraine.
The focus was placed on the factors shaping the development of criminal and criminal executive policies in independent Ukraine, notably the shift in the state’s trajectory towards democratic and civilised principles, adherence to the rule of law and Ukraine’s integration into European frameworks. The article scrutinises changes to the legal framework regulating the sentencing of juveniles for criminal offences, and changes in the conditions under which juveniles serve their sentences. It highlights the gradual transformation of the approach to juvenile criminal punishment, underscored by an increasing recognition of the need for novel methods of resocialising juveniles in order to facilitate their reintegration into a healthy social environment.
The article also examines the fluctuating trends in juvenile crime rates. Since the 2000s, there has been a significant decrease in the number of juveniles sentenced to imprisonment due to positive developments within the state, the humanization of criminal law, and the broader implementation of alternative forms of punishment for juvenile offenders. The introduction of probation in Ukraine has also played a positive role.
W każdym społeczeństwie resocjalizacja młodych osób, które dopuściły się czynu zabronionego, pozostaje ważnym problemem do rozwiązania. Ukraina ma własny model profilaktyki, przeciwdziałania przestępczości, karania i resocjalizacji, w tym nieletnich sprawców przestępstw.
W artykule dokonano analizy zasad odpowiedzialności karnej młodocianych sprawców przestępstw w Ukrainie, opisano system kar kryminalnych i środków resocjalizacyjnych, stosowanych wobec takich osób. Opisane zostały zmiany w polityce karnej Ukrainy wobec młodocianych sprawców – od odzyskania niepodległości do dzisiaj. Koncepcja karania młodocianych sprawców stopniowo zmieniała się, obrano nowy kierunek traktowania ich, co miało związek z rosnącą świadomością konieczności stosowania nowych metod oddziaływania resocjalizacyjnego na nieletnich w celu zapewnienia im powrotu do pełnowartościowego, zdrowego życia. W artykule zwrócono także uwagę na warunki izolacji nieletnich w zakładach karnych Ukrainy i ich odmienność od warunków, w jakich przebywają osoby dorosłe. Artykuł analizuje również dynamikę zmian liczby przestępstw popełnianych wśród nieletnich
The reform of administrative detention in Italy: A “declaration of war” to irregular migrants and asylum seekers: Reforma detencji administracyjej we Włoszech. „Wypowiedzenie wojny” migrantom o nieuregulowanym statusie i osobom ubiegającym się o ochronę
No full textDating back to Italy’s first comprehensive immigration law in the 1990s, the practice of detaining irregular migrants has served various explicit and implicit purposes, both practical and symbolic. Two decrees passed in 2023, under the far-right government of Giorgia Meloni, were explicitly framed as responses to the increasing number of migrants arriving at the borders. The aim of these decrees was to prolong the detention of asylum seekers and irregular migrants, with the stated aim of increasing returns. However, despite these measures, available data suggests that the capacity of detention centres has not increased significantly, and the rate of returns has remained stable. Against this backdrop, this article seeks to explore the explicit and implicit functions of detention by examining recent reforms and publicly available quantitative data obtained through a request under Italy’s Freedom of Information Act. It suggests that whilst detention serves practical purposes for a minority of migrants, its symbolic role in conveying state sovereignty and strict border control is equally important.Dating back to Italy’s first comprehensive immigration law in the 1990s, the practice of detaining irregular migrants has served various explicit and implicit purposes, both practical and symbolic. Two decrees passed in 2023, under the far-right government of Giorgia Meloni, were explicitly framed as responses to the increasing number of migrants arriving at the borders. The aim of these decrees was to prolong the detention of asylum seekers and irregular migrants, with the stated aim of increasing returns. However, despite these measures, available data suggests that the capacity of detention centres has not increased significantly, and the rate of returns has remained stable. Against this backdrop, this article seeks to explore the explicit and implicit functions of detention by examining recent reforms and publicly available quantitative data obtained through a request under Italy’s Freedom of Information Act. It suggests that whilst detention serves practical purposes for a minority of migrants, its symbolic role in conveying state sovereignty and strict border control is equally important.
Począwszy od pierwszego kompleksowego prawa imigracyjnego we Włoszech w latach 90. XX wieku, praktyka umieszczania w detencji migrantów o nieuregulowanym statusie służyła różnym jawnym i ukrytym celom, zarówno praktycznym, jak i symbolicznym. Dwa dekrety przyjęte w 2023 r., pod rządami skrajnie prawicowego rządu Giorgii Meloni, zostały wyraźnie sformułowane jako odpowiedź na rosnącą liczbę migrantów przybywających na granice kraju. Celem tych dekretów było przedłużenie detencji osób ubiegających się o ochronę i migrantów o nieuregulowanym statusie, by zwiększyć liczbę powrotów. Jednak pomimo tych środków, dostępne dane sugerują, że pojemność ośrodków detencyjnych nie wzrosła znacząco, a wskaźnik powrotów pozostał stabilny. W tym kontekście niniejszy artykuł ma na celu zbadanie jawnych i ukrytych funkcji detencji poprzez analizę ostatnich reform i publicznie dostępnych danych ilościowych uzyskanych na wniosek na podstawie włoskiej ustawy o wolności informacji. Sugeruje on, że podczas gdy w odniesieniu do mniejszości migrantów detencja służy praktycznym celom, jej symboliczna rola w zapewnianiu suwerenności państwa i ścisłej kontroli granic jest równie ważna
Przedmiot i skutki prawne decyzji stwierdzającej przejście do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa gruntów pokrytych śródlądowymi wodami płynącymi : [The subject matter and legal effects of the decision confirming the transfer of land covered by flowing inland waters to the real estate resources of the State]
No full textThe subject matter and legal effects of a decision confirming the transfer of land covered by flowing inland waters to the State is still controversial among the judiciary. First of all, it is controversial whether a starost can issue a decision confirming such a transfer of such land in situations where natural persons are named as owners of the real estate in the land and mortgage register. A thorough analysis shows that in order to issue such a decision, it is not necessary to regulate the legal status in the land and mortgage register. At the same time, it was established that the subject of such a decision is not the State’s acquisition of the land and it therefore cannot constitute a sufficient basis for changing the owner in the land and mortgage register.Przedmiot i skutki prawne decyzji stwierdzającej przejście gruntów pokrytych śródlądowymi wodami płynącymi do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa wciąż wywołują wiele kontrowersji w judykaturze. Przede wszystkim sporne jest, czy starosta może wydać decyzję stwierdzającą przejście gruntów pokrytych śródlądowymi wodami płynącymi do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa w sytuacji, gdy w księdze wieczystej jako właściciele nieruchomości wpisane są osoby fizyczne. Wnikliwa analiza wykazała, że w celu wydania takiej decyzji nie jest konieczne uregulowanie stanu prawnego w księdze wieczystej. Jednocześnie ustalono, że przedmiotem takiej decyzji nie jest nabycie przez Skarb Państwa gruntów pokrytych śródlądowymi wodami płynącymi. Stąd nie może ona stanowić wystarczającej podstawy do zmiany właściciela w księdze wieczystej.
[The subject matter and legal effects of a decision confirming the transfer of land covered by flowing inland waters to the State is still controversial among the judiciary. First of all, it is controversial whether a starost can issue a decision confirming such a transfer of such land in situations where natural persons are named as owners of the real estate in the land and mortgage register. A thorough analysis shows that in order to issue such a decision, it is not necessary to regulate the legal status in the land and mortgage register. At the same time, it was established that the subject of such a decision is not the State’s acquisition of the land and it therefore cannot constitute a sufficient basis for changing the owner in the land and mortgage register.
Władztwo nad drogami wewnętrznymi stanowiącymi własność gminy: imperium czy dominium? : [Control over non-public roads owned by communes: Imperium or dominum?]
No full textThe article addresses the difference in the legal nature of control over non-public roads (‘internal roads’), depending on whether they belong to public law entities – especially communes – or private law entities. It points out that despite the coincidence of the strong administrative law regulation of non-public roads in general and the special nature of commune property, the commune’s control over its non-public roads can essentially be characterised as dominium – albeit with limited freedom to dispose of them. It can be concluded that there is a need to eliminate the artificial dualism of public commune roads and generally accessible non-public roads belonging to communes, which could be achieved by distinguishing an additional category of public roads, i.e. ‘ancillary roads’.Artykuł podejmuje zagadnienie różnicy w charakterze prawnym władztwa nad drogami wewnętrznymi w zależności od tego, czy należą one do podmiotów publicznoprawnych, zwłaszcza gminy, czy podmiotów prywatnoprawnych. Wskazuje on, że pomimo koincydencji silnej regulacji administracyjnoprawnej dróg wewnętrznych w ogóle i szczególnego charakteru mienia gminnego władztwo gminy nad własnymi drogami wewnętrznymi ma zasadniczo charakter dominialny – choć o ograniczonej swobodzie dysponowania nimi. Podjęte rozważania prowadzą do wniosku o potrzebie eliminacji sztucznego dualizmu publicznych dróg gminnych i ogólnodostępnych dróg wewnętrznych należących do gminy, co mogłoby nastąpić poprzez wyróżnienie dodatkowej kategorii dróg publicznych w postaci „dróg pomocniczych”.
[The article addresses the difference in the legal nature of control over non-public roads (‘internal roads’) depending on whether they belong to public law entities, especially communes, or private law entities. It points out that despite the coincidence of the strong legal administrative regulation of non-public roads in general and the special nature of commune property, the commune’s control over its non-public roads can essentially be characterised as dominium – albeit with limited freedom to dispose of them. It can be concluded that there is a need to eliminate the artificial dualism of public commune roads and generally accessible non-public roads belonging to communes, which could be achieved by distinguishing an additional category of public roads, i.e. ‘ancillary roads’.
Struggles over the borders of international protection: A socio-legal analysis of climate-induced migration in Italy: Walka o granice ochrony międzynarodowej. Analiza społeczno-prawna migracji klimatycznych we Włoszech
Full text linkThe paper explores the multifaceted nature of borders, drawing on Sandro Mezzadra and Brett Neilson’s (2013) concept of a border as both a demarcation line between States and an instrument for governing global space. Borders, including legal ones, are simultaneously sites of control and resistance, as articulated by Bell Hooks (1991). The paper delves into border struggles within the international protection system, especially concerning environmentally driven migration. Climate change disrupts established migration control policies and protection frameworks, challenging legal spaces to reconcile human rights protection with migration control. By analysing documents related to residence permits issued for environmentally induced migration, this study aims to uncover the nuances of these border struggles through semantic analysis. In addition, this research situates itself within Sousa Santos’ theoretical framework, “human rights theories” (2015). It examines how Italian jurisprudence responds to climate-induced migration, particularly focussing on the interpretation of humanitarian protection for those displaced by environmental factors. Despite judicial recognition of climate migration, legislative changes in 2018 eliminated humanitarian permits, limiting avenues for protection. The study advocates for reimagining legal frameworks to address emerging challenges, highlighting the pivotal role of human rights in shaping migration governance and advocating for a comprehensive approach that prioritises social justice.The paper explores the multifaceted nature of borders, drawing on Sandro Mezzadra and Brett Neilson’s (2013) concept of a border as both a demarcation line between States and an instrument for governing global space. Borders, including legal ones, are simultaneously sites of control and resistance, as articulated by Bell Hooks (1991). The paper delves into border struggles within the international protection system, especially concerning environmentally driven migration. Climate change disrupts established migration control policies and protection frameworks, challenging legal spaces to reconcile human rights protection with migration control. By analysing documents related to residence permits issued for environmentally induced migration, this study aims to uncover the nuances of these border struggles through semantic analysis. In addition, this research situates itself within Sousa Santos’ theoretical framework, “human rights theories” (2015). It examines how Italian jurisprudence responds to climate-induced migration, particularly focussing on the interpretation of humanitarian protection for those displaced by environmental factors. Despite judicial recognition of climate migration, legislative changes in 2018 eliminated humanitarian permits, limiting avenues for protection. The study advocates for reimagining legal frameworks to address emerging challenges, highlighting the pivotal role of human rights in shaping migration governance and advocating for a comprehensive approach that prioritises social justice.
Przedmiotem artykułu jest badanie wieloaspektowej natury granic w oparciu o koncepcję granic Sandro Mezzadry i Bretta Neilsona (2013) jako zarówno linii demarkacyjnej między państwami, jak i instrumentu zarządzania globalną przestrzenią. Granice, w tym granice prawne, są jednocześnie miejscami kontroli i oporu, jak określiła to Bell Hooks (1991). Artykuł poświęcony jest zmaganiom granicznym w ramach systemu ochrony międzynarodowej, zwłaszcza w odniesieniu do migracji klimatycznych. Zmiany klimatu zakłócają ustalone polityki kontroli migracji i ramy ochrony, stanowiąc wyzwanie dla przestrzeni prawnych służących pogodzeniu ochrony praw człowieka z kontrolą migracji. Niniejsze badanie ma na celu odkrycie niuansów zmagań granicznych przy wykorzystaniu analizy semantycznej dokumentów związanych z zezwoleniami na pobyt wydanymi w związku z migracją spowodowaną środowiskiem. Ponadto badanie to sytuuje się w obrębie rozważań teoretycznych Sousy Santosa (2015) odnośnie do „teorii praw człowieka”. Dotyczy ono sposobu, w jaki włoskie orzecznictwo reaguje na migrację spowodowaną klimatem, a w szczególności koncentruje się na interpretacji ochrony humanitarnej osób przesiedlonych z powodu czynników środowiskowych. Pomimo sądowego uznania migracji klimatycznej, zmiany legislacyjne w 2018 r. wyeliminowały zezwolenia humanitarne, co ograniczyło możliwości ochrony. W badaniu opowiedziano się za zmianą ram prawnych w celu sprostania pojawiającym się wyzwaniom, a także podkreślono kluczową rolę praw człowieka w kształtowaniu zarządzania migracją i wskazano argumenty za kompleksowym podejściem do migracji