Jami University Press
Not a member yet
177 research outputs found
Sort by
حق مؤلف و تحولات فناوری : مطالعهای در بستر هوش مصنوعی
No full textThe proliferation of artificial intelligence applications in content creation has disrupted traditional notions of copyright and obscured the distinction between human and machine creativity. In this context, the current legal framework encounters uncertainties and inadequacies when addressing emerging issues. This study investigates the central question: What opportunities and challenges do AI-generated works pose for copyright protection? It examines the challenges and opportunities engendered by this technological transformation. The primary hypothesis asserts that the traditional copyright framework, with its exclusive emphasis on human elements, is insufficient to encompass works generated by AI fully. Consequently, to achieve justice, protect innovation, and enhance efficiency, a conceptual, legislative, and institutional revision at both the national and international levels is necessary. The principal research tools include library- and document-based studies from credible scientific sources, and the research method is descriptive-analytical. The findings reveal that ambiguities in determining the true author of works, potential infringement of authors\u27 rights during the AI training process, absence of a unified global legal approach, and risk of market saturation with machine-generated content are significant challenges. Conversely, facilitating content creation for non-experts, enhancing productivity in digital publishing, utilizing smart contracts, and redefining the concept of "author" emerged as notable opportunities.گسترش کاربردهای هوش مصنوعی در تولید محتوا، موجب تزلزل در مفاهیم کلاسیک حق مؤلف شده و مرزهای میان خلاقیت انسانی و خلاقیت ماشینی را دستخوش ابهام کرده است. در این بستر، نظام حقوقی موجود در پاسخگویی به وضعیتهای نوظهور با تردید و نارساییهایی همراه است. این تحقیق با طرح این پرسش اصلی که؛ آثار تولیدشده توسط هوش مصنوعی چه فرصتها و چالشهایی برای حمایتهای حق مؤلف فراهم میسازد؟ به بررسی ابعاد چالشها و فرصتهای این تحول فناورانه میپردازد. فرضیه اصلی بر آن است که ساختار کلاسیک حق مؤلف، به دلیل تمرکز صرف بر عنصر انسانی، توان پوششدهی کامل به آثار تولیدشده توسط هوش مصنوعی را ندارد و برای تحقق عدالت، حمایت از نوآوری و افزایش کارآمدی، نیازمند بازنگری مفهومی، تقنینی و نهادی در سطح ملی و بینالمللی است. ابزار اصلی پژوهش، مطالعات کتابخانهای و اسنادی از منابع معتبر علمی است و روش تحقیق به صورت توصیفی–تحلیلی انجام شده است. یافتههای تحقیق نشان میدهد که ابهام در تعیین مؤلف واقعی آثار، احتمال نقض حقوق مؤلف در فرآیند آموزش مدلهای هوش مصنوعی، نبود وحدت رویه قانونی در سطح جهانی، و خطر اشباع بازار از محتوای ماشینی از چالشهای جدی پیشرو هستند. در مقابل، تسهیل تولید آثار برای افراد فاقد تخصص، ارتقای بهرهوری در نشر دیجیتال، استفاده از قراردادهای هوشمند و بازتعریف مفهوم مؤلف بهعنوان فرصتهای قابل توجه مطرحاند
بررسی تأثیر سلامت مذهبی بر خودکارآمدی دانشجویان
No full textIn today\u27s challenging academic world, where students face stress, uncertainty, and psychological pressures, can religious beliefs serve as a reinforcing force? This study investigates the effect of religious health on students\u27 self-efficacy. Religious health is defined as a subset of spiritual health, encompassing the relationship between religious beliefs, practices, and experiences with physical and psychological well-being. Self-efficacy refers to an individual\u27s belief in their ability to organize and execute actions to achieve educational goals. Based on historical reviews, religious health has gained attention since the late 19th century, and its importance in reducing depression, enhancing quality of life, and providing social support has been highlighted. This survey-based research was conducted using a questionnaire administered to a sample of 384 students. The findings indicate a significant positive relationship between religious health and self-efficacy, which aligns with relevant theoretical models. The study suggests that strengthening religious health can improve students\u27 self-efficacy.در دنیای پرچالش تحصیلی امروز، جایی که دانشجویان با استرس، تردید و فشارهای روانی روبرو هستند، آیا باورهای مذهبی میتواند به عنوان یک نیروی تقویتکننده عمل کند؟ این مطالعه به بررسی تأثیر سلامت مذهبی بر خودکارآمدی دانشجویان میپردازد. سلامت مذهبی به عنوان زیرمجموعهای از سلامت معنوی تعریف میشود که شامل رابطهی باورها، اعمال و تجربیات مذهبی با وضعیت جسمی و روانی است. خودکارآمدی نیز باور فرد به توانایی سازماندهی و اجرای اقدامات برای دستیابی به اهداف آموزشی است. بر اساس تاریخچه بررسیها، سلامت مذهبی از اواخر قرن نوزدهم مورد توجه بوده و اهمیت آن در کاهش افسردگی، افزایش کیفیت زندگی و فراهم کردن حمایت اجتماعی برجسته است. این پژوهش با روش پیمایشی و با استفاده از پرسشنامه در نمونه ۳۸۴ دانشجو انجام شد. یافتهها حاکی از رابطهی مثبت و معنادار بین سلامت مذهبی و خودکارآمدی است، که این رابطه با مدلهای نظری مرتبط همخوانی دارد و پیشنهاد میکند تقویت سلامت مذهبی میتواند خودکارآمدی دانشجویان را بهبود بخشد
بررسی رابطه میان سبک تدریس استادان و مشارکت جامعهمحور محصلان در پوهنتون بامیان
No full textAfghanistan’s higher education system faces the critical challenge of a weak linkage between universities and society, while one of the key indicators in ensuring educational quality is the level of students’ community engagement. The central question of this study is: to what extent can different teaching styles of instructors influence the degree of students’ community engagement? Specifically, the study seeks to address the following questions: What are the prevalent teaching styles of instructors at Bamyan University? Is there a significant relationship between teaching styles (traditional, participatory, research-oriented, project-based) and the level of students’ community engagement? Which teaching styles have the ability to predict students’ community engagement? The primary aim of this research is to examine the impact of instructors’ teaching styles on students’ community engagement at Bamyan University. The main hypothesis is based on the existence of a significant relationship between teaching styles (traditional, participatory, research-oriented, project-based) and students’ community engagement. The study employed a quantitative, descriptive-analytical design grounded in survey data. A stratified random sample of 356 students was selected from a total population of 3,782 students. Data were collected using a structured questionnaire and analyzed through Pearson correlation and multiple regression. The findings revealed that participatory, research-oriented, and project-based teaching styles have a positive and significant relationship with students’ community engagement, whereas the traditional style showed no significant association. Furthermore, the project-based style demonstrated the highest predictive power in the regression model. The results highlight that adopting active teaching approaches plays a crucial role in enhancing community engagement within university settings.نظام تحصیلات عالی افغانستان با چالش ضعف پیوند میان پوهنتون و جامعه مواجه است و یکی از شاخصهای کلیدی در تضمین کیفیت آموزشی، میزان مشارکت جامعهمحور محصلان است. پرسش اساسی این تحقیق آن است که سبکهای مختلف تدریس استادان تا چه اندازه میتوانند بر سطح مشارکت جامعهمحور محصلان تأثیر بگذارند؟ به طور مشخص، این تحقیق در پی پاسخ به این سؤالات است: سبکهای رایج تدریس استادان در پوهنتون بامیان کداماند؟ آیا میان سبکهای تدریس (سنتی، مشارکتی، تحقیق محور، پروژهمحور) و میزان مشارکت جامعهمحور محصلان رابطهی معناداری وجود دارد؟ کدامیک از سبکهای تدریس توانایی پیشبینی مشارکت جامعهمحور محصلان را دارند؟ هدف این تحقیق بررسی تأثیر سبکهای تدریس استادان بر مشارکت جامعهمحور محصلان پوهنتون بامیان است. فرضیهی اصلی بر وجود رابطه معنادار میان سبکهای تدریس (سنتی، مشارکتی، تحقیق محور، پروژهمحور) و مشارکت جامعهمحور محصلان استوار است. روش تحقیق از نوع کمی، توصیفی - تحلیلی و مبتنی بر دادههای پیمایشی بود. نمونهای به حجم ۳۵۶ نفر با روش نمونهگیری تصادفی طبقهای از میان جامعهی آماری ۳۷۸۲ نفری محصلان انتخاب شد. دادهها از طریق پرسشنامه بسته پاسخ گردآوری و با استفاده از همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شد. نتایج نشان داد که سبکهای مشارکتی، تحقیق محور و پروژهمحور با مشارکت جامعهمحور محصلان رابطه مثبت و معنادار دارند، در حالیکه سبک سنتی فاقد رابطهی معنادار است. همچنین، سبک پروژهمحور بیشترین قدرت پیشبینی را در مدل رگرسیونی داشت. یافتهها نشان میدهد که استفاده از شیوههای تدریس فعال نقش مؤثری در ارتقای مشارکت جامعهمحور در محیطهای پوهنتونی دارد
تحلیل تأثیر روشهای سنتی در مقایسه با روشهای فعال تدریس بر یادگیری مفهومی محصلان در دروس نظری
No full textThis study aimed to comparatively examine the effects of traditional and active teaching methods on students’ conceptual learning in theoretical courses within Afghanistan’s higher education system. Employing a systematic review and qualitative content analysis, 34 peer-reviewed articles published between 2010 and 2025 were selected and analyzed. The inclusion criteria focused on studies addressing conceptual learning, comparing traditional and active teaching approaches, and being published in reputable academic journals. The findings revealed that active teaching methods—such as problem-based learning, flipped classrooms, group work, and peer instruction—are considerably more effective than traditional lectures in enhancing conceptual understanding, fostering critical thinking, promoting self-regulation, and increasing students’ academic motivation. Conversely, traditional methods, although widely practiced due to their simplicity and instructors’ familiarity, often result in surface learning, limited participation, and reduced knowledge retention. The study concludes that a gradual and well-structured transition toward active learning methods, supported by faculty development programs, the integration of low-cost educational technologies, and a reformed assessment system, can substantially improve the quality of theoretical instruction, boost student engagement and performance, and strengthen human capital in Afghanistan’s higher education institutions.این پژوهش با هدف بررسی و تحلیل تطبیقی تأثیر روشهای سنتی و فعال تدریس بر یادگیری مفهومی دانشجویان در دروس نظری در نظام آموزش عالی افغانستان انجام شد. روش تحقیق از نوع مرور نظاممند و تحلیل محتوای کیفی بود و در آن ۳۴ مقاله معتبر منتشرشده بین سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ مورد انتخاب و تحلیل قرار گرفتند. معیارهای انتخاب شامل ارتباط مستقیم با یادگیری مفهومی، مقایسه روشهای تدریس سنتی و فعال، و انتشار در مجلات داوریشده بود. یافتهها نشان داد که روشهای فعال تدریس، مانند یادگیری مبتنی بر مسئله، کلاس معکوس، کار گروهی و آموزش همتایان، در مقایسه با روشهای سنتی، اثربخشی بیشتری در ارتقای درک مفهومی، بهبود تفکر انتقادی، تقویت خودتنظیمی و افزایش انگیزه تحصیلی دانشجویان دارند. در مقابل، روشهای سنتی هرچند به دلیل سهولت اجرا و آشنایی استادان با ساختار آنها مورد استفاده گسترده قرار میگیرند، اغلب به یادگیری سطحی، مشارکت محدود و کاهش پایداری دانش میانجامند. نتایج این تحقیق بیانگر آن است که گذار تدریجی و برنامهریزیشده به سمت روشهای فعال، همراه با توانمندسازی استادان، استفاده از فناوریهای آموزشی کمهزینه و بازنگری در شیوههای ارزشیابی، میتواند به ارتقای کیفیت آموزش نظری، افزایش انگیزه و عملکرد تحصیلی دانشجویان و تقویت سرمایه انسانی در نظام آموزش عالی افغانستان کمک نماید
چالشها و فرصتهای پیادهسازی سیستمهای یادگیری الکترونیکی در تضمین کیفیت آموزش عالی
No full textThis study aims to analyze the challenges and opportunities of implementing e-learning systems in order to ensure the quality of higher education. Despite the significant growth of virtual learning, particularly after the COVID-19 pandemic, various barriers still hinder its effective adoption in higher education systems, especially in developing countries. The central research question focuses on identifying the key obstacles and capacities that influence the successful implementation of e-learning for improving the quality of higher education. The research employed a descriptive–analytical approach through a systematic review of 19 peer-reviewed scholarly articles in Persian and English, using library-based methods and qualitative content analysis. The findings reveal that the absence of integrated strategic policies, weak digital skills among faculty members, insufficient financial resources and technical infrastructures, and cultural as well as organizational resistance are the main limiting factors in the development of e-learning.Alongside these challenges, several opportunities were identified that can serve as driving forces for advancing virtual education. These include expanding access to education for wider groups of students, creating flexibility in the learning process, promoting educational equity by removing geographical and temporal barriers, and optimizing costs. When properly utilized, these opportunities can play a significant role in enhancing the quality and effectiveness of higher education. The results highlight that achieving the desired quality in virtual learning requires the development of localized evaluation models tailored to cultural and organizational contexts, capacity building through faculty training and skill enhancement, and the adoption of coordinated managerial strategies at macro and meso levels. By providing a comprehensive and critical analysis of the current situation, this study can serve as a solid foundation for strategic decision-making by universities, educational centers, and policymakers, paving the way for the sustainable development of e-learning in higher education.این پژوهش با هدف تحلیل چالشها و فرصتهای پیادهسازی سیستمهای یادگیری الکترونیکی در راستای تضمین کیفیت آموزش عالی انجام شده است. با وجود رشد چشمگیر آموزش مجازی بهویژه پس از همهگیری کووید-۱۹، موانع متعددی همچنان مانع بهرهبرداری بهینه از این شیوه در نظام آموزش عالی، بهخصوص در کشورهای در حال توسعه هستند. پرسش اصلی تحقیق شناسایی دقیق موانع و ظرفیتهای اثرگذار در اجرای موفق یادگیری الکترونیکی برای ارتقای کیفیت آموزش عالی است. روش تحقیق توصیفی– تحلیلی و مبتنی بر مرور نظاممند ۱۹ مقالهی علمی معتبر فارسی و انگلیسی با استفاده از ابزار کتابخانهای و تحلیل محتوای کیفی بوده است. یافتهها نشان میدهد که نبود سیاستگذاری راهبردی، ضعف مهارتهای دیجیتال اعضای هیئت علمی، کمبود منابع مالی و زیرساختهای فنی، و مقاومتهای فرهنگی و سازمانی از مهمترین عوامل محدودکنندهی توسعهی آموزش الکترونیکی محسوب میشوند.در کنار این موانع، فرصتهایی نیز شناسایی شدهاند که میتوانند محرک توسعهی آموزش مجازی باشند؛ از جمله افزایش دسترسی گروههای گستردهتر دانشجویان به آموزش، ایجاد انعطافپذیری در فرآیند یادگیری، تقویت عدالت آموزشی از طریق حذف محدودیتهای جغرافیایی و زمانی و بهینهسازی هزینهها. این ظرفیتها در صورت بهرهبرداری مناسب، سهم مؤثری در بهبود کیفیت آموزش عالی خواهند داشت. نتایج تحقیق تأکید میکند که دستیابی به کیفیت مطلوب در آموزش الکترونیکی نیازمند طراحی مدلهای بومی ارزیابی متناسب با شرایط فرهنگی و سازمانی کشور، توانمندسازی منابع انسانی از طریق ارتقای مهارتها و اتخاذ راهبردهای مدیریتی هماهنگ در سطوح کلان و میانی است. این مطالعه با ارائه تصویری جامع از چالشها و فرصتها میتواند مبنای تصمیمسازی دانشگاهها، مراکز آموزشی و سیاستگذاران برای توسعهی پایدار آموزش مجازی قرار گیرد
سنجش میزان انطباق نصاب تحصیلی رشتهی زراعت با نیازهای بازار کار: مطالعهی موردی ولایت نیمروز، افغانستان
No full textThe alignment of the curriculum with labor market needs is a key factor in the success of graduates and the enhancement of productivity in various economic sectors. In the field of agriculture, this alignment is even more critical due to its applied nature. A disconnect between academic training and the practical needs of the labor market can lead to reduced employability of graduates and weaknesses in agricultural development. Therefore, the objective of this research is to assess the degree of alignment between the curriculum of the Agriculture faculty and the labor market needs in Nimrooz Province. This study, focusing on the agro-economic context of Nimroz Province and employing a quantitative methodology, takes a step towards complementing previous studies and providing a more accurate picture of the skills gap in this region. This research is applied in purpose and descriptive-survey in method. Primary data were collected through the distribution of 52 five-point Likert scale questionnaires and analyzed using SPSS software. The results of the study indicate that the level of alignment between the agriculture curriculum and labor market needs is moderate (3.558). Furthermore, the results show a positive and significant relationship (0.646) between the curriculum content and graduates\u27 skills. The research results also clarify that the curriculum content affects the skills of graduates in Nimroz Province by a factor of 0.838.انطباق نصاب تحصیلی با نیازهای بازار کار از عوامل کلیدی در موفقیت فارغالتحصیلان و ارتقای بهرهوری بخشهای مختلف اقتصادی است. در رشتهی زراعت، این انطباق به دلیل ماهیت کاربردی آن، اهمیت بیشتری دارد. عدم هماهنگی میان آموزشهای علمی و نیازهای عملی بازار کار میتواند منجر به کاهش اشتغال پذیری فارغالتحصیلان و ضعف در توسعهی زراعتی شود. از اینرو هدف این تحقیق سنجش میزان انطباق نصاب تحصیلی رشتهی زراعت با نیازهای بازار کار در ولایت نیمروز میباشد. این مطالعه با تمرکز بر بافت agro-economic ولایت نیمروز و استفاده از روششناسی کمّی، گامی در راستای تکمیل مطالعات پیشین و ارائه تصویری دقیقتر از شکاف مهارتی در این منطقه برداشته است. این تحقیق از لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ روش توصیفی- پیمایشی بوده که دادههای اولیه از طریق توزیع 52 پرسشنامه مقیاس لیکرت پنجدرجهای جمعآوری و توسط برنامهی SPSS تجزیه و تحلیل گردیده است. نتایج تحقیق نشان میدهد که میزان انطباق نصاب تحصیلی رشتهی زراعت با نیاز بازار کار در حد متوسط (3.558) میباشد؛ همچنان نتایج تحقیق نشان میدهد که بین محتوای نصاب تحصیلی و مهارتهای فارغالتحصیلان رابطهی مثبت و معنیداری (0.646) وجود دارد. نتایج تحقیق همچنین نشان می دهد که محتوای نصاب تحصیلی به اندازه 0.838 بر مهارتهای فارغالتحصیلان ولایت نیمروز موثر است
ضرورتهای بازنگری و بومیسازی تضمین کیفیت در تحصیلات عالی افغانستان
No full textQuality assurance in the sphere of higher education is a multidimensional and complex process that must purposefully encompass adaptable policies, structures, and standards. This is to ensure both the preservation and guarantee of quality and its improvement in higher education through evaluation and accreditation, and to provide stakeholders with satisfaction and assurance regarding the level of quality, continuous efforts, and the achievement of expected results. Thus, educational institutions can take effective steps in innovation, shaping profound transformations, and extensive reforms at the national, regional, and international levels. Therefore, although the quality assurance process, with over two decades of activity in the structure of higher education in Afghanistan, has carried out effective work, it still faces significant weaknesses and challenges due to its adoption from Western institutions and its lack of compatibility with the environment, culture, laws, and the capacity level of educational institutions in Afghanistan. It requires a comprehensive review and the localization of some standards for reform from various dimensions, which will be discussed in this article. This article, written for the first time using a combined observational-library method, has endeavored to critically examine and evaluate all the foundations, structures, and eleven standards of quality assurance and accreditation of higher education in Afghanistan, and to provide appropriate solutions to address the challenges for the authorities.تضمین کیفیت در گسترهی تحصیلات عالی یک پروسهی چندبُعدی و پیچیده است که باید به شکل هدفمند، پالیسیها، ساختارها و معیارهای قابل انطباق را دربرگیرد، تا هم کیفیت و بهبود آن در تحصیلات عالی از طریق ارزیابی و اعتبارسنجی حفظ و تضمین شود و هم ذینفعان از میزان کیفیت، تلاشهای مستمر و تحقق نتایج مورد انتظار آن، رضایت و اطمینان خاطر داشته باشند؛ بدینسان نهادهای تحصیلی میتوانند گامهای مؤثری را در نوآوری، شکلدهی تحولات ژرف و اصلاحات گسترده در سطح ملی، منطقهای و بینالمللی بردارند. از اینرو، پروسهی تضمین کیفیت با فعالیتهای بیش از دو دهه در ساختار تحصیلات عالی افغانستان هرچند کارهای موثری را انجام داده است، ولی همچنان به دلیل اقتباس از نهادهای غربی و عدم تطابق آن با محیط، فرهنگ، قوانین و میزان توانمندی نهادهای تحصیلی در افغانستان، با ضعفها و چالشهای عمدهای مواجه است که از ابعاد مختلف نیازمند بازنگری کلی و بومیسازی برخی معیارها برای اصلاح میباشد، که در این مقاله به آن پرداخته خواهد شد. مقالهی پیشرو با روش ترکیبی از مشاهدهای-کتابخانهای که برای اولین بار نگارش یافته است، تلاش نموده است؛ تا تمام مبناها، ساختارها و معیارهای یازدهگانهی تضمین کیفیت و اعتباردهی تحصیلات عالی افغانستان را با دیدگاه انتقادی بررسی و ارزیابی نموده و راهکارهای مناسبی جهت رفع چالشها به اولیای امور ارائه دهد
Comparative Analysis of Local versus Spinal Anesthesia on Outcomes of Open Hemorrhoidectomy: A Cross-sectional Study
No full textObjectives: The study aimed to compare the outcomes of open hemorrhoidectomy performed under local anesthesia (LA) versus spinal anesthesia (SA), focusing on complications, hospital stay, and patient satisfaction.
Methods: This cross-sectional study involved 104 patients aged 20–80 years undergoing open hemorrhoidectomy at Afghan Arya Hospital from June 2023 to May 2024. Participants were equally divided into two groups, one receiving SA and the other LA. Parameters like hypotension, urinary retention, infection, bleeding, hospital stay, and patient satisfaction were recorded and analyzed using SPSS v.27.
Results: Hypotension occurred more frequently in the SA group (63.2%) than in the LA group (36.8%) (p=0.042). Urinary retention was significantly higher in the SA group (71.4%) compared to LA (28.6%) (p=0.002). Hospitalization lasting over three days was more common in the SA group (60.8%) than in the LA group (39.2%) (p=0.031). Patient satisfaction was significantly greater with LA (61.1%) versus SA (38.9%) (p=0.019). Other complications, such as bleeding and infection rates, showed no significant difference between groups.
Conclusion: LA demonstrated superior outcomes over SA in open hemorrhoidectomy, including fewer complications, shorter hospital stays, and higher patient satisfaction. These findings advocate for the broader adoption of LA in hemorrhoidectomy procedures, ensuring better postoperative experiences and efficiency
Prevalence and Management of Hepatic Hydatid Cyst at Herat Regional Hospital: A Descriptive Study
No full textObjectives: This study aimed to evaluate the prevalence and management of Hepatic Hydatid Cyst )HHC( at Herat Regional Hospital, Afghanistan. It sought to analyze demographic patterns, cyst characteristics, complications, and treatment outcomes, addressing knowledge gaps in the region\u27s healthcare context.
Methods: A descriptive cross-sectional study was conducted over 12 months in 2022. Data were collected from 365 inpatients diagnosed with HHC using clinical, radiological, and serological methods. Patients\u27 demographic details, clinical presentations, diagnostic findings, and management strategies were analyzed using SPSS software. Treatments included medical therapy, surgical interventions, or a combination, and outcomes such as recovery, complications, and recurrence were assessed.
Results: HHC prevalence was 3.65% among inpatients, with females (72.87%) and rural residents (72.32%) being the most affected. Most patients (83.56%) were farmers, with cysts predominantly located in the liver\u27s right lobe (84.38%). Complications included biliary fistula (5.75%), cyst infection (5.75%), and peritoneal rupture (5.20%). Surgical intervention was the primary treatment (83.56%), followed by medical therapy (34.69%) and combined approaches (9.80%).
Conclusion: The findings highlight the burden of HHC in rural farming populations, emphasizing early detection and access to minimally invasive treatments. While surgical management reflects late-stage diagnosis, its low recurrence rates with adjunct therapy affirm effectiveness. Public health initiatives, veterinary controls, and improved healthcare infrastructure are crucial for reducing prevalence and enhancing outcomes
Assessment of Knowledge, Attitude, and Practices of Herat University Students Regarding Fast Food: A Cross-sectional Study
No full textObjectives: This study aimed to assess the knowledge, attitudes, and practices (KAP) of Herat University students regarding fast food consumption and identify sociodemographic factors linked to unhealthy dietary behaviors.
Methods: A cross-sectional study conducted from March to September 2024 surveyed 415 students through stratified random sampling. Data was gathered using a structured questionnaire covering sociodemographic characteristics and KAP components. Knowledge and attitudes were assessed via Likert-scale items, while practices were measured based on fast-food consumption frequency. Data were analyzed using SPSS, and associations were evaluated using chi-square tests (p<0.05).
Results: Most participants were aged 22–25 (61.9%), single (67.2%), and enrolled in nonmedical faculties (86.5%). Most had a normal BMI (65.8%) and came from middle (36.6%) or poor (36.9%) economic backgrounds. Awareness of fast-food risks was high, with 77.6% identifying obesity and 68.9% liver disease as outcomes. However, only 56.6% identified solid oil as most harmful. Positive attitudes were observed, with 56.1% preferring traditional food and 72.3% viewing fast food as unsuitable for children. Unhealthy practices included regular sausage consumption (47.0%) and frequent soft drink intake (30.6%). Knowledge, attitude, and practices were influenced by rural residency, economic status, and academic level.
Conclusion: Despite good knowledge and attitudes, unhealthy fast-food practices persist among Herat University students. Sociodemographic factors influence these behaviors, highlighting the need for targeted health interventions and improved campus food environments