Teologia i Moralność
Not a member yet
618 research outputs found
Sort by
Kerygmatyczny i moralny przekaz św. Jana Pawła II do młodzieży w jego listach i orędziach na Światowe Dni Młodzieży
No full textJan Paweł II od początku swojego pontyfikatu dużą troską otaczał ludzi młodych. Wyjątkową inicjatywą zapoczątkowaną przez niego były Światowe Dni Młodzieży. W listach i orędziach zapowiadających te spotkania podjął szereg ważnych tematów dla duchowego i osobistego rozwoju młodego pokolenia. Prezentowany artykuł omawia poszczególne listy i orędzia Jana Pawła II, które mają charakter kerygmatyczno-moralny. Papież nie unikał tematów trudnych, mówił, jak należy przeżywać swoje życie, aby go nie zmarnować. W listach na kolejne Światowe Dni Młodzieży uczył prawdziwej miłości, zachowania właściwych proporcji między być a mieć, uczył służby drugiemu człowiekowi, rozeznawania swojego życiowego powołania. Nieustannie uświadamiał młodym, że z wielkim entuzjazmem i radością mogą głosić współczesnemu światu Chrystusa
Namaszczenie chorych jako znak troski i obietnicy zbawienia: wstępne wyniki badań.
No full textReligijne i duchowe możliwości uzyskania uzdrowienia spotykają się współcześnie w zachodnich społeczeństwach ze wzrastającym zainteresowaniem, a w medycynie i w psychoterapii zyskują nawet coraz większe uznanie jako cenione zasoby we wspomaganiu leczenia. Jednocześnie jednak obserwuje się u wiernych malejące pragnienie korzystania z Sakramentu Chorych. Stwierdza się nawet, że to właśnie ten sakrament całościowego uzdrowienia jest jedną z najbardziej zaniedbywanych praktyk sakramentalnych.Praktyka szafarzowania Sakramentem Chorych ukazuje, że dotyczy to najczęściej poważnych, groźnych, czy też granicznych sytuacji końca życia. Z praktyczno-teologicznego punktu widzenia rodzi się pytanie, czy to nie zbyt jednostronne wyakcentowanie soteriologiczno-eschatologicznego wymiaru sakramentu chorych, przy jednoczesnym zaniedbaniu jego terapeutyczno-leczniczego znaczenia, nie odzwierciedla zaistniałego stanu rzeczy. Dodatkowo strukturalne uwarunkowania, zwłaszcza trudny dostęp do kapłana, zła sytuacja kadrowa, przyczynia się do tego, że zarówno osobiste życzenie korzystania z sakramentu, jak i jego proaktywne posługiwanie we wspólnotach parafialnych i szpitalach nie są wystarczająco wspierane.Bazując na tych założeniach przebadano opinie wiernych z Bawarii (N = 402 osób) podejmując próbę porównania ich subiektywnego postrzegania w konfrontacji do teologicznej wykładni. Podjęte porównanie stanowisk ma za cel wskazanie odpowiednich mechanizmów wyjaśniających, pozwalających na ustalenie możliwych implikacji duszpasterskich.Wyniki badania pokazują, że wierzący jak najbardziej odwołują się do różnych praktyk religijnych w sytuacji choroby, ale tylko nie liczne osoby proszą o Sakrament Chorych. Wierni są zaznajomieni z obecnym teologicznym rozumieniem Sakramentu, dostrzegają jego efekt leczniczy i potrafią krytycznie je odgraniczyć od jego pierwotnego ujęcia jako sakramentu dla umierających. Brakuje jednak osobistej motywacji do postrzegania Sakramentu jako ważnej opcji uzdrawiania obok wszelkich innych praktyk i możliwości w poszukiwaniu uzdrowienia.Jednym z możliwych wyjaśnień może być to, że wierzący, pomimo pozytywnego podejścia do wymowy sakramentu na poziomie poznawczym, emocjonalnie postrzegają sakrament w jego wcześniejszym tradycyjnym znaczeniu jako sakramentu pożegnania i „ostatnich obrzędów” z pewną dozą emocjonalnego lęku i niechęci. Wymaga to nie tylko zmiany poglądów wiernych, ale także potrzeby przekazania im „nowej” praktyki posługiwania sakramentu w duszpasterstwie, która będzie nie tylko przekazywała abstrakcyjną wiedzę na jego temat, ale także ukształtuje nowe podejście poznawczo-emocjonalne wiernych i wytworzy swoisty nawyk. Duszpasterstwo potrzebuje nowych sposobów celebrowania Sakramentu Chorych, aby bezpośrednio dotykało człowieka, wzmacniało i pocieszało go, w jego doświadczeniu i zatroskaniu.W konsekwencji zachodzi zapotrzebowanie, aby w teologii pastoralnej podjąć pogłębioną refleksję nad tym, jak uzyskać pozytywne uwrażliwienie i zaufanie do sakramentu Namaszczenia Chorych i umożliwić jego bardziej przeżyciowe rozumienie
Dinesh D’Souza, Życie po śmierci. Naukowe dowody, tłum. M. Piątek, Wydawnictwo eSPe, Kraków 2018, ss. 274, ISBN 978-83-7482-936-6.
No full textUbóstwo w konsumpcyjnej kulturze nabywania – analiza socjologiczna
No full textArtykuł jest analizą wypowiedzi osób ubogich i ich wspomnień zawartych w polskich pamiętnikach bezrobotnych, które zostały opublikowane w latach 30. i w latach 2003-2006. Głównym zagadnieniem analizowanym w ramach badań jest problem ograniczonej konsumpcji w ubóstwie i poszukiwanie podobieństw i różnic w funkcjonowaniu zubożałych ludzi w różnych kontekstach kulturowych i społecznych. Głównym tematem jest refleksja na temat konsumpcyjnego stylu życia osób ubogich. Nie są oni wykluczeni z nabywania dóbr ani też z obserwowania nabywania,jako postawy trwale zadomowionej we współczesnej kulturze konsumpcyjnej.W artykule analizowana jest rola konsumpcji w życiu ubogich, nabywanie dóbr i ograniczenia w zaspokajaniu podstawowych potrzeb. Wiąże się to również ze stygmatyzacją społeczną osób nazywanych konsumentami z „usterką”. Artykuł pokazuje realną i pozorowaną konsumpcję w ubóstwie. Wyniki badań przedstawione w artykule ujawniają złożoność problemu ubóstwa, które jest związane z czymś więcej niż tylko brakiem spełnienia podstawowych potrzeb
„W biologię rodzenia wpisana jest genealogia osoby”. W stronę sedna sporu o Humanae vitae
Get PDFSince the publication of the encyclical "Humanae vitae" by Paul VI in 1968, a heated discussion has been taking place around this document. It comes alive in a particularly intense way on the occasion of the subsequent anniversaries of the publication of the document. Subsequent decades showed a number of problems related not only to the ethics of marital life and sexual ethics, but also to the concept of conscience or recognition or rejection of the seriousness of the Church\u27s Magisterium. Recent months have brought further opinions of antagonists and protagonists of this document.Among opponents or critics of the encyclical, there are views questioning the teaching that contraception is intrinsically evil. This, in consequence, means accepting the thesis that there are no intrinsically evil acts at all. What is more, it should be noted that every human action is determined in its moral nature only by the proportion between its good and bad effects.In confrontation with these views, the article presents an outline of the anthropological and theological truth underlying "Humanae vitae" which was analysed with insight by St. John Paul II. This allows for the extraction of several basic theses relating to the theological vision of marriage and parenthood: 1) to read the truth about marriage and parenthood, it is necessary to fully recognize the truth about the dignity of the human person, 2) the person realizes fully in the reality of the gift that creates interpersonal communion with the participation of the human body, 3) communion and endowment made with the help of the "sign" of the body are realized in interpersonal conjugal love, 4) the special (though not the only) act of conjugal love is a sexual act, 5) marital logic of being a mutual gift is specific and this is inseparability of the bond between the inter-marital gift (between spouses) and the non-marital gift (between parents and children). Ultimately, this leads to the thought of St. Pope John Paul II, ordering to combine the order of the marriage act with the creative act "the genealogy of the person is inscribed in the very biology of generation".Od momentu publikacji encykliki „Humanae viate” w roku 1968 przez Pawła VI trwa wokół tego dokumentu gorąca dyskusja. Ożywa w sposób szczególnie intensywny przy okazji kolejnych rocznic publikacji dokumentu. Kolejne dekady pokazywały szereg problemów związanych nie tylko z samą etyką życia małżeńskiego i etyką seksualna, ale i koncepcją sumień czy uznaniem bądź odrzuceniem powagi Urzędu Nauczycielskiego Kościoła. Ostatnie miesiące przyniosły kolejne głosy antagonistów i protagonistów dokumentu.Wśród przeciwników bądź krytyków encykliki pojawiły się poglądy kwestionujące nauczanie, że antykoncepcja jest wewnętrznie zła. To oznacza w konsekwencji przyjęcie tezy, że nie ma w ogóle żadnych czynów wewnętrznych złych czynów. Idąc dalej, należy zauważyć, że każde ludzkie działanie jest określone w swoim moralnym charakterze wyłącznie przez proporcję między jego dobrymi i złymi skutkami.W konfrontacji z tymi poglądami artykuł prezentuje zarys prawdy antropologicznej i teologicznej leżącej u podstaw „Humanae vitae” a egzegezowanej z wnikliwością przez św. Jana Pawła II. Pozwala to na wydobycie kilku podstawowych tez odnoszących się do teologicznej wizji małżeństwa i rodzicielstwa: 1) dla odczytania prawdy o małżeństwie i rodzicielstwie niezbędne jest uznanie w pełnej rozciągłości prawdy o godności osoby ludzkiej, 2) osoba realizuje się w pełni w rzeczywistości daru, który tworzy komunię międzyosobową z udziałem ciała ludziego, 3) komunia i obdarowanie dokonywane z pomocą „znaku” ciała realizują się w międzyosobowej miłości małżeńskiej, 4) szczególnym (choć nie jedynym) aktem miłości małżeńskiej jest akt małżeński, 5) logika małżeńskiego bycia darem dla osoby ma swoją specyfikę, którą jest nierozłączność więzi między obdarowywaniem śród-małżeńskim (między małżonkami) oraz poza-małżeńskim (między rodzicami a dziećmi). Ostatecznie prowadzi to do myśli św. Jana Pawła II nakazującej łączyć porządek aktu małżeńskiego z aktem stwórczym „w biologię rodzenia wpisana jest genealogia osoby”
Pojęcie prawdy we współczesnej etyce prawniczej
Get PDFThe article indicates the reasons why in ethics the concept of truth finds a key place. The moral good is the good of man as a human being, and therefore must correspond to his rationality as the ability to know the truth about reality. Some concepts of contemporary legal ethics explicitly or indirectly reject this model of ethics, turning to the position of ethical subjectivism and replacing ethics with ethology (the theory of human moral convictions).W artykule wskazuje się powody, z uwagi na które w etyce pojęcie prawdy znajduje kluczowe miejsce. Dobro moralne to bowiem dobro człowieka jako człowieka, a zatem musi odpowiadać jego rozumności jako zdolności do poznania prawdy o rzeczywistości. Niektóre koncepcje współczesnej etyki prawniczej wprost lub pośrednio odrzucają te model etyki, przechodząc na pozycje subiektywizmu etycznego i zastępując etykę etologią (teorią ludzkich przekonań moralnych)
Henryk Sławiński, Homilia w zgromadzeniu eucharystycznym. Recepcja współczesnego nauczania Kościoła w „Dyrektorium homiletycznym”, Ancilla Verbi, t. 7, Wydawnictwo Salwator, Kraków 2018, ss. 256.
Get PDFPrawda (o) płci – odkrywana czy tworzona?
Get PDFTruth never ceases to fascinate man because he has intuition that it is a guarantee of freedom. Only in the light of truth (through true knowledge) we can say that we are authentically free. Both empirical experience and human intuition confirm the gospel maxim of the truth: "You will know the truth, and the truth will set you free" (John 8:32). The author of this paper seeks answers to the question of “the truth about gender”. This is a very important question, especially in the context of gender ideology. Are there only cultural gender interpretations, or is there a "gender truth" like something inscribed in the nature of a person, something prior to human cognition and human will? So we ask whether the truth about gender is discovered or maybe, as some people say, created?Prawda nigdy nie przestanie fascynować człowieka, gdyż przeczuwa on, że jest ona gwarantem wolności. Tylko w świetle prawdy (przez prawdziwe poznani) można stwierdzić, że jest się autentycznie wolnym. Zarówno doświadczenie empiryczne jak i ludzka intuicja potwierdzają ewangeliczną maksymę o wolności płynącej z poznania prawdy: „Poznacie prawdę a prawda was wyzwoli” (J 8,32). W artykule autor poszukuje odpowiedzi na pytanie o „prawdę płci”. Odpowiedź na to pytanie jest bardzo ważna zwłaszcza w kontekście ideologii gender. Czy istnieją jedynie kulturowe interpretacje płci, czy też istnieje „prawda płci” jak coś wpisanego w naturę osoby, coś uprzedniego wobec ludzkiego poznania i ludzkiej woli? Pytamy zatem, czy prawda płci jest odkrywana czy może, jak twierdzą niektórzy, tworzona
Interpretacje Gaudium et spes i recepcja Humanae vitae
Get PDFThe conflict of interpretations on Pope Paul VI’s encyclical Humanae vitae in his relationship with the pastoral constitution Gaudium et spes of the Vatican Council II was rekindled with the triggering of the idea that Amoris laetitia represents a “paradigm shift” for the pastoral. The essay explores the contents of the theological debate around four themes: anthropology (which personalism?), the theology of marriage (what love?), morality (what conscience?), ecclesial practice (which pastoral care?).It results that there is the truth of the incarnation against a neo-gnostic drift in the interpretation of Humanae vitae, which unhinges love from the body, the person from nature, marriage from procreation and which ends up abandoning the doctrine of Church for the conveniences of an ambiguous primacy of pastoral care.Konflikt interpretacji encykliki Humanae vitae papieża Pawła VI w jej związku z Konstytucją duszpasterską Gaudium et spes II Soboru Watykańskiego został otwarty na nowo wraz z narodzinami idei, jakoby Amoris laetitia przedstawiała „zmianę paradygmatu” dla duszpasterstwa. Artykuł przedstawia analizę na temat treści debaty teologicznej wokół czterech tematów: antropologii (jaki personalizm?), teologii małżeństwa (jaka miłość?), moralności (jakie sumienie?), praktyki eklezjalnej (jakie duszpasterstwo?).Wynika z tego, że w interpretacji Humanae vitae wchodzi w grę ostatecznie prawda o Wcieleniu przeciwko dryfowi neognostyckiemu, który oddziela miłość od ciała, osobę od natury, małżeństwo od prokreacji i który kończy się porzuceniem doktryny Kościoła na rzecz przekonań o dwuznacznym prymacie duszpasterstwa
Humanae vitae: prorocza encyklika
Get PDFFifty years that went by since the promulgation of Humanae vitae underline its prophetic importance and meaning. The rejection of the encyclical was associated –as already denounced by Paul VI (HV, 17) – with the loss of truth concerning human love and life, the negation of human person, and the domination of the powerful over the weak.This article reflects on some aspects that render this encyclical prophetic and offers several indispensable keys for its reading, namely, an adequate anthropological vision and a correct interpretation of the Magisterium’s competence in the Church with regard to issues concerning natural morality.Pięćdziesiąt lat, których upłynęło od momentu opublikowania encykliki Humanae vitae podkreśla jej profetyczną treść i znaczenie. Odrzucenie encykliki było powiązane – jak już zostało to potępione przez Pawła VI w Humanae vitae, n. 17 – z utratą prawdy dotyczącej ludzkiej miłości i życia, negacją ludzkiej osoby i dominacją silnych nad słabymi.Ten artykuł zatrzymuje się nad niektórymi aspektami, które czynią tę encyklikę profetyczną i wskazuje kilka niezbędnych kluczy do jej odczytania, mianowicie, odpowiednią wizję antropologiczną i właściwą interpretację kompetencji Magisterium Kościoła, odnośnie do spraw dotyczących naturalnej moralności