Środkowoeuropejskie Studia Polityczne
Not a member yet
932 research outputs found
Sort by
Rada Europejska i granice projektu integracyjnego. Kreowanie działań zewnętrznych Unii Europejskiej w kontekście wyzwań politycznych
Get PDFThe European Union’s development has been causing modifications in its institutional model. It refers – in the context of external activities – to the formal competences distribution on the one hand, and practice of the European institutions’ functioning on the other. Especially with regard to informal mechanisms. The aim of this contribution is the analysis of the European Council involvement in the European Union’s external actions creation. The research questions regard sources and manifestations of the European Council institutional dynamics, in the field of external actions. The answer is based on analysis of its behavior with regard to the construction of borders of the European project in cooperation with the external partners. Methodologically itemployes the analysis of the European Council Conclusions in the years 2011–2017.Rozwój Unii Europejskiej powoduje zmiany w jej modelu instytucjonalnym. W kontekście działań zewnętrznych dotyczy to z jednej strony rozkładu kompetencji formalnych, z drugiej praktyki funkcjonowania instytucji unijnych, szczególnie w zakresie mechanizmów nieformalnych. Celem niniejszego artykułu jest analiza zaangażowania Rady Europejskiej w kreowanie działań zewnętrznych Unii Europejskiej. Pytania badawcze stawiane w analizie dotyczą źródeł i przejawów dynamiki instytucjonalnej Rady Europejskiej w zakresie działań zewnętrznych. Odpowiedź na nie udzielona została w oparciu o analizę zachowania Rady Europejskiej w odniesieniu do sposobu konstruowania granic projektu integracyjnego w kontekście relacji z partnerami zewnętrznymi. Metodologicznie tekst opiera się na analizie konkluzji posiedzeń Rady Europejskiej w latach 2011–2017
Rządy prawa a budżet UE na lata 2021–2027: większa solidarność czy wyrzeczenie się wartości UE?
No full textThis paper looks at the proposals of the European Commission for the Multiannual Financial Framework 2021–2027, and explores how to achieve a better future for Europe by ensuring compliance with the legally binding values and objectives of the EU: democracy, equality, the rule of law, economic, social and territorial cohesion and solidarity between the member states. It is argued that introducing progressivity, a reform of the EU’s finances involving a paradigm shift in the financing of policies with redistributive effects and a reform of the system of the EU’s ‘own resources,’ would ensure that solidarity becomes a matter of the rule of law and not of governance through conditionalities and fines. It is pointed out that, unless the EU undertakes an effective reform of its redistributive policies to ensure that progressivity and solidarity in the EU become a matter of the rule of law, the Union will bear less and less resemblance to a democracy and will increasingly look like an empire with an economically stronger and more rapidly developing ‘core,’ and an economically weaker ‘periphery’ in the East and the South lagging behind the ‘core.’ What is needed is collective action by the member states most immediately interested in a reform to make the system of EU’s ‘own resources’ less regressive and to introduce progressivity in the financing of the policies of the EU. It would take significant skill for those countries to organize themselves as a group and to act together in the course of the adoption of the legislative proposals for the next MFF in order to make the EU more equitable.Artykuł analizuje propozycje Komisji Europejskiej dotyczące wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 i rozważa sposoby zapewnienia Europie lepszej przyszłości poprzez przestrzeganie prawnie wiążących wartości i celów UE: demokracji, równości, rządów prawa, spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej oraz solidarności między państwami członkowskimi. Postawiono tezę, że wprowadzenie progresywności, reforma finansów UE obejmująca zmianę paradygmatu w finansowaniu polityk o skutkach redystrybucyjnych i reforma systemu „zasobów własnych” UE zapewnią, że solidarność zostanie zapewniona przez rządy prawa, a nie zarządzanie poprzez warunkowość i grzywny. Zwraca się uwagę, że jeżeli UE nie podejmie skutecznej reformy swojej polityki redystrybucyjnej zapewniającej, że progresywność i solidarność w UE staną się kwestią rządów prawa, Unia będzie coraz mniej przypominać demokrację, a coraz bardziej imperium z silniejszym gospodarczo i szybciej rozwijającym się „rdzeniem” oraz słabszym gospodarczo „peryferiami” na wschodzie i południu, które pozostają w tyle za „rdzeniem.” Potrzebne jest wspólne działanie państw członkowskich najbardziej zainteresowanych reformą, aby system regionalny UE stał się mniej regresywny i wprowadził progresywność w finansowaniu polityk UE. Państwa członkowskie musiałyby się wykazać znacznymi umiejętnościami zorganizowania się w grupę i wspólnego działania w trakcie przyjmowania wniosków ustawodawczych dotyczących kolejnych WRF, aby uczynić UE bardziej sprawiedliwą
Media cyfrowe we współczesnym konflikcie – przykład Ukrainy
No full textThe ongoing conflict between Ukraine and Russia provides many examples of using media, including technologically new ones, to conduct information warfare. The article focuses on the issue of the importance of digital media in the context of war in eastern Ukraine and socio-political protests (2013/2014) that preceded the armed conflict. This article analyzes the methods of instrumental usage of digital media by Russia as the dominant entity in conducting aggressive information warfare against Ukraine as well as civic actions on the Ukrainian side aimed at counteracting Russian propaganda. The results show that, in the times of the mediatization of war, different entities tend to actively use both traditional media present in the digital space and social media. In addition, this work systematizes the conceptual apparatus related to the discussed issues. The article is based on the analysis of case studies (mainly Russian RT and Ukrainian, social initiative StopFake), content analysis, analysis and criticism of literature, and examination of source studies. The article complements the current debate on the conflict between Ukraine and Russia by highlighting the role of digital media in the context of information warfare and by showing that digital media, especially social media, can be a platform adopted not only by state actors, but also for citizens.Trwający konflikt rosyjsko-ukraiński dostarcza wielu przykładów wykorzystywania mediów, także tych technologicznie nowych, do prowadzenia walki informacyjnej. Artykuł koncentruje się na problemie znaczenia mediów cyfrowych w warunkach wojny na wschodzie Ukrainy oraz w okresie protestów społeczno-politycznych z przełomu 2013/2014 roku, które poprzedziły konflikt zbrojny. W artykule dokonano analizy sposobów instrumentalnego wykorzystywania mediów cyfrowych przez Rosję jako podmiot dominujący w prowadzeniu agresywnej walki informacyjnej przeciwko Ukrainie oraz działań obywatelskich po stronie ukraińskiej, których celem było przeciwdziałanie rosyjskiej propagandzie. Wskazano, że w czasach mediatyzacji wojny, poszczególne podmioty aktywnie korzystają zarówno z tradycyjnych mediów, które są obecne w przestrzeni cyfrowej, jak i z mediów społecznościowych. Ponadto, w pracy dokonano usystematyzowania aparatury pojęciowej związanej z dyskutowaną problematyką. Artykuł oparty jest o analizę studiów przypadku (przede wszystkim działalności rosyjskiej telewizji RT i ukraińskiej, społecznej inicjatywy StopFake), analizę treści, analizę i krytykę piśmiennictwa oraz badanie opracowań źródłowych. Praca uzupełnia aktualną debatę na temat konfliktu zbrojnego pomiędzy Ukrainą i Rosją poprzez zwrócenie uwagi na rolę mediów cyfrowych w kontekście walki informacyjnej oraz ukazanie, że media cyfrowe, szczególnie media społecznościowe, mogą stanowić platformę działania nie tylko dla aktorów państwowych, lecz również obywateli
О некоторых актуальных аспектах интерпретации либеральной традиции в России
Get PDFThe article examines the key moments of the transformation of the liberal tradition in Russia in the context of analysis of the main directions of the evolution of liberal ideological discourse and liberal culture in Western Europe and the United States. The need for such an analysis is determined, primarily, by the fact that since the early 1990s the Western liberal stereotypes became ideological basis for the new Russian political elite and the dominant trend of state propaganda. However, the main fact is often overlooked: in the XX century Russian liberalism has twice been compromised so that in the short-term the hopes for the revival of the liberal ideas are left. The crisis of the liberal tradition delineated also the West. Liberalism is undergoing there very significant transformation, with far-reaching cultural and political implications. In particular, at the end of XX – beginning of XXI cc. more active role in Western public discourse began to play the radical neo-conservative versions of an ideology that combined conservative program of political reforms with a strong libertarian (neoliberal) rhetoric, which is actively used by the ruling circles of the USA and Western Europe for ideological influence on the political elites of Russia as like as the Central and Eastern Europe during the so-called “velvet revolutions”. At the same time in the late twentieth century, more and more clearly and sharply came to the fore anti-liberal thought and criticism that has always evolved in parallel with liberalism itself and almost never stopped its existence.
W artykule rozpatruje się kluczowe momenty transformacji tradycji liberalnej w Rosji w kontekście analizy głównych kierunków ewolucji liberalnego dyskursu ideologicznego oraz kultury liberalnej w Europie i USA. Konieczność tejże analizy wynika przede wszystkim stąd, iż od początku lat 90-tych XX stulecia zachodnie stereotypy liberalne stały się podstawą ideologiczną dla nowej rosyjskiej elity politycznej oraz dominującą tendencją propagandy państwowej. Zarazem często traci się z pola widzenia główny fakt: w wieku XX liberalizm rosyjski uległ dwukrotnej kompromitacji, toteż nadzieje na odrodzenie idei liberalnych w perspektywie krótkookresowej praktycznie nie istnieją. Kryzys tradycji liberalnej zaznaczył się również na Zachodzie. Liberalizm przeżywa tam głęboko znaczące przemiany, posiadające daleko idące następstwa kulturowe i polityczne. W szczególności, w końcu XX i na początku XXI wieku bardziej aktywną rolę w zachodnim dyskursie publicznym zaczęły odgrywać radykalne, neokonserwatywne wersje ideologii, łączące konserwatywny program reform politycznych z silną retoryką libertariańską (neoliberalną), którą kręgi rządzące USA oraz Europą Zachodnią aktywnie wykorzystywały w celu ideologicznego oddziaływania zarówno na elity polityczne Rosji, jak i państw Europy Centralnej i Wschodniej w okresie tzw. aksamitnych rewolucji. Zarazem w końcówce XX wieku coraz jaśniej i wyraźniej na pierwszy plan wysunęły się idee antyliberalne i krytyka antyliberalna, które zawsze rozwijały się równolegle w stosunku do samego liberalizmu i których istnienie niemal nigdy nie uległo przerwaniu.В статье рассматриваются ключевые моменты трансформации либеральной традиции в России в контексте анализа основных направлений эволюции либерального идеологического дискурса и либеральной культуры в Западной Европе и США. Необходимость такого анализа определяется, прежде всего, тем, что с начала 1990-х годов западные либеральные стереотипы стали идеологической основой для новой российской политической элиты и доминирующей тенденцией государственной пропаганды. Однако часто упускается из виду главный факт: в XX веке российский либерализм был дважды скомпрометирован так, что в краткосрочной перспективе надежд на возрождение либеральных идей практически не остается. Кризис либеральной традиции обозначился и на Западе. Либерализм переживает там очень значительные трансформации, имеющие далеко идущие культурные и политические последствия. В частности, в конце XX – начале XXI вв. более активную роль в западном публичном дискурсе стали играть радикальные неоконсервативные версии идеологии, сочетающие консервативную программу политических реформ с сильной либертарианской (неолиберальной) риторикой, которая активно использовались правящими кругами США и Западной Европы для идеологического влияния на политические элиты как России, так и стран Центральной и Восточной Европы в период так называемых «бархатных революций». Одновременно в конце двадцатого века все яснее и определеннее выходили на передний план антилиберальные идеи и критика, которые всегда развивались параллельно с самим либерализмом и почти никогда не прекращали своего существования.
 
Системная трансформация посткоммунистических стран Центральной и Восточной Европы: российские и украинские исследования в ХХI ст.
Get PDFThe research topic follows, firstly, from the fact that there is a need to examine the scientific schools of the 21st century. Secondly, the general tendency towards the re-ideologization of political science requires a critical interpretation of the state of affairs in the Russian Federation and Ukraine. Thirdly, in Ukraine and in the countries that are its allies, the theoretical analysis of historiography should be particularly helpful in offering a more clear definition of the former and current ideological positions of the aggressor country (the Russian Federation). The article compares the Russian and Ukrainian schools of political science, which have explored the impact on CEE of such actors as the EU, NATO, the USA, and Germany, as well as the economic, political, and ideological components of the systemic transformation.The research topic follows, firstly, from the fact that there is a need to examine the scientific schools of the 21st century. Secondly, the general tendency towards the re-ideologization of political science requires a critical interpretation of the state of affairs in the Russian Federation and Ukraine. Thirdly, in Ukraine and in the countries that are its allies, the theoretical analysis of historiography should be particularly helpful in offering a more clear definition of the former and current ideological positions of the aggressor country (the Russian Federation). The article compares the Russian and Ukrainian schools of political science, which have explored the impact on CEE of such actors as the EU, NATO, the USA, and Germany, as well as the economic, political, and ideological components of the systemic transformation
A Case-Specific Instance of Media Capture: the Gorilla Case of Slovakia
Get PDFThis article discusses an instance of case-specific self-inflicted partial media capture, acknowledging the chilling effect of legislation consistent with partial state capture. In general, this case illustrates the ethical and legal dilemmas in the reporting of a specific type of large-scale corruption in the media, which involves the denial of all accusations by most sources and a controversial stand by state authorities and politicians on the issue, forcing the media to primarily report rumors or contradictory claims and denials (after controversial files regarding the corruption were made public anonymously on the internet) or desist from reporting altogether (before the files were made public on the internet, due to possible libel threats). The findings question the normative expectations expressed in democratic theory related to the role of the media as a watchdog, in the specific context of large-scale corruption in post-communist states. Moreover, this paper suggests the need to re-examine the methodological aspects of quantitative content analysis of media coverage of corruption. This paper has also attempted to update the emerging theory on media capture with the term partial case-specific media capture
Kształtowanie relacji państwo–diaspora: przykład czarnogórski
Get PDFThe aim of the article is to analyze state-diaspora relations, using Montenegro as an example. The literature on the topic shows a visible lack of thorough studies of this phenomenon. Montenegro is an interesting case, since the number of people living in diasporas is comparable to the total population of the state. The article is divided into four parts. Part one presents theoretical consideration of the diaspora, as well as the state-diaspora relations. Part two features a brief characterization of the diasporas in Montenegro, its history and migration directions. Part three is an analysis of relations between Montenegro and the diaspora. Particular attention is given to the process of institutionalization of these relations. The article ends with conclusions.Celem artykułu jest dokonanie analizy relacji państwo-diaspora na przykładzie Czarnogóry. W literaturze przedmiotu zauważalny jest brak dogłębnych badań tego zjawiska. Czarnogóra stanowi interesujący przypadek ze względu fakt, że liczba osób żyjących w diasporach jest porównywalna do liczby mieszkańców tego państwa. Artykuł składa się z czterech części. Pierwsza z nich stanowi przedstawienie rozważań teoretycznych na temat diaspor, ale także relacji państwo-diaspora. W kolejnej została pokrótce scharakteryzowana czarnogórska diaspora - jej historia, liczebność oraz kierunki emigracji. Trzecia część stanowi analizę kształtowanych przez Czarnogórę relacji z diasporą. Szczególną uwagę zwrócono na proces instytucjonalizacji owych stosunków. Artykuł kończy podsumowanie
Ustrój samorządu lokalnego w Republice Mołdawii. Ewolucja i stan obecny
Get PDFMoldova is an Eastern European country which is undertaking efforts to democratize and Europeanize its political and legal systems, but is doing so in a chaotic and inconsistent manner, which reflects the current political situation. One of the fields of political tensions is local government. The aims of the following paper are twofold: firstly, to describe the consecutive stages of the development of local government in Moldova; and, secondly, to describe the current model of Moldovan local government and its main problems.Mołdawia jest państwem, które z jednej strony podejmuje wysiłki zmierzające ku demokratyzacji i europeizacji jej systemu politycznego i prawnego, z drugiej - działania te są chaotyczne, brak im konsekwencji i są uwarunkowane bieżącą sytuacją polityczną. Jednym z obszarów podlegających takim politycznym przesileniom jest samorząd terytorialny. Cele artykułu są dwojakie: po pierwsze, pe- riodyzacja i charakterystyka kolejnych etapów kształtowania się modelu samorządu lokalnego w Mołdawii, po drugie - charakterystyka aktualnie obowiązujących rozwiązań i wskazanie podstawowych problemów istotnie wpływających na jego funkcjonowanie
Photojournalism in Central Europe: on authenticity and ethics
Get PDFThe development of the Internet and digital technology by the end of the twentieth century has raised serious disputes about ethics, authenticity and photo manipulation. These concerns are especially relevant in the field of photojournalism in the news media, where credibility matters the most. In this paper we described the current situation in relation to image authenticity and professional ethics in three countries of Central Europe – the Czech Republic, Poland and Slovakia. We asked research questions regarding photo production, circumstances of photographing, image content, technical improvements, manipulation, ethical standards and responsibility. Our findings reveal a complexity of ethical issues related to working with visual news material. During the fieldwork we conducted 65 in-depth interviews and surveys with full-time and freelance photojournalists and photo editors working for printed and online newspapers and opinion magazines in Central Europe
Prawomocność bez legitymizacji asymetrycznego parlamentu. Przyspieszone wybory parlamentarne w Macedonii w 2014 r.
No full textThis paper is devoted to the snap parliamentary elections in Macedonia, which took place on 27 April 2014. The main initiator of the early elections was the DUI, which represents the interests of the Albanian minority and was the junior coalition partner in the government led by Nikola Gruevski from the VMRO-DPMNE. The DUI’s activists did not want to advocate the candidacy of the incumbent head of state, Gjorge Ivanov, who was seeking re-election. After the elections the SDSM, the main rival of the ruling VMRO-DPMNE, has not recognised the result and refused to take up their parliamentary seats.Niniejszy artykuł jest poświęcony analizie przedterminowych wyborów parlamentarnych w Macedonii, które odbyły się 27 kwietnia 2014 roku. Ich głównym inicjatorem była reprezentująca interesy mniejszości albańskiej DUI, która dotychczas pełniła rolę koalicjanta rządzącej VMRO-DPMNE premiera Nikoli Gruevskiego. Kością niezgody, która doprowadziła do przedterminowej elekcji, była odmowa poparcia przez działaczy DUI kandydatury wspieranego przez konserwatystów i ubiegającego się o reelekcję szefa państwa - Borde Ivanova. Mimo to po wyborach doszło do odnowienia dotychczas rządzącej koalicji. Natomiast główny rywal VMRO-DPMNE - SDSM nie uznała ich wyników i konsekwentnie od kilku miesięcy odmawia objęcia zdobytych mandatów