Środkowoeuropejskie Studia Polityczne
Not a member yet
932 research outputs found
Sort by
Społeczny model niepełnosprawności a lokalny system wsparcia osób niepełnosprawnych na przykładzie działań Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Koszalinie w latach 2013–2016
Get PDFThe social model of disability is now the dominant perspective taken in Europe on the essence of disability and people affected by it. In 1997, Poland adopted the Resolution of the Parliament on the Charter of Rights of Disabled Persons and joined the Convention on the Rights of Persons with Disabilities in 2012, thereby assuming an obligation to adopt this perspective in its regulations and actions for people with disabilities. The aim of the article was to analyze and evaluate the activities of the Municipal Family Assistance Center (MOPR) in Koszalin in 2013–2016 as a key institution in the local support system for people with disabilities. To accomplish the goal, the following thesis was adopted: at the local level, the Polish system of institutional support for the disabled does not fully meet the assumptions of the social model of disability. The description of the activity of MOPR in Koszalin in the article confirmed the thesis, pointing to the legal and institutional barriers to effective assistance for disabled people in accordance with the social model of disability.Społeczny model niepełnosprawności stanowi obecnie w przestrzeni europejskiej dominującą perspektywę podejścia do istoty niepełnosprawności oraz osób nią dotkniętych. Polska, przyjmując w 1997 roku Uchwałą Sejmu Kartę Praw Osób Niepełnosprawnych oraz przystępując w 2012 roku do Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, zobowiązała się do przyjęcia tej perspektywy w swoich regulacjach i działaniach na rzecz osób z niepełnosprawnościami. Celem artykułu była analiza i ocena działań Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Koszalinie w latach 2013–2016, jako kluczowej instytucji w lokalnym systemie wsparcia osób niepełnosprawnych. Dla realizacji tak sformułowanego celu przyjęto następującą tezę: na poziomie lokalnym polski system instytucjonalnego wsparcia osób niepełnosprawnych nie realizuje w pełni założeń społecznego modelu niepełnosprawności. Przeprowadzona w artykule charakterystyka działań MOPR w Koszalinie zweryfikowała ją pozytywnie, wskazując na prawno-instytucjonalne bariery w skutecznej pomocy osobom niepełnosprawnym zgodnie ze społecznym modelem niepełnosprawności
Lista recenzentów czasopisma Środkowoeuropejskie Studia Polityczne
Get PDFLista recenzentów Lista recenzentów 
Działania Wielkiej Brytanii na rzecz wzmocnienia bezpieczeństwa północno-wschodniej flanki NATO w obliczu aktywności wojskowej Rosji na Ukrainie
Get PDFThe subject of the article is the activities of the United Kingdom aimed at increasing the security of NATO’s north-eastern flank countries in the context of the crisis in Ukraine. The first part of the text discusses the involvement of the United Kingdom in ensuring the security of Poland and the Baltic states in the 20th century, including, above all, retaining their independence. The second part is devoted to London’s reaction to Russia’s armed operations in Ukraine in the political and economic spheres. The third part discusses the military aspects of the United Kingdom’s support for the security of Poland and the Baltic states during the crisis in Ukraine. The extent of London’s political response to the crisis in Ukraine has been limited. Nevertheless, the United Kingdom has definitely joined the military activities to strengthen the security of NATO’s north-eastern flank countries.Przedmiotem artykułu są działania Wielkiej Brytanii ukierunkowane na zwiększenie bezpieczeństwa państw północno-wschodniej flanki NATO w kontekście kryzysu na Ukrainie. W pierwszej części tekstu omówione zostało zaangażowanie Wielkiej Brytanii w zapewnienie bezpieczeństwa Polski i państw bałtyckich w XX wieku, w tym przede wszystkim zachowanie przez nie niepodległości. Druga część poświęcona została reakcji Londynu na działania zbrojne Rosji na Ukrainie w obszarze politycznym i gospodarczym. W trzeciej części omówiono wojskowe aspekty wsparcia przez Wielką Brytanię bezpieczeństwa Polski i państw Bałtyckich w okresie kryzysu na Ukrainie. Zakres politycznej reakcji Londynu na kryzys na Ukrainie był ograniczony. Nie mniej jednak Wielka Brytania zdecydowanie włączyła się w działania wojskowe na rzecz wzmocnienia bezpieczeństwa państw północno-wschodniej flanki NATO
Czy tygodnik katolicki „Niedziela” poparł Prawo i Sprawiedliwość w kampanii parlamentarnej w 2019 r? Studium medioznawcze
Get PDFThe purpose of the article is to verify whether the Catholic weekly Niedziela was involved in the 2019 parliamentary campaign in Poland as a participant in the process of political communication. The basic research method applied is quantitative and qualitative content analysis. The method of analysis and synthesis, as well as context analysis of press discourse, were also used as auxiliary methods. The Catholic weekly did indeed support Law and Justice. The statements of right-wing politicians were published by the editors of Niedziela with approval and sympathy. The failure to give voice to opposition politicians in the political discourse proves the bias of the weekly and the prevalence of “the one and only” direction of foreign, economic or historical policy, namely that proposed by Law and Justice.Celem pracy jest weryfikacja, czy tygodnik katolicki „Niedziela”, zaangażował się w kampanię parlamentarną w Polsce w 2019 r. jako uczestnik procesu komunikowania politycznego. Podstawową metodą badawczą jest ilościowa i jakościowa analiza zawartości. Pomocniczo wykorzystano także metodę analizy i syntezy oraz analizę kontekstu dyskursu prasowego. Tygodnik katolicki był czasopismem wspierającym PiS. Na jego łamach wypowiadali się politycy prawicy, których wypowiedzi były przyjmowane przez redakcję „Niedzieli” z aprobatą i życzliwością. Nieudzielenie w dyskursie politycznym głosu politykom opozycji dowodzi stronniczości tygodnika i wyeksponowania „jedynego, słusznego” kierunku prowadzenia polityki zagranicznej, gospodarczej czy historycznej, tzn. zaproponowanego przez Prawo i Sprawiedliwość
Działania Rady Europy w zakresie zapewniania prawa człowieka do informacji: kwestie zgodności ze współczesnymi wyzwaniami demokracji
No full textIn the article, the authors review and systematize the activities of the Council of Europe in ensuring one of the key factors of liberal democracy – freedom of expression, which is a prerequisite for the implementation of a number of other rights and freedoms. The authors categorize the basic documents, both those that have already become classics and those adopted recently, where this phenomenon has found legal consolidation. It studies the way in which it affects the formation and development of the human right to information in Europe. Attention is drawn to the fact that, with the emergence of new ways of disseminating information, including the potential of the internet first and foremost, the accumulation of information and the European community’s efforts to protect this fundamental democratic right, its further strengthening remains urgent. The Council of Europe has lost control over the observance of the human right to information, and information is used with destructive intent, which poses a danger to one of the fundamental values on the basis of which European society operates today, and raises the risk of the restoration of authoritarianism. First and foremost, there is a threat of authoritarianism in the new democracies of Eastern Europe. The global COVID-19 pandemic and the recession of the world economy, which encourages citizens to choose authoritarian leaders, may be the trigger for slipping into authoritarianism.Autorzy artykułu dokonują przeglądu i systematyzacji działań Rady Europy w zapewnianiu jednego z kluczowych czynników demokracji liberalnej – wolności słowa, która jest warunkiem realizacji szeregu innych praw i wolności. Autorzy kategoryzują podstawowe dokumenty, zarówno te, które już stały się klasyką, jak i te przyjęte niedawno, w których zjawisko to uległo utrwaleniu prawnemu. W artykule zbadano, w jaki sposób wpływa ono na kształtowanie i rozwój prawa człowieka do informacji w Europie. Zwraca się uwagę na fakt, że wraz z pojawieniem się nowych sposobów rozpowszechniania informacji, w tym przede wszystkim wobec potencjału internetu, oraz gromadzeniem informacji i wysiłkami społeczeństw Europejskiej na rzecz ochrony tego podstawowego w demokracji prawa, jego dalsze wzmacnianie pozostaje istotną kwestią. Rada Europy utraciła kontrolę nad przestrzeganiem prawa człowieka do informacji, a informacje są wykorzystywane w destrukcyjnych celach, co stanowi zagrożenie dla jednej z fundamentalnych wartości, na podstawie których funkcjonuje dziś społeczeństwo europejskie zwiększając ryzyko przywrócenia autorytaryzmu. Autorytaryzmem zagrożone są przede wszystkim nowe demokracje Europy Wschodniej. Światowa pandemia COVID-19 i światowa recesja gospodarcza, w wyniku której obywatele chętniej wybierają autorytarnych przywódców, może być przyczyną wprowadzenia autorytaryzmu
Samorząd terytorialny w perspektywie personalizmu społecznego
Get PDFThe article outlines a program for the improvement of local government drawing on the new doctrine of social personalism. Social personalism identifies new possibilities of reforming the system and the operations of both local government and personal attitudes. This is a new way to develop local communities which promotes humanistic ideas and knowledge as well as ethics, while trying to rectify the increasingly degenerating dominant current of liberalism.W artykule zarysowano program naprawczy samorządu terytorialnego w oparciu o nowy prąd doktrynalny – personalizm społeczny. Wskazuje on nowe możliwości reformowania ustroju i funkcjonowania samorządu, postaw osobowych. Jest to nowa droga rozwoju społeczności lokalnych promująca idee i wiedzę humanistyczną, etyczną, próbuje skorygować dominujący nurt liberalizmu, który coraz bardziej podlega degeneracji
Становление и развитие современного института губернатора в России (на примере Иркутской области)
Get PDFThe study of the creation process, formation and development of the contemporary model of Russian federalism requires an analysis of the institution of governor, which is one of the key elements of the Russian state. In the post-Soviet period, there were two trends within the Russian federalist system: centralization and decentralization; currently the former is dominant. The role of governor (head of the region) is essential and decisive in the interaction between the federal and regional power elites. However, formally, the heads of regions of the Russian Federation have equal rights and the same range of powers. In reality, this is not the case, but the reasons for this are purely subjective. The elites in every region are oriented towards and associated with the country’s ruling class, but not consolidated within megaregions. In the course of complex and difficult search, the country’s leadership developed an imperial model of effective federalism, in the formation of which the Soviet experience was taken into account. The main principle of this model is that the status of a head of the region corresponds to that of a federal official but the former is not a representative of the regional elite and much less its leader. It is highly problematic to implement this principle as it contradicts the instrument of direct elections of governors. However, Presi dent Putin, who has the right to remove the head of any region, guarantees that they do not pursue any anti-state policy or commit official crimes, and that they do not have criminal past. In order to ensure the effective functioning of this model, the center tries to prevent the transformation of regions into platforms for developing individual careers and delegates the representatives of federal elites who are not associated with the regions as their heads. At the same time, special importance is given to their partisanship reflected by their membership of or sympathy for the ruling United Russia.Badanie procesu tworzenia, kształtowania i rozwoju współczesnego modelu federalizmu rosyjskiego nieuchronnie prowadzi do konieczności analizy instytucji gubernatora, która jest jednym z kluczowych elementów państwa rosyjskiego. W okresie poradzieckim w systemie federalizmu rosyjskiego istniały dwa nurty: centralizacja i decentralizacja; obecnie dominuje ten pierwszy. Rola gubernatora (głowy regionu) jest kluczowa i decydująca w relacjach między federalnymi i regionalnymi elitami władzy. Specyfiką rosyjskiego modelu federalizmu jest jego asymetria wynikająca z podmiotowości etnicznej. Jednak formalnie szefowie regionów Federacji Rosyjskiej mają równe prawa i taki sam zakres uprawnień. Rzeczywistość jest inna, ale przyczyny tego są czysto subiektywne. Elity poszczególnych regionów są zorientowane na centralną klasę rządzącą kraju i są z nią powiązane, ale nie są skonsolidowane w ramach megaregionów. Rosja, jako prawdziwie asymetryczna federacja, musi walczyć z separatyzmem. W procesie skomplikowanych i trudnych badań władze kraju wypracowały imperialny model efektywnego federalizmu, w którego tworzeniu wzięto pod uwagę doświadczenia z okresu Związku Radzieckiego. Główną zasadą tego modelu jest to, że status szefa regionu odpowiada statusowi urzędnika federalnego, ale nie przedstawiciela, a tym bardziej lidera regionalnej elity. Realizacja tej zasady jest wysoce problematyczna, ponieważ jest ona sprzeczna z instrumentem bezpośrednich wyborów gubernatorów. Jednak prezydent Putin, który ma prawo do usunięcia głowy każdego regionu sprawuje pieczę nad tym, aby poszczególne osoby nie prowadziły polityki antypaństwowej, nie popełniały przestępstw urzędowych, ani nie miały kryminalnej przeszłości. W celu zapewnienia efektywnego funkcjonowania tego modelu, centrum stara się nie dopuścić do przekształcania się regionów w platformy budowania własnych karier i deleguje na stanowiska kierownicze przedstawicieli elit federalnych niezwiązanych z regionami. Jednocześnie szczególne znaczenie przywiązuje się do ich postaw, przejawiających się członkostwem lub sympatią do rządzącej partii Jedna Rosja.Исследование процесса создания, становления и развития современной модели российского федерализма обязательно приводит к необходимости анализа института губернатора, являющегося одной из ключевых элементов российской государственности. В течение всего постсоветского периода в системе российского федерализма идет борьба двух тенденций: централизации и децентрализации, в настоящее время доминирует первая. Роль губернатора (главы региона) является ключевой и определяющей во взаимодействии федеральной и региональных властных элит. Спецификой российской модели федерализма является его асимметричность, обусловленная этнической субъектностью. Однако формально главы субъектов РФ имеют равные права и одинаковый круг полномочий. В действительности это не так, но причины этого чисто субъктивны. В каждом субъекте сложилась региональная элита, ориентированная и связанная с правящим классом страны, но не консолидированная внутри мегарегионов. Россия, как реально асимметричная федерация вынуждена уделять большое внимание борьбе с сепаратизмом. В процессе сложных и трудных поисков,руководство страны выработаломодель эффективного федерализма – императивного, при формировании которого был учтен советский опыт. Основным принципом этой модели является соответствие главы региона статусу федерального чиновника, но не представителя, а тем более лидера региональной элиты. Реализация этого принципа весьма трудна, так как находится в противоречии с институтом прямых выборов губернаторов. Однако президент В. В. Путин, владея правом отстранения главы субъекта, строго следит за тем, чтобы они не проводили антигосударственную политику, не имели криминального прошлого и не совершали должностных преступлений. В целях обеспечения эффективного функционирования данной модели, Центр старается не допускать превращения регионов в площадки карьерного роста и делегирует на должности глав субъектов представителей федеральных элит, не связанных с возглавляемыми регионами. При этом особое значение придается его партийности – членство или сочувствие правящей „Единой России”
Wartość dodana współpracy transgranicznej dla regionów przygranicznych Gruzji i Azerbejdżanu
No full textThe European context of cooperation across borders demonstrates how it engages all stakeholders from a variety of territorial levels in an intensive, collaborative dialog. This approach makes bordering regions more resilient to current and predictable threats, and is largely focused on the practical problem-solving of local needs. Regardless of the (non)material benefits the European cross-border perspective provides, the situation remains very different in the Azerbaijan-Georgia cross-border reality, where the traditional understanding of borders continues to prevail. A field inquiry has shown that territorial local communities have not had a homogenous attitude towards the borderline and their neighbors, and that local municipalities lack the power and credibility to deal with local challenges autonomously. Unlike the European CBC, this cross-border context does not include the elements of bottom-up cross-border planning and locally institutionalized forms of collaboration.Europejski kontekst współpracy transgranicznej pokazuje, że angażuje ona wszystkich interesariuszy z różnych poziomów terytorialnych w intensywny dialog oparty na współpracy. Podejście to sprawia, że sąsiadujące regiony są bardziej odporne zarówno na istniejące, jak i przewidywalne zagrożenia i jest w dużej mierze skoncentrowane na praktycznym rozwiązywaniu problemów związanych z potrzebami lokalnymi. Niezależnie od (nie)materialnych korzyści, jakie zapewnia europejska perspektywa transgraniczna, rzeczywistość transgraniczna Azerbejdżanu i Gruzji, gdzie nadal dominuje tradycyjne rozumienie granic, jest bardzo odmienna. Badanie terenowe wykazało, że lokalne społeczności terytorialne nie mają jednolitego stosunku do pogranicza i swoich sąsiadów, a samorządom brakuje władzy i wiarygodności, aby samodzielnie radzić sobie z lokalnymi wyzwaniami. W przeciwieństwie do europejskiej współpracy transgranicznej, ten kontekst nie obejmuje elementów oddolnego planowania transgranicznego i lokalnie zinstytucjonalizowanych form współpracy
Między reformami a zmianą systemową w ZSRR/FR
Get PDFThe author of the article puts forward a thesis that the economic, social and political conditions at the time of perestroika and, then, in the first period of the Russian Federation were not conducive to the emergence of democracy. In the author’s opinion, this state of affairs is due to poorly carried out economic reforms, weaknesses of systemic institutions, and the lack of consensus among the elites. High levels of public inertia turned out to be essential as well, especially after the failed perestroika reforms and the collapse of the state. The international environment initially supported Gorbachev’s perestroika, albeit mainly verbally. However, after Yeltsin and his team violated democratic standards, this support was ineffective in promoting democratization processes in Russia.W artykule autorka stawia tezę, że w latach pieriestrojki, a następnie pierwszego etapu istnienia Federacji Rosyjskiej, nie zaistniały warunki gospodarcze, społeczne i polityczne dla budowy demokracji. Przyczyny tego stanu rzeczy autorka upatruje w źle przeprowadzonych reformach ekonomicznych, słabości instytucji systemowych, braku konsensusu elit. Istotny, okazał się wysoki poziom inercji społeczeństwa, zwłaszcza po nieudanych reformach pieriestrojki i rozpadzie państwa. Otoczenie międzynarodowe początkowo wspierało, głównie deklaratywnie pieriestrojkę Gorbaczowa, jednakże w wyniku naruszania standardów demokracji przez Jelcyna i jego ekipę, nie sprzyjało w sposób efektywny, procesom demokratyzacyjnym w tym państwie
Государство и медиа в контексте глобализации коммуникационной системы
Get PDFThe article examines the forming of the modern communications system in relation to the development of new technologies and discusses the role of the media in the progressing consolidation of society’s openness and transparency of public administration. In particular, the questions of using the internet in Ukrainian, European and global public administration are discussed in the article. The need to use new media in the process of informing the public about the government and the state activity is emphasized.W artykule rozpatrywane jest kształtowanie współczesnego systemu komunikacji, uwarunkowane rozwojem nowych technologii, a także rola mass mediów w dalszym umocnieniu otwartości społeczeństwa i przejrzystości zarządzania przez państwo. W szczególności analizowane jest wykorzystanie Internetu w ukraińskim, europejskim i światowym systemie zarządzania państwowego. Podkreśla się konieczność wykorzystywania nowych mediów w procesie informowania społeczeństwa o rządzie i działalności.Статья рассматривает формирование современной коммуникационной системы, обусловленное развитием новых технологий, а также роль СМИ в дальнейшем укреплении открытости общества и прозрачности государственного управления. В частности, обсуждается использование Интернета в украинской, европейской и мировой системах государственного управления. Подчеркивается необходимость использования новых медиа в процессе информирования общественности о правительстве и государственной деятельности