Środkowoeuropejskie Studia Polityczne
Not a member yet
932 research outputs found
Sort by
Stosunek słowackich liderów ruchów populistycznych wobec mediów alternatywnych na Facebooku
No full textThis study explored the personal-ideological affiliation of selected populist leaders to alternative media based on their permanent “liking” on Facebook. It was found that the assumption that populist leaders “like” (both figuratively and literally) alternative media is incorrect. Boris Kollár, Speaker of the Parliament and one of the most active politicians on Facebook, did not use the button “like” at all, while Igor Matovič, then the Prime Minister of Slovakia, selected and “liked” some pages, but he preferred quality mainstream liberal news media. The electoral system’s specifics may help explain why populist politicians play a key role in their movements and why social media are so helpful for them in this process.W ramach badania przeprowadzono analizę osobisto-ideologiczną przynależności ideowej wybranych populistycznych przywódców do alternatywnych mediów w oparciu o ich trwałe „polubienia” treści na Facebooku. Stwierdzono, że założenie, iż populistyczni przywódcy „lubią” (zarówno w przenośni, jak i dosłownie) alternatywne media, jest błędne. Boris Kollár, przewodniczący parlamentu i jeden z najaktywniejszych polityków na Facebooku, w ogóle nie używał przycisku „lubię to”, podczas gdy Igor Matovič, ówczesny premier Słowacji, wybrał i „polubił” niektóre strony, ale preferował wysokiej jakości liberalne media informacyjne głównego nurtu. Specyfika systemu wyborczego może pomóc wyjaśnić, dlaczego populistyczni politycy odgrywają kluczową rolę w reprezentowanych przez siebie ruchach i dlaczego media społecznościowe są dla nich tak pomocne w tym procesie
Teoria, metodologia i kontekst czterech studiów przypadku
No full textThis article presents a common introduction to the four case studies published in this volume. It explains some broader aspects of the methodology used in the four-country case studies and the underlying theory. It is based on the belief that research should be contextualised and founded on in-depth theoretical and empirical knowledge. This contribution explains the methodology used, the sample selection criteria, and the conceptualisation of the alternative media and justifies the focus of research and its importance, especially from a long-term perspective. Furthermore, the study puts the country case studies within a broader comparative international and political communication context, particularly social media. Moreover, there is an explanation of the importance and use of the “like” button on Facebook.Artykuł przedstawia wprowadzenie do czterech studiów przypadku opublikowanych w tym tomie. Wyjaśnia szersze aspekty metodologii stosowanej w studiach przypadków czterech państw i leżącej u ich podstaw teorii. Opiera się na przekonaniu, że badania powinny być kontekstualizowane i oparte na dogłębnej wiedzy teoretycznej i empirycznej. Niniejszy wkład wyjaśnia zastosowaną metodologię, kryteria doboru próby oraz konceptualizację alternatywnych mediów oraz uzasadnia ukierunkowanie badań i ich znaczenie, zwłaszcza w perspektywie długoterminowej. Ponadto badanie umieszcza studia przypadków wybranych państw w szerszym porównawczym kontekście komunikacji międzynarodowej i politycznej, w szczególności w mediach społecznościowych. Ponadto wyjaśnia znaczenia i użycia przycisku „Lubię to” na Facebooku
Dyskurs na temat cyberbezpieczeństwa w polityce państw Grupy Wyszehradzkiej 2011–2022
No full textThe Visegrad Group (V4) is one of the most intriguing examples of cooperation among countries in Central Europe. It unites the Czech Republic, Hungary, Poland and Slovakia. Together, these countries form a useful framework which facilitates policy coordination at the regional level. They also implement EU agendas by creating networks of cooperation with neighbouring countries. These networks are based on the countries’ mutual security geography and a common strategic culture. When, in 2014, the most important political goals were achieved, there emerged a need to set a new direction for cooperation. It turned out that many issues in the field of public policy, such as transport infrastructure, natural environment, tourism, migration, culture or education, can be effectively implemented at the V4 level. Moreover, cooperation in a common cybersecurity policy is now a chance for deeper cooperation between the four countries. However, changes in the use and dissemination of cybertechnology in the public space began to gather momentum only in the first decade of the 21st century. Thus, the process of cyberrevolution was a harbinger of changes in state management. This study analyses the cybersecurity policy of the Visegrad Group countries from 2011–2022 from both military and non-military aspects.Grupa Wyszehradzka (V4) jest jednym z najbardziej intrygujących przykładów współpracy państw w Europie Środkowej. Skupia ona Czechy, Węgry, Polskę i Słowację. Państwa te tworzą razem użyteczne ramy, które ułatwiają koordynację polityki na poziomie regionalnym. Wdrażają one również programy UE poprzez tworzenie sieci współpracy z państwami sąsiadującymi. Sieci te opierają się na wzajemnej geografii bezpieczeństwa i wspólnej kulturze strategicznej. Gdy w 2014 roku najważniejsze cele polityczne zostały osiągnięte, pojawiła się potrzeba wyznaczenia nowego kierunku wzajemnej współpracy. Okazało się, że wiele kwestii z zakresu polityki publicznej, takich jak infrastruktura transportowa, środowisko naturalne, turystyka, migracje, kultura czy edukacja, mogą być skutecznie realizowane na poziomie V4. Ponadto współpraca w dziedzinie wspólnej polityki bezpieczeństwa cybernetycznego jest obecnie szansą na pogłębienie współpracy między czterema krajami. Jednak zmiany w wykorzystaniu i rozpowszechnianiu cybertechnologii w przestrzeni publicznej zaczęły nabierać tempa dopiero w pierwszej dekadzie XXI wieku. Tym samym proces cyberrewolucji był zwiastunem zmian w zarządzaniu państwem. Niniejsze opracowanie zawiera analizę polityki cyberbezpieczeństwa państw Grupy Wyszehradzkiej w latach 2011–2022 zarówno w aspekcie militarnym, jak i pozamilitarnym
Państwa nieuznawane w badaniach analityczno-prognostycznych rynku paliwowo-energetycznego Południowego Kaukazu. Zaopatrzenie energetyczne Osetii Pd. i Abchazji vs. Republiki Górskiego Karabachu
Get PDFThe Southern Caucasus and its economic research entails difficulties due to the political uniqueness of the region. Armed conflicts between Armenia and Azerbaijan and limited relations with the external environment of Armenia–Turkey and Georgia–Russia do not favor trade and transparency of concluded transactions. The existence of the so-called unrecognized countries poses a challenge to scientific research. It is impossible to determine precisely the amount of fuel consumption or electricity consumption, because they are not supplied by the countries within which they are located. Their legal affiliation does not allow them to be omitted in all types of sets, which affects the final results of analytical and prognostic research in the field of energy, which depend on the quality of data and economic development forecasts accuracy. The examples of Abkhazia, South Ossetia, and the Republic of Nagorno- Karabakh are proof of this. The combination of these two cases makes it possible to highlight the differences between them, which result from a different approach to the issue of meeting the energy needs of the local population by their home countries.Kaukaz Południowy i badania nad jego gospodarką niosą za sobą trudności wynikające ze specyfiki politycznej tego regionu. Konflikt zbrojny między Armenią i Azerbejdżanem, ograniczone relacje z otoczeniem zewnętrznym – Armenia–Turcja, Gruzja–Rosja; nie sprzyjają wymianie handlowej i transparentności zawieranych transakcji. Wyzwanie dla poszukiwań naukowych stanowi istnienie tzw. państw nieuznawanych. Nie sposób określić precyzyjnie wielkości konsumpcji paliwowej czy zużycia energii elektrycznej, gdyż nie są zaopatrywane energetycznie przez państwa, w których granicach de jure są położone. Ich legalna przynależność nie pozwala by były pomijane we wszelkiego typu zestawach, co rzutuje na wyniki końcowe poszukiwań analityczno-prognostycznych w obszarze energetyki, które są zależne od jakości przekazywanych danych oraz trafności prognoz rozwoju gospodarczego. Omawiane przykłady Abchazji i Osetii Pd. oraz Republiki Górskiego Karabachu są tego dowodem. Zestawienie tych dwóch przypadków pozwala wyeksponować różnice między nimi
Schyłek demokracji liberalnej w Europie
No full textThis article aims to present an evolution of the liberal model of world politics along with the potential consequences of this change at the level of the European integration project, taking into account the tools of the school of law and economics. The work elucidates basic elements of the idea of liberal democracy, both in internal (legal and economic system) and external dimensions (attitude to supranational organisations). The liberal order described in the text is confronted with critical statements delivered by creators of the concept of illiberal democracy, according to whom crisis of the paradigm of law and international economy can be currently observed. The recession of the liberal model of global politics is manifested in the tendency to modify the constitutional framework of particular countries and the decomposition of integration processes that have been anchoring liberal order in a united Europe so far. According to the author, the above phenomenon may initiate a split in the Western world, leading to the breakdown of its political unity and the beginning of the era of uncertainty, as a prelude to the emergence of a new order on the Old Continent, the framework of which is not yet known.Celem tego artykułu jest przedstawienie ewolucji liberalnego modelu polityki światowej wraz z potencjalnymi następstwami prezentowanej zmiany na płaszczyźnie projektu integracji europejskiej, z uwzględnieniem narzędzi ekonomicznej analizy prawa. W pracy ukazano zasadnicze elementy idei demokracji liberalnej, zarówno w aspekcie wewnętrznym (ustrój prawno-gospodarczy), jak i w wymiarze międzynarodowym (stosunek do organizacji supranarodowych). Opisany w tekście ład liberalny został skonfrontowany z krytycznymi wypowiedziami twórców koncepcji demokracji nieliberalnej, zdaniem których aktualnie można zaobserwować kryzys ww. paradygmatu prawa i gospodarki międzynarodowej. Dekoniunktura liberalnego modelu polityki globalnej przejawia się w tendencji do metamorfozy form ustrojowych niektórych państw, a także dekompozycji procesów integracyjnych, które dotychczas zakotwiczały liberalny porządek zjednoczonej Europy. Zda niem autora, powyższe zjawisko może zainicjować rozłam w świecie Zachodu, prowadząc do osłabienia jego politycznej jedności i zapoczątkowania ery niepewności, jako preludium do powstania nowego ładu na Starym Kontynencie, którego ramy nie są jeszcze znane
Humanitaryzm i jego alternatywne modele w kryzysach migracyjnych: przykład Polski
No full textThe research objective of this paper is to verify the hypothesis that migration and asylum policies of the EU Member States have led to the formation of alternative humanitarian models. The examples used for the purposes of this study were the aid practices used during the migration crises in Poland in 2021–2022. As part of this verification, the literature on humanitarianism was reviewed, including its various forms in the context of contemporary migration crises. Then, using the categories of experimental, subversive, everyday, and selective humanitarianism, the relief activities of civil society were analyzed.Celem badawczym niniejszego tekstu jest weryfikacja hipotezy stanowiącej, iż polityka migracyjna i azylowa państw członkowskich Unii Europejskiej doprowadziła do utworzenia alternatywnych modeli humanitarnych. Przykładem wykorzystanym na potrzeby tego opracowania stały się praktyki pomocowe stosowane podczas kryzysów migracyjnych w Polsce w latach 2021–2022. W ramach powyższej weryfikacji dokonany został przegląd literatury dotyczącej humanitaryzmu, a w szczególności jego rożnych form w kontekście współczesnych kryzysów migracyjnych. Następnie, posługując się kategoriami eksperymentalnego, wywrotowego, codziennego i selektywnego humanitaryzmu poddano analizie działalność pomocową społeczeństwa obywatelskiego
E-gov w Ukrainie – zarys problemu
Get PDFUkraine, as a post-Soviet state, especially since the rather unsuccessful Orange Revolution of 2005, has faced the need to build a modern state with modern administration. This article aims to present the evolution of e-government and e-governance in Ukraine with reference to the definitions of these terms. The most important government documents were analyzed and three stages of building e-gov in Ukraine were distinguished. In the initial period, Ukraine only digitized its administration. However, the main obstacle to success was the low number of Internet users. In the following years – also thanks to money and ideas from more experienced countries – the policy of digitalization of administration evolved towards e-governance and e-democracy. The process accelerated when Ukraine articulated its aspirations for integration with the European Union.Ukraina, jako dawne państwo posowieckie, szczególnie od czasu nieudanej pomarańczowej rewolucji 2005 roku, stanęła przed koniecznością budowania nowoczesnego państwa, w tym nowoczesnej administracji. Niniejszy artykuł ma na celu przedstawienie rozwoju e-government i e-governance w Ukrainie. Odniesiono się do światowych oraz polskich definicji powyższych pojęć. Przeanalizowano najważniejsze dokumenty rządowe i wyróżniono trzy etapy budowania e-gov w Ukrainie. W początkowym okresie Ukraina jedynie cyfryzowała swoją administrację. Jednak główną przeszkodą w osiągnięciu sukcesu była niska liczba użytkowników internetu. W kolejnych latach – także dzięki pieniądzom i pomysłom pochodzącym z bardziej doświadczonych państw – polityka cyfryzacji administracji ewoluowała w kierunku e-governance i e-demokracji. Przyspieszenie nastąpiło wraz z wyraźnym wyartykułowaniem dążeń integracyjnych z Unią Europejską
Post-komunistyczny i polityczny rozwój instytucjonalny w Rumunii
No full textThe political development of Romania started after the death of Nicole Ceausescu in 1989. The article describes and analyses institutional and behavioural dynamics of the political processes that have occurred in Romania since 1989. This article focuses on the constitutional framework of governing institutions. This paper tries to explore the understanding of theoretical approaches to political and institutional development in the country. It examines the evolution of legislative, executive, and judiciary bodies. These are the three pillars of democracy. The article discusses how political parties participating in elections, form a government and will look at the stability of the institutions. This article examines institutional foundations of the coalition government in the 1990–2020 post-communist democracy period in Romania. The article starts with the institutional framework premise that electoral systems and constitutional provisions on the division of powers, structure, and the relationship between parliament and the president determines the point at which political power can be dispersed or concentrated in the political system.Przemiany polityczne w Rumunii zapoczątkowane w 1989 roku, po śmierci Nicole Ceausescu. Artykuł opisuje i analizuje dynamikę zmian instytucjonalnych i zachowań w procesach politycznych zachodzących w Rumunii po 1989 r. Artykuł koncentruje się na ramach konstytucyjnych najważniejszych instytucji. Autor analizuje rozumienie podejść teoretycznych do zmian politycznych i instytucjonalnych w kraju, a także ewolucję organów ustawodawczych, wykonawczych i sądownictwa – trzech filarów demokracji. Artykuł prezentuje jak partie polityczne uczestniczące w wyborach tworzą rząd i omawia stabilność instytucji. Artykuł analizuje podstawy instytucjonalne koalicji rządowej w latach 1990–2020 w okresie post-komunistycznej demokracji w Rumunii. Artykuł zaczyna się od przedstawienia założenia ram instytucjonalnych, iż systemy wyborcze oraz zapisy konstytucji dotyczące podziału władzy, struktury i relacji pomiędzy parlamentem a prezydentem determinują punkt rozproszenia lub koncentracji władzy w systemie politycznym
Stosunek Polaków do uchodźców w kontekście wojny w Ukrainie
Get PDFEscalation of the war in Ukraine in February 2022 caused a migration of refugees, the scale of which was the largest in Europe since the end of World War II. The biggest number of refugees crossed the border with Poland and received huge, spontaneous, and comprehensive support and assistance from Poles. It is remarkable that this reaction was fundamentally different from the previous declarations of Poles about accepting immigrants and granting them refugee status. The article aims to indicate the factors which influenced the attitudes of Poles towards refugees from Ukraine and forms of support provided to them. The adopted research hypothesis assumes that the attitude of Poles to receiving refugees from Ukraine was influenced by: making the threat to Poland’s security more realistic as a result of the escalation of the conflict in Ukraine to a full-scale war; positive perception of refugees from Ukraine as people in need of support and culturally close, whose presence does not threaten the safety of Polish society. In order to verify the hypothesis, the following research methods were used: descriptive method, stagnant data analysis, comparative method, and statistical method.Eskalacja wojny w Ukrainie w lutym 2022 r. spowodowała migrację uchodźców, której skala w Europie była największa od zakończenia II wojny światowej. Największa liczba uchodźców przekroczyła granicę z Polską i spotkała się z ogromnym, spontanicznym oraz wszechstronnym wsparciem i pomocą Polaków. Znamienne jest, że reakcja ta zasadniczo różniła się od dotychczasowych deklaracji Polaków w zakresie przyjmowania imigrantów i udzielania im statusu uchodźcy. Celem artykułu jest wskazanie czynników, które wpłynęły na stosunek Polaków do uchodźców z Ukrainy oraz form udzielanego im wsparcia. Przyjęta hipoteza badawcza zakłada, że na stosunek Polaków do przyjmowania uchodźców z Ukrainy wpłynęły: urealnienie zagrożenia bezpieczeństwa Polski w wyniku eskalacji konfliktu w Ukrainie do pełnowymiarowej wojny; pozytywne postrzeganie uchodźców z Ukrainy jako osób potrzebujących wsparcia, bliskich kulturowo, których obecność nie zagraża bezpieczeństwu społeczeństwa. W celu zweryfikowania postawionej hipotezy zastosowano następujące metody badawcze: opisową, analizę danych zastanych, porównawczą oraz statystyczną
Gospodarcze konsekwencje realizacji Umowy Stowarzyszeniowej UE-Ukraina
No full textThe article focuses on the features of the EU-Ukraine Association Agreement and the economic consequences of its implementation for Ukraine. The impact on foreign trade, export–import component of trade with the EU, problems and prospects for introducing European standards in Ukraine are determined. The study hypothesises that the EU-Ukraine Association Agreement has worsened the already weak economic situation in Ukraine and led to a reorientation of Ukraine’s foreign trade with a simultaneous loss of markets to which Ukraine exported high value-added products and their replacement for EU markets where only raw materials are exported. It also led to a loss of more than a quarter of its own industrial production and the gradual transformation of Ukraine into a raw material appendage of Europe.Artykuł koncentruje się na cechach Umowy Stowarzyszeniowej UE-Ukraina i gospodarczych konsekwencjach jej wdrożenia dla Ukrainy. W ramach badania określono jej wpływ na handel zagraniczny, komponent eksportowo-importowy handlu z UE, a także problemy i perspektywy wprowadzenia norm europejskich na Ukrainie. W opracowaniu postawiono hipotezę, że Umowa Stowarzyszeniowa UE-Ukraina pogorszyła i tak już słabą sytuację gospodarczą na Ukrainie i doprowadziła do reorientacji handlu zagranicznego Ukrainy przy jednoczesnej utracie rynków, na które Ukraina eksportowała produkty o wysokiej wartości dodanej i zastąpieniu ich rynkami UE, na których eksportowane są tylko surowce. Doprowadziło to również do utraty ponad jednej czwartej własnej produkcji przemysłowej i stopniowego przekształcania Ukrainy w kraj surowcowy stanowiący przybudówkę Europy