Studia Ukrainica Posnaniensia
Not a member yet
456 research outputs found
Sort by
Сон у пляшці Кляйна: поезія Ігоря Муратова "У сні"
Full text linkLiteratura charkowska połowy XX wieku, po przeniesieniu stolicy do Kijowa, przez długi czas pozostawała mało znana ogółowi społeczeństwa; tendencja ta utrzymuje się do dziś. Jednak tradycję Czerwonego Renesansu godnie kontynuowała cała konstelacja niezwykle utalentowanych artystów – Wasyl Mysyk, Ihor Muratow, Wasyl Borowy, Iwan Wyrhan, Robert Tretiakow. W artykule podjęto analizy jednego w wierszy Ihora Muratowa (We śnie), wybitnego poety, prozaika i dramaturga XX wieku. Badacze proponują mikroanalizę tego wiersza, w toku której odkrywano podteksty i dokonywano odczytania ukrytych znaczeń zawartych w jego treści. Liryczna kompozycja odwraca typowy sen o ucieczce: to, co normalnie byłoby wizją wolności, staje się koszmarem zniewolenia. Sen przedstawiony zostaje jako analogia pobytu dziecka w łonie matki. W procesie interpretacji wiersza ujawnia się podobieństwo struktury semantycznej tego tekstu do samoprzecięć butelki Kleina, a także inne nieoczekiwane konteksty i aluzje. Stwierdzono, że w szczególności liryk We śnie i w ogóle twórczość Muratowa jest zjawiskiem niezwykłym w literaturze ukraińskiej okresu sowieckiego i potrzebuje dalszych badańХарківcька література середини ХХ ст., після перенесення столиці до Києва, тривалий час лишалася маловідомою широкому загалу; така тенденція зберігається навіть сьогодні. Проте традиції Червоного Ренесансу були гідно продовжені цілою плеядою високообдарованих митців – Василем Мисиком, Ігорем Муратовим, Василем Боровим, Іваном Вирганом, Робертом. Третьяковим та іншими. У статті запропоновано аналіз одного з ліричних віршів Ігоря Муратова (У сні), яскравого лірика, прозаїка і драматурга ХХ століття. Дослідники вважають за продуктивний мікроаналіз поезії, що відкриває підтексти і дає змогу відчитати приховані сенси. Лірична композиція становить варіант типової мрії про політ – те, що зазвичай є баченням свободи, стає кошмаром несвободи. Сон зображений як аналог перебування дитини в утробі матері. У ході інтерпретації виявляється подібність семантичної структури вірша до самоперетинів пляшки Кляйна, а також інші несподівані контексти і алюзії. Зроблено висновок, що твір У сні зокрема й творчість Муратова загалом є небуденним явищем в українській літературі та потребує подальшого вдумливого дослідження
„Хвильовiзм” Миколи Хвильового: літературна школа чи ідеологічне „збочення”?
Full text linkThe works of Mykola Khvylovyi – one of the most recognizable writers of the 1920s – has many blank spots, which is why it is still the subject of scientific research in literary studies, political science and history. There is no doubt that the ideas of this Ukrainian writer significantly influenced not only the course of Ukrainian literary discussion but also the shape of contemporary Ukrainian literature. The aim of this article is to attempt to examine the phenomenon known as “khvylovism” and to prove that it is a phenomenon artificially created by the ideologists of the communist party in the 1920s. The author pays particular attention to the fact that “khvylovism” cannot be treated as a system of the writer’s political views but as a concept for the development of independent Ukrainian literature.The works of Mykola Khvylovyi – one of the most recognizable writers of the 1920s – has many blank spots, which is why it is still the subject of scientific research in literary studies, political science and history. There is no doubt that the ideas of this Ukrainian writer significantly influenced not only the course of Ukrainian literary discussion but also the shape of contemporary Ukrainian literature. The aim of this article is to attempt to examine the phenomenon known as “khvylovism” and to prove that it is a phenomenon artificially created by the ideologists of the communist party in the 1920s. The author pays particular attention to the fact that “khvylovism” cannot be treated as a system of the writer’s political views but as a concept for the development of independent Ukrainian literatureТворчість Миколи Хвильового – одного з найвідоміших письменників 1920-х років – має багато білих плям, тому й досі є предметом наукових досліджень як у літературознавстві, так і в політології чи історії. Безперечно, ідеї цього харківського творця суттєво вплинули не лише на хід української літературної дискусії, а й на формування сучасної української літератури. Метою цієї статтіє спроба дослідити явище, відоме як “хвильовізм”, і довести, що воно штучно створене ідеологами комуністичної партії 1920-х рр. Автор звертає особливу увагу на те, що “хвильовізм” не можна трактувати як систему політичних поглядів письменника, а як концепцію розвитку незалежної української літератури
Номінативно-акcіологійна парадигма денотата „воєнні дії в Україні: 2022–2023”
Full text linkThe author of the article provides the systemic analysis of the nominative-axiological paradigm of the denotation “War in Ukraine: 2022–2023”, which components include bi- and polynomial specific names of the generic name war. The study is based on the philosophic and linguistic theories of the conceptual worldview, mental and lingual essence of the language, its objective and subjective nature. Official and unofficial names of the event were observed in Internet texts, consecutively and vividly reflecting the evolution of the collective war experience of the Ukrainians and the world community. They are combined into nine sub-models. The classification criterion for these sub-models is the type of semantic reference of near-substantive specifiers with their functional core formed by identificatory markers “who → identical addresser Russia”, “Where / where to → identical space Ukraine”, “When → identical time 2022”. Using semasiological analysis, the semantic structure of each sub-model has been improved, the constitutive properties of the extenders of the lexeme war have been ascertained, and their axiological potential has been shown. The paper offers sociolinguistic commentary justifying the appropriateness/inappropriateness of specific names. It provides an idea of a potential common nomination of the described choronym as a headline for future encyclopedic and lexicographic entries (Russian-Ukrainian War 2022 –?).Artykuł poświęcony jest systematycznej analizie nominatywnego i aksjologicznego paradygmatu denotacji „działania wojenne w Ukrainie: 2022–2023”, której składnikami są dwu- i wieloczłonowe nazwy gatunkowe rodzajowej nazwy ‘wojna’. Badanie opiera się na filozoficzno-lingwistycznej teorii o pojęciowym i językowym obrazie świata, mentalnej i językowej istocie języka, jego obiektywnym i subiektywnym kształcie. Oficjalne i nieoficjalne nazwy badanego wydarzenia obserwowano w tekstach internetowych, które konsekwentnie i dokładnie odzwierciedlają ewolucję współczesnego zbiorowego doświadczenia wojennego Ukraińców i społeczności światowej i są łączone w 9 podmodeli. Jako kryterium ich klasyfikacji wybrano rodzaj referencji semantycznej specyfikatorów przydawkowych, których rdzeń funkcjonalny ukształtowały środki identyfikujące „kto → identyczny nadawca Rosja”, „gdzie/dokąd → identyczna przestrzeń Ukraina”, „kiedy → identyczny czas 2022”. Za pomocą analizy semazjologicznej scharakteryzowano strukturę semantyczną każdego podmodelu, wyjaśniono konstytutywne właściwości rozpowszechniania słowa ‘wojna’ oraz ujawniono ich potencjał aksjologiczny. Zaproponowano także komentarze socjolingwistyczne uzasadniające stosowność/niestosowność określonej nazwy. Wyrażono przypuszczenie dotyczące potencjalnej nominacji uniwersalnej opisywanego choronimu jako tytułu przyszłych haseł encyklopedycznych i leksykograficznych (wojna rosyjsko-ukraińska 2022–?).The author of the article provides the systemic analysis of the nominative-axiological paradigm of the denotation “War in Ukraine: 2022–2023”, which components include bi- and polynomial specific names of the generic name war. The study is based on the philosophic and linguistic theories of the conceptual worldview, mental and lingual essence of the language, its objective and subjective nature. Official and unofficial names of the event were observed in Internet texts, consecutively and vividly reflecting the evolution of the collective war experience of the Ukrainians and the world community. They are combined into nine sub-models. The classification criterion for these sub-models is the type of semantic reference of near-substantive specifiers with their functional core formed by identificatory markers “who → identical addresser Russia”, “Where / where to → identical space Ukraine”, “When → identical time 2022”. Using semasiological analysis, the semantic structure of each sub-model has been improved, the constitutive properties of the extenders of the lexeme war have been ascertained, and their axiological potential has been shown. The paper offers sociolinguistic commentary justifying the appropriateness/inappropriateness of specific names. It provides an idea of a potential common nomination of the described choronym as a headline for future encyclopedic and lexicographic entries (Russian-Ukrainian War 2022 –?)
Образ ангела в аматорських поезіях Майдану
Full text linkThe author of the article researches one of the common images in the poetry of the Revolution of Dignity – the image of an angel. It repeatedly appears in poems by amateur writers. In addition to the sacred content, this image in poetry also has other features, as a result of which its multifaceted nature is revealed. The image of an angel formed in the minds of Ukrainians acquired other connotations and nuances during the Revolution of Dignity. This study singles out several images that are repeated in amateur poetry: the protective angel, the guardian angel, Archangel Michael, and the angel of death. Another feature of this image is that in Maidan poetry, he is not always a heavenly creature, but often the embodiment of a dead protester. This article analyzes a number of poems by amateur poets and presents the specificities of each of them as confirmation that amateur Maidan poetry deserves a special place in Ukrainian literature.Artykuł dotyczy jednego z najczęściej pojawiających się w tekstach Majdanu obrazu, mianowicie obrazu anioła. Jest on wielokrotnie przywoływany w wierszach poetów amatorów. Oprócz treści sakralnych ten obraz zawiera również inne cechy, co ujawnia jego wieloaspektowość. Ukształtowany w umysłach Ukraińców obraz w okresie Rewolucji Godności przybiera nowe konotacje i niuanse. W badaniu wytypowano kilka charakterystycznych form zauważalnych w poezji amatorskiej: anioł obrońca, anioł stróż, archanioł Michał i anioł śmierci. W wierszach Majdanu nie zawsze ten symboliczny obraz pokazany jest jako istota niebiańska, często okazuje się ucieleśnieniem doświadczeń protestującego, zwłaszcza tragicznej śmierci w imię wolności i narodu. W artykule zostały przeanalizowane liczne wiersze poetów amatorów, co pozwala na wyeksponowanie specyfiki każdego z nich. Autorka dochodzi do wniosku, że amatorska poezja Majdanu zasługuje na szczególne miejsce we współczesnej literaturze ukraińskiej.The author of the article researches one of the common images in the poetry of the Revolution of Dignity – the image of an angel. It repeatedly appears in poems by amateur writers. In addition to the sacred content, this image in poetry also has other features, as a result of which its multifaceted nature is revealed. The image of an angel formed in the minds of Ukrainians acquired other connotations and nuances during the Revolution of Dignity. This study singles out several images that are repeated in amateur poetry: the protective angel, the guardian angel, Archangel Michael, and the angel of death. Another feature of this image is that in Maidan poetry, he is not always a heavenly creature, but often the embodiment of a dead protester. This article analyzes a number of poems by amateur poets and presents the specificities of each of them as confirmation that amateur Maidan poetry deserves a special place in Ukrainian literature
Традиційна семантика кольорів та її творча модифікація в повісті Григора Тютюнника "Климко"
Full text linkThe article presents a general description of colors in the novella Klymko by the famous Ukrainian writer Hryhir Tyutyunnyk and the symbolic content of their semantics. The idea of the article arose from the lack of any research into the features of lexemes used to denote colors in the writer’s works. The article conducts a quantitative and qualitative analysis of colors in Hryhir Tyu- tyunnyk’s novella Klymko. The author also tries to characterize the colors from the point of view of parts of speech. In particular, it is established that colors are represented by different parts of speech: adjectives, verbs and verb forms, adverbs and nouns. Adjectives are the most common among color names, while verbs and verb forms are used less often. There are also isolated cases of adverbs and nouns being used to describe some colors. Special attention is paid to the semantic features of complex color lexemes and the stylistic use of colors in Klymko. It is established that colors help to convey the writer’s worldview, and express the thoughts, views and feelings of the characters of the work. The article is based on linguistic and cultural studies.W artykule przedstawiono ogólny opis semantyki barw z elementami treści symbolicznych na przykładach dzieł artystycznych. Pod tym względem poddano badaniu powieść Hryhora Tiutiunnyka Klimko. Badania lingwistyczne są uwarunkowane brakiem dokładnego opracowania poświęconego osobliwościom użycia leksemów barwnych w utworach Hryhora Tiutiunnyka. W artykule przeprowadzona zostaje ilościowa i jakościowa analiza kolorów w powieści Hryhora Tiutiunnyka Klimko. W szczególności ustala się, że barwy są reprezentowane przez różne części mowy: przymiotniki, czasowniki i formy czasownikowe, przysłówki i rzeczowniki. Wśród nazw kolorów najczęściej występują przymiotniki, rzadziej używane są czasowniki i formy czasownikowe, występują pojedyncze przypadki użycia przysłówków i rzeczowników w odniesieniu do koloru. Szczególną uwagę zwrócono na cechy semantyczne złożonych leksemów oznaczających barwy oraz na stylistyczne ich aspekty w powieści Klimko. Ustalono, że leksemy barwne służą do przekazania elementów światopoglądu autora, sądów, poglądów i uczuć bohaterów Hryhora Tiutiunnyka. Artykuł powstał na podstawie badań językoznawczych i kulturoznawczych
Лінгвонаратологія в Україні: сучасний стан і перспективи
Full text linkThe article deals with the problem of defining the principal ways of developing a new trend in Ukrainian humanities research – linguistic narratology, which arises as an important philological discipline of a synthetic nature. The article analyses the dominant functional-communicative, anthropocentric and pragmacentric tendencies of modern linguistics. It has been established that Ukrainian linguistic narratology comprises traditional narratological approaches and linguistic, literary, semiotic, cognitive, psychological, sociological and ethnological aspects. The mode of narration in various functional styles and genres is actively studied in terms of the orientation to the communicative and semantic-pragmatic nature of narration, as well as its role in modern society. The main research directions in linguistic narratology studies are: the development of general theoretical problems of narrative structures, linguo-semiotic aspects of structuring the plot and discourse of narratives of different genres and functional styles, specifying the typology of narrators, revealing the depth of the fictionality of artistic narrations, along with other aims.Artykuł poświęcony jest kwestii określenia głównych kierunków rozwoju nowego nurtu badań w humanistyce ukraińskiej – narratologii lingwistycznej, która jest ważną dyscypliną ogólnofilologiczną o charakterze syntezującym. Cel artykułu realizowany jest z uwzględnieniem podstawowych tendencji rozwojowych współczesnego językoznawstwa, ukierunkowanego funkcjonalno-komunikatywnie oraz antropo- i pragmacentrycznie. Ustalono, iż ukraińska narratologia lingwistyczna skupia w sobie podejścia tradycyjnie narratologiczne oraz językoznawcze, literaturoznawcze, semiotyczne, kognitologiczne, psychologiczne, socjologiczne i etnologiczne. Sposób narracji w różnych gatunkach oraz stylach funkcjonalnych jest aktywnie badany pod kątem jego zorientowania na komunikatywną i semantyczno-pragmatyczną naturę narracji oraz jej rolę we współczesnym społeczeństwie. Za podstawowe kierunki badań w zakresie narratologii lingwistycznej można uznać: opracowanie ogólnofilologicznych problemów struktur narracyjnych, lingwosemiotyczne aspekty budowania historii oraz dyskursu narracji różnych gatunków i stylów funkcjonalnych, doprecyzowanie typologii narratorów, ujawnienie głębokości warstw fikcjonalności artystycznego sposobu opowiadania oraz inne.The article deals with the problem of defining the principal ways of developing a new trend in Ukrainian humanities research – linguistic narratology, which arises as an important philological discipline of a synthetic nature. The article analyses the dominant functional-communicative, anthropocentric and pragmacentric tendencies of modern linguistics. It has been established that Ukrainian linguistic narratology comprises traditional narratological approaches and linguistic, literary, semiotic, cognitive, psychological, sociological and ethnological aspects. The mode of narration in various functional styles and genres is actively studied in terms of the orientation to the communicative and semantic-pragmatic nature of narration, as well as its role in modern society. The main research directions in linguistic narratology studies are: the development of general theoretical problems of narrative structures, linguo-semiotic aspects of structuring the plot and discourse of narratives of different genres and functional styles, specifying the typology of narrators, revealing the depth of the fictionality of artistic narrations, along with other aims
Концепт „вода” як маркер ідіостилю в малій прозі Джозефа Конрада
Full text linkThe article is devoted to an analysis of the concept of “water” in the short prose of Joseph Conrad – the famous British writer of Polish origin, who was born in Ukraine. The purpose of the study was to research the linguistic and cognitive nature of the concept “water” as an indicator of the author’s individual style. The study confirms that new scientific approaches (linguocognitive, linguocultural, and linguoconceptual) open up wide opportunities for a deeper understanding of the phenomenon of Joseph Conrad and allow a new approach to understanding both the author’s personality and the key concepts in his work. In the course of the analysis, it was found that the concept of “water” in the writer’s works is cognitively multifaceted, polysemantic, and axiologically labeled. The peculiarities of its linguisticization have shown an extensive system of nominations for its designation, numerous conceptual meanings, and the ambivalent nature of the conceptualized concept, which confirms the importance of the corresponding image in the writer’s idiom and helps the reader to model the author’s image, realize the importance of his life experience, and understand the depicted events more deeply. All this gives grounds for the conclusion that the concept of “water” is a relevant feature of the writer’s idiom in Joseph Conrad’s short prose.Artykuł poświęcony jest analizie konceptu „woda” w krótkiej prozie słynnego brytyjskiego pisarza polskiego pochodzenia, urodzonego w Ukrainie, Josepha Conrada. Celem badań było opracowanie lingwokognitywnego charakteru konceptu „woda” jako wyznacznika idiostylu autora. Badania potwierdziły, że nowe podejścia naukowe (lingwokognitywne, lingwokulturowe, lingwokonceptualne) otwierają szerokie możliwości głębszego zrozumienia fenomenu Josepha Conrada, pozwalają na rozumienie zarówno postaci samego autora, jak i kluczowych pojęć w jego twórczości w nowej perspektywie. W trakcie analizy ustalono, że koncept „woda” w utworach pisarza jest poznawczo wieloaspektowy, polisemantyczny oraz nacechowany aksjologicznie. O specyfice jego lingwalizacji świadczy rozbudowany system nominacji jego oznaczenia, liczne znaczenia pojęciowe oraz ambiwalentny charakter konceptualizowanego pojęcia, co potwierdza wagę odpowiedniego obrazu w idiostylu pisarza i pomaga czytelnikowi modelować obraz autora, aby uświadomić sobie znaczenie jego życiowego doświadczenia i lepiej zrozumieć przedstawione wydarzenia. Wszystko to daje podstawy do wniosku, że koncept „woda” jest istotną cechą idiostylu pisarza w krótkiej prozie Josepha Conrada.The article is devoted to an analysis of the concept of “water” in the short prose of Joseph Conrad – the famous British writer of Polish origin, who was born in Ukraine. The purpose of the study was to research the linguistic and cognitive nature of the concept “water” as an indicator of the author’s individual style. The study confirms that new scientific approaches (linguocognitive, linguocultural, and linguoconceptual) open up wide opportunities for a deeper understanding of the phenomenon of Joseph Conrad and allow a new approach to understanding both the author’s personality and the key concepts in his work. In the course of the analysis, it was found that the concept of “water” in the writer’s works is cognitively multifaceted, polysemantic, and axiologically labeled. The peculiarities of its linguisticization have shown an extensive system of nominations for its designation, numerous conceptual meanings, and the ambivalent nature of the conceptualized concept, which confirms the importance of the corresponding image in the writer’s idiom and helps the reader to model the author’s image, realize the importance of his life experience, and understand the depicted events more deeply. All this gives grounds for the conclusion that the concept of “water” is a relevant feature of the writer’s idiom in Joseph Conrad’s short prose
Травматична пам’ять Голодомору в сучасній реінтерпретації
Full text linkThe problem of reinterpreting Holodomor in contemporary cultural texts is one of the most important aspects in post-totalitarian memory discourse in Ukraine. The researcher’s attention is paid to the process of a modern rereading of the trauma of the Famine in the Soviet Ukraine during 1932–1933. This is understood as an absolutely essential aspect for forming individual and collective identity. The author analyzes the modern generation’s search for authentic language to verbalize their ancestors’ experience. This language helps them realize their own self-presentations against the background of history and modernity. This article is mainly devoted to the literary interpretation of the Holodomor based on the theory of post-memory and focuses on the novel The Memory Keeper of Kyiv by Erin Litteken, an American writer with Ukrainian heritage.Podejmowana w artykule problematyka Wielkiego Głodu we współczesnej reinterpretacji tekstów kultury jest jednym z zasadniczych aspektów w dyskursie posttotalitarnej pamięci narodowej współczesnej Ukrainy. Pod uwagę wzięto reinterpretację traumy jako ważnej zasady w odzyskaniu przez jednostkę oraz społeczność prawdziwej tożsamości. Autorka artykułu skupia się na tym, jak współczesne generacje aktywnie poszukują prawdziwego języka do werbalizacji przeżyć ich przodków, tym samym umożliwiając własne samookreślenia na tle historii i współczesności. Pod uwagę wzięto głównie literacką interpretację traumy Wielkiego Głodu w świetle teorii postpamięci. Przedmiotem badania został tekst amerykańskiej pisarki pochodzenia ukraińskiego Erin Litteken The Memory Keeper of KyivThe problem of reinterpreting Holodomor in contemporary cultural texts is one of the most important aspects in post-totalitarian memory discourse in Ukraine. The researcher’s attention is paid to the process of a modern rereading of the trauma of the Famine in the Soviet Ukraine during 1932–1933. This is understood as an absolutely essential aspect for forming individual and collective identity. The author analyzes the modern generation’s search for authentic language to verbalize their ancestors’ experience. This language helps them realize their own self-presentations against the background of history and modernity. This article is mainly devoted to the literary interpretation of the Holodomor based on the theory of post-memory and focuses on the novel The Memory Keeper of Kyiv by Erin Litteken, an American writer with Ukrainian heritage
Війна поза війною, або чи можлива втеча від травми (за романом Гаськи Шиян "За спиною")
Full text linkAttempts in Ukrainian culture to reflect on and rework the traumatic experience of the totalitarian past have been portrayed in recently published literary texts. The majority of these reflect the most topical issues of the present in light of the traumatic experience caused by repressive Soviet policies against the Ukrainian people during the 20th century. Today’s Russian-Ukrainian war, which began in the Donbas in 2014, is nothing less than a struggle against Russia’s imposed vision of identity and an attempt by Ukrainians to reclaim the proper image of historical memory. This issue is addressed on different levels by representatives of different generations. However, it is perhaps the most challenging for the youngest generation, as is clearly evidenced by Haska Szyjan’s novel Behind the Back, which is analyzed in the article. In this novel, we observe reality through the eyes of a young girl trying to regain her mental balance after directly experiencing the war.Podejmowane w kulturze ukraińskiej próby refleksji oraz przepracowania traumatycznego doświadczenia totalitarnej przeszłości są uwidaczniane w pojawiających się ostatnio tekstach literackich. Większość z nich odzwierciedla najbardziej aktualne problemy teraźniejszości w świetle doświadczeń traumatycznych, spowodowanych radziecką polityką represyjną wobec narodu ukraińskiego w XX wieku. Dzisiejsza wojna rosyjsko-ukraińska, która rozpoczęła się w Donbasie w 2014 roku, jest niczym innym, jak walką przeciwko narzuconej przez Rosję wizji tożsamości oraz próbą odzyskania przez Ukraińców właściwego obrazu pamięci historycznej. Ta kwestia jest poruszana na różnych poziomach przez przedstawicieli różnych pokoleń. Jednak dla generacji najmłodszej stanowi chyba największe wyzwanie, o czym dobitnie świadczy analizowana w artykule powieść Haśki Szyjan Za plecami. W tej powieści obserwujemy rzeczywistość poprzez spojrzenie młodej dziewczyny, która próbuje odzyskać równowagę psychiczną po bezpośrednim doświadczeniu wojny.Attempts in Ukrainian culture to reflect on and rework the traumatic experience of the totalitarian past have been portrayed in recently published literary texts. The majority of these reflect the most topical issues of the present in light of the traumatic experience caused by repressive Soviet policies against the Ukrainian people during the 20th century. Today’s Russian-Ukrainian war, which began in the Donbas in 2014, is nothing less than a struggle against Russia’s imposed vision of identity and an attempt by Ukrainians to reclaim the proper image of historical memory. This issue is addressed on different levels by representatives of different generations. However, it is perhaps the most challenging for the youngest generation, as is clearly evidenced by Haska Szyjan’s novel Behind the Back, which is analyzed in the article. In this novel, we observe reality through the eyes of a young girl trying to regain her mental balance after directly experiencing the war