Studia Ukrainica Posnaniensia
Not a member yet
456 research outputs found
Sort by
Маркери української ідентичності в сучасному медіапросторі
Full text linkThe purpose of the article is an attempt to highlight and describe the main features of Ukrainian identity in the modern media space. The relevance of the study is related to the need for Ukrainians to preserve and confirm their national consciousness against the background of the processes of globalization and war. Among the signs of Ukrainian identity, modern media content represents, in particular, the use of the Ukrainian language as a conscious choice of people and an example of cultural stability and resistance; archaic folklore motifs that formed the basis of new works; combination of ethnic motifs with modern music; the possibility of searching for information by national hashtags; popularization of the work and personage of Taras Shevchenko through the prism of contemporary events; the emergence of a new ethnic stereotype of a Ukrainian – a fearless hero in the face of a cruel enemy; the emergence of ethnically coloured memes and modern phraseology.Celem artykułu jest próba uwypuklenia i opisania głównych wyznaczników ukraińskiej tożsamości we współczesnym środowisku medialnym. Aktualność badania wiąże się z pilną potrzebą zachowania i ugruntowania świadomości narodowej przez Ukraińców na tle procesów globalizacji i wojny. Do oznak ukraińskiej tożsamości w przestrzeni medialnej należą: preferowanie języka ukraińskiego jako świadomego wyboru obywateli oraz świadectwa kulturowej stabilności i sprzeciwu wobec agresji; archaiczne motywy folklorystyczne, które stały się podstawą nowych utworów; połączenie wątków etnicznych z muzyką współczesną; tworzenie ogólnokrajowych hashtagów; popularyzacja twórczości i postaci Tarasa Szewczenki przez pryzmat wydarzeń współczesnych; kreowanie nowego autostereotypu Ukraińca – nieustraszonego bohatera w obliczu okrutnego wroga; pojawienie się etnicznie markowanych memów oraz współczesnych frazeologizmów.The purpose of the article is an attempt to highlight and describe the main features of Ukrainian identity in the modern media space. The relevance of the study is related to the need for Ukrainians to preserve and confirm their national consciousness against the background of the processes of globalization and war. Among the signs of Ukrainian identity, modern media content represents, in particular, the use of the Ukrainian language as a conscious choice of people and an example of cultural stability and resistance; archaic folklore motifs that formed the basis of new works; combination of ethnic motifs with modern music; the possibility of searching for information by national hashtags; popularization of the work and personage of Taras Shevchenko through the prism of contemporary events; the emergence of a new ethnic stereotype of a Ukrainian – a fearless hero in the face of a cruel enemy; the emergence of ethnically coloured memes and modern phraseology
Здобутки українізаційних процесів у минулому та особливості сучасної мовної стратегії України
Full text linkThe article is devoted to Ukrainizations spanning over 100 years of Ukraine’s history. The main purpose of the study is to review the measures for the nationalization of the Ukrainian language in the basic areas of language policy implementation, in particular, the legal, cultural, linguistic and educational spheres. One of the tasks of research is to compare the achievements and failures of the two previous Ukrainizations with the one currently taking place. The analysis shows that in the case of all three Ukrainizations, the subsequent Ukrainization measures were first legislatively enacted and then implemented. The greatest success in the educational sphere is attributed to the second Ukrainization and the era of the Executed Renaissance. In turn, the greatest successes in the cultural and linguistic spheres are occurring now. The article emphasizes the incomplete nature of the latest Ukrainization as a result of the war and the significant emigration of Ukrainians abroad. It also notes internal and external obstacles that slow down the implementation of the strategic goal of the language policy of the modern Ukrainian state.Artykuł poświęcony jest ukrainizacjom w dziejach Ukrainy na przestrzeni ponad 100 lat. Głównym celem pracy jest przegląd działań na rzecz upaństwowienia języka ukraińskiego w podstawowych obszarach realizacji polityki językowej każdego państwa, mianowicie: w sferze regulacji prawnej, kulturowo-językowej i edukacyjnej. Jednym z zadań jest porównanie osiągnięć i porażek dwóch poprzednich ukrainizacji z tą, która odbywa się w chwili obecnej. Z przeprowadzonej analizy wynika, że w przypadku wszystkich trzech ukrainizacji działania zostały najpierw uchwalone na poziomie ustawodawczym, a następnie wdrożone w życie. Największy sukces w obszarze edukacyjnym przypada na drugą ukrainizację i epokę Rozstrzelanego Odrodzenia. Z kolei największe sukcesy na płaszczyźnie kulturowo-językowej odnotowujemy teraz. W artykule podkreślono nieukończony charakter ostatniej ukrainizacji wskutek wojny i znacznej emigracji Ukraińców. Wspomniano również o wewnętrznych i zewnętrznych przeszkodach, które spowalniają realizację strategicznego celu polityki językowej współczesnego państwa ukraińskiego
Блоги письменників як новітня форма комунікації з читачами
Full text linkThe article presents how writers popularize their work among a wide audience by using new formats to discuss literature and related ideas. The research focused on blogs as a modern form of communication. Thanks to writers’ blogs, a new cultural environment is emerging, bringing people together not only based on literary preferences but also on worldview principles. A writer’s blog serves several functions: informational – providing updates on literary news, events, and the writer’s life; representative – when the writer represents a specific social group with shared interests; opinion-forming – when the writer, as an opinion leader, addresses society as a moral authority; consolidating – when the writer unites their community of supporters around a higher purpose (e.g., volunteering, fundraising for the Armed Forces of Ukraine, etc.); and educational – when the writer, as a representative of the nation’s intellectual elite, disseminates important information, encouraging people to reflect on timeless truths, historical lessons, ethical dilemmas, and other issues. The article also analyzes the role of writers’ blogs since the start of the war in 2022. It presents insightful quotes from writers about creativity in wartime. Overall, the article highlights the transformation of literature in the internet age and the expansion of its possibilities. It also outlines both the advantages and disadvantages ofthe digitalization of literature.Artykuł przedstawia, jak za pomocą współczesnej formy komunikacji – blogów pisarze popularyzują swoją twórczość wśród szerokiej publiczności, wykorzystują nowe formaty do rozmów o literaturze i nie tylko. Dzięki pisarskim blogom powstaje nowe środowisko kulturowe, które łączy ludzi nie tylko według ich upodobań literackich, ale także na podstawie światopoglądowych prawd. Blog pisarza pełni kilka funkcji: informacyjną – przekazuje wiadomości o nowościach literackich, wydarzeniach i życiu samego twórcy; reprezentacyjną – gdy pisarz reprezentuje określoną grupę społeczną o wspólnych zainteresowaniach; opiniotwórczą – gdy jako lider opinii przemawia do społeczeństwa jako autorytet moralny; konsolidującą – gdy jednoczy społeczność swoich zwolenników wokół wyższego celu (np. wolontariat, zbiórka pomocy dla wojska); edukacyjną – gdy jako przedstawiciel elity duchowej narodu rozpowszechnia istotne informacje, skłania ludzi do refleksji nad odwiecznymi prawdami, lekcjami historii, dylematami etycznymi itp. W artykule przeanalizowano rolę blogów pisarskich w czasie wojny po 2022 roku. Również przedstawiono trafne wypowiedzi pisarzy na temat twórczości w czasie wojny. Całość ukazuje transformację literatury w epoce internetu oraz poszerzenie jej możliwości. Wskazano także zalety i wady procesu internetyzacji literatury
Великий шум Івана Франка vs Форпост Болеслава Пруса в контексті протистояння модернізму і реалізму
Full text linkThis article analyzes The great noise by Ivan Franko and The outpost by Boleslaw Prus through a comparative perspective of modernism and realism. This approach helps to understand better the literary developments at the turn of the 19th and 20th centuries and provides deeper insights into the works of both writers. It examines the evolution of artistic methods in the transition from realism to modernism, highlighting common elements and distinctive features in Franko’s and Prus’s works. The research employs comparative literary analysis, considering textual characteristics, historical and cultural context, and biographical influences. The findings reveal key intersections between these two writers, assess their mutual influence, and confirm the presence of modernist elements in The great noise and realist traits in The outpost.Artykuł analizuje dwie powieści – Wielki hałas Iwana Franki i Placówkę Bolesława Prusa w aspekcie porównawczym modernizmu i realizmu. Takie ujęcie jest istotne, ponieważ nie tylko przyczynia się do zrozumienia zjawisk literackich na przełomie XIX i XX wieku, ale także do pogłębienia wiedzy na temat twórczości wymienionych pisarzy. Celem artykułu jest prześledzenie ewolucji metody artystycznej na etapie przejścia od realizmu do modernizmu, a także analiza elementów wspólnych oraz cech charakterystycznych twórczości Franki i Prusa. Badanie zostało przeprowadzone w ujęciu literatury porównawczej. Kompleksowe podejście umożliwiło szczegółową analizę cech obu dzieł, z uwzględnieniem kontekstu historycznego i kulturowego epoki, faktów biograficznych i innych istotnych czynników. Uzyskane wyniki nie tylko przedstawiają punkty styczne obu pisarzy i stopień ich wzajemnego wpływu, ale także potwierdzają wnioski dotyczące pierwiastków modernistycznych w powieści Wielki hałas i typowych wyróżników powieści realistycznej w Placówce
Автопрезентація творчої особистості як стратегія збереження української ідентичності в чужомовному світі
Full text linkThe article is devoted to the ways of self-presentation employed by Ukrainian writers who continued their creative activity outside their homeland after the Second World War. The aim is to identify the factors that influenced the self-representation of Ukrainian writers and the mostly frequently employed patterns of self-representation tried in the foreign-language world. The study found that the writers primarily chose traditional models of self-presentation, replacing their own names and surnames with literary ones. The most frequent pseudonyms were those that allowed them to actualise the names of their birthplace. Self-presentation with the help of a deliberately chosen pseudonym allowed artists persecuted in Ukraine to protect their loved ones, avoid deportation, and draw the reading community’s attention to the problems of the survival of the enslaved nation. Self-presentation in non-ethnic conditions was influenced by the social context of creative activity, life experience, and individual characteristics of the writers, who directed their passionate energy towards solving national problems.Artykuł poświęcony jest sposobom autoprezentacji pisarzy ukraińskich, którzy po II wojnie światowej kontynuowali swoją działalność twórczą za granicą. Celem niniejszego badania jest określenie czynników wpływających na autoprezentację pisarzy ukraińskich oraz najbardziej przetestowanych modeli autoprezentacji w obcym świecie. W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono, że pisarze wybierali przede wszystkim tradycyjne modele autoprezentacji, zastępując własne imiona i nazwiska literackimi. Najczęściej pojawiały się pseudonimy, dzięki którym możliwe było aktualizowanie w pamięci toponimów rodzimych. Autoprezentacja za pomocą celowo wybranego pseudonimu pozwoliła artystom prześladowanym w Ukrainie chronić swoich bliskich, uniknąć deportacji i zwrócić uwagę czytelników na problemy przetrwania zniewolonego narodu. Społeczny kontekst działalności twórczej, doświadczenie życiowe i indywidualne cechy pisarzy, którzy swoją pasję skierowali na rozwiązywanie problemów narodowych, wpłynęły na autoprezentację w warunkach obco-etnicznych
Функційне навантаження апозитивної синтаксеми в офіційно-діловому стилі
Full text linkThis research draws attention to the fact that Ukrainian linguists primarily study the appositive syntaxeme in the official style of speech in the context of observing the current orthographic, grammatical and punctuation norms of the modern Ukrainian literary language. At the same time, there are no separate scientific works devoted to the semantic and stylistic potential of the appositive syntaxeme. We examine the selected factual material using the comparative method and the method of semantic and stylistic analysis. The study defines a classification of the semantic and stylistic functions of the appositive syntaxeme (in unseparated and separated positions) in documents – the main type of texts in official style. We discovered that the appositive syntaxeme contributes to the realization of a number of defining features of the official style. The appositive syntaxeme with the function of denotative identification (in unseparated and separated positions) confirms a high degree of standardization of language means, clarity of statements and unambiguity in the perception of content. A semi-predicative appositive syntaxeme, which performs the function of significant identification, confirms the accuracy and logic in the presentation of the content, the use of unambiguous terminology. The appositive syntaxeme of interpretative and clarifying identification (in unseparated and separated positions) concretizes, strengthens the semantics of the modified word, and contributes to the accuracy, unambiguity, clarity of statements; it can contain an element of estimative meaning.W ukraińskim językoznawstwie badanie funkcjonowania apozytywnego syntaksemu w stylu urzędowym realizowane jest przede wszystkim w kontekście jego zgodności z obowiązującymi normami ortograficznymi, gramatycznymi i interpunkcyjnymi współczesnego ukraińskiego języka literackiego. Jednocześnie brakuje odrębnych badań naukowych poświęconych jego potencjałowi semantycznemu i stylistycznemu. Wykorzystując metody porównawcze i analizę semantyczno-stylistyczną opracowano wybrany materiał faktograficzny oraz podjęto próbę wyznaczenia funkcji przypisanych do apozytywnego syntaksemu (w pozycji niewyodrębnionej i wyodrębnionej) w dokumentach – typowych tekstach języka biznesu. Stwierdzono, że apozytywny syntaksem przyczynia się do realizacji licznych wyznaczników stylu urzędowego. Dzięki funkcji identyfikacji denotatywnej apozytywny syntaksem (w pozycji niewyodrębnionej i wyodrębnionej) powoduje wysoki stopień standaryzacji i reglamentacji środków językowych, a w rezultacie – klarowność wypowiedzi i jednoznaczność w odbiorze treści. Półpredykatywny syntaksem apozytywny z funkcją identyfikacji sygnifikacyjnej potwierdza trafność, logiczność wypowiedzi i zastosowanie jednoznacznej terminologii. Apozytywny syntaksem o charakterze objaśniająco-uściślającym (w pozycji niewyodrębnionej i wyodrębnionej) konkretyzuje, wzmacnia semantykę oznaczanego wyrazu, przyczynia się do jasności sformułowań, jednoznaczności, precyzji wypowiedzi, może również zawierać element wartościujący.This research draws attention to the fact that Ukrainian linguists primarily study the appositive syntaxeme in the official style of speech in the context of observing the current orthographic, grammatical and punctuation norms of the modern Ukrainian literary language. At the same time, there are no separate scientific works devoted to the semantic and stylistic potential of the appositive syntaxeme. We examine the selected factual material using the comparative method and the method of semantic and stylistic analysis. The study defines a classification of the semantic and stylistic functions of the appositive syntaxeme (in unseparated and separated positions) in documents – the main type of texts in official style. We discovered that the appositive syntaxeme contributes to the realization of a number of defining features of the official style. The appositive syntaxeme with the function of denotative identification (in unseparated and separated positions) confirms a high degree of standardization of language means, clarity of statements and unambiguity in the perception of content. A semi-predicative appositive syntaxeme, which performs the function of significant identification, confirms the accuracy and logic in the presentation of the content, the use of unambiguous terminology. The appositive syntaxeme of interpretative and clarifying identification (in unseparated and separated positions) concretizes, strengthens the semantics of the modified word, and contributes to the accuracy, unambiguity, clarity of statements; it can contain an element of estimative meaning
Війна світоглядів у художньому просторі пам’яти про радянське минуле (роман "Дзвінка" Ніни Кур’яти)
Full text linkThe article is devoted to comprehending identity in contemporary Ukrainian prose about the Soviet past. Using the example of Nina Kuryata’s novel Dzvinka, a Ukrainian born in the USSR, the author examines the reproduction of worldview confrontations between a “Soviet” (a representative of the unified Soviet population) and a Ukrainian with a national self-identity. It is indicated that the conflict of the work is based on the “doublethink” that divided the perception of the world between the official and personal truth in the USSR, and its consequence – “nothingness”, indifference. The essence of these processes can be seen in the structure of the novel’s imagery and content. Its components are “society” and “family”. The wars of consciousness take place around the concepts of life: homeland, spirituality, songwriting, holidays, language. The researcher points out that the forces of confrontation are equally important and each of them influences the formation of worldviews. It is emphasized that the main subject in the conflict of consciousness’s of the totalitarian world is language. The author believes that it is language that determines Dzvinka’s unwillingness to get rid of the burden of the “scoop”, although she tries to identify herself as Ukrainian. It is noted that the wars of consciousness have become a consequence of the wars of memories in modern realities.Artykuł poświęcony jest kwestii tożsamości we współczesnej ukraińskiej prozie traktującej o sowieckiej przeszłości. Na przykładzie powieści Niny Kuriaty Dzwinka. Ukrainka urodzona w ZSRR autorka bada konfrontacje światopoglądowe między „Sowietem” (obywatelem Związku Radzieckiego) a Ukraińcem o narodowej tożsamości. Wskazuje się, że konflikt opiera się na „dwójmyśleniu”, które w ZSRR dzieliło postrzeganie świata na prawdę oficjalną i własną, a jego konsekwencją była „nicość”, obojętność jednostki. Istotę tych procesów można dostrzec w strukturze obrazów i treści utworu. Jego elementami są „społeczeństwo” i „rodzina”. Wojna świadomości toczy się wokół pojęć życiowych: ojczyzny, duchowości, pieśniarstwa, święta, języka. Badaczka zaznacza, że siły konfrontacji są równie ważne i każda z nich wpływa na kształtowanie się światopoglądu bohaterów. Podkreśla, że głównym podmiotem konfliktu w tym zakresie jest język. Autorka uważa, że to właśnie język determinuje niechęć Dzwinki do pozbycia się ciężaru „sowka”, choć stara się identyfikować jako Ukrainka. Zauważa się, że we współczesnych realiach wojna świadomości stała się konsekwencją wojny pamięci.The article is devoted to comprehending identity in contemporary Ukrainian prose about the Soviet past. Using the example of Nina Kuryata’s novel Dzvinka, a Ukrainian born in the USSR, the author examines the reproduction of worldview confrontations between a “Soviet” (a representative of the unified Soviet population) and a Ukrainian with a national self-identity. It is indicated that the conflict of the work is based on the “doublethink” that divided the perception of the world between the official and personal truth in the USSR, and its consequence – “nothingness”, indifference. The essence of these processes can be seen in the structure of the novel’s imagery and content. Its components are “society” and “family”. The wars of consciousness take place around the concepts of life: homeland, spirituality, songwriting, holidays, language. The researcher points out that the forces of confrontation are equally important and each of them influences the formation of worldviews. It is emphasized that the main subject in the conflict of consciousness’s of the totalitarian world is language. The author believes that it is language that determines Dzvinka’s unwillingness to get rid of the burden of the “scoop”, although she tries to identify herself as Ukrainian. It is noted that the wars of consciousness have become a consequence of the wars of memories in modern realities
Поезія війни: від свідчення до збірного образу
Full text linkThe article presents an analysis of Ukrainian war poems written during 2022–2024 period. The author notes particular evolution in the poetry motifs: from the shock, grief and mournful silence which dominated in 2022, to the realization of the need to resist the aggressor, affirming the strength of spirit and will, which are the reference point in this fierce and uncompromising fight. Contemporary poetry reflects the state of war and it is associated primarily with the images of women, from female authors, through women as the subject of poetry, to female readers. These texts convey the reality of war, and especially the emotional experiences of people during wartime. War poetry characterizes the state of contemporary national culture, which, like Ukraine itself, is in a state of existential threat. It illustrates well the amplitude of the moods of Ukrainians, who took up arms, became refugees or experienced the death of loved ones in the maelstrom of war. At the same time, the creation and distribution of translations of such poetry abroad also reflects a need to experience this war in a broader scope, especially outside Ukraine.Przedmiotem analizy w tym artykule jest poezja, która powstała pod wpływem wydarzeń wojny rosyjsko-ukraińskiej i była opublikowana w latach 2022–2024. Autor zauważa pewną ewolucję zawartych w niej motywów – od szoku, żalu i żałobnego milczenia, które dominowały w 2022 roku, po uświadomienie sobie niezbędności oporu wobec agresora, potwierdzenie siły ducha i woli, które są punktem odniesienia w tej zaciętej i bezkompromisowej walce. Współczesne liryki odzwierciedlające stan wojenny, kojarzą się przede wszystkim z wizerunkiem kobiet – zarówno jako autorek, podmiotów lirycznych, jak i czytelniczek. Te teksty trafnie przekazują realia stanu wojennego, a zwłaszcza przeżycia emocjonalne człowieka na wojnie. Poezja wojny charakteryzuje stan współczesnej kultury narodowej, która, podobnie jak sama Ukraina, znajduje się w sytuacji egzystencjalnego zagrożenia. Dobrze oddaje to amplitudę nastrojów Ukraińców, którzy chwycili za broń, stali się uchodźcami lub doświadczyli śmierci bliskich w wirze wojny. Jednocześnie powstawanie i rozpowszechnianie za granicą przekładów takiej poezji wskazuje, że odzwierciedla ona również zapotrzebowanie na doświadczenie wojny w szerszym zakresie, w szczególności poza Ukrainą
Поезія Максима Кривцова: життя проти війни
Full text linkThe name of Maksym Kryvtsov, a soldier, poet, photographer, and volunteer, is one of the most prominent in twenty-first century war poetry. The author’s sole work, Poems from the Loophole, is extremely relevant not only as a diary of war operations and the author’s feelings related to them; it should be considered a collection of poetry by a professional writer with vivid motifs, extraordinary construction, and interesting dramaturgy of the poem. The article analyzes a number of poems by Kryvtsov, where religious motifs and ones of life and death, time, etc. are expressed. The conclusion is that the poet’s work is characterized by a special state of enlightenment inherent to people who have experienced a great deal. The book guides the reader through the author’s feelings, places and events – romantic or terrible, frankly naturalistic. Kryvtsov shows both the importance and ephemerality of earthly life, and in a Christian way builds up his soul and prepares it for the transition to the next world; after all, a person in war is directly involved in death, and dies psychologically many times. Kryvtsov abstracts himself, rises above the ordinary, and calmly, sometimes even ironically, relates what he has seen. However, he also knows how to convey life with piercing accuracy through images of nature, using all the senses.Maksym Krywcow, wojownik, poeta, fotograf i wolontariusz, jest jedną z najbardziej znanych postaci w poezji wojennej XXI wieku. Lektura jedynej książki poety, Wiersze z luki w prawie, jest niezwykle istotna nie tylko jako dziennik operacji bojowych i związanych z nimi uczuć autora. Ważne jest, aby traktować ją jako zbiór poezji profesjonalnego pisarza z jego żywymi motywami, niezwykłą konstrukcją i ciekawą dramaturgią wiersza. W artykule przeanalizowano szereg wierszy Krywcowa, w których zawarte są motywy religijne, życia i śmierci, czasu itp. Stwierdzono, że twórczość poety charakteryzuje się szczególnym stanem oświecenia, właściwego ludziom, którzy wiele doświadczyli. Książka prowadzi czytelnika przez uczucia autora, miejsca i wydarzenia – romantyczne lub straszne, szczerze naturalistyczne. Poeta pokazuje wagę, ale i ulotność ziemskiego życia, w chrześcijański sposób buduje swoją duszę i przygotowuje ją do przejścia do innego świata. Przecież człowiek na wojnie jest bezpośrednio zaangażowany w śmierć, wielokrotnie umiera psychicznie. Krywcow abstrahuje od siebie, wznosi się ponad przeciętność i spokojnie, czasem nawet ironicznie, opowiada o tym, co widział. Ale wie też, jak przeszywająco dokładnie przekazać życie – poprzez obrazy natury, wykorzystanie wszystkich zmysłów
„Репресована” термінологічна лексика української мови (на прикладі математичної термінології)
Full text linkUkrainian mathematical terminology began to take shape at the turn of the 19th and 20th centuries. However, its active development was brutally interrupted in the early 1930s, when the unprecedented intervention in the structure and norms of the Ukrainian language became one of the fundamental principles of state language policy. Entire registers of so-called ‘repressed’ terms emerged. The article presents the process of the formation of Ukrainian mathematical terminology in its early stage and during its ‘golden age’ (1918–1933). It analyzes and classifies changes on the orthographic, grammatical, word-formation, and lexical levels, introduced in accordance with the top-down policy of internationalizing specialized vocabulary and artificially bringing the Ukrainian scientific language closer to the norms of the Russian language. The awareness of these processes and their impact on the modern shape of scientific terminology is of great importance in the process of glottodidactics and specialized translation, especially for Polish students. Even a cursory glance at the mathematical terminology of both languages reveals huge lexical differences, as Polish terminology, which, like Ukrainian, developed based on native lexical and word-formation resources, did not undergo forced internationalization.Ukraińska terminologia matematyczna zaczęła się kształtować na przełomie XIX i XX wieku. Jej aktywny rozwój został jednak brutalnie przerwany ma początku lat 30., kiedy to jednym z podstawowych postulatów państwowej polityki językowej stała się bezprecedensowa ingerencja w strukturę i normy języka ukraińskiego. Pojawiły się całe rejestry tzw. represjonowanych terminów. W artykule przedstawiono proces kształtowania się ukraińskiej terminologii matematycznej na wczesnym etapie oraz w jego złotym okresie (1918–1933), dokonano analizy i klasyfikacji zmian na płaszczyźnie ortograficznej, gramatycznej, słowotwórczej i leksykalnej, wprowadzonych w myśl odgórnej polityki internacjonalizacji słownictwa specjalistycznego oraz sztucznego zbliżania ukraińskiego języka naukowego do norm języka rosyjskiego. Uświadomienie tych procesów oraz ich wpływu na współczesny kształt terminologii naukowej ma duże znaczenie w procesie glottodydaktyki oraz tłumaczenia specjalistycznego m.in. dla polskich studentów. Nawet pobieżne spojrzenie na terminologię matematyczną obu języków pokazuje ogromne różnice leksykalne, gdyż polska terminologia, która podobnie jak ukraińska kształtowała się na bazie rodzimych zasobów leksykalnych i słowotwórczych, nie doznała przymusowej internacjonalizacji