Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny
Not a member yet
1228 research outputs found
Sort by
Między perspektywą potrzeb a perspektywą wolności w diagnozie społecznej
No full textSocial diagnosis forms the foundation for shaping social policy. Within the Polish context, it involves a clash between the traditional needs-based (NB) approach and the newer capability approach (CA), which emphasises freedom and agency. The aim of the article is to theoretically reconstruct and contrast these two approaches in relation to the diagnostic process, considering the perspectives of both residents and diagnosticians themselves. The methodology comprises theoretical analysis (drawing on Szatur-Jaworska, Sen, and Claassen, amongst others) and a qualitative content analysis of two examples of Polish diagnostic literature differing in character: an empirical diagnostic report and a methodological guide. This analysis illustrates how elements of both paradigms (NB and CA) manifest themselves in research practice and methodological recommendations. The results indicate the continued dominance of the NB paradigm, which concentrates on infrastructural and service deficits. Simultaneously, significant elements characteristic of the CA approach were identified in both types of documents analysed, such as an emphasis on participation, freedom of choice, and the need to consider psychological and cultural barriers. Conclusions: The analysis reveals a tension between tradition and the pursuit of empowerment within Polish social diagnosis. It is suggested that integrating the CA perspective, potentially enriched by insights from behavioural sciences (e.g, the concept of boosting), could contribute to the development of diagnostic practices that enhance the real agency of residents and diagnosticians.Diagnoza społeczna stanowi fundament kształtowania polityki społecznej. W polskim kontekście ścierają się w niej tradycyjne ujęcie oparte na potrzebach (NB) oraz nowsza perspektywa realnych możliwości wyboru (capability approach), akcentująca wolność i sprawczość. Celem artykułu jest teoretyczna rekonstrukcja i skontrastowanie obu tych podejść w odniesieniu do procesu diagnozowania, uwzględniając perspektywę zarówno mieszkańców, jak i samych diagnostów. Metodologia obejmuje analizę teoretyczną (m.in. Szatur-Jaworska, Sen, Claassen) oraz jakościową analizę treści dwóch różniących się charakterem przykładów polskiego piśmiennictwa diagnostycznego: raportu z diagnozy empirycznej oraz poradnika metodycznego. Analiza ta służy zilustrowaniu, jak elementy obu paradygmatów manifestują się w praktyce badawczej i zaleceniach metodycznych. Wyniki wskazują na dominację paradygmatu NB, koncentrującego się na deficytach infrastrukturalno-usługowych. Jednocześnie w obu analizowanych dokumentach zidentyfikowano istotne elementy charakterystyczne dla podejścia zorientowanego na możliwości, takie jak nacisk na partycypację, wolność wyboru oraz potrzebę uwzględniania barier psychologicznych i kulturowych. Analiza ukazuje przykłady napięcia między tradycją a dążeniem do upodmiotowienia w polskiej diagnozie społecznej. Integracja perspektywy możliwości, potencjalnie wzbogacona o wnioski z współczesnych nauk behawioralnych, może przyczynić się do rozwoju praktyk diagnostycznych wzmacniających realną sprawczość mieszkańców i diagnostów
Mediacje przy zawieraniu układu w ramach postępowania upadłościowego
No full textMaking an arrangement in bankruptcy is an alternative to liquidation bankruptcy proceedings. Despite its practical significance, the role of mediation in this context remains largely unexplored in Polish legal literature, which justifies the relevance of this study. The aim is to determine the potential use of mediation in arrangement procedures during bankruptcy proceedings and to assess the validity of proposed legislative changes in this area. The research is based primarily on legal-dogmatic methods. The Bankruptcy Law provides only a basic framework for arrangements, referring broadly to the provisions of the Restructuring Law or detailed regulation. In both restructuring and bankruptcy arrangement procedures, negotiations, and mediation are essential for achieving a positive vote and gaining the support of as many creditors as possible. This support not only influences the outcome of the vote but also determines whether liquidation of the bankruptcy estate is suspended and whether a creditors’ meeting is convened. The mendment to the Restructuring Law formally introducing mediators into these proceedings should be seen positively, as it enhance negotiation effectiveness. Mediation may also play an important role in cases involving non-participants in bankruptcy proceedings, namely creditors with optional arrangement claims, employees and trade unions, and investors.Zawarcie układu upadłościowego jest drugim trybem postępowania upadłościowego obok upadłości likwidacyjnej. Problematyka zastosowania mediacji w ramach zawierania układu w upadłości nie była dotąd przedmiotem opracowania w polskiej literaturze prawniczej, mimo istotnego znaczenia tego zagadnienia, w tym także od strony praktycznej. W pełni uzasadnia to wybór przedmiotu badań. Celem opracowania jest zatem określenie możliwości zastosowania mediacji w ramach procedury zawierania układu w postępowaniu upadłościowym oraz zasadności dokonanych przez ustawodawcę zmian w tym zakresie. W badaniach wykorzystano głównie w metodę prawnodogmatyczną. Regulacja układu zawarta w Prawie upadłościowym jest jedynie szkieletowa, a w szerokim zakresie następuje tutaj odwołanie do odpowiedniego stosowania przepisów Prawa restrukturyzacyjnego regulujących układ i procedurę jego zawierania. Tak w przebiegu postępowania restrukturyzacyjnego, jak i w ramach procedury zawierania układu w postępowaniu upadłościowym dla zawarcia układu w drodze pozytywnego głosowania konieczne są rozmowy, negocjacje oraz prowadzone mediacje, przede wszystkim umożliwiające osiągnięcie akceptacji propozycji układowych przez jak największą liczbę wierzycieli. Ma to znaczenie nie tylko dla przyszłych wyników głosowania, albowiem stopień udzielanego poparcia ma także wpływ na wstrzymanie likwidacji majątku masy upadłości oraz wyznaczenie zgromadzenia wierzycieli. Pozytywnie należy tutaj ocenić nowelizację wprowadzającą możliwość oficjalnego przybrania do toczącego się postępowania mediatora, uczestniczącego w negocjacjach w przedmiocie zwarcia układu. Istotne znaczenie mediacji może wystąpić także w przypadku mediacji z podmiotami niebędącymi uczestnikami postępowania upadłościowego, a zatem wierzycielami posiadającymi wierzytelności fakultatywnie układowe, pracownikami i związkami zawodowymi oraz inwestorami
Efektywności polityki mieszkaniowej w Polsce w świetle wyników badania luki czynszowej w latach 2010–2022
No full textIn recent years, the problem of low housing affordability and increasing difficulties in satisfying housing needs has re-emerged in the broad public discourse not only in Poland, but throughout the European Union. One of the dimensions that has been the subject of academic and media discussion is the issue of measuring the scale of housing problems and precisely identifying those groups that have been most affected by low housing affordability. This article is a contribution to these considerations, as it discusses the results of a study aimed at measuring housing affordability in Poland in 2010–2022 and identifying these socio-demographic groups that are particularly vulnerable to housing problems. A complementary objective of the study was to evaluate the effectiveness of housing policy in Poland. To measure housing affordability an original housing affordability gap indicator was calculated. It is defined as the percentage of households whose incomes are too low to purchase or rent a dwelling that satisfies their minimum housing needs and who do not receive adequate external support. The calculations show that in 2022, 35% of Polish households were in the housing affordability gap, a level higher than in 2020 but lower than in 2010. The highest gap was observed among tenants on the commercial market, as well as among large families, single parents, young people and households with the lowest incomes. At the same time, it was observed that the contribution of publicly subsidised housing to the size of the housing affordability gap was low.W ostatnich latach problem niskiej dostępności mieszkań, a co za tym idzie, narastających kłopotów z zaspokojeniem potrzeb mieszkaniowych ludności, pojawił się ponownie w szerokim dyskursie publicznym w Polsce oraz całej Unii Europejskiej. Jednym z wymiarów stanowiących przedmiot dyskusji naukowych i publicystycznych jest kwestia pomiaru skali tego zjawiska oraz precyzyjnego wskazania grup społecznych, które w największym stopniu zostały dotknięte problemami mieszkaniowymi. Niniejszy artykuł stanowi przyczynek do tych rozważań. Omówiono w nim wyniki badania, którego celem było zmierzenie dostępności mieszkań w Polsce w latach 2010–2022 wraz z identyfikacją grup społeczno-demograficznych szczególnie narażonych na problemy z dostępnością mieszkań. Uzupełniającym celem badania była ewaluacja efektywności polityki mieszkaniowej w Polsce. Do pomiaru dostępności mieszkań zastosowano wskaźnika luki czynszowej, czyli odsetka gospodarstw domowych, które mają dochody zbyt małe, aby nabyć lub nająć odpowiednie do swoich minimalnych potrzeb mieszkania, a zarazem nie otrzymują odpowiedniej pomocy od państwa lub rodziny w ich zaspokojeniu. Z przeprowadzonych obliczeń wynika, że w roku 2022 w luce czynszowej było 35% polskich gospodarstw domowych, co było poziomem wyższym niż w 2020, ale niższym niż w roku 2010. Najwyższa luka czynszowa występowała wśród najemców na rynku komercyjnym, a także w przypadku rodzin wielodzietnych, samotnych rodziców, osób młodych oraz gospodarstw domowych o najniższych dochodach. Równocześnie zaobserwowano, że znaczenie mieszkań dotowanych ze środków publicznych dla wielkości luki czynszowej było niskie
Nieudane spotkanie nauki i biznesu, czyli o komercjalizacji wyników działalności naukowej
No full textThe article discusses the concept of the commercialization of the results of scientific activities, as contained in the Polish Law on Higher Education and Science. The aim of the article is to identify the legal barriers to the dissemination of knowledge created at public universities to the socio-economic environment. Although the law clearly prefers the model under which public universities acquire the rights to intangible assets created by their employees as a result of scientific activities, and consequently their commercialization (both direct and indirect), it does not exclude situations where the results of scientific activities belong to their creators. The law certainly reflects certain efforts by the Polish legislator, fitting into the discussion about the need and models for disseminating knowledge created by universities, which is considered a desirable phenomenon that serves social and economic development. However, the final assessment of the model and the provisions contained in this law is negative. The lack of consistency with the legal norms contained in acts such as the Industrial Property Law or the Copyright and Related Rights Act, the ill-considered solutions, and the poorly written provisions, create barriers rather than facilitate the dissemination of knowledge created at public universities. Although the solutions contained in the Law on Higher Education and Science are undoubtedly the result of the Polish legislator’s search for an effective model for disseminating knowledge, there is no doubt that it requires changes. The article uses the dogmatic-legal method to analyse the provisions of binding law.Artykuł omawia koncepcję komercjalizacji wyników działalności naukowej, zawartą w ustawiePrawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Jego celem jest zidentyfikowanie prawnych barier procesuupowszechniania wiedzy stworzonego na uczelniach publicznych do otoczenia społeczno-gospodarczego.Chociaż ustawa wyraźnie preferuje model nabycia przez uczelnie publiczne praw do dóbr niematerialnych tworzonych przez jej pracowników w efekcie prowadzonej działalności naukowej, a w konsekwencji ich komercjalizację (bezpośrednią i pośrednią), to jednak nie wyklucza również sytuacji, gdy rezultaty działalności naukowej przypadają ich twórcom. Ustawa z pewnością jest wyrazem pewnych poszukiwań polskiego ustawodawcy wpisujących się w dyskusję o potrzebie i modelach upowszechniania wiedzy tworzonej przez uczelnie, co uważa się za zjawisko pożądane, służące rozwojowi społecznemu i gospodarczemu. Jednakże ostateczna ocena modelu i przepisów zawartych w tej ustawie jest negatywna. Brak spójności z normami prawa zawartymi w takich ustawach, jak Prawo własności przemysłowej czy ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, zawarte w niej nieprzemyślane rozwiązania czy niestarannie napisane przepisy raczej tworzą bariery dla upowszechniania wiedzy stworzonej na uczelniach publicznych. Choć zawarte w Prawie o szkolnictwie wyższym i nauce rozwiązania są na pewno rezultatem poszukiwań polskiego ustawodawcy efektywnego modelu upowszechniania wiedzy, to jednak nie ma wątpliwości, że wymaga ono zmian. Analizując postanowienia obowiązującego prawa, posłużono się metodą dogmatyczno-formalną
Introduction
No full textThe principle of sustainable development in EU law: Between rhetoric and implementation
IntroductionThe principle of sustainable development in EU law: Between rhetoric and implementation
Introductio
Sprawa Front Polisario II przed Sądem (UE) a dostęp pozapaństwowych podmiotów międzynarodowych do sądów Unii Europejskiej
Full text linkThe article addresses the issue of access of international actors other than third countries to EU courts. This issue is presented in the context of the broader problem of guaranteeing the protection of the rights of any entities directly affected by EU acts. The research was undertaken due to the lack of discussion in the Polish literature covering the case Front Polisario II, decided by the General Court (EU) following the application by Front Polisario for the annulment of Council Decision (EU) 2019/217 of 28 January 2019 on the conclusion of an international agreement between the European Union and the Kingdom of Morocco concerning the non-self-governing territory of Western Sahara. The study aims to demonstrate that, in establishing the locus standi of the Front Polisario, the General Court in Front Polisario II interpreted the prerequisites for admissibility under Article 263 of the Treaty on the Functioning of the European Union (TFEU) in accordance with the foundational values of the European Union. The research was conducted primarily usingthe case study method. The conclusions indicate that the General Court’s decision in the Front Polisario II case may be momentous from the perspective of access to the EU courts for both non-EU entities and EU citizens, as it reinforces the previous Court of Justice of the European Union case law mandating that EU values, such as the rule of law, be taken into account when interpreting Article 263 TFEU.Problemem badawczym podjętym w artykule jest kwestia dostępu podmiotów międzynarodowych innych niż państwa trzecie do sądów unijnych. Zagadnienie to zostało przedstawione w kontekście szerszego problemu zagwarantowania ochrony praw wszelkich podmiotów bezpośrednio dotkniętych skutkami aktów unijnych. Badania zostały podjęte z uwagi na brak omówienia w polskiej literaturze rozstrzygniętej przez Sąd (UE) sprawy Front Polisario II ze skargi Frontu Polisario o stwierdzenie nieważności decyzji Rady (UE) 2019/217 z 28 stycznia 2019 r. w sprawie zawarcia między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim umowy międzynarodowej dotyczącej niesamodzielnego terytorium Sahary Zachodniej. Celem przeprowadzonych badań było wykazanie, że ustalając locus standi Frontu Polisario, Sąd w sprawie Front Polisario II zinterpretował przesłanki dopuszczalności skargi na podstawie art. 263 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) zgodnie z założeniami unijnej aksjologii. Badania przeprowadzono, wykorzystując przede wszystkim metodę studium przypadku. Wnioski z badań wskazują, że orzeczenie Sądu w sprawie Front Polisario II może mieć doniosłe znaczenie z perspektywy dostępu do sądów UE zarówno dla podmiotów spoza UE, jak i obywateli UE, ponieważ wzmacnia wcześniejsze orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości nakazujące uwzględnienie w procesie wykładni art. 263 TFUE wartości UE, takich jak zasada praworządności
Autonomia prawa wobec polityki w kontekście antykonstytucyjnej praktyki ustrojowej
Full text linkThe most important rationale for researching the problem of the autonomy of law in relation to politics – analysed from the perspective of the rule of law – is the profound systemic crisis that has emerged in recent years. This analysis is hampered by the ambiguity of the very concept of autonomy, which gives rise to the need to determine its meaning in both legal and juridical language. The phenomenon of politicity is multifaceted, which justifies distinguishing different degrees of its autonomy in relation to the law. The discussion aims to formulate arguments in favour of guaranteeing this autonomy with respect to so-called particularistic politicity. Subjected to a legal-dogmatic and – partly – sociological analysis, instances of anti-constitutional constitutional practice, which make up the complex phenomenon of reverse transit, may exemplify undue politicization of the law beyond its permissible limits. This is particularly undesirable in areas of public authority where far-reaching autonomy of the legal system and politicity is required. In conclusion, the considerations point to the need to ensure autonomy of law and politics, which is particularly necessary in the context of respecting the basic standards of the rule of law: the supremacy of the Constitution; the guarantee that laws and other normative acts comply with the Constitution; adherence to the rule of law; and the provision of effective (primarily judicial) legal protection of individual rights.Najważniejszą przesłanką podjęcia badań nad problemem autonomii prawa wobec polityki, analizowanym z perspektywy państwa prawnego, jest występujący w ostatnich latach stan głębokiego kryzysu ustrojowego. Analizę tej problematyki utrudnia niejednoznaczność samego pojęcia autonomii, która rodzi potrzebę ustalenia jego treści, zarówno w kontekście języka prawnego, jak i prawniczego. Także zjawisko polityczności ma charakter wielopłaszczyznowy, co uzasadnia zróżnicowanie stopnia jego autonomii wobec prawa. Celem rozważań jest sformułowanie argumentów na rzecz zagwarantowania tej autonomii w odniesieniu do tzw. polityczności partykularnej. Poddane analizie prawnodogmatycznej oraz – po części socjologicznej – przypadki antykonstytucyjnej praktyki ustrojowej, składające się na złożone zjawisko odwrotnej tranzycji, stanowić mogą przykład przekroczenia dopuszczalnych granic upolitycznienia prawa. Jest to szczególnie niepożądane w sferach funkcjonowania władz publicznych, w których wymagane jest zapewnienie daleko idącej autonomii systemu prawa i polityczności. W konkluzji rozważań wskazuje się na konieczność zapewnienia autonomii prawa i polityki, niezbędnej zwłaszcza w kontekście przestrzegania podstawowych standardów zasady państwa prawnego związanych z nadrzędnością Konstytucji, zagwarantowania zgodności z Konstytucją ustaw i innych aktów normatywnych, przestrzegania zasady praworządności, czy też zapewnienia prawom i wolnościom jednostki efektywnej (przede wszystkim sądowej) ochrony prawnej
Sustainability in German public procurement law: The current framework and legislative developments in the making
No full textThis paper presents an overview of sustainability considerations in current German public procurement law. It highlights the existing scope and particularities in the implementation of EU public procurement law with regard to sustainability in Germany. Additionally, it briefly looks at how sustainability aspects are implemented in practice. Further, the article provides an outline of what is currently planned for the future as Germany intends to strengthen the aspect of sustainability in its public procurement through the so-called ‘public procurement transformation package’ (Vergabetransformationspaket).This paper presents an overview of sustainability considerations in current German public procurement law. It highlights the existing scope and particularities in the implementation of EU public procurement law with regard to sustainability in Germany. Additionally, it briefly looks at how sustainability aspects are implemented in practice. Further, the article provides an outline of what is currently planned for the future as Germany intends to strengthen the aspect of sustainability in its public procurement through the so-called ‘public procurement transformation package’ (Vergabetransformationspaket)