ChiangMai Rajabhat University Intellectual Repository
Not a member yet
1393 research outputs found
Sort by
การจัดการเรียนรู้เพื่อเพิ่มศักยภาพของทรัพยากรมนุษย์ ต่อการยกระดับเศรษฐกิจและสังคมของภาคชนบท และชุมชนเมือง จังหวัดเชียงใหม่
No full textLearning management to increase the potential capacity of human resource for enhancing local community in Chiang Mai has the objective to study learning management process that make the achievement for human resource and distill the body of knowledge of the success in enhancing the potential capacity of human resource. Participatory action research was conducted among researchers, experts and human resources who are the representative from 10 best practice of local organizations and 10 leaders from local communities who play important role to develop the socio-economic in communities. Participatory learning management and leading are the important concept to distill the body of knowledge for the success of development of the potential capacity of human resource.
The study was that the process of learning management to create the success for increasing the potential capacity of human resource in Chiang Mai local communities consisted of 1) learning to analyze their potential capacity; 2) to search for knowledge
3) applying knowledge to practice and operate; and 4) continuing their learning to enlarge the development their potential capacity.
Concerning the body of knowledge that create the success for increasing the potential capacity of human resource are 1) their potential capacity, knowledge, ability and experience;
2) their participatory communication; 3) their leading and creative thinking; 4) management. All of the human resources from 10 best practice of local communities applied the body of knowledge for their work so that it can enhance their potential capacity in thinking, skill, ability and minds. These create the socio-economic development in agriculture, local wisdom, hygiene and environment and the conservation as well as the development of natural resources in communities.การศึกษาเรื่อง การจัดการการเรียนรู้เพื่อเพิ่มศักยภาพทรัพยากรมนุษย์ต่อการยกระดับเศรษฐกิจและสังคมของชุมชนท้องถิ่นจังหวัดเชียงใหม่ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการการจัดการการเรียนรู้ในการสร้างความสำเร็จต่อการเพิ่มศักยภาพของทรัพยากรมนุษย์ในชุมชนท้องถิ่นจังหวัดเชียงใหม่และการถอดองค์ความรู้ความสำเร็จในการเพิ่มศักยภาพของทรัพยากรมนุษย์ในชุมชนท้องถิ่นจังหวัดเชียงใหม่
การจัดการการเรียนรู้ในการถอดองค์ความรู้ของทรัพยากรมนุษย์ในท้องถิ่นที่เป็นกลุ่มเป้าหมายของการศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมระหว่างทีมวิจัย ทรัพยากรมนุษย์ที่เป็นกลุ่มเป้าหมายของการศึกษาและชุมชนเป้าหมายที่เป็นต้นแบบจำนวน
10 แห่งในจังหวัดเชียงใหม่ซึ่งประสบความสำเร็จในการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม อาศัยแนวคิดเกี่ยวกับการจัดการการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม การบริหารจัดการและภาวะการนำในการถอดองค์ความรู้จากความสำเร็จของโครงการวิจัยในปี พ.ศ.2552 ที่ผ่านมา ซึ่งทรัพยากรมนุษย์ที่เป็นกลุ่มเป้าหมายของการศึกษาได้แก่ นายกองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นและตัวแทนของชุมชนที่มีบทบาทสำคัญในการขับเคลื่อนการดำเนินงานเพื่อพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของชุมชนต้นแบบในการพัฒนาศักยภาพของตนเองต่อการยกระดับเศรษฐกิจและสังคมของชุมชนท้องถิ่นในจังหวัดเชียงใหม่
ผลการศึกษาพบว่า กระบวนการการจัดการเรียนรู้ในการสร้างความสำเร็จต่อการเพิ่มศักยภาพของทรัพยากรมนุษย์ของชุมชนท้องถิ่นในจังหวัดเชียงใหม่ประกอบไปด้วย
1) การเรียนรู้ในการวิเคราะห์ศักยภาพของตนเอง 2) การเสาะแสวงหาความรู้ 3) การนำเอาความรู้ที่ได้รับไปทดลองใช้และปฏิบัติจริง 4) การเรียนรู้อย่างต่อเนื่องเพื่อต่อยอดการพัฒนาศักยภาพของตนเอง
สำหรับในส่วนขององค์ความรู้ที่สร้างความสำเร็จในการเพิ่มศักยภาพของทรัพยากรมนุษย์ในชุมชนต่อการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมประกอบไปด้วย 1) ศักยภาพ ความรู้ความสามารถและประสบการณ์เดิมของบุคคล 2) การติดต่อสื่อสารแบบมีส่วนร่วม 3) การนำของผู้นำและการคิดนอกกรอบ และ 4) การบริหารจัดการโดยทรัพยากรมนุษย์ที่เป็นกลุ่มเป้าหมายของการศึกษาของชุมชนต้นแบบได้นำเอาองค์ความรู้ปรับประยุกต์ใช้กับการดำเนินงานและก่อให้เกิดการพัฒนาศักยภาพของตนเองทั้งทางด้านทักษะ ความรู้ความสามารถและจิตใจอันก่อให้เกิดการพัฒนาทั้งทางด้านเศรษฐกิจในส่วนของการเกษตร การท่องเที่ยวและในส่วนของด้านสังคมได้แก่ การสืบทอดภูมิปัญญาท้องถิ่น การพัฒนาสุขภาวะอนามัยและสิ่งแวดล้อม ตลอดจนการอนุรักษ์และพัฒนาทรัพยากรธรรมชาติสำนักงานคณะกรรมการการวิจัยแห่งชาต
Measurement of virtue of quota-selected students in the project “moral leads knowledge, good manner, educated” academic year 2009 and 2010 Chiang Mai Rajabhat University
No full textThis research aims to study moral behaviors of quota-selected students in the project “moral leads knowledge, good manner, educated”, academic year 2009 and 2010 after they have passed entrance examination of Chiang Mai Rajabhat University. This research analyzed the information from population of students, who were qualified for the quota in the project “moral leads knowledge, good manner, educated”, 14 persons of academic year 2009 and 51 persons of academic year 2010, totally 65 persons. The population was separated into two groups as follows.
Group 1 was the population used in the study of moral behavior survey. Purposive sampling was used to choose 65 persons.
Group 2 was the sample group used in qualitative moral behavior study. Purposive sampling was used to choose 15 persons. Primary statistics applied in this research include mean, standard deviation, and content analysis. The result is as follows.
1. The result of moral behavior study of quota-selected students in the project “moral leads knowledge, good manner, educated”, academic year 2009 and 2010 after they passed the entrance examination of Chiang Mai Rajabhat University, the measure was found that most students have moral behaviors in the level of following social rule and doing for intimate friends.
2. The result of moral behavior study of quota-selected students in the project “moral leads knowledge, good manner, educated”, academic year 2009 and 2010 after they passed the entrance examination of Chiang Mai Rajabhat University, the interview showed this following result.
Diligence : They pay attention to their assigned works. They work as soon as they are assigned without compulsion. They work willingly with all their ability. When they have trouble, they try to solve to complete the work and they do not abandon their work. On free time, they spend it for revising the lesson or do beneficial activities.
Saving : They know how to save. They use things as necessary and worthily. They understand their financial status. They do not spend money wastefully, They even live economically based on sufficient economic philosophy.
Faithfulness : They keep their agreements. They are straightforward, not tricky. They do not cheat. They speak the truth. They do not pretend. They are reliable. They keep promise. They do not use abusive means. They do not exploit.
Discipline : They follow rules, regulations, principles, and agreements of the university and behave morally. They control themselves to follow norms, law, regulations, social rule, custom, tradition, and moral leading to peace in one’s live and social orderliness.
Politeness : They are well-mannered. They speak and dress properly according to person, time, and place.
Cleanness : They know how to clean themselves both the body and mind.
Unity : They are open-minded. They are not selfish. They are ready to help their groups and keep relationship between one another. They work well with the others. They take the role as leader and follower appropriately. They cooperate to work for the society. They do not disrupt. They do not use violence to solve problem.
Kindness : They volunteer to help the others and the social willingly without expecting reward or to avoid punishment.การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ศึกษาพฤติกรรมเชิงคุณธรรมของนักศึกษาประเภทคัดเลือกโควตาตามโครงการ “ผู้มีคุณธรรมนำความรู้ ประพฤติดี มีที่เรียน” ประจำปีการศึกษา ๒๕๕๒ และปีการศึกษา ๒๕๕๓ หลังผ่านการคัดเลือกเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ การวิจัยครั้งนี้ได้ทำการวิเคราะห์ข้อมูลจากกลุ่มประชากรคือ นักศึกษาที่ผ่านการคัดเลือกโควตาตามโครงการ “ผู้มีคุณธรรมนำความรู้ ประพฤติดี มีที่เรียน” ประจำปีการศึกษา ๒๕๕๒ จำนวน ๑๔ คน และปีการศึกษา ๒๕๕๓ จำนวน ๕๑ คน รวมทั้งสิ้นจำนวน ๖๕ คน แบ่งกลุ่มประชากร เป็น ๒ กลุ่มดังนี้
กลุ่มที่ ๑ เป็นกลุ่มประชากรใช้ในการศึกษาผลการวัดพฤติกรรมเชิงคุณธรรมเชิงสำรวจ โดยใช้การเลือกด้วยวิธีการเลือกแบบเจาะจง (Purposive sampling) จำนวน ๖๕ คน
กลุ่มที่ ๒เป็นกลุ่มตัวอย่างใช้ในการศึกษาผลการวัดพฤติกรรมเชิงคุณธรรม เชิงคุณภาพ โดยใช้การเลือกด้วยวิธีการเลือกแบบเจาะจง(Purposive sampling)จำนวน ๑๕ คน สถิติทีใช้คือเบื้องต้น ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ วิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) ได้ผลการวิจัยดังนี้
๑. ผลการวัดพฤติกรรมเชิงคุณธรรมของนักศึกษาประเภทคัดเลือกโควตาตามโครงการ “ผู้มีคุณธรรมนำความรู้ ประพฤติดี มีที่เรียน” ประจำปีการศึกษา ๒๕๕๒ และปีการศึกษา ๒๕๕๓ หลังผ่านการคัดเลือกเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ จากการใช้แบบวัด พบว่า ส่วนใหญ่มีพฤติกรรมเชิงคุณธรรมอยู่ในเกณฑ์ทำ/ปฏิบัติตามระเบียบของสังคม รองลงมา ทำ/ปฏิบัติเพื่อผู้อื่นที่ใกล้ชิด
๒. ผลการวัดพฤติกรรมเชิงคุณธรรมของนักศึกษาประเภทคัดเลือกโควตาตามโครงการ“ผู้มีคุณธรรมนำความรู้ ประพฤติดี มีที่เรียน” ประจำปีการศึกษา ๒๕๕๒ และปีการศึกษา ๒๕๕๓ หลังผ่านการคัดเลือก เข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ จากการใช้แบบสัมภาษณ์ ปรากฏผลดังนี้
ด้านขยัน ต้องมีพฤติกรรมเอาใจใส่ต่องานที่ได้รับมอบหมาย การลงมือทำงานทันทีที่ได้รับมอบหมาย โดยไม่ต้องให้ผู้อื่นมาบังคับ การทำงานอย่างเต็มใจเต็มความสามารถ เมื่อมีอุปสรรคพยายามแก้ไขเพื่อให้งานสำเร็จลุล่วงโดยไม่ละทิ้งงาน เมื่อมีเวลาว่างก็มักใช้ไปในการทบทวนฝึกฝนสิ่งที่ได้เรียนรู้มา หรือทำกิจกรรมที่มีประโยชน์
ด้านประหยัด ต้องรู้จักเก็บออม ใช้สิ่งของต่างๆ เท่าที่จำเป็นและคุ้มค่า เข้าใจถึงฐานะการเงิน ของตน ไม่ใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่ายเกินตัว อีกทั้งยังดำเนินชีวิต อย่างประหยัดบนพื้นฐานปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง
ด้านซื่อสัตย์ ต้องทำตามข้อตกลง ตรงไปตรงมา ไม่มีเล่ห์เหลี่ยม ไม่คดโกงพูดตามความเป็นจริง ไม่เสแสร้ง ไม่กลับกลอก รักษาสัจจะ ไม่ใช่วิธีการที่ไม่ถูกต้อง ไม่เอารัดเอาเปรียบผู้อื่น
ด้านมีวินัย ต้องปฏิบัติตามกฏ ระเบียบ ข้อบังคับ และข้อตกลงต่างๆของมหาวิทยาลัยและประพฤติตนถูกต้องตามศีลธรรมอันดีงาม การควบคุมตนเองให้ประพฤติปฏิบัติตามระเบียบแบบแผน กฎหมาย ข้อบังคับ กติกาของสังคม ขนบธรรมเนียม ประเพณี และศีลธรรม อันนำมาสู่ความสงบสุขในชีวิตของตนเองและความเป็นระเบียบในสังคม
ด้านสุภาพ ต้องมีมารยาทเรียบร้อย ใช้กิริยาวาจารวมถึงการแต่งกายที่เหมาะสมกับบุคคลเวลา และสถานที่
ด้านสะอาด ต้องรู้จักเรียนรู้ที่จะดูแลตนเองให้ปราศจากความมัวหมองทั้งกายและใจ
ด้านสามัคคี ต้องมีจิตใจเปิดกว้าง ไม่เห็นแต่ประโยชน์ส่วนตน พร้อมที่จะเอื้ออำนวยให้เกิดความสำเร็จแก่หมู่คณะและรักษา ไว้ซึ่งความสัมพันธ์อันดีระหว่างกัน บุคคลเหล่านี้ทำงานร่วมกับผู้อื่นได้เป็นอย่างดี รับบทบาทผู้นำและผู้ตามได้เหมาะสม มีพฤติกรรมร่วมมือร่วมใจทำงานอันเป็นประโยชน์ต่อส่วนรวม ไม่สร้างความแตกแยก และไม่ใช้ความรุนแรงในการแก้ปัญหา
ด้านมีน้ำใจ ต้องแสดงออกถึงการอาสาหรือเต็มใจที่จะช่วยเหลือหรือทำเพื่อผู้อื่น ส่วนรวม สังคม โดยไม่หวังผลตอบแทน หรือเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกลงโทษมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม
Demand for Loanable Funds on Education of Rajabhat Universities in Northern Thailand
No full textการวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่กำหนดอุปสงค์เงินกู้ การพยากรณ์ปริมาณอุปสงค์เงินกู้ ค่าใช้จ่ายระหว่างการศึกษา การชำระหนี้เงินกู้ และแนวทางการพัฒนาการดำเนินงานกองทุนเงินให้กู้ยืมเพื่อการศึกษา รูปแบบวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ ในเชิงปริมาณใช้การสำรวจข้อมูลปฐมภูมิและทุติยภูมิ และวิเคราะห์ข้อมูลโดยความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย
การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ และการพยากรณ์โดยวิธีการปรับเรียบด้วยเส้นโค้งเลขชี้กำลังสอง สำหรับในเชิงคุณภาพใช้การสัมภาษณ์และสังเคราะห์ข้อมูลโดยการพรรณนา ผลการวิจัยปรากฏ ดังนี้
ปัจจัยที่กำหนดอุปสงค์เงินกู้กองทุนเงินให้กู้ยืมเพื่อการศึกษาของนักศึกษาผู้กู้ ได้แก่ จำนวนนักศึกษาทั้งหมด รายได้เฉลี่ยของบิดาและมารดาหรือผู้ปกครองต่อปี และภูมิลำเนาเดิมของนักศึกษาผู้กู้ ปริมาณอุปสงค์เงินกู้ระหว่างปีการศึกษา 2551 – 2556 มีแนวโน้มลดลง ค่าใช้จ่ายระหว่างการศึกษาโดยเฉลี่ยต่อคนต่อภาคเรียน ประมาณ 22,367 – 33,472 บาท โดยเป็นค่าใช้จ่ายที่จำเป็นต่อในการครองชีพระหว่างการศึกษามากที่สุด ในปี 2550 จำนวนผู้กู้ที่สำเร็จการศึกษาและครบกำหนดการชำระหนี้มาชำระหนี้คิดเป็นร้อยละ 71.99
สำหรับแนวทางการพัฒนาการดำเนินงานกองทุนให้สอดคล้องกับวัตถุประสงค์ของกองทุนเงินให้กู้ยืมเพื่อการศึกษา จะต้องตรวจสอบคุณสมบัติของนักศึกษาผู้กู้ให้ชัดเจน จำนวนเงินกู้เพื่อค่าเรียนควรมีความแตกต่างกันตามสาขาวิชาที่ศึกษา ค่าครองชีพระหว่างการศึกษาจะต้องจัดสรรให้เหมาะสมกับมาตรฐานการครองชีพในแต่ละจังหวัด และจะต้องพัฒนาศักยภาพนักศึกษาผู้กู้ให้มีความรู้ ความสามารถในการประกอบอาชีพThe purposes of this research were to study the factors that determine the demand for loanable funds on education, the forecasting of the demand for loanable funds on education, the students’ cost during the education period, the repayment of the loan and advisory guidelines for the development of the office of Loanable Funds on Education’s operations. The designs of the study were the quantitative and qualitative researches. For the quantitative research , the researcher used survey method. Statistical methods of Frequency, Percentages, Means, Multiple Regression Analysis and Double Exponential Smoothing were used in this study. For the qualitative research the researcher used the interviewing and then analyzed the data by using descriptive method. The results were as follow:
The factors that determine the demand for loanable funds on education of the student loaners were the population of the students in each universities, the annual average income of the parents or providers and the origin homicide of the loaners. The demand for the loan during the academic years 2008-2013 tended to be decreased. The average costs during the education period were approximately between ฿ 22,367 - 33,472 per semester per head . Most of the costs were the costs of living during education period. In the year 2007, the percentage of the students who graduated and must pay back the loan was 71.99.
For the advisory guidelines for the development of the Funds’ operations in accordance with the purpose of the educational loan policy. The Funds must clearly check the students’ qualification. The numbers of the student loaners vary according to the fields of studies. The costs of living during education period must be provided according to the standard of living in each provinces, and the Funds must develop the students’ potential in the area of knowledge and occupational abilities.มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม
การท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนในมิติการพัฒนาจากภายใน กรณีศึกษาชุมชนในศนูย์พัฒนาโครงการหลวงหนองหอย ตำบลแม่แรม อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่
No full text“The Royal Project: Sustainable Tourism in Dimension of Internal Development Case Study at Nong Hoi Royal Project, Mae Ram Sub-District, Mae Rim District, Chiang Mai” is becoming a favorite with more tourists coming to visit each year while deriving income from visitors enhances the living conditions for families and the local community. In other areas of the community they need to counsel stakeholders in community life, but they can not coordinate the methods or have a budget for the community where they work. They set up integration with the committee to share their opinions, methods, practices, solve some problems, and develop relations among others. Also there will communication between researchers and the community to decide how to manage tourism in the best way. This research has a purpose for study the human sociology and management of tourism in the community around Nong Hoi Royal Project. study to find the best approach to develop sustainable tourism with suitable self-dependability in community. All the findings are as follow human potential and the area which affect and support effective local tourism is that Nong Hoi is unique in nature and environment along with the community to control all projects and supporting for eco-tourism. The Nong Hoi Royal Project is an important learning resource because most people in this area do their agriculture. Moreover, the community should encourage cultural tourism, especially the Hmong tradition such as Hmong New Year Festival and embroidered clothing of Hmong design. Historical tourism feature such as Kun Luang Wilanka history etc. The ways and methods for sustainable tourism development depends on the community itselfe. Nong Hoi community can develop suitable tourism and its accordance with the circumstance are many-sided. The community features natural resources, environment, a way of life, culture and traditions. This sustainable tourism development at Nong Hoi community should be gradual and based on the whole community cooperating in all areas of the business tourism for the whole community’s benefit. In order for this operation to work, people shouldn’t be selfish and should work to help each other. There should be neutral pricing that is fair for all and equal conditions for the workers in tourism activities for strengthening and sustaining the community.ชุมชนโครงการหลวงหนองหอย ตำบลแม่แรม อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ เป็น สถานที่นักท่องเที่ยวนิยมมาพักผ่อนจำนวนมากขึ้นในแต่ละปี รายได้จากการท่องเที่ยวเสริมสร้าง ความเป็นอยู่ของตนเอง ครอบครัวและชุมชนได้อีกทางหนึ่ง ชุมชนเองมีความต้องการเข้ามามี ส่วนรว่มในการจัดการการท่องเที่ยวของชุมชน แตย่ังขาดกระบวนการ วิธีการ งบประมาณในการ ดำเนินงาน จึงรวมกลุ่มกันขึ้นเป็นคณะกรรมการเพื่อร่วมคิด ร่วมทำ ร่วมแก้ไขปัญหา และ พัฒนาการท่องเที่ยว ร่วมกับนักวิจัย ท้องถิ่นเพื่อจัดการท่องเที่ยว เพื่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงไป ในทิศทางที่ดีขึ้น งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาศักยภาพของคนและพื้นที่ในการจัดการ ท่องเที่ยวในชุมชน เพื่อศึกษาหารูปแบบ แนวทาง และวิธีการที่จะพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน โดยการพึ่งตนเองของชุมชนในท้องถิ่นอย่างเหมาะสม ผลการศึกษาพบว่า ชุมชนหนองหอยมี จุดเด่นด้านธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ชุมชนมีการตั้งกฎระเบียบการควบคุมดูแลรักษาทรัพยากร ร่วมกัน มีความเหมาะสมที่จะส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติ จัดตั้งศูนย์พัฒนาโครงการ หลวงหนองหอยเป็นแหล่งเรียนรู้สำคัญ พื้นที่ชุมชนส่วนใหญ่มีวิถีชีวิตประกอบอาชีพเกษตรกรรม การท่องเที่ยวจึงเป็นการท่องเที่ยวเชิงเกษตร และมีวัฒนธรรมชุมชนที่พัฒนาให้เป็นแหล่ง ท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งวัฒนธรรมประเพณี พิธีกรรมของชาวม้งบ้าน หนองหอย เช่นเทศกาลปีใหม่ม้ง ผ้าปักลายม้ง สถานที่ท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ ได้แก่ ตำนาน ขุนหลวงวิลังคะ เป็นต้น แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนโดยการพึ่งตนเองของชุมชนในท้องถิ่นเป็นไป อย่างเหมาะสม ชุมชนบ้านหนองหอยสามารถพัฒนาการท่องเที่ยวให้เป็นการท่องเที่ยวอย่าง ยั่งยืน สอดคล้องกับสภาพบริบทของชุมชนด้านต่างๆ ได้แก่ ทรัพยากรธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม วิถี ชีวิต วัฒนธรรม ประเพณี โดยพัฒนาการท่องเที่ยวในลักษณะค่อยเป็นค่อยไป ดำเนินธุรกิจการ ท่องเที่ยวชุมชนอย่างมีส่วนร่วมเป็นกลุ่มหรือคณะกรรมการ ดำเนินการในรูปแบบสหกรณ์หรือ วิสาหกิจชุมชน มีเป้าหมายดำเนินการคือไม่เอาเงินเป็นตัวตั้ง ไม่หวังผลประโยชน์ส่วนตน ดำเนิน ธุรกิจแบบช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ทำให้กิจกรรมการท่องเที่ยวในชุมชนมีความเข้มแข็งและยั่งยืน ตลอดไปสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ และมหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงใหม
Learning to Promote life skill for preventing drug abuse of Chiang mai Rajabaht University students
No full textThe propose of this research were to study situation and attitude of Chiang mai Rajabaht
University students toward drug abuse in university, to promote the Knowledge and practice of
life skill for their daily life, and to promote life skill for preventing drug abuse of the student,
this research brought to the suggestions of the policy for solving the problem of drug abuse in
university. The students who participated in this research are regular students of Chiang mai
Rajabaht University. The data were collected using questionnaire group discussion and in-depth
interview. The quantity data were analyzed using frequency percentage mean and standard
deviation and using content analysis to analyzed quality data.
The result showed that the most of students had moderate level of attitude toward drug abuse and low level of behavior for drug abuse risk. Moreover it was found that age, gender and the faculty of each students influenced on their attitude toward drug abuse but the level of class and parent’s status did not. Most of the students had high level of knowledge and practice of life skill for their daily life. Furthermore, it was also found that the students’ level of class had influence on their knowledge and practice of life skill for daily life. but the gender, the faculty of each students and parent’s status did not relation to student knowledge and practice of life skill for their daily life, the result were significantly (P=0.05)การวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสถานการณ์และทัศนคติต่อการใช้สารเสพติดในมหาวิทยาลัย ความรู้และการปฏิบัติเกี่ยวกับการใช้ทักษะชีวิตในการดำเนินชีวิตประจำวันของนักศึกษา และเสริมสร้างการเรียนรู้เพื่อการใช้ทักษะชีวิตป้องกันสารเสพติดโดยการมีส่วนร่วมของนักศึกษาอันจะนำไปสู่ข้อเสนอแนะเชิงนโยบายในการป้องกันแก้ไขปัญหาสารเสพติดในมหาวิทยาลัย กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาภาคปกติ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม การสนทนากลุ่มและการสัมภาษณ์เชิงลึก วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยการหาความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและไคส์สแควร์ และใช้การวิเคราะห์เชิงเนื้อหาในการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ
ผลการศึกษาพบว่านักศึกษาส่วนใหญ่มีทัศนคติต่อสารเสพติดอยู่ในระดับปานกลาง มีพฤติกรรมเกี่ยวกับเสพสารเสพติดอยู่ในระดับน้อย อายุ เพศและคณะมีความสัมพันธ์กับทัศนคติต่อสารเสพติด ส่วนชั้นปีที่ศึกษาและสถานภาพของบิดามารดาไม่มีความสัมพันธ์กับทัศนคติที่มีต่อสารเสพติด ด้านความรู้และการปฏิบัติเกี่ยวกับการใช้ทักษะชีวิตในการดำเนินชีวิตประจำวันของนักศึกษาส่วนใหญ่อยู่ในระดับมาก และพบว่าชั้นปีที่ศึกษามีความสัมพันธ์ความรู้และการปฏิบัติ เกี่ยวกับการใช้ทักษะชีวิตในการดำเนินชีวิตประจำวันของนักศึกษาส่วนเพศ คณะที่ศึกษา และสถานภาพของบิดามารดาไม่มีความสัมพันธ์กับความรู้และการปฏิบัติ เกี่ยวกับการใช้ทักษะชีวิตในการดำเนินชีวิตประจำวันของนักศึกษา อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม
The Financial Demands and Funds to Support Community Enterprise in Cotton Products, Case Study : The Cotton Hands Weaving Groups at Donluang Village Tambon Maerang, Amphur Pasang, Lamphun Province.
No full textThe research of The Financial Demands and Funds to Support Community Enterprise in Cotton Products, Case Study: The Cotton Hands Weaving Groups at Donluang Village Tambon Maerang, Amphur Pasang, Lumphun Province is caused by the problem of lacking in working capital of the cotton hands weaving groups so they can’t expand theirs’ products and can develop theirs’ business sustainable. The purposes of this research are to study the financial demands and funds to support community enterprises in cotton hands weaving groups at Donluang village.
This is a quality research by collecting sample groups and using questionnaires to get basic information from cotton hands weaving groups, to study financial demands, to study business problems and to study financial funds to support community enterprises in cotton products. This research also is the center to provide financial information to support community enterprises and the findings could be summarized by description and percentage methods.
The findings of basic information of the cotton hands weaving groups at Don Luang Village by getting 37 questionnaires from community enterprises indicated that the cotton hands weaving enterprises were female whose ages were around 51-60 years old, graduated from primary level and their occupations were employed in cotton hands weaving products. Their average salaries were lower than 5,000 baht per month. Most of the cotton hands weaving enterprises were member of Don Luang cotton hands weaving groups. Their products included with cotton hands weaving wood and cotton products made from cotton wood. By that time the cotton hands weaving groups used theirs own funds to support their business. The group’s financial funds problems were lacking collateral to guarantee theirs loan, high interest rate in lending and lacking financial information to get their funds. The cotton hands weaving groups needed more 1 year working capital for labor cost paying and material expenditures. And the most favorable funds were from government financial institutions.
The finding of financial funds to support community enterprise showed that the most favorable funds were the working capital sector from Chiangmai Northern Industrial Promotion. This fund could provide loans to cotton hands weaving groups for their group members’ guaranteed by charging 6% interest rate per year. The next fund was The Government Saving Bank, Pasang branch, which could provide loan in the project Bank’s People Loan to the enterprise who had fixed salaries personal guaranted by charging fixed interest rate 0.5% per month. And the last fund was The Small and Medium Enterprises Bank of Thailand, Lumphun Province, which could provide OTOP loan to producers or community enterprises in local communities by charging 7% interest rate per year for OTOP producers who had OTOP certificate.
These findings answered the research objectives but the limitations were from getting some sample data from the cotton hands weaving groups who didn’t be the owners. The financial funds that were chosen only from government financial funds. The suggestions for next research are to getting more sample groups who are the owners, more financial funds to support loans to community enterprises and more follow-up for getting loans to the sampling research groups.การวิจัยเรื่อง ความต้องการทางการเงินและแหล่งเงินทุนในการดำเนินธุรกิจผ้าฝ้ายทอมือของกลุ่มผู้ผลิตผ้าฝ้ายทอมือ กรณีศึกษา : กลุ่มผ้าฝ้ายทอมือบ้านดอนหลวง ตำบลแม่แรง อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน เกิดจากปัญหาการขาดแคลนเงินทุนในการดำเนินธุรกิจของผู้ผลิตผ้าฝ้ายทอมือ ทำให้กลุ่มผู้ผลิตไม่สามารถขยายปริมาณการผลิตและก่อให้เกิดการพัฒนาอย่างยั่งยืนได้ โดยมีวัตถุประสงค์ของการวิจัยเพื่อศึกษาถึงความต้องการทางการเงิน และเพื่อศึกษาถึงแหล่งเงินทุนสำหรับใช้ในการดำเนินธุรกิจผ้าฝ้ายทอมือของกลุ่มผู้ผลิตผ้าฝ้ายทอมือบ้านดอนหลวง
รายงานวิจัยนี้จัดเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ มีการคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างในการวิจัย และการออกแบบสอบถามถึงข้อมูลพื้นฐานของผู้ผลิตผ้าฝ้ายทอมือ การศึกษาถึงความต้องการทางการเงิน การศึกษาถึงปัญหาที่เกิดขึ้นในการดำเนินธุรกิจ และการศึกษาถึงแหล่งเงินทุนที่ผู้ผลิตมีความต้องการ พร้อมกับเป็นตัวกลางในการถ่ายทอดความรู้ทางการเงินเกี่ยวกับแหล่งเงินทุนที่ผู้ผลิตมีความต้องการ แล้วนำมาสรุปผลการศึกษาโดยใช้วิธีการบรรยายเชิงพรรณนา และการหาค่าเฉลี่ยร้อยละ
ผลการศึกษาถึงข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับผู้ผลิตผ้าฝ้ายทอมือบ้านดอนหลวง โดยใช้วิธีการออกแบบสอบถามผู้ผลิต จำนวน 37 คน พบว่า ผู้ผลิตผ้าฝ้ายทอมือส่วนใหญ่ เป็นเพศหญิง มีอายุเฉลี่ยอยู่ระหว่าง 51-60 ปี มากที่สุด มีระดับการศึกษาอยู่ในระดับประถมศึกษา ประกอบอาชีพหลัก คือ รับจ้างทั่วไป ซึ่งได้แก่ การรับจ้างทอผ้า ระดับรายได้เฉลี่ยต่ำกว่า 5,000 บาทต่อเดือน ผู้ผลิตส่วนใหญ่จะเข้าเป็นสมาชิกของกลุ่มทอผ้าบ้านดอนหลวง โดยสินค้าที่ทำการผลิตมีทั้งผ้าทอเป็นผืน และสินค้าสำเร็จรูปที่ผลิตจากผ้าฝ้ายทอมือ ข้อมูลทางด้านการเงินและแหล่งเงินทุนที่ใช้ในการดำเนินธุรกิจ ปัจจุบัน ผู้ผลิตใช้เงินทุนส่วนตัวในการดำเนินธุรกิจ ปัญหาที่เกิดขึ้นจากแหล่งเงินทุน คือ การขาดหลักทรัพย์ค้ำประกันเงินกู้ อัตราดอกเบี้ยเงินกู้ยืมสูง และการขาดความรู้ในการขอกู้ยืมเงิน ผู้ผลิตมีความต้องการเงินทุนหมุนเวียนภายในระยะเวลาไม่เกินหนึ่งปี สำหรับการจ่ายค่าจ้างแรงงานและค่าวัตถุดิบ โดยแหล่งเงินทุนที่ผู้ผลิตต้องการมากที่สุด คือ แหล่งเงินทุนจากสถาบันการเงินของรัฐบาล
ผลการศึกษาเกี่ยวกับแหล่งเงินทุนเพื่อใช้ในการดำเนินธุรกิจ แหล่งเงินทุนที่ผู้ผลิตมีความต้องการมากที่สุด คือ หน่วยงานเงินทุนหมุนเวียนของศูนย์ส่งเสริมอุตสาหกรรมภาคที่ 1 จังหวัดเชียงใหม่ เป็นแหล่งในการให้วงเงินสินเชื่อแก่ผู้ผลิตผ้าฝ้ายทอมือ โดยคิดอัตราดอกเบี้ยร้อยละ 6 ต่อปี ซึ่งสมาชิกกลุ่มอาชีพสามารถค้ำประกันวงเงินได้ ซึ่งแหล่งเงินทุนของธนาคารออมสิน สาขาป่าซาง เป็นแหล่งในการให้สินเชื่อโครงการธนาคารประชาชน โดยคิดอัตราดอกเบี้ยคงที่ร้อยละ 0.5 ต่อเดือน ซึ่งผู้ที่มีรายได้ประจำ หรือบุคคลที่มีความน่าเชื่อถือค้ำประกันวงเงินกู้ได้ ส่วนแหล่งเงินทุนของธนาคารพัฒนาวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมแห่งประเทศไทย สาขาจังหวัดลำพูน เป็นแหล่งในการให้สินเชื่อ OTOP สำหรับผู้ผลิตสินค้า หรือผู้ประกอบการในชุมชนต่าง ๆ โดยคิดอัตราดอกเบี้ยร้อยละ 7 ต่อปี โดยผู้ผลิตต้องมีหนังสือรับรองการเป็นผู้ผลิตหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์มาประกอบการขอวงเงิน
ผลการวิจัยนี้ตอบวัตถุประสงค์ของการวิจัย แต่ข้อจำกัดในการวิจัยเกิดจากการเก็บข้อมูลบางส่วนจากกลุ่มตัวอย่างที่มิใช่เจ้าของกิจการ แหล่งเงินทุนที่ใช้ในการศึกษามาจากแหล่งเงินทุนจากรัฐบาลเป็นหลัก และข้อเสนอแนะสำหรับงานวิจัยครั้งต่อไป ควรเพิ่มกลุ่มตัวอย่างที่เป็นเจ้าของกิจการให้มากขึ้น ควรเพิ่มแหล่งเงินทุนในการให้สินเชื่อให้มากขึ้น และควรมีการติดตามความคืบหน้าในการขอวงเงินของกลุ่มตัวอย่างในการวิจัยมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่
สำนักงานคณะกรรมการการวิจัยแห่งชาต
Student Centre of Food Standard and Regulation Case Study of Microbial Food Quality and Standard of Local Food Products from Chiang Mai Province
No full textThis research had the three objectives to student centre of food standard and regulations case study of local food products from Chiang Mai province, to encourage food science students to historically learn and survey of local market at Kad-Luang Chiang Mai, and to monitor the microbial quality and standard of local food products from Chiang Mai. The result of student centre teaching using the survey research and inquiry teaching revealed that the students who participated in this research learned the history of Kad-Luang. There are the market, where the five groups of local food are sold ; meat and meat products, confectionery (flour and rice based products), Thai dip (or Nam Prick), fermented foods, and dehydrated foods to sell travelers and local consumers. Most of the products are determined by Thai Community Standards such as product characteristics, labeling, microbial count. Random sampling of the groups for microbial analysis showed that the total plate count of meat and meat products and Nam Prick had higher than the Thai Community Standards. In contrast, the pathogenic bacteria of all products confronted to the requirement of Thai Community Standards. When the risk assessment were determined, the resulted indicated that the five groups of local food sold in Kad-Luang was low in microbial risk. The microbial safety survey was reported to Chiang Mai food and drug administration for the risk management. The lecturer evaluated the five domain of learning i.e. ethical and moral development, knowledge, cognitive skills, inter personal and responsibility, and analytical and communication skills using multi tasks for example observation of group working, practice tests, portfolio, group reports, oral presentation, and problem solving or case study. The results showed that students were interested in the student center and all five domain of learning of most students were progressed.
Keywords student centre, food standard and regulation, local food productsการวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อจัดการเรียนการสอนโดยยึดผู้เรียนเป็นสำคัญรายวิชา กฎหมายและมาตรฐานอาหาร กรณีศึกษา คุณภาพและมาตรฐานด้านจุลินทรีย์ของผลิตภัณฑ์ อาหารของฝากจากจังหวัดเชียงใหม่ เพื่อให้นักศึกษาใช้สถานที่จำหน่ายผลิตภัณฑ์อาหารที่เป็น ของฝากจากจังหวัดเชียงใหม่เป็นแหล่งเรียนรู้ท้องถิ่นของรายวิชากฎหมายและมาตรฐานอาหาร และเพื่อเฝ้าระวังคุณภาพและมาตรฐานด้านจุลินทรีย์ของผลิตภัณฑ์อาหารที่เป็นของฝากจาก จังหวัดเชียงใหม่ ผลการจัดการเรียนการสอนที่ยึดผู้เรียนเป็นสำคัญโดยใช้กระบวนการวิจัยเชิงสำรวจและ การเรียนการสอนแบบสืบสวนสอบสวน นักศึกษาที่เข้าร่วมกระบวนการวิจัยได้ศึกษาประวัติของ ตลาดวโรรสว่าเป็นตลาดที่จำหน่ายผลิตภัณฑ์อาหารที่เป็นของฝาก 5 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มเนื้อสัตว์ และผลิตภัณฑ์ กลุ่มขนม กลุ่มน้ำพริก กลุ่มอาหารดอง และกลุ่มอาหารแห้ง ให้กับนักท่องเที่ยว และผู้บริโภคทั่วไป ผลิตภัณฑ์ที่จำหน่ายส่วนใหญ่มีการกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์ชุมชนเอาไว้ ในเรื่องคุณลักษณะ ฉลาก ปริมาณเชื้อจุลินทรีย์ การสุ่มตัวอย่างผลิตภัณฑ์อาหารทั้ง 5 กลุ่มไป ตรวจจุลินทรีย์ พบว่า ผลิตภัณฑ์ที่มีความเสี่ยงต่อการเจริญของเชื้อจุลินทรีย์ในปริมาณมากเกิน กว่ามาตรฐาน ได้แก่ กลุ่มเนื้อสัตว์และผลิตภัณฑ์ และกลุ่มน้ำพริก แต่ทุกผลิตภัณฑ์มีปริมาณ จุลินทรีย์ก่อโรคผ่านเกณฑ์มาตรฐานผลิตภัณฑ์ชุมชน เมื่อประเมินความเสี่ยงของผลิตภัณฑ์ อาหารที่เป็นของฝากที่จำหน่ายในตลาดวโรรสพบว่ามีความเสี่ยงและอันตรายด้านจุลชีววิทยาใน ระดับต่ำและได้รายงานผลการตรวจวิเคราะห์ให้ทางสาธารณสุขจังหวัดเชียงใหม่รับทราบเพื่อหา มาตรการในการแก้ไขต่อไป ผู้สอนได้ประเมินการเรียนรู้ทั้ง 5 ด้าน ได้แก่ (1) ด้านคุณธรรม จริยธรรม (2) ด้านความรู้ (3) ด้านทักษะการปัญญา (4) ด้านทักษะความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลและความรับผิดชอบ และ (5) ด้านทักษะการวิเคราะห์เชิงตัวเลข การสื่อสารและการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ โดยใช้วิธีการที่ หลากหลาย ได้แก่ สังเกตจากการกระบวนการทำงานกลุ่ม การทำแบบทดสอบ การทำแฟ้มสะสม ผลงาน การทำรายงานกลุ่ม การนำเสนอรายงานหน้าชั้นเรียน รวมทั้งการแก้ปัญหาหรือกรณีศึกษา พบว่านักศึกษาให้ความสนใจการจัดการเรียนการสอนที่ยึดผู้เรียนเป็นสำคัญและนักศึกษาส่วนใหญ่ มีการพัฒนากระบวนการเรียนรู้ทั้ง 5 ด้านอย่างต่อเนื่อง
คำสำคัญ ผู้เรียนเป็นสำคัญ กฎหมายและมาตรฐานอาหาร ผลิตภัณฑ์อาหารของฝากมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม
Determination of Cordycepin in Cordyceps militaris Culture on Rice Media
No full textCordyceps militaris is an important traditional Chinese herbal ingredient frequently used as a tonic and/or drug in eastern Asia. This mushroom produces an important bioactive compound cordycepin (3′-deoxyadenosine). Cordyceps militaris CMRU1 was cultivated on eight different cereal substrates (brown rice, white rice, sangyod rice, milk rice, black jasmine rice, sorghum, red rice and old yellow kernels) for 8 weeks. Cordycepin production and biomass production of C. militaris CMRU1 grown on brown rice medium, white rice medium, sangyod rice medium, milk rice medium, black jasmine rice medium and sorghum medium were significantly higher than that observed in red rice medium and old yellow kernels medium, respectively.เห็ดถั่งเชาสีทอง (Cordyceps militaris) เปนสวนผสมของยาแผนโบราณท่ีสําคัญของ ประเทศจีน ใชในการบํารุงรางกาย และเปนยาในแถบเอเชียตะวันออก เห็ดชนิดนี้ผลิต สารสําคัญทางชีวภาพ คอรไดเซปน (cordycepin) เห็ดถั่งเชาสีทอง สายพันธุ CMRU1 ถูกเพาะ ในวัสดุเพาะที่เปนเมล็ดธัญพืชท่ีแตกตางกัน 8 ชนิด (ขาวกลอง ขาวขาว ขาวสังขหยด ขาว น้ํานม ขาวหอมมะลินิล ขาวฟาง ข้าวมันปู และขาวเหลืองเกา) เปนระยะเวลา 8 สัปดาห พบวา เห็ดถั่งเชาสีทอง CMRU1 ที่เพาะดวยขาวกลอง ขาวขาว ขาวสังขหยด ขาวนํ้านม ขาวหอมมะลิ นิล และขาวฟาง มีปริมาณคอรไดเซปน และนํ้าหนักของผลผลิตสูงกวาท่ีเพาะดวยขาวมันปู และขาวเหลอืงเกาอยางมีนัยสําคัญทางสถิติมหาวิทยาลัยราชภฏัเชียงให
The Development Results and Satisfactions in the Development of Reading and Writing Thai-Skill for Slow Learners in Schools under the Office of Chiang Mai Education Area 6
No full textThe objectives of this research aimed to study development results and satisfactions toward the development of reading and writing Thai-Skill for slow learners in schools under the Office of Chiang Mai Education Area 6. The populations were 21 lead schools for inclusive education under the Office of Chiang Mai Education Area 6 in the second semester of 2009. The data were collected from samples, who were selected and determined by purposive sampling from 3 lead schools for inclusive education. The collected tools were tests and interview schedules. The researcher analyzed all the data through percentages (%), averages , average percentage and data analysis. The research findings are as follows:
The results indicated that the development results of comparing reading and writing scores before and after study were in order 70.00 and 71.67 percent. the results from interviewing teacher and slow learning students indicated that teachers satisfied with using the sets of developing reading and writing skills for teaching, and gave opinion as the innovation could be implied to develop students in every level who have reading and writing problems. In students’ aspect, they had many satisfactions toward learning with the sets of developing reading and writing skills, which satisfied in image, and gave opinion as there are beauty and attractive picture. Moreover, they satisfied with teachers’ incentive.การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลการพัฒนาและความพึงพอใจต่อการพัฒนาคุณภาพทักษะการอ่านและเขียนภาษาไทยของนักเรียนที่เรียนรู้ช้าในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาเชียงใหม่ เขต 6 ประชากรในการวิจัยได้แก่ โรงเรียนแกนนำจัดการเรียนร่วมสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาเชียงใหม่ เขต 6 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2552 จำนวน 21 โรง กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ โรงเรียนแกนนำจัดการเรียนร่วมสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาเชียงใหม่ เขต 6 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2552 ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง จำนวน 3โรงเรียน เครื่องมือในการวิจัยที่เป็นนวัตกรรมครั้งนี้ ได้แก่ คู่มือการจัดกิจกรรมการเรียนรู้การอ่านและการเขียนโดยใช้ชุดพัฒนาการอ่านและการเขียนสำหรับนักเรียนที่เรียนรู้ช้า ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 และเครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบทดสอบก่อนและหลังเรียน และแบบสอบถามเจตคติและความพึงพอใจ ทั้งนี้ทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า ความก้าวหน้าด้านการอ่านและการเขียนของนักเรียนที่เรียนรู้ช้าในภาพรวมมีค่าเท่ากับร้อยละ 70.00 และร้อยละ 71.67 ตามลำดับ ส่วนเจตคติและความพึงพอใจของนักเรียนที่เรียนรู้ช้าพบว่า นักเรียนมีความพึงพอใจมากต่อการเรียนรู้ฝึกทักษะการอ่านและการเขียน รูปลักษณ์ของชุดพัฒนาทักษะการอ่านและการเขียน ยุทธวิธีในการเสริมแรงของครูด้วยการให้รางวัล ผลของพัฒนาการความก้าวหน้าของตนเอง และมีความสุขในการเรียนรู้ เพราะอ่านและเขียนคำได้มากขึ้นมหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงใหม
Applied an Edict of a King in Sufficiency Economy to Inherit the Local Knowledge in the Field of Handicrafts in Chiang Mai Province
No full textThe purpose of this study aims to (1) study the context and potential of local wisdom of Handicrafts in Chiang Mai Province, (2) analyze the consistency of Self-Sufficiency Economy and local wisdom of Handicrafts in Chiang Mai Province, and (3) inherit the local wisdom knowledge of Handicrafts in Chiang Mai Province in order to publicize and broadcast in local level, communal level, and international level by performing research from sample groups in 4 districts as follows; with 107 samples in Hang Dong District, San Sai district, San Kamphaeng district, and Mueang Chiang Mai district. The results showed that the area has the potential to produce local handicrafts in Chiang Mai Province; are San Kamphaeng District, Muang District, Hang Dong district, Sansai District, respectively. Particularly San Kamphaeng District is a handicrafts manufacturing base. With the production of traditional handicrafts such as the umbrella industry. Handmade paper industry. Traditional textile industry. And the handmade jewelry industry. The traditional pottery industry. According to the analysis of the consistency in Self-Sufficiency Economy Philosophy of handicrafts, all entrepreneurs have applied Self-Sufficiency Economy Philosophy to their business operation with current situation by applying attitudes of running sufficient and stable business as principle in running their business, so that the entrepreneurs will be able to carry on their business with sustainability. The inherited knowledge of local handicrafts in Chiang Mai province is divided into 4 levels. (1) Knowledge of the family (2) Community Learning Center / Temple (3) Private Learning Center / Celebrity (4) public school / university. To inherited of local handicrafts knowledge. By the Public Broadcasting including vinyl banners/Website/printed media/ television media and local exhibitions to disseminate knowledge, and inviting local craftsmen or teachers
who teach local wisdom to demonstrate and provide knowledge, which is to inherit the knowledge of handicraft within the locality to prevent from vanishing and to make it exists. To enhance knowledge by researchers and / or with the private sector. In order to build the potential of Entrepreneurs business is sustainable.การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ของการวิจัย คือ1) ศึกษาบริบทและศักยภาพภูมิปัญญาท้องถิ่น ด้านงานหัตถกรรมในจังหวัดเชียงใหม่ 2) วิเคราะห์ความสอดคล้องปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงกับ ภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านงานหัตถกรรมจังหวัดเชียงใหม่ และ 3) สืบทอดองค์ความรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่น ด้านงานหัตถกรรมของจังหวัดเชียงใหม่เป็นการเผยแพร่ ประชาสัมพันธ์ระดับท้องถิ่น ระดับชุมชน ระดับประเทศสู่สากล โดยศึกษากลุ่มตัวอย่าง 107 กลุ่ม 4 อำเภอคือ อำเภอหางดง อำเภอสันทราย อำเภอสันกำแพง และอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ ผลการวิจัย พบว่า พื้นที่มีศักยภาพการผลิตงานหัตถกรรมท้องถิ่นจังหวัดเชียงใหม่ มากที่สุด คือ อำเภอสันกำแพง อำเภอเมือง อำเภอหางดง อำเภอสันทรายตามลำดับ เนื่องจากอำเภอสันกำแพง มีฐานการผลิตหัตถกรรมที่สำคัญ เช่น หัตถอุตสาหกรรมร่มบ่อสร้าง หัตถอุตสาหกรรมกระดาษสา หัตถอุตสาหกรรมผ้าทอ และหัตถอุตสาหกรรมเครื่องเงิน หัตถอุตสาหกรรมเครื่องปั้นดินเผา เป็นต้น การวิเคราะห์ความสอดคล้องของปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงกับอุตสาหกรรมขนาดย่อม กลุ่มตัวอย่างทั้งหมดมีการนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาประยุกต์ใช้กับการดำเนินธุรกิจตนเอง อยู่แล้ว เนื่องจากเศรษฐกิจพอเพียงเป็นปรัชญาที่มาจากพื้นฐานการใช้ชีวิตของคนในท้องถิ่น ด้านการสืบทอดความรู้งานหัตถกรรมท้องถิ่นในจังหวัดเชียงใหม่ แบ่งออกเป็น 4 ระดับ ได้แก่ (1) แหล่งเรียนรู้ในครอบครัว (2) ศูนย์การเรียนรู้ชุมชน / วัด (3) ศูนย์การเรียนรู้เอกชน / ผู้ที่มี ชื่อเสียงในจังหวัด (4) แหล่งการศึกษาของภาครัฐ โรงเรียน / มหาวิทยาลัย แต่ละแหล่งการเรียนรู้ จะนำเอาภูมิปัญญาท้องถิ่นงานหัตถกรรมสาขาต่าง ๆ มาสืบสานและถ่ายทอดแก่เยาวชนในทุกระดับ อยู่เสมอ ตลอดจนการสืบทอดองค์ความรู้งานหัตถกรรมท้องถิ่น โดยการประชาสัมพันธ์ ได้แก่ ป้ายไวนิล สื่อวิทยุ สื่ออิเล็กทรอนิกส์ สื่อสิ่งพิมพ์ เว็บไซต์ฯ และจัดนิทรรศการเพื่อเผยแพร่ความรู้ ภูมิปัญญาท้องถิ่น โดยสล่าหรือพ่อครูแม่ครูภูมิปัญญาสาธิตขั้นตอนการทำงานหัตถกรรม 10 สาขา ส่งเสริมให้ความรู้จากคณะผู้วิจัย/หรือร่วมกับภาครัฐภาคเอกชนจัดขึ้น เพื่อเป็นการสร้างศักยภาพ แก่ผู้ประกอบการงานหัตถกรรมให้สามารถดำเนินธุรกิจได้อย่างมั่นคงและยั่งยืนสำนักงานคณะกรรมการการวิจัยแห่งชาติ (วช.