ChiangMai Rajabhat University Intellectual Repository
Not a member yet
1393 research outputs found
Sort by
The construction of computer-assisted instruction on water sky and star for Pratthom Suksa 5 students
No full textการพัฒนาศักยภาพบุคคลในชุมชนเพื่อการจัดการด้านการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของท้องถิ่น จังหวัดเชียงใหม่
No full textThis research aims to study guidelines to develop the potentiality of local people to manage tourism in local communities of Chiang Mai. It is the qualitative research and supported by quantitative analysis. Primary data was collected from 11 groups of tourism communities who were willing to join in this project. SWOT analysis and focus group were used to study the potentiality to operate tourism of local communities leading to ways to enhance and develop the potentiality of local people to manage tourism in their local communities.
The finding showed that there were 3 levels of people’s potentiality for tourism management; preliminary, intermediate and upper levels. There are 3 ways to develop the potentiality of local people to manage tourism. The first level is to develop the potentiality of people who have the preliminary level emphasis in organizational management, tourism service, marketing management, finance and accounting. The second level is to develop people who have intermediate potentiality emphasis in leadership for running on their business and the third level concerns in business plan for tourism so that local people can understand how to apply business plan to manage the benefit cost of tourism based on their own resources and make profit for them. This will create the development of people’s potentiality. Also, if there is the integration between private and government sectors to work together continuously concerning this matter, it will make the sustainable development for communities.การวิจัยเรื่อง “การพัฒนาศักยภาพบุคคลในชุมชนเพื่อการจัดการด้านการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของท้องถิ่น จังหวัดเชียงใหม่” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาศักยภาพบุคคลในชุมชนในการจัดการด้านการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของท้องถิ่น จังหวัดเชียงใหม่ การวิจัยเรื่องนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพและสนับสนุนด้วยการวิเคราะห์เชิงปริมาณ ข้อมูลปฐมภูมิรวบรวมจากกลุ่มท่องเที่ยวชุมชน จำนวน 11 ชุมชน ที่สมัครใจในการร่วมเวทีเสวนาปฏิบัติการ อาศัยกระบวนการ SWOT และการ Focus group เพื่อให้ทราบศักยภาพของการดำเนินธุรกิจท่องเที่ยวโดยชุมชนและนำไปสู่แนวทางการเพิ่มและพัฒนาศักยภาพบุคคลในชุมชนต่อการจัดการด้านการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของท้องถิ่น จังหวัดเชียงใหม่
ผลการวิจัยพบว่า ศักยภาพของบุคคลในชุมชนต่อการจัดการการท่องเที่ยวในชุมชนมี
3 ระดับ คือ ศักยภาพในระดับเบื้องต้น ระดับกลาง และระดับสูง ทำให้เกิดแนวทางการพัฒนาศักยภาพบุคคลในชุมชนเพื่อการท่องเที่ยวได้ 3 ระดับวิธี โดยระดับแรกเป็นการพัฒนาศักยภาพบุคคลระดับเบื้องต้น โดยการให้ความรู้ด้านการท่องเที่ยวเป็นสำคัญ โดยเฉพาะความรู้ด้านการบริหารจัดการองค์กร การให้บริการท่องเที่ยว การบริหารด้านการตลาด การเงินและบัญชี สำหรับวิธีระดับที่สองเป็นการพัฒนาศักยภาพบุคคลในระดับกลาง เน้นการพัฒนาภาวะผู้นำในองค์กรให้เกิดการขับเคลื่อนการดำเนินงานด้านธุรกิจ และวิธีระดับที่สามเป็นการให้วิธีการวางแผนธุรกิจด้านการท่องเที่ยวแก่ชุมชน ให้บุคลากรในองค์กรเข้าใจถึงการประยุกต์ใช้แผนธุรกิจโดยเฉพาะการจัดการต้นทุนและผลตอบแทนของการทำธุรกิจท่องเที่ยวให้มีกำไรได้ด้วยทรัพยากรของชุมชนเอง จึงจะทำให้เกิดการพัฒนาศักยภาพบุคคลในชุมชน ซึ่งเป็นแนวทางการพัฒนาที่เหมาะสมกับบริบทของชุมชนนั้น ๆ และหากมีการบูรณาการร่วมกับนักวิชาการทั้งภาครัฐและเอกชนอย่างต่อเนื่องแล้วก็จะเกิดการพัฒนาศักยภาพได้อย่างยั่งยืนสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.
การพัฒนาเทคโนโลยีเพื่อการศึกษาการท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ของท้องถิ่น จังหวัดเชียงใหม่
No full textThis research aims to study guidelines to develop the technology of historical educational tourism in local Chiang Mai communities. It is the qualitative research and supported by quantitative analysis. Primary data was gathered from 6 groups of tourism communities who are willing to join in this project. SWOT analysis and focus group were used to study the potentiality of doing business in tourism leads to solve operational problems.
The finding showed that Chiang Mai has the high potentiality in organizational management and good service for historical tourism due to its own identity and advantage of its history. The important problem to develop tourism is that communities cannot manage finance efficiently. Their business were lost 462,140 baht/year because of the high cost of public relations.
Ways to develop the educational technology for historical tourism is to work with communities to produce educational videos. As a result, all of these 6 groups of tourism communities could produce their educational videos which can solve and develop their historical tourism. The more achievement will occur if there is the integration and collaboration between private and government sectors to work together concerning this projectการวิจัยเรื่อง “การพัฒนาเทคโนโลยีเพื่อการศึกษาการท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ของท้องถิ่น จังหวัดเชียงใหม่” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาเทคโนโลยีเพื่อการศึกษาการท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ของท้องถิ่นจังหวัดเชียงใหม่ การวิจัยเรื่องนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพและสนับสนุนด้วยการวิเคราะห์เชิงปริมาณ ข้อมูลปฐมภูมิรวบรวมจากกลุ่มท่องเที่ยวชุมชน จำนวน 6 ชุมชน ที่สมัครใจในการร่วมเวทีเสวนาปฏิบัติการ อาศัยกระบวนการ SWOT และการ Focus group เพื่อให้ทราบศักยภาพของการดำเนินธุรกิจท่องเที่ยวโดยชุมชนและนำไปสู่แนวทาง การแก้ไขปัญหาของการดำเนินงาน
ผลการวิจัยพบว่า การท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ของจังหวัดเชียงใหม่ มีศักยภาพที่ค่อนข้างสูงในด้านการบริหารจัดการองค์กรและการให้บริการ เนื่องจากมีเอกลักษณ์ อัตลักษณ์และความได้เปรียบทางประวัติศาสตร์ที่น่าสนใจของชุมชนจังหวัดเชียงใหม่ ส่วนปัญหาสำคัญที่ส่งผลต่อการพัฒนาการท่องเที่ยวดังกล่าวคือ ความไม่มีศักยภาพด้านการจัดการการเงินของกลุ่มท่องเที่ยว พิจารณาได้จากผลกำไรสุทธิที่ขาดทุนถึงปีละ 462,140 บาท เนื่องจากต้นทุนการประชาสัมพันธ์โครงการด้านสื่อสารสนเทศที่ค่อนข้างสูง ดังนั้นแนวทางการพัฒนาเทคโนโลยี
เพื่อการศึกษาการท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ของท้องถิ่น จังหวัดเชียงใหม่ จึงได้ใช้กระบวนการแบบมีส่วนร่วมในการพัฒนาสื่อสารสนเทศเพื่อการศึกษาร่วมกับชุมชนในการผลิตสื่อการศึกษาในรูปแบบวีดีทัศน์ได้ถึง 6 ชุมชน จนเกิดนวัตกรรมสื่อเทคโนโลยีที่เป็นรูปธรรม ใช้แก้ไขปัญหาและพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ของท้องถิ่น จังหวัดเชียงใหม่ ได้ด้วยชุมชนเอง สามารถลดต้นทุนการประชาสัมพันธ์และเพิ่มผลสัมฤทธิ์ของการดำเนินงานมากขึ้น และหากมีการบูรณาการในโครงการนี้ร่วมกับองค์กรชุมชนทั้งภาครัฐและเอกชนในระยะต่อไป จะทำให้การท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ของท้องถิ่น จังหวัดเชียงใหม่ ประสบความสำเร็จได้ในระยะยาวสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.
The 10 Thai Handcraft Potential of Thai Upper Northern to Thai- South China Boarder Trade
No full textThis study aims to 1) study the trading situation of 10 fields of upper Northern
Thailand handicraft products in Thailand – Southern China border area 2) study the
commercial community context in Thailand – Southern China border area 3) study
trade route of the 10 fields of upper Northern Thailand handicraft products in Thailand
– Southern China border, under North – South Economic Corridor 4) study the
Thailand – Southern China border’s customs formality for 10 fields of upper Northern
Thailand handicraft products 5) study the way to develop the 10 fields of upper
Northern Thailand handicraft products’ entrepreneurs and 6) create an English
language International Trade Wordbook for Thailand – Southern China border’s
Trade. Research population and sample were 1) handicraft entrepreneurs 2) the
entrepreneurs who used to trade in Thailand – Southern China border area
3) handicraft entrepreneurs in Upper Northern Thailand’s provinces; Chiang Mai,
Lampang, Lampoon and Mea Hong sorn 4) customers and people in Yunnan province
of China especially in Kunming city and Xishuangbanna and 5) related officers in
customs house, provinces’ chamber of commerce, Thai/Chinese transportation service
providers, and related businesses. The research tools were questionnaires, survey form
and interview forms.
This study found that the trading situation of 10 Fields of Upper Northern
Thailand Handicraft Products in Thailand – Southern China border area was
related to the overall country’s export situation. In the first 10 months of 2013
(January – October), Thailand’s exportation decreased 8.48% compared with the year
before. Comparing product by product, the study found that benzene oil, automobiles;
tools and parts, and computers; tools and parts exportation decreased 56.21%, 32.53%จ
and 25.77% orderly, while there was 611.96% increasing in the motors and generators
exportation. The main export route was R3A road to Southern China, which begin
from Mukdahan customs house in Mukdahan province and Chiang Khong customs
house in Chiang Rai province.
The commercial community context in Thailand – Southern China border
area influenced to the 10 Fields of Upper Northern Thailand Handicraft
Products’ forms. Kunming city is a capital city and has the most potential in every
aspects, compared with other cities in Yunnan province. It is located in the north of
the middle province, near Tian Shi Lake, with 6.2 million population. Kunming has
the largest economy in Yunnan and is being developed to be a southern Asia trade
center. The consumption behavior of people in Kunming is almost the same as people
in the big city, because it is a developing city. The consumption behavior of people in
Xishuangbanna is divided on their economic potential. In Chiang Rung city, people
also consume like people in big cities like Kunming and Yunxi, while people in
surrounded cities have lower purchasing power and different taste. People in
surrounded cities, suburb, will not pay much attention to the technology and modern
products, because of their purchasing power and way of life.
There are many trade routes for the 10 fields of upper Northern Thailand
handicraft products in Thailand – Southern China border area, under North –
South Economic Corridor. The most efficient route is Thailand – Lao – China road
(R3A), because of the quickness, high safety. The route begins from Chiang Khong
district of Chiang Rai province in Thailand to Bo Keaw – Luang Nam Tha – Bo Ten
in the Lao PRD to Bo Han – Chiang Rung of Xishuangbanna – Yunxi – Kunming of
Yunnan Province in China, with 1,258 Kilometers length, 21 – 24 hours of
transportation and about 100,000 baht per container plus retailed entrepreneurs’
expense for the transportation service providers, about 5,000 baht per cubic meter.
The Thailand – Southern China border’s customs formality for 10 fields
of upper Northern Thailand handicraft products is strict. Every exported
commodity has to be reported and checked in customs formality. The customs
documents for exportation are Export Declaration, Invoice, Export License (if any),
Certificate of Origin (if any), and others such as catalog, ingredient tags. Normally,
there are 4 steps in customs formality for exportation; transferring and/or showingฉ
Export Declaration, tax/tariff proof, check and let commodity out of the country.
About the export routes, land, sea and air are all the important trade route between
Thailand and Yunnan. Nowadays, in Thailand, the Customs Department uses wireless
electronics system for customs formality to facilitate the international trade. This all
paperless process of customs formality for exportation is called E-Export, which
included fee paying, information editing in case of asking permission from other
departments, getting certificates and cargo permit.
The way to develop the 10 fields of upper Northern Thailand handicraft
products’ entrepreneurs should be divided into 2 groups; single and group
entrepreneur. Nowadays, most businesses were organized in the vertical organization
form and using their own capital to run the business. For the marketing, entrepreneurs
were the price maker and most of them produced by the order of the customers. For
the distribution channels, there were middlemen, exhibitions, market fairs, local
walking streets and shops; both wholesale and retail, to distribute the handicraft
products. For the payment, there were many ways to pay for goods; by cash, credit
and sell on consignment. For the sell promotion, there were many techniques to do
such as keeping contact with customers, finding new markets, and direct sell. The
study also found that most of the producers used their own house as a producing place.
They hired local labors and used local raw materials. The production management for
both everyday sell and pre-order sell were used as the inventory management.
The creation of English language International Trade Wordbook for
Thailand – Southern China border’s Trade is one of the products’ value added
strategy. Even the products are always recreated all the time on the demand of the
customers, but wordbook could be used in the real situation; to describe the product’s
origin which adds value to the products in the tourists’ sight. The satisfaction of using
this wordbooks is in the highest levelการวิจัยคร้ังน้ี้มีวัตถุประสงค์ของการวิจยั คือ 1) ศึกษาภาวะการค้าชายแดนไทย - จีน ตอนใต้ ดา้ นงานหัตถกรรมช่าง 10 สาขาของภาคเหนือตอนบน 2) ศึกษาข้อมูลด้านบริบทชุมชนการค้าชายแดนไทย – จีนตอนใต้ที่มีผลต่อรูปแบบผลิตภัณฑ์งานหัตถกรรมช่าง 10 สาขาของภาคเหนือตอนบน 3) ศึกษาเส้นทางการค้าชายแดนไทย - จีนตอนใต้ ด้านงานหัตถกรรมช่าง 10 สาขาของภาคเหนือตอนบน ภายใตก้ รอบเส้นทางเศรษฐกิจตามแนวเหนือ – ใต้ (North – South Economic Corridor) 4) ศึกษาระเบียบพิธีการทางศุลกากรของการค้าชายแดนไทย – จีนตอนใต้ ด้านงานหตั ถกรรมช่าง 10 สาขาของภาคเหนือตอนบน 5) ศึกษาแนวทางการพัฒนาศักยภาพกลุ่มผู้ประกอบการงานหัตถกรรม 10 สาขา ของภาคเหนือตอนบนสู่การค้าชายแดนไทย – จีนตอนใต้
6) สร้างศัพทานุกรม (Wordbook) ด้านการคา้ ระหวา่งประเทศฉบับภาษาอังกฤษ เพื่อส่งเสริมการค้าชายแดนไทย – จีนตอนใต้ ประชากรและกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ 1) ผู้ประกอบการงานหัตถกรรม 2) ผู้ประกอบการที่เคยทาการคา้ ระหว่างชายแดนไทย – จีนตอนใต้ 3) ผู้ประกอบการงานหัตถกรรมของภาคเหนือตอนบนอันได้แก่ จังหวัดเชียงใหม่ จังหวดั ลาปาง จังหวัดลาพูน และจังหวัดแม่ฮ่องสอน 4) ผู้บริโภคและประชากรในมณฑลยูนนาน ประเทศจีน โดยเฉพาะอยา่งยิ่งในนครคุณหมิง และสิบสองปันนา 5) หน่วยงานราชการที่เกี่ยวขอ้ ง เช่น ด่านศุลกากร หอการค้า งังหวัด กลุ่มผู้ประกอบการไทย / จีน ที่ให้บริการขนส่ง
สินค้า ฯลฯ ชนิดของเครื่องมือในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม แบบส ารวจ และแบบสัมภาษณ์
ผลการวิจัย พบวา่ ภาวะการค้าชายแดนไทย - จีนตอนใต้ ด้านงานหัตถกรรมช่าง 10 สาขาของภาคเหนือตอนบน ภาพรวมสถานการณ์ และแนวโน้มที่เกี่ยวกบั การคา้ ชายแดนไทย – จีนตอนใต้ การส่งออก ช่วง 10 เดือนแรกของปี 2556 (ม.ค. – ต.ค.) การส่งออกผา่ นแดนมีมูลค่าเมื่อเทียบกับช่วงเดียวกนั ของปี ก่อนลดลง ร้อยละ 8.48 แต่เมื่อพิจารณาจากรายสินค้า พบว่า มีการส่งออกน้ามันเบนซิน รถยนต์ อุปกรณ์และส่วนประกอบ และเครื่องคอมพิวเตอร์ อุปกรณ์และส่วนประกอบ
ลดลงร้อยละ 56.21 32.53 และ 25.77 ตามลาดับ และสินคา้ ที่มีการส่งออกเพิ่มข้ึน ไดแ้ ก่ มอเตอร์ชและเครื่องกาเนิดไฟฟ้ า เพิ่มข้ึนร้อยละ 611.96 โดยส่งออกทางจังหวดั มุกดาหาร และทางด่านศุลกากรเชียงของ จังหวัดเชียงราย ผ่านเส้นทาง R3A ไปจีนตอนใต้ ข้อมูลด้านบริบทชุมชนการค้า ชายแดนไทย – จีนตอนใตท้ ี่มีผลต่อรูปแบบผลิตภณั ฑง์ านหัตถกรรมช่าง 10 สาขาของภาคเหนือตอนบน บริบทชุมชนนครคุนหมิง เป็ นเมืองเอกและเป็ นเมืองที่มีศักยภาพมากที่สุดในยูนนาน
ตั้งอยตรงกลางค่อนไปทางเหนือของมณฑลติดกบั ทะเลสาบเตียนฉือ ปัจจุบนั มีประชากรประมาณ 6.2 ล้านคน คุนหมิงมีขนาดเศรษฐกิจใหญ่ที่สุดของยูนนาน และกำลัง ก่อสร้างพัฒนาเมือง เพื่อให้เป็นศูนย์กลางการติดต่อค้าขายกบัประเทศต่าง ๆ ในภูมิภาคเอเชียใต้ พฤติกรรมการเลือกซ้ือสินค้า เพื่ออุปโภคและบริโภคของชาวคุนหมิง สภาพโดยรวมเป็นเมืองที่กำลังพัฒนา ประชาชนมีศักยภาพในการบริโภคสินคา้ เหมือนกบั ผูบ้ ริโภคในเมืองใหญ่ทวั่ ไป พฤติกรรมการเลือกซ้ือสินค้า
เพื่ออุปโภคและบริโภคของชาวสิบสองปันนา การเลือกซ้ือสินค้าของชาวสิบสองปันนา โดยเฉพาะในเมืองเชียงรุ่ง โดยส่วนใหญ่ผู้บริโภคในเมืองมีลักษณะคล้ายเมืองขนาดใหญ่ เช่นที่เมืองคุนหมิง เป็นต้น ผู้บริโภคมีกำลังซ้ือ ความต้องการบริโภคสินค้ามีลักษณะคล้ายกัน แต่หากเป็นรอบนอกหรือเขตอื่น ๆ ลักษณะของผู้บริโภคจะมีกำลังซ้ือที่น้อยลง อีกทั้งประชากรส่วนใหญ่ เป็นชนกลุ่มน้อย ชาวเขาเผา่ ต่าง ๆ ดังน้นรูปแบบการบริโภคที่เป็นความทันสมย หรือเทคโนโลยีอาจจะยังไม่ได่รับความสนใจเท่าที่ควร เส้นทางการค้าชายแดนไทย - จีนตอนใต้ ด้านงานหตั ถกรรมช่าง 10 สาขาของภาคเหนือ
ตอนบน ภายใต้รอบเส้นทางเศรษฐกิจตามแนวเหนือ – ใต้ (North – South Economic Corridor) เส้นทางที่มีศักยภาพในการขนส่งสินค้า มากที่สุด คือ เส้นทางการขนส่งสินคา้ ทางถนน ไทย – ลาว –จีน (R3A) เนื่องจากมีความรวดเร็วในการขนส่งสินค้า มีความน่าเชื่อถือและความปลอดภยั ของเส้นทางสูง ต้นทุนในการขนส่งสินคา้ ทางถนน R3A มีตน้ ทางเริ่มจากอำเภอเชียงของ จังหวัด เชียงราย ของประเทศไทย - บ่อแกว้ - หลวงน้าทา - บ่อเตน็ ประเทศลาว - บ่อหาน - เชียงรุ่งหรือจิ่งหง สิบสองปันนา - เมืองยี่ซี คุนหมิง มณฆลยูนนาน ประเทศจีน โดยมีระยะทางจากจังหวัด เชียงใหม่
ถึงเมืองคุนหมิง เป็นระยะทางทั้งสิ้น 1,258 กิโลเมตร ใชเ้ วลาในการเดินทางทั้งสิ้น 21-24 ชวั่ โมง
ค่าใชจ้ ่ายในการขนส่งสินคา้ สู่จีนตอนใตป้ ระมาณ 100,000 บาท/ตูค้ อนเทนเนอร์ และค่าใชจ้ ่ายแยก
ตามความตอ้ งการของผปู้ ระกอบการรายยอ่ ย ตามเสน้ ทางเดิม และรับผิดชอบโดยบริษทั เอกชนใน
การขนส่งแบบครบกระบวนการ ค่าใชจ้ ่ายประมาณ 5,000.-/ 1 cbm (cbm/คิวบิกเมตร หรือ ขนาด
ความกว้าง x ยาว x สูง)
ระเบียบพิธีการทางศุลกากรของการค้าชายแดนไทย – จีนตอนใตด้ า้ นงานหัตถกรรมช่าง
10 สาขาของภาคเหนือตอนบน สินคา้ ท้งั หมดที่ส่งออกจากประเทศไทยตอ้ งรายงานและผ่านพิธีการ
ทางศุลกากร โดยมีเอกสารประกอบการดาเนินพธิ ีการส่งออก ไดแ้ ก่ ใบขนสินคา้ ขาออก บญั ชีราคาซ
สินคา้ ใบอนุญาตส่งออกหรือเอกสารอื่นใดสาหรับสินค้าควบคุมการส่งออก (ถ้ามี) ใบรับรอง
แหล่งกาเนิดสินคา้ (ถา้ มี) และเอกสารอื่น ๆ เช่น แค็ตตาล็อค เอกสารแสดงส่วนผสม เป็ นต้น ซึ่ง
ปกติพธิ ีการทางศุลกากรเพอื่ การส่งออกประกอบดว้ ย 4 ข้นั ตอน คือ การโอนถ่าย และ/หรือการยนื่
ข้อมูลใบขนสินค้า การตรวจสอบพิสูจน์การส าแดงข้อมูลการช าระภาษีอากรและการตรวจและการ
ปล่อยสินคา้ ท้งั น้ีเสน้ ทางการคา้ ที่สาคญั ระหวา่ งไทยและยนู นานมีท้งั ทางบก ทางน้าและทางอากาศ
ตลอดจนกรมศุลกากรได้น าระบบอิเล็กทรอนิกส์แบบไร้สายมาใช้ในการผ่านพิธีการศุลกากรเป็ น
การปรับปรุงระบบใหบ้ ริการบนพ้นฐานของเทคโนโลยีและการสื่อสาร ื เพื่ออ านวยความสะดวกใน
การคา้ ระหว่างประเทศ โดยมีข้นั ตอนต่าง ๆ ซ่ึงประกอบดว้ ยข้นั ตอนการผ่านพิธีการส่งออกดว้ ย
ระบบ E-Export ค่าธรรมเนียม การแกไ้ ขขอ้ มูล กรณีที่ตอ้ งผ่านการอนุมัติ/อนุญาต หน่วยงานอื่น
การรับรองใบขนสินค้าขาออก ข้อพึงระวังในการส่งขอ้ มูลใบกากบั การขนยา้ ยสินคา้
แนวทางการพฒั นาศกั ยภาพกลุ่มผูป้ ระกอบการงานหัตถกรรม 10 สาขา ของภาคเหนือ
ตอนบนสู่การคา้ ชายแดนไทย – จีนตอนใต้ ผูป้ ระกอบการงานช่างหัตถกรรม 10 สาขาของ
ภาคเหนือตอนบน มีท้งั รายเดี่ยวและรายกลุ่ม มีโครงสร้างองคก์ รในแนวดิ่ง ส่วนเงินที่ใช้ในการ
ลงทุนมาจากเงินทุนส่วนตวั การจดั การดา้ นการตลาดของหน่วยประกอบการ คือ ผกู้ าหนดราคาและ
เป็ นการพฒั นาผลิตภณั ฑจ์ ากความตอ้ งการของลูกคา้ การจดั การดา้ นช่องทางการจดั จาหน่ายสินคา้
ไดแ้ ก่ พอ่ คา้ คนกลาง งานแสดงสินคา้ ตลาดนัด ถนนคนเดินฯ ร้านคา้ ทอ้ งถิ่น ซ่ึงลกั ษณะการขาย
ไดแ้ ก่ ขายส่ง ขายปลีก ขายส่งและปลีก หรือรับจา้ งผลิต การชาระเงิน ไดแ้ ก่ เงินสด ขายฝาก เครดิต
การจดั การดา้ นการส่งเสริมการขาย แบ่งเป็ น การรักษาลูกคา้ เก่า การแสวงหาลูกคา้ ใหม่ดว้ ยวิธีการ
ต่าง ๆ การนาสินคา้ ไปเสนอขายโดยตรงกับกลุ่มผูบ้ ริโภค การจัดการด้านการผลิตของหน่วย
ประกอบการงานหตั ถกรรม ผปู้ ระกอบการใชพ้ ้นื ที่อยอู่ าศยั ของตนเองเป็ นสถานที่ผลิตสินคา้ ดา้ น
แรงงาน และวตั ถุดิบ ผูป้ ระกอบการจา้ งแรงงาน และซ้ือวตั ถุดิบส่วนใหญ่จากภายในทอ้ งถิ่น และ
จ้างแรงงานและซ้ือวตั ถุดิบจากภายนอกทอ้ งถิ่น การจดั การสินคา้ คงคลงั ผูป้ ระกอบการมีการผลิต
เพื่อจาหน่ายและมีรองรับการจาหน่ายจากยอดขายล่วงหน้า ศัพทานุกรม (Wordbook) ด้านการค้า
ระหวา่ งประเทศฉบบั ภาษาองั กฤษ เพอื่ ส่งเสริมการคา้ ชายแดนไทย – จีนตอนใต้ การสร้างศัพทานุ
กรมเป็นเพียงส่วนประกอบหน่ึงที่นาไปสู่การเพมิ่ มูลค่าของผลิตภณั ฑซ์ ่ึงในกระบวนการผลิตมีการ
ปรับเปลี่ยนรูปแบบสินคา้ อยตู่ ลอดเวลาเพอื่ จูงใจใหล้ ูกคา้ ตดั สินใจซ้ือเร็วข้ึนอยแู่ ลว้ ส่วนการพฒั นา
สินคา้ หัตกรรมของภาคเหนือตอนบนสู่สากลน้ันพบว่าผูป้ ระกอบการชาวไทยมีความพึงพอใจต่อ
การสร้างศพั ทานุกรมในแง่ที่ว่าศพั ทานุกรมมีส่วนช่วยให้การสื่อสารในการขายสินคา้ สะดวกข้ึน
และคาอธิบายความเป็ นมาของสินค้าจะมีส่วนส่งเสริมให้สินค้ามีมูลค่าเพิ่มข้ึนในสายตาของ
นกั ท่องเที่ยว มีความพงึ พอใจในการใชศ้ พั ทานุกรมในภาพรวมอยใู่ นระดบั มากที่สุสำนักงานคณะกรรมการการวิจัยแห่งชาติ (วช.
The Development of The Entrepuners of Thai Upper Northern 10 Lines of Handicraft to Thai - South China Boarder Trade
No full textThis Study aims to 1) study the export potential; included management, material source, production, labor force, transportation and product design, and etc., of the 10 fields handicraft Entrepreneurs to support the exportation to cross-border, 2) study problems, obstacles, and effects related to the Thailand-southern China cross-border exportations, and 3) develop the target entrepreneur's export potential. This research is a descriptive research, which all data were collected by having field trip, reviewing literature, studying government policy on Thailand-China Trade Issue, and interviewing related people; government officers, and experienced entrepreneurs.
This research found that, there were both individual and group entrepreneurs in these 10 field handicraft markets. The businesses were organized vertically, they used their own capital, were price maker. There were a multi-channel marketing for both whole and retail sale such as medium men, exhibition, and so on. They used cash payment. The customer retention was used as a sales support for the business. Producers used their own house as a producing place. They hired local labors and used local raw materials. They used inventory management as a production management for both day sale and pre-order.
The problems, obstacles and effects, which related to the Thailand-southern China cross-border exportations were found in the trading operations, policies and transportations. For suggestion, Thai entrepreneurs still need to change and develop their potential in exportation and so forth.การศึกษาวิจัยเรื่อง การพัฒนาศักยภาพกลุ่มผู้ประกอบการงานหัตถกรรม 10 สาขาของภาคเหนือตอนบนสู่การค้าชายแดนไทย – จีนตอนใต้ มีวัตถุประสงค์ในการวิจัยคือ เพื่อศึกษาศักยภาพด้านการส่งออก ได้แก่ การบริหารจัดการ แหล่งวัตถุดิบ การผลิต แรงงาน การขนส่ง และการออกแบบผลิตภัณฑ์ ฯลฯ ของผู้ประกอบการงานหัตถกรรมช่าง 10 สาขาในภาคเหนือตอนบนเพื่อรองรับการส่งออกสู่การค้าชายแดนไทย – จีนตอนใต้ เพื่อศึกษาปัญหา อุปสรรค และผลกระทบในด้านการส่งออกของผู้ประกอบการงานหัตถกรรมช่าง 10 สาขาในภาคเหนือตอนบนเพื่อรองรับการส่งออกสู่การค้าชายแดนไทย – จีนตอนใต้ และเพื่อพัฒนาศักยภาพด้านการส่งออกของผู้ประกอบการงานหัตถกรรมช่าง 10 สาขาของภาคเหนือตอนบนไปสู่ตลาดการค้าชายแดน ไทย – จีนตอนใต้
การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณนา ข้อมูลที่ใช้ประกอบด้วยข้อมูลปฐมภูมิ โดยการสัมภาษณ์เจ้าหน้าที่ของรัฐ ผู้ประกอบการที่ทำการค้ากับประเทศจีน การลงพื้นที่จริง ของคณะผู้วิจัย และข้อมูลทุติยภูมิ โดยการศึกษาข้อมูลจากเอกสารในด้านการค้า การบริการ กฎ ระเบียบและข้อมูลทางสถิติ ตลอดจนนโยบายของรัฐในด้านการค้าระหว่างประเทศไทยกับประเทศจีน ผลการศึกษาพบว่า
ผู้ประกอบการงานช่างหัตถกรรม 10 สาขาของภาคเหนือตอนบน มีทั้งรายเดี่ยวและรายกลุ่ม มีโครงสร้างองค์กรในแนวดิ่ง ส่วนเงินที่ใช้ในการลงทุนมาจากเงินทุนส่วนตัว การจัดการ ด้านการตลาดของหน่วยประกอบการ คือ ผู้กำหนดราคาและเป็นการพัฒนาผลิตภัณฑ์ จากความต้องการของลูกค้า การจัดการด้านช่องทางการจัดจำหน่ายสินค้า ได้แก่ พ่อค้าคนกลาง งานแสดงสินค้า ตลาดนัด ถนนคนเดินฯ ร้านค้าท้องถิ่น ซึ่งลักษณะการขาย ได้แก่ ขายส่ง ขายปลีก ขายส่งและปลีก หรือรับจ้างผลิต การชำระเงิน ได้แก่ เงินสด ขายฝาก เครดิต การจัดการด้านการส่งเสริมการขาย แบ่งเป็น การรักษาลูกค้าเก่า การแสวงหาลูกค้าใหม่ด้วยวิธีการต่าง ๆ การนำสินค้าไปเสนอขายโดยตรงกับกลุ่มผู้บริโภค การจัดการด้านการผลิตของหน่วยประกอบการงานหัตถกรรม ผู้ประกอบการใช้พื้นที่อยู่อาศัยของตนเองเป็นสถานที่ผลิตสินค้า ด้านแรงงาน และวัตถุดิบ ผู้ประกอบการจ้างแรงงาน และซื้อวัตถุดิบส่วนใหญ่จากภายในท้องถิ่น และจ้างแรงงานและซื้อวัตถุดิบจากภายนอกท้องถิ่น การจัดการสินค้าคงคลัง ผู้ประกอบการมีการผลิตเพื่อจำหน่ายและเพื่อรองรับการจำหน่ายจากยอดขายล่วงหน้า
สำหรับปัญหา อุปสรรค และผลกระทบในด้านการส่งออกของผู้ประกอบการ งานหัตถกรรมช่าง 10 สาขาในภาคเหนือตอนบนเพื่อรองรับการส่งออกสู่การค้าชายแดนไทย- จีนตอนใต้ได้แก่ ปัญหาด้านการค้าของไทย ปัญหาด้านนโยบายการค้า และปัญหาด้านการคมนาคมขนส่ง
ผู้ประกอบไทยควรปรับตนเองเพื่อเพิ่มศักยภาพด้านการส่งออก โดยต้องเรียนรู้ว่าอาเซียนและการร่วมกันเป็นประชาคมอาเซียน ในปีพ.ศ. 2558 คืออะไร จะใช้ประโยชน์อย่างเต็มที่ได้อย่างไร ความต้องการของตลาดอาเซียน และพัฒนาสินค้าให้มีความเหมาะสมกับความต้องการและวัฒนธรรมในแต่ละประเทศและเรียนรู้คู่แข่งขันรายใหม่ในเชิงลึกมาก ควรใช้ประโยชน์จากภาษีนำเข้าร้อยละศูนย์และผลิตสินค้าให้สอดคล้องกับรสนิยมและความต้องการของตลาดสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.
The Health Encouragement and the Physical Fitness Managenent “3 Age Sansaiyairakhangkropkrao” in Muang Kaen Phatthana Municipality,AmphurMaetang Chiang Mai
No full textThis research aimed to study general physical fitness of “3 Age Sansaiyairakhangkropkrao”
in Muang Kaen Phatthana Municipality, AmphurMaetang Chiang Mai by fitness tests
methods which can perform by oneself, and to be the guideline for physical fitness
promotion.
The sample groups were 1,348 healthy This, who were 674 males and 674
females, age range between 7-69 years which were randomly selected by Proportional
Stratified Random Sampling.
The materials utilized for collecting data were consisted of general health
questionnaire and physical fitness tests. All data were analyzed for percentile, mean
standard deviation.
The results of the study were as follows:
1. For general status aspects, most of the sample groups between 7-69 years
had no diseases. performed physicalexertion 3 days a week, approximately 30-60
minutes. For opinion aspects, most of the sample groups thought that they had good
physical fitness and exercises were essential for their lives. The duration for exercise
should be 30-60 minutes, 3-5 days a week. Moreover, most of them did not have injury
after exercises for the past 3 months.ง
2. For anthropometry and physical fitness aspects:
2.1 Anthropometry: the average of body weight, waist circumference, hip
circumference were low in the age range of 7-9 years, and gradually increased with age.
2.2 Physical fitness: the highest flexibility was in the age range of 20-29
years. The highest muscular strength and endurance was in the age range of 20-29
years, and gradually decreased reciprocal to age.การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อส่งเสริมสุขภาพสมรรถภาพทางกายและจัดทำเกณฑ์สมรรถภาพทางกาย “ศูนย์ ๓ วัย สานสายใยรักแห่งครอบครัว” เทศบาลเมือง เมืองแกนพัฒนา อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาวิจัยครั้งนี้คือ ประชาชนที่เป็นสมาชิก “ศูนย์ ๓ วัยสานสายใยรักแห่งครอบครัว” เทศบาลเมืองเมืองแกนพัฒนา อ าเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ที่มีอายุระหว่าง 7 – 69 ปี แบ่งเป็นเพศชาย จำนวน 674 คน และเพศหญิง จ านวน 674 คน
รวม 1,348 คน โดยวิธีการสุ่มแบบชั้น (Proportional Stratified Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วย แบบสอบถามสุขภาพทั่วไปและแบบทดสอบสมรรถภาพทางกาย นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า
1. ด้านสถานภาพทั่วไป กลุ่มตัวอย่าง อายุ 7-69 ส่วนใหญ่ไม่มีโรคประจำตัว มีการออกกำลังกายหรือเล่นกีฬา 3 วันต่อสัปดาห์มากที่สุด ส่วนใหญ่ใช้เวลาประมาณ 30-60 นาที ด้านความคิดเห็น พบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่คิดว่าตนเองมีสมรรถภาพทางกายดี การออกกำลังกายเป็นเรื่องที่จ าเป็นส าหรับชีวิต เวลาที่ใช้ในการออกก าลังกายควรอยู่ระหว่าง 30 - 60 นาที, 3 - 5 วันต่อสัปดาห์ ส่วนในด้านการบาดเจ็บจากการออกก าลังกายในรอบ 3 เดือน พบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ไม่มีการบาดเจ็บหลังการออกก าลังกาย
2. ด้านขนาดร่างกายและสมรรถภาพทางกาย
2.1 ขนาดร่างกาย ด้านน้ าหนักตัว ขนาดรอบเอว ขนาดรอบสะโพก มีค่าเฉลี่ย น้อยในช่วง 7-9 ปี จากนั้นค่าเฉลี่ยจะเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ ตามช่วงอายุที่มากขึ้น
2.2 สมรรถภาพทางกายด้านความอ่อนตัว มีค่าเฉลี่ยมากที่สุดในช่วงอายุ 20-29 ปี และสมรรถภาพด้านความแข็งแรงอดทนของกล้ามเนื้อ คือ รายการทดสอบแรงบีบมือ แรงเหยียดขา ยืนกระโดดไกลและลุกนั่ง 30 วินาที ส่วนใหญ่มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด
ในช่วงอายุ 20-29 ปี จากนั้นค่าเฉลี่ยจะลดลงเรื่อยๆ ตามช่วงอายุที่มากขึ้นสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.
การพัฒนาศักยภาพการบริหารจัดการการท่องเที่ยวที่เชื่อมโยงกับองค์กรท้องถิ่นในชุมชน จังหวัดเชียงใหม่
No full textThis research aims to study guidelines to develop the potentiality to manage the tourism
connecting to the local organizations in Chiang Mai. It is the qualitative research and support by
the quantitative analysis. Primary data gathered from 3 tourism communities who were willing
to join in this project. SWOT analysis and focus group used to study the context and the
potentiality of the operation of tourism business. Quantitative data was from the evaluation of
the benefit cost of tourism connecting to local organization in communities. Descriptive statistic
such as mean and percentage used to analysis and showed the turnover of tourism business
which connect to local organizations in communities.
The finding showed that local administrative organizations have important role to
connect the tourism of communities. Their important roles are classified into 5 levels;
1) participate to be the network with communities for business operation; 2) advice and
counseling; 3) allocating the budget; 4) have the cooperation with others outside communities
and 5) be the information center for tourism communities. The good potentiality to manage the
tourism connect to local organization can make the profit for communities up to 690,574.83
baht/year. It illustrated the role of the participation between communities and local organization
which can enhance the value added of tourism up to 112.11% compared to the value of tourism
of local communities as a whole.ารวิจัยเรื่อง “การพัฒนาศักยภาพการบริหารจัดการการทองเที่ยวที่เชื่อมโยงกับองคกร
ทองถิ่นในชุมชน จังหวัดเชียงใหม” มีวัตถุประสงคเพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาศักยภาพการ
บริหารจัดการการทองเที่ยวที่เชื่อมโยงกับองคกรทองถิ่นในชุมชนของทองถิ่น จังหวัดเชียงใหม
การวิจัยเรื่องนี้เปนการวิจัยเชิงคุณภาพและสนับสนุนดวยการวิเคราะหเชิงปริมาณ ขอมูลปฐมภูมิ
รวบรวมจากกลุมทองเที่ยวชุมชน จํานวน 3 ชุมชน ที่สมัครใจในการรวมเวทีเสวนาปฏิบัติการ
อาศัยกระบวนการ SWOT และการ Focus group เพื่อใหทราบบริบทและศักยภาพของการดําเนิน
ธุ
รกิจทองเที่ยวโดยชุมชนและนําไปสูการเก็บขอมูลเชิงปริมาณที่ไดจากแบบประเมินตนทุนและ
ผลตอบแทนการทองเที่ยวที่เชื่อมโยงกับองคกรทองถิ่นในชุมชน จากนั้นนํามาวิเคราะหโดยใช
สถิติอยางงาย คือ คาเฉลี่ยและคารอยละ ซึ่งจะแสดงใหถึงผลการประกอบการธุรกิจการทองเที่ยวที่
เชื่อมโยงกับองคกรทองถิ่นในชุมชน
ผลการวิจัยพบวา องคกรทองถิ่นที่มีบทบาทสําคัญในการเชื่อมโยงกับการทองเที่ยวโดย
ชุ
มชนคือ องคกรปกครองสวนทองถิ่นซึ่งมีบทบาทที่สําคัญ 5 ดาน ไดแก 1) การรวมเปนภาคี
เครือขายกับชุมชนในการดําเนินการทองเที่ยว 2) การใหคําแนะนําและปรึกษา 3) การจัดสรร
งบประมาณ 4) การประสานงานกับหนวยงานภายนอก และ 5) การเปนศูนยกลางขอมูลการ
ทองเที่ยวชุมชน แสดงใหเห็นถึงศักยภาพของการบริหารจัดการการทองเที่ยวที่เชื่อมโยงระหวาง
ชุ
มชนและองคกรชุมชนไดเปนอยางดี พิจารณาไดจากผลตอบแทนของโครงการที่สามารถทํากาํ ไร
สุ
ทธิไดมากถึงปละ 690,574.83 บาท แสดงใหเห็นถึงบทบาทของการมีสวนรวมระหวางชุมชน
และองคกรชุมชนตอการเพิ่มศักยภาพการพัฒนาการบริหารจัดการการทองเที่ยวโดยชุมชน ซึ่ง
แนวทางดังกลาวสามารถเพิ่มมูลคาใหกับโครงการไดสูงถึงรอยละ 112.11 เมื่อเทียบกับมูลคา
โครงการทองเที่ยวโดยชุมชนในภาพรวม แนวทางของการมีสวนรวมดังกลาวจึงเปนวิธีการเพิ่ม
ศักยภาพการบริหารจัดการการทองเที่ยวไดอยางยั่งยืนสํานักงานคณะกรรมการวิจัยแหงชาติ (วช.
การพัฒนาการบริหารจัดการต้นทุนการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพของท้องถิ่น จังหวัดเชียงใหม่
No full textThis research aims to study guidelines to develop the cost management of health tourism in Chiang Mai. It is the qualitative research but the quantitative analysis was also supported. Primary data was collected from 1 group of tourism community business who was willing to join in this project. SWOT analysis and focus group were used to study the context and its potentiality to operate tourism. Quantitative data was from evaluation the benefit cost of health tourism business. Descriptive statistics such as mean and percentage were also used to analyze and expressed the turnover of health tourism business.
The finding showed that there are two kinds of contexts for health tourism in Chiang Mai; 1) health promotion tourism and 2) health healing tourism with vegetables and herbs in communities. These two kinds of health tourism are the good selling point for communities. The communities also have good potentiality particularly in the organizational management and good service to run on their business. Members of the communities can give a good service for customers. However, they lack the potentiality in accounting. Their business were thereby lost 186,572.70 baht/year because of the high public relations for tourist attraction. As a result, they should minimize the cost of public relations and work together with government and private sectors so that it will help tourism to be sustainable.การวิจัยเรื่อง “การพัฒนาการบริหารจัดการต้นทุนการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพของท้องถิ่น จังหวัดเชียงใหม่” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวการพัฒนาการบริหารจัดการต้นทุนการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพของท้องถิ่น จังหวัดเชียงใหม่ การวิจัยเรื่องนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพและสนับสนุนด้วยการวิเคราะห์เชิงปริมาณ ข้อมูลปฐมภูมิรวบรวมจากกลุ่มท่องเที่ยวชุมชน จำนวน 1 ชุมชน ที่สมัครใจในการร่วมเวทีเสวนาปฏิบัติการ อาศัยกระบวนการ SWOT และการ Focus group เพื่อให้ทราบบริบทและศักยภาพของการดำเนินธุรกิจท่องเที่ยวโดยชุมชนและนำไปสู่การเก็บข้อมูลเชิงปริมาณที่ได้จากแบบประเมินต้นทุนและผลตอบแทนการดำเนินธุรกิจการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพของท้องถิ่น จากนั้นนำมาวิเคราะห์โดยใช้สถิติอย่างง่าย คือ ค่าเฉลี่ยและค่าร้อยละ ซึ่งจะแสดงให้ถึงผลการประกอบการธุรกิจท่องเที่ยวโดยชุมชนเชิงสุขภาพของท้องถิ่น
ผลการวิจัยพบว่า บริบทของการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพของชุมชน จังหวัดเชียงใหม่ มี
2 ลักษณะ คือ การท่องเที่ยวเชิงสุขภาพในลักษณะของการส่งเสริมสุขภาพและการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพในลักษณะของการบำบัดรักษาโดยพืชผักสมุนไพรในชุมชน อันเป็นจุดขายของการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ ซึ่งชุมชนได้ดำเนินการท่องเที่ยวอย่างมีศักยภาพ โดยเฉพาะศักยภาพในการบริหารจัดการองค์กรและการให้บริการ สมาชิกมีความรู้และความสามารถในการให้บริการสุขภาพเป็นอย่างดี แต่ขาดศักยภาพในการดำเนินงานทางธุรกิจโดยเฉพาะการจัดทำบัญชี ส่งผลให้กลุ่มธุรกิจท่องเที่ยวขาดทุนสูงถึงปีละ 186,572.70 บาท เนื่องจากมีต้นทุนการประชาสัมพันธ์แหล่งท่องเที่ยวที่ค่อนข้างสูง ดังนั้นแนวทางการบริหารจัดการต้นทุนการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพของท้องถิ่นที่ควรจะพัฒนาคือ ต้องพยายามลดต้นทุนส่วนนี้และบูรณาการทำงานร่วมกับภาครัฐโดยเฉพาะองค์กรชุมชนให้เกิดผลสัมฤทธิ์ที่เป็นรูปธรรม จึงจะทำให้การท่องเที่ยวดังกล่าวเกิดความยั่งยืนได้สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.
The Promotion of Thai-South China Border Trade by Construction the International Trade Word Book in English
No full textThis research aims to 1) produce wordbook for 10 groups of community products to add
products’ value, 2) employ wordbook constructing process to promote handicraft products in
international markets, and 3) implement research-based instruction to construct wordbook for 10
groups of community products. The samples were 10 community-product entrepreneurs and 30
Thai and Chinese importing and exporting entrepreneurs. The research tools were 1) wordbook
for 10 groups of community products, 2) Thai Qualifications Framework for Higher Education
(TQF 3) of English for Tourism I course, 3) wordbook assessment forms, and 4) a five-scale
questionnaire for researcher’s instructing behavior. The percentage, mean, and standard deviation
were used to analyze the data obtain.
The findings of this research are: 1) wordbook for 10 groups of community products is
one of the factors to add products’ value. In producing process, the designs of the products were
changed to make them more modern and to persuade customers in easier making decision to buy,
2) for launching local products to international markets, Thai entrepreneurs are satisfied with
wordbook and they think that wordbook can help them communicate with foreign customers
easier and the product descriptions can add value to their products. Their overall satisfaction
towards wordbook implementation is at the excellent level ( = 4.66). The satisfaction towards
the content of wordbook is also at the excellent lever ( = 5.00). Moreover, the overall
satisfaction of Chinese entrepreneurs towards wordbook is at the good level ( = 4.43). Their
satisfaction towards the high-resolution of letters in wordbook is at the excellent level ( = 4.80),
the easy understanding content, the benefit and advantages to business are at the excellent level
( = 4.80). And the content promoting the convenient trade is also at the excellent level
( = 4.60)การวิจัยประยุกต์ เรื่อง “การส่งเสริมการคา้ ชายแดนไทย–จีนตอนใต้ด้วยการจัดทำศัพทานุกรมการค้าระหว่างประเทศฉบับภาษาอังกฤษ” คร้ังน้ี มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สร้างศัพทานุกรม (Wordbook) สินคา้ หัตถกรรมช่าง 10 สาขาของภาคเหนือตอนบน อนั จะนาไปสู่การเพิ่มมูลค่าของสินคา้ 2) เพื่อใช้กระบวนการสร้างศัพทานุกรม (Wordbook) ส่งเสริมการพัฒนาสินค้า
หัตถกรรมของภาคเหนือตอนบนสู่สากล และ 3) เพื่อใช้กระบวนการเรียนการสอนด้วยการวิจัยลงสู่ชุมชนดว้ ยการสร้างศัพทานุกรม (Wordbook) สินคา้ หตั ถกรรมทอ้ งถิ่นของภาคเหนือตอนบน่สูการค้าชายแดนไทย – จีนตอนใต้ กลุ่มตัวอย่างที่ใช
ใ้นการวิจัย ได้แก่ ผู้ประกอบการสินค้าชุมชน จำนวน 10 สาขา ผู้ประกอบการน าเข้า-ส่งออกสินคา้ ชาวไทยและชาวจีน จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย ศัพทานุกรมผลิตภัณฑ์ชุมชน รายละเอียดวิชา (มคอ. 3) แบบ
ประเมินการจัดทำศัพทานุกรมสินค้าชุมชน แบบสอบถามความคิดเห็นของนักศึกษาต่อพฤติกรรม
การสอนของอาจารย์ สาหรับสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ สถิติพ้ืนฐาน ประกอบด้วย สถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่าการสร้างศพั ทานุกรมเป็ นเพียงส่วนประกอบหน่ึงที่นาไปสู่การเพิ่มมูลค่าของผลิตภัณฑ์ซ่ึงในกระบวนการผลิตมีการปรับเปลี่ยนรูปแบบสินคา้ อยตู่ ลอดเวลาเพื่อจูงใจให้ลูกค้า ตัดสินใจซ้ือเร็วข้ึนอยู่แลว้ ส่วนการพัฒนาสินค้า หัตกรรมของภาคเหนือตอนบนสู่สากลนั้น พบว่าผูู้ประกอบการชาวไทยมีความพึงพอใจต่อการสร้างศัพทานุกรมในแง่ที่ว่าศัพทานุกรมมีส่วนช่วยให้การสื่อสารในการขายสินคา้ สะดวกข้ึนและคาอธิบายความเป็ นมาของสินคา้ จะมีส่วน
ส่งเสริมให้สินคา้ มีมูลค่าเพิ่มข้ึนในสายตาของนักท่องเที่ยว และมีความพึงพอใจในการใช้ศัพทานุกรมในภาพรวมอยู่ในระดับ มากที่สุด (4.66) มีความพึงพอใจในส่วนของเน้ือหาของหนังสือ ในระดับมากที่สุด (5.00) ส่วนผู้ประกอบการชาวจีนมีความพึงพอใจในภาพรวมอยู่ในระดับ มาก (4.43) ความชดั ของตวั อกั ษรอยใู่ นระดบั มากที่สุด (4.8) ความพึงพอใจต่อเน้ือหาของหนังสืออยใู่นระดับมากที่สุด คาอธิบายเน้ือหาที่เขา้ ใจง่าย เน้ือหามีประโยชน์ต่อการคา้ และเน้ือหาในรูปเล่มมีส่วนช่วยให้การค้สะดวกข้ึน (4.8 และ 4.6) ตามลำดับสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.
