ChiangMai Rajabhat University Intellectual Repository
Not a member yet
1393 research outputs found
Sort by
ต้นทุนและผลตอบแทนการบริหารทรัพยากรการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของท้องถิ่น จังหวัดเชียงใหม่
No full textThis research aims to study guidelines to manage the benefit cost of the tourism resources in Chiang Mai. It is the qualitative research supported by the quantitative analysis. Primary data was collected from 11 groups of tourism communities. SWOT analysis and focus group were used to study the context and the potentiality of communities to operate tourism business. Quantitative data collected from the evaluation of the benefit cost of tourism resources. Descriptive statistic such as mean and percentage used to analyze and showed the turnover
from the management of tourism resources by local people in Chiang Mai.
The finding showed the context of tourism resources in Chiang Mai that are various, distinguish and different from other provinces. Communities are strong and alert to preserve their own tourism resources. This is a good way for communities to manage their tourism resources. Communities however lack potentiality to manage benefit cost of these tourism resources particularly the worthiness and the value of the deterioration caused by tourism.
If communities can manage the tourism resources efficiently, they will have the profit up to 398,072.54 baht/year/community. Also, if community can integrate and work together strongly with others in communities, it can create the value added up to 22.27% compared to community tourism as a whole.การวิจัยเรื่อง “ต้นทุนและผลตอบแทนการบริหารทรัพยากรการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของท้องถิ่น จังหวัดเชียงใหม่” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางในการบริหารจัดการต้นทุนและผลตอบแทนการบริหารทรัพยากรการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของท้องถิ่น จังหวัดเชียงใหม่ การวิจัยเรื่องนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพและสนับสนุนด้วยการวิเคราะห์เชิงปริมาณ ข้อมูลปฐมภูมิรวบรวมจากกลุ่มท่องเที่ยวชุมชน จำนวน 11 ชุมชน ที่สมัครใจในการร่วมเวทีเสวนาปฏิบัติการ อาศัยกระบวนการ SWOT และการ Focus group เพื่อให้ทราบบริบทและศักยภาพของการดำเนินธุรกิจท่องเที่ยวโดยชุมชนและนำไปสู่การเก็บข้อมูลเชิงปริมาณที่ได้จากแบบประเมินต้นทุนและผลตอบแทนการบริหารทรัพยากรการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของท้องถิ่น จากนั้นนำมาวิเคราะห์
โดยใช้สถิติอย่างง่าย คือ ค่าเฉลี่ยและค่าร้อยละ ซึ่งจะแสดงให้ถึงผลการประกอบการธุรกิจท่องเที่ยวโดยชุมชนจากการบริหารทรัพยากรการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของท้องถิ่น จังหวัดเชียงใหม่
ผลการวิจัยพบว่า บริบทของทรัพยากรการท่องเที่ยวของท้องถิ่น จังหวัดเชียงใหม่ นั้นมีความหลากหลาย โดดเด่น และเป็นเอกลักษณ์ แตกต่างจากจังหวัดอื่น ชุมชนมีความเข้มแข็งและเริ่มตื่นตัวในการอนุรักษ์ทรัพยากรการท่องเที่ยวของตนเอง ซึ่งเป็นแนวทางที่ดีของการบริหารทรัพยากรการท่องเที่ยวโดยชุมชน แต่ยังขาดศักยภาพในการบริหารต้นทุนของทรัพยากรเหล่านี้ โดยเฉพาะความคุ้มค่าและมูลค่าของความเสื่อมโทรมของทรัพยากรที่เป็นผลมาจากการท่องเที่ยวซึ่งหากมีการบริหารทรัพยากรการท่องเที่ยวโดยชุมชนอย่างมีศักยภาพแล้ว จะสามารถสร้างผลตอบแทนให้กับชุมชนได้เป็นอย่างมาก คิดเป็นมูลค่ากำไรสุทธิสูงถึงปีละ 398,072.54 บาทต่อชุมชน และหากชุมชนมีการบูรณาการร่วมกับหน่วยงานอื่นในชุมชนให้เกิดความเข้มแข็งแล้ว จะสามารถสร้างมูลค่าเพิ่มของโครงการได้สูงถึงร้อยละ 22.27 เมื่อเทียบกับการท่องเที่ยวโดยชุมชนในภาพรวม จึงเป็นแนวทางของการพัฒนาการบริหารจัดการทรัพยากรการท่องเที่ยวโดยชุมชน
ที่จะเกิดความยั่งยืนต่อไปสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.
การบูรณาการการจัดการสิ่งแวดล้อมและการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพอย่างยั่งยืน บนฐานเศรษฐกิจพอเพียงและภูมิปัญญาท้องถิ่น ของกลุ่มชาติพันธุ์ ในพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน
No full textThis research entitle of the integration of the environmental management with the biodiversity conservation to maintain a sufficiency economy based of ethic group in Muang District, Mae Hong Son province area. The main objective was to study the patterns in environmental management and the conservation of the biodiversity to maintain a sufficiency economy based by the local community in establishing “self-help” protocols. This research was using a participation action research pattern. Shan ethics had chosen as the sampling group. The findings was the activities which could promote the management and the conservation of the biodiversity on the sufficiency economical based composed of
The protection of wildfire activity and the opened combustion in the community activity, all of activities had the important activity such as the specification of agriculture area activity that specified the area which had wildfire ignition area that could spread fire to another area to be a wildfire further. The decreasing in useless materials combustion by applying them made as a compose fertilizer. The fire protection line area setting activity had done by the trekking volunteers who were a wildfire observer in the area around the community.
The knowledge and the realization in agriculture water pollution protection activity which increased for agriculturists, could used and eradicated and also protected in the agriculture pollution in the correct and proper ways. From all of these ways the water and ground pollutions could be decreased and then the biodiversity would be increased in the future.
The water quality tests in the community that would be a knowledge wisdom creation which relative to the water resource management and the water resource conservation. These water quality investigation would pushed the people to know the quality of consuming water and for people to find out the proper way in solving water quality problem with conserve the need of people in community.
The drinking water quality and the consuming water improving in the community. The water resource management and conservation in many items and the water pollution treatment in most successively understanding ways for the people that brought to get the improving quality of water handouts in many models together to receive a community copy.
The utility of the diversity, which using as the water quality indicators, for bio-pathway audit found that the large algae and aquatic insects as the livings with could be the clearly biological index. In the activities, the participants had got the best knowledge, the understanding and the awareness to the community circumstances.
The teenager network setting in keeps watching the water quality and the biodiversity activity. This activity, the teenagers from 4 schools (Huey-Phung School, Kha-Han School, Na-Pra-Jard School and Huey-Pha School) gathered together to participate to set the biodiversity conservative and management networks in the watershed area further.
The folk wisdom of the resource conservation and the resource management and the biodiversity in the area found that the management in community were a volunteer selection in looking after, preserving and managing in both water qualities and quantities including the water utilization. In proceeding the water resource management and problems specified as the top-stream, middle-stream and down-stream of Mae Sa Khee river had a specific time and the calculatedly leaders or could be inherit the family. Moreover, the community had set up of water and fish ordained in the area of community weir for prohibiting of aquatic animal catching and trespass around this area. From the activities proceedings, there was the conservation of biodiversity area for fish seeds occurring along the river. There was more in fish breeding in many fish species such as Poropuntius fish and mahseer barb fish. This area had been an ecotourism resource and a learning source in case of water resource biodiversity in these areas also.การวิจัยเรื่อง การบูรณาการการจัดการสิ่งแวดล้อมและการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพอย่างยั่งยืน บนฐานเศรษฐกิจพอเพียงและภูมิปัญญาท้องถิ่น ของกลุ่มชาติพันธุ์ในพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน มีจุดประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบของการจัดการสิ่งแวดล้อมและการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพบนฐานเศรษฐกิจพอเพียงและภูมิปัญญาท้องถิ่น ของกลุ่มชาติพันธ์ ในพื้นที่ อำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ที่สามารถดำเนินการได้เองในชุมชน ซึ่งการวิจัยครั้งนี้ได้ใช้การวิจัยในรูปแบบการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม โดยได้ทำการเลือก กลุ่มชาติพันธ์ไทยใหญ่ ซึ่งผลการศึกษา พบว่า กิจกรรมที่ส่งเสริมการจัดการและอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพอย่างยั่งยืนบนฐานเศรษฐกิจพอเพียง ประกอบด้วย
การป้องกันไม่ให้เกิดไฟป่าและการเผาในที่โล่งในชุมชนกิจกรรมการป้องกันไม่ให้เกิดไฟป่าและการเผาในที่โล่งในชุมชน ซึ่งมีกิจกรรมย่อยๆ ที่สำคัญ ได้แก่ กิจกรรมกำหนดพื้นที่ทางการเกษตร กิจกรรมลดการเผาเศษวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร การลดการเผาเศษวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรจะทำโดยการนำมาทำเป็นปุ๋ยหมัก กิจกรรมการทำแนวกันไฟ กิจกรรมเดินป่าเฝ้าระวังไฟ บริเวณรอบๆ หมู่บ้าน
กิจกรรมการสร้างความรู้และความตระหนักในการป้องกันมลพิษทางน้ำที่เกิดจากการเกษตร ซึ่งการสร้างความรู้ความเข้าใจของเกษตรมีความรู้เพิ่มขึ้น ซึ่งการเพิ่มขึ้นของจากความรู้ที่เพิ่มขึ้นจะทำให้เกษตรกรสามารถใช้และกำจัดรวมทั้งป้องกันมลพิษที่เกิดจากการเกษตรได้อย่างถูกต้องเหมาะสมซึ่งช่วยลดปัญหามลพิษทางน้ำและทางดินซึ่งเป็นการอนุรักษ์และเพิ่มความหลากหลายทางชีวภาพขึ้นในพื้นที่
การตรวจวิเคราะห์คุณภาพน้ำในชุมชนเป็นการสร้างองค์ความรู้ที่เกี่ยวข้องกับการจัดการและการอนุรักษ์ทรัพยากรน้ำ เพื่อให้ชาวบ้านได้รับทราบถึงคุณภาพน้ำที่ใช้ในการอุปโภคบริโภค และเพื่อหาแนวทางการแก้ไขปัญหาที่เหมาะสมกับชุมชนและตรงกับความต้องการของชาวบ้าน
การปรับปรุงคุณภาพน้ำน้ำดื่มน้ำใช้ในชุมชน การจัดการและการอนุรักษ์ทรัพยากรน้ำทางด้านการปรับปรุงคุณภาพน้ำแบบต่างๆ ทั้งทางด้านน้ำดื่มน้ำใช้และทางด้านการบำบัดมลพิษทางน้ำ เพื่อให้เกิดความเข้าใจอย่างแท้จริง จนนำไปสู่การจัดทำคู่มือการปรับปรุงคุณภาพน้ำในรูปแบบต่างๆ ฉบับประชาชนร่วมกัน
การใช้ประโยชน์จากความหลากหลายในการใช้เป็นดัชนีบ่งชี้คุณภาพน้ำ เพื่อการติดตามตรวจสอบแบบชีววิถี พบว่า พบว่าสาหร่ายขนาดใหญ่ และแมลงน้ำเป็นสิ่งมีชีวิตที่อาจใช้เป็นดัชนีชีวภาพที่บ่งชี้สภาพแวดล้อมได้อย่างเด่นชัดและทำให้ผู้เข้าร่วมโครงการมีความรู้ ความเข้าใจและความตระหนักถึงสภาพแวดล้อมในชุมชนได้เป็นอย่างดี
กิจกรรมการสร้างเครือข่ายกลุ่มเยาวชนในการเฝ้าระวังคุณภาพน้ำและความหลากหลายทางชีวภาพการดำเนินกิจกรรมนี้สามารถได้กลุ่มเยาวชนจากโรงเรียนต่างๆ จำนวน 4 โรงเรียน ประกอบด้วย โรงเรียนบ้านห้วยผึ้ง โรงเรียนบ้านบ้านคาหาญ โรงเรียนบ้านนาปลาจาด โรงเรียนบ้านห้วยผา ซึ่งจะนำความร่วมมือไปสร้างเป็นเครือข่ายในการจัดการและอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพในพื้นที่ลุ่มน้ำต่อไป
ภูมิปัญญาท้องถิ่นในการอนุรักษ์และจัดการทรัพยากรและความหลากหลายทางชีวภาพในพื้นที่ พบว่า การจัดการในชุมชนจะเป็นการเลือกและอาสาสมัคร ในการดูแล รักษาและบริหารจัดการ ไม่ว่าจะเป็นในด้านของปริมาณและคุณภาพของน้ำ รวมถึงการใช้น้ำอีกด้วย โดยลักษณะของการจัดการและปัญหาในแหล่งน้ำของพื้นที่ต้นน้ำ กลางน้ำ และปลายน้ำของแม่น้ำแม่สะหงี มีวาระการทำงาน และมีการหมุนเวียนกันเป็นผู้นำ และบางครั้งจะมีการสืบต่อกันในครอบครัว รวมทั้งยังมีการกำหนดพื้นที่เพื่อที่จะทำการบวชปลาและการอนุรักษ์พันธ์ปลาในพื้นที่บริเวณฝายน้ำล้นของหมู่บ้านเพื่อไม่ให้มีการจับสัตว์น้ำและบุกรุกพื้นที่โดยรอบซึ่งผลจากการดำเนินกิจกรรมทำให้เกิดขึ้นที่สำหรับการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพของพันธ์ปลา และมีการขยายพันธ์ของปลาเพิ่มขึ้นหลายชนิด เช่น ปลาจาด ปลาพวง รวมทั้งยังเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์และแหล่งเรียนรู้ความหลากหลายทางชีวภาพของทรัพยากรน้ำในพื้นที่อีกด้วยสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.
The construction of a campaign to motivate Karen women to use contraceptives in Omkoi district, Chiang Mai
No full textThe development of the dramatic arts process for encoraging the learning behavior of performance program students at Chiang Mai Rajabhat University
No full textThe management of learning activity for developing the usage of Thai as a second language for the communicative skills of foreign students Chiangmai
No full textThe research for development the best practice in social and cultural development of Chiang Mai Local Communities
No full textThis study aims to synthesis the knowledge of the best practice for social and culture development in Chiang Mai in order to have the guidelines for applying the sufficiency economy to develop the management of local administrative organizations (LAOs). Population were from Chiang Mai local administrative organizations and communities. Purposive sampling was used and 5 samples working in management level, operation level and parliament of local organizations and delegates from local people were selected. Triangulate had been used to evaluate the application of the sufficiency economy; integrity, patience and diligent as well as generosity for internal management of LAOs. Sample statistic included mean, percentage and standard deviation.
The finding showed that the management level had the highest application for their internal management and the operation as well as the parliament had the high application for their internal management respectively. The best practice of social and culture development could be evaluated from the well-being of communities . All of these well-beings are that there are a good neighbor with warm families as well as safety of life and property. In addition, people in communities have a unity and help each other. The youth are in good behavior with gratitude to their homeland. They have a good chance to further their study. People haven’t fixed to materialism but they can educated children to be self-reliance and be sufficiency. Leader s of communities are virtuous and willing to work for local development.
Brains storming with involving people were also used in order to get guidelines to develop the application of sufficiency economy in LAO’s management that can make well being for communities if the management level and the local people have a good collaboration based on sufficiency economy; integrity, patience and diligent as well as generosity. Integrity is the first priority to apply in the internal management. Local people should increase their participation with LAOs particularly following up and evaluating LAOs’ activities. In addition, it should motivate and enlarge the best practice of social and culture development base on sufficiency economy to the 7- up-north provinces whose contexts are similar to Chiang Mai.การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อสังเคราะห์องค์ความรู้จากการพัฒนาต้นแบบการพัฒนาด้านสังคมและวัฒนธรรมของท้องถิ่น จังหวัดเชียงใหม่ ให้ได้แนวทางในการขับเคลื่อนการพัฒนาการบริหารจัดการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (อปท.) จากการประยุกต์ใช้คุณธรรมตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง ประชากรที่ศึกษาคือ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และชุมชนจังหวัดเชียงใหม่ เลือกตัวอย่างด้วยวิธีการสุ่มแบบเจาะจงตามวัตถุประสงค์และความต้องการเข้าร่วมโครงการได้ตัวอย่างทั้งสิ้น 5 แห่ง ซึ่งประกอบด้วยตัวแทนแต่ละฝ่ายของ อปท.ได้แก่ ฝ่ายผู้บริหาร ฝ่ายผู้ปฏิบัติงาน ฝ่ายสภา รวมถึงตัวแทนชุมชน การศึกษาใช้วิธีการประเมินโดยวิธีการสามเส้าในประเด็นของการประยุกต์ใช้คุณธรรมตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในการบริหารจัดการองค์กร ได้แก่ ความซื่อสัตย์สุจริต ความอดทนและขยันหมั่นเพียร และความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ วิเคราะห์ผลการวิจัยด้วยสถิติเชิงพรรณนา คือ ร้อยละ และค่าเฉลี่ยถ่วงน้ำหนัก
ผลการวิจัย พบว่า ระดับของการประยุกต์ใช้คุณธรรมตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในการบริหารจัดการ อปท. ในฝ่ายผู้บริหารมีระดับมากที่สุด รองลงมาคือ ฝ่ายผู้ปฏิบัติงาน ฝ่ายสภา ตามลำดับ การพัฒนาต้นแบบสามารถประเมินได้จากความอยู่ดีมีสุขของชุมชน โดยการวิเคราะห์และถอดบทเรียนร่วม กับตัวแทนของชุมชนในพื้นที่การปกครองของ อปท. ได้แก่ ความอยู่ดีมีสุขที่เกิดจากคนในชุมชนมีเพื่อนบ้านที่ดี การมีครอบครัวที่อบอุ่น สังคมและชุมชนมีความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน ชุมชนมีความสามัคคี เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ช่วยเหลือกัน มีการสืบทอดวัฒนธรรม เด็กและเยาวชนมีความประพฤติดี มีความกตัญญูและรักในถิ่นเกิด มีกองทุนช่วยเหลือคนในท้องถิ่น เด็กและเยาวชนมีโอกาสได้ศึกษาต่อ คนในชุมชนปล่อยวางไม่ยึดติดกับวัตถุนิยม สามารถเลี้ยงดูลูกหลานให้อยู่อย่างพอเพียง ผู้นำในท้องถิ่นมีคุณธรรม มุ่งมั่นตั้งใจในการทำงานเพื่อพัฒนาท้องถิ่น
ผลการวิจัยสามารถสังเคราะห์องค์ความรู้จากการพัฒนาต้นแบบการพัฒนาด้านสังคมและวัฒนธรรมของท้องถิ่น จังหวัดเชียงใหม่ โดยการระดมความคิดเห็นเกี่ยวกับระดับผลการประเมินของการประยุกต์ใช้คุณธรรมตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงจากทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้ได้แนวทางในการขับเคลื่อนการบริหารจัดการองค์กรที่สามารถตอบสนองความอยู่ดีมีสุขของชุมชนได้อย่างแท้จริง พบว่า การพัฒนาให้ได้ต้นแบบที่ดีต้องเกิดขึ้นจากบุคคลร่วมมือจากบุคคล
2 ฝ่าย คือ ฝ่ายผู้บริหารกับฝ่ายประชาชน บนฐานของคุณธรรมตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง ได้แก่ ความซื่อสัตย์ ความอดทนและขยันหมั่นเพียร และความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ที่นำมาใช้ในการทำงานร่วมกันโดยเฉพาะคุณธรรมที่ อปท. จำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องนำไปใช้กับการทำงานคือ ความซื่อสัตย์สุจริต ขณะเดียวกันภาคประชาชนต้อง เน้นการมีส่วนร่วมกับ อปท. ให้มากขึ้นโดยเฉพาะ การมีส่วนร่วมในการติดตามและประเมินกิจกรรม หรือโดยการที่ อปท. ได้ ส่งเสริมความอยู่ดีมีสุขให้กับชุมชน ข้อเสนอแนะสำหรับการวิจัยในครั้งนี้คือ ต้องมีการขับเคลื่อนการพัฒนาต้นแบบให้เกิดการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของท้องถิ่นจากการบริหารจัดการ อปท. ร่วมกับชุมชนในท้องถิ่นบนฐานของคุณธรรมตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง โดยเฉพาะ 7 จังหวัดภาคเหนือตอนบนที่มีบริบท ใกล้เคียงกับจังหวัดเชียงใหม่สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.
The model of the potential local learning development with New Public Management
No full textThe model of the potential local learning development with New Public Management had the aim as to study the good characteristics of the local leadership with the popularity creating and new paradigm in New Public Management. Survey and quantity research had use in processes by using the community analysis with learning style of changing leadership. In this study, the target groups were 75 local leaders and community leaders from 6 Community Local Organization in Chiangmai as Maetha, kudchang, Makunwan, Yuwa, Donkaew and Baanklang Local Tambol Organization.
The research result has found that the good characteristics of the local leadership consist of 1) good behavior with morality, believe in religious and firmly believe in ethic 2) transparency in operation 3) have vision and strategic in operation 4) use the community changing participation in operation and decision making 5) good creating for the community changing. By the way, for the new paradigm in New Public Management had found 7 capacities of the transformation leadership which reach to 75 percent of their capacities. The community participation under AIC process had found 3 popularities in local development operation as the political ideology, have real target and Self-adjoin. These will affect to develop the local leadership development curriculum for the New Public Management as to apply upgrading the changing leadership.รูปแบบการพัฒนาศักยภาพของผู้นำท้องถิ่นกับการการบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่ มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาคุณลักษณะที่ดีของผู้นำท้องถิ่นกับการสร้างค่านิยมและกระบวนทัศน์ใหม่ในการบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่ ใช้วิธีการวิจัยเชิงสำรวจและการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการวิเคราะห์ชุมชนกับรูปแบบของการเรียนรู้ของผู้นำแห่งการเปลี่ยนแปลง ในการบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่กับกลุ่มเป้าหมายที่เป็นผู้นำท้องถิ่น และผู้นำชุมชนจำนวน 75 คน จากองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดเชียงใหม่จำนวน 6 แห่ง คือ องค์การบริหารส่วนตำบลแม่ทา เทศบาลตำบลบ้านกลาง องค์การบริหารส่วนตำบลดอนแก้ว องค์การบริหารส่วนตำบลกื้ดช้าง องค์การบริหารส่วนตำบลมะขุนหวาน องค์การบริหารส่วนตำบลยุหว่า
ผลการศึกษาพบว่า คุณลักษณะที่ดีของผู้นำท้องถิ่น ประกอบไปด้วย 1) เป็นคนดีมีศีลธรรม มีศรัทธาในศาสนาและเชื่อมั่นในหลักจริยธรรม 2) ดำเนินงานอย่างโปร่งใสตรวจสอบได้ไม่มีประโยชน์ทับซ้อน 3) มีวิสัยทัศน์ มียุทธศาสตร์ในการดำเนินงาน 4) ทำให้ชุมชนมีส่วนร่วมในการดำเนินกิจกรรมและการตัดสินใจ 5) ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่ดีในชุมชน สำหรับค่านิยม และกระบวนทัศน์ใหม่ในการบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่ พบว่าผู้นำท้องถิ่นมีความสามารถในการพัฒนาตนเองตามหลัก 7 ประการ ของการเป็นผู้นำแห่งการเปลี่ยนแปลง (Transformation Leadership) ได้ถึงร้อยละ 75 เมื่อวิเคราะห์การมีส่วนร่วมของชุมชนภายใต้กรอบกระบวนทัศน์ใหม่ในการพัฒนาด้วยกระบวนการ AIC พบว่าค่านิยมหลัก 3 ประการในการทำงานเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น คือ การมีอุดมการณ์ร่วม การมีเป้าหมายที่แท้จริง และความผูกพันที่แท้จริงที่สร้างให้เกิดพลัง ส่งผลทำเกิดกระบวนการเรียนรู้และการพัฒนาในหลักสูตรของการพัฒนาผู้นำท้องถิ่นต้นแบบการบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่ เพื่อนำไปใช้ในการยกระดับการเป็นผู้นำแห่งการเปลี่ยนแปลงต่อไปสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.
A Community and Problem Management of Trans-border Workforce: a Case Study of Baan Ton Chok, Nong Bua, Chai Prakaan District, Chiang Mai
No full textThe objectives of “ A Community and Problem Management of Trans-border Workforce: a Case Study of Baan Ton Chok, Nong Bua, Chai Prakaan District, Chiang Mai” were to study government sectors’ operation, problems and obstacles of management of trans-border workforce and to study a community’s participation in the management of trans-border workforce. This study was a qualitative study with field work research and documentary study. An in-depth interview, group discussion, working group and field observation were also employed in this research.
The study revealed that the government organizations working with the trans-border workforce, such as national security organization, educational organization, administrational organization and public health organization, had their own power and duties according to policies and laws. They had to control the operation, reform, support and communicate the trans-border workforce in the area. However, there were many problems and obstacles in its operation. There was a problem in the organizations which was insufficient and inappropriate input factors. This led to a lack of efficiency of the operation. There was also a problem in a process of its operation; for example, coordination, building up knowledge and understanding, communication, interaction and becoming aware of their powers and duties. These are all the obstacles of the operation. The community and the government sectors had realized these problems, so they both analyzed and specified participatory ways of the operation. These ways included creating a model of the trans-border workforce organization firstly depending on the government sectors’ powers and duties. Then, a learning process of the operation was created as well as those powers were collaborated for their operation. The potentiality of the community was also used for specifying the roles and duties. It was external power collaboration. In the meantime, there was informal power collaboration within the community through religious institution following a form of refinement. This collaboration was controlled by norm which was custom, morals and folkways. The collaboration of norms and various forms of controlling of many sectors could support and subserve. It could lead the problem management to be more sustainable and all-around.
Furthermore, many sectors’ integration and procedures of operation were based on area-based, current situations of main stakeholders in the community, uses of existing cultural resources as well as regulation and conventional resources. These led to shifting of its operation to be more distinct.การวิจัยเรื่องชุมชนกับการจัดการปัญหาแรงงานต่างด้าว : กรณีศึกษาบ้านต้นโชค ตำบลหนองบัว อำเภอไชยปราการ จังหวัดเชียงใหม่ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการดำเนินงาน ปัญหาและอุปสรรคของรัฐในการจัดการแรงงานต่างด้าวไร้ฝีมือและศึกษาถึงการมีส่วนร่วมในการจัดการปัญหาแรงงานต่างด้าวของชุมชน โดยใช้ลักษณะการวิจัยเชิงคุณภาพ การวิจัยภาคสนามและการหาข้อมูลทุติยภูมิ ซึ่งมีวิธีการรวบรวมข้อมูลคือ การสัมภาษณ์เชิงลึก การสนทนากลุ่ม การจัดกิจกรรมกลุ่มและการสังเกตประกอบเข้าด้วยกัน
จากการวิจัยพบว่า องค์กรภาครัฐที่ดำเนินงานเกี่ยวกับแรงงานต่างด้าวมีหลายภาคส่วนทั้งด้านความมั่นคง การศึกษา การปกครอง สาธารณสุข มีอำนาจหน้าที่ที่เป็นไปตามนโยบายและกฎหมาย คอยกำกับทิศทางการดำเนินงานควบคุม จัดระเบียบ สนับสนุนและสื่อสาร หากแต่พบปัญหาและอุปสรรคในการดำเนินงานอันประกอบด้วย ปัญหาในส่วนขององค์กรคือปัจจัยนำเข้าที่ไม่เพียงพอและเหมาะสม อันนำมาสู่การขาดประสิทธิภาพในการปฏิบัติงาน และปัญหาในส่วนของกระบวนการวิธีการทำงาน อาทิ การประสานงาน การสร้างความรู้ความเข้าใจ การสื่อสาร ปฏิสัมพันธ์ การทราบขอบเขตของอำนาจหน้าที่ เหล่านี้ล้วนทำให้เกิดเป็นอุปสรรคในการปฏิบัติงาน ซึ่งชุมชนและหน่วยงานได้มองเห็นปัญหาดังกล่าวแล้ววิเคราะห์สร้างแนวทางในการมีส่วนร่วมในการดำเนินงานคือ การสร้างรูปแบบการจัดระเบียบแรงงานต่างด้าวโดยอาศัยอำนาจหน้าที่ขององค์กรภาครัฐในเบื้องต้น จากนั้นจึงสร้างกระบวนการเรียนรู้วิธีการทำงานไปพร้อมๆกันและประสานเอาอำนาจดังกล่าวไว้เพื่อการปฏิบัติงานโดยมีการกำหนดบทบาทหน้าที่ ใช้ศักยภาพของชุมชนเอง เป็นการผสานอำนาจจากภายนอก โดยในขณะเดียวกันมีการผสานอำนาจอย่างไม่เป็นทางการจากภายในชุมชนผ่านสถาบันศาสนาตามรูปแบบของการขัดเกลา ควบคุมโดยบรรทัดฐานคือ จารีต ศีลธรรม วิถีประชา ซึ่งการผสานบรรทัดฐานและรูปแบบการควบคุมที่หลากหลายจากภาคส่วนต่างๆที่สามารถดำเนินงานสนับสนุน เอื้อประโยชน์กันได้ จะทำให้การจัดการปัญหามีความยั่งยืน รอบด้านมากขึ้น
นอกเหนือจากนั้นการบูรณาการ วิธีการจากภาคส่วนต่างๆในการทำงานทั้งหมด ตั้งอยู่บนพื้นฐานของ การใช้พื้นที่เป็นฐาน พิจารณาสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นจริงกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียหลักในชุมชน ใช้ทรัพยากรเชิงวัฒนธรรมที่มีอยู่เดิมเป็นต้นทุนประกอบเข้ากับทรัพยากรเชิงระเบียบกติกา อันทำให้เกิดการยกระดับการปฏิบัติงานที่ชัดเจนยิ่งขึ้นสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.
