ChiangMai Rajabhat University Intellectual Repository
Not a member yet
1393 research outputs found
Sort by
The Quality of the Educate Evaluation in the Curriculum of Bachelor of Communication Arts by the Students of Communication Arts, Faculty of Management Science Chiang Mai Rajabhat University
No full textThis study aimed at effectiveness of using the curriculum of Bachelor of Communication Arts,
division of Communication Arts, faculty of Management Science, Chiang Mai Rajabhat University.
It focuses on three main points, which are effectiveness of using the curriculum, factors affecting
the efficiency of learning, and ways to improve or develop the composition of this course.
The result of the quality of the educate evaluation the program demonstrated that students
have basic knowledge of principle of communication and the main media in the primary level.
They can understand the theory of Arts and Mass Communication, which could help to adopt in
everyday life. For skills in computer use, students have the ability to use both basic computer
programs and computer program for the Communication Arts. In addition, most students have skills
to offer imaging camera with manual camera, digital camera, including camera movement.
The study of factors affecting the efficiency of learning found that the content of each
course was sophisticated and interesting. They are also useful in everyday life including living in
social. The period of the study have the appropriate number of students, and the size of the class
fit into the number of those in each study group. A number of media and teaching aid are appropriated.
In the area of management learning, instructors in each course is understanding of the subject as
well. Media of instruction can be used properly. They are also use teaching methods and teaching
techniques that cause learning. Students have the opportunity to ask questions or comment in class.การวิจัยเรื่องการประเมินคุณภาพการจัดการศึกษา ตามหลักสูตรนิเทศศาสตร์บัณฑิต โดยนักศึกษาสาขาวิชานิเทศศาสตร์ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่นี้ เป็นการศึกษาถึงประสิทธิภาพของผู้เรียนหลังจากผ่านหลักสูตรนิเทศศาสตร์บัณฑิต องค์ประกอบที่มีผลต่อประสิทธิภาพในการเรียนของผู้เรียน และศึกษาแนวทางในการปรับปรุงองค์ประกอบของหลักสูตรนิเทศศาสตร์บัณฑิต
ผู้ศึกษาได้ทำการเก็บข้อมลจากกลุ่มตัวอย่าง ซึ่งได้แก่ นักศึกษาสาขาวิชานิเทศศาสตร์ภาคปกติ รหัส 48 จานานทั้งสิน 137 คน โดยเครื่องมือที่ใช้ในครั้งนี้ คือ แบบสอบถาม ผลการศึกษาเบื้องต้นทางด้านประสิทธิภาพของผู้เรียนหลังจากผ่านหลักสูตรนิเทศศาสตร์บัณฑิต พบว่าผู้เรียนมีความรู้เบื้องต้นทางด้านหลักนิเทศศาสตร์และหลักสื่อสารมวลชนในระดับมาก และมีความเข้าใจในทฤษฎีด้านนิเทศศาสตร์และสื่อสารมวลชนมาก ซึ่งหลังจากเรียนแล้วสามารถอธิบายทฤษฎีด้านนิเทศศาสตร์และสื่อสารมวลชนเบื้องต้น และนำไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันได้ สำหรับทักษะในการใช้คอมพิวเตอร์ นักศึกษามีความสามารถในการใช้ทั้งโปรแกรมคอมพิวเตอร์พื้นฐาน และโปรแกรมคอมพิวเตอร์เพื่องานด้านนิเทศศาสตร์ได้เป็นอย่างดี นอกจากนี้นักศึกษาส่วนใหญ่มีทักษะในการถ่ายภาพเพื่อนำเสนองานด้วยกล้องถ่ายภาพไม่ว่าจะเป็นกล้องถ่ายภาพนิงแบบ Manual กล้องถ่ายภาพนิงแบบ Digital รวมไปถึงกล้องถ่ายภาพเคลื่อนไหว
องค์ประกอบที่มีผลต่อประสิทธิภาพในการเรียนนั้น ผลการศึกษาพบว่าเนื้อหาในแต่ละรายวิชาส่วนใหญ่มีความทันสมัยน่าสนใจ และมีประโยชน์ต่อการใช้ในชีวิตประจำวันรวมไปถึงการดำรงชีวิตในสังคม ส่วนการจัดช่วงเวลาในการเรียนนั้น นักศึกษาเห็นว่ามีความเหมาะสมโดยจำนวนผู้เรียน และขนาดของห้องเรียนมีความพอดีกับจำนวนของผู้เรียนในแต่ละหมู่เรียน และจำนานสื่อการเรียนการสอนอุปกรณ์การเรียนการสอนเหมาะสม ทันสมัย ส่วนในด้านการจัดการเรียนการสอนนั้นอาจารย์ผู้สอนในแต่ละรายวิชาเป็นผู้มีความรู้ความเข้าใจทางด้านนิเทศศาสตร์เป็นอย่างดี สามารถใช้สื่อประกอบการสอนอย่างเหมาะสม และยังมีการใช้วิธีการสอนและเทคนิคการสอนที่ก่อให้เกิดการเรียนรู้ได้เป็นอย่างดี เปิดโอกาสให้นักศึกษาได้ซักถามหรือแสดงความคิดเห็นในชั้นเรีย
The Development of Computer-Assisted Instruction Lessons (CAI) on Web on the Topic of English Sentence Writing for the Beginners at Undergraduate Level
No full textThe purposes of this research were to construct the CAI Lessons on Web on the topic of English
Sentence Writing, to compare the students’ English sentence writing ability before and after using the
CAI Lessons on Web and to study their satisfactory towards the CAI Lessons on Web. The target group
consisted of 30 undergraduate students (Business English) who enrolled Writing 1 in the first semester
of the 2010 academic year at Rajamangala University of Technology Lanna. The research instruments
were CAI Lessons on Web, English sentence writing ability tests, and checklists of students’ satisfactory
level towards the CAI Lessons on Web. All instruments were developed and tried out by the researcher.
The effectiveness was assessed in terms of comparing the standard criteria set. The data obtained
were analyzed by mean of percentage, mean and standard deviation. The findings of the study were
the CAI Lessons on Web on the topic of English Sentence Writing was very effective (E1/E2 = 83.27/
89.33), the students’ mean scores of the English sentence writing ability post-test (after using the CAI
Lessons on Web) were higher than those of the pre-test 30.34 percent, and the students were satisfied
with and had high positive attitudes towards the CAI Lessons on Web ( X= 4.17).การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อสร้างบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนบนเว็บเรื่องการเขียนประโยคสำหรับ
ผู้เริ่มเรียนเขียนภาษาอังกฤษระดับปริญญาตรี เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ด้านความสามารถในการเขียนประโยคภาษา
อังกฤษของผู้เรียนก่อนกับหลังการใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนบนเว็บ และเพื่อประเมินระดับความพึงพอใจของผู้เรียน
ต่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนบนเว็บ กลุ่มเป้าหมาย เป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาภาษาอังกฤษธุรกิจ ที่เรียนวิชา
การเขียน 1 ในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2553 ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนาภาคพายัพ จำนวน
30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนบนเว็บเรื่องการเขียนประโยค แบบทดสอบวัดความ
สามารถในการเขียนภาษาอังกฤษระดับประโยคของผู้เรียนระหว่างก่อนกับหลังการเรียนโดยใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์
ช่วยสอนบนเว็บ คู่มือการใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนบนเว็บ เรื่องการเขียนประโยค และแบบสอบถามความคิดเห็น
เกี่ยวกับความพึงพอใจของผู้เรียนต่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนบนเว็บ ผู้วิจัยสร้างและพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์
ช่วยสอนบนเว็บแล้วนำไปทดลองใช้ หลังจากนั้นจึงทำการวิเคราะห์หาประสิทธิภาพของบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน
บนเว็บ และนำมาเปรียบเทียบกับเกณฑ์การหาประสิทธิภาพของบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนบนเว็บ รวมทั้งวิเคราะห์
ข้อมูลเพื่อประเมินระดับความพึงพอใจของผู้ใช้บทเรียน โดยการวิเคราะห์หาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบน
มาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนบนเว็บเรื่องการเขียนประโยคสำหรับผู้เริ่มเขียนภาษาอังกฤษ
ระดับปริญญาตรีในครั้งนี้มีประสิทธิภาพ ร้อยละ 83.27/89.33 และคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียน
หลังการเรียนด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนบนเว็บสูงกว่าก่อนการเรียนร้อยละ 30.34 อีกทั้งผู้เรียนยังมีความพึงพอใจ
ต่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนบนเว็บในระดับมาก โดยมีค่าเฉลี่ยของคะแนนความพึงพอใจของผู้เรียนเท่ากับ 4.1
The Knowledge Management of Economics to Develop Community Enterprises of Peanuts Products, Soybean Products and Sesame Oil at Pangmoo and Subsoi Village Muang District Meahongson Province
No full textThe purpose of this study were to investigate the efficiency, cost of production, capital supporter,
scale of production and to develop production in community enterprises for peanuts products, soybean
products and sesame oil at Pangmoo and Subsoi village Muang district Meahongson Province.
The samples of this survey are 14 households. This research was used apply research and action
research together. The analysis of data was completed using frequencies, percentages, means, variants
and standard deviations. The analysis of producer’s efficiency was used Stochastic Frontier Function with
Data Envelopment Analysis (DEA) method. The action research was used public hearing for investigating
the problem, threat and cooperates of community enterprises.
The findings indicated that 8 producers whose produce soybean products (sheet soybeans) almost
had the same technical efficiency. 2 persons are the best of all had best efficiency and 2 persons had
lowest efficiency about 85.5%. Inefficiency involves used labor resources, energy, electricity and water
resources. However all of firms had used the law material (soybean) by high efficiency. Costs of production per
once (30 liters) are 700.65 bahts. Revenue were 650 bahts thus producers had lost 50.65 bahts per once.
Cost of peanuts products divided 3 types first, Shan peanuts (fried without refined soybeans oil) costs are
640.86 bahts per once (28 liters). Revenues are 740 bahts thus producers had profit 99.14 bahts. Second,
Shan peanuts (fried with refined soybeans oil) costs are 1075.52 bahts per once (28 liters) Revenue are
1,050 bahts thus producers had lost 25.52 bahts and last fire peanuts costs are 800.86 bahts per once
(20 liters). Revenues are 735 bahts thus producers had lost 65.86 bahts. Costs of sesame oil are 1,617.38
bahts per once (30 liters). Revenues are 1,950 bahts thus producers had profit 332.62 bahts.
The problem of production found that outputs are not qualified and tools for production are not
standard and producer had not bargaining power, had small capital and had little margin. Path to solve
this problems producers must improved the production process with standard tools and standard of the
food and drug administration or standard of good manufacturing practice (GMP). Beside they must
improved packaging, brand and packing after that they will to seek the place for more sale in local
market and other province market. Official government will support these producers by training about
finance, marketing, technology knowledge and innovation. In a hurry local government must provide the
market place for these products in local area.การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาประสิทธิภาพในการผลิต ต้นทุนการผลิตผลิตภัณฑ์จากถั่วลิสง ถั่วเหลืองและน้ำมันงา เพื่อพัฒนารูปแบบการผลิต การระดมทุน ให้เป็นวิสาหกิจชุมชนที่เหมาะสมสอดคล้องกับทรัพยากรของชุมชนตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงเพื่อการพัฒนาเองและนำรูปแบบการพัฒนาวิสาหกิจชุมชนภายใต้การพึ่งพาทรัพยากรภายในชุมชนทองถิ่นไปเผยแพร่องค์ความรู้ที่ได้จากงานวิจัยสู่เครือข่ายวิสาหกิจชุมชนทองถิ่นอื่นๆ ของกลุ่มแม่บ้านเกษตรกรบ้านปางหมูและบ้านสบสอย ตำบลปางหมู อำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน โดยใช้กลุ่มตัวอย่างสำหรับการเก็บข้อมูลจำนวน 14 ครัวเรือน รูปแบบของการวิจัยเป็นการวิจัยแบบประยุกต์ทั้งการวิจัย เชิงปริมาณและมีการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมของชุมชนประกอบกัน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิต ร้อยละ ค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย ค่าความแปรปรวนและค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐาน การศึกษาประสิทธิภาพการผลิตใช้ฟังก์ชันเส้นพรมแดนการผลิต ( Stochastic Frontier Function) วัดประสิทธิภาพของผู้ผลิตถั่วเหลืองแผ่น (ถั่วเน่าแคบ) ด้วยวิธีการ Data Envelopment Analysis (DEA) การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมด้วยการเปิดเวทีชาวบ้าน ศึกษาปัญหา อุปสรรคและหาแนวทางการดำเนินการที่เหมาะสมของกลุ่มวิสาหกิจชุมชน
จากการวิเคราะห์ผลการวิจัย พบว่า ผู้ผลิตถั่วเหลืองแผ่น (ถั่วเน่าแคบ) จำนวน 8 ราย มีประสิทธิภาพการผลิตใกล้เคียงกัน คือมีประสิทธิภาพสูงสุดจำนวน 2 ราย และมีประสิทธิภาพต่ำที่สุดคิดเป็นร้อยละ 85.5 จำนวน 2 ราย การไม่มีประสิทธิภาพเกิดขึ้นเนื่องจากการใช้แรงงาน ฟืน ไฟฟ้าและน้ำประปามากเกินไป ส่วนต้นทุนในการผลิตถั่วเหลืองแผ่นต่อครั้ง เท่ากับ 700.65 บาท มีรายรับจากการผลิต 650 บาท ดังนั้นผู้ผลิตขาดทุนจำนวน 50.65 บาทต่อการผลิตครั้งละ 1.5 ถัง ต้นทุนในการผลิตถั่วแปหล่อเท่ากับ 640.86 บาทต่อครั้ง รายรับรวมเท่ากับ 740 บาทต่อครั้ง ดังนั้นผู้ผลิตจะมีกำไรจากการผลิตจำนาน 99.14 บาทต่อการผลิตครั้งละ 28 ลิตร ต้นทุนในการผลิตถั่วแปจ่อเท่ากับ 1,075.52 บาทต่อครั้ง มีรายรับรวมเท่ากับ1,050 บาทต่อครั้ง ดังนั้นผู้ผลิตจะขาดทุนเท่ากับ 25.52 บาทต่อการผลิตครั้งละ 28 ลิตร ต้นทุนในการผลิตถ้าลิสงคั่วเท่ากับ 800.86 บาทต่อครั้ง มีรายรับรวมเท่ากับ 735 บาทต่อครั้ง ดังนั้นผู้ผลิตจะขาดทุนเท่ากับ 65.86 บาทต่อการผลิต ครั้งละ 20 ลิตร ตันทุนในการผลิตน้ำมันงาเท่ากับ 1.617.38 บาทต่อครั้ง มีรายรับจากการผลิต 1.950 บาทต่อครั้ง ดัง นั้นผู้ผลิตจะมีกำไรเท่ากับ 332.62 บาทต่อการผลิตครั้งละ 1.5 ถัง
การพัฒนารูปแบบการผลิต ผู้ผลิตต้องการหาตลาดและช่องทางการจัดจาหน่ายเพิ่มขึ้น และตองการพัฒนากระบวนการผลิตให้ได้รับมาตรฐานอาหารและยา แต่ผลตอบแทนจากการผลิตค่อนข้างต่ำ การสะสมทุนของผู้ผลิตน้อยจึงไม่สามารถพัฒนาและปรับปรุงกระบวนการผลิตให้ได้รับมาตรฐานอาหารและยาได้ โครงการวิจัยจึงได้ทำการพัฒนาปรับปรุงบรรจุภัณฑ์และตราสินค้าตลอดจนนำผลผลิตไปทดสอบตลาด ซึ่งผลการทดสอบตลาดได้รับการตอบรับจากผู้บริโภคเป็นอย่างดี แนวทางการส่งเสริมวิสาหกิจชุมชนผู้ผลิตถั่วเหลืองแผ่น ถั่วแปหล่อ ถั่วแปจ่อ ถ้าลิสงคั่วและกลุ่มผู้ผลิตน้ำมันงา คือ การหาช่องทางการจัดจำหน่ายและขยายตลาดเพิ่มขึ้น จัดสร้างสถานที่จำหน่ายสินค้าชุมชน สนับสนุนเงินทุนเพื่อปรับปรุงกระบวนการผลิต อุปกรณ์การผลิตโรงเรือนตลอดจนการพัฒนาบรรจุภัณฑ์และตราสินค้า ส่งเสริมความรู้ของผู้ผลิตด้วยการจัดการอบรมความรู้ทางการตลาดการเงิน เรียนรู้แหล่งทุน เทคโนโลยีและเทคนิคการผลิตใหม่ๆ ตลอดจนอบรมการวางแผนธุรกิจแก่ทายาท ของผู้ผลิตเพื่อศักยภาพการผลิตของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนในอนาค
Extraction of Vitamin E from Distillate of Rice Bran Oil
No full textThe extraction of vitamin E from rice bran oil deodorizer distillate with distillate to acetonitrile ratios of
1:4 w/v by winterization at temperatures of 0 and -20oC respectively, purifi ed extracted vitamin E by cold
saponifi cation. Vitamin E concentration in the extract was determined using Reversed-phase HPLC. The
concentration of extracted vitamin E was 6,788.186+55.039 mg/kg. The maximum DPPH scavenging eff ect
of 0.1 mg/kg extracted vitamin E was 98.178±0.004% and signifi cantly (p<0.05) greater than synthetic
α-tocopherol, BHT, TBHQ and BHA respectively. According to the methods of reducing power and ferric
thiocyanate, the extract with vitamin E concentration of 0.1 mg/kg could inhibit the peroxidation of linoleic
more than 90% in 24 hours. The antioxidative properties and superoxide scavenging activity of the extracted
vitamin E was signifi cantly (p<0.05) greater than synthetic α-tocopherol, BHT, TBHQ and BHA respectively.การสกัดวิตามินอีจากดิสทิลเลตของน้ำมันรำข้าว ด้วยสัดส่วนของดิสทิลเลตต่ออะซิโตไนไตรล์เท่ากับ 1:4 (w/v)
โดยวิธี winterization ที่อุณหภูมิ 0 และ -20oC ตามลำดับ ทำบริสุทธิ์สารสกัดที่ได้ด้วยการทำซาพอนิฟิเคชันแบบเย็น
(cold saponifi cation) วิเคราะห์หาปริมาณวิตามินอีด้วยเทคนิค Reversed-phase HPLC พบว่า ความเข้มข้นของ
วิตามินอี เท่ากับ 6,788.186+55.039 mg/kg สารสกัดวิตามินอีที่สกัดได้จากดิสทิลเลตของน้ำมันรำข้าวเข้มข้น 0.1
mg/kg มีค่า DPPH scavenging eff ect สูงที่สุดเท่ากับ 98.178±0.004% และมากกว่าแอลฟา-โทโคเฟอรอลสังเคราะห์,
BHT, TBHQ และ BHA ตามลำดับ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) และสามารถยับยั้งการเกิดเปอร์ออกซิเดชัน
ของกรดลิโนเลอิกได้มากกว่า 90% ภายในเวลา 24 ชั่วโมง เมื่อทดสอบโดยวิธี reducing power และ วิธี ferric
thiocyanate นอกจากนี้ยังมีสมบัติต้านการเกิดออกซิเดชันและความสามารถในการจับอนุมูลอิสระซูเปอร์ออกไซด์
มากกว่าแอลฟา-โทโคเฟอรอลสังเคราะห์ BHT TBHQ และ BHA ตามลำดับ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05
ผลต่างที่เท่ากันในชุดของลำดับ
No full textFor a given sequence of number a1, a2, a3, ..., the difference between ai and ai+1 may not
equal for each i=1, 2, 3, ... . For example, a sequence 1, 3, 5, 7, 9, ... We see that the difference
between ai and the next number is 2, 2, 2, 2, 2, ..., but for a sequence 1, 4, 9, 16, 25, ... we get
a sequence 3, 5, 7, 9, 11, .... In the latter case that we get a non-constant sequence, we can continue the
same arguments until we get a non-zero constant sequence c, c, c,... where c 0.
In this research, we consider a sequence 1a, 2a, 3a, 4a, 5a, .... where a is a positive integer.
We describe the relations between a and a sequence of the difference of ai and the next number.ในการศึกษาเกี่ยวกับลำดับของจำนวนต่างๆ ปรากฏว่าผลต่างของจำนวนที่อยู่ถัดกัน
ในลำดับชุดเดียวกันอาจมีค่าเท่ากันหรืออาจแตกต่างกัน ลำดับ 1, 3, 5, 7, 9, ... มีผลต่างของจำนวนที่
อยู่ถัดกันเป็น 2, 2, 2, 2, 2, ... ซึ่งมีค่าเท่ากันทั้งหมด สำหรับลำดับ 1, 4, 9, 16, 25, ... มีผลต่างของ
จำนวนที่อยู่ถัดกันเป็น 3, 5, 7, 9, 11, ... กรณีที่ผลต่างดังกล่าวมีค่าแตกต่างกัน เมื่อนำผลต่างเหล่านั้น
มาจัดเรียงเป็นลำดับชุดใหม่และหาผลต่างของจำนวนที่อยู่ถัดกันในลำดับชุดใหม่นั้นอาจได้ผลต่าง
ที่เท่ากันหรืออาจไม่เท่ากัน เป็นเช่นนี้เรื่อยไปจนกระทั่งได้ผลต่างที่เท่ากันทั้งหมดและไม่เป็นศูนย์
ผลต่างที่เท่ากันที่ได้มาจากลำดับต่างชุดกันนั้นบางกรณีมีค่าต่างกันแต่บางกรณีจะมีค่าเท่ากันและ
ยังปรากฏอีกว่าผลต่างที่เท่ากันที่ได้มาจากลำดับชุดที่ต่างกันนั้นอาจได้มาจากจำนวนครั้งที่แตกต่างกัน
ในการหาผลต่างดังกล่าวสำหรับลำดับที่อยู่ในรูป 1a, 2a, 3a, 4a, 5a, ... เมื่อ a เป็นจำนวนเต็มบวก
ปรากฏว่าได้ผลต่างที่เท่ากันมีความสัมพันธ์กับค่าของ a และผลต่างดังกล่าวอยู่ในลำดับชุดใหม่
ที่มีอันดับต่างๆ กัน ซึ่งสัมพันธ์กับค่าของ a อีกด้ว
การวิจัยและพัฒนาศักยภาพภาคการเกษตรของชุมชน จังหวัดเชียงใหม่ อย่างสร้างสรรค์ เพื่อการแข่งขันในประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน บนพื้นฐานปรัชญา ของเศรษฐกิจพอเพียง
No full textThis research aims to study and develop the potentiality of Chiang Mai agricultural communities to compete in ASEAN economic community’s competition base on sufficiency economy philosophy. Sample was the groups of agriculturists in Chiang Mai whose potentialities can compete in ASEAN economic community. 20 groups of agriculturists from 17 districts in Chiang Mai were interested and willing to attend in the project. Participatory action research (PAR), SWOT analysis and evaluation the achievement of the potentiality in production from 6 dimensions of Diamond Model belongs to Michael E. Porter were used in this study. Descriptive statistic such as percentage was used to discuss the result of this study.
The study found that the strength of groups of agriculturists were that their products have good quality and have market support. The weakness was that they lack abilities to produce good quality products sufficiently in each production cycle. The opportunity was that a lot of organizations supported and assisted them both knowledge and budgets. They however confronted high competitions of agricultural products in the market both price and quantity. As a result, guidelines to develop these groups are as follow; increase the efficiency of the production by using of the resource efficiently according to sufficiency economy (88.87 % of increase) and after that agriculturists set the purpose to develop their potentiality by setting strategy related to structure and competition to ASEAN. Knowledge management from local wisdom was used to extend the value added and be used for commercial benefit (55.56%) In order to access the market., It should develop by making the integration with the government (44.44%) and develop their potentiality to access to industry and also promote as well as supports the agricultural community to compete in ASEAN (22.22%). This research project could enhance the potentiality of the groups of agriculturists as follow; developed the marketing of community’s agricultural products and the inspection as well as developed the standard of agricultural products (10.91% of increase); developed the agricultural products to be safety food (9.09% of increase); developed the groups of agricultural business base on sufficiency economy (7.27% of increase); promoted the production of organic agricultural products and extended the agriculture of communities to commercial and public benefits (5.45% of increase) including developed agricultural economy of communities (3.64% of increase). The next phase of study should develop the economy of agricultural community increasingly so that it can help to solve the agriculturists’ problems and be able to compete in ASEAN community .
Keywords: Potentiality of agricultural community, ASEAN Economic Community, Sufficiency Economy Philosophyการวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาศักยภาพของชุมชนเกษตรในจังหวัดเชียงใหม่ และ
เพื่อวิจัยและพัฒนาศักยภาพภาคการเกษตรของชุมชน จังหวัดเชียงใหม่ อย่างสร้างสรรค์
เพื่อการแข่งขันในประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน บนพื้นฐานปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง โดยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพและสนับสนุนด้วยการวิเคราะห์เชิงปริมาณจากข้อมูลปฐมภูมิของกลุ่มเกษตรกรที่เข้าร่วมโครงการด้วยความสมัครใจผ่านองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จำนวนทั้งหมด
32 ตำบล และคัดกรองให้เหลือเพียง 17 ตำบล 20 ชุมชน ที่มีศักยภาพที่สามารถแข่งขันในประชาคมอาเซียนได้ อาศัยวิธีการวิจัยแบบมีส่วนร่วม (PAR) วิเคราะห์ศักยภาพด้วย SWOT analysis และ Diamond Model ของ Michael E. Porter อภิปรายผลด้วยข้อมูลสถิติ คือ ค่าเฉลี่ยในลักษณะของสถิติเชิงพรรณนา และการประเมินผลสัมฤทธิ์ของการพัฒนาของโครงการด้วย 6 มิติ เพื่อแสดงให้เห็นถึงศักยภาพของกลุ่มเกษตรและสามารถหาแนวทางในการพัฒนาของชุมชนจังหวัดเชียงใหม่ ให้มีศักยภาพการแข่งขันในอาเซียน บนพื้นฐานปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง และยังมีการใช้กระบวนการจัดการความรู้ 7 ขั้นตอน เพื่อให้ได้องค์ความรู้ของกลุ่มเกษตรกรชุมชน จังหวัดเชียงใหม่ ให้เกิดผลของการนำไปใช้ต่อไป
ผลการวิจัยพบว่าศักยภาพของกลุ่มเกษตรกรในจังหวัดเชียงใหม่มีจุดแข็ง คือ กลุ่มเกษตรกรทุกกลุ่มมีองค์ความรู้ด้านการทำเกษตรจากปราชญ์เกษตรกรชุมชน นักวิจัยจึงได้ถอดบทเรียนโดยการจัดการความรู้ ได้ 6 ด้าน ได้แก่ (1) องค์ความรู้ในการจัดการปัจจัยการผลิต
(2) องค์ความรู้ในการเพิ่มประสิทธิภาพการผลิต (3) องค์ความรู้ในการผลิตสินค้าเกษตรอินทรีย์และสินค้าปลอดภัย (4) องค์ความรู้ในการจัดการตลาด (5) องค์ความรู้ในการแปรรูปสินค้าเกษตร เพื่อต่อยอดมูลค่า และ (6) องค์ความรู้ในการผลิตสินค้าเกษตรให้ได้มาตรฐาน (GAP) นอกจากนี้การวิเคราะห์ศักยภาพยังพบจุดอ่อนของเกษตรกรนักวิจัยจึงได้เพิ่มศักยภาพให้กับกลุ่มเกษตรกรผ่านกิจกรรมทั้ง 3 กิจกรรม คือ 1) “การพัฒนาแนวปฏิบัติมาตรฐานสินค้าเกษตรปลอดภัย”
2) “การพัฒนาบรรจุภัณฑ์และการพัฒนาต่อยอดสินค้าเกษตร” และ 3) “การพัฒนาแนวทาง
การประยุกต์ใช้แอพพลิเคชั่นเพื่อการบริหารจัดการฟาร์มและการปกป้องทรัพย์สินทางปัญญาของชุมชน” สามารถเพิ่มศักยภาพของกลุ่มเกษตรกรได้เพิ่มขึ้นร้อยละ 9.63 ได้ผลลัพธ์ของการพัฒนา
9 ด้าน ได้แก่ ด้านการพัฒนาการตลาดสินค้าเกษตรของชุมชน และด้านการตรวจสอบและพัฒนามาตรฐานสินค้าเกษตร เพิ่มขึ้นร้อยละ 16.36 รองลงมา คือ ด้านการส่งเสริมภาคการเกษตรขององค์กรภาครัฐในชุมชน เพิ่มขึ้นร้อยละ 10.91 ด้านการพัฒนาและต่อยอดสินค้าเกษตรในชุมชน
สู่ระบบอาหารปลอดภัย เพิ่มขึ้นร้อยละ 9.09 ด้านการพัฒนากลุ่มธุรกิจเกษตร ด้วยปรัชญา
ของเศรษฐกิจพอเพียง เพิ่มขึ้นร้อยละ 7.27 ด้านการส่งเสริมการผลิตสินค้าเกษตรอินทรีย์ และ
ด้านการต่อยอดภาคการเกษตรของชุมชนให้เกิดประโยชน์เชิงพาณิชย์และสาธารณะ เพิ่มขึ้น
ร้อยละ 5.45 สุดท้ายคือ ด้านการพัฒนาระบบเศรษฐกิจการเกษตรของชุมชน อย่างสร้างสรรค์ เพิ่มขึ้นร้อยละ 3.64 แสดงให้เห็นว่าการวิจัยในระยะต่อไปควรที่จะให้ความสำคัญในการพัฒนาระบบเศรษฐกิจการเกษตรของชุมชนอย่างสร้างสรรค์เพิ่มขึ้น เพื่อแก้ปัญหาให้กับเกษตรกรให้สามารถเข้าแข่งขันในประชาคมอาเซียนได้ ตามแนวทางเศรษฐกิจพอเพียงสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.)
มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม
Positive and negative solutions of linear Diophantine equation with two variables
No full textLet and be integers where and , we call a linear Diophantine equation with two variables. It is known that the equation has a solution if and only if can be divided by the greatest common divisor of and . In this research, we give a condition for the existence of positive solutions and negative solutions of the equations.ให้ และ เป็นจำนวนเต็มโดยที่ และ จะเรียกสมการในรูป เมื่อ และ เป็นตัวแปรของจำนวนเต็มว่าสมการไดโอแฟนไทน์เชิงเส้นสองตัวแปร ซึ่งเป็นที่ทราบกันดีว่า สมการไดโอแฟนไทน์นี้จะมีผลเฉลยก็ต่อเมื่อตัวหารร่วมมากของ และ หาร ลงตัว แต่อย่างไรก็ตามเมื่อพิจารณาเฉพาะผลเฉลยที่เป็นบวกและผลเฉลยที่เป็นลบแล้วแล้วยังไม่ได้มีการแสดงให้เห็นเงื่อนไขที่ชัดเจน ในงานวิจัยนี้จะนำเสนอเงื่อนไข ที่จะทำให้สมการ
ไดโอแฟนไทน์เชิงเส้นสองตัวแปรมีผลเฉลยที่เป็นบวกและมีผลเฉลยที่เป็นลบมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม
The research aims to find process of developing classroom research skills of undergraduate students at Faculty of Education Chiangmai Rajabhat University and to provide them gain more skills for doing classroom research
No full textParticipants were 50 students in Mathematics 4th and 5th in academic year 2017 at Faculty of Education. In this research, we use action research method in 4 step 1) Planning 2) Act 3) Observe and 4) Reflect. We seperate workshop in 3 times and using worksheet follow by scientific process and provide the contest in research project.
Research results are development of classroom research skills process should devide into 3 times and must have group activities for doing worksheet in order to exchange knowledge and experience for solving their classroom problem. The achievement of classroom research ability of 36 students (72%) was higher than criteria and the others were lower than criteria because they have not classroom experience.การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อค้นหากระบวนการพัฒนาทักษะการวิจัยในชั้นเรียนของนักศึกษาครู สาขาวิชาคณิตศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ และเพื่อให้นักศึกษาครู สาขาวิชาคณิตศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ มีทักษะการทำวิจัยในชั้นเรียน
กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ นักศึกษาครู สาขาวิชาคณิตศาสตร์ ชั้นปีที่ 4 และชั้นปีที่ 5 มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ ปีการศึกษา 2560 จำนวน 50 คน การวิจัยครั้งนี้ผู้วิจัยใช้รูปแบบการวิจัยเชิงปฏิบัติการซึ่งประกอบด้วย 4 ขั้นตอนดังนี้ 1. ขั้นวางแผน 2. ขั้นปฏิบัติตามแผน 3. ขั้นสังเกตผลการปฏิบัติ และ 4. ขั้นสะท้อนคิด โดยทำการจัดอบรมสัมมนาการทำวิจัยในชั้นเรียน 3 รอบ พร้อมทั้งใช้ใบกิจกรรมฝึกทักษะการทำวิจัยตามกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ และจัดประกวดผลการวิจัยในชั้นเรียน
ผลการวิจัยพบว่ากระบวนการพัฒนาทักษะการทำวิจัยในชั้นเรียนควรมีการจัดอบรมสัมมนาการทำวิจัยในชั้นเรียน 3 รอบ พร้อมทั้งได้ทำใบกิจกรรมกลุ่มซึ่งมีการแลกเปลี่ยนความรู้และประสบการณ์ร่วมกัน และสามารถนำความรู้ไปแก้ปัญหาการทำวิจัยในชั้นเรียนของตนเองได้ ซึ่งส่งผลให้นักศึกษาทำแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์เรื่องการการทำวิจัยในชั้นเรียนผ่านเกณฑ์จำนวน 36 คน คิดเป็นร้อยละ 72.00 ของนักศึกษาทั้งหมด ซึ่งอยู่ในระดับดี ส่วนนักศึกษาที่ทำแบบทดสอบไม่ผ่านเกณฑ์จำนวน 14 คนคิดเป็นร้อยละ 28.00 เหตุผลที่นักศึกษากลุ่มนี้ไม่ผ่านเกณฑ์อาจเป็นเพราะว่านักศึกษาไม่มีประสบการณ์ในการจัดการเรียนการสอนมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม
Genetic diversity of local upland rice in Chiang Mai
No full textThirty seven varieties of upland rice seed were collected from Chiang Mai and Mae Hong Sorn area. All rice varieties were analyzed using the seed, both of paddy and brown rice, length, weight and color to answer the question that how relate of upland rice are. The result showed the significant difference (P<0.05) of paddy which are longer than other i.e. Bue Wa, Hueh Hlang Nong, Hom Mali Doi 1 and Hngueh Ler Ther Inn. The length of brown rice also presented significant length of Hom Mali Doi 1 and Hueh Hlang Nong more than other varieties (P<0.05). The paddy and brown rice weight of Mark Daeng and Pi Ei Ngor showed significant difference with P<0.05. The colour of rice seed displayed variation with white, brown, red, black and mixture. The seed phenotype variation represented genetic variation of upland rice which be able to use for rice breeding and conservation aspect.งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบลักษณะทางสัณฐานสัณฐานวิทยาของเมล็ดข้าวไร่พื้นเมืองที่รวบรวมจากจังหวัดแม่ฮ่องสอนและจังหวัดเชียงใหม่ และวิเคราะห์ความหลากหลายทางพันธุกรรม โดยพันธุ์ข้าวที่รวบรวมได้มีทั้งหมด 37 พันธุ์ นำมาศึกษาลักษณะเชิงปริมาณ คือ ความยาวของข้าวเปลือก ความยาวของข้าวกล้อง น้ำหนักของข้าวเปลือก และน้ำหนักของข้าวกล้อง ลักษณะเชิงคุณภาพ คือ สีของข้าวเปลือก และสีของข้าวกล้อง พบว่าลักษณะความยาวของเมล็ดข้าวเปลือกมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) โดยพันธุ์ที่มีลักษณะเด่นสุด คือ พันธุ์บือวา เฮาะฮลังโนง (เชียงราย) ข้าวหอมมะลิดอย 1 และพันธุ์เฮงาะเลอเทอ-อิญ ลักษณะความยาวของเมล็ดข้าวกล้องพบว่ามีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) ซึ่งมีข้าวหอมมะลิดอย 1 และเฮงาะฮลังโนง (เชียงราย) ที่มีลักษณะที่เด่นกว่าพันธุ์อื่น ๆ น้ำหนักของข้าวเปลือกพบว่ามีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) โดยพันธุ์ที่มีลักษณะเด่นที่สุด คือ พันธุ์ข้าวหมากแดง และปิอิหง่อ ส่วนน้ำหนักเมล็ดข้าวกล้องพบว่ามีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) โดยพันธุ์ที่มีลักษณะเด่นที่สุด คือ ข้าวหมากแดง และปิอิหง่อ เช่นเดียวกับน้ำหนักของข้าวเปลือก การศึกษาลักษณะเชิงคุณภาพพบว่า สีของข้าวเปลือกที่พบจำนวนมากที่สุด คือ สีฟาง โดยพบร้อยละ 55.1 ของทั้งหมด และสีของข้าวกล้องที่พบมากที่สุด คือ สีขาว โดยพบร้อยละ 56.5 ของทั้งหมด ดังนั้นความแตกต่างของลักษณะสัณฐานวิทยาของเมล็ดข้าวไร่พื้นเมืองเหล่านี้แสดงให้เห็นถึงความหลากหลายทางพันธุกรรมที่แสดงออกมาเป็นฟีโนไทป์ สามารถนำมาเป็นลักษณะประกอบในการคัดเลือกสายพันธุ์ การปรับปรุงพันธุ์ และการอนุรักษ์พันธุ์ได้มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม
การวิเคราะห์ค่าความแตกต่างระหว่างจำนวนนักศึกษาเต็มเวลา (FTES) ต่ออาจารย์ประจำ ของมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่
No full textการวิจัยเรื่อง ค่าความแตกต่างระหว่างจำนวนนักศึกษาเต็มเวลา (FTES) ต่ออาจารย์ประจำมีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์สัดส่วนนักศึกษาเต็มเวลาต่ออาจารย์ประจำในปัจจุบันกับเกณฑ์มาตรฐานที่ สกอ.กำหนด ศึกษาระดับความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับเกณฑ์การประเมินตัวบ่งชี้ที่ 1.4 ระดับความพึงพอใจต่อรูปแบบ Common Data Set ที่ผู้วิจัยได้พัฒนาขึ้น รวมถึงปัญหาและอุปสรรคที่เกิดขึ้นในการคำนวณจำนวนนักศึกษาเต็มเวลาต่ออาจารย์ประจำของหน่วยงานระดับคณะ และนำผลการวิเคราะห์ไปใช้ในการประกันคุณภาพการศึกษาภายในระดับคณะ องค์ประกอบที่ 1 การผลิตบัณฑิต ตัวบ่งชี้ที่ 1.4 ประจำปี 2560
ประชากรที่ใช้ในการวิจัยในครั้งนี้ แบ่งออกเป็น 2 รูปแบบ คือ ประชากรในรูปแบบผลการวิเคราะห์ความแตกต่างระหว่างจำนวนนักศึกษาเต็มเวลา (FTES) ต่ออาจารย์ประจำตามเกณฑ์มาตรฐานที่ สกอ.กำหนด และประชากรที่เป็นบุคลากรผู้รับผิดชอบเกี่ยวกับการดำเนินการจัดทำประกันคุณภาพการศึกษาภายในระดับคณะ องค์ประกอบที่ 1 ตัวบ่งชี้ที่ 1.4 จำนวนนักศึกษาเต็มเวลาเทียบเท่าต่อจำนวนอาจารย์ประจำทั้งหมด และหน่วยงานสนับสนุนการดำเนินงานจำนวน 12 หน่วยงาน และเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้แบ่งเป็น 2 เครื่องมือตามกลุ่มประชากร ได้แก่แบบฟอร์มสรุปผลการวิเคราะห์ค่าความแตกต่างฯ และแบบสอบถามวัดระดับความรู้ ความเข้าใจ และความพึงพอใจต่อรูปแบบ Common Data Set พร้อมสอบถามปัญหา/อุปสรรค เป็นต้น
ผลการวิจัยพบว่า
1. การวิเคราะห์ค่าความแตกต่างระหว่างจำนวนนักศึกษาเต็มเวลา (FTES) ต่ออาจารย์ประจำของมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ ประจำปีการศึกษา 2560 ตามหลักเกณฑ์มาตรฐานตัวบ่งชี้ที่ สกอ. กำหนด พบว่า
จากผลการวิเคราะห์สามารถแบ่งกลุ่มของคณะ/วิทยาลัย ได้ออกเป็น 3 กลุ่ม กลุ่มที่ 1 คือกลุ่มที่ผ่านเกณฑ์การประเมินระดับสูง คือคณะ/วิทยาลัยที่มีสัดส่วนจำนวนนักศึกษาเต็มเวลา (FTES) ต่ออาจารย์ประจำเท่ากับหรือใกล้เคียงตามเกณฑ์มากที่สุดได้ค่าร้อยละที่น้อยกว่าหรือเท่ากับร้อยละ 0 ประกอบด้วย คณะเทคโนโลยีการเกษตร วิทยาลัยแม่ฮ่องสอน วิทยาลัยนานาชาติ บันฑิตวิทยาลัย และสถาบันพัฒนาเศรษฐกิจและเทคโนโลยีชุมชนแห่งเอเชีย กลุ่มที่ 2 คือ กลุ่มที่ผ่านเกณฑ์การประเมินระดับต้น คือ คณะ/วิทยาลัยที่มีสัดส่วนจำนวนนักศึกษาเต็มเวลา (FTES) ต่ออาจารย์ประจำตามเกณฑ์ได้ค่าร้อยละที่มากกว่าร้อยละ 0 แต่น้อยกว่าร้อยละ 20 นำมาเทียบบัญญัติไตรยางศ์ตามสูตรได้ผลออกมาเป็นคะแนน คือ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กลุ่มที่ 3 คือ กลุ่มที่ไม่ผ่านเกณฑ์การประเมิน คือ คณะ/วิทยาลัย ที่มีสัดส่วนนักศึกษาเต็มเวลา (FTES) ต่ออาจารย์ประจำแตกต่างจากสัดส่วนของเกณฑ์มากเกินไป โดยมีค่าร้อยละความแตกต่างมากกว่าหรือเท่ากับร้อยละ 20 ซึ่งทำให้การจัดการเรียนการสอนอาจไม่มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ หรือด้วยปัจจัยอื่นๆ นอกเหนือการควบคุมจึงควรมีการปรับลดหรือเพิ่มอัตราอาจารย์ประจำ เพื่อให้มีความเหมาะสมต่อไป ประกอบด้วย คณะครุศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ และคณะวิทยาการจัดการ เป็นต้น
2. ผลการวิเคราะห์แบบสอบถามในส่วนข้อมูลทั่วไป ระดับความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับเกณฑ์การประเมินตัวบ่งชี้ที่ 1.4 ระดับความพึงพอใจต่อรูปแบบ Common Data Set ที่ผู้วิจัยได้พัฒนาขึ้น และปัญหา อุปสรรค และข้อเสนอแนะเพิ่มเติม พบว่า
ผู้ตอบแบบสอบถามมีระดับความรู้ ความเข้าในเกี่ยวกับเกณฑ์การประเมินคุณภาพการศึกษาภายใน ตัวบ่งชี้ที่ 1.4 จำนวนนักศึกษาเต็มเวลาเทียบเท่า (FTES) ต่ออาจารย์ประจำ ระดับคณะ อยู่ในระดับปานกลาง ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 61.12 และมีผลประเมินความพึงพอใจต่อแบบฟอร์มสรุปผล Common Data Set ที่ผู้วิจัยพัฒนาให้หน่วยงานที่รับการประเมินคุณภาพภายในระดับคณะ ได้ใช้งานในรอบการประเมิน ปีการศึกษา 2560 อยู่ในระดับมาก ค่าเฉลี่ย เท่ากับ 4.20
3. ผลการนำค่าการวิเคราะห์ค่าความแตกต่างระหว่างจำนวนนักศึกษาเต็มเวลา (FTES) ต่ออาจารย์ประจำไปใช้ประโยชน์ในการประกันคุณภาพการศึกษาภายในระดับคณะ องค์ประกอบที่ 1 การผลิตบัณฑิต ตัวบ่งชี้ที่ 1.4 ในปีการศึกษา 2560 ของมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ พบว่า
ผลการนำข้อมูลไปใช้ได้เป็นอย่างดี ผลสรุปค่าคะแนนการประเมินทั้งจากผู้วิจัย และจากคณะกรรมการประเมินมีความถูกต้อง และสอดคล้องกันมาก และมีข้อเสนอแนะให้มหาวิทยาลัยจัดทำข้อมูลกลางที่เป็นข้อมูลการคำนวณเพื่อให้เป็นมาตรฐานเดียวกัน พร้อมกับจัดโครงการอบรมเพื่อสร้างความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับเกณฑ์มาตรฐานการใช้ข้อมูลในการคำนวณให้ถูกต้องครบถ้วนไปในทิศทางเดียวกันมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม