ChiangMai Rajabhat University Intellectual Repository
Not a member yet
1393 research outputs found
Sort by
Quality of Concentrated Pennywort Juice Processed by Vacuum Evaporation
No full textChemical, physical and microbiological qualities of concentrated pennywort juice processed by
vacuum evaporation were studied by varying three levels of temperature at 60, 70 and 80oC. The pennywort
juice with 10% sugar added and without sugar processed at 80°C gave rise to highest residual of asiatic
acid, total phenolic and carotenoid. The microbiological quality showed that all treated samples had
total microorganism, yeast & mold and E.coli complied by Thai Community Product Standard of pennywort
juice.ศึกษาคุณภาพทางเคมี กายภาพ และจุลชีววิทยา ของน้ำใบบัวบกเข้มข้นที่ผ่านการแปรรูปโดยการระเหยภายใต้สภาวะสุญญากาศ โดยผันแปรอุณหภูมิของเครื่องระเหย 3 ระดับ ได้แก่ 60, 70 และ 80 °ซ พบว่า การระเหยนาในบัวบกภายใต้สภาวะสุญญากาศแบบเติมน้ำตาลร้อยละ 10 และไม่เติมน้ำตาล ที่อุณหภูมิ 80°ซ ได้ผลิตที่มีปริมาณกรดอะเซียติกสารประกอบฟีนอลทั้งหมด และสารแคโรที่นอยด์ คงเหลืออยู่มากที่สุด อีกทั้งพบว่าคุณภาพทางจุลชีววิทยาของน้ำใบบัวบกเข้มข้นทุกตัวอย่างมีปริมาณจุลินทรีย์ทั้งหมด ยีสต์และรา และเชื้อ E.coli อยู่ในเกณฑ์มาตรฐานผลิตภัณฑ์ชมชนน้ำใบบัวบก (มผช. I63/2552
การจัดการความรู้ เพื่อพัฒนาธุรกิจชุมชน กลุ่มตัดเย็บบ้านดอกแดง ตำบลสง่าบ้าน อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่
No full textThe study of knowledge management to develop the community business of Ban Dok-Dang Sewing
Group, Doi-Saket District, Chiang Mai was to investigate problems, needs, patterns and potentials of Ban
Dok-Dang Sewing Group through knowledge management as a guideline to develop and participatory
management to develop patterns of business management for Ban Dok-Dang Sewing Group. The research
plan was divided into fi ve aspects: group management, marketing, production, fi nancial accounting and
marketing communications. The data were collected through villagers’ forums, interviews, small-group
discussion, providing supplementary lessons, writing mind mapping, consumer surveys, group activities and
questionnaires. The results revealed that patterns of business management were not clear, marketing did not
meet target groups, products focused on lower market and fi nancial transaction records were not correct.
Providing supplementary lessons concerning business administration skills of participatory management helped
the group develop a clear management structure, have a concrete marketing plan, develop marketing media
and products for new target groups and record appropriate fi nancial transactions for the group. Furthermore,
the group could establish Ban Dok-Dang Sewing Group learning Center. That showed the group potentials
obviously.การศึกษาการจัดการความรู้ เพื่อพัฒนาธุรกิจชุมชน กลุ่มตัดเย็บบ้านดอกแดง ตำบลสง่าบ้าน อำเภอดอยสะเก็ด
จังหวัดเชียงใหม่ เป็นการศึกษาสภาพปัญหา ความต้องการ รูปแบบ และศักยภาพของกลุ่มตัดเย็บบ้านดอกแดง
ใช้การจัดการความรู้เป็นแนวทางในการพัฒนาธุรกิจชุมชน และใช้การจัดการแบบมีส่วนร่วมในการพัฒนารูปแบบ
การบริหารงานเชิงธุรกิจให้แก่กลุ่มตัดเย็บบ้านดอกแดง ซึ่งแผนงานการวิจัยนี้แบ่งการพัฒนาออกเป็น 5 ด้าน ได้แก่
การบริหารจัดการกลุ่ม การตลาด การผลิต การเงินบัญชี และการสื่อสารการตลาด โดยมีการดำเนินการจัดเวที
ชาวบ้าน สัมภาษณ์ ประชุมกลุ่มย่อย การให้ความรู้ การเขียนผังความคิด การสำรวจผู้บริโภค กิจกรรมกลุ่มสัมพันธ์
และการใช้แบบสอบถาม พบว่า กลุ่มตัดเย็บบ้านดอกแดงมีปัญหาเกี่ยวกับรูปแบบการบริหารงานในเชิงธุรกิจ
ยังไม่ชัดเจน การตลาดไม่ตรงกลุ่มเป้าหมาย ผลิตภัณฑ์เน้นตลาดระดับล่าง และการบันทึกรายการทางการเงิน
ไม่ถูกต้อง จากการดำเนินกิจกรรมการจัดการความรู้ด้วยการเสริมความรู้ทางการบริหารธุรกิจ และเสริมทักษะในการ
จัดการแบบมีส่วนร่วม ทำให้กลุ่มมีการพัฒนารูปแบบในการดำเนินงานที่มีโครงสร้างการบริหารงานที่ชัดเจน มีแผน
การตลาดที่เป็นรูปธรรม มีการพัฒนาสื่อทางการตลาด มีการพัฒนาผลิตภัณฑ์เพื่อเข้าสู่กลุ่มเป้าหมายใหม่ และมีการ
บันทึกรายการทางการเงินที่เหมาะสมกับกลุ่ม จนกลุ่มสามารถจัดตั้งเป็นศูนย์การเรียนรู้กลุ่มตัดเย็บบ้านดอกแดง
ได้สำเร็จ แสดงถึงศักยภาพของกลุ่มได้อย่างชัดเจ
INSTRUMENT DEVELOPMENT FOR ASSESSING PERCEPTION OF THAI CUSTOMERS TOWARDS E-SERVICE OF LOW COST AIRLINE WEBSITE IN THAILAND
No full textThe objective of this research is to develop the instrument for assessing and presenting the details of each component of Thai customers' perception towards E-Service quality on ticket reservation of low cost airline websites in Thailand. The sample of this study were 212 Thai customers aged over eighteen who had the reservation experiences via low-cost airline websites in Thailand more than one time per year. The steps of instrument development such as studied the E-Service quality concept and the related literature. Moreover, the research employs qualitative research method by an in-depth interview to improve the instrument in accordance with the context of assessment of low cost airlines websites in Thailand. Then the content validity was analyzed by the experts on electronic commerce, and so was the internet validation done by the fundamental testing of one hundred customers. Moreover, the reliability analysis was examined by Cronbach's alpha coefficient and construct validity was done using factor analysis. Consequently, the final analysis of the validity of assessing the instrument was analyzed by correlation and regression analysis.
The findings of this research were that the Cronbach's alpha coefficient was at the level of 0.946, and the result of factor analysis indicated that the instrument for assessing perception of Thai customers towards E-Service quality on ticket reservation of low cost airline websites in Thailand had 29 questions altogether consisting of 4 elements: 1) Efficiency 2) System Availability and Reliability 3) Privacy and Security and 4) Contact. The result of this research will create the online questionnaire which is useful for low cost airline websites in Thailand to assess their Thai customers' perception towards E-Service quality on ticket reservation provided on the websites in Thailand. Moreover, this study will be acting as a study guidance of evaluation in E-Service quality on ticket reservation of any other airline websites both Thai and international.การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาเครื่องมือและระบุรายละเอียดของแต่ละองค์ประกอบของการรับรู้ของผู้ใช้บริการชาวไทยต่อคุณภาพบริการอิเล็กทรอนิกส์ของเว็บไซต์สายการบินต้นทุนต่ำในประเทศไทย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา คือ ชาวไทยที่มีอายตังแต่ 18 ปีขึ้นไป ทีเคยใช้บริการสำรองบัตรโดยสารผ่านทางเว็บไซต์สายการบินต้นทนต่ำในประเทศไทยมากกว่า 1 ครั้ง ใน 1 ปี จ้านวน 212 ราย ขั้นตอนของการพัฒนาเครื่องมือได้แก่ การศึกษาแนวคิดคุณภาพบริการอิเล็กทรอนิกส์และวรรณกรรมที่เกี่ยวข้อง นอกจากนี้ยังใช้การทำวิจัยเชิงคุณภาพโดยการสัมภาษณ์เชิงลึก เพื่อนำมาปรับปรุงเครื่องมือให้สอดคลองกับบริบทของการประเมินเว็บไซต์สายการบินต้นทุนต่ำในประเทศไทย จากนั้นวิเคราะห์ความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหาโดยผ่านการพิจารณาตรวจสอบจากผู้เชี่ยวชาญด้านการพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ วิเคราะห์ความเที่ยงตรงภายในด้วยการทดสอบเบื้องต้น จำนวน 100 ราย วิเคราะห์ความเชื่อมันของเครื่องมือด้วยการหาค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาควิเคราะห์ความเที่ยงตรงเชิงโครงสร้างด้วยการวิเคราะห์องค์ประกอบ และวิเคราะห์ความเที่ยงตรงของเครื่องมือครั้งสุดท้ายด้วยการวิเคราะห์สหสัมพันธ์และการถดถอย
ผลการวิจัย พบว่า ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคเท่ากับ 0.946 และผลจากการวิเคราะห์องค์ประกอบบ่งชี้ว่าเครื่องมือเพื่อการประเมินการรับรู้ของผู้ใช้บริการชาวไทยต่อคุณภาพบริการอิเล็กทรอนิกส์ของเว็บไซต์สายการบินต้นทุนต่ำในประเทศไทย มีจำนวนข้อคำถามทั้งหมด 29 ข้อ ประกอบด้วย 4 องค์ประกอบ คือ 1) ประสิทธิภาพของเว็บไซต์2) การทำงานเชิงระบบและความน่าเชื่อถือของเว็บไซต์ 3) ความเป็นส่วนตัวและความปลอดภัยของเว็บไซต์ และ 4) การติดต่อกับเว็บไซต์ โดยผลการวิจัยในครั้งนี้จะได้แบบสำรวจออนไลน์ที่เป็นประโยชน์ต่อเว็บไซต์สายการบินต้นทุนต่ำในประเทศไทยซึ่งสามารถนำไปใช้ประเมินการรับรู้ของผู้ใช้บริการชาวไทยต่อคุณภาพบริการอิเล็กทรอนิกส์ของเว็บไซต์สายการบินต้นทุนต่ำ ในประเทศไทย และเป็นแนวทางศึกษาการประเมินคุณภาพบริการอิเล็กทรอนิกส์ของเว็บไซต์สายการบินอื่นๆ ทั้งในประเทศไทยและต่างประเท
A comparision of domestic and foreign travel behaviour of elderly Thai tourists from Chiangmai province
No full textศักยภาพเทคโนโลยีสารสนเทศที่เหมาะสมสำหรับผู้สูงอายุในพื้นที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน
No full textThe purposes of this research were; 1) to study the using information technology for the elderly, 2) to analyze the using information technology for the elderly, 3) to analyze the potential of using information technology suitable for elderly people. The sample consisted of 380 elders in Maehongson Province. The checklist and rating scale questionnaire was used for data collection. The data were analysed in terms of percentage, arithmetic mean, standard deviation, t-test, one-way analysis of variance, and LSD. The results of the research revealed that Overall of the using social media behavior of the elderly was rated at moderate level. The advantage aspect was rated at high level, the equipment and objective aspects were rated at moderate level, the program and the trouble aspects were rated at low level respectively. The comparison of using social media behavior of the elderly as classified by gender, educational level, and income were significant differences at the .05 level in overall and all aspects, when classified by marital status, and occupation it was showed no significant difference in overall however there were significant differences at the .05 level in all aspects. It was concluded that the elderly in Mae Hong Son has the potential to select and learn new information technology applications. To communicate with people close. I have been using IPAD and SMART PHONES and LINE programs to keep in touch with the people closest to me. The supply of equipment depends on the individual's income. However, most of them will try to learn, so it can be said that the potential of the elderly in the use of information technology cannot depend on age. It depends on the equipment, the support, size and price. And programs that can communicate clearly.การศึกษาครั้งนี้มุ่งเน้นศึกษา 1) ศึกษาการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศของผู้สูงอายุ2) วิเคราะห์ผลการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศของผู้สูงอายุ 3) นำผลที่ได้มาวิเคราะห์หาศักยภาพของการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศที่เหมาะสำหรับผู้สูงอายุ จำนวน 380 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามแบบตรวจรายการและแบบมาตรประมาณค่า สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที (t-test) การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการทดสอบรายคู่ ผลการวิจัย พบว่า พฤติกรรมการใช้เทคโลยีสารสนเทศในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง เมื่อพิจารณารายด้านตามลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย ได้แก่ ด้านประโยชน์ อยู่ในระดับมาก ด้านอุปกรณ์ ด้านวัตถุประสงค์ อยู่ในระดับปานกลาง ด้านโปรแกรม และด้านอุปสรรคในการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ ออนไลน์อยู่ในระดับน้อย พฤติกรรมการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ จำแนกตามเพศ ระดับการศึกษา และรายได้ โดยรวมและรายด้านทุกด้านแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 จำแนกตามสถานภาพสมรสและจำแนกตามอาชีพ โดยรวมแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ รายด้านแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สรุปได้ว่าผู้สูงอายุจังหวัดแม่ฮ่องสอน มีศักยภาพในการเลือกและเรียนรู้การใช้งานอุปกรณ์เทคโนโลยีสารสนเทศใหม่ๆ เพื่อการสื่อสารกับคนใกล้ชิด เห็นได้จากมีการเลือกใช้ ไอแพท และสมาร์ทโฟน และโปรแกรมไลน์เพื่อติดต่อกับคนใกล้ชิดมากที่สุด ส่วนการจัดหาอุปกรณ์มาสนับสนุนจะขึ้นอยู่กับอาชีพรายได้ของแต่ละบุคคล แต่ส่วนใหญ่ก็จะพยายามเรียนรู้ ดังนั้น อาจจะกล่าวได้ว่าศักยภาพของผู้สูงอายุในการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศสามารถเรียนรู้ได้ไม่ได้ขึ้นกับอายุ แต่จะขึ้นอยู่กับอุปกรณ์ สิ่งสนับสนุน ที่มีขนาดและราคาเหมาะสม และโปรแกรมที่สามารถสื่อสารสื่อความได้ชัดเจนมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม
การเสริมสร้างการเรียนรู้นักศึกษาในการจัดทำแผนการศึกษาเฉพาะบุคคลสำหรับเด็กที่มีความต้องการพิเศษ
No full textThe purpose of quasi - experimental research was to develop and efficiency assessment of individualized education program leaning for student. 20 students of Chiang Mai Rajabhat Universit. Data were collected by using document research, group discussion, and stakeholder group operational seminar were executed. Data were analyzed by descriptive statistics and pair t-test were used for data analysis. The results indicated that the comparison of IEP activity the post – learning achievement score was higher than the pre – learning score (p - value = 0.004). The satisfaction of IEP activity at a high level (Mean = 2.38 ± 0.53)การวจัยแบบกึ่งทดลองครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้และประเมินผลสัมฤทธิ์การเรียนรู้ของนักศึกษาในการดำเนินกิจกรรมการจัดทำแผนการจัดการศึกษาเฉพาะบุคคลสำหรับเด็กที่มีความต้องการพิเศษ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ จำนวน 20 คน รวบรวมข้อมูลโดยใช้การศึกษาเอกสาร การสนทนากลุ่มและการสัมนาเชิงปฏิบัติการณ์แบบมีส่วนร่วม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบ pair – t test ผลการศึกษา พบว่า การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์การเรียนรู้ในการดำเนินกิจกรรมค่าคะแนนทดสอบความรู้เฉลี่ยหลังทดลองใช้กิจกรรมมีค่าสูงกว่าก่อนทดลองใช้กิจกรรม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 (p – value = 0.004) ในส่วนของความพึงพอใจของนักศึกษามีความพึงพอใจต่อการดำเนินกิจกรรมการเรียนรู้โดยรวมในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย 2.38 ± 0.53)มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม
The Promoting of the Elderly People’s Social Welfare System in Mae Tang District Area of Chiang Mai Province by Using a Participation Between Communities and Business Organizations, Under the Corporate Social Responsibility Concept from the Business Organizations Outside the Communities
No full textThis integrated research focuses on promoting the elderly people’s social welfare system in Mae Tang district area of Chiang Mai province by using a participation between communities and business organizations, under the corporate social responsibility concept from the business organizations outside the communities. It is one of research and development project that used a participatory action research method with the group of elderly people in Mae Tang district and business sector. The research aims to create communities’ benefits by constructing knowledge in expanding work opportunities and social welfare system management base on the corporate social responsibility concept from the business organizations outside the community. The research population were 10,189 elderly people in Mae Tang District Area of Chiang Mai Province and the sample group were 386 elderly people selected by using two steps probability sampling method; stratified random sampling and setting the scale of each stratified level to meet the sample size target, plus the business groups outside the community which located in Chiang Mai province and interested in building the corporate social responsibility.
This research is a mixed methods research, after collecting and analyzing data, the activities had been held to analyze the communities’ circumstance and find the problem issues about doing corporate social responsibility activities. The research also applied the concept of participatory and creative action meeting AIC to specify the suitable ways for elderly people’s sustainable social welfare system.
The result of this research, in the aspect of participation building to construct the knowledge in social welfare system management for aging society and give all stakeholders the opportunity to share their opinion about plan by applying the concept of participatory and creative action meeting AIC, was divided into three points which were;
1. Knowledge procedure (Appreciation), this research found that communities needed an explicit plan and direction to prepare their aging society. After finished 14 focus groups, their issues had been grouped into four; health, wisdom, environmental agriculture, and social and economic, to develop the potential of the elderly people in Mae Tang District Area.
2. Development procedure (Influence), all stakeholders had found their method and choices to develop the plan that had been agree before. Thus, each community had the different activities to manage their social welfare depended on their own potential. Moreover, they had a development plan to build the understanding about the corporate social responsibility of the business organizations outside the communities. They also set the activities to promote the stability of elderly people’s social welfare system which had been cooperated by the main private sector organization, Toyota Lanna Co. Ltd.,
3. Working procedure (Control), elderly people in 14 groups had planned the activities and goal with a distinctly key performance indicator to control effectiveness of each activity and the sustain of the social welfare system. In this step, there were many supports; including working process and budget, from the government and private organizations in order to transform plan to a concrete action.
In the hypothesis testing, this research found that the different personal factors affected the attitude about running the corporate social responsibility activities of the sample group in the different level. The different education level had affected to the different attitude in running the corporate social responsibility activities significantly, with figure 0.042 which was lower than 0.05. So, it can be summarized that the elderly people group in Mae Tang district with the different education background had a different attitude in running the corporate social responsibility activities in the social aspect significantly with the level of significance 0.05. The elderly people without education background had better attitude toward the corporate social responsibility activities than the group with diploma and bachelor’s degree background. The group with primary school education background had better attitude toward the corporate social responsibility activities than the group with bachelor’s degree background, and the group with secondary school education background had better attitude toward the corporate social responsibility activities than the group with diploma background.
The hypothesis testing also shown that the different gender affected the attitude about running the corporate social responsibility activities of the sample group in the different level significantly, with figure 0.028 which was lower than 0.05. It can be summarized that the elderly people in Mae Tang district with different gender had a different attitude in running the corporate social responsibility activities in environmental aspect significantly with the level of significance 0.05, which female had better attitude than male.
From the occupation factors, the research found the significant difference, with figure 0.045 which was lower than 0.05. It can be summarized that the elderly people in Mae Tang district with different occupation had a different attitude in running the corporate social responsibility activities in environmental aspect significantly with the level of significance 0.05. The agriculturist had better attitude toward the corporate social responsibility activities than the business owner/ merchandises group and general employee group. The government retirement group had better attitude toward the corporate social responsibility activities than the general employee group.
In additional, this research found that the different personal factors affected the attitude about running the corporate social responsibility activities in service using decision making aspect. The different occupation had affected to the different attitude in running the corporate social responsibility activities significantly, with figure 0.027 which was lower than 0.05. It can be summarized that the elderly people in Mae Tang district with different occupation had a different attitude in running the corporate social responsibility activities in environmental aspect significantly with the level of significance 0.05. The business owner/ merchandises group and the agriculturist group had better attitude about the corporate social responsibility activities toward environmental aspect than the general employee group.การวิจัยแบบบูรณาการเพื่อการส่งเสริมการจัดการระบบสวัสดิการสู่สังคมสูงอายุพื้นที่อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ ด้วยการมีส่วนร่วมของชุมชนและองค์กรธุรกิจภายใต้แนวคิดความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรธุรกิจนอกชุมชน เป็นโครงการวิจัยและพัฒนาหนึ่งที่ใช้รูปแบบวิธีการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมของสมาชิกกลุ่มผู้สูงอายุในอำเภอแม่แตงกับภาคธุรกิจเป็นแบบวิธีสำคัญ โดยมีเป้าหมายเพื่อให้เกิดประโยชน์ต่อชุมชนในการสร้างองค์ความรู้ด้านการสร้างเสริมการขยายโอกาสในการทำงานและการจัดระบบการสวัสดิการผู้สูงอายุ ภายใต้แนวคิดความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรธุรกิจระดับนอกชุมชน ประชากรในการศึกษาคือสมาชิกกลุ่มผู้สูงอายุในเขตอำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 10,189 คน การกำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่างจำนวน 386 คน โดยการสุ่มตัวอย่างใช้ค่าความน่าจะเป็น 2 ขั้นตอน การสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ และทำการกำหนดสัดส่วนของกลุ่มตัวอย่างในแต่ละชั้นภูมิให้ได้ตามจำนวน และกลุ่มธุรกิจที่อยู่นอกชุมชนและจัดตั้งธุรกิจในจังหวัดเชียงใหม่ที่สนใจในการสร้างความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กร ระเบียบวิธีวิจัยเป็นแบบผสมผสาน ในการรวบรวมข้อมูลและวิเคราะห์ข้อมูล จากนั้นผู้วิจัยได้จัดกิจกรรมวิเคราะห์ชุมชนเพื่อหาประเด็นปัญหาในการจัดกิจกรรมความรับผิดชอบต่อสังคมของภาคธุรกิจ และประยุกต์ใช้หลักการประชุมปฏิบัติการอย่างมีส่วนร่วมและสร้างสรรค์ AIC เพื่อกำหนดแนวทางการจัดการระบบสวัสดิการสู่สังคมสูงอายุได้อย่างยั่งยืน
ผลการวิจัยด้านการสร้างการมีส่วนร่วมในการสร้างองค์ความรู้ด้านการจัดการระบบสวัสดิการผู้สูงอายุเพื่อเตรียมเข้าสู่สังคมสูงวัย ด้วยความร่วมมือจากองค์กรธุรกิจที่ดำเนินธุรกิจภายใต้แนวคิดความรับผิดชอบต่อสังคม โดยการประยุกต์ใช้หลักการประชุมปฏิบัติการอย่างมีส่วนร่วมและสร้างสรรค์ AIC ในการสร้างโอกาสให้ทุกคนมีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็นที่มีจุดมุ่งหมายร่วมกันในการดำเนินการวางแผนพัฒนาในการจัดระบบสวัสดิการเพื่อให้เกิดความยั่งยืนของสังคมสูงวัยร่วมกัน มีขั้นตอนตามหลักการ 3 ขั้นตอน ได้แก่
1. กระบวนการสร้างความรู้ (Appreciation) ชุมชนมีความต้องการในการกำหนดแนวทางการสร้างการเตรียมเข้าสู่สังคมสูงวัย ซึ่งจากการจัดเวทีกลุ่มทั้ง 14 กลุ่มได้สรุปประเด็นกิจกรรมในการพัฒนาศักยภาพผู้สูงอายุในอำเภอแม่แตง ในประเด็นต่าง ๆ ได้แก่ ประเด็นการส่งเสริมด้านสุขภาพ ภูมิปัญญา เกษตรสิ่งแวดล้อม สังคมและเศรษฐกิจ
2. กระบวนการสร้างแนวทางการพัฒนา (Influence) ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียร่วมกันหาวิธีการและเสนอทางเลือกในการพัฒนาตามที่ได้วางแผนกันในขั้นตอนก่อนหน้า ที่ทำให้แต่ละชุมชนมีเป้าหมายในการสร้างกิจกรรมเพื่อจัดระบบสวัสดิการของชุมชนแต่ละแห่งที่มีศักยภาพต่างกัน และได้วางแผนการดำเนินการพัฒนากิจกรรมการสร้างแนวทางการพัฒนาเพื่อสร้างความเข้าใจแนวคิดความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรธุรกิจนอกชุมชน และทำการกำหนดกิจกรรมเพื่อส่งเสริมความมั่นคงของระบบสวัสดิการผู้สูงอายุซึ่งได้รับความร่วมมือจากหน่วยงานภาคเอกชนหลักคือ บริษัทโตโยต้าล้านนา จำกัด
3. กระบวนการสร้างแนวทางปฏิบัติ (Control) ผู้สูงอายุทั้ง 14 กลุ่มได้ร่วมกันจัดทำแผนการดำเนินกิจกรรมผู้สูงอายุและมีการกำหนดเป้าหมายพร้อมทั้งตัวชี้วัดที่ชัดเจน เพื่อเป็นการควบคุมการดำเนินกิจกรรมแต่ละกิจกรรมให้ให้มีประสิทธิภาพอันจะส่งผลต่อการจัดระบบสวัสดิการผู้สูงอายุสู่สังคมสูงอายุได้อย่างยั่งยืน โดยมีหน่วยงานรัฐและองค์กรเอกชนสนับสนุนให้การช่วยเหลือทั้งกระบวนการดำเนินงานและงบประมาณบางส่วนเพื่อให้การวางแผนไปสู่การปฏิบัติได้อย่างเป็นรูปธรรม
ในส่วนของการทดสอบสมมติฐาน พบว่า ปัจจัยส่วนบุคคลที่แตกต่างกันมีทัศนคติต่อการดำเนินกิจกรรมความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรแตกต่างกัน ในส่วนของระดับการศึกษาที่แตกต่างกัน พบว่า มีค่านัยสำคัญเท่ากับ 0.042 ซึ่งมีค่าต่ำกว่า 0.05 จึงสรุปได้ว่า กลุ่มผู้สูงอายุในอำเภอแม่แตงที่มีระดับการศึกษาที่แตกต่างกันมีทัศนคติต่อการดำเนินกิจกรรมความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรเอกชนด้านสังคมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยผู้สูงอายุที่ไม่ได้เรียนหนังสือมีทัศนคติต่อการดำเนินกิจกรรมความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรเอกชนด้านสังคมที่ดีกว่าทัศนคติของผู้สูงอายุที่มีระดับการศึกษาอนุปริญญา ผู้สูงอายุที่ไม่ได้เรียนหนังสือมีทัศนคติต่อการดำเนินกิจกรรมความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรเอกชนด้านสังคมที่ดีกว่าผู้สูงอายุที่มีระดับการศึกษาปริญญาตรี ผู้สูงอายุที่มีระดับการศึกษาประถมศึกษามีทัศนคติต่อการดำเนินกิจกรรมความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรเอกชนด้านสังคมที่ดีกว่าผู้สูงอายุที่มีระดับการศึกษาปริญญาตรี และผู้สูงอายุที่มีระดับการศึกษามัธยมศึกษาตอนต้นมีทัศนคติต่อการดำเนินกิจกรรมความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรเอกชนด้านสังคมที่ดีกว่าผู้สูงอายุที่มีระดับการศึกษาอนุปริญญา
การทดสอบสมมติฐานปัจจัยส่วนบุคคลที่แตกต่างกันมีทัศนคติต่อการดำเนินกิจกรรมความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรด้านสิ่งแวดล้อมแตกต่างกันผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่า เพศที่แตกต่างกันมีค่านัยสำคัญเท่ากับ 0.028 ซึ่งมีค่าต่ำกว่า 0.05 จึงสรุปได้ว่า กลุ่มผู้สูงอายุในอำเภอแม่แตงที่มีเพศที่แตกต่างกันมีทัศนคติต่อการดำเนินกิจกรรมความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรเอกชนด้านสิ่งแวดล้อมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยผู้สูงอายุเพศหญิงมีทัศนคติที่สูงกว่าทัศนคติของผู้สูงอายุเพศชาย
และในส่วนของอาชีพที่แตกต่างกัน พบว่า มีค่านัยสำคัญเท่ากับ 0.045 ซึ่งมีค่าต่ำกว่า 0.05 จึงสรุปได้ว่า กลุ่มผู้สูงอายุในอำเภอแม่แตงที่ประกอบอาชีพที่แตกต่างกันมีทัศนคติต่อการดำเนินกิจกรรมความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรเอกชนด้านสิ่งแวดล้อมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยผู้ประกอบอาชีพเกษตรกรมีทัศนคติต่อการดำเนินกิจกรรมความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรเอกชนด้านสิ่งแวดล้อมที่ดีกว่าผู้ประกอบอาชีพธุรกิจส่วนตัว/ค้าขาย ผู้ประกอบอาชีพเกษตรกรมีทัศนคติต่อการดำเนินกิจกรรมความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรเอกชนด้านสิ่งแวดล้อมที่ดีกว่าผู้ประกอบอาชีพรับจ้างทั่วไป และผู้ประกอบอาชีพเกษียณอายุราชการมีทัศนคติต่อการดำเนินกิจกรรมความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรเอกชนด้านสิ่งแวดล้อมที่ดีกว่าผู้ประกอบอาชีพรับจ้างทั่วไป
การทดสอบสมมติฐานด้านปัจจัยส่วนบุคคลที่แตกต่างกันมีทัศนคติต่อการดำเนินกิจกรรมความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรด้านการตัดสินใจใช้บริการแตกต่างกัน ผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่า อาชีพที่แตกต่างกันมีค่านัยสำคัญเท่ากับ 0.027 ซึ่งมีค่าต่ำกว่า 0.05 จึงสรุปได้ว่า กลุ่มผู้สูงอายุในอำเภอแม่แตงที่ประกอบอาชีพที่แตกต่างกันมีทัศนคติต่อการดำเนินกิจกรรมความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรเอกชนด้านสิ่งแวดล้อมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยผู้สูงอายุที่ประกอบอาชีพธุรกิจส่วนตัว/ค้าขายมีทัศนคติต่อการดำเนินกิจกรรมความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรเอกชนด้านสิ่งแวดล้อมที่ดีกว่าผู้ประกอบอาชีพรับจ้างทั่วไป และผู้สูงอายุที่ประกอบอาชีพเกษตรกรมีทัศนคติต่อการดำเนินกิจกรรมความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรเอกชนด้านสิ่งแวดล้อมที่ดีกว่าประกอบอาชีพรับจ้างสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ(วช.
ส่วนปรกติของกึ่งกรุปการแปลงเชิงเส้นที่มีเรนจ์กำกัด:กึ่งกรุปย่อยใหญ่สุดของ F(V,W) และกึ่งกรุปย่อยปรกติใหญ่าสุดของไอดีลของ F(V,W)
No full textLet V be a vector space and let T (V ) denote the semigroup (under composition)
of all linear transformations from V into V . For a fixed subspace W of V , let
T (V; W ) be the semigroup consisting of all linear transformations from V into W.
In a paper published in 2008, Sullivan proved that
F (V; W ) = fα 2 T (V; W ) : V α ⊆ Wαg
is the largest regular subsemigroup of T (V; W ) and discribed the ideals of F (V; W ).
In this project, we determine all the maximal subsemigroups of F (V; W ) and study
all the maximal regular subsemigroups of the ideals of F (V; W ) when W is a finite
dimensional subspace of V over a finite field F.บทคัดย่อ
กำหนดให้ V เป็นปริภูมิเวกเตอร์ และให้ T(V) เป็นกึ่งกรุป (ภายใต้การประกอบ) ของการแปลง เชิงเส้นทั้งหมดจาก V ไปยัง V สำหรับปริภูมิย่อย W ของ V ให้ T(V,W) เป็นกึ่งกรุปที่ ประกอบไปด้วยการแปลงเชิงเส้นจาก V ไปยัง W ในบทความวิจัยที่ตีพิมพ์เมื่อปี ค.ศ. 2008 Sullivan ได้พิสูจน์ว่า
F(V,W) =
เป็นกึ่งกรุปย่อยปรกติที่ใหญ่ที่สุดของ T(V,W) และได้อธิบายไอดีลทั้งหมดของ F(V,W) ใน โครงการวิจัยนี้ เราระบุกึ่งกรุปย่อยใหญ่สุดทั้งหมดของ F(V,W) และศึกษากึ่งกรุปย่อยปรกติใหญ่สุดของไอดีลของ F(V,W) เมื่อ W เป็นปริภูมิย่อยของ V ที่มีมิติจำกัดเหนือฟีลด์จำกัด Fมหาวิทยาลับราชภัฏเชียงใหม
การพัฒนาผลิตภัณฑ์กะทิอัดเม็ดผสมสตรอว์เบอร์รีผง
No full textIn this study, the coconut milk tablet mixed with strawberry powder. The amount of maltodextrin in the preparation of strawberry powder was determined by varying maltodextrin content at 4 levels which were 0, 10, 20 and 30% of strawberry pulp. The results showed that 20% maltodextrin was the suitable for the development of coconut milk tablet mixed with strawberry powder which resulted in 3.91 ± 0.03 mg anthocyanin/100 g. The ratio of coconut milk powder and strawberry power was then determined. It was found that the optimal composition (P ≤ 0.05) for preparing this product was 73.5% of 75:25 coconut milk and strawberry mixture, 20% powdered sugar, 2% Cap O Sil and 0.5% magnesium stearate. Anthocyanin, moisture, fat content, aw, hardness, L*, a* and b* values of coconut milks tablet mixed with strawberry powder obtained from the optimal condition were 6.86±0.25 mg/100 g, 2.57±0.04%, 17.43±0.10%, 0.54±0.01%, 72.31±0.41 N, 86.18±0.34, 5.48±0.27 and 12.81±0.04, respectively. Total viable count, yeast and mold, E. coli and Staphylococcus aureus counts did not exceed Thai Community Product Standard for dried fruits (TCPS 136/2558). Compared to similar product available in the market from 2 brands it was found that the coconut milk tablet mixed with strawberry powder developed in this study showed highest scores of odor and overall acceptance (P ≤ 0.05) which were 6.15±1.28 and 6.82±1.35, respectively.การพัฒนาผลิตภัณฑ์กะทิอัดเม็ดผสมเนื้อสตรอว์เบอร์รีผง โดยศึกษาปริมาณมอลโตเด็กซ์ตรินในการเตรียมสตรอว์เบอร์รีผง ทำการแปรผันปริมาณมอลโตเด็กซ์ตริน 4 ระดับ คือ ร้อยละ 0, 10, 20 และ 30 ของปริมาณเนื้อสตรอว์เบอร์รี พบว่าปริมาณมอลโตเด็กซ์ตริน ร้อยละ 20 มีความเหมาะสมต่อการนำไปพัฒนาผลิตภัณฑ์กะทิอัดเม็ดผสมเนื้อสตรอว์เบอร์รีผง โดยมีปริมาณแอนโทไซยานินเท่ากับ 3.91±0.03 มิลลิกรัม/100 กรัม จากนั้นศึกษาอัตราส่วนระหว่างกะทิผงและสตรอว์เบอร์รีผง พบว่าอัตราส่วน 75:25 ร้อยละ 73.5 น้ำตาลทรายขาวบดละเอียด ร้อยละ 20 แคปโอซิล ร้อยละ 2 และแมกนีเซียมสเตียเรท ร้อยละ 0.5 เหมาะสมต่อการผลิตมากที่สุด (P≤0.05) จากนั้นทำการวิเคราะห์ปริมาณแอนโทไซยานิน ความชื้น ไขมัน ค่า aw ค่าความแข็ง ค่าสี L* a* และ b* มีค่าเท่ากับ 6.86±0.25 มิลลิกรัม/100 กรัม, ร้อยละ 2.57±0.04, ร้อยละ 17.43±0.10, 0.54±0.01, 72.31±0.41 นิวตัน, 86.18±0.34, 5.48±0.27 และ 12.81±0.039 ตามลำดับ สำหรับปริมาณเชื้อจุลินทรีย์ทั้งหมด ยีสต์-รา โคลิฟอร์มและอีโคไล เชื้อสแตปไฟโลคอคคัส ออร์เรียส มีค่าไม่เกินมาตรฐานผลิตภัณฑ์ชุมชน ผลไม้อบแห้ง มผช.136/2558 ค่าการยอมรับด้านสี กลิ่น รสชาติ ความแข็งและความชอบโดยรวม เมื่อเทียบกับผลิตภัณฑ์ที่มีความเหมือนคล้ายในท้องตลาดจำนวน 2 ยี่ห้อ พบว่าผลิตภัณฑ์กะทิอัดเม็ดผสมเนื้อสตรอว์เบอร์รีผงมีคะแนนการยอมรับในด้านกลิ่นและความชอบโดยรวมมากที่สุด (P≤0.05) เท่ากับ 6.15±1.28 และ 6.82±1.35 ตามลำดับมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม
Integration of Academic Service-Learning with Teaching and Case Study : Activity Development to decrease Time on Learning and to Increase Time on Knowledge by Using Learning Resources and Local Wisdom Knowledge Base
No full textThe study aims to investigate the result of integrating academic service with teaching and case study in which learning resources and local wisdom knowledge base are systematically employed to reduce study time and increase learning time activities. The researcher conducted research within 3 dimensions; 1) students ‘understanding of arranging reducing study time and increasing learning time activities by using learning resources and local wisdom knowledge base, 2) students’ projects of designing reducing study time and increasing learning time activities by using learning resources and local wisdom knowledge base and 3) satisfaction of teachers, students and pupils toward the designing of reducing study time and increasing learning time activities by using learning resources and local wisdom knowledge base. 35 third-year elementary education majored students in academic year 2016, 30 teachers, and 431 Pupils from 3 voluntary schools were the research participants of this study. To obtain insights into the effectiveness of the researched phenomenon, the researcher used 3 of the following research instruments: the manuals for designing ways to use learning resources and local wisdom knowledge base to reduce study time and increase learning time activities; a comprehension test that assesses understanding of the manuals; and an evaluation form that aims to gain insights into the participants’ experiences of using learning resources and local wisdom knowledge as a way to reduce study time and increase learning. The employed statistics were frequency, percentage, means, and standard deviation
This research study have revealed three significant findings. First, students have a very good understanding (evidenced in the percentage of 87.00; and 17% higher than the criterion) of how to use learning resources and local wisdom knowledge to reduce study time and increase learning time activities. Second, there has been a positive effect of learning resources and local wisdom knowledge base in helping students reduce study time and increase learning (evidenced in the average 4.49, which is higher than the criterion). Last, teachers have shown a high level of satisfaction towards the employment of learning resources and local wisdom knowledge to help students reduce study time and increase learning time activities. One of the most satisfying aspects was the design of the fun activities since students were happy while studying, and were less stressed thanks to the activities that were suitable to their age. This is evidenced in the =4.50, =4.53, indicating a high level of satisfaction students and pupils have expressed towards the activities that inspire them to use learning resources and local wisdom knowledge to reduce study time and increase learning time activities. The overall results have indicated that the study was positive.การวิจัยในชั้นเรียนครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลการบูรณาการงานบริการวิชาการกับการเรียนการสอนและการวิจัยกรณี: การพัฒนากิจกรรมลดเวลาเรียนเพิ่มเวลารู้โดยใช้แหล่งเรียนรู้และภูมิปัญญาท้องถิ่นเป็นฐานและผู้วิจัยได้ดำเนินการศึกษาใน 3 มิติ คือ 1. ความรู้ความเข้าใจในการจัดกิจกรรมลดเวลาเรียนเพิ่มเวลารู้โดยใช้แหล่งเรียนรู้และภูมิปัญญาท้องถิ่นเป็นฐานของนักศึกษา 2. ผลงานการออกแบบกิจกรรมการลดเวลาเรียนเพิ่มเวลารู้โดยใช้แหล่งเรียนรู้และภูมิปัญญาท้องถิ่นเป็นฐานของนักศึกษาและ 3. ความพึงพอใจต่อการจัดกิจกรรมลดเวลาเรียนเพิ่มเวลารู้โดยใช้แหล่งเรียนรู้และภูมิปัญญาท้องถิ่นเป็นฐานของครูผู้สอน นักศึกษาและนักเรียน กลุ่มตัวอย่างได้แก่ นักศึกษาชั้นปีที่ 3 สาขาวิชาการประถมศึกษา ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2559 จำนวน 35 คน ครูผู้สอนจำนวน 30 คน และนักเรียนจำนวน 431 คนจากโรงเรียนที่สมัครใจเข้าร่วมโครงการจำนวน 3 โรงเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย คู่มือการจัดกิจกรรมลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้โดยใช้แหล่งเรียนรู้และภูมิปัญญาท้องถิ่นเป็นฐาน แบบทดสอบความรู้ความเข้าใจในการจัดกิจกรรมลดเวลาเรียนเพิ่มเวลารู้โดยใช้แหล่งเรียนรู้และภูมิปัญญาท้องถิ่นเป็นฐาน แบบประเมินผลงานการออกแบบกิจกรรมการจัดกิจกรรมลดเวลาเรียนเพิ่มเวลารู้โดยใช้แหล่งเรียนรู้และภูมิปัญญาท้องถิ่นเป็นฐาน สถิติที่ใช้ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า 1. นักศึกษามีความรู้ความเข้าใจในการจัดกิจกรรมลดเวลาเรียนเพิ่มเวลารู้โดยใช้แหล่งเรียนรู้และภูมิปัญญาท้องถิ่นเป็นฐานโดยภาพรวมอยู่ในระดับดีมากได้คะแนนร้อยละ 87.00 และสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดร้อยละ17.00 2.ผลงานการออกแบบกิจกรรมการลดเวลาเรียนเพิ่มเวลารู้โดยใช้แหล่งเรียนรู้และภูมิปัญญาท้องถิ่นเป็นฐานของนักศึกษาโดยภาพรวมมีคุณภาพอยู่ในระดับดีมาก มีค่าเฉลี่ย ( =4.49)และสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ 3.ครูผู้สอนมีความพึงพอใจต่อการจัดกิจกรรมลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้โดยใช้แหล่งเรียนรู้และภูมิปัญญาท้องถิ่นเป็นฐานโดยภาพรวมเป็นไปในเชิงบวก และมีความพึงพอใจที่มีความถี่สูงสุดคือการจัดกิจกรรมสนุกสนาน นักเรียนมีความสุขในการเรียน ไม่เครียดได้เรียนรู้จากกิจกรรมที่เหมาะสมกับช่วงวัยของเด็ก นักศึกษาและนักเรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดกิจกรรมลดเวลาเรียนเพิ่มเวลารู้โดยใช้แหล่งเรียนรู้และภูมิปัญญาท้องถิ่นเป็นฐานโดยภาพรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากที่สุดเช่นกัน( =4.50, =4.53)
คำสำคัญ: การบูรณาการงานบริการวิชาการกับการเรียนการสอนและการวิจัย กิจกรรมลดเวลาเรียนเพิ่มเวลารู้ แหล่งเรียนรู้และภูมิปัญญาท้องถิ่นเป็นฐานมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม