ChiangMai Rajabhat University Intellectual Repository
Not a member yet
1393 research outputs found
Sort by
A Pre-Feasibility study of solid waste management in Lampangluang sub-dirstrict, Kokha district, Lampang province
No full text
Learning achievement in English for everyday communication (ENG 0101) among groups of students studying and not studying the remedial English course
No full textFactors related to weight loss control in housewives in Maeta subdistrict, Maeon district, Chiang Mai province
No full textThe establishment of biomonitoring index using diversity of macroalgae, benthic diatoms and aquatic insects in the Lao river, Chiang Rai province
No full textHealth Behavioral Devopment in Risk Group of Diabetes at Sanmanahealth Promoting Hospital Tambon Tontong Muang District Lumphun Province
No full textThis study was semi experiment research. The objective was to study the effectiveness of the development program which applied the Self-efficacy for risk group of diabetes in Sanmana Health Promoting Hospital Tambon Tonthong, Muang District, Lumphun Province. The program contains the behavior of exercise healthy food consumption and emotional management. The study consisted of 34 subject and took 12 weeks.
The results showed that the experimental group had been statistically significant (p-value < 0.05) to improve their health behavior of exercise health food consumption and emotion management were better than before the experiment. And the health status of the experimental group including body weight, body mass index and blood sugar levels were found that statistically significant (p-value < 0.05) shoved lower than before the experiment.การวิจัยครั้งนี้ เปนการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงคเพื่อศึกษาประสิทธิผลของโปรแกรมการพัฒนาพฤติกรรม สุขภาพกลุมเสี่ยงโรคเบาหวานดวยกิจกรรม ดานการออกกําลังกาย การบริโภคอาหาร และการจัดการดานอารมณ โดยประยุกตใชทฤษฎีการรับรูความสามารถแหงตนในกลุมเสี่ยงโรคเบาหวาน แลวเปรียบเทียบพฤติกรรมสุขภาพ กอนและหลังใชโปรแกรมการพัฒนาพฤติกรรมสุขภาพ ซึ่งไดทําการวิจัยกับกลุมเสี่ยงโรคเบาหวานของโรงพยาบาล สงเสริมสุขภาพตําบลบานสันมะนะ ตําบลตนธง อําเภอเมือง จังหวัดลําพูน จํานวน 34 คน ระยะเวลาดําเนินการ 12 สัปดาห ผลการวิจัยพบวา กลุมทดลองมีการพัฒนาพฤติกรรมสุขภาพ ดานการออกกําลังกาย ดานการบริโภคอาหาร และการจัดการดานอารมณ ดีกวากอนการทดลอง อยางมีนัยสําคัญทางสถิติ (p-value < 0.05) สวนภาวะสุขภาพ ไดแก น้ำหนักรางกาย ดัชนีมวลกาย และระดับน้ำตาลในเลือด พบวา ลดลงมากกวากอนการทดลอง อยางมี นัยสําคัญทางสถิติ (p-value < 0.05
Survey of Food Sanitation Conditions for Grading of Restaurant’s Standard in Hod District, Chiangmai Province
No full textThe objectives of this study were to inspect food sanitation and to rank restaurant standards by doing a survey in 65 restaurants in order to set up a plan to improve food sanitation in Hod district to meet the government standards. Coliform Bacterial Testing (SI-2) was used during this survey. The data and analysis were based on the descriptive surveying and using statistics methods of frequency, percentage, arithmetic means, standard deviation and data classication.
The study showed that 89.25% of restaurant owners had a high level of knowledge about the food sanitation. They agreed with the opinion that any people who are in contact with food should be aware of good sanitation. When they are preparing food for their consumers which will directly have an eff ect on the food sanitation. More than 50.78% of occupancies and restaurants conformed to the food standards and the regulations, except the case of employee’s annual health checking. The cleanliness of food, food containers, and the sanitation of 92.08% of the people incontact with food were passed the standards. But samples only 63.08% of the vegetables were passed the food cleanliness standard.
The survey of Food Standards in Hod District, Chiang Mai showed the follwoing : that 3 restaurants (4.61%) were at the excellent level, 13 (20.00%) were fair, 40 (61.54%) were moderate, and 9 (13.85%) needed to be improve. According to this fact of the survey, government local divisions have been creating plans that will help to educate, improve and adjust restaurant owners’ attitude towards understanding food sanitation which can upgrade Thai food and restaurant to the international level.การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงคเพื่อสํารวจสภาวะสุขาภิบาลอาหาร การจัดอันดับมาตรฐานของรานอาหาร และ การจัดทําแผนปรับปรุงรานอาหารที่ไมไดมาตรฐานใหผานเกณฑตามมาตรฐานสุขาภิบาลอาหาร จากผูประกอบกิจการ รานอาหารในพื้นที่อําเภอฮอด จังหวัดเชียงใหม จํานวน 65 ราน เครื่องมือที่ใชในการเก็บรวบรวมขอมูลใชแบบสํารวจ และการตรวจวิเคราะหหาเชื้อโคลิฟอรมแบคทีเรียโดยใชชุดทดสอบแบคทีเรีย (SI-2) วิเคราะหขอมูลโดยใชสถิติ เชิงพรรณนา ไดแก คาความถี่ คารอยละ คาเฉลี่ยเลขคณิต คาสวนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการจัดหมวดหมูขอมูล ผลการวิจัยพบวา ผูประกอบกิจการรานอาหารสวนใหญมีความรูเกี่ยวกับหลักสุขาภิบาลอาหารอยูในระดับสูง รอยละ 89.23 มีเจตคติเห็นดวยอยางยิ่งคือ ผูสัมผัสอาหารที่มีสุขวิทยาสวนบุคคลดี ทําใหอาหารที่ปรุงก็มีความสะอาด ปลอดภัย รอยละ 50.78 การปฏิบัติตามเกณฑมาตรฐานสุขาภิบาลอาหารสวนใหญผานเกณฑมาตรฐานในทุกๆ ดาน ยกเวนการตรวจสุขภาพประจําปของผูสัมผัสอาหารที่ไมผานเกณฑ การตรวจสอบความสะอาดของภาชนะใสอาหาร อาหาร และมือผูสัมผัสอาหาร พบวาภาชนะใสอาหาร มือผูสัมผัสอาหารสวนใหญผานเกณฑความสะอาด รอยละ 92.08 สวนตัวอยางอาหารประเภทผักสดผานเกณฑความสะอาดนอย รอยละ 63.08 การจัดอันดับมาตรฐานรานอาหารในอําเภอฮอด จังหวัดเชียงใหมพบวา มีรานอาหารในระดับดีมาก ระดับดี ระดับพอใช และระดับปรับปรุง มีจํานวน 3 13 40 และ 9 ราน หรือรอยละ 4.61, 20.00, 61.54 และ 13.85 ตามลําดับ โดยหนวยงานภาครัฐและองคกรปกครองสวนทองถิ่นไดมีการจัดทําแผนงาน/โครงการที่จะพัฒนาและปรับปรุงราน อาหารขึ้น เพื่อเพิ่มความรู ความเขาใจ และทัศนคติที่ดี ตลอดจนการปฏิบัติตนใหถูกตองตามหลักสุขาภิบาลอาหาร แกผูประกอบกิจการรานอาหาร เปนการยกระดับคุณภาพมาตรฐานรานอาหารใหพัฒนากาวหนาสูระดับสากลตอไ
Ram Tone Maetakean Teansri Group, Bangpuang Sub – district, Banmi District, Lop Buri Province
No full textThe research on the Ram Tone, of Mae Takian Tiansri Group, is a qualitative research. The objective is to trace the history of Ram Tone and the components of Mae Takian Tiansri Ram Tone group’s and analysis of the verses and melody of the music used in the performance according to Ethnomusicology concepts.
The research discovered that Mae Takian Tiansri band first serious commercial hiring of Ram Tone began in 1994, under the leadership of current group leader, Mrs. Tim Samridpeam (eldest daughter of Mae Takian Tiansri). Today, the Group members helped memorize and passe down as much as 117 Ram-Tone lyrics. The components of Mae Takian Tiansri Ram Tone group's uses the Ramana drum, cymbals and wooden clappers in their performances. As for the songs used in the performances, those included newly-created songs and traditional songs.
The characteristics of the songs used in the performances are mostly similar to a Thai poetic form, but without standard rhyming according to the Thai language concepts. As for the melody, it is a single melody arising solely from the human voice without the aid of musical instruments. The passing down is only through the state agencies, not via relatives. There are no enthusiasts who seek to succeed the music.การวิจัยเรื่อง รำโทน คณะแม่ตะเคียน เทียนศรี เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงประวัติความเป็นมา องค์ประกอบของการแสดงรำโทนคณะแม่ตะเคียน เทียนศรี และทำการวิเคราะห์บททำนอง ของเพลงที่ใช้ในการแสดง ตามหลักมานุษยดุริยางควิทยา
ผลการวิจัยพบว่า รำโทนคณะแม่ตะเคียน เทียนศรี เริมมีการว่าจ้างอย่างจริงจังเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2537 โดยหัวหน้าคณะคนปัจจุบันคือ นางทิม สำริดเปี่ยม เป็นลูกสาวคนโตของแม่ตะเคียน เทียนศรี ชาวคณะส่วนใหญ่เป็นญาติพี่น้อง และอาศัยอยู่ละแวกเดียวกัน การสืบทอดเพลงรำโทนเป็นแบบมุขปาฐะเพลงรำโทนที่ชาวคณะจดจำและร้องได้ดีมีมากถึง 117 เพลง องค์ประกอบของรำโทนคณะแม่ตะเคียน เทียนศรี ประกอบด้วยเครื่องดนตรีที่ใช้ประกอบการแสดงเป็นหลักคือกลองรำมะนา ฉิ่ง และกรับ ส่วนเพลงที่นำมาใช้ทำการแสดง มีทั้งเพลงที่แต่งขึ้นใหม่ และเพลงที่จดจำสืบทอดกันมา
ฉันทลักษณ์ของเพลงที่ใช้ในการแสดง ส่วนใหญ่มีลักษณะคล้ายคลึงกับกลอนสุภาพ แต่สัมผัสไม่ตายตัวตามหลักภาษาไทย ส่วนท่วงทำนองเพลงเป็นทำนองเดี่ยวเกิดจากเสียงร้องของมนุษย์เพียงอย่างเดียวไม่มีเครื่องดนตรีดำเนินทำนอง ส่วนการสืบทอดมีเพียงการสืบทอดให้กับหน่วยงานข้าราชการเท่านั้น ไม่มีการสืบทอดให้กับเครือญาติและไม่มีผู้ที่สนใจอย่างจริงจังมาขอสืบทอ
Development Knowledge Base to Enhance the Potential of Clean Vegetable Production Through Participation in Chiang Mai Province
No full textDevelopment knowledge base to enhance the potential of clean vegetable production through participation in Chiang Mai province. This study has 2 main objectives, 1) to study the development of knowledge base concerning clean vegetables base on sufficiency economy of Chiang Mai agriculturists; 2) to develop management knowledge base to increase the potential of agriculturists for producing Chiang Mai clean vegetables
Participatory action research and SWOT analysis were used to analyze the potential of 13 groups of clean vegetable agriculturists in 5 districts of Chiang Mai province
Data is collected by in depth interview including observation. Qualitative and quantitative analysis are used in this study. The result of study are as follow; The context of these Chiang Mai clean vegetable groups is found that all of these groups have the same objective that they want to reduce the amount of chemical, to stimulus members to realize the danger of pesticide towards their health and environment and to promote to use natural substance instead of chemical fertilizer. Studying the potential management of these groups, it found that most of them have a clearly set of structure, responsibility and authority. They prefer to select the committees by patronage system rather than merit system. They have the regulation and also have their own plans particularly production plan and marketing plan. They control their member works. Most of them contact each other through the group meeting
Development knowledge base to enhance the potential of clean vegetable production through participation in Chiang Mai help to know the ways and methods to enhance the potential of production management, organization management, staffing, production and marketing plans, coordinating and control ling . The participatory action research of clean vegetable producers leads to the increasing of knowledge base in management. This can evaluate from the better capability of group management and the potential for planning the production to consist with marketing needs. In addition, clean vegetable producers of the importance of building the network of clean vegetable producers. Clean vegetable producers of Saraphee district thereby join together to build their own network groups. They join and do activities together. This can assist to exchange their knowledge, help each other for production plan, solve problems of production. Also, it can create the realization and trust in producing clean vegetables in order to reduce the cost and safe for consumption. These can strengthen the community and be a good example for other groups to study and imitate.การพัฒนาองค์ความรู้เพื่อเพิ่มศักยภาพด้านการผลิตผักปลอดสารพิษแบบมีส่านร่วมของจังหวัด
เชียงใหม่มีวัตถุประสงค์ของการศึกษาคือ 1) ศึกษาการพัฒนาการบริหารจัดการองค์ความรู้เกี่ยวกับการเกษตร
ผักปลอดสารพิษตามแนวเศรษฐกิจพอเพียงของเกษตรกรในจังหวัดเชียงใหม่ 2) เพื่อพัฒนาองค์ความรู้ด้านการบริหารจัดการในการเพิ่มศักยภาพการผลิผักปลอดสารพิษในจังหวัดเชียงใหม่ การศึกษาใช้วิธีการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีสวนร่วม และการวิเคราะห์สถานการณ์ กลุ่มตัวอย่างผู้ผลิตผักปลอดสารพิษในจังหวัดเชียงใหม่จำนวน 13 กลุ่ม ใน 5 อำเภอ ของจังหวัดเชียงใหม่ ทำการเก็บขอมลโดยการสมภาษณ์แบบเจาะลึกประกอบการสังเกต การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพและปริมาณ
บริบทที่ของกลุ่มผู้ปลูกผักปลอดสารพิษในจังหวัดเชียงใหม่ พบว่ากลุ่มผู้ปลูกปลอดสารพิษทุกกลุ่มมีวัตถุประสงค์ของการก่อตั้งกลุ่มที่เหมือนกันคือ เพื่อลดปริมาณการใช้สารเคมีในพืชผัก สร้างจิตสำนึกให้สมาชิกตระหนักถึงพิษภัยของการใช้สารเคมีที่ต่อร่างกายและสิงแวดล้อม ตลอดจนส่งเสริมิการใช้วัสดุธรรมชาติแทนปุ๋ยเคมี ทางด้านการบริหารจัดการ พบว่ากลุ่มผู้ปลูกผักปลอดสารพิษบางกลุ่มมีโครงสร้างที่ชัดเจน มีการกำหนดหน้าที่ความรับผิดชอบของคณะกรรมการ มีการคัดเลือกคณะกรรมการอาศัยระบบอุปถัมภ์มากกว่าที่จะใช้วิธีการเลือกแบบคุณธรรม มีกฎระเบียบประจำกลุ่ม มีการวางแผนประจำกลุ่มโดยเฉพาะแผนการผลิตตลอดจนการกาบคุมิการทำงานของสมาชิกและแผนการตลาด ด้านการติดต่อประสานงานพบว่าส่วนใหญ่มีการติดต่อประสานงานโดยผ่านการประชุมกลุ่มเป็นส่วนใหญ่
การพัฒนาองค์ความรู้เพื่อเพิ่มศักยภาพด้านการผลิตผักปลอดสารพิแบบมีส่วนร่วมของจังหวัดเชียงใหม่ทำให้ทราบแนวทางและวิธี การที่จะเพิ่มศักยภาพการผลิตในด้านต่างๆ เช่น ความสาคับของการบริหารจัดการ ในด้านการจัดองค์กร การจัดคนเข้าท้างาน การว่างแผนการผลิตและแผนการตลาด การติดต่อประสานงานและการควบคุมงาน ซึ่งผลการวิจัยแบบมีส่วนร่วมของกลุ่มผู้ผลิตผักปลอดสารพิษ ได้ก่อให้เกิดการพัฒนาด้านองค์ความรู้เกี่ยวกับการบ่ริหารจัดการเพิ่มมาก โดยประเมินจากความสามารถในการจัดการบริหารกลุ่มที่ดีขึ้น และศักยภาพของตนในด้านการว่างแผนการผลิต ให้สอดคล้องกับความต้องการของตลาด ขณะเดียวกันทางผู้ผลิตผักปลอดสารพิษยัง ได้ให้ความสำคับของการสร่างเครือข่ายของกลุ่มผู้ผลิตผักปลอดสารพิษ โดยมีกลุ่มผู้ผลิตผักปลอดสารพิษจากอำเภอสารถีที่ได้รามกันก่อตั้งเป็นกลุ่มเครือข่ายและได้กระทำกิจกรามต่างๆ ร่วมกันซึ่งก่อให้เกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้และช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ในการวางแผนการผลิตและการแก้ไขปัญหาทั้งทางด้านการผลิต สร้างจิตสำนึกและความเชื่อมั่นในการผลิตผักปลอดสารพิษเพื่อ ลดต้นทุนและให้ปลอดภัยในการบริโภค จะให้ชุมชนมีความเข้มแข็งและอยู่ด้วยหลักความพอเพียง และถือว่าเป็นตัวอย่างที่ดีสำหรับกลุ่มอื่นๆ ในการที่จะศึกษาและเอาเป็นแบบอย่า
การพัฒนาระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์แสดงการใช้ประโยชน์ของที่ดินในการปลูกพืชสมุนไพรในชุมชนเทศบาลเมืองเมืองแกนพัฒนา จังหวัดเชียงใหม่
No full textโครงการวิจัยเรื่อง การพัฒนาระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์แสดงการใช้ประโยชน์ของที่ดินในการปลูกพืชสมุนไพร ในชุมชนเทศบาลเมืองเมืองแกนพัฒนา จังหวัดเชียงใหม่โครงการวิจัยที่มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์พื้นที่การใช้ประโยชน์ของพื้นที่ในการปลูกสมุนไพรในชุมชนเทศบาลเมืองเมืองแกนพัฒนา จังหวัดเชียงใหม่ และเพื่อสร้างระบบสารเทศภูมิศาสตร์แสดงการใช้ประโยชน์ของพื้นที่ในการปลูกพืชสมุนไพรในชุมชนเทศบาลเมืองเมืองแกนพัฒนา จังหวัดเชียงใหม่ งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบประยุกต์เชิงปฏิบัติการโดยให้คนในชุมชนมีส่วนร่วมในการพัฒนาระบบ ให้ข้อมูล ทดสอบการใช้งาน และให้ข้อเสนอแนะ ผลการวิจัยที่ได้จากแบบสอบถามความพึงพอใจการใช้งานระบบของกลุ่มตัวอย่างพบว่ากลุ่มตัวอย่างมีระดับความถึงพอใจในประสิทธิภาพการทำงานของระบบผู้ใช้มีความคิดเห็น เกี่ยวกับระบบสารสนเทศทางภูมิศาสตร์ที่พัฒนาขึ้นโดยภาพรวมมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.53 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.45 รองลงมาเป็นด้านของระบบสารสนเทศทางภูมิศาสตร์ที่ผู้ใช้เห็นว่ามีประโยชน์และนำไปใช้ได้ มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.47เมื่อนำเปรียบเทียบกับเกณฑ์การประเมินที่ได้กำหนดไว้ พบว่าอยู่ในระดับดีมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม