ChiangMai Rajabhat University Intellectual Repository
Not a member yet
1393 research outputs found
Sort by
การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นพร้อมสื่อประสม “อัตลักษณ์แห่งผ้าไหมและผ้าฝ้ายเมืองสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่”
No full textThe Development of a Local Curriculum and Multimedia on Silk and Cotton of SanKamphaeng Chiang Mai. This study has six main objectives: 1) to construct and develop the local curriculum. "The identity of the silk and cotton, San Kamphaeng district, Chiang Mai province." ; 2) To produce multimedia based on local curriculum. ; 3) To determine the efficiency of the local curriculum. Using multimedia developed according to 80 / 80. ; 4) To find the effective index of the local curriculum by using multimedia. ; 5) In order to compare achievement before class and after studying the course. And 6) To study satisfaction towards the use of multimedia based on local curriculum. This research uses a research methodology workshop on cooperative (PAR) using the Community Forum in conjunction with the Sage villagers who have expertise in silk and cotton town San Kamphaeng, there are a total of 14 persons. With a population sample of students in upper secondary education centers, non-formal and informal education. San Kamphaeng Chiang Mai 40. Instruments used for data collection, the interview, the stages of community, local curriculum. Multimedia, learning achievement of 50 items. Questionnaire and satisfaction test, including the storyboard and the program used to create the media, Adobe Premiere Pro, Adobe After Effects and NuEndo.
The results of this research are as follows: (1) Local Curriculum "Identity of silk and cotton town coping. Chiang Mai "to take classes for a total of 84 hours, including theoretical 25 hours and practice 59 hours a day engaged with the subject of seven topics, all topics will file the multimedia section 1 each file except the material 6), contains a total of 6 files in total. 12 files, multimedia files, publishing both offline and online media for online access from the link below https://www.dropbox.com/sh/abxauojgr1s20cp/AABIfY0abxauojgr1s20cp/AABIfY0c3eEkiGdFKPXIvzWUa? Dl=0., (2) For the test achievement of both the 50 can be used to test all possible because the power classification (r) is between 0.55-0.75 (p) the difficulty value is between 0.25-0.82 and KR-20 precision value = 0.9539.
And finally, from a satisfaction questionnaire in the media mix. Research suggests that a group of interest in multimedia, or learning materials as well. Display the overall satisfaction level for media use (average 4.43, S.D. = 2.25)การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นพร้อมสื่อประสม “อัตลักษณ์แห่งผ้าไหมและผ้าฝ้ายเมืองสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่” มีวัตถุประสงค์หลักทั้งหมด 6 ข้อ คือ 1) เพื่อสร้างและพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นเกี่ยวกับผ้าไหมและผ้าฝ้ายแห่งเมืองสันกำแพง 2) เพื่อผลิตสื่อประสมที่สอดคล้องกับเนื้อหาของหลักสูตรท้องถิ่น 3) เพื่อหาประสิทธิภาพของสื่อประสมซึ่งทีมวิจัยตั้งไว้ตามเกณฑ์มาตรฐาน 80/80 4) เพื่อหาค่าดัชนีประสิทธิผลของผู้เรียนหลังเรียนโดยใช้สื่อประสม 5) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียนก่อนเรียนและหลังเรียน และ 6) เพื่อศึกษาความพึงพอใจต่อการใช้สื่อประสมของหลักสูตรท้องถิ่น การวิจัยนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (PAR) โดยใช้กระบวนการการจัดเวทีชุมชนร่วมกับปราชญ์ชาวบ้านที่มีความเชี่ยวชาญด้านผ้าไหมและผ้าฝ้ายเมืองสันกำแพงมีจำนวนทั้งสิ้น 14 ท่าน มีประชากรกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายของศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 40 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยสำหรับเก็บรวบรวมข้อมูล คือ การสัมภาษณ์ การจัดเวทีชุมชน หลักสูตรท้องถิ่นพร้อมสื่อประสมฯ แบบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนจำนวน 50 ข้อ และแบบสอบถามความพึงพอใจในการใช้สื่อประสม สำหรับเครื่องมือที่ใช้ในการสร้างสื่อประสม ได้แก่ สตอรีบอร์ด และโปรแกรมที่นำมาใช้สร้างสื่อคือ อะโดบีพรีเมียร์โปร อะโดบีอาฟเตอร์เอฟเฟค และ นูเอนโด โดยผลลัพธ์ของงานวิจัยแสดงตามวัตถุประสงค์ ดังนี้ อันดับแรกได้โครงสร้างหลักสูตรท้องถิ่น “อัตลักษณ์แห่งผ้าไหมและผ้าฝ้ายเมืองสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่” ใช้เวลาเรียนรวมทั้งหมด 84 ชั่วโมง ได้แก่ ภาคทฤษฎี 25 ชั่วโมง และภาคปฏิบัติ 59 ชั่วโมง ประกอบ ด้วยสาระการเรียนรู้ทั้งสิ้น 7 สาระ ทุกสาระจะมีไฟล์สื่อประสมสาระละ 1 ไฟล์ ยกเว้นสาระที่ 6) มีไฟล์ทั้งสิ้น 6 ไฟล์ รวมมีไฟล์ 12 ไฟล์ ทำการเผยแพร่สื่อประสมทั้งแบบออฟไลน์ และ ออนไลน์ สำหรับออนไลน์สามารถเข้าถึงสื่อได้จาก link ดังนี้ https://www.dropbox.com/sh/abxauojgr1s20cp/ AABIfY0abxauojgr1s20cp/AABIfY0c3eEkiGdFKPXIvzWUa?dl=0 สำหรับแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนทั้ง 50 ข้อนั้น สามารถนำไปใช้ทดสอบได้ทุกข้อเนื่องจากค่าอำนาจจำแนก(r) อยู่ระหว่าง 0.55-0.75 ค่าความยากง่าย(p) อยู่ระหว่าง 0.25-0.82 และค่าความเที่ยง KR-20 = 0.9539 และท้ายสุดจากแบบสอบถามความพึงพอใจในการใช้สื่อประสม จากผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่ากลุ่มตัวอย่างให้ความสนใจในสื่อประสมหรือสื่อการเรียนรู้เป็นอย่างดี โดยแสดงผลความพึงพอใจในภาพรวมการใช้สื่ออยู่ในระดับมาก(ค่าเฉลี่ย 4.43, S.D.=2.25)มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม
The relationship of GAP standard for the supply chain operation of garlic in Chiang Mai and Mae Hong Son Province
No full textAbstract
The research of the relationship for the supply chain operation of garlic in Chiang Mai and Mae Hong Son Province aims to examine the production and marketing situations of the garlic that meets the GAP standard, to analyze the supply chain and relationship of GAP practices, to investigate the factors influencing the supply chain operation of the garlic that meets GAP standard, and to propose the suggestion to develop the potential in the sustainable competition.
This research contains 2 groups of samples which consists 1) group of 50 farmers in Chiang Mai province plus 50 farmers in Mae Hong Son province and 2) group of relevant people who involves in the supply chain. The results of examining the production and marketing situations of the garlic in Chiang Mai province and Mae Hong Son province that meets GAP standard found that in 2018 there are 582 farmers in Chiang Mai that have been approved for GAP standard with 3,915.25 Rai cultivated area. Moreover, there are 152 farmers in Mae Hong Son that have been approved for GAP with 492.55 Rai cultivated area. Furthermore, there still are the demand of both consumers and processors for the garlic market in Thailand that meets GAP standard. There are direct buying sources from the middleman and transporters to the processors or niche market which specifically focuses on food safety.
The analysis of the supply chain and relationship of GAP found that there are linkages from upstream to midstream, however, there is a lack in downstream (lack of consumers’ knowledge), which lead to conflict between the price and quality of products. The price of GAP and non-GAP products are indifferent. In addition, the results also showed that the farmers have low level of practice in 1) the management of production inputs 2) the management of instruments and materials that have direct contact with the products 3) the choice of containers in primary packaging 4) the arrangement of products in cultivated area 5) the management of the persons that have direct contact with the products 6) the organization of sick person that could infect the productห 7) the recording of training history.
Additionally, the investigation of the factors influencing the supply chain operation of the garlic has shown that strength factors consist of input supply and cluster, while weak factors contain Logistics cost, research development, value-adding in the products, and packaging. In terms of the factors that contribute to the opportunity, there are quality control, government policy, and food safety trend. For the factors that could be the obstacle, there are awareness of the consumers, the access to information technology, and the competition from abroad.
The outcome of group meeting for proposing the suggestion to develop the potential in the sustainable competition reveals that, in the upstream stage, the cultivated area should be appropriately defined with the support of information technology usage and research development of the products while organizing the cooperative among the farmers. Moreover, for the midstream stage, there should be the support for new product development and packaging while boosting the cooperation in cluster form. Further, in the downstream stage, the public relation should expand the awareness while operating production and trade that linked throughout the intelligent system as a whole.ในการศึกษาความเชื่อมโยงของมาตรฐาน GAP ต่อการดำเนินงานห่วงโซ่อุปทานของกระเทียมจังหวัดเชียงใหม่และแม่ฮ่องสอน มีวัตถุประสงค์ เพื่อวิเคราะห์สถานการณ์การผลิตและการตลาดของกระเทียมที่ผ่านมาตรฐาน GAP เพื่อวิเคราะห์ห่วงโซ่อุปทานและความเชื่อมโยงของผลจากการปฏิบัติของ GAP เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยที่มีผลต่อการดำเนินงานของห่วงโซ่อุปทานของกระเทียมที่ผ่านมาตรฐาน GAP และเพื่อเสนอแนวทางการพัฒนาศักยภาพความสามารถในการแข่งขันกระเทียมให้เกิดการพัฒนาที่ยั่งยืนในระยะยาว
การศึกษามีการเลือกกลุ่มตัวอย่าง 2 กลุ่มได้แก่ กลุ่มเกษตรกรจากจังหวัดเชียงใหม่ 50 ราย และจังหวัดแม่ฮ่องสอน 50 ราย และกลุ่มผู้ที่เกี่ยวข้องในห่วงโซ่อุปทาน ผลการวิเคราะห์สถานการณ์การผลิตและการตลาดของกระเทียมในจังหวัดเชียงใหม่และจังหวัดแม่ฮ่องสอนที่ผ่านมาตรฐาน GAP พบว่าในปี พ.ศ. 2561 จังหวัดเชียงใหม่มีจำนวนเกษตรกรที่ได้รับการรับรอง GAP รวมทั้งสิ้น 582 คน มีพื้นที่ปลูกจำนวน 3,915.25 ไร่ ในขณะที่จังหวัดแม่ฮ่องสอนมีเกษตรกรที่ได้รับการรับรอง GAP จำนวน 152 คน โดยมีพื้นที่จำนวน 492.55 ไร่ และยังพบว่าตลาดกระเทียมที่ผ่านมาตรฐาน GAP ในประเทศไทยยังคงเป็นที่ต้องการของทั้งผู้บริโภค และผู้แปรรูป โดยแหล่งรับซื้อมีทั้งการรับซื้อโดยตรงจากพ่อค้าคนกลางและขนส่งไปยังผู้แปรรูปหรือตลาดเฉพาะที่ให้ความสำคัญกับอาหารปลอดภัย
การวิเคราะห์ห่วงโซ่อุปทานและความเชื่อมโยงของ GAP พบว่ามีความเชื่อมโยงจากต้นน้ำไปยังกลางน้ำแต่ยังขาดปลายน้ำ (ผู้บริโภคมีการรับรู้ในระดับต่ำ) ทำให้ราคากับคุณภาพของสินค้าขัดแย้งกัน ราคา GAP กับไม่ GAP ไม่มีความแตกต่างกัน และยังพบว่าเกษตรกรมีการปฏิบัติในระดับต่ำในด้าน 1) การจัดการรายการปัจจัยการผลิต 2) การจัดการอุปกรณ์ วัสดุที่สัมผัสกับผลิตผลโดยตรง 3) การเลือกใช้ภาชนะที่ใช้ในการบรรจุขั้นต้น 4) การจัดวางผลิตผลในบริเวณที่พักผลิตผลที่เก็บเกี่ยว 5) การจัดการผู้ที่สัมผัสกับผลิตผลโดยตรง 6) การจัดการบุคคลที่เจ็บป่วยและอาจนำโรคสู่ผลิตผล 7) การบันทึกข้อมูลเกี่ยวกับประวัติการฝึกอบรม
นอกจากนี้การวิเคราะห์ปัจจัยที่มีผลต่อการดำเนินงานของห่วงโซ่อุปทานพบว่า ปัจจัยจุดแข็ง ได้แก่ การจัดหาปัจจัยการผลิต และการรวมกลุ่มหรือคลัสเตอร์ ปัจจัยที่เป็นจุดอ่อน ได้แก่ ต้นทุนโลจิสติกส์ การวิจัยและพัฒนา การเพิ่มมูลค่าในผลิตภัณฑ์ และการพัฒนาบรรจุภัณฑ์ สำหรับปัจจัยที่สร้างโอกาส ได้แก่ การควบคุมคุณภาพ นโยบายของรัฐบาล และกระแสอาหารปลอดภัย และปัจจัยที่เป็นอุปสรรค ได้แก่ การสร้างการรับรู้ของผู้บริโภค การเข้าถึงเทคโนโลยีสารสนเทศ และการแข่งขันจากต่างประเทศ
ผลจากการประชุมกลุ่มย่อยเพื่อหาแนวทางสำหรับการพัฒนาศักยภาพ พบว่า ในระดับต้นน้ำ ควรกำหนดพื้นที่การผลิตให้เหมาะสม ส่งเสริมให้มีการใช้เทคโนโลยี การวิจัยและพัฒนาในด้านคุณภาพของผลิตภัณฑ์ และจัดตั้งกลุ่มเกษตรกรหรือสหกรณ์ ในระดับกลางน้ำ ควรส่งเสริมให้เกิดการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่และพัฒนาบรรจุภัณฑ์ และส่งเสริมให้มีการประสานงานกันในลักษณะของคลัสเตอร์ ในส่วนปลายน้ำ ควรประชาสัมพันธ์ให้ผู้บริโภครับรู้มากขึ้น และการจัดทำระบบการผลิตและซื้อขายแบบอัจฉริยะที่เชื่อมโยงกันทั้งระบบมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.
Development Thai Leau Community Products, Doi Saket District, Chiang Mai
No full textDevelopment Thai Leau community products, Doi Saket District, Chiang Mai to reach the
standard of local products (OTOP) has three main objectives; 1) to study the potential of Thai Leau products; 2) to study the needs of develop Thai Leau products; 3) to study the way to raise the development of Thai Leau products to reach the standard of local products (OTOP).
Participatory action research is conducted so that Thai Leau people can join and develop themselves. The population consist of preservative pork product, Moo 4, Luangneau village, herbal liquid products, Moo 5, Luangneau village, weaving clothes Moo 5, Luangneau village, Thai Leau handicraft products Moo 8, handicraft and artifacts products and processed food from Moo 8, Luanneau village.
The research instruments are focus group, in depth interview and SWOT analysis. The result of the researvh divided into three phases. The first phase consist of 3 parts; 1) the potential of groups is management, production and marketing; 2) SWOT analysis of the groups and 3) problems and group's need to increase the level of development. The result from the 1st phase leads to the development of the 2nd phase The way to develop groups consist of 1) to develop the production's quality such as to process products, to develop the products' marketing such as to increase sales amount, to enlarge channel of distribution; 3) to develop product to reach the standard of OTOP. This leads to the 3rd phase of the research. The way to develop the potential of groups come from the brain storming of groups. The researcher can educate and train them so that they can think and rely on themselves .
The study found that there are 4 steps to develop local products to reach the standard of OTOP; 1) groups must have a good management. They have to divide the roles and duties of the members base on their abilities; 2) to develop the products’ quality to reach the standard of community products; 3) to develop marketing by writing marketing plan such as consumer behaviour analysis, competition analysis, market segmentation analysis, SWOT analysis; 4) groups have to do business plan in the long run. Four kinds of products can be developed. They are mulberry paper house products, Thai Leau weaving clothes, Thai Leau weaving cloth handicrafts and artifacts products.
The suggestion from researcher is that it should link the connection with all of Thai Leau in the north to develop products.โครงการวิจัย "การพัฒนาสินิค้าชุมชนไทลื้อ อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ สูมาตรฐานผลิตภัณฑ์ชุมชนและท้องถิ่น (OTOP)" มีวัตถุประสงค์ในการวิจัย 3 ประการ คือ ประการแรกเป็นการศึกษาศักยภาพของสินค้าชุมชน ไทลื้อ ประการที่สองเป็นการศึกษาความต้องการในการพัฒนาสินค้าชมชนไทลื้อ และประการที่สามเพื่อศึกษาแนวทางยกระดับการพัฒนาสินค้าชุมชนไทลื้อ อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่สู่มาตรฐานผลิตภัณฑ์ชุมชนและท้องถิ่น (OTOP) การดำเนินงานวิจัยครั้งนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (Participatory Action Research : PAR) เพื่อให้ชาวไทลื้อมีส่วนร่วมในการพัฒนาตนเองอย่างแท้จริง กลุ่มประชากรผู้ร่วมกระบวนการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่เจ้าของ สินค้าเเหนมหมู หมู่ที่ 4 บ้านลวงเหนือ, เจ้าของสินค้าเฮือนปอกระดาษสา หมู่ที่ 4 บ้านลวงเหนือ, เจ้าของสินค้าน้ำยาสมุนไพร หมูที่ 5 บ้านลวงเหนือ เจ้าของสินค้าทอผ้า หมู่ที่ 5 บ้านลวงเหนือ, เจ้าของสินค้าหัตถกรรมทอผ้าไทลื้อ หมู่ที่ 8 บ้านลวงไต้, เจ้าของสินค้าหัตถกรรมและสิ่งประดิษฐ์ หมู่ที่ 8 บ้านลวงไต้ และเจ้าของสินค้าแปรรูปอาหาร หมู่ที่ 8 บ้านลวงไต้ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ การสนทนากลุ่ม (Focus Group) การสัมภาษณ์เชิงลึก (In-depth) การวิเคราะห์ SWOT ของกลุ่ม (SWOT Analysis) รวมถึงการปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมในการพัฒนาสินค้าชุมชนไทลื้อ
ผลการวิจัยครั้งนี้สามารถอธิบายผลการวิจัยดังนี้ บริบทและศักยภาพของสินค้าชุมชนของกลุ่มซึ่งเป็นข้อมูลพื้นฐานที่แสดงถึงศักยภาพของกลุ่มสินค้าชุมชนทั้ง 7 สินค้าประกอบไปด้วย 3 ส่วน ส่วนแรกคือ ข้อมูลเกี่ยวกับการบริหารองค์กรของกลุ่มรวมถึงข้อมูลด้านการผลิต และข้อมูลด้านการตลาดของกลุ่มสินค้าชุมชนส่วนที่สองเป็นข้อมูลที่ได้จากการวิเคราะห์จุดแข็ง จุดอ่อน ปัญหา และอุปสรรค (SWOT Analysis) ของกลุ่มและข้อมูลส่วนที่สามเป็นข้อมูลเกี่ยวกับปัญหาและความต้องการของกลุ่มในการเพิ่มระดับการพัฒนาของสินค้าให้สูงขึ้น
ความต้องการของกลุ่มในการพัฒนาสินค้าชุมชนสู่มาตรฐานชุมชนและท้องถิ่น OTOP สามารถสรุปแนวทางการพัฒนาได้ทั้งสิ้น 3 ด้าน คือ ด้านที่หนึ่ง เป็นการพัฒนาด้านคุณภาพการผลิตประกอบไปด้วยกระบวนการผลิตที่มีมาตรฐาน การแปรรูปสินค้าชนิดใหม่ๆ การพัฒนาคุณภาพของสินค้าให้ได้มาตรฐานส่วนความต้องการด้านที่สองเป็นความต้องการด้านการตลาด อันประกอบไปด้วยการเพิ่มยอดขายสินค้า การหาช่องทางการตลาดสินค้าได้มากขึ้นและความต้องการด้านที่สามเป็นความต้องการพัฒนาด้านสินค้าสู่มาตรฐานผลิตภัณฑ์ชุมชนและท้องถิ่น (OTOP) จะเป็นความต้องการที่จะวางแผนในการพัฒนาสินค้าสู่มาตรฐานผลิตภัณฑ์ชุมชน (มผช.) และพัฒนารูปแบบสินค้าใหม่ๆ เพื่อนำไปขอมาตรฐานผลิตภัณฑ์ชุมชน (มผช.)
แนวทางในการพัฒนาตามความต้องการของกลุ่มบนพื้นฐานของศักยภาพของกลุ่มที่จะพัฒนาได้นั้นการวิจัยครั้งนี้นักวิจัยไม่ได้เป็นผู้ให้ทุนสนับสนุนในการพัฒนา แต่การพัฒนาของกลุ่มจะเกิดขึ้นเองจากการระดมความคิดของสมาชิกในการยกระดับการพัฒนา สิ่งที่นักวิจัยสามารถช่วยได้เป็นอย่างมากคือ การให้ความรู้ทางวิชาการ การให้แนวคิด แนวปฏิบัติ เพื่อให้กลุ่มรู้จักการคิดด้วยตนเอง รู้จักการระดมความคิดกันภายในกลุ่มและเครือข่ายของกลุ่มอันจะก่อให้เกิดการพัฒนาที่ยังยืนจากการศึกษาสรุปได้ว่า แนวทางที่กลุ่มสินค้าชุมชนจะสามารถพัฒนาไปสู่สินค้าชุมชนและท้องถิ่น OTOP ควรจะมีแนวทางในการพัฒนาด้านต่างๆ ทั้งสิ้น 4 ลำดับขั้นคือ ขั้นแรก เมื่อกลุ่มได้พัฒนาการบริหารจัดการองค์กร จนสามารถจัดตั้งกลุ่มเป็นสินค้าชุมชนแล้ว กลุ่มต้องมีระบบการบริหารจัดการที่ดี ขั้นที่สอง กลุ่มการได้รับการพัฒนาด้านคุณภาพของสินค้า เพื่อให้สินค้าที่ผลิตออกมามีคุณภาพในระดับมาตรฐานผลิตภัณฑ์ชุมชน(มผช.) ขั้นที่สาม กลุ่มควรได้รับการพัฒนาด้านการตลาดโดยกลุ่มสามารถจัดทำแผนการตลาดของกลุ่มในระยะยาวได้ ขั้นที่สี่ของการพัฒนา กลุ่มจะต้องสามารถพัฒนาการจัดทำแผนธุรกิจของกลุ่มในระยะยาวได้ ซึ่งแผนธุรกิจนี้เป็นการรวมเอาการพัฒนาทั้ง 3 ขั้นตอนแรก
การพัฒนาสินค้าชุมชนไทลื้อ อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ มาตรฐานชุมชนและท้องถิ่น (OTOP) ในปี 2550 สามารถยกระดับการพัฒนาสินค้าชุมชนได้ทั้งสิ้น 4 สินค้า คือ สินค้าเฮือนปอกระดาษสา, สินค้าผ่าทอไทลื้อ, สินค้าหัตถกรรมทอผ้าไทลื้อ และสินค้าหัตถกรรมและสิงประดิษฐ์ที่สามารถพัฒนาคุณภาพสินค้า พัฒนาสินค้าให้มีรูปแบบใหม่ๆ การทอผ้าลายใหม่ๆ เพื่อทำแผนขอใบรับรองมาตาฐานผลิติภัณฑ์ชุมชน (มผช.) สำหรับสินค้าเฮือนปอกระดาษสา ได้ทำการพัฒนาด้านการตลาดโดยการร่วมกันในการวางแผนโดยวิเคราะห์พฤติกรรมผู้บริโภค การวิเคราะห์คู่แข่ง การวิเคราะห์ SWOT และการวิเคราะห์ส่วนผสมทางการตลาด ทำให้ผู้ผลิตสินค้าชุมชนสามารถวางแผนการตลาดได้อย่างเหมาะสมตามสภาพแวดล้อมและศักยภาพอันนำมาซึ่งกำไรจาการดำเนินงานต่อไป สำหรับข้อเสนอแนะของการศึกษาครั้งนี้นักวิจัยเป็นว่าการส่งเสริมและพัฒนาด้านคุณภาพของสินค้าที่ดีของสินค้าชุมชนไทลื้อ อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ จะเป็นแนวทางหนึ่งที่จะทำให้สินค้าสามารถพัฒนาไปสู่มาตรฐานผลิตภัณฑ์ชุมชนและท้องถิ่น (OTOP) ได้ และควรจะเชื่อมโยงกับชุมชนไทยลื้อในภาคเหนือไม่ว่าจะเป็นจังหวัดพะเยา เชียงราย รวมถึงจังหวัดน่าน จะเป็นการพัฒนาแนวทางหนึ่งที่จะพัฒนาการวิจัยในระยะต่อไ
The Generate GIS database for agriculture drought management of Chiang Mai province
No full textThe Generate GIS database for agriculture drought management of Chiang Mai province aim to study the factors that effect to agricultural drought, to generate geodatabase and to analyze the relationship between water demand of agriculture and surface water and rainfall. Factors considered for analysis that use together with Geographic Information System are comprise of average monthly rainfall, surface water in the buffer zone 500 meters, irrigation area and water accessible area. The analysis was based only on 12 major crops in out of water accessible area cause as farmers rely on rainfall in mainly. The data show that the average monthly rainfall is significantly different, so it is classified into two periods: the dry season is November to April and the rainy season is from May to October. When analyzing agriculture drought the result can be showed in Spatial-Temporal Distribution Pattern. It is founded that during dry season, all major crops suffer from drought due to insufficient rainfall based on crops water demand criteria. During rainy season, rainfall was not sufficient for all crops although in August and September are the highest average rainfall in a year. Mango is fruit tree that needs a lot of water, so it appears drought in every month especially in Chiang Dao Sub-district, Mueang Na Sub-district at Chiang Dao District. Paddy field are also a drought problem, showing both spatial-temporal conditions. The drought has been observed for 10 months in the year and clusters are clearly in several districts in Prao District. This analysis is the highest drought scenario case study. To show the results that can be used to plan and respond to severe droughts. By considered only the average of lowest rainfall in monthly and do not consider small temporary stream layer to analyze. Finally, the results of this analysis can show signs of agriculture drought by showing satisfactory results. For the next study, should be selected area with severe drought levels. There is a significant concentration of drought in both spatial-temporal. Specific in small area, as well as the integration of science can provide a more detailed and comprehensive description of spatial phenomena.งานวิจัยเรื่องการสร้างฐานข้อมูลระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ เพื่อจัดการปัญหาภัยแล้งด้านการเกษตรในจังหวัดเชียงใหม่มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อภัยแล้งด้านการเกษตร เพื่อจัดสร้างฐานข้อมูลระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ และเพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของความต้องการใช้น้ำด้านการเกษตรกับแหล่งน้ำและปริมาณน้ำฝน โดยปัจจัยที่ถูกนำมาพิจารณาเพื่อการวิเคราะห์ภัยแล้งด้านการเกษตรด้วยระบบสารสนเทศภูมิศาตร์ได้แก่ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยรายเดือน แหล่งน้ำผิวดินในระยะกันชน 500 เมตร เขตพื้นที่ชลประทาน และเขตพื้นที่น้ำถึง โดยการวิเคราะห์ได้พิจารณาเฉพาะพืชหลัก 12 ประเภทในเขตนอกพื้นที่น้ำถึงเนื่องจากเกษตรกรต้องพึ่งพาน้ำฝนเป็นหลัก สำหรับการจัดเตรียมข้อมูลพบว่าปริมาณฝนเฉลี่ยต่ำสุดรายเดือนมีปริมาณที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญจึงจำแนกออกเป็น 2 ช่วงได้แก่ช่วงฤดูแล้งคือช่วงเดือนพฤศจิกายน – เมษายน และช่วงฤดูมีฝนคือตั้งแต่เดือนพฤษภาคม – ตุลาคม เมื่อทำการวิเคราะห์พื้นที่เสี่ยงภัยแล้งด้านการเกษตรจากปัจจัยเชิงพื้นที่ดังกล่าวได้ผลลัพธ์ที่สามารถแสดงการกระจายตัวในเชิงพื้นที่และเชิงเวลา โดยพบว่าในช่วงฤดูแล้งพืชหลักทุกประเภทประสบปัญหาภัยแล้งเนื่องจากปริมาณฝนที่ไม่เพียงพอต่อความต้องการของพืชตามเกณฑ์การใช้น้ำของพืช สำหรับในช่วงฤดูมีฝนพบว่าปริมาณฝนไม่เพียงพอต่อพืชทุกชนิดแม้ว่าเดือนสิงหาคมและเดือนกันยายนปริมาณฝนเฉลี่ยต่ำสุดจะมีค่าสูงมากที่สุดในรอบปีก็ตาม โดยมะม่วงถือเป็นไม้ผลยืนต้นที่มีความต้องการน้ำมากจึงปรากฎปัญหาภัยแล้งทุกเดือนโดยเฉพาะในพื้นที่เขตตำบลเชียงดาว และตำบลเมืองนะ อำเภอเชียงดาว พื้นที่ปลูกข้าวถือเป็นปัญหาภัยแล้งเช่นกันซึ่งแสดงสภาพทั้งในเชิงเวลาและเชิงพื้นที่ปรากฎภัยแล้ง 10 เดือนในรอบปีและกระจุกมากอย่างชัดเจนในหลายตำบลในเขตอำเภอพร้าว การวิเคราะห์ครั้งนี้ถือเป็นการจำลองกรณีศึกษาภัยแล้งด้านการเกษตรระดับสูงสุดเนื่องจากการพิจารณาค่าปริมาณฝนเฉลี่ยในระดับต่ำสุดรายเดือนและไม่นำชั้นข้อมูลทางน้ำขนาดเล็กมาร่วมวิเคราะห์เพื่อต้องการแสดงผลที่สามารถนำไปใช้วางแผนรับมือและการป้องกันเหตุรุนแรงได้ ท้ายที่สุดของผลลัพธ์จากการวิเคราะห์ในครั้งนี้สามารถแสดงสัญญาณภัยแล้งด้านการเกษตรโดยการฉายภาพรวมได้อย่างน่าพอใจ และสำหรับการศึกษาในครั้งต่อไปควรคัดเลือกเฉพาะบางพื้นที่ที่มีระดับความรุนแรง มีการกระจุกตัวของภัยแล้งที่โดดเด่นทั้งในเชิงพื้นที่และเชิงเวลา การวิเคราะห์เฉพาะตำแหน่งรวมทั้งการบูรณาการศาสตร์จะสามารถทำให้อธิบายปรากฎการณ์ในเชิงพื้นที่ได้ละเอียดและครอบคลุมมากยิ่งขึ้นสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.
การสกัดและคุณลักษณะของเจลาตินสกัดจากหนังกระบือ
No full textBuffalo hide is the material of choice in bringing extracted gelatin and may be used as an ingredient in food products and pharmaceuticals. This research aims to extract the gelatin from collagen molecules in buffalo hide and to study the characteristics of buffalo gelatin compared with a commercial bovine gelatin. Experimental design of the extraction is a central composite design with two factors, concentration of aqueous extract and extraction time. The optimization of maximum yield of buffalo gelatin Type A and Type B was carried out prior the gelatin characterization based on physicochemical features (colour, water activity, pH, moisture) ,chemical features (ash, protein, amino acid profile), microbial quality, gelatin identification (UV-absorption, X-ray diffraction, functional groups in chemistry). In addition, thermal, rheological and mechanical properties including microstructure analysis are reported. The results showed that parchment from buffalo aged six years was hair removal. Then, the hide was boiled until cooked and dried in the sun. The gelatin extraction using the hip part of buffalo depends on the hydrochloric acid concentration and soaking time in sodium hydroxide solution. The percentage of the yield produced by acid treatment is over the yield extracted by alkaline treatment. Physicochemical properties of buffalo gelatin Type A and Type B were similar to bovine type except the lighter colour in the buffalo gelatin. Microbial quality of the buffalo gelatin was standardised by Thai Industrial Standard. The structural and chemical identifications of buffalo gelatin is identical with bovine gelatin. The buffalo gelatin Type A and the bovine gelatin have a comparable in protein content and amino acid profile corresponding to similar thermal, rheological, and mechanical properties including microstructure images. Therefore, the percentage of buffalo gelatin and its characteristics depends on the extraction method to obtain a feature-matching purposes of applying the raw material.หนังกระบือเป็นแหล่งวัตถุดิบทางเลือกในการนำมาสกัดเจลาตินและอาจใช้เป็นส่วนผสมในผลิตภัณฑ์อาหารและยา การวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อสกัดเจลาตินจากโมเลกุลคอลลาเจนในหนังกระบือด้วยสารละลายกรดไฮโดรคลอริกหรือสารละลายโซเดียมไฮดรอกไซด์ และเพื่อศึกษาคุณลักษณะเจลาตินกระบือเปรียบเทียบกับเจลาตินโคในทางการค้า การวางแผนการทดลองสกัดใช้วิธีการวางแผนแบบส่วนประสมกลางศึกษาสองปัจจัย ได้แก่ ความเข้มข้นของสารละลายสกัดและเวลาสกัด การเพิ่มประสิทธิภาพร้อยละผลผลิตเจลาตินกระบือชนิด เอ และชนิดบี ที่ได้ปริมาณมากที่สุดและนำมาทดสอบคุณลักษณะเจลาติน ได้แก่ ลักษณะทางด้านเคมี กายภาพ (สี, ค่าวอเตอร์แอคติวิตี ความเป็นกรดด่าง ความชื้น) ด้านเคมี (เถ้า โปรตีน กรดอะมิโน) คุณภาพจุลินทรีย์ การระบุคุณลักษณะเจลาตินด้วยการดูดกลืนแสงยูวี การหักเหรังสีเอ็กซ์ และการตรวจสอบพันธะเคมี นอกจากนี้มีการรายงานสมบัติทางความร้อน สมบัติทางวิทยากระแส สมบัติทางกล และการวิเคราะห์โครงสร้างทางจุลภาค ผลการทดลองพบว่า แผ่นหนังส่วนสะโพกของกระบืออายุหกปีถูกนำมากำจัดขน และต้มจนสุก จากนั้นนำไปตากด้วยแสงแดดก่อนการสกัดเจลาติน ร้อยละผลผลิตขึ้นกับความเข้มข้นของกรดไฮโดรคลอริกหรือระยะเวลาแช่ในสารละลายโซเดียมไฮดรอกไซด์ และการสกัดด้วยกรดให้ร้อยละผลผลิตมากกว่าการสกัดด้วยสารละลายด่าง คุณสมบัติทางกายภาพของเจลาตินกระบือทั้งชนิด เอ และชนิด บี มีสีอ่อนกว่าเจลาตินโค คุณภาพด้านจุลินทรีย์ของเจลาตินกระบือได้มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมไทย คุณลักษณะทางเคมีและโครงสร้างของเจลาตินกระบือมีลักษณะคล้ายกับเจลาตินโค เจลาตินกระบือชนิด เอ มีโปรตีนและกรดอะมิโนที่ใกล้เคียงกับเจลาตินโคส่งผลให้สมบัติทางด้านความร้อน วิทยากระแส สมบัติทางกล คล้ายกับเจลาตินโค เช่นเดียวกับภาพโครงสร้างทางจุลภาค ดังนั้น ร้อยละผลผลิตและคุณลักษณะเจลาตินของกระบือจึงขึ้นกับวิธีการสกัดที่จะได้ผลผลิตที่มีคุณลักษณะตรงกับวัตถุประสงค์ในการนำไปใช้เป็นวัตถุดิบต่อไปมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม
แนวทางพัฒนารูปแบบการให้บริการของสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่
No full textการวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินความพึงพอใจของผู้รับบริการของสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ และเพื่อศึกษาแนวทางพัฒนารูปแบบการให้บริการของสถาบันวิจัยและพัฒนาให้สอดคล้องกับความต้องการและความพึงพอใจของผู้รับบริการ โดยศึกษาจากประชากรทั้งหมด ได้แก่ นักวิจัยที่ได้รับทุนสนับสนุนการวิจัยในปีงบประมาณ 2560 ที่เข้ารับบริการจากสถาบันวิจัยและพัฒนา ในปีงบประมาณ 2560 และ ปีงบประมาณ 2561 ทั้งหมด 288 คน เครื่องมือในการวิจัยคือแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย (x ̅) และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ผลการศึกษาพบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนมากสังกัดคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มีประสบการณ์การทำงานในมหาวิทยาลัย อยู่ระหว่าง 11-15 ปี โดยส่วนใหญ่เข้าใช้บริการจากสถาบันวิจัยและพัฒนาในช่วงเวลา 13.00 – 16.30 น. และใช้บริการจากส่วนงานวิจัยและส่งเสริมการวิจัย มากที่สุด ผู้รับบริการมีความพึงพอใจในการเข้ารับบริการของสถาบันวิจัยและพัฒนาในภาพรวมอยู่ในระดับมาก ค่าเฉลี่ยรวม 3.82 ทั้งนี้พบว่า ความพึงพอใจใน
การเข้ารับบริการของสถาบันวิจัยและพัฒนา ในด้านบุคลากรผู้ให้บริการ มีความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย 4.10) ด้านกระบวนการและขั้นตอนการให้บริการ มีความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย 3.63) ด้านสิ่งอำนวยความสะดวก มีความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย 3.72) และด้านคุณภาพการให้บริการ มีความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย 3.82) ส่วนแนวทางพัฒนารูปแบบการให้บริการของสถาบันวิจัยและพัฒนาให้สอดคล้องกับความต้องการและความพึงพอใจของผู้รับบริการในด้านบุคลากรผู้ให้บริการ ได้แก่ ควรทำ Flow chart แสดงกระบวนการ ขั้นตอน ระยะเวลาและผู้รับผิดชอบในการปฏิบัติงานเผยแพร่อย่างทั่วถึง ด้านกระบวนการและขั้นตอนการให้บริการ ควรประชาสัมพันธ์ข้อมูลข่าวสารที่เกี่ยวข้องกับการให้บริการแก่นักวิจัยในทุกช่องทางที่หลากหลายและจัดทำคู่มือการทำงานของแต่ละงาน เช่น การขอรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์ การขอรับรองจริยธรรมการวิจัยในสัตว์ การจดทะเบียนทรัพย์สินทางปัญญา และจัดทำระบบติดตามและแจ้งเตือนนักวิจัยในการดำเนินงานวิจัยทุกระยะ เป็นต้น ด้านสิ่งอำนวยความสะดวก ควรนำเทคโนโลยีและสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ มาปรับใช้ในการให้บริการเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ และจัดการประชุมวิชาการระดับชาติหรือนานาชาติเพื่อเปิดโอกาสให้นักวิจัยได้มีเวทีนำเสนอผลงานในระดับชาติและนานาชาติเพิ่มขึ้น รวมทั้งจัดระบบการทำงานโดยเพิ่มคุณภาพและประสิทธิภาพการให้บริการทั้งในด้านความสะดวก ความรวดเร็วและความถูกต้องมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม
Micropropagation of Dracaena loureiri Gagnep
No full textThis research aims to use the technique of plant tissue culture in propagation of Dracaena loureiri Gagnep. This is to solve the problem of low seed germination rate. The experiment was conducted to find the method of purifying seeds using 5, 10 and 15% disinfectant at 5, 10 and 15 minutes. 10% for 10 minutes was the best results. Then, the germination rate of sesame seed was studied on Murashige and Skoog (1962). It was found that the seeds were not germinated only the parts of embryo culture germination are 70% Then study the effect of growth regulators on shoot and root induction of Dracaena loureiri Gagnep. by 6-Benzylamaminopurine (BA) and Indoleacetic acid (IAA) at concentrations of 0, 1, 2, 3 and 4 mg./L. It was found that MS medium with 3 mg/l BA induced the highest number of shoot tips, with an average of 2.56±1.04 cm. shoots/explant and MS medium with 3 and 4 mg/l IAA induced the highest number of root with an average of 0.37±0.28 cm. and 0.34±0.27 cm. roots/explant. The growth rate of the shoots and shoots was compared with MS (1962) and Kittisak (2558). The two medium using BA at concentrations of 3 mg./L and roots using IAA at 3 and 4 mg./L were not significantly different at 0.05 significance level. Experimental results showed that the plantlets were cultivated for 4 weeks. The survival rate of the plantlets was 50%. The plant is strong and complete.งานวิจัยฉบับนี้มีจุดประสงค์เพื่อใช้เทคนิคการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืชในการขยายพันธุ์จันทน์ผาเป็นการแก้ปัญหาอัตราการงอกของเมล็ดต่ำของต้นจันทน์ผา โดยทำการหาศึกษาวิธีหาวิธีการฟอกฆ่าเชื้อเมล็ดจันทน์ผาใช้น้ำยาฟอกฆ่าเชื้อที่ความเข้มข้น 5,10 และ 15 % ที่เวลาต่างกันคือ 5, 10 และ 15 นาที พบว่าความเข้มข้นน้ำยาฟอกฆ่าเชื้อ 10 % เป็นเวลา 10 นาทีให้ผลดีที่สุดมีประประสิทธิภาพในการฟอกฆ่าเชื้อ 90% จากนั้นศึกษาหาอัตราการงอกของเมล็ดจันทน์ผาบนอาหารเลี้ยงเนื้อเยื่อสูตร Murashige and Skoog (1962) พบว่าเมล็ดจันทน์ผาที่ไม่ผ่าเมล็ดไม่เกิดการงอกส่วนเมล็ดจันทน์ผาแบบผ่าเมล็ดเอาเฉพาะส่วนของเอ็มบริโอมาเพาะเลี้ยงเกิดการงอก 70 % แล้วทำการศึกษาผล ของสารควบคุมการเจริญเติบโตต่อการชักนำยอดและรากของเนื้อเยื่อจันทน์ผาโดยใช้ฮอร์โมน 6-Benzylaaminopurine (BA) ที่ความเข้มข้น 0, 1, 2, 3 และ 4 mg./L. ในการชักนำยอดและฮอร์โมน Indoleacetic acid (IAA) ที่ความเข้มข้น 0, 1, 2, 3 และ 4 mg./L. ในการชักนำราก พบว่า ฮอร์โมน BA ที่ความเข้มข้น 3 mg./L.ชักนำให้เกิดยอดได้มากที่สุดให้ทำเกิดจำนวนยอดเฉลี่ย 2.56±1.04 เซนติเมตร ฮอร์โมน IAA ที่ความเข้มข้น 3 และ4 mg./L.ชักนำให้เกิดรากได้ยาวที่สุดทำมีความยาวเฉลี่ย 0.37±0.28 เซนติเมตรและ 0.34±0.27 เซนติเมตรตามลำดับ หลังจากนั้นศึกษาอัตราการเจริญของชิ้นส่วนยอดและรากของต้นจันทน์ผาเปรียบเทียบในอาหารสูตร MS (1962) กับสูตรอาหารอย่างง่าย กิตติศักดิ์ (2558) พบว่าอาหารทั้ง 2 สูตรทำให้เกิดยอดโดยใช้ฮอร์โมน BA ที่ความเข้มข้น 3 mg./L. และรากโดยใช้ฮอร์โมน IAA ที่ความเข้มข้น 3 และ 4 mg./L ได้ดีเหมือนกันไม่แตกต่างกันทางสถิติอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 และทดลองนำต้นจันทน์ผาที่ได้จากการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืชออกปลูกลงกระถางเพาะปลูกเป็นระยะเวลา 4 สัปดาห์ ผลของอัตราการรอดชีวิตของต้นจันทน์ผาเมื่อนำมาออกปลูกในกระถางมีอัตราการรอดชีวิตถึง 50 เปอร์เซ็นต์และมีสภาพต้นที่แข็งแรงและสมบูรณ์มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม
Integrating Local Wisdom to Promote Extracurricular Activities with Community Participation
No full textThe purpose of this research were to manage knowledge and local wisdom in Doi Lo district. Chiangmai Province and to develop a local wisdom curriculum for skill-based activities in primary schools in Doi Loi district, Chiang Mai province. Research on local knowledge management was a qualitative research. By using Participatory Action Research : PAR. There were 3 phases of implementation, monitoring and evaluation. Data analysis by content analysis and descriptive analysis
The development of local wisdom curriculum was research and development for curriculum development. There were 3 steps 1) Study the basic information for curriculum development from teachers, students, parents and local wisdom by interviewing. The instrument was a semi structured interview. 3) Experimental program is divided into 2 phases: pilot study, trial run, and 4) evaluation and improvement of curriculum. In the pilot study, the curriculum was used with 47 grade 1-6 students at Ban Nong Ngao School, Yangkram sub-district, Doilo district to study the suitability of using the curriculum in a real situation. After that the curriculum was experimented with samples who were in grade 1-6 students at 4 schools, 4 sub-district, Doilo district,, Chiang Mai. The experiment took two hours daily for 10 days. Statistics used in data analyses were percentage, mean, S.D. and t-test for dependent samples.
The results were as follows:
Local wisdom represented 23 different species of 9 types of wisdom.
Each type has the knowledge of local knowledge. Provides detailed information on wisdom. By recording the details of wisdom and the local wisdom database is located in Doi Lo. In the video format published through www.doilowis.cmru.ac.th. This research has been well cooperated with all related sectors.
The quality of developed curriculum was highly suitable and having correspondence among curriculum component. And From the experimental used of the curriculum, it was found that students were highly interested in the subject and paid attention in learning. They could cook local food and sweet accordingly. They enjoyed learning the subject. The results of evaluation and curriculum improvement have shown that students’ learning achievement was higher after they were taught with the developed curriculum at a significance level of .05 Overall, satisfaction of students towards the curriculum was in the high level.การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อจัดการองค์ความรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นในเขตพื้นที่อำเภอดอยหล่อ จังหวัดเชียงใหม่ และเพื่อนำองค์ความรู้ที่ได้รวบรวมนี้มาพัฒนาการพัฒนาหลักสูตรภูมิปัญญาท้องถิ่นสำหรับจัดกิจกรรมเสริมทักษะในโรงเรียนระดับประถมศึกษา อำเภอดอยหล่อ จังหวัดเชียงใหม่ การวิจัยการจัดการองค์ความรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม หน่วยงานหลักที่มีส่วนร่วมได้แก่ ตัวแทนชาวบ้าน องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น ฝ่ายปกครอง และสถานศึกษา ขั้นตอนการดำเนินงาน 3 ระยะ คือ ระยะเตรียมการ ดำเนินการ และติดตามและประเมิผล ขอบเขตเนื้อหา ได้แก่ องค์ความรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นทั้งหมด 9 ประเภท รวบรวมภูมิปัญญาท้องถิ่น ในเขตอำเภอดอยหล่อ จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งประกอบไปด้วย 4 ตำบล 54 หมู่บ้าน การวิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหาและพรรณนาความ
ส่วนการพัฒนาหลักสูตรภูมิปัญญาท้องถิ่น เป็นการวิจัยและพัฒนาเพื่อพัฒนาหลักสูตร
มีการดำเนินงาน 4 ขั้นตอน 1) ศึกษาค้นคว้าข้อมูลพื้นฐานเพื่อพัฒนาหลักสูตรจากครู นักเรียน ผู้ปกครอง และภูมิปัญญาท้องถิ่นด้วยการสัมภาษณ์ 2) ออกแบบและสร้างหลักสูตร เครื่องมือที่ใช้คือแบบสัมภาษณ์แบบกึ่งมีโครงสร้าง แบบประเมินโครงร่างหลักสูตร 3) ทดลองใช้หลักสูตร แบ่งเป็น 2 ระยะ คือระยะศึกษานําร่องและระยะทดลองใช้หลักสูตร 4) ประเมินผลและการปรับปรุงหลักสูตร กลุ่มตัวอย่างได้แก่ โรงเรียนระดับประถมศึกษา อำเภอดอยหล่อ จังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 4 โรงเรียนได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม (cluster random sampling) โดยใช้ตำบลเป็นหน่วยในการสุ่ม ใช้ระยะเวลาทดลอง 10 วัน ๆ ละ 2 ชั่วโมง รวม 20 ชั่วโมง ใช้รูปแบบการทดลองแบบกลุ่มเดียวทดสอบก่อน และหลังการใช้หลักสูตร เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ หลักสูตรภูมิปัญญาท้องถิ่นสำหรับจัดกิจกรรมเสริมทักษะในโรงเรียนระดับประถมศึกษา แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน แบบประเมินความพึงพอใจต่อการเรียนโดยใช้หลักสูตรภูมิปัญญาท้องถิ่น สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่า t-test แบบ Dependent Samples
ผลการวิจัยพบว่า การรวบรวมภูมิปัญญาทั้ง 9 ประเภท ได้ภูมิปัญญาท้องถิ่นที่เป็นตัวแทนแต่ละประเภทรวม 23 ชนิด แต่ละชนิดมีผู้ทรงความรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นเป็นผู้ให้ข้อมูลรายละเอียดภูมิปัญญา ได้ข้อมูลภูมิปัญญาครบถ้วนจึงทำการการบันทึกรายละเอียดของภูมิปัญญาและจัดทำเป็นฐานข้อมูลสารสนเทศภูมิปัญญาท้องถิ่นอำเภอดอยหล่อในรูปแบบวีดีทัศน์เผยแพร่ผ่าน www.doilowis.cmru.ac.th ซึ่งการดำเนินการวิจัยนี้ได้รับความร่วมมืออย่างดีจากทุกภาคส่วนที่เกี่ยวข้อง
หลักสูตรภูมิปัญญาท้องถิ่นสำหรับจัดกิจกรรมเสริมทักษะในโรงเรียนระดับประถมศึกษา อำเภอดอยหล่อ จังหวัดเชียงใหม่ที่พัฒนาขึ้นมีคุณภาพเหมาะสมอยู่ในระดับมาก (X= 4.40, S.D. = 0.41) และผลการทดลองใชหลักสูตร พบวานักเรียนมีความรูเกี่ยวกับภูมิปัญญาอาหารและขนมพื้นบ้าน ลงมือทำตามขั้นตอน สนุกสนานกับกิจกรรม นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังใชหลักสูตรสูงกวากอนใชหลักสูตรอยางมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 มีความพึงพอใจตอหลักสูตรอยูในระดับมากมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม
การสร้างฐานข้อมูลระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ เพื่อจัดการปัญหาภัยแล้งด้านการเกษตรในจังหวัดเชียงใหม่
No full textThe Generate GIS database for agriculture drought management of Chiang Mai province aim to study the factors that effect to agricultural drought, to generate geodatabase and to analyze the relationship between water demand of agriculture and surface water and rainfall. Factors considered for analysis that use together with Geographic Information System are comprise of average monthly rainfall, surface water in the buffer zone 500 meters, irrigation area and water accessible area. The analysis was based only on 12 major crops in out of water accessible area cause as farmers rely on rainfall in mainly. The data show that the average monthly rainfall is significantly different, so it is classified into two periods: the dry season is November to April and the rainy season is from May to October. When analyzing agriculture drought the result can be showed in Spatial-Temporal Distribution Pattern. It is founded that during dry season, all major crops suffer from drought due to insufficient rainfall based on crops water demand criteria. During rainy season, rainfall was not sufficient for all crops although in August and September are the highest average rainfall in a year. Mango is fruit tree that needs a lot of water, so it appears drought in every month especially in Chiang Dao Sub-district, Mueang Na Sub-district at Chiang Dao District. Paddy field are also a drought problem, showing both spatial-temporal conditions. The drought has been observed for 10 months in the year and clusters are clearly in several districts in Prao District. This analysis is the highest drought scenario case study. To show the results that can be used to plan and respond to severe droughts. By considered only the average of lowest rainfall in monthly and do not consider small temporary stream layer to analyze. Finally, the results of this analysis can show signs of agriculture drought by showing satisfactory results. For the next study, should be selected area with severe drought levels. There is a significant concentration of drought in both spatial-temporal. Specific in small area, as well as the integration of science can provide a more detailed and comprehensive description of spatial phenomena.
Keywords: Agriculture Drought, Crops Water Demand,
Geographic Information Systems (GIS)งานวิจัยเรื่องการสร้างฐานข้อมูลระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ เพื่อจัดการปัญหาภัยแล้งด้านการเกษตรในจังหวัดเชียงใหม่มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อภัยแล้งด้านการเกษตร เพื่อจัดสร้างฐานข้อมูลระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ และเพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของความต้องการใช้น้ำด้านการเกษตรกับแหล่งน้ำและปริมาณน้ำฝน โดยปัจจัยที่ถูกนำมาพิจารณาเพื่อการวิเคราะห์ภัยแล้งด้านการเกษตรด้วยระบบสารสนเทศภูมิศาตร์ได้แก่ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยรายเดือน แหล่งน้ำผิวดินในระยะกันชน 500 เมตร เขตพื้นที่ชลประทาน และเขตพื้นที่น้ำถึง โดยการวิเคราะห์ได้พิจารณาเฉพาะพืชหลัก 12 ประเภทในเขตนอกพื้นที่น้ำถึงเนื่องจากเกษตรกรต้องพึ่งพาน้ำฝนเป็นหลัก สำหรับการจัดเตรียมข้อมูลพบว่าปริมาณฝนเฉลี่ยต่ำสุดรายเดือนมีปริมาณที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญจึงจำแนกออกเป็น 2 ช่วงได้แก่ช่วงฤดูแล้งคือช่วงเดือนพฤศจิกายน – เมษายน และช่วงฤดูมีฝนคือตั้งแต่เดือนพฤษภาคม – ตุลาคม เมื่อทำการวิเคราะห์พื้นที่เสี่ยงภัยแล้งด้านการเกษตรจากปัจจัยเชิงพื้นที่ดังกล่าวได้ผลลัพธ์ที่สามารถแสดงการกระจายตัวในเชิงพื้นที่และเชิงเวลา โดยพบว่าในช่วงฤดูแล้งพืชหลักทุกประเภทประสบปัญหาภัยแล้งเนื่องจากปริมาณฝนที่ไม่เพียงพอต่อความต้องการของพืชตามเกณฑ์การใช้น้ำของพืช สำหรับในช่วงฤดูมีฝนพบว่าปริมาณฝนไม่เพียงพอต่อพืชทุกชนิดแม้ว่าเดือนสิงหาคมและเดือนกันยายนปริมาณฝนเฉลี่ยต่ำสุดจะมีค่าสูงมากที่สุดในรอบปีก็ตาม โดยมะม่วงถือเป็นไม้ผลยืนต้นที่มีความต้องการน้ำมากจึงปรากฎปัญหาภัยแล้งทุกเดือนโดยเฉพาะในพื้นที่เขตตำบลเชียงดาว และตำบลเมืองนะ อำเภอเชียงดาว พื้นที่ปลูกข้าวถือเป็นปัญหาภัยแล้งเช่นกันซึ่งแสดงสภาพทั้งในเชิงเวลาและเชิงพื้นที่ปรากฎภัยแล้ง 10 เดือนในรอบปีและกระจุกมากอย่างชัดเจนในหลายตำบลในเขตอำเภอพร้าว การวิเคราะห์ครั้งนี้ถือเป็นการจำลองกรณีศึกษาภัยแล้งด้านการเกษตรระดับสูงสุดเนื่องจากการพิจารณาค่าปริมาณฝนเฉลี่ยในระดับต่ำสุดรายเดือนและไม่นำชั้นข้อมูลทางน้ำขนาดเล็กมาร่วมวิเคราะห์เพื่อต้องการแสดงผลที่สามารถนำไปใช้วางแผนรับมือและการป้องกันเหตุรุนแรงได้ ท้ายที่สุดของผลลัพธ์จากการวิเคราะห์ในครั้งนี้สามารถแสดงสัญญาณภัยแล้งด้านการเกษตรโดยการฉายภาพรวมได้อย่างน่าพอใจ และสำหรับการศึกษาในครั้งต่อไปควรคัดเลือกเฉพาะบางพื้นที่ที่มีระดับความรุนแรง มีการกระจุกตัวของภัยแล้งที่โดดเด่นทั้งในเชิงพื้นที่และเชิงเวลา การวิเคราะห์เฉพาะตำแหน่งรวมทั้งการบูรณาการศาสตร์จะสามารถทำให้อธิบายปรากฎการณ์ในเชิงพื้นที่ได้ละเอียดและครอบคลุมมากยิ่งขึ้น
คำสำคัญ: ภัยแล้งด้านการเกษตร ความต้องการน้ำของพืชเชิงพื้นที่ แผนที่เสี่ยงภัยแล้งด้านการเกษตร
ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม
แผนกลยุทธ์การเพิ่มขีดความสามารถของ องค์กรผู้สูงอายุและผู้พิการของชุมชน จังหวัดเชียงใหม่ ภายใต้กรอบประชาคมอาเซียน ปีที่ 3
No full textThis research aims to analyze the impact of elderly and disable people towards the potentiality and strength of community and also suggest guidelines to create plans for increasing the activity of elderly and disable people in Chiang Mai under ASEAN community. It is the qualitative research and supported by quantitative research from primary data of 2,064 communities in Chaing Mai. Participatory action research including positive and negative analysis were used in this study. Descriptive analysis such as mean, percentage and standard deviation as well as content analysis were also used to fulfill the quantitative data.
The study was that there were 15 positive and 12 negative impacts for elderly and disable people in Chiang Mai. There were 18 issues for making the readiness towards opening ASEAN community. 19 organizations were involved in assisting elderly and disable people. 2 strategies were set to increase the potentiality of elderly and disable people; 1) turn around strategy; local administrative organizations in community should look for volunteers to help elderly and disable people in communities; 2) aggressive strategy , local administrative organization promote to develop the potentiality of community leaders and local administrative organizations to develop the elderly networks. As a result, 7 projects were conducted by communities; 1) promote elderly people of Pong village to plant moringas; 2) change elderly’ thinking can make them happy; 3) make the readiness for aging society of Yuwa community to become qualified elderly; 4) increase the potentiality of elderly people of Tawanphraow; 5) happiness school for elderly people at Huaysai community under ASEAN community; 6) increase the potentiality to look after elderly people’s health under local knowledge and 7) Banklang ruamjai creates values to develop elderly people for ASEAN community. These projects were supported by local administrative organization in 2018.The next phase of study will follow up and evaluate the result of study to fulfill the strategy to increase the potentiality of elderly and disable people under ASEAN community.การวิจัยมีวัตถุประสงค์ เพื่อวิเคราะห์ผลกระทบด้านผู้สูงอายุและผู้พิการต่อการเพิ่มศักยภาพความเข้มแข็งของชุมชน และเพื่อเสนอแนะแนวทางในการสร้างแผนเพิ่มขีดความสามารถขององค์กรผู้สูงอายุและผู้พิการของชุมชน จังหวัดเชียงใหม่ ภายใต้กรอบประชาคมอาเซียน โดยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพและสนับสนุนด้วยการวิเคราะห์เชิงปริมาณจากข้อมูลปฐมภูมิของชุมชนในจังหวัดเชียงใหม่ทั้งสิ้น 2,064 ชุมชน อาศัยวิธีการวิจัยแบบมีส่วนร่วม (PAR) วิเคราะห์ผลกระทบเชิงบวกและเชิงลบ ข้อเสนอแนะ และแนวทางเตรียมความพร้อมของชุมชนในด้านผู้สูงอายุและ
ผู้พิการ กรณีวิเคราะห์เชิงปริมาณจะอภิปรายผลด้วยสถิติอย่างง่าย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ และ
ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน กรณีวิเคราะห์เชิงคุณภาพ จะใช้การวิเคราะห์เนื้อหา มาประมวลเพื่อยืนยันหรือเสริมข้อมูลเชิงปริมาณให้มีความสมบูรณ์ขึ้น
ผลการวิจัยพบว่า ผลกระทบด้านผู้สูงอายุและผู้พิการที่จะเกิดขึ้นกับชุมชน จังหวัดเชียงใหม่ ในด้านผลกระทบเชิงบวก มีทั้งหมด 15 ประเด็น ส่วนผลกระทบเชิงลบ มีทั้งหมด
12 ประเด็น ผลการวิเคราะห์การเตรียมความพร้อมเมื่อเปิดประชาคมอาเซียน มีทั้งหมด 18 ประเด็น โดยเฉพาะการวางแผนรับมือกับจำนวนของผู้สูงอายุที่มากขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยมีบุคลากรหรือหน่วยงานที่เข้ามาช่วยเหลือ มีทั้งสิ้น 19 หน่วยงาน ผลการวิเคราะห์ในกระบวนการกำหนดกลยุทธ์แผนเพิ่มขีดความสามารถขององค์กรผู้สูงอายุและผู้พิการของชุมชน สามารถกำหนดกลยุทธ์ ได้
2 กลยุทธ์ ได้แก่ (1) กลยุทธ์พลิกฟื้น คือ อปท.สร้างเวทีค้นหาจิตอาสาในชุมชนเพื่อค้นหาอาสาสมัครที่ทำงานช่วยเหลือด้วยใจ และอปท.สร้างกิจกรรมที่เป็นภูมิปัญญา/วัฒนธรรมในท้องถิ่น และ (2) กลยุทธ์เชิงรุก คือ อปท.เสริมสร้างการพัฒนาศักยภาพผู้นำชุมชน และอปท.พัฒนาเครือข่ายผู้สูงอายุแบบมีส่วนร่วม
หลังจากที่ชุมชนทราบกลยุทธ์ทั้ง 2 ประเภทข้างต้น ชุมชนได้จัดทำโครงการต่าง ๆ เพื่อให้เกิดการดำเนินงานตามกลยุทธ์ที่ได้สร้างไว้ เป็นการนำแผนไปสู่การดำเนินงาน ซึ่งโครงการที่ได้จัดทำมีทั้งหมด 7 โครงการ คือ (1) โครงการส่งเสริมอาชีพปลูกสมอจีนเพื่อการพึ่งตนเองของผู้สูงอายุตำบลบ้านปงในประชาคมอาเซียน (2) โครงการเปลี่ยนวิธีคิด ชีวิตมีสุข (3) โครงการเตรียมความพร้อมสังคมผู้สูงอายุในชุมชนตำบลยุหว่ามุ่งสู่ผู้สูงอายุคุณภาพ (4) โครงการเพิ่มศักยภาพผู้สูงวัยตำบลท่าวังพร้าวไปอาเซียน (5) โครงการโรงเรียนผู้สูงอายุนิมิตรสุขตำบลห้วยทรายอยู่กับอาเซียนอย่างมีความสุข (6) โครงการเพิ่มขีดความสามารถในการดูแลสุขภาพผู้สูงอายุ ภายใต้ภูมิปัญญาท้องถิ่นสู่ประชาคมอาเซียน และ (7) โครงการตำบลบ้านหลวงรวมใจ สร้างคุณค่าพัฒนาผู้สูงวัยก้าวไกลสู่อาเซียน โดยโครงการดังกล่าวได้ผ่านการจัดทำแผนงานและโครงการผ่านเทศบัญญัติขององค์กรชุมชน และได้รับงบประมาณสนับสนุนในการดำเนินงานในปีงบประมาณ 2560 ซึ่งโครงการวิจัยในระยะต่อไปจะได้ดำเนินการปฏิบัติการและติดตาม ประเมินผล เพื่อให้เกิดผลสัมฤทธิ์ของกลยุทธ์การเพิ่มขีดความสามารถของชุมชนด้านผู้สูงอายุและผู้พิการ ในกรอบประชาคมอาเซียนซึ่งจะเป็นต้นแบบให้กับชุมชนอื่นต่อไปมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม