ChiangMai Rajabhat University Intellectual Repository
Not a member yet
1393 research outputs found
Sort by
HEALTHY NETWORKING FOR SELF-RELIANCE IN PREVENTION AND CONTROL DENGUE HEMORRHAGIC FEVER OF BAN-SANG HEALTH PROMOTING HOSPITAL, MAE RIM DISTRICT, CHIANG MAI PROVINCE
No full textThis study aimed to 1) study the community context and behavior for prevention and control of dengue fever of the people in charge of Ban Sang Health Promotion Hospital 2) to develope a self-reliance healthy network for prevention and control of dengue fever in the Ban Sang Health Promotion Hospital 3) to establish guidelines for a self-reliance healthy network activity for prevention and control in the Ban Sang Health Promotion Hospital. This study used combine methods which were quantitative and qualitative research. Research areas include 3 villages in the Mae Rim District. The sample was health officer for 4 people volunteer village health of 30 people and the people who were in charge of the Ban Sang Health Promotion hospital 64 people total of 98 people were used in the study and 4 methods of In-Depth interview, insights Participatory observation, questionnaires and focus group approach. Qualitative data were used descriptive writing Quantitative data Statistics, the percentage and standard deviation. The results were showed that 1. The outbreak of the dengue fever in 3 research communities were classified into the number 3 ranging of entire Chiang Mai area and its remains class A category as the local people were continuously sickness symptom longer than 4 weeks in 3 villages. This result shown that the control process in this area were ineffectiveness. 2. The established of self-reliance health network had 3 phases: planning and diagnosis, implementation network activity and summarize and evaluate the network. The activities including the preparation of 8 community. Situation analysis and problem determination Developing leadership potential The activity network Assessment and disease prevention and control behavior. Reflective thinking and presentation. Creating a healthy network to self-reliance. To find the straight and reflection. 3. Conduct activities to foster the self-sufficient health network consists of 7 elements such as common perception, common vision, mutual interests and benefits, stakeholders participation, complementary relationship, interdependent, interaction.การวิจัยนี้มีวัตถุประสงคเพื่อ 1) เพื่อศึกษาบริบทชุมชนและพฤติกรรมการปองกันและควบคุมโรคไขเลือดออก ของประชาชนในพื้นที่รับผิดชอบโรงพยาบาลสงเสริมสุขภาพตำบลบานซาง 2) เพื่อสรางเครือขายสุขภาพเพื่อการพึ่งตนเอง ในการปองกันและควบคุมโรคไขเลือดออกของโรงพยาบาลสงเสริมสุขภาพตำบลบานซาง 3) เพื่อสรางแนวทางการดำเนินกิจกรรม เครือขายสุขภาพเพื่อการพึ่งตนเองในการปองกันและควบคุมโรคไขเลือดออกของโรงพยาบาลสงเสริมสุขภาพตำบลบานซาง รูปแบบวิจัยใชการวิจัยแบบผสานวิธีทั้งการวิจัยเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ พื้นที่การวิจัย 3 หมูบาน ไดแก บานหวยน้ำริน บานซาง และบานตนขาม อำเภอแมริม จังหวัดเชียงใหม กลุมตัวอยางคือ เจาหนาที่สาธารณสุข จำนวน 4 คน อาสาสมัคร สาธารณสุขประจำหมูบาน จำนวน 30 คน และประชาชนที่อยูในความรับผิดชอบของโรงพยาบาลสงเสริมสุขภาพตำบล บานซาง 64 คน รวมทั้งสิ้น จำนวน 98 คน เครื่องมือที่ใชในการวิจัยมี 4 ชนิด ไดแก แบบสัมภาษณเชิงลึก แบบสังเกต แบบมีสวนรวม แบบสอบถาม และแนวทางการสนทนากลุม ขอมูลเชิงคุณภาพ ใชการเขียนบรรยายเชิงพรรณนา ขอมูล เชิงปริมาณใชสถิติพรรณนา คือ คารอยละ และสวนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบวา 1. ชุมชนพื้นที่วิจัยทั้ง 3 แหง มีการระบาดของโรคไขเลือดออกสูงเปนอันดับที่ 3 ของจังหวัดเชียงใหม และมีพื้นที่ ระบาดระดับ A คือ มีผูปวยติดตอกันเกินกวา 4 สัปดาหใน 3 หมูบาน ซึ่งหมายถึง กระบวนการควบคุมการระบาดของโรค ที่ดำเนินการอยูนั้นไมไดผล หรือยังไมเขมแข็งพอ 2. การสรางเครือขายสุขภาพพอเพียงเพื่อการพึ่งตนเอง มี 3 ระยะคือ ระยะการวางแผนและวินิจฉัย ระยะดำเนิน กิจกรรมเครือขาย และระยะสรุปและประเมินผลเครือขาย มีกิจกรรมทั้งหมด 8 กิจกรรม ไดแก การเตรียมชุมชน การวิเคราะหสถานการณและกำหนดปญหา การพัฒนาศักยภาพแกนนำ การกำหนดกิจกรรมเครือขาย การประเมินสถานการณโรค และพฤติกรรมการปองกันและควบคุม การสะทอนคิดและนำเสนอขอมูล การสรางเครือขายสุขภาพเพื่อการพึ่งตนเอง การหาความตรงและสะทอนคิด 3. แนวทางการดำเนินกิจกรรมเครือขายสุขภาพเพื่อการพึ่งตนเอง ประกอบดวย 7 องคประกอบ ไดแก การรับรู รวมกัน การมีวิสัยทัศนรวมกัน การเกิดผลประโยชนและความสนใจรวมกัน การมีสวนรวม การเสริมสรางซึ่งกันและกัน การพึ่งพิงกัน และการแลกเปลี่ยนซึ่งกันและกั
Learning management to increase the potential capacity of human resource for enhancing the economic and social of Chiang Mai rural and urban areas
No full textLearning management to increase the potential of human resource for enhancing the economic and social of Chiang Mai rural and urban area has main objective for learning management and look for the guideline to increase the potential of human resource in Chiang Mai. Participatory action research and SWOT analysis were conducted. The target group is 42 sub district administrative organizations from 18 districts in Chiang Mai based on the four social and economic developmental plans; economic, agriculture and tourism, social , education, hygienic and environment.
The guidelines to increase the potential of human resource for enhancing the social and economic consist of arranging the learning management to create the business plan, the public relations plan, marketing plan and human resource developmental plan for business community Concerning social and culture, it should have the public opinions to make peace for local community and to strengthen the potential both mind and body as well as increase moral and ethics for leaders. For education, it should arrange learning and studying to develop psychology and create emotional quotient for students. Ecology, natural resource preservation and hygienic should be arranged for learning management. These four guidelines for learning management will help to promote and develop the potential of human resource in local community which can enlarge the development in economic and social of local communities.
To enhance the social and economic of Chiang Mai local communities, learning management to increase the potential of human resource is the prototype that the communities should learn together in their own communities. Also, the learning network should be built both in government and private offices so that it can help to increase the chance to develop their own communities to be sustainableการจัดการเรียนรู้เพื่อเพิ่มศักยภาพทรัพยากรมนุษย์ต่อการยกระดับเศรษฐกิจและสังคมของภาคชนบทและชุมชนเมืองจังหวัดเชียงใหม่ มีวัตถุประสงค์ของการศึกษา เพื่อจัดการเรียนรู้และหาแนวทางเพิ่มศักยภาพของทรัพยากรมนุษย์ต่อการยกระดับเศรษฐกิจและสังคมของชุมชนในท้องถิ่นในจังหวัดเชียงใหม่ วิธีการศึกษาใช้วิธีการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (PAR) และการวิเคราะห์สถานการณ์ (SWOT Analysis) กับกลุ่มเป้าหมายคือ องค์การบริหารส่วนตำบลจำนวน 42 ตำบล 18 อำเภอ ตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของท้องถิ่น 4 ด้านคือ ด้านเศรษฐกิจ การเกษตรและการท่องเที่ยว ด้านสังคม ด้านการศึกษาและด้านอนามัยและสิ่งแวดล้อม
ผลการวิจัยพบว่าแนวทางในการเพิ่มศักยภาพของทรัพยากรมนุษย์ในชมชน จังหวัดเชียงใหม่ ต่อการ
ยกระดับเศรษฐกิจและสังคมของท้องถิ่นในแต่ละด้านได้แก่ ด้านเศรษฐกิจ การเกษตรและการท่องเที่ยว ควรจัดการเรียนรู้ในการสร้างแผนธุรกิจ แผนประชาสัมพันธ์สินค้า แผนการตลาด และแผนพัฒนาบุคคลด้านธุรกิจชุมชนส่วนด้านสังคมและวัฒนธรรม ควรจะจัดการเรียนรู้ในการประชาคมแบบมีส่วนร่วมในการสร้างความสงบสุขในชุมชน การสร้างศักยภาพความเข้มแข็งของผู้นำชุมชนทั้งกายและใจ คุณธรรมและจริยธรรมให้เพิ่มขึ้น ในด้านการศึกษานั้นควรจะจัดการเรียนรู้ในการจัดการเรียนการสอน การพัฒนาจิตวิทยารวมถึงการสร้างเชาวน์อารมณ์ (EQ) ในเด็กและเยาวชนในท้องถิ่น ส่วนด้านอนามัยและสิ่งแวดล้อมนั้น ควรจะจัดการเรียนรู้เกี่ยวกับระบบนิเวศวิทยาการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม รวมถึงสุขอนามัยของชุมชนให้สะอาด ปลอดภัย ซึ่งแนวทางการจัดการเรียนรูทั้งสี่ด้านนี้ จะช่วยเสริมและพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในชุมชนให้มีศักยภาพที่เพิ่มขึ้นในการที่จะต่อยอดสู่การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของทองถิ่นต่อไป ดังนั้นเพื่อที่จะยกระดับเศรษฐกิจและสังคมของท้องถิ่นในจังหวัดเชียงใหม่ การจัดการเรียนรู้ในการเพิ่มศักยภาพให้กับทรัพยากรมนุษย์ในชุมชนนั้นๆ จึงเป็นแบบอย่างทีชุมชนต้องเรียนรู้ร่วมกันในท้องถิ่นของตนเองและสร้างเครือข่ายการเรียนรู้กับชุมชนกับองค์กรทั้งภาครัฐ และเอกชนให้เกิดการพัฒนา แบบองค์รวมเชิงบูรณาการ อันจะเป็นการเพิ่มโอกาสการพัฒนาชุมชนของตนเองให้ยังยืนสืบไ
LEGAL PROBLEMS CONCERNING NATIONAL PARK'S ADMINISTRATIVE MANAGEMENT SYSTEM IN THAILAND
No full texthe objective of this article was to study the legislative measure related to administrative anagement system of the national park in Thailand according to National Park Act, B.E. 2504 and The Enhancement and Conservation of National Environmental Quality Act, B.E. 2535 and other countriesin accordance with Natural Parks Law C.E. 1957 (Japan), Natural Parks Act C.E. 1980 (Republic of Korea), National Park Law C.E. 2011 (Republic of China), National Parks Act C.E. 1980 (New Zealand) and National Parks Act C.E. 1985 (Canada). Moreover, it included studying and analyzing Legal problems concerning national park’s administrative management system in Thailand according to National Park Act, B.E. 2504 and The Enhancement and Conservation of National Environmental Quality Act, B.E. 2535, comparing with the National Park in foreign countries mentioned above conforming with fundamental concepts, principles and legal theories of public law in terms of administrative management system in National Park, such as the theory of governmental functions, public services, the principle of public participation, etc. Additionally, this study was for advising on solutions applicable to the national park’s administrative management according to National Park Act, B.E. 2504. The aforementioned objectives can be taken as principles and guidelines to governmental sectors and officials in the national park for sustainable administrative management. In consequence, this study was regarded as a documentary research applied to revision of statues in the National Park Act, B.E. 2504, aiming at contemporary adjustment and applicatory for successfully efficient administrative management in the National Park, especially eliminating conflict between government agencies and citizen, which is the main purpose of the law to control and preserve the national resources, and conforming to Constitution of the Kingdom of Thailand. This resulted that all sectors of government officers should realize and be responsible for their duties and worked efficiently. Resources, as the nation treasure, should be restored, preserved for wisely getting the most of it remained to next generation.บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษามาตรการทางกฎหมายที่เกี่ยวกับระบบการบริหารจัดการอุทยานแห่งชาติ
ในประเทศไทย คือ พระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ พ.ศ.2504 พระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ.2535 และตา่งประเทศ คอื กฎหมายอุทยานทางธรรมชาติของญี่ปุ่น รัฐบัญญัติอุทยานทางธรรมชาติของสาธารณรัฐเกาหลี กฎหมายอุทยานแห่งชาติของสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) พระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติของนิวซีแลนด์ และรัฐบัญญัติ อุทยานแห่งชาติของแคนาดา ตลอดจนเพื่อศึกษาและวิเคราะห์ปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับระบบการบริหารจัดการ
อุทยานแห่งชาติตามพระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ พ.ศ.2504 และพระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม แห่งชาติ พ.ศ.2535 เปรียบเทียบกฎหมายว่าด้วยอุทยานแห่งชาติของต่างประเทศ และให้สอดคล้องกับแนวคิด หลักการ และทฤษฎีทางกฎหมายมหาชน อันได้แก่ ทฤษฎีภารกิจของรัฐ หลักการจัดทำบริการสาธารณะ หลักการมีส่วนร่วมของ ประชาชน เป็นต้น อีกทั้งเพื่อเสนอแนะแนวทางการแก้ไขที่เหมาะสมกับประเทศไทยในการบริหารจัดการอุทยานแห่งชาติ ตามพระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ พ.ศ.2504 และสามารถนำมาเป็นหลักการและแนวทางปฏิบัติให้หน่วยงานของรัฐและ พนักงานเจ้าหน้าที่บริหารจัดการอุทยานแห่งชาติอย่างยั่งยืน โดยการศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาวิจัยทางเอกสาร เพื่อให้
มีการแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ พ.ศ.2504 อันจะทำให้ประเทศไทยมีกฎหมายที่ทันสมัยต่อสถานการณ์ การเปลี่ยนแปลงและการใช้ประโยชน์ของอุทยานแห่งชาติ และมีระบบการบริหารจัดการอุทยานแห่งชาติที่มีประสิทธิภาพและ เกิดประสิทธิผล ตลอดจนแก้ปัญหาความขัดแย้งและทำให้เกิดการมีส่วนร่วมระหว่างภาครัฐกับภาคประชาชน ซึ่งเป็นไปตาม วัตถุประสงค์ของกฎหมายในการควบคุม คุ้มครองและรักษาทรัพยากรธรรมชาติ อีกทั้งยังเป็นการสอดคล้องกับเจตนารมณ์ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย อันจะส่งผลทำให้ทุกภาคส่วนมีจิตสำนึกและรู้หน้าที่ในการหวงแหน คุ้มครองรักษา ปกป้องดูแล ฟื้นฟูพัฒนาทรัพยากรธรรมชาติในอุทยานแห่งชาติอันเป็นสมบัติของชาติเพื่อประโยชน์สูงสุดต่อประเทศชาติ และประชาชนทุกคน ตลอดจนถึงอนุชนคนรุ่นหลังต่อไ
KLONG BUCHA IN SOCIETY AND CULTURE OF CHIANGMAI PEOPLE
No full textThe research entitled Klong Bhucha in Society and Culture of Chiangmai people is a qualitative research aimed to study the culture of Klong Bhucha in the city center of Chiangmai. 5 selected temples were chosen to study in this research, which were Wat Ket Karam, Wat Kho Klang, Wat Lokmolee, Wat Ku Tao and Wat Lanka. The data was collected using Anthropology of Music Methodology. Data analysis and presentation of descriptive analysis results are shown as followed. Klong Bhucha was importantly imparted in the community of Lanna people. In the ancient eras, Klong Bhucha was considered as a tool to make an indicative sounds for significant events in the community. Also, it was used in several religion-related ceremonies. Klong Bhucha physically appears in a set of percussion instruments made of a hollowed piece of shorea obtusa shorea siamensis, which is covered by a cow skin. There are three small drums of different size called Look Tubb anchoring on the side. Look Tubb can also be placed on the holders at the level suitable for the player to play. The drum sticks are either Mai Koon or Mai Saee. In recent years, Klong Bhucha has been found to be made by people in the community, which is then given to a temple as part of donation. Making Klong Bhucha is believed as people merit and this activity has constantly received attention from people. Therefore, the culture of Klong Bucha must be passed on in open, not just in a close group of talented musicians. Culture and knowledge of Klong Bucha should be passed on to those who are interested on the purpose of cultural offerings to hold its values in the society.งานวิจัยเรื่อง กลองบูชาในสังคมและวัฒนธรรมของชาวเชียงใหม่ เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา วัฒนธรรมของกลองบูชาในอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ โดยกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในงานวิจัย ได้ใช้วิธีการคัดเลือกแบบเจาะจง จำนวน 5 วัด ได้แก่ วัดเกตการาม วัดเกาะกลาง วัดโลกโมฬี วัดกู่เต้า และวัดลังกา ใช้ระเบียบวิจัยทางด้านมานุษยวิทยาดนตรี ในการเก็บข้อมูล การวิเคราะห์ข้อมูล และนำเสนอข้อมูลเชิงพรรณนาวิเคราะห์ ผลการวิจัย พบว่า กลองบูชาเป็นกลองที่มีความสำคัญในสังคมของชาวล้านนา ในอดีตชุมชนใช้กลองตีเป็นสัญญาณเตือนเหตุการณ์สำคัญ ต่างๆ และใช้ตีประกอบพิธีทางศาสนา ลักษณะทางกายภาพกลองบูชาทำด้วยไม้เนื้อแข็ง เช่น ไม้เต็ง ไม้รัง เจาะกลางไม้ ให้กลวงหุ้มด้วยหนังวัว และลูกตุ๊บ1 มี 3 ขนาดในหนึ่งชุด ผูกไว้อยู่ข้างกลองบูชา วางหรือแขวนบนโครงเหล็กหรือที่สำหรับ วางตัวกลองในระดับเดียวกับผู้บรรเลง ไม้ที่ใช้ตีกลองบูชามี 2 ลักษณะคือ ไม้ค้อน และไม้แซะหรือไม้แส้ ในปัจจุบันพบว่าการสร้างกลองบูชาถวายวัดในชุมชนเป็นไปในลักษณะการร่วมแรง ร่วมใจบริจาคทรัพย์ จากความเชื่อ ที่ว่าการสร้างบุญในการถวายกลองหรือสร้างกลองนั้นต้องอาศัยแรงบุญจากหลายคน เป็นกิจกรรมที่ชาวบ้านในแต่ละชุมชน ให้ความสนใจอย่างสม่ำเสมอ ดังนั้น การถ่ายทอดวัฒนธรรมกลองบูชาเพื่อให้สามารถดำรงอยู่ในสังคมต้องเป็นการถ่ายทอด อย่างเปิดกว้าง กล่าวคือ การให้ความรู้และการถ่ายทอดจะต้องไม่อยู่ในเฉพาะกลุ่มผู้ที่มีความสามารถและสนใจทางด้านดนตรี เท่านั้น ควรมีการถ่ายทอดองค์ความรู้ให้กับบุคคลที่มีความสนใจในเรื่องวัฒนธรรมกลองบูชา ซึ่งถือได้ว่าเป็นสิ่งที่มีความสำคัญ ในการเผยแพร่วัฒนธรรมกลองบูชาให้ดำรงคุณค่าอยู่ในสังคมต่อไ
THE DEVELOPMENT OF FOLK SCIENCE LESSON PLANS WHICH CONCERNED FOR LANNA LOCAL WISDOM IN THE PSYCHOTHERAPY FOR ELDERLY
No full textThe purpose of this study was to develop and efficiency assessment of Folk Science Lesson plans which concerned for Lanna Local wisdom in the psychotherapy. 297 household, 12 elderly persons and 8 caregivers in the area of Suthep sub-district Municipality, Muang Chiangmai District, Chiangmai Province. Data were collected by using questionnaires, group discussion in-depth interview, and questionnaire before and after the Folk Science Lesson plans were Lanna Local wisdom in the psychotherapy had begun. The Folk Science Lesson plans prepared had efficiency of E1/E2 according to the set criteria of 80/80, Means, Standard deviation, Paired t-test and content analysis were used for data analysis. The results indicated that the relationship aspect of Lanna Local wisdom in the psychotherapy was on the highest level (X = 2.35). The Folk Science Lesson plans Lanna Local wisdom in the psychotherapy of elderly were 83.18/85.25 and caregivers 82.27/85.73. The efficiency gain on each lessons were specified at 80.00/80.00 percent (E1/E2). Comparison of Flok Science Lesson the post-learning achievement score was higher than the pre-learning score (p-value = 0.002, and 0.01).การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงคเพื่อสรางและทดสอบประสิทธิผลของบทเรียนวิทยาศาสตรทองถิ่น เรื่อง การเสริมสราง สุขภาพผูสูงอายุดวยภูมิปญญาพื้นบานลานนาดานจิตบำบัด กลุมตัวอยางที่ใชในการศึกษาครั้งนี้ ไดแก ผูสูงอายุเขตเทศบาล ตำบลสุเทพ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม จำนวน 297 ครัวเรือน ผูสูงอายุ จำนวน 12 คน และผูดูแลผูสูงอายุ จำนวน 8 คน เก็บรวบรวมขอมูลดวยแบบสอบถาม การสนทนากลุม การสัมภาษณแบบไมเปนทางการ และแบบทดสอบกอน-หลัง การใชบทเรียนวิทยาศาสตรทองถิ่น วิเคราะหขอมูลโดยใชคาเฉลี่ย สวนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบ Paired t-test และ การวิเคราะหเชิงเนื้อหา ผลการศึกษา พบวา คาคะแนนเฉลี่ยการใชภูมิปญญาพื้นบานลานนาดานจิตบำบัดของผูสูงอายุโดยรวมอยูในระดับ ปฏิบัติเปนประจำ (คาเฉลี่ย = 2.35) กลุมผูสูงอายุมีคาคะแนนในการทำกิจกรรมระหวางเรียน (E1) และผลของการใชบทเรียน (E2) เทากับ 83.18/85.25 กลุมผูดูแลผูสูงอายุมีคาคะแนน เทากับ 82.27/85.73 โดยการศึกษาน้ีกำหนดประสิทธิภาพ ของบทเรียนตามเกณฑรอยละ 80/80 (E1/E2) การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์บทเรียนวิทยาศาสตรทองถิ่น พบวา คาคะแนน ทดสอบความรูเฉลี่ยหลังทดลองใชบทเรียนมีคาสูงกวากอนทดลองใชบทเรียนทั้งกลุมผูสูงอายุและกลุมผูดูแลผูสูงอายุ อยางมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 (p-value = 0.002 และ 0.01 ตามลำดับ
METHOD FOR CONTROLLING OFFICIAL’S DISCRETION UNDER DRUG LAW, CONCERNING REHABILITATION OF DRUG ADDICTS IN ACCORDANCE WITH NATIONAL COUNCIL FOR PEACE AND ORDER ANNOUNCEMENT NO. 108/2557
No full textThe objectives of this research were to study problems concern exercising of official’s discretion, in accordance with National Council for Peace and Order Announcement No. 108/2557 (NCPO Announcement) on treating of suspect under drugs-related offense in order to allow them to partake in the rehabilitation and to look after rehabilitated individual and to suggest solutions for the problem by amending the law on exercising and controlling official’s discretion in accordance with NCPO Announcement No. 108/2557 on treating of suspect under drugs-related offence in order to allow them to partake in the rehabilitation and to look after rehabilitated individual. The authors had studied, researched, reviewed and analyzed information from various sources on this matter in terms of provisions of international treaty, agreement and cooperation framework, and provisions of the constitution, law, policy’s announcement, academic article, textbook, research papers, from both domestic and foreign sources. From our study, the authors had found that the key problem is using of official’s discretion to verify whether an individual has drugs in his body or not, pertaining to NCPO Announcement 108/2557. Such problem was caused by ambiguous provisions of the law, as well as the non-conformity of the law and theory of public law and theory of criminal law and international principle of such matter. As a result, exercising and controlling of official’s discretion are seriously inefficient which is eventually affecting the protection of individual’s right and liberty under Thailand’s justice system. Therefore, NCPO Announcement 108/2557 should be improved, modified and updated, so that it will conform to law theories and international agreements which will lead to more efficient controlling over official’s discretion and ultimately allow Thailand to efficiently solve problems that stem from official’s enforcing of NCPO Announcement 108/2557. Doing so also allows Thailand to be more accepted in the international stage, which will in turn allow Thailand to sustainably solve drug addiction or to stop the spread of drugs.งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงคเพื่อศึกษาปญหาการใชดุลพินิจของเจาหนาที่ ตามประกาศคณะรักษาความสงบแหงชาติ ฉบับที่ 108/2557 (ประกาศ คสช.) เรื่อง การปฏิบัติตอผูตองสงสัยวากระทําผิดตามกฎหมายเกี่ยวกับยาเสพติดเพื่อเขาส ู การบําบัดฟนฟูและการดูแลผูผานการบําบัดฟนฟู และเพื่อเสนอแนะแนวทางการแกไขปญหา โดยใหมีการแกไขเพิ่มเติม บทบัญญตัิของกฎหมายเกี่ยวกับการใชและควบคุมดุลพนิิจของเจาหนาที่ ตามประกาศ คสช. ฉบับที่ 108/2557 เรื่อง การปฏบิตัิ ตอผูตองสงสัยวากระทําผิดตามกฎหมายเกี่ยวกับยาเสพติดเพื่อเขาส ูการบําบัดฟนฟู และการดูแลผูผานการบําบัดฟนฟู โดยทําการศึกษา คนควา รวบรวมและวิเคราะหขอมูลตางๆ จากบทบัญญัติของสนธิสัญญา ขอตกลง และกรอบความรวมมือ ระหวางประเทศ รวมถึงบทบัญญตัิของรัฐธรรมนญู กฎหมาย คําแถลงนโยบาย บทความทางวิชาการ หนังสอื งานวจิัยที่เกี่ยวของ ทั้งในและตางประเทศเปนหลกั ทั้งนี้จากการศึกษา ผวูจิัยพบวามีประเด็นปญหาทสี่ําคัญคอื ปญหาการใชดุลพนิิจเพื่อดําเนินการ ตรวจหรือทดสอบวาบุคคลใดมียาเสพติดใหโทษอยูในรางกายหรือไม ตามประกาศ คสช. ฉบับที่ 108/2557 ซึ่งปญหาดังกลาว เกิดขึ้นจากความไมชัดเจนในเนื้อหาของกฎหมาย และไมสอดคลองกับทฤษฎีทางกฎหมายมหาชน ทฤษฎีกฎหมายอาญา ตลอดจนหลักการในทางระหวางประเทศ สงผลใหการใชดุลพินิจและการควบคุมการใชดุลพินิจของเจาหนาที่ ตามกฎหมาย ขาดประสิทธิภาพอยางยิ่ง สงผลกระทบตอการค ุมครองสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ในกระบวนการยุติธรรมของประเทศไทย สมควรที่จะไดรับการพัฒนา แกไข ปรับปรุงบทบัญญตัิแหงประกาศ คสช. ฉบับที่ 108/2557 ใหสอดคลองกับทฤษฎีทางกฎหมาย ตลอดจนขอตกลงระหวางประเทศ อันจะนําไปส ูการควบคุมการใชดุลพินิจของเจาหนาที่ไดอยางมีประสิทธิภาพ สงผลทําให ประเทศไทยสามารถแกไขปญหาอันเกิดจากการบังคับใชกฎหมายของเจาหนาที่ตามประกาศ คสช. ฉบับที่ 108/2557 ไดอยาง มีประสิทธิภาพและเปนที่ยอมรับในระดับสากล อันจะทําใหประเทศไทยสามารถแกไขปญหาผูติดยาเสพติด และปญหา การแพรระบาดของยาเสพติดไดอยางยั่งยืนสืบไ
THE DEVELOPMENT OF COMMUNITY PARTICIPATION MANAGEMENT BY APPRECIATION INFLUENCE CONTROL IN BAN DEN MUNICIPALITY SCHOOL, MAE AI DISTRICT, CHIANG MAI PROVINCE
No full textThe purposes of this study, aimed to investigate the present situations and on-going strategies for the community participation management by appreciation influence control in Ban Den Municipality School, Mae Ai District, Chiang Mai Province. Target group for the study of the community participation management included 40 members from the basic educational committee, community representatives and parent representatives, with a questionnaire survey. Another the target group for the finding community participation using appreciation influence control included 22 members from the basic educational committee, community representatives and parent representatives with a manual of the appreciation influence control technique (AIC). Quantitative Analysis were applied with the use of mean and standard deviation. Narrative technique was employed in content analysis. The findings of the study divided into two major aspects were as follows: 1. Community participation in organizational administration at glance 1.1 Academic management: Overall it was stated that the three targeted groups’ community participation in their academic management was rated at a high level. The basic educational committee and community representatives rated it at a high level, meanwhile the parent representatives rated their participation at a moderate level; 1.2 Budget management: it was stated that the three targeted groups’ community participation in their budget management was rated at a high level. The basic educational committee and community representatives rated their participation at a high level, whereas parent representatives rated their participation at a moderate level 1.3 Personnel management: it was stated that the three targeted groups’ community participation in their personnel management was rated at a moderate level. The basic educational committee and community representatives rated their participation at a high level whereas parent representatives rated their participation at a moderate level; 1.4 General management: it was stated that the three targeted groups’ community participation in their general management was rated at a high level. The basic educational committee rated their participation at the highest level, followed by the community representatives and the student parents respectively. 2. The on-going strategies for the development of the three targeted groups’ community participation in their organizational management were suggested that the provisions for the enhancement of the school’s practical vision and missions with well-planned organizational management; the community residents’, teachers’ and student parents’ better understandings of their educational management; the community residents’ opportunities in participating in their organizational management, and the community residents’ goals for participating in their organizational management taken place in the academic year 2016 be all required. Not only should the school’s on-going strategies for participatory process development be set up, but also the school staff’s better understandings of their participation in personnel management should also be encouraged. Moreover, the other involved participants’ cooperation in effectively managing the five major projects (e.g. project for school staff’s community participation; project for community paradigm shifts on participatory educational management; project for Mother’s day with her educational sponsorship; project for Father’s day with his financial supports, and project for educational fieldtrips) should be enhanced. The information from the study help the parents, the community leaders, the school boards know the importance and adapt that the community role on the participation in the education can support and solve the education problem for the betterment of the community.การวิจัยเรื่อง การพัฒนาการมีสวนรวมของชุมชนในการบริหารงานโรงเรียนอนุบาลเทศบาลตําบลแมอาย (บานเดน) อําเภอแมอาย จังหวัดเชียงใหม โดยใชเทคนิคการประชุมเชิงสรางสรรค (AIC: Appreciation Influence Control) มวีัตถุประสงค เพื่อศึกษาสภาพการมีสวนรวมของชุมชนในการบริหารงานโรงเรียน และเพื่อเสนอแนวทางการมีสวนรวมในการบริหารงาน โรงเรียนอนุบาลเทศบาลตําบลแมอาย (บานเดน) อําเภอแมอาย จังหวัดเชียงใหม กลุ่มเปาหมายที่ใชในการศึกษาสภาพ การมสีวนรวมของชุมชนในการบริหารงานโรงเรียน โดยใชแบบสอบถาม ไดแก คณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน ตัวแทนชุมชน และตัวแทนผูปกครองนักเรียน จํานวน 40 คน และกลุมเปาหมาย เพื่อเสนอแนวทางการมีส่วนรวมในการบริหารงานโรงเรียน โดยใชคูมือเทคนิคการประชุมเชิงสรางสรรค (AIC) ไดแก คณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน ตัวแทนชุมชน และตัวแทน ผูปกครองนักเรียน จํานวน 22 คน การวิเคราะหขอมูลใชกระบวนการวิเคราะหเชิงปริมาณ โดยใชสถิติคาเฉลี่ยและ สวนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และใชการวิเคราะหเชิงเนื้อหา โดยสรุปเปนลักษณะความเรียง ผลการวิจัยพบวา 1. สภาพการมีสวนรวมของชุมชนในการบริหารงานโรงเรียน 1.1 การบริหารงานวิชาการ โดยภาพรวมชุมชนมีสวนรวมในการบริหารจัดการศึกษาของโรงเรียนดานการบริหาร งานวิชาการเฉลี่ยทงั้ 3 กลุ่ม อยูในระดับมาก โดยกลุมคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานมสีวนรวมในการบริหารงานวิชาการ ในระดับมาก สวนกลุมตัวแทนชุมชน และกลุมตัวแทนผูปกครองนักเรียนมสีวนรวมในการบริหารงานวิชาการในระดับปานกลาง 1.2 การบริหารงานงบประมาณ โดยภาพรวมชุมชนมสีวนรวมในการบริหารจัดการศึกษาของโรงเรียนดานการบริหารงาน งบประมาณเฉลี่ยทั้ง 3 กลุม อยู่ในระดับมาก โดยกลุ่มคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน และกล ุมตัวแทนชุมชน มีสวนรวมในการบริหารจัดการดานงบประมาณในระดับมาก กลุมตัวแทนผูปกครองนักเรียนมีสวนรวมระดับปานกลาง 1.3 การบริหารงานบุคคล โดยภาพรวมชุมชนมสีวนรวมในการบริหารจัดการศึกษาของโรงเรียนดานการบริหารงาน บุคคลเฉลี่ยทั้ง 3 กลุม อยู่ในระดับปานกลาง โดยกลุ่มคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานและกลุ่มตัวแทนชุมชนมีสวนรวม การบริหารงานบุคคลในระดับมาก สวนกลุมตัวแทนผูปกครองนักเรียนมีสวนรวมระดับปานกลาง 1.4 การบริหารงานทั่วไป โดยภาพรวมชุมชนมสีวนรวมในการบริหารจัดการศึกษาของโรงเรียนดานการบริหารงาน ทั่วไปเฉลี่ยทั้ง 3 กลุม อยูในระดับมาก กลุมคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานมีสวนรวมในบริหารงานดานการบริหารทั่วไป โดยเฉลี่ยมากกวากลุมอื่น รองลงมา ไดแก กลุมตัวแทนชุมชน และกลุมตัวแทนผูปกครองนักเรียน ตามลําดับ 2. แนวทางพัฒนาการมสีวนรวมของชุมชนในการบริหารงานโรงเรียนดานการวางแผนพัฒนาการมสีวนรวมบริหารโรงเรียน โรงเรียนควรกําหนดวิสัยทัศนเปนโรงเรียนม ุงจัดการศึกษาโดยใหประชาชนเขามามีสวนรวมในงานบริหารทั้ง 4 งาน ควรกําหนดพันธกิจ สรางความเขาใจในการจัดการศึกษาแกชุมชน ครู ผูปกครอง เปดโอกาสใหชุมชนมีสวนรวมอยางกวางขวาง มีเปาประสงคใหชุมชนเขามีสวนรวมในการบริหารโรงเรียน ตั้งแตปการศึกษา 2559 ควรมีการกําหนดยุทธศาสตร พัฒนา กระบวนการมีสวนรวม พัฒนาความร ูความเขาใจการมีสวนรวมในการบริหารงานแกบุคลากรของโรงเรียน พัฒนาความรู้ ความเขาใจของกลุ่มมตางๆ ที่จะเขามามีสวนรวมบริหารงานโรงเรียน ใหมีโครงการ 5 โครงการ ไดแก โครงการครู บุคลากร กางแขนรับการมีสวนรวมของชุมชน โครงการปรับมโนทัศนชุมชนกับการมีสวนรวมจัดการศึกษา โครงการวันแมสานใจ ใหการศึกษา โครงการวันพอทอใจระดมทุน และโครงการเปดโลกทัศนศึกษาดูงาน ขอมูลที่ไดจากการศึกษาชวยใหผูปกครอง ผูนําชุมชน คณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานทราบถึงความสําคัญ และ สามารถปรับบทบาทหนาที่ของการเขามามีสวนรวมจัดการศึกษา สามารถสนับสนุน สงเสริม แกปญหาการจัดการศึกษา ของสถานศึกษา เพื่อสนองความตองการของชุมชนไ
LOCAL WISDOM OF FOLK DISEASE PRESERVATION IN PHITSANULOK PROVINCE
No full textThe objectives of the research were 1) to study acknowledgement and collection, knowledge management of folk wisdom about some villagers’ medicinal herbs in Phitsanulok province 2) to study knowledge transfer of folk wisdom about some villagers’ medicinal herbs in Phitsanulok province. The samples were 16 villagers using folk medicinal herbs in Phitsanulok province by purposing sampling. There were 16 persons inhabited in Maung District (37.50%). The others inhabited in Wangthong, Prompiram, Bangrakam, Bangkratum and Nakornthai District. Qualified structural interview form was the research tool (IOC = 0.67-1). The results found that the folk wisdom was the folk treatment with medicinal herbs, for instance, abdominal pain, abdominal distension, carminative, coating peptic ulcer, toothache, cough, sore throat, allergy, dizziness, dysmenorrhea, skin diseases, itching rash on arm and neck, conjunctivitis, hyperlipidemia, fatty liver disease, diabetes, miltitus myalgia, leg pain and bruises. Acknowledgement and collection of this folk wisdom was mainly conveyed and remembered from villagers philosopher (75.00%). At least was from reading textbook and self-studying (6.25%). This knowledge management by memory it wasn’t record in textbook. The main medicinal herb knowledge transfer by treatment demonstration and self-recognition (68.75%) and was not transfer of any (6.25%).การวจิัยเรื่องนมี้วีัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการได้รับและสะสมความรู็ การจัดเก็บความรู้ ภมูิปัญญาท้องถิ่นในการรักษาโรค โดยใช้สมุนไพรของชาวบ้านในจังหวัดพิษณุโลก 2) ศึกษาการถ่ายทอดความรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นในการรักษาโรคโดยใช้สมุนไพร ของชาวบ้านในจังหวัดพิษณุโลก กลุ่มตัวอย่าง คือ ชาวบ้านที่เคยรักษาแบบพื้นบ้านโดยใช้สมุนไพรในจังหวัดพิษณุโลก ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง จํานวน 16 คน ส่วนใหญ่อยู่ในอําเภอเมือง ร้อยละ 37.50 นอกนั้นอยู่ในอําเภอวังทอง อําเภอพรหมพิราม อําเภอบางระกํา อําเภอบางกระทุ่ม และอําเภอนครไทย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์ แบบมีโครงสร้าง โดยมีค่าดัชนีความสอดคล้องของเนื้อหา 0.67-1.00 ผลการวิจัย พบว่า ภูมิปัญญาท้องถิ่นที่มีการใช้สมุนไพรรักษาโรค ได้แก่ โรคปวดท้อง ท้องอืด แน่นท้อง ขับลม เคลือบแผลในกระเพาะ ปวดฟัน แก้ไอ เจ็บคอ โรคภมูิแพ้ วิงเวียนศีรษะ ปวดท้องประจําเดือน โรคผิวหนัง แผลพุพอง เป็นหนอง ผื่นคันตามแขนตามคอ โรคตาแดง โรคไขมันในเส้นเลือดและในตับสูง เบาหวาน อาการปวดเมื่อย ปวดขา และชํ้าใน โดยกลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ได้รับการถ่ายทอดและสะสมภูมิปัญญาท้องถิ่นโดยใช้สมุนไพรรักษาโรคจากปราชญ์ชาวบ้านคนก่อน และจดจําได่ ร้อยละ 75.00 และส่วนที่น้อยที่สุด คือ การได้รับและสะสมความรู้จากการอ่านหนังสือ การค้นคว้า และทดลองใช้ สมุนไพรเองจนจดจําได้ ร้อยละ 6.25 กลุ่มมตัวอย่างทุกคนจัดเก็บความรู้ได้โดยการจํา ไม่มีการบันทึกไว้เป็นลายลักษณ์อักษร ส่วนด้านการถ่ายทอดความรู้ พบว่า ส่วนใหญ่สอนโดยให้ผู้เรียนดูตัวอย่างจากการรักษาและให้จดจําเอง ร้อยละ 68.75 และ ไม่ได้ถ่ายทอดให้ผู้ใดเลย ร้อยละ 6.2
Effect of Gibberellins Hormone on Yanagi Mushroom Production
No full textThe aim of the study was to compare the used and disused of gibberellin hormone on the production of yanagi mushroom. Using 5 different concentrations of gibberellin, 0.1%, 0.05%, 0.01%, 0.005%, 0.001%, to evaluate the growth of mushroom, the results showed that 0.001% of gibberellins concentration gave the best mushroom growth and the next were 0.005% and 0.01% gibberellins concentration respectively. The mushroom quantity gained from the use of 0.001% gibberellins hormone was 20.98 ± 1.97 g/each. The qualities, from using hormone, of moisture, ash, fat, fiber, protein and carbohydrate were 94.8%, 11 g, 2.91%, 3.85 g, 14.39% and 78.58% respectively. Meanwhile the weight of mushroom gained from disuse hormone was 18.66 g ±7.37 g/each. The qualities, from disusing hormone, of moisture, ash, fat, fiber, protein and carbohydrate were 90.2%, 12.1 g, 5.52%, 2.05 g, 31.65% and 59.57% respectively. The comparison of use and disuse hormone on the mushroom production by t-test for equality of means at 95% confidence found that the quality of mushroom from using the hormone (0.001%) was different to those which disuse the hormone except the quality of moisture and lipid.การศึกษาผลของฮอร์โมนจิบเบอเรลลินต่อผลผลิตของเห็ดโคนญี่ปุ่น มีวัตถุประสงค์ เพื่อเปรียบเทียบผลของการใช้ และไม่ใช้ฮอร์โมนจิบเบอเรลลินต่อผลผลิตทั้งด้านปริมาณและคุณภาพของเห็ดโคนญี่ปุ่นในสภาวะเลียนแบบธรรมชาติ ผลจากการทดลองใช้ฮอร์โมนที่ความเข้มข้นต่างๆ กัน คือ 0.1%, 0.05%, 0.01%, 0.005%, 0.001% พบว่าความเข้มข้น 0.001% มีผลทำให้เส้นใยมีการเจริญดีที่สุด รองลงมาคือที่ความเข้มข้น 0.005% และ 0.01% ตามลำดับ การใช้ฮอร์โมนจิบเบอเรลลินที่ความเข้มข้น 0.001% ให้ผลผลิตเชิงปริมาณของน้ำหนักดอกสดที่ 20.98 ± 1.97 กรัม/ก้อน ผลผลิตเชิงคุณภาพสูงสุด ได้ผลดังนี้ ค่าความชื้น 94.89% ประมาณเถ้า 11 กรัม ไขมัน 2.91 กรัม เส้นใย 3.85 กรัม โปรตีน 14.39% และ คาร์โบไฮเดรต 78.58% และจากการไม่ใช้ฮอร์โมนจิบเบอเรลลิ พบวา ได้ปริมาณน้ำหนักดอกเห็ดมากที่สุดที่ 18.66 กรม ± 7.37 กรัม/ก้อน ผลผลิตเชิงคุณภาพสูงสุดได้ผลดังนี้ ค่าความชื้น 90.2% ปริมาณเถ้า 12.1 กรัม ไขมัน 5.52% เส้นใย 2.05 กรัม โปรตีน31.65% และ คาร์โบไฮเดรต 59.57% เมื่อวิเคราะห์ผลผลิตโดยรวมของเห็ดเปรียบเทียบโดยหาความแตกต่างของค่าเฉลี่ยด้วย t-test ที่ความเชื่อมั่น 95 เปอร์เซ็นต์ ทั้งหมด 7 ค่า พบว่าการใช้และไม่ใช้ฮอร์โมนจิบเบอเรลลินให้ผลผลิตของเห็ดโคนญี่ปุ่นทั้งเชิงปริมาณและคุณภาพแตกต่างกันทางสถิติยกเว้นค่าความชื่นและปริมาณไขมั
The Study of Trends and Guideline for Developing Mulberry Paper Marketing of Chiang Mai Entrepreneurs, Saraphee District, Chiang Mai Province
No full textThe study of trends and guideline for developing mulberry paper marketing of Chiang Mai
entrepreneurs, Saraphee district, Chiang Mai Province aims to; 1) study the context of Chiang Mai
mulberry paper entrepreneurs, Saraphee district; 2) study problems of Chiang Mai mulberry paper
entrepreneurs’ marketing; 3) study trend of marketing growth of local mulberry paper; 4) study
guidelines for developing mulberry paper entrepreneurs to be consistent with marketing growth.
The main reason to select this area is to study the capability of the promoted entrepreneurs after
the government support period has been expired.
Survey research and purposive sampling including participatory research with entrepreneurs
to make the guidelines for developing market were conducted. Descriptive analysis was used to
analyze the qualitative and quantitative data. The findings of the study are presented below.
The principle occupation of these entrepreneurs is agriculture, hireling, and grocer. Their
paregon are handicraft and processing products. A lot of support and promotion were from the
government and private sectors to these people at the begining. As a result, set of the individual
and group of entrepreneurs appeared to conform to the supporting condition. SWOT analysis was used in the marketing management consideration. The study has found
that the patterns of entrepreneurs are both individual and group of housewives. At present, some
mulberry paper entrepreneurs are still runing on their business as sub-producer. However, it is
about sixty percentage of the pioneer has closed down. Thus, it has shown that the enterpreneurs
can not keep their market position as the producer without support. The existing entrepreneurs are
confronted the primary problem of production cost and financial aid. The secondary problems are
selling price, market channels and labors. Comparing the marketing growth of mulberry paper with
product life cycle theory, mulberry paper at Saraphee district has rised to the maturity cycle and it
is moving to the decline stage.
The guideline of developing the marketing for the of mulberry paper handicraft is that they
should improve the product designs to incentive its value added, imporve the knowledge of
maketing and develope the market strategy. The government and the local government should
continuously give them support and promotion to increase their marketing oppotunity. Entrepreneurs
should create the business network both in the similarly product and complementary product type.การศึกษาแนวโน้มและแนวทางการพัฒนาการตลาดผลิตภัณฑ์หัตถกรรมกระดาษสาของผู้ประกอบการ ในเขตอำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ มีวัตถุประสงค์ของการศึกษาเพื่อ 1) ศึกษาบริบทของกล่มผู้ประกอบการผลิตภัณฑ์หัตถกรรมกระดาษสา ในเขตอำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ 2) ศึกษาสภาพและปัญหาด้านการตลาดของกลุ่มผู้ประกอบการผลิตภัณฑ์หัตถกรรมกระดาษสา ในเขตอำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ 3) ศึกษาแนวโน้มความเจริญเติบโตด้านการตลาดของผลิตภัณฑ์หัตถกรรมกระดาษสาในระดับท้องถิ่น 4) ศึกษาแนวทางการพัฒนาการตลาดผลิตภัณฑ์หัตถกรรมกระดาษสาของผู้ประกอบการให้สอดคล้องกับแนวโน้มความเจริญเติบโตด้านการตลาด สาเหตุสำคัญที่เลือกพื้นที่นี้ เนื่องจากต้องการศึกษาสภาพการณ์ของผู้ประกอบการผลติหัตถกรรมกระดาษสาที่เกิดจากการส่งเสริมของภาครัฐ เมื่อผ่านพนช่วงการส่งเสริมของภาครัฐไปแล้ว
การเก็บรวบรวมข้อมลจากการสำรวจและการมีส่วนร่วมโดยใช้การสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง (Purposive sampling) เป็นผู้ประกอบการผลิตภัณฑ์หัตถกรรมกระดาษสา ในเขตอำเภอสารภีจังหวัดเชียงใหม่ การเก็บข้อมลทำโดยการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกประกอบการสังเกต มีการวิเคราะห์จากข้อมูลทังข้อมลเชิงปริมาณและข้อมูลเชิงคุณภาพ ผลการศึกษามีดังต่อไปนี้
ส่วนอาชีพเสริมได้แก่ กลุ่มอาชีพหัตถกรรมและแปรแปรรูปสินค้า โดยในระยะแรกของการประกอบอาชีพของผู้ประกอบการทั้งที่เป็นรายเดียวและการรวมกลุ่มจัดตั้งในลักษณะกลุ่มแม่บ้าน เพื่อจะได้รับบริบทของกลุ่มผู้ประกอบการ ส่วนใหญ่มีอาชีพหลักคือการทำการเกษตร รับจ้างและค้าขายดังกล่าวเนืองจากภาครัฐและเอกชนเข้ามาส่งเสริมและสนับสนุนให้ดำเนินการ ทำให้ปรากฏรูปแบบประโยชน์จากการสนับสนุนการดำเนินงานจากภาครัฐอย่างเป็นรูปธรร