Przegląd Strategiczny
Not a member yet
500 research outputs found
Sort by
Retoryka prezydencka Wołodymyra Zełenskiego jako zasób strategiczny
No full textThe article exposes Volodymyr Zelenskyy’s presidential rhetoric as a strategic resource in Ukraine’s confrontation with the Russian aggressor after 24.02.2022. By grasping varied aspects of political communication exercised by the Ukrainian president, we try to explain how and why the Ukrainian state is capable of creating an effective communication campaign in times of being invaded by its powerful neighbor. According to our assumptions, it is particularly a matter of 1. clarity and relevance of goals that the head of Ukraine wants to achieve through his rhetoric, 2. inclusiveness of the formula that Zelenskyy uses to demonstrate the essence of being Ukrainian and contributing to Ukrainian culture; 3. his artistic proficiency which helps him in identifying the proper means of persuading broad audiences to his narrative and agenda.
To verify the accuracy of the hypotheses, we employed theoretical concepts of logos, ethos, and pathos in the course of analysing chosen speeches delivered by the Ukrainian president. Moreover, the notions of “facilitating leadership” proposed by George C. Edwards III, and the “Medici Effect” coined by Frans Johansson are involved.
The outcomes of the work confirmed our expectations. The high quality and strategic meaning of Zelenskyy’s statements after 24.02.2022 come from three main sources, i.e., 1. transparent and justified message; 2. the unifying qualities of the speaker; 3. his persuasive skilfulness.Artykuł ukazuje retorykę prezydencką Wołodymyra Zełenskiego jako zasób strategiczny, który Ukraina wykorzystuje w konfrontacji z rosyjskim agresorem po 24.02.2022 roku. Uchwytując różne aspekty komunikacji politycznej prowadzonej przez ukraińskiego prezydenta, staramy się wyjaśnić, w jaki sposób i dlaczego państwo ukraińskie potrafiło podjąć skuteczną kampanię komunikacyjną w czasach inwazji ze strony potężnego sąsiada. Zgodnie z naszymi założeniami jest to w szczególności kwestia: 1) jasności i trafności celów, które głowa Ukrainy chce osiągnąć poprzez swoją retorykę; 2) inkluzywności formuły, której używa Zełenski, aby zademonstrować istotę bycia Ukraińcem i wkładu w ukraińską kulturę; 3) jego biegłości artystycznej, która pomaga w identyfikacji właściwych środków przekonujących szeroką publiczność do jego narracji i programu.
Weryfikując trafność postawionych hipotez, wykorzystaliśmy teoretyczne koncepcje logosu, etosu i patosu, by przeanalizować wybrane przemówienia wygłoszone przez ukraińskiego prezydenta. Ponadto odnieśliśmy się do modelu „przywództwa wzmacniającego” w ujęciu George’a C. Edwardsa III, a także zjawiska, które Frans Johansson określił mianem „efektu medycejskiego”.
Wyniki pracy potwierdziły nasze oczekiwania. Wysoka jakość i strategiczne znaczenie wypowiedzi Zełenskiego po 24.02.2022 r. wynikają z trzech głównych źródeł, tj. 1) przejrzystego i uzasadnionego przekazu; 2) jednoczących cech mówcy; 3) jego umiejętności perswazyjnych
Unifikacja społeczeństwa ukraińskiego w okresie powojennym jako mechanizm zapobiegania kryzysowi państwa
No full textThe study involves the analysis of unification of Ukrainian society in a postwar period to prevent the crisis of state system. It is claimed, that upon the war termination the issue of creation of universal Ukrainian society forming model arises, which is supposed to represent a symbiosis of foundations of nationwide well-being and prospects of Ukraine strategic development. It is shown, that the existent division of society into those who stayed in Ukraine and those who left for other countries can scale up in a long run. The loss of conceptual univocity in the course of developing such categories as “victim,” “patriot,” “traitor” and “savior” in civil society bears evidence to the mobility of self-identification process of existing population clusters and possible appearance of new categories of populace in the not so distant future. The rationalization for human capital is provided as well as the necessity of having regard to the mentioned factor while elaborating the postwar country development strategy. Special attention is paid to the problem of implementation of repatriation policy. Its types are defined, and the mostly acceptable options for Ukraine are characterized, including the direct and active or in direct and mediated state’s stimulation of nationals’ returning to the ethnical Homeland. Based on the conducted analysis of current experience of European countries, it was concluded that it is the controlled process of return migration that is the key component of consistent country development.Przedmiotem publikacji jest analiza procesu unifikacji społeczeństwa ukraińskiego – w okresie powojennym – jaki jest niezbędny by zapobiec kryzysowi państwa. Zdaniem autorów, po zakończeniu wojny palącym problemem będzie kwestia stworzenia uniwersalnego modelu kształtowania się społeczeństwa ukraińskiego, którego zadaniem będzie symbioza podstaw ogólnonarodowego dobrobytu oraz perspektyw strategicznego rozwoju Ukrainy. Podkreślono, że istniejący podział społeczeństwa na tych, którzy pozostali na Ukrainie i tych, którzy wyjechali do innych państw, w dłuższej perspektywie może się pogłębiać. Utrata jednoznaczności pojęciowej – w toku kształtowania się społeczeństwa obywatelskiego – takich kategorii jak „ofiara”, „patriota”, „zdrajca” i „zbawiciel” świadczy o mobilności procesu samoidentyfikacji istniejących skupisk ludności i możliwym – w niedalekiej przyszłości – pojawieniu się nowych kategorii ludności. Przedstawiono również zagadnienie racjonalnego wykorzystania kapitału ludzkiego oraz konieczność uwzględnienia tego czynnika przy opracowywaniu powojennej strategii rozwoju państwa. Szczególną uwagę zwrócono na problem realizacji polityki repatriacyjnej. Zdefiniowano jej rodzaje i scharakteryzowano najbardziej akceptowalne opcje dla Ukrainy, w tym bezpośrednie i aktywne lub pośrednie i stymulowane przez państwo powroty obywateli do etnicznej Ojczyzny. Na podstawie przeprowadzonej analizy dotychczasowych doświadczeń państw europejskich uznano, że to właśnie kontrolowany proces migracji powrotnych jest kluczowym elementem spójnego rozwoju państwa
Antyzachodnia retoryka Iranu jako przejaw potencjalnego zagrożenia dla społeczności międzynarodowej
No full textThe aim of this paper is to shed light on some of the views of Iran’s supreme political and spiritual leader on Western countries. The paper is based on information obtained through quantitative content analysis of texts and the method of semi-structured interviews with leading Czech and Slovak experts in the field of the Middle East. A number of research questions can also be defined: What are the Iranian regime’s main accusations against Western countries? To what extent should these statements be taken seriously? Does Iran pose a potential threat to the international community on the basis of this hostile rhetoric? As the analysis shows, although some of these statements are based on a realistic basis, the rest constitute a well thought-out propaganda concept with which the local regime is trying to cover its own shortcomings or to win the favour of the local population.Celem niniejszego opracowania jest rzucenie światła na niektóre poglądy najwyższego politycznego i duchowego przywódcy Iranu dotyczące państw zachodnich. Artykuł opiera się na informacjach uzyskanych dzięki ilościowej analizie treści tekstów oraz metodzie wywiadów półstrukturalnych z czołowymi czeskimi i słowackimi ekspertami w dziedzinie Bliskiego Wschodu. Zdefiniowano następujące pytania badawcze: Jakie są główne zarzuty reżimu irańskiego wobec państw zachodnich?, Na ile należy traktować te wypowiedzi poważnie?, Czy na podstawie tej wrogiej retoryki Iran stanowi potencjalne zagrożenie dla społeczności międzynarodowej? Jak wynika z przeprowadzonej analizy, choć część z tych wypowiedzi oparta jest na realistycznych podstawach, to pozostałe stanowią przemyślaną koncepcję propagandową, za pomocą której tamtejszy reżim stara się przykryć własne niedociągnięcia lub zdobyć przychylność miejscowej ludności
Stany Zjednoczone wobec aspiracji Ukrainy do członkostwa w NATO
No full textThe aim of the article is to analyze and evaluate the attitude of the United States towards Ukraine’s aspirations for NATO membership after the Cold War. Particular attention was paid to the period after the outbreak of war in 2022. The main research problem is the following questions: What role does Ukraine play in the US-Russia geostrategic rivalry after the Cold War? Has the United States been determined and consistent in supporting Ukraine’s aspirations for NATO membership after the Cold War? Has the outbreak of war in Ukraine in 2022 affected the US attitude towards Ukraine’s aspirations for NATO membership? The United States supported NATO’s “open door” policy, including the possibility of joining the Alliance by post-Soviet states, including Ukraine. However, international factors and the situation in Ukraine meant that the US was not determined to finalize this process, and the approach of individual US administrations to this issue fluctuated. The outbreak of war in Ukraine in 2022 caused the US to postpone the issue of Ukraine’s possible membership in NATO for the post-war period. During the research, experts and scientists from research centers in Washington D.C. and New York were interviewed. The method of content analysis of text sources was also used.Celem artykułu jest analiza i ocena postawy Stanów Zjednoczonych wobec aspiracji Ukrainy członkostwa w NATO po zimnej wojnie. Szczególna uwaga poświęcona została okresowi po wybuchu wojny w 2022 roku. Główny problem badawczy stanowią następujące pytania: Jaką rolę odgrywa Ukraina w geostrategicznej rywalizacji USA–Rosja po zimnej wojnie? Czy Stany Zjednoczone były zdeterminowane i konsekwentne w poparciu ukraińskich aspiracji członkostwa w NATO po zimnej wojnie? Czy wybuch wojny w Ukrainie w 2022 roku wpłynął na postawę USA wobec ukraińskich aspiracji członkostwa w NATO? Stany Zjednoczone popierały politykę „otwartych drzwi” NATO, w tym możliwość wstąpienia do Sojuszu państw postsowieckich, włącznie z Ukrainą. Czynniki międzynarodowe i sytuacja w Ukrainie powodowały jednak, że USA nie były zdeterminowane do finalizacji tego procesu, a podejście poszczególnych administracji amerykańskich wobec tej kwestii ulegało wahaniom. Wybuch wojny w Ukrainie w 2022 roku spowodował, że USA odłożyło kwestię ewentualnego członkostwa Ukrainy w NATO na okres powojenny. Podczas badań przeprowadzono wywiady z ekspertami i naukowcami z ośrodków badawczych z Waszyngtonu i Nowego Jorku. Skorzystano również z metody analizy źródeł tekstowych
Niemiecka chadecja o zapewnieniu bezpieczeństwa ekologicznego poprzez międzynarodową współpracę
No full textThe aim of the article is to present the position of the Christian Democratic Union of Germany (CDU) and the Christian Social Union (CSU) on ensuring environmental security through international cooperation within the European Union and the United Nations. The election platforms published by the German Christian Democratic parties from 1990 to 2021 for the elections to the Bundestag and the European Parliament are analyzed.Celem artykułu jest przestawienie pozycji Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej Niemiec (CDU) i Unii Chrześcijańsko-Społecznej (CSU) wobec zapewnienia bezpieczeństwa ekologicznego poprzez międzynarodową współpracę w ramach Unii Europejskiej oraz Organizacji Narodów Zjednoczonych. Analizie poddane zostały programy wyborcze na wybory do Bundestagu oraz Parlamentu Europejskiego, które zostały opublikowane przez niemieckie partie chadeckie w latach 1990–2021
Wyróżniająca się narracja wojny w Ukrainie w świecie arabskim
No full textThe article deals with distinctive statements released by certain Arab states, including responses of political leaders or parties operating in the MENA region. These statements differ from neutral positions that dominated in the Arab world.
The research argues that the narrative of the statements reflect emotional and explicit reactions to the ongoing situation in Ukraine from local perspectives, as in the case of Lebanon or Syria. However, the study also argues that claims declared by opposition leaders and political factions in Lebanon, Libya or Sudan contradict the official statements released by authorities of these countries. In addition, the analysis is confronted with inexplicit claims of the Gulf countries which demonstrate differences in the narrative of the Ukraine war. Moreover, the article reflects various contexts and complex social, political and economic conditions that affect the statements.
However, the research also demonstrates the importance of stylistic features applied in the statements. Thus, particular words and phrases in Arabic reinforce the messages and express certain stands of local authorities and political leaders towards the Ukraine war and geopolitical tensions.Artykuł dotyczy analizy wyróżniających się oświadczeń dotyczących konfliktu ukraińskiego publikowanych przez ministerstwa spraw zagranicznych państw arabskich. Analizy odnoszą się również do deklaracji przywódców politycznych i partii opozycyjnych działających w regionie MENA. Oświadczenia te różnią się zarazem od neutralnych stanowisk deklarowanych przez większość państw arabskich.
Badania zawarte w artykule wskazują ponadto, że wiele oświadczeń odzwierciedla emocjonalne i jednoznaczne reakcje na wojnę w Ukrainie widzianej z lokalnej perspektywy, jak ma to miejsce w przypadku Libanu czy Syrii. Analizy oświadczeń dowodzą zarazem, że deklaracje wygłaszane przez przywódców opozycji i różne frakcje polityczne w Libanie, Libii czy Sudanie stoją w sprzeczności z oficjalnymi oświadczeniami władz tych krajów. Badania w tym zakresie zostały ponadto skonfrontowane z niejednoznacznymi deklaracjami krajów Zatoki Perskiej, co ukazuje różnice w narracji poszczególnych państw. Artykuł uwzględnia ponadto złożony kontekst danych wypowiedzi, a także różne uwarunkowania społeczno-polityczne i ekonomiczne wpływające na narrację komunikatów.
Artykuł ukazuje także znaczenie określonych środków stylistycznych zastosowanych w oświadczeniach. Poszczególne słowa i wyrażenia w języku arabskim wzmacniają przekaz i wyrażają określone stanowisko przywódców politycznych wobec wojny w Ukrainie
Dezinformacja w polskiej przestrzeni medialnej w pierwszym roku pełnoskalowej agresji Rosji na Ukrainę
No full textThe aim of this article is to analyse the disinformation activities of the Russian Federation as well as to analyse the content of pro-Kremlin disinformation messages present in the Polish information space during the first year of Russia’s full-scale aggression in Ukraine. The research area is Polish-language internet portals and social media. The research period covers one calendar year, from 24 February 2022 to 23 February 2023. In the course of the research conducted, the following methods were used: content and content analysis and the analysis of the data found. The following research questions were formulated in order to realise the purpose of the deliberations conducted: What media were used to spread disinformation? What topics did the content of false narratives focus on? What goals did disinformers choose in the case of the Polish media space?
Based on the research questions, research hypotheses were formulated. It was assumed that disinformation activities primarily covered the Polish internet and social media space. It was assumed that anti-Ukrainian and anti-refugee themes dominated among the false messages. It was assumed that the disinformers’ chosen objectives were to create aversion in Poles towards refugees and to create anxiety and fear of war. As a result of the analyses, all hypotheses were positively verified.Celem artykułu jest analiza działalności dezinformacyjnej Federacji Rosyjskiej, a także analiza treści prokremlowskich przekazów dezinformacyjnych obecnych w polskiej przestrzeni informacyjnej w pierwszym roku pełnoskalowej agresji Rosji w Ukrainie. Obszar badawczy stanowią polskojęzyczne portale internetowe i media społecznościowe. Okres badawczy obejmuje jeden rok kalendarzowy, od 24 lutego 2022 roku do 23 lutego 2023 roku. W toku prowadzonych badań zastosowane zostały metody: analiza zawartości i treści oraz analiza danych zastanych. Aby zrealizować cel prowadzonych rozważań, sformułowano następujące pytania badawcze: Jakie media zostały wykorzystane do szerzenia dezinformacji?, Na jakiej tematyce koncentrowały się treści fałszywych narracji?, Jakie cele obrali dezinformatorzy w przypadku polskiej przestrzeni medialnej?
W oparciu o pytania badawcze sformułowano hipotezy badawcze. Założono, że działaniami dezinformacyjnymi objęto przede wszystkim polską przestrzeń internetu i mediów społecznościowych. Przyjęto, że wśród fałszywych przekazów dominowała tematyka antyukraińska i antyuchodźcza. Założono, że obranymi przez dezinformatorów celami było wytworzenie u Polaków niechęci do uchodźców, a także wywołanie lęku i strachu przed wojną. W wyniku analiz wszystkie hipotezy zostały zweryfikowane pozytywnie
Aktualne zagadnienia pokoju i bezpieczeństwa z uwzględnieniem agresywnej polityki Federacji Rosyjskiej
No full textThis article examines the issue of violation of the principle of territorial integrity (integrity) or political independence of states from 1946 to 2022. The approach is based on the study and understanding of domestic and foreign literary sources, statistics, legal acts. So, the historic, comparative, formal juridical and prognostic methods will be used. Russia gained the status of an independent entity in the international arena immediately after the collapse of the Soviet Union. Almost immediately, it began to show signs of aggression. To promote its geopolitical ambitions, it uses gaps in international law, information and psychological measures, corruption, mercenaries, collaborators, blackmail, the law of force, and tries to rewrite history. The course of military conflicts involving Russia in Moldova, Chechnya, Georgia, Syria and Ukraine shows that the scale of violations of international treaties, human rights and the rules of warfare has increased in line with the strengthening of its military capabilities. During the hostilities on the territory of independent Ukraine, Russia showed a complete list of signs of aggression, as defined by UN General Assembly Resolution 3314 (XXIX) of December 14, 1974. This shows that before the armed attack on Ukraine, the aggressor was convinced that it could not be brought to justice and punished. It also hoped that his next victim would not be able to receive international political, economic, military and social assistance. Some actions of Russia in the international arena have signs of state terrorism. During the last ten years, a fascist regime has formed in Russia. The abuse of the veto did not lead to the expulsion of the aggressor country from the UN SC.
To stop Russia’s aggression and prevent similar developments in the future, the issues of improving international law, bringing to justice the political and military leadership of the republic of Belarus and Russia, improving the UN Charter, the powers of the UN General Assembly, depriving Russia of the right to participate in peacekeeping operations.W niniejszym artykule podjęto kwestię naruszenia zasady integralności terytorialnej (integralności) lub niezależności politycznej państw w latach 1946–2022. Podejście to opiera się na badaniu i zrozumieniu krajowych i zagranicznych źródeł literackich, statystyk, aktów prawnych. Wykorzystane zostaną więc metody historyczne, porównawcze, formalne prawne i prognostyczne. Ustalono, że Rosja po otrzymaniu statusu samodzielnego podmiotu na arenie międzynarodowej, zaraz po rozpadzie ZSRR, niemal natychmiast zaczęła wykazywać oznaki agresji. Aby promować swoje geopolityczne ambicje, wykorzystuje luki w prawie międzynarodowym, środki informacji i wpływu psychologicznego, korupcję, szantaż, prawo siły, najemników, kolaborantów, próbując napisać historię na nowo. Przebieg konfliktów zbrojnych Rosji w Republice Mołdawii, Czeczenii, Gruzji, Syrii i na Ukrainie pokazuje, że skala naruszeń traktatów międzynarodowych, praw człowieka i zasad prowadzenia działań wojennych rosła wraz ze wzrostem jej zdolności militarnych. Podczas działań wojennych na terytorium niepodległej Ukrainy Rosja wykazała pełną listę oznak agresji, zgodnie z rezolucją Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 3314 (XXIX) z 14 grudnia 1974 r. Świadczy to o tym, że przed atakiem zbrojnym na Ukrainę agresor był przekonany, że nie można go ścigać i ukarać. Miał też nadzieję, że jego następna ofiara nie będzie mogła otrzymać międzynarodowej pomocy politycznej, gospodarczej, wojskowej i społecznej. Niektóre działania Rosji na arenie międzynarodowej noszą znamiona terroryzmu państwowego. W ciągu ostatnich dziesięciu lat w Rosji uformował się faszystowski reżim. Nadużycie weta nie doprowadziło do wykluczenia kraju-agresora z Rady Bezpieczeństwa ONZ.
Aby powstrzymać agresję Rosji i zapobiec podobnym wydarzeniom w przyszłości, zmian wymaga prawo międzynarodowe, należy też postawić przed sądem przywódców politycznych i wojskowych Republiki Białoruś i Rosji. Powinno się także uaktualnić Kartę Narodów Zjednoczonych, zmienić uprawnienia Zgromadzenia Ogólnego ONZ oraz pozbawić Rosję prawa udziału w operacjach pokojowych
Postawa państw Kaukazu Południowego wobec pełnoskalowej rosyjskiej agresji na Ukrainę
No full textThis article not only seeks to answer the question of how the South Caucasus countries reacted to Russia’s aggression against Ukraine, but also to outline how international relations in the South Caucasus are currently evolving and identify the main foreign policy objectives of Armenia, Azerbaijan and Georgia. A research hypothesis was developed for the purpose of this article, which assumes that none of the South Caucasus countries are currently viable allies of the United States and the European Union in the region anymore, because following the Russian Federation’s aggression against Ukraine, neither Armenia, Azerbaijan nor Georgia have decided to take measures that would strike directly at Russian interests and also align with Western policy. In verifying the research hypothesis that was put forward in the Introduction to this text, it should be concluded that it is true. Looking at the actions of all the three South Caucasus countries, none of them has openly supported Ukraine on the political or military level. Nor have any of them joined the sanctions imposed on the aggressor by the West. The article mainly uses the decision-making method, the comparative method and one of the general logical methods, namely analysis.Niniejszy artykuł ma odpowiedzieć nie tylko na pytanie, jak wyglądała reakcja państw Kaukazu Południowego na agresję Rosji na Ukrainę, ale też wskazać, jak obecnie kształtują się stosunki międzynarodowe na obszarze Kaukazu Południowego oraz jakie są główne cele polityk zagranicznych Armenii, Azerbejdżanu oraz Gruzji. Na potrzeby artykułu stworzona została hipoteza badawcza, zakładająca, że obecnie żadne z państw Kaukazu Południowego nie jest już realnym sojusznikiem Stanów Zjednoczonych oraz Unii Europejskiej na Kaukazie Południowym, ponieważ po agresji Federacji Rosyjskiej na Ukrainę, ani Armenia, ani Azerbejdżan, ani Gruzja nie zdecydowały się na podjęcie działań, które wprost uderzałyby w interesy rosyjskie i które jednocześnie byłyby zbieżne z polityką Zachodu. Dokonując weryfikacji hipotezy badawczej, która została postawiona we Wstępie niniejszego tekstu, należy stwierdzić, że jest ona prawdziwa. Patrząc na działania wszystkich trzech państw z obszaru Kaukazu Południowego trudno dostrzec, aby któreś z nich otwarcie poparło na płaszczyźnie politycznej i militarnej Ukrainę. Żadne z nich nie dołączyło również do sankcji nakładanych przez Zachód na agresora. W artykule posłużono się głównie metodą decyzyjną, komparatystyczną oraz jedną z metod ogólnologicznych, czyli analizą
Zagrożenia bezpieczeństwa ekonomicznego. Uwarunkowania funkcjonowania państwa i polityki gospodarczej
No full textThreats to economic security affect national security. The aim of the article is to present the economic security threats taking into account selected determinants of state functioning and economic policy. In shaping economic security, it is important to properly consider threats to this security. Various research methods were used in the work, including the method of critical analysis of the literature as well as the method of analysis and synthesis. Considering the issues of economic security, it is also worth analyzing the threat to this security. In theory and practice, different aspects and types of threats to economic security can be taken into account. Many economic and social indicators should be used in the identification and assessment process of economic security threats. Poland’s security is affected by various economic threats, including those related to the international situation.Zagrożenia dla bezpieczeństwa ekonomicznego oddziałują na bezpieczeństwo narodowe. Celem artykułu jest zaprezentowanie zagrożeń bezpieczeństwa ekonomicznego z uwzględnieniem wybranych uwarunkowań funkcjonowania państwa i polityki gospodarczej. W kształtowaniu bezpieczeństwa ekonomicznego ważną kwestią jest odpowiednie uwzględnianie zagro żeń dla tego bezpieczeństwa. W pracy wykorzystano różne metody badawcze, w tym metodę krytycznej analizy literatury przedmiotu oraz metodę analizy i syntezy. Rozpatrując zagadnienia bezpieczeństwa ekonomicznego warto również analizować zagrożenia dla tego bezpieczeństwa. W teorii i praktyce mogą być uwzględniane różne aspekty i rodzaje zagrożeń bezpieczeństwa ekonomicznego. W procesie identyfikacji i oceny zagrożeń bezpieczeństwa ekonomicznego należy korzystać z wielu wskaźników ekonomicznych i społecznych. Na bezpieczeństwo Polski wpływają rożne zagrożenia ekonomiczne, w tym związane z sytuacją międzynarodową