Przegląd Strategiczny
Not a member yet
500 research outputs found
Sort by
SIPRI YEARBOOK 2016
Get PDFThe commentary includes the most important trends confirmed the current knowledge in the SIPRI Yearbook 2016. Every year the organization in a comprehensive manner shows the activity of international actors in terms of world military expenditure, international arms transfers, arms production, nuclear forces, armed conflicts and multilateral peace operations.Komentarz poświęcono „SIPRI YEARBOOK 2016” i zawartym w nim najważniejszym tendencjom potwierdzonych najbardziej aktualną wiedzą. Coroczne opracowanie w kompleksowy sposób ukazuje aktywność aktorów międzynarodowych w kwestii światowych wydatków zbrojeniowych, międzynarodowych transferów broni, produkcji zbrojeniowej, sił nuklearnych, konfliktów zbrojnych czy multilateralnych operacji pokojowych. ędzynarodowych w kwestii światowych
KONFLIKT ZBROJNY W DONBASIE W LATACH 2014/2015 – ROZŁAM WEWNĘTRZNY CZY UKRAIŃSKO ROSYJSKA WOJNA? SCENARIUSZE DALSZEGO ROZWOJU KONFLIKTU
Get PDFIn April 2014 in the Donetsk Coal Basin in Ukraine after an acute transition of the Ukrainian government and escaping of the President Viktor Yanukovych the wave of the pro-Russian protests began. These protests suddenly overgrew into the separatism and collaboration and the new Ukrainian government launched an anti-terror operation. This operation aimed to eliminating illegal militias formed among protesters, which stood for the federalization of Ukraine, for the autonomy or independence of the southeast Ukraine in the composition of eight oblasts and for the establishing strong ties with Russia in the framework of the Eurasian Customs Union. In addition, the aim of the anti-terror operation was to overturn control of the Ukrainian-Russian border in the Donetsk and Lugansk oblasts, which due to the pro-Russian manifestations was seized by militants. The anti-terror operation turned into a full-scale armed conflict that continues to the current day and it is not solved yet. Each of the parties of the conflict i.e. Ukraine and Russia put forward their own interpretation of the events and stand for their requirements. The aim of this paper is to present the rapid development of the separatist movement in 2014 in the southeastern Ukrainian region with its further transformation into collaboration and armed confrontation.W kwietniu 2014 r. w Donieckim Zagłębiu Węglowym na Ukrainie po gwałtownej zmianie władz i ucieczce prezydenta Wiktora Janukowycza na fali prorosyjskich protestów stopniowo przekształcających się w separatyzm oraz kolaborację ukraiński rząd rozpoczął operację antyterrorystyczną. Operacja miała na celu zlikwidowanie nielegalnych bojówek powstałych wśród protestujących i występujących za federalizacją Ukrainy, autonomią lub niepodległością południowo-wschodnich obwodów Ukrainy oraz zacieśnieniem współpracy z Rosją w ramach Euroazjatyckiej Unii Celnej. Operacja antyterrorystyczna na terenie Donbasu także miała na celu przywrócenie kontroli nad granicą ukraińsko-rosyjską w obwodach Ługańskim oraz Donieckim, która w trakcie prorosyjskich manifestacji została zajęta przez bojówkarzy. Operacja antyterrorystyczna przekształciła się w konflikt zbrojny, który trwa do dziś i nie jest rozwiązany. Każda ze stron konfliktu wysuwa swoje wymogi oraz przedstawia własne interpretacje wydarzeń. Przedmiotem rozważań artykułu jest przedstawienie gwałtownego rozwoju separatystycznego ruchu w 2014 r. w południowo-wschodnich obwodach Ukrainy z jego dalszym przekształceniem w kolaborację oraz zbrojną konfrontację
STAN BEZPIECZEŃSTWA W AMERYCE ŁACIŃSKIEJ W 2016 ROKU
Get PDFThe article provides an analysis of security in Latin America in 2016, taking into account the nature of threats that exist in the region. The first part of the paper presents the problems arising from ongoing border disputes between Latin American countries. Then, the issue of Latin American terrorism is discussed in light of events 2016. The third part is dedicated to organized crime in Latin America and the threats it generates. A special focus has been placed on the issue of illegal drug trade. The last part covers the conclusion stemming from the considerations developed in the article, as well as a two-part forecast. The first one is short-term and applies for 2017. The second one is a long-term forecast and goes beyond 2017.Artykuł stanowi analizę stanu bezpieczeństwa w Ameryce Łacińskiej w roku 2016, biorąc pod uwagę charakter istniejących w regionie zagrożeń. W pierwszej kolejności przedstawione zostały problemy wynikające z toczących się między państwami latynoamerykańskimi sporów granicznych. Następnie, w kontekście wydarzeń z roku 2016 r., omówiony został problem terroryzmu w Ameryce Łacińskiej. Ostatnia część właściwej analizy poświęcona jest przestępczości zorganizowanej i generowanych przez nią zagrożeniom. Szczególny nacisk położony został na problem narkobiznesu. Zwieńczenie artykułu stanowi podsumowanie omawianych kwestii, jak również prognoza o dwojakim charakterze: krótkoterminowa, dotycząca roku 2017, oraz długoterminowa, wykraczająca poza bieżący rok.
PODZIAŁ KOMPETENCJI WEWNĄTRZ WŁADZY WYKONAWCZEJ W SFERZE BEZPIECZEŃSTWA PAŃSTWA ORAZ SPRAW ZAGRANICZNYCH W ŚWIETLE KONSTYTUCJI RP Z 1997 ROKU
Get PDFPursuant to Article 10 of the Constitution of the Republic of Poland, executive power is vested in the President of the Republic of Poland and the Council of Ministers. Implemented in Poland, the dualism of the executive branch creates a problem with the division of duties and competence between the cabinet and the head of state. This paper analyses the division of powers within the executive branch in the areas of state security and foreign policy. The analysis of the constitutional provisions and the political practice indicates that the model of cooperation between the President and the cabinet as adopted in the Constitution of 1997 is ineffective and leads to political conflicts. In view of the Polish political conditions, it is advisable to amend the Constitution in order to move away from the mixed model towards either the presidential model or the parliamentary-cabinet model of the executive branch of government.Prezydent Rzeczpospolitej Polskiej oraz Rada Ministrów zgodnie z art. 10 Konstytucji RP stanowią władze wykonawczą w Rzeczpospolitej Polskiej. Występujący w Polsce dualizm egzekutywy stwarza problem podziału zadań i kompetencji między rządem a głową państwa. Publikacja poddaje analizie podział kompetencji wewnątrz władzy wykonawczej w sferze bezpieczeństwa państwa oraz w sferze prowadzenia polityki zagranicznej. Analiza przepisów konstytucyjnych oraz praktyka ustrojowa skłaniają do konkluzji, że przyjęty w Konstytucji z 1997 roku model kooperacji Prezydenta i rządu w sferze wykonawczej jest nieefektywny i prowadzi do konfliktów politycznych. Biorąc pod uwagę polskie warunki polityczne wskazanym jest przeprowadzenie nowelizacji konstytucji, w wyniku którego odejdziemy od mieszanego modelu i opowiemy się za prezydenckim lub parlamentarno-gabinetowym modelem egzekutywy
W POSZUKIWANIU POROZUMIENIA DOTYCZĄCEGO DEKLARACJI W SPRAWIE PRAWA DO POKOJU W RAMACH ORGANIZACJI NARODÓW ZJEDNOCZONYCH
Get PDFWar and peace perpetually alternate and peace is always seen as an endless project, even a dream, to be realised in brotherhood by everyone all over the earth. Present generations should ensure that both they and future generations learn to live together in peace with the highest aspiration of sparing future generations the scourge of war. The UN Charter is the most solemn pact of peace in history, which lays down on the necessary basic principles for an enduring peace. Recently, in the context of the joint effort in the recognition of the high importance of practicing tolerance, dialogue, cooperation and solidarity among all human beings, peoples and nations, the General Assembly has raised the voice of victims to strongly condemn war and to openly reiterate their inalienable right to enjoy peace such that all human rights are promoted and protected and development is fully realized. The aim is to present activities of the General Assembly focused on the adoption of the Declaration on the right to peace.Karta Narodów Zjednoczonych jest najważniejszym paktem pokoju w historii świata,wskazującym podstawowe zasady utrzymania pokoju. W ostatnich latach widoczne jest dążenie społeczności międzynarodowej, podkreślające znaczenie tolerancji, dialogu, współpracy i solidarności między jednostkami, ludami i narodami. Dążenie to przejawia się między innymi w działaniach Zgromadzenia Ogólnego ONZ, które potępia wojnę i opowiada się za uznaniem prawa do pokoju jako prawa człowieka i zabiega o jego promowanie, ochronę i rozwój. Celem artykułu jest ukazanie działań Zgromadzenia Ogólnego, skierowanych na przyjęcie Deklaracji w sprawie prawa do pokoju
KONFLIKTY ZBROJNE W SYRII I JEMENIE: ROZWÓJ, KONSEKWENCJE I MOŻLIWE SCENARIUSZE
Get PDFThe main aim of the article is to analyse in detail roles played by various regional and nonregional state actors in two of the ongoing Middle Eastern conflicts, namely in Syria and in Yemen, in the period between March 2015 and May 2017. The year 2015 was very significant. That year the Russian military intervention in Syria began, the conflict in Yemen broke out and was internationalized simultaneously. This state-oriented study has two levels of analysis, namely regional and global. Although the global dimension can be observed and analysed in both selected conflicts, its seems to be much more noticeable and significant in case of the Syrian war especially due to the direct Russian engagement as well as the American response to it. A very limited institutionalization of international relations in the Middle East region seriously undermines opportunities for a peaceful conflict resolution in the region and therefore requires participation and engagement of non-regional actors especially of global powers which can exert either direct or indirect pressure on various regional actors. As far as sources are concerned, the study is based on selected documents, monographs, academic articles, reports, and analyses.Głównym celem niniejszego artykułu jest szczegółowa analiza ról odgrywanych przez wybranych aktorów państwowych w dwóch trwających konfliktach bliskowschodnich – w Syrii oraz Jemenie. Ramy czasowe obejmują okres od marca 2015 do maja 2017 roku. Rok 2015 był rokiem szczególnym, w trakcie którego rozpoczęła się rosyjska interwencja zbrojna w Syrii, a konflikt w Jemenie został umiędzynarodowiony. Analiza zaangażowania aktorów państwowych przeprowadzona została na dwóch poziomach: regionalnym oraz globalnym. Chociaż wymiar globalny można zaobserwować w obu przypadkach, to jednak wydaje się on być bardziej zauważalny w przypadku Syrii, ze względu na większe zaangażowanie ze strony mocarstw (Stany Zjednoczone, Federacja Rosyjska). Największe ograniczenie wszelkich inicjatyw pokojowych w regionie Bliskiego Wschodu stanowi bardzo niski poziom instytucjonalizacji stosunków międzynarodowych. Z tego powodu pokojowe rozwiązywanie konfliktów w regionie wymaga zaangażowania ze strony aktorów spoza Bliskiego Wschodu, którzy w sposób bezpośredni lub pośredni mogą wywierać presję na aktorów regionalnych. Podstawę źródłową analizy stanowią wybrane dokumenty, monografie, artykuły naukowe, raporty oraz ekspertyzy
DYPLOMACJA W ZGLOBALIZOWANYM ŚWIECIE
Get PDFThe beginning of 21st century has witnessed the consolidation of a process of globalization, where since the 1980s the hegemonic position of the United States has weakened and the international environment is moving towards a multipolar system with emerging economies adopting an increasing power. In this context, new non-state actors, such as non governmental organizations or multinational firms, have adopted an important role in the stage of international relations that in the past was limited to states and international organizations. The globalization process forced firms to operate internationally, and the financial crisis started in 2008 provoked the contraction of domestic markets and obliged governments and many firms from industrialized economies to look beyond the limits of their home states if they wanted to survive and benefit from the enormous opportunities offered by the new potential foreign markets. In order to achieve this, both governments and multinational firms should adapt diplomacy and its capabilities to their own specific needs. Commercial diplomacy includes policies, practices, instruments and organizational structures that governments and multinational firms should adopt at different levels to survive in today’s rapidly changing global business environment. Only by interacting between them and with the rest of actors within the international sphere, states and multinational firms will benefit from the switch in the balance of economic power.Początek XXI wieku to konsolidacja procesu globalizacji, w którym od końca lat 80. XX wieku hegemoniczna pozycja Stanów Zjednoczonych została osłabiona, a środowisko międzynarodowe zaczęło zmierzać w kierunku systemu wielobiegunowego charakteryzującego się wieloma gospodarkami wschodzącymi. W tym kontekście nowe podmioty niepaństwowe, takie jak organizacje pozarządowe lub międzynarodowe firmy, których rola w przeszłości była ograniczona, zaczęły zyskiwać na znaczeniu. Proces globalizacji spowodował, że firmy stawały się coraz bardziej widoczne na arenie międzynarodowej. W szczególności kryzys finansowy rozpoczęty w 2008 roku wywołał załamanie rynków krajowych i spowodował, że wiele firm zaczęło spoglądać poza granice swoich państw, chcąc przetrwać i skorzystać z ogromnych możliwości oferowanych przez potencjalnie nowe rynki zagraniczne. Dlatego, aby jeszcze bardziej realizować swoje cele, zarówno rządy, jak i transnarodowe przedsiębiorstwa powinny dostosować narzędzia dyplomacji i jej zdolności do własnych potrzeb. Z tego względu tak ważne jest, aby dyplomacja korporacyjna łączyła w sobie elementy polityki, praktyki oraz instrumenty i struktury organizacyjne. Tylko w ten sposób można przetrwać w dzisiejszym szybko zmieniającym się globalnym środowisku biznesowym. Tylko przez interakcje zachodzące między nimi oraz pozostałymi podmiotami na arenie międzynarodowej, państwa i międzynarodowe firmy będą w stanie korzystać ze wspomnianej zmiany odnoszącej się do światowej gospodarki
Sprawozdanie z czwartej edycji programu Indonesian Interfaith Scholarship 2017, Dżakarta - Semarang - Dżokdżakarta - Bali 24-30 lipca 2017
Get PDFabstraktabstrak
DOKTRYNA WOJENNA FEDERACJI ROSYJSKIEJ W XX I XXI WIEKU. CELE – ZADANIA – KIERUNKI DZIAŁANIA
Get PDFThe collapse of the USSR as a subject of international law and a significant geopolitical entity ultimately put an end to the Cold War and the bipolar system of international relations. The Russian Federation, as international successor and continuator of the Soviet Union, was downgraded to the position of a second-rate empire and faced the objective necessity of developing new principles for its security policy and war doctrine. The hitherto coalition-based Soviet war doctrine became invalid. In the concepts of foreign policy and other official documents developed from the early 1990s to 2010 the role of Russia was presented as that of a global power with global interests. The significance of the Russian military potential was emphasized, including nuclear weapons, as a significant element in the international balance of power. At the same time, Russia asserted its right to use weapons of mass destruction in case of danger to the security of the state. Further war doctrines expanded the catalogue of possible threats, including territorial claims made against Russia, local conflicts in the vicinity of its borders and the external borders of the Commonwealth of Independent States. Particular attention was given to military blocs and alliances. The content of the war doctrines confirms the grand aspirations of Russia as a state taking an active part in the construction of a new international order. In practice, however, Russia has abandoned a reactive policy in favor of concrete actions, applying means that infringe the fundamental principles and norms of international law.Upadek ZSRR, jako podmiotu prawa międzynarodowego i ważnego bytu geopolitycznego, doprowadził do ostatecznego zakończenia zimnej wojny i demontażu dwubiegunowego systemu stosunków międzynarodowych. Federacja Rosyjska jako prawno-międzynarodowy sukcesor i kontynuator Związku Radzieckiego, zdegradowana do rangi mocarstwa drugiej kategorii, znalazła się w obliczu obiektywnej konieczności opracowania nowych zasad polityki bezpieczeństwa i doktryny wojennej. Straciła aktualność dotychczasowa, koalicyjna radziecka doktryna wojenna. W rezultacie, już w nowej sytuacji geopolitycznej i geostrategicznej, przygotowano koncepcje bezpieczeństwa narodowego oraz kolejne doktryny wojenne (1993 r., 2000 r., 2010 r., 2014 r., 2015 r.). Zarówno w koncepcjach polityki zagranicznej, jak i w innych oficjalnych dokumentach opracowanych od początku ostatniej dekady XX wieku, do 2010 r., wskazywano na rolę Rosji jako mocarstwa światowego, posiadającego globalne interesy. Podkreślano także znaczenie rosyjskiego potencjału wojskowego, w tym broni jądrowej, jako istotnego elementu międzynarodowego układu sił. Jednocześnie zawarowano sobie prawo do użycia broni masowego rażenia w razie zagrożenia bezpieczeństwa państwa. W kolejnych doktrynach wojennych poszerzano katalog zagrożeń, o roszczenia terytorialne wobec Rosji, konflikty lokalne w pobliżu jej granic i zewnętrznych granic Wspólnoty Niepodległych Państw. Szczególną uwagę zwracano na bloki i sojusze wojskowe. Ich powiększanie i przybliżanie do granic Rosji traktowano, jako nadzwyczajne niebezpieczeństwo. Czynnikiem, który mógłby je umocnić, był system tworzony przez Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie. Początkowo zakładano, że w dającej się przewidzieć przyszłości nie ma groźby agresji na szerszą skalę. Podkreślano również, że Rosja nie traktuje a priori żadnego państwa jako przeciwnika. Dlatego też deklarując gotowość do odparcia siłą napaści zewnętrznej, nie wskazywano na potencjalnego agresora. Dopiero w doktrynie wojennej z 2010 r., jednoznacznie wskazano na najważniejsze zagrożenie zewnętrzne bezpieczeństwa Rosji. Odniesiono je do NATO podkreślając, że dąży ono do przyznania sobie globalnych funkcji, z naruszeniem prawa międzynarodowego oraz przybliżenia swojej infrastruktury wojskowej do granic Federacji Rosyjskiej. W związku z tym, w kategoriach zagrożenia potraktowano poszerzenia NATO o państwa Europy Środkowo-Wschodniej oraz amerykańskie plany budowy tarczy antyrakietowej w tym regionie. Rosja zastrzegła sobie prawo do użycia broni jądrowej w odpowiedzi na agresję z zastosowaniem broni jądrowej i innych rodzajów broni masowego rażenia oraz w przypadku agresji konwencjonalnej, gdy zagrożone będzie istnienie państwa. Z drugiej strony, eksponując nadrzędne znaczenie prawa międzynarodowego, deklarowała wolę zapewniania bezpieczeństwa całej społeczności międzynarodowej, z poszanowaniem postanowień Karty NZ. Treść doktryn wojennych stanowi potwierdzenie mocarstwowych aspiracji Rosji, jako państwa biorącego aktywny udział w budowie nowego ładu międzynarodowego. Natomiast w praktyce Rosja odchodząc od polityki reaktywnej do konkretnych działań, stosuje środki naruszające podstawowe zasady i normy prawa międzynarodowego