Przegląd Strategiczny
Not a member yet
500 research outputs found
Sort by
Bezpieczeństwo hydrologiczne Iranu – wybrane aspekty
The main objective of this paper is to analyze Iran’s hydrological security and to verify the hypothesis that the low level of Iran’s hydrological security is one of the country’s most important ecological threats. An attempt to answer the following research questions is made using the quantitative method, decision-making method and institutional and legal analysis: (1) what water resources does Iran have, and are citizens suffering from a shortage of water?; (2) is the management of groundwater, closed reservoirs and rivers sustainable?; (3) do the actions of the Iranian authorities safeguard the hydrological security of the state? The analysis of the factors of Iran’s water security carried out in this paper leads to the conclusion that this country is facing a serious ecological crisis resulting from shrinking fresh water resources.Celem artykułu jest analiza bezpieczeństwa hydrologicznego Iranu i weryfikacja następującej hipotezy: niski poziom bezpieczeństwa hydrologicznego stanowi jedno z najważniejszych zagrożeń ekologicznych tego państwa. Przy wykorzystaniu metody ilościowej, decyzyjnej i analizy instytucjonalno-prawnej podjęto próbę odpowiedzi na następujące pytania badawcze: (1) jakimi zasobami wodnymi dysponuje Iran i czy obywateli dotykają niedobory tego surowca?; (2) czy zarządzanie wodami podziemnymi, zbiornikami zamkniętymi i rzekami odbywa się w sposób zrównoważony? (3) czy działania irańskich władz zapewniają bezpieczeństwo hydrologiczne państwa? Analizowane w artykule komponenty bezpieczeństwa wodnego Iranu prowadzą do wniosku, że państwo to stoi w obliczu poważnego kryzysu ekologicznego wynikającego z kurczących się zasobów wody słodkiej
Wpływ „czynnika chińskiego” na bezpieczeństwo systemu medialnego Tajwanu jako przykład zjawiska „prywatyzacji i outsourcingu” cenzury i propagandy w erze cyfrowej
The study aims to examine the security of Taiwan’s media system. Its main hypothesis is that the People’s Republic of China is pursuing a deliberate strategy of influencing Taiwan’s media at various levels by a range of means. Some authors refer to this approach as the commercialization and outsourcing of censorship and propaganda. The approach has had the effect of routinizing self-censorship. Research questions are also asked about the methods and strategies adopted by China to influence Taiwan’s media, including the commercialization and outsourcing of propaganda. The idea is to ‘hire’ various state institutions and agencies or their subordinate organizations, commonly from the private sector and from third countries, to deliberately disseminate and endorse views and ideas aligned with China’s interests. The strategy can be described as an invasion of sorts that is not of a coercive and/or external nature but rather is performed from the inside, aimed directly at the hearts and minds of the country’s citizens. The paradox is that democratic media systems that protect freedom of speech are more vulnerable to this strategy. An attempt is made to demonstrate that the ‘China factor’ is increasingly present in Taiwan’s media landscape. Its effectiveness may have grave consequences not only for the me- dia system itself but also for the political system of the Republic of China (Taiwan) in general. In addition, the article seeks to identify the most appropriate and effective strategies and means for countering and combatting such threats. In drafting this article, a range of research methods were employed, including that of inductive and deductive inference, the historical method (used to outline the historical background behind significant social and political transformations in Taiwan), the institutional and legal analysis method (used to explore the influence of institutions on specific social phenomena), the legal text exegesis method as well as the statistical method (to describe Taiwan’s media system).Celem badawczym niniejszego opracowania jest analiza stanu bezpieczeństwa systemu medialnego Tajwanu. Główną hipotezą pracy jest założenie, że w ostatnim okresie dostrzec można zaplanowaną i celową strategię wywierania przez CHRL na różnych płaszczyznach i różnymi metodami wpływu na system medialny Tajwanu. Podejście określane bywa w literaturze jako komercjalizacja i outsourcing cenzury lub propagandy. W rezultacie dochodzi dodatkowo do upowszechnienia autocenzury. Stawia się także pytania badawcze dotyczące metod i strategii wpływu czynnika chińskiego na system medialny Tajwanu, w tym dotyczące zjawiska tzw. komercjalizacji i outsourcingu propagandy. Polegać to miałoby na „zlecaniu” przez określone państwowe instytucje i agendy lub podmioty zależne, często z sektora prywatnego, niekiedy umiejscowione w innych krajach, celowego działania prowadzącego do rozpowszechniania i promowania określonych poglądów i idei, korzystnych dla zleceniodawcy takich działań. Strategię taką możemy określić jako pewien typ inwazji, tyle że nie zewnętrznej i dokonywanej nie środkami siłowymi, a od środka, poprzez „serca i umysły” obywateli tego państwa. Para- doks polegać może na tym, że tego rodzaju strategia okazuje się skuteczna wobec demokratycznych systemów medialnych hołdujących zasadzie wolności słowa. Jak próbuje się wykazać, ów „czynnik chiński” w systemie medialnym Tajwanu, okazuje się coraz bardziej obecny w pejzażu medialnym tego kraju, a jego efektywność może spowodować bardzo poważne konsekwencje i to nie tylko w systemie medialnym, ale i systemie politycznym Republiki Chińskiej na Tajwanie. Artykuł próbuje także poddać analizie jakie strategie i środki należy podejmować, aby przeciwdziałać tego typu zagrożeniom i jakie środki są w tym zakresie najbardziej efektywne. Przygotowując pracę skorzystano z wielu metod badawczych, w tym z metody wnioskowań indukcyjnych i dedukcyjnych, metody historycznej, szkicując tło historyczne dla istotnych przemian społecznych i politycznych na Tajwanie, metodę analizy instytucjonalno-prawnej, próbując wyjaśnić wpływ instytucji prawnych na określone zjawiska społeczne, metodę egze- gezy tekstu prawnego oraz metodę statystyczną, opisując system medialny Tajwanu
Problematyka samoobrony w oparciu o zarządzanie kryzysowe i system walki krav maga
The goal of this publication is to confirm that the pattern of operation, developed based on the Krav Maga combat system and crisis management, provides an individual with safety against the threat of a street attack. At the beginning of the article, the issues of self-defence were discussed, the Krav Maga combat system was presented and the most important elements of the crisis management theory were introduced. Later in the paper, an analysis of each of the crisis management phases was carried out in relation to the risk of a street attack. The author answers the research questions in detail: What is the best source through which you can learn effective self-defence? How should an individual behave in particular phases of crisis management against the threat of a street attack to ensure its own safety? The analysis made in the paperwork based on available sources, observations and the author’s experience gained gives an unambiguous confirmation that combat systems are the best source through which one can learn effective self-defence, because they take into account all the elements that accompany a street attack. Following the scheme included in the publication, every person, regardless of age, sex or physical posture can effectively increase their own personal safety.Celem niniejszej publikacji jest potwierdzenie, że schemat działania, opracowany w oparciu o system walki Krav Maga i zarządzanie kryzysowe zapewnia bezpieczeństwo jednostce wobec zagrożenia, jakim jest atak uliczny. Na początku artykułu omówiono problematykę samoobrony, przedstawiono system walki Krav Maga oraz wprowadzono najważniejsze elementy teorii zarządzania kryzysowego. W dalszej części dokonana została analiza każdej z faz zarządzania kryzysowego, w odniesieniu do zagrożenia atakiem ulicznym. Autor szczegółowo odpowiada na pytania badawcze: Jakie jest najlepsze źródło, dzięki któremu można nauczyć się skutecznej samoobrony? Jak powinna zachować się jednostka w poszczególnych fazach zarządzania kryzysowego wobec zagrożenia atakiem ulicznym, aby zapewnić sobie bezpieczeństwo? Przeprowadzona w pracy analiza w oparciu o dostępne źródła, obserwacje oraz zdobyte doświadczenia autora daje jednoznaczne potwierdzenie, że systemy walki są najlepszym źródłem, dzięki któremu można nauczyć się skutecznej samoobrony, ponieważ biorą pod uwagę wszystkie elementy, które towarzyszą atakowi ulicznemu. Postępując zgodnie ze schematem zawartym w publikacji, każda osoba, bez względu na wiek, płeć czy posturę fizyczną może efektywnie zwiększyć własne bezpieczeństwo personalne
Strategiczny wzrost gospodarczy Chin (1978-2018)
Today, China is the leading economic power, its gross domestic product (GDP) increased from 1979 to 2018 in 50 times, to $13,2 trillion. This is 10 times the GDP of Russia and almost 30 times the GDP of Poland. China’s nominal GDP is the second in the world after the United States. The authors not only reveal the factors of the Chinese phenomenon, but also attempt to analyze the main components of China’s success in economic development. The purpose of this study is a comprehensive analysis of key features of China’s economic development strategy. Тhe authors examine the key features of China’s economic development strategy, the priority directions of its modernization: public administration reforms, state regulation of the economy, analyze the features of attracting national and foreign investments for a breakthrough in socio-economic development. Тhe authors used the analytical, comparative, institutional and sociological methods.Chiny są aktualnie wiodącą potęgą gospodarczą, notującą w latach 1979–2018 pięćdziesięciokrotny wzrost produktu krajowego brutto (PKB) do poziomu 13,2 bln USD. Jest to 10-krotność PKB Rosji i prawie 30-krotność PKB Polski. Nominalnie PKB Chin jest drugim na świecie po Stanach Zjednoczonych. Autorzy nie tylko omawiają czynniki chińskiego fenomenu, ale także próbują przeanalizować główne elementy chińskiego sukcesu w rozwoju gospodarczym. Celem artykułu jest kompleksową analizą kluczowych cech chińskiej strategii rozwoju gospodarczego. Autorzy badają kluczowe cechy chińskiej strategii rozwoju gospodarczego, priorytetowe kierunki jego modernizacji: reformy administracji publicznej i państwowe regulacje gospodarcze, a także analizują czynniki przyciągania inwestycji krajowych i zagranicznych w celu osiągnięcia przełomu w rozwoju społeczno-gospodarczym. Autorzy zastosowali metodę analityczną, porównawczą, instytucjonalną i socjologiczną
Muzeum frontowe Stepanakertu, czyli o ormiańskiej pamięci konfliktu zbrojnego z Azerbejdżanem
Nagorno-Karabakh is currently considered the most militarized area in the South Caucasus region. The key political decision-makers of Armenia come from Stepanakert. The issue of the future of this territory is an important element of any electoral campaign in Armenia. Any plans to make concessions to the Azerbaijani side are opposed by Armenian nationalist and veteran circles. The memory of the armed conflict with Azerbaijan remains vivid and is reflected in numerous commemorative initiatives in the NKR, as exemplified by the Memorial Museum of the Perished Soldiers and the Memorial Museum – The Union of Relatives of Missing Warriors of the NKR in Stepanakert. These institutions are a synthesis of museum and funeral practices. To quote Aleksander Wallis, replacing ‘monuments’ with ‘museums,’ it may be concluded that they “were created to historicize current events” which “evoke the greatest emotions, tensions and conflicts” and stem from “profound moral needs.” However, unlike monuments whose “artistic shape and symbolic meaning [...] permit different interpre- tations in formal and artistic categories as well as in the categories of meaning, ideology and politics” (Wallis, 1968), the two museums do not give such freedom. Besides commemoration, they also serve the purpose of constructing and consolidating hostility towards Azerbaijan – the raison d’être of the conflict over Nagorno-Karabakh. The conflict is the foundation of the idea of Artsakh and the main political implication of the spatial values represented by the MMPS and MMMW. The unique character of these museums, however, is not related to the politicization of re-membrance, which is a common feature of such establishments, but rather to the short temporal distance between the armed conflict and the emergence of the exhibitions. Consequently, the memory of the museums’ creators has not been ‘borrowed’ and the message of the museums reflects the current attitude to Azerbaijan.Celem tekstu jest próba aplikacji kategorii „wartości przestrzennych”, w rozumieniu Floriana Znanieckiego i Aleksandra Wallisa, na grunt badań poświęconych praktykom komemoracyjnym na przykładzie Muzeum Poległych Żołnierzy i Muzeum Zaginionych Wojowników, zlokalizowanych w Stepanakercie – stolicy Republiki Górskiego Karabachu. Pytanie podstawowe sprowadza się do tego, jakie są wartości przestrzenne obu muzeów? Zgodnie z przyjętą hipotezą, obie instytucje stanowią syntezę praktyk muzealnych i funeralnych. Poza funkcją komemoracją, polegającą na upamiętnieniu ormiańskich ofiar konfliktu zbrojnego o Górski Karabach, służą one konstruowaniu i utrwalaniu wrogości wobec Azerbejdżanów. Ma ona charakter fundacyjny dla idei Arcach i stanowi główną implikację polityczną wartości przestrzennych reprezentowanych przez te placówki, uzasadniając nazywanie ich „muzeami frontowymi”. Do opracowania materiałów pozyskanych w wyniku badań terenowych użyto metod jakościowych, w tym głównie analizy dyskursu, która pozwoliła potraktować muzea i ich otoczenie jako archiwa, które nie są neutralne, gdyż wiążą się z władzą gromadzenia oraz władzą samych instytucji. Pomocniczo zaś użyto autoetnografii i performansu
SIPRI Yearbook 2018. Armaments, Disarmament and International Security and Report from the 3rd Meeting of the Consortium of Academic Departments of Strategic (and Security) Studies
Przegląd teorii Heartlandu Mackindera: Stwierdzenie powstania zjawiska kompleksowej konkurencji energetycznej w regionie Oceanu Indyjskiego
Competition amongst great powers is not new in international politics. It has traditionally been the driving force for the creation and collapse of empires and states. In the 19th–20th centuries, the British Empire established its dominion in the world over and maintained an uncontested global supremacy. To secure Britain’s global dominance, in 1904, Sir Halford Mackinder dazed the world with his heartland theory. Ever since then, the theory remains one of the most discussed geopolitical theories. The article does not pretend or oblivious of the heaps of criticism Mackinder’s theory has received over several decades, it nonetheless, employs the theory in the context of the contemporary international political environment, with particular reference to the happenings around the Indian Ocean, Persian Gulf, and Arabian Sea. So therefore, the point of analysis here centres around the applicability of the theory and the implications posed by Mackinderian geographical rationalisation in formulating foreign policy around what the article considers as the contemporary pivot area – the Indian Ocean. Through the theoretical understanding of Mackinder’s thesis, the article argues that the Indian Ocean and its adjoining seas corridors and Straits are ‘pivot areas’ potential enough to generate competition amongst regional and global powers. The new ‘pivot areas’ is enormously endowed with natural resources and is the major energy highway(s), upon which global economies are dependent. The article concludes by arguing that a complex power competition (CPC) is brewing along the neo-pivot region.Zjawisko konkurencji między wielkimi mocarstwami nie jest w polityce międzynarodowej niczym nowym. Konkurencja zawsze napędzała powstawanie i upadki imperiów i państw. W XIX–XX wieku Imperium Brytyjskie zapewniło sobie światową dominację i utrzymało niekwestionowaną supremację globalną. Aby zapewnić dalszą globalną dominację Wielkiej Brytanii, w 1904 roku Sir Halford Mackinder zadziwił świat swoją teorią „heartlandu”, która pozostaje jedną z najczęściej dyskutowanych teorii geopolitycznych. Zdając sobie sprawę z głębokiej krytyki, jakiej przez kilka dziesięcioleci poddawano teorię Mackindera, artykuł wykorzystuje ją jednak w kontekście współczesnego międzynarodowego środowiska politycznego, ze szczególnym uwzględnieniem wydarzeń w rejonie Oceanu Indyjskiego, Zatoki Perskiej i Morza Arabskiego. Dlatego też analiza koncentruje się tutaj na możliwościach zastosowania teorii i implikacjach wynikających z racjonalizacji geograficznej Mackindera w formułowaniu polityki zagranicznej wokół tego, co artykuł uważa za współcześnie kluczowy obszar (pivot area) – Ocean Indyjski. Teoretyczna interpretacja tezy Mackindera dowodzi, że Ocean Indyjski i sąsiednie korytarze morskie i cieśniny są „kluczowymi obszarami”, których siła stymuluje konkurencję między potęgami regionalnymi i światowymi. Nowe „obszary kluczowe” są niezwykle bogate w zasoby naturalne i stanowią główne szlaki energetyczne, od których zależą gospodarki globalne. Artykuł kończy konkluzja, że w nowym regionie kluczowym wykluwa się kompleksowa konkurencja energetyczna (complex power competition (CPC))
Mega-regionalna umowa o wolnym handlu jako sprzeciw wobec protekcjonizmu handlowemu na przykładzie umowy o wolnym handlu między UE i Japonią
The research questions of the paper are whether the EU Japan FTA can be a win-win approach or win-lose approach? Moreover what are reasons for the two parties to complete the FTA and which industrial sectors can be mostly profited in both parties? Last, but not least how to estimate impacts on the global economy? The hypotheses are FTA can reduce trade protectionism, and the former can generate more economic benefits to the participating countries than latter in the long term based on the trade dynamic group. The research methodology is to use cross sectional analysis based on statistic data and information collection as well as trade policy analysis. Additionally, critical analysis of literature and inference analysis are employed. The conclusion of the research is that the EU Japan FTA can generate about 0.76 percent GDP growth to the EU and about 0.29 percent GDP growth to Japan additionally per year next ten years long. Furthermore, it also creates new employment in both parties. Although the EU Japan FTA can create some looser particularly in East Asian economies such as South Korea, China, and Taiwan, their total amount is estimated as very low. In the global economy, the EU Japan FTA can generate much larger gains than lost. As a result, it is not only a win-win approach for the EU and Japan, but also for the whole global economy if it enters into force.Pytania badawcze omawiane w tym artykule dotyczą tego, czy umowa o wolnym handlu UE z Japonią może być rozwiązaniem korzystnym dla obu stron, czy też wygrana jednej strony oznacza przegraną drugiej, a także analizuje powody, dla których obie strony zawierają umowę o wolnym handlu i które gałęzie przemysłu w obu krajach mogą na niej najwięcej skorzystać. Ostatnią kwestią jest to, jak oszacować wpływ tego porozumienia na globalną gospodarkę. Teza artykułu głosi, że umowa o wolnym handlu może zmniejszyć protekcjonizm handlowy i w długoterminowej perspektywie przynieść stronom dynamicznej grupy handlowej większe korzyści gospodarcze niż protekcjonizm. Metodologia badań polega na wykorzystaniu analizy przekrojowej w oparciu o dane statystyczne i zebrane informacje, a także analizę polityki handlowej. Dodatkowo zastosowano krytyczną analizę literatury i analizę wnioskowania. W wyniku badań stwierdzono, że umowa o wolnym handlu pomiędzy UE i Japonią może generować dodatkowy wzrost PKB na poziomie około 0,76 procent w UE i około 0,29 w Japonii rocznie przez następne dziesięć lat. Ponadto tworzy nowe miejsca pracy dla obu stron. Chociaż umowa o wolnym handlu UE z Japonią może spowodować pewne straty, szczególnie w gospodarkach Azji Wschodniej, takich jak Korea Południowa, Chiny i Tajwan, ich łączna kwota jest szacowana na bardzo niskim poziomie. W globalnej gospodarce umowa o wolnym handlu UE z Japonią może generować znacznie większe zyski niż straty. Oznacza to, że jeśli umowa ta wejdzie w życie będzie korzystna nie tylko dla jej sygnatariuszy – UE i Japonii – ale także dla całej gospodarki światowej
Woda jako narzędzie wojny w basenie Tygrysu-Eufratu
The paper aims to present water as a weapon of war in the Tigris-Euphrates Basin, as well as the role and significance of water for a new architecture of global security. The main goal of the study is to find an answer to the research question of whether water the Tigris-Euphrates Basin will be still a tool for fighting or cooperation as an effective tool for facing strategic challenges. The research hypothesis is that the issue of challenges related to water in the Euphrates River basin will, first of all, follow the social and political-economic relations between Turkey, Iraq and Syria and external factors. The research was conducted using a descriptive-analytical method. Moreover, this research is based on the neorealist theory of international relations, and the concept of international constellation analysis, as well as the theory of neo-institutionalism. Future anarchical global security architecture will lead to a hegemonic system of water relations. Therefore, without international coordination and far-reaching strategy in the face of the emerging anarchic global security structure, stable water cooperation in this region cannot be reached.Artykuł ma na celu przedstawienie wody, jako broni używanej w wojnie w basenie rzek Tygrysu i Eufratu, a także roli i znaczenia wody dla nowej architektury globalnego bezpieczeństwa. Głównym celem jest znalezienie odpowiedzi na pytanie badawcze, czy woda w basenie Tygrysu i Eufratu będzie nadal narzędziem walki, czy współpracy, jako skuteczne narzędzie do sprostania wyzwaniom strategicznym. Hipotezą jest stwierdzenie, że wyzwania związane z wodą w dorzeczu Eufratu i Tygrysu będzie przede wszystkim podążać za stosunkami społecznymi i polityczno-gospodarczymi pomiędzy Turcją, Irakiem i Syrią oraz czynnikami zewnętrznymi. Badania przeprowadzono metodą opisowo-analityczną. Ponadto badania oparto na neorealistycznej teorii stosunków międzynarodowych oraz koncepcji międzynarodowej analizy konstelacji, a także teorii neoinstytucjonalizmu. Przyszła anarchiczna globalna architektura bezpieczeństwa doprowadzi do hegemonicznego systemu stosunków wodnych. Dlatego też, bez międzynarodowej koordynacji i dalekosiężnej strategii w obliczu pojawiającej się anarchicznej globalnej struktury bezpieczeństwa, stabilna współpraca wodna w tym regionie nie jest możliwa