Przegląd Strategiczny
Not a member yet
500 research outputs found
Sort by
Rola Niemiec w konflikcie o Naddniestrze
No full textThe author indicates in the article that the conflict over Transnistria was not int the field of German close interests. The main task of the German government was to maintain good relations with Russia and to grant it the role of the main mediator in the dispute between Moldova and rebellious Transnistria. On the other hand, Germany, as an EU member, sought to stabilize the region and to bring about democratic and pro-European changes in Moldova. Berlin supported negotiations between the conflicted parties within the OSCE framework albeit aware that they were a sham and would not contribute to the resolution of the conflict. Both the people of Transnistria and Moldova are committed to maintaining the status quo. The absence of physical violence and minor economic and legal tensions have encouraged Western Europe to remain indifferent to Transnistria’s problems. In the article the author used the following research methods: historical, descriptive, source analysis and decision making method.Autor w artykule wskazuje, że konflikt o Naddniestrze nie leżał w polu niemieckich bliskich zainteresowań. Pierwszoplanowym zadaniem niemieckich rządów było utrzymanie dobrych relacji z Rosją i przyznanie jej roli głównego mediatora w sporze pomiędzy Mołdawią i zbuntowanym Naddniestrzem. Z drugiej strony, Niemcom jako członkowi UE zależało na stabilizacji tego regionu, demokratycznych i proeuropejskich przemianach w Mołdawii. W Berlinie wspierano rokowania pomiędzy skonfliktowanymi stronami w ramach OBWE, mając świadomość, że mają one pozorowany charakter i nie przyczynią się do rozwiązania konfliktu. Zarówno mieszkańcom Naddniestrza, jak i Mołdawii zależy na utrzymaniu istniejącego status quo. Brak aktów fizycznej przemocy i drobne spięcia na tle gospodarczym i prawnym sprzyjają zachodniej obojętności wobec problemów Naddniestrza. W artykule autor wykorzystał metody badawcze: metodę historyczną, deskryptywną, analizy źródeł i metodę decyzyjną
Sanctions, Accommodation, and Defiance. A Long Track of US Sanctions Targeted at Iran. Radosław Fiedler’s Interview with Richard Nephe
Full text linkInterviewsInterview
Stosunki turecko – amerykańskie w kontekście konfliktu w Syrii: od współpracy do konfrontacji
No full textTurkey and the United States of America have been strategic partners for over seven decades. Nevertheless, their relationship has not always been a smooth one, and the two countries have encountered temporary bilateral crises from time to time. In spite of the challenges, over the years, the NATO allies – the United States and Turkey have continued to reaffirm their commitment to cooperate with each other as “strategic partners.” However, the ensuing Syrian crisis has brought the relationship between the allies to an all-time historic low. This study examines Turkey-US relations in the context of the ongoing Syrian conflict using a conflict analysis framework. With this framework, we analyze the historical background, identify the root causes of the crisis and conduct an actor analysis. Based on our findings, we provide policy recommendations to de-escalate and transform the current crisis in US-Turkey relations in order to both restore their mutual trust and find new ways to cooperate as strategic partners.Turcja i Stany Zjednoczone są partnerami strategicznymi od ponad siedemdziesięciu lat. Wzajemne stosunki nie zawsze przebiegały jednak bezkonfliktowo i sporadycznie dochodziło do przejściowych kryzysów dwustronnych. Mimo wyzwań, obaj sojusznicy z NATO – Stany Zjednoczone i Turcja – od lat potwierdzają swoje zaangażowanie we współpracę jako „partnerzy strategiczni”. Jednak wskutek narastającego kryzysu syryjskiego stosunki między sojusznikami osiągnęły bezprecedensowo niski poziom. Niniejsze studium analizuje stosunki między Turcją a Stanami Zjednoczonymi w kontekście trwającego w Syrii konfliktu z zastosowaniem metody analizy konfliktu. W jej ramach analizujemy tło historyczne, określamy pierwotne przyczyny kryzysu i przeprowadzamy analizę aktorów. Na podstawie swoich ustaleń przedstawiamy zalecenia dotyczące polityki mającej na celu de-eskalację i przekształcenie obecnego kryzysu w stosunkach USA-Turcja w sposób pozwalający przywrócić wzajemne zaufanie, ale także znaleźć nowe sposoby współpracy w charakterze strategicznych partneró
Wykorzystywanie u używanie broni palnej przez policję w Polsce w świetle norm praw człowieka
No full textThe article is devoted to the assessment of the rules, possibilities and manners of using and applying firearms by the Police in terms of compliance with human rights. The first part of the study contains analyses focusing on general frames for the use and application of firearms and circumstances giving premises for the use or application of these arms. In the next section, the discussion covers the conduct of law enforcement officials preceding the use of firearms and refers to the question of the so-called special use of firearms. The content of the final part of the article covers mechanisms preventing abuse regarding the use and application of firearms and procedures for situations of breaching legal regulations for the use of such arms. The article closes with the summary where, based on the analyses of existing solutions and available statistical data, a conclusion is made that the Police exercise proper caution so as to ensure the observance of human rights in relation to holding legislative power to use and apply firearms. The key methods applied while preparing this article were the legal analysis and the institutional analysis. In the alternative, a descriptive method with the application of the critical analysis of the literature on the subject was also employed.Artykuł poświęcony jest ocenie zasad, możliwości oraz sposobów użycia i wykorzystania broni palnej przez Policję w kontekście przestrzegania praw człowieka. W pierwszej części opracowania zawarte zostały analizy poświęcone ogólnym ramom używania i wykorzystania broni palnej oraz okolicznościom stwarzającym przesłanki do użycia lub wykorzystania tej broni. W kolejnym fragmencie rozważania koncentrują się wokół postępowania policjantów poprzedzającego użycie broni palnej oraz odnoszą się do kwestii tzw. specjalnego użycia broni palnej. W końcowej części artykułu znajdują się treści poświęcone: mechanizmom zapobiegającym nadużyciom w zakresie używania i wykorzystywania broni palnej oraz procedurom postępowania w sytuacjach naruszenia prawa dotyczącego użycia i wykorzystania tej broni. Tekst kończy się podsumowaniem, w ramach którego na podstawie analizy istniejących rozwiązań i dostępnych danych statystycznych sformułowano ogólny wniosek o właściwej dbałości Policji o przestrzeganie praw człowieka w związku z posiadaniem ustawowych upoważnień do używania i wykorzystywania broni palnej. Zasadniczymi metodami użytymi przy pisaniu artykułu były analiza prawna oraz analiza instytucjonalna. Pomocniczo zastosowano również metodę opisu połączoną z wykorzystaniem krytycznej analizy literatury przedmiotu
Iran, Terrorism, and ISIS. Radosław Fiedler’s Interview with Bruce Hoffman
No full textIntervievsInterviev
Regionalizm autorytarny na Bliskim Wschodzie
No full textThe purpose of the article is to show how the type of political system (authoritarian regime) influences the shape of regionalism in the Middle East and to what extent this political system determines the features of cooperation between Arab states. To this end, a hypothesis was put forward according to which the authoritarian political system is a key obstacle to the successful integration and unification of the Middle East. Middle Eastern regionalism serves to protect and legitimize the political power of authoritarian leaders, whereas in Europe it guides to peace, stabilization and development. Authoritarian regionalism tends to reduce democratic ambitions and maintain the authoritarian status quo. In order to verify the hypothesis, the following research questions were posed. First, how is the type of political system related to successful integration? Second, can autocracies work effectively together? To verify the hypothesis and answer the research questions, the author referred to the theories of realism, constructivism, neo-functionalism and the typology of political systems to show that there is no single theory that could fully explain the processes in international relations. The conclusion of this article is that regional organizations created by authoritarian states are only symbolic and instrumental in nature and are oriented towards internal policy (the survival of the regime) rather than regional cooperation.Celem artykułu jest ukazanie, w jaki sposób typ systemu politycznego (reżim autorytarny) wpływa na kształt regionalizmu na Bliskim Wschodzie oraz w jakim stopniu ten system polityczny determinuje cechy współpracy między państwami arabskimi. Dla osiągnięcia tego celu postawiono hipotezę, zgodnie z którą autorytarny typ systemu politycznego stanowi kluczową przeszkodę w udanej integracji i zjednoczeniu Bliskiego Wschodu. Regionalizm bliskowschodni służy ochronie i legitymizacji władzy politycznej przywódców autorytarnych, podczas gdy regionalizm w Europie dąży do pokoju, stabilizacji i rozwoju. Regionalizm autorytarny dąży do zmniejszenia ambicji demokratycznych i utrzymania autorytarnego status quo. W celu weryfikacji hipotezy postawiono następujące pytania badawcze. Po pierwsze, w jaki sposób typ systemu politycznego jest związany z udaną integracją? Po drugie, czy autokracje mogą ze sobą skutecznie współpracować? Aby zweryfikować hipotezę i odpowiedzieć na pytania badawcze, autor odniósł się do teorii realizmu, konstruktywizmu, neofunkcjonalizmu i typologii systemów politycznych, pokazując jednocześnie, że nie ma jednej teorii, która mogłaby w pełni wyjaśnić procesy w stosunkach międzynarodowych. Konkluzja tego artykułu jest taka, że organizacje regionalne utworzone przez państwa autorytarne mają charakter wyłącznie symboliczny i instrumentalny i są zorientowane raczej na politykę wewnętrzną (przetrwanie reżimu) niż na współpracę regionalną
Tożsamość polityczna jako czynnik bezpieczeństwa państwowości ukraińskiej
No full textIn the article, the authors analyze the formation of the political identity of citizens of Ukraine as a security factor of Ukrainian statehood. It is noted that, in addition to political identity, there are many other identities, that are presented in the form of a matrix, the components of which continuously interact with, complement and influence each other. In terms of methodology, the process of forming political identity is considered from the standpoint of symbolic interactionism, where the emphasis is placed on political interaction. In addition, in order to objectively assess the effectiveness of the formation of political identity and potential negative consequences in the form of a crisis of statehood, the mechanism for transforming a situational identity into a basic political identity is considered from the standpoint of post-structuralism. The study identifies and formulates criteria for constructing this basic type of political identity, the prerequisites for their formation and correlation with the actual political situation in Ukraine. The multitude of approaches to the study of the formation of political identity is complemented by the consideration of various models of its construction. Fragmental, elite and organic models are considered. Particular attention is paid to the leading role of the state in the process of forming political identity, where the key participants are political elites, the media and civil society. To determine how the perception of the degree of influence of each participant affects the process of political identity formation by the population of Ukraine at different periods of time, with its intermittent outbursts of social activity, the method of factor analysis is used. On the basis of the results of the analysis of the constructed triangular diagrams, two patterns are extracted. According to one, an increase in positive perception and integration into the process of socialization of models of the political identity formation proposed by the political elite is observed in society after each surge in mass protests that leads to a regime change. The other pattern is manifested in the revealed tendentiousness of the influence of the media and political elites on the security level of Ukrainian statehood and the growth of tension in society.W artykule autorzy analizują kształtowanie się tożsamości politycznej obywateli Ukrainy będącej czynnikiem bezpieczeństwa państwowości ukraińskiej. Podkreślono, że oprócz tożsamości politycznej istnieje wiele innych tożsamości przedstawionych tutaj w postaci matrycy, której składniki nieustannie oddziałują ze sobą, uzupełniają się i wpływają na siebie nawzajem. W ujęciu metodologicznym proces kształtowania się tożsamości politycznej rozpatruje się z punktu widzenia interakcjonizmu symbolicznego, w którym nacisk kładzie się na interakcję polityczną. Dodatkowo, aby obiektywnie ocenić skuteczność kształtowania się tożsamości politycznej i potencjalne negatywne konsekwencje w postaci kryzysu państwowości, mechanizm przekształcania tożsamości sytuacyjnej w podstawową tożsamość polityczną rozpatrywany jest z punktu widzenia poststrukturalizmu. Opracowanie identyfikuje i formułuje kryteria konstruowania tego podstawowego typu tożsamości politycznej, przesłanki ich kształtowania i korelacje z aktualną sytuacją polityczną na Ukrainie. Uzupełnieniem wielości podejść do badań kształtowania się tożsamości politycznej jest uwzględnienie różnych modeli jej konstrukcji. Pod uwagę brane są modele fragmentaryczne, elitarne i organiczne. Szczególną uwagę zwraca się na wiodącą rolę państwa w procesie kształtowania tożsamości politycznej, którego kluczowymi uczestnikami są elity polityczne, media i społeczeństwo obywatelskie. Aby określić, w jaki sposób postrzeganie stopnia wpływu każdego uczestnika przekłada się na proces kształtowania się tożsamości politycznej przez mieszkańców Ukrainy w różnych okresach, z jej okresowymi wybuchami aktywności społecznej, posłużono się metodą analizy czynnikowej. Na podstawie wyników analizy stworzonych w pracy diagramów trójkątnych wyodrębniono dwa wzory. Według jednego z nich, po każdym nasileniu masowych protestów prowadzących do zmiany reżimu obserwuje się w społeczeństwie wzrost pozytywnego postrzegania i nasilenie procesu socjalizacji modeli formowania się tożsamości politycznej proponowanych przez elity polityczne. Drugi wzorzec przejawia się w stwierdzonej tendencyjności wpływu mediów i elit politycznych na poziom bezpieczeństwa ukraińskiej państwowości oraz narastaniu napięcia w społeczeństwie
Boko Haram – ewolucja aktywności dżihadystycznej w Nigerii w latach 2015-2019
No full textThis article analyzes the rise and evolution of Boko Haram, a Nigerian jihadist organization operating since March 2015 under the banner of Islamic State. The key changes in the ideology, tactics, and goals of Boko Haram have been identified providing in-depth insight into how and why the organization has evolved. The evolution of jihadist activity of Boko Haram included at least two dimensions: firstly – the extreme radicalization of paramilitary struggle manifested in the massacres of civilians in rural areas; and secondly – the feminization of jihadist activity with special regard to the involuntary participation of young women in suicide bombings. The analysis of the facts discussed in the article is based on one of the qualitative scientific methods, namely case study. The main reason to apply this method is the need to investigate the above-mentioned changes in the activity of Islamic terrorists within the time limits indicated in the title of the article.W niniejszym artykule analizie poddano genezę i ewolucję Boko Haram – nigeryjskiej organizacji dżihadystycznej, która od marca 2015 r. walczy pod flagą Państwa Islamskiego. Szczególny nacisk położono na identyfikację kluczowych zmian o charakterze ideologicznym, taktycznym, a także w zakresie celów strategicznych, co pozwoliło na bardziej wnikliwe wejrzenie w przebieg procesu ewolucji Boko Haram. Ewolucja aktywności dżihadystycznej wspomnianej organizacji obejmowała przynajmniej dwie płaszczyzny: po pierwsze – skrajną radykalizację walki paramilitarnej manifestującą się w szczególności w masakrach ludności cywilnej na obszarach wiejskich; po drugie – feminizację aktywności dżihadystycznej, ze szczególnym uwzględnieniem przymusowego udziału młodych kobiet w samobójczych zamachach bombowych. Analiza faktografii zawartej w artykule miała miejsce w oparciu o jedną z jakoś ciowych metod naukowych w postaci studium przypadku. Głównym powodem jej zastosowania była konieczność prześledzenia wspomnianych wyżej zmian w zakresie aktywności terrorystów islamskich we wzmiankowanych w tytule artykułu cezurach czasowych
Decentralizacja vs centralizacja. Scenariusze rozwoju regionalnego Ukrainy w kontekście zapewnienia stabilności wewnętrznej
No full textThe work aims to analyze scenarios for the development of regional policy in Ukraine in conditions of decentralization and centralization trends confrontation in the country. The main problem is the establishment of structural completeness of the decentralization reform in Ukraine, which should involve the implementation of administrative-territorial, budgetary and political decentralization. An important task is also to determine the effectiveness of devolution, delegation, deconcentration, deregulation, and divestment, which are manifestations of the decentralization process and collectively determine the quality of reform. Based on the methodology of system analysis and the concept of “balance of relations,” as well as using a historical and comparative method in investigating the improvement of approaches to leading public policy, and a structural-functional method for analysis of territorial-political system as a decentralized and multi-level, the paper proposes an analysis of the balance of inter-level relations in the country, the effectiveness of reforms, decentralization and trends for further development. The work indicates that since 2014, administrative and territorial optimization and enlargement of communities have become the main result of the decentralization reform. The discussion of political decentralization remains extremely disturbing and is blocked as “separatism,” as well as attempts to resolve the conflict in the Donbas by political means through the adoption of the Steinmeier Formula are demurred as “capitulation.” The economic crisis, which coincided with the pandemic, can aggravate the negative perception of reform, the development of which remains possible within the framework of three development scenarios: “Euro-optimistic,” “inertial” and “blocking.”Celem badania jest analiza scenariuszy rozwoju polityki regionalnej na Ukrainie w obliczu sprzeciwu wobec trendów decentralizacji i centralizacji. Głównym problemem jest ustalenie strukturalnej kompletności reformy decentralizacji na Ukrainie, która powinna obejmować wdrożenie decentralizacji administracyjno-terytorialnej, budżetowej i politycznej. Zadanie polega również na określeniu skuteczności decentralizacji, delegacji, dekoncentracji, deregulacji, dywersyfikacji, które są przejawami procesu decentralizacji i zbiorowego określania jakości reformy. Na podstawie metodologii analizy systemowej i pojęcia „równowagi relacji”, w artykule wykorzystano metodę historyczno-porównawczą w badaniu doskonalenia podejść do prowadzenia polityki publicznej oraz strukturalno-funkcjonalną metodę analizy systemu terytorialno-politycznego jako zdecentralizowanego i wielopoziomowego, w celu przedstawienia analizy równowagi wewnętrznych stosunków między poszczególnymi poziomami, oraz omówienia skuteczności reform, decentralizacji oraz trendów dalszego rozwoju. Prace wskazują, że od 2014 r. optymalizacja administracyjna i terytorialna oraz konsolidacja społeczności stały się głównym wynikiem reformy decentralizacyjnej. Dyskusja na temat decentralizacji politycznej jest niezwykle bolesna, podobnie jak próby rozwiązania konfliktu w Donbasie środkami politycznymi poprzez przyjęcie tzw. formuły Steinmeiera. Kryzys gospodarczy, który zbiegł się z pandemią, może spotęgować negatywne postrzeganie reformy, której rozwój jest możliwy w ramach trzech scenariuszy rozwoju: “euro-optymistycznego”, “bezwładnościowego” i “blokującego”
Zewnętrzny komponent bezpieczeństwa gospodarczego kraju
No full textThe purpose of this paper is to determine the impact of the foreign trade component on the formation of national economic security. Transformations occurring in the world’s economic development, the deterioration of the global financial environment, and increasing geopolitical tensions have intensified the main risks to the development of the global economy in today’s conditions. Therefore, national governments are actively using a wide range of tools to ensure economic growth and the appropriate level of competitiveness of their respective economies while ensuring national security, which is relevant for the study of the external component of national economic security.
To achieve the aim, general scientific and specific research methods are used, such as methods of analysis, abstraction and synthesis (in the study of protectionism as a policy and practice, instruments of neo-protectionism); methods of classification and systematic generalization (to systematize the forms of protectionism and neo-protectionism); economic and statistical methods (to assess the impact of foreign trade on the development of national economic security).
It is demonstrated that the intensification of the risks to the development of the global economy has led to the transformation of trade policies, changes in the use of foreign trade regulation instruments, which affects the economic security of various countries as a major component of their national security. The modern trade and economic policy toolbox used by various countries to ensure national security is analyzed. A comparative analysis of the development of foreign trade of the EU and Ukraine has been carried out, and the features of the influence of the foreign trade component on the formation of economic security have been determined.
It is demonstrated that, in the conditions of a global economic crisis, hidden forms of protectionism implemented at various levels of economic policy (global, regional, national), have spread. A classification of specific features and forms of neo-protectionism, that distinguish it from protectionism, is proposed. It is substantiated that global processes encourage national governments to implement deregulatory measures and improve the quality of institutions, while regulated economies contribute to the spread of corruption and grey areas in national economies.Celem pracy jest określenie wpływu handlu zagranicznego na kształtowanie się bezpieczeństwa gospodarczego kraju. Przemiany zachodzące w światowym rozwoju gospodarczym, degradacja światowego otoczenia finansowego i narastające napięcia geopolityczne potęgują podstawowe zagrożenia dla rozwoju światowej gospodarki w obecnych warunkach. W związku z tym rządy aktywnie wykorzystują szeroką gamę narzędzi w celu zapewnienia wzrostu gospodarczego i odpowiedniego poziomu konkurencyjności swoich gospodarek, przy jednoczesnym zapewnieniu bezpieczeństwa narodowego, co jest istotne dla badania zewnętrznego komponentu bezpieczeństwa ekonomicznego kraju.
Aby osiągnąć cel posłużono się ogólnymi metodami naukowymi i specyficznymi metodami badawczymi, takimi jak: metoda analizy, abstrakcji i syntezy (w badaniu protekcjonizmu jako polityki i praktyki oraz instrumentów neo-protekcjonizmu); metoda klasyfikacji i uogólnienia (w celu usystematyzowania form protekcjonizmu i neo-protekcjonizmu); oraz metody ekonomiczne i statystyczne (ocena wpływu handlu zagranicznego na rozwój bezpieczeństwa gospodarczego kraju).
Wykazano, że nasilenie się zagrożeń dla rozwoju gospodarki światowej doprowadziło do transformacji polityk handlowych i zmian w stosowaniu instrumentów regulacji handlu zagranicznego, co wpływa na bezpieczeństwo gospodarcze krajów będące istotnym składnikiem ich bezpieczeństwa narodowego. Przeanalizowano nowoczesne instrumentarium polityki handlowej i gospodarczej, z którego korzystają państwa w celu zapewnienia sobie bezpieczeństwa. Przeprowadzono analizę porównawczą rozwoju handlu zagranicznego UE i Ukrainy oraz określono cechy wpływu komponentu handlu zagranicznego na kształtowanie się bezpieczeństwa gospodarczego.
Wykazano, że w warunkach światowego kryzysu gospodarczego rozprzestrzeniały się ukryte formy protekcjonizmu, który jest stosowany na różnych poziomach polityki gospodarczej (globalnym, regionalnym, krajowym). Zaproponowano systematyzację specyficznych cech i form neo-protekcjonizmu, które odróżniają go od protekcjonizmu. Udowodniono, że procesy globalne skłaniają rządy krajowe do wprowadzania działań deregulacyjnych i poprawy jakości instytucji, a z drugiej strony regulacja gospodarki przyczynia się do rozprzestrzeniania się korupcji i rozrostu szarej strefy w gospodarkach narodowych