Przegląd Strategiczny
Not a member yet
500 research outputs found
Sort by
Historia stosunków międzynarodowych w Europie Centralnej i Wschodniej – strategia narracyjna Anne Applebaum
No full textThe text aims to present the strategy used by Anne Applebaum to bring the history of Central and Eastern Europe closer to western audiences. In the article, the author was presented as a journalist and public intellectual who developed an original way of speaking and writing about the past of Central and Eastern Europe. She has been portrayed as a kind of mediator who attempts to explain the essence and sources of the diverse identities and narratives that have formed among the nations and cultures of Central and Eastern Europe. Selected assessments of her activity, formulated by historians as well as public opinion leaders, were also presented.Celem tekstu jest prezentacja strategii, w oparciu o którą Anne Applebaum stara się przybliżać zachodniemu odbiorcy historię Europy Centralnej i Wschodniej. W artykule autorka przedstawiona została jako dziennikarka i intelektualistka, która wypracowała oryginalny sposób mówienia oraz pisania o przeszłości Europy Środkowej i Wschodniej. Ukazano ją jako swoistego mediatora, który usiłuje wytłumaczyć istotę oraz źródła różnorodnych tożsamości oraz narracji ukształtowanych wśród narodów i kultur Europy Centralnej i Wschodniej. Przedstawione zostały także wybrane oceny jej aktywności, prezentowane zarówno przez historyków, jak i opinię publiczną
Instytucjonalno-prawne mechanizmy ochrony praw mniejszości ukraińskiej w województwie warmińsko-mazurskim
No full textThe research aims at presenting and exploring the mechanisms for protection of the rights of national minorities (based on the example of Ukrainian minority) in the Warmia and Mazury Region of the Republic of Poland. The research hypothesis is based on the statement that in fact the protection of rights of national minorities at the level of the Warmia and Mazury Region could be treated as a model, and thus implemented in other regions in Poland, or even in other countries facing the problems related to the protection of national and ethnic minorities. The main research problems are addressed within the questions: how is Ukrainian minority distributed in the studied region?; What are the state and local government institutions working for national minorities in the studied region of Poland?; What activities do these institutions undertake to ensure equal treatment of national minorities and provision for their rights?; How are these activities assessed by organizations/representatives of the Ukrainian national minority? The leading research method was the institutional and legal one. The research also contained the interviewing method as well as the focus group interview. Obtained results of the study confirmed the research hypothesis. It turned out that the Warmia and Mazury Region has created an effective institutional environment for the development of national minorities, including the Ukrainian one. It was possible thanks to the activity of the only Polish Plenipotentiary of the Marshal for national minorities and also the only National and Ethnic Minorities Committee of the Regional Council in Poland.Celem przeprowadzonych badań było ukazanie i analiza mechanizmów ochrony praw mniejszości narodowych (na przykładzie mniejszości ukraińskiej) w województwie warmińsko-mazurskim, wchodzącym w skład terytorium Polski. Jako hipotezę badawczą przyjęto stwierdzenie, że w praktyce ochrona praw mniejszości narodowych na poziomie województwa warmińsko-mazurskiego jest modelowa, a tym samym może być realizowana także w innych województwach w Polsce, a nawet w innych państwach, w których istnieją problemy związane z ochroną mniejszości narodowych i etnicznych. Główne problemy badawcze zawierały się w pytaniach o to: jak jest rozmieszczonа w badanym województwie mniejszość ukraińska?; jakie są w badanym regionie Polski instytucje państwowe i samorządowe działające na rzecz mniejszości narodowych?; jaką działalność przejawiają te instytucje na rzecz równego traktowania mniejszości narodowych i zagwarantowania ich praw? jak te działania oceniają przedstawiciele organizacji mniejszości ukraińskiej? Wiodącą metodą badawczą była metoda instytucjonalno-prawna, а także zastosowano ankietę i wywiad fokusowy. W wyniku badań potwierdzono hipotezę badawczą. Okazało się, że w województwie warmińsko-mazurskim stworzono efektywny, instytucjonalny klimat dla rozwoju mniejszości narodowych, w tym ukraińskiej. Stało się to możliwe dzięki działalności jedynego w Polsce pełnomocnika marszałka województwa do spraw mniejszości narodowych i również jedynej w Polsce Komisji Mniejszości Narodowych i Etnicznych sejmiku tegoż województwa
Trójkąt Weimarski: Francja, Niemcy, Polska na Bliskim Wschodzie. Perspektywa Zjednoczonych Emiratów Arabskich
No full textThe article’s scientific goal is to investigate the Weimar Triangle countries’ relations with the United Arab Emirates. Therefore, the author asks the research question. Are the Weimar Triangle states’ role and significance increasing in the external dimension of the European Union? Based on the example of the United Arab Emirates, the research adopted a hypothesis. It is the statement that after Brexit, the Weimar Triangle countries have a chance to improve their importance in the EU external activities. Apart from case studies, to revise the hypothesis, the author performed a meticulous comparative analysis. Moreover, the research implemented International Practice Theory as an appropriate tool to investigate the presented issue. This empirical research and its findings resulted from over ten years of the author’s direct observation, analysis, and participation in many initiatives, both in the European Union and in the United Arab Emirates.
The Middle East for the Weimar Triangle countries is more significant than just from a trade potential perspective. The situation in this region is also affecting Europe, as well as global security architecture. For this reason, one should develop a coherent and comprehensive EU foreign and security policy towards the region, and the Weimar Triangle formula should be one of its pillars.Celem naukowym artykułu jest zbadanie stosunków państw Trójkąta Weimarskiego ze Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi. Dlatego też, autor stawia pytanie badawcze. Czy rola i znaczenie państw Trójkąta Weimarskiego wzrasta w zewnętrznym wymiarze Unii Europejskiej? Na przykładzie Zjednoczonych Emiratów Arabskich w badaniu przyjęto hipotezę. Jest to stwierdzenie, że po Brexicie, państwa Trójkąta Weimarskiego mają szansę zwiększyć swoje znaczenie w działaniach zewnętrznych UE. Oprócz studiów przypadków, w celu zrewidowania hipotezy, autor przeprowadził skrupulatną analizę porównawczą. Ponadto, jako odpowiednie narzędzie do zbadania przedstawionego zagadnienia, przyjęto Teorię Praktyki Międzynarodowej (International Practice Theory). Niniejsze badania empiryczne i jego wyniki są rezultatem ponad dziesięciu lat autora bezpośredniej obserwacji, analiz i uczestniczenia w wielu inicjatywach, zarówno Unii Europejskiej, jak i Zjednoczonych Emiratów Arabskich.
Bliski Wschód dla krajów Trójkąta Weimarskiego jest ważniejszy niż tylko z perspektywy potencjału handlowego. Sytuacja w tym regionie ma również wpływ na Europę i globalną architekturę bezpieczeństwa. Dlatego też, należy rozwijać spójną i kompleksową politykę zagraniczną i bezpieczeństwa UE, wobec tego regionu, a jednym z jej filarów powinna być formuła Trójkąta Weimarskiego
Poszukiwanie miejsca dla islamu w poradzieckiej Rosji
No full textOne of the main characteristics of the post-Soviet transformation was the religious resurgence. The purpose of this paper is to analyse the post-Soviet Islamic revival in the 1990s. The awakening of Islam and seeking the place for Muslims in the society significantly influenced the formation of today’s Russian Federation. The authors examine the factors that influenced the role of Islam in newly created post-Soviet Russia and the federal government’s response to its dynamics. The paper is divided into two parts. The first part deals with the Islamic revival after the dissolution of the Soviet Union. The second chapter is focused on the Kremlin’s reaction to new radical movements that emerged during the Islamic awakening and the separatist sentiments in Russia’s Muslim regions. Using the qualitative research method, the authors drew a conclusion that Islamic radicalisation in post-Soviet Russia was caused by several external and internal factors. The political developments in the Russian Federation between the second half of the 1990s and the early 21st century were characterised by restrictions on religious freedom and consolidation of federalism.Jedną z głównych cech transformacji postsowieckiej było odrodzenie religijne. Celem tego artykułu jest analiza postsowieckiego odrodzenia islamu w latach 90. XX wieku. Przebudzenie islamu i poszukiwanie miejsca dla muzułmanów w społeczeństwie znacząco wpłynęło na ukształtowanie się dzisiejszej Federacji Rosyjskiej. Autorzy badają czynniki, które wpłynęły na rolę islamu w nowo powstałej postsowieckiej Rosji oraz reakcję władz federalnych na powstałą dynamikę zmian. Artykuł podzielony jest na dwie części. Pierwsza część dotyczy odrodzenia islamu po rozpadzie Związku Radzieckiego. Drugi rozdział koncentruje się na reakcji Kremla na nowe radykalne ruchy, które pojawiły się w okresie przebudzenia islamu i nastrojów separatystycznych w muzułmańskich regionach Rosji. Posługując się jakościową metodą badawczą, autorzy doszli do wniosku, że radykalizację islamską w postsowieckiej Rosji spowodowało kilka czynników zewnętrznych i wewnętrznych. Wydarzenia polityczne w Federacji Rosyjskiej od drugiej połowy lat 90. do początku XXI w. charakteryzowały ograniczenia wolności wyznania i utrwalenie federalizmu
Dylemat wojny i pokoju w trendach XXI wieku (przypadek rosyjski – ukraiński)
No full textIn the presented article the author asks how the essence of the relationship between such states of international relations as war and peace has changed under the influence of the trends of the XXI century. A clear empirical example for such an analysis was the modern Russian-Ukrainian war, a manifestation of which we see on the Donbass. This war was largely the result and manifestation of these new trends in international relations at both the regional and global levels. First of all, these trends and their destructive consequences are typical for the security sphere. From so the dilemma of war and peace takes on a new dimension and becomes one of the most pressing problems of the theory of war and peace and the theory of international relations.
The purpose of this article is to understand how the essence of the relationship between such states of international relations as war and peace has changed under the influence of the 21st century trends. In order to properly investigate this problem, was chosen as an object, a striking manifestation of which we see on the Donbass. Research questions relate to changing approaches to understanding the dilemma of war and peace and the nature of the relationship between these states of international relations under the influence of the 21st century trends.
To address this research challenge, a systematic review of contemporary research on various aspects of war and peace has been carried out. The answers are based on a study of the criteria for determining the state of war and peace and the determinants that influence the dynamics of change in these states. The study used deductive methods, comparative, political and conflict analysis, as well as neo-realistic and neoliberal approaches to treating the dilemma of war and peace.
The article based on the assumption that the modern Russo-Ukrainian war became a consequence and manifestation of these new trends in international relations both at the regional and global levels. The conclusions drawn from this study require a conceptual rethinking and a new reading of the dilemma of war and peace, which are becoming hybrid. Therefore, understanding the new quality of these hybrid forms of war and peace is a very important and necessary task. To solve it, it is necessary to determine how the parameters of the relationship between peace and war have changed. Empirical observations show that one of the new features of this relationship is the blurring of the boundaries of war and peace.
The objectives of the study are based on the discovery of a new content of the categories of war and peace and their interdependence due to the influence of 21st century trends in the modern system of international relations. The results of the study are based on the analysis of modern research on various aspects of the war and peace, as well as empirical data on the course of the Russian-Ukrainian war.
This article provides an overview of current research on various aspects of war and peace, identifies the interrelationships, interdependencies, and boundaries between hybrid warfare and hybrid peace. The author tried to define the criteria for such a distinction between war and peace, based on the neoliberal and neorealist theory of international relations. The scientific novelty of this publication is that the author clarified the methodological reasons for the unresolved dilemma of war and peace in the current trends of the 21st century. The article concludes with a forecast of the consequences of the unresolved dilemma of war and peace for national and international security. Recommendations are given for a possible solution to the problem of war and peace on Donbass.
The research presented in this article is an attempt to conceptually rethink and re-read the dilemmas of war and peace that are becoming hybrid. The article greatly expands the understanding of how the parameters of the relationship between peace and war have changed.W prezentowanym artykule autor pyta, w jaki sposób istota relacji między takimi państwami stosunków międzynarodowych, jak wojna i pokój, zmieniła się pod wpływem trendów XXI wieku. Wyraźnym empirycznym przykładem takiej analizy była współczesna wojna rosyjsko-ukraińska, której żywy przejaw obserwujemy w Donbasie. Ta wojna była w dużej mierze wynikiem i przejawem tych nowych trendów w stosunkach międzynarodowych zarówno na poziomie regionalnym, jak i globalnym. Przede wszystkim te trendy i ich destrukcyjne konsekwencje są typowe dla sfery bezpieczeństwa. Stąd dylemat wojny i pokoju nabiera nowego wymiaru i staje się jednym z najbardziej palących problemów teorii wojny i pokoju oraz teorii stosunków międzynarodowych.
Celem artykułu jest zrozumienie, jak istota relacji między takimi państwami stosunków międzynarodowych, jak wojna i pokój, zmieniła się pod wpływem trendów XXI wieku. Aby właściwie zbadać ten problem, wybrano obiekt, którego uderzającą manifestację widzimy na Donbasie. Pytania badawcze dotyczą zmieniającego się podejścia do rozumienia dylematu wojny i pokoju oraz natury relacji między tymi stanami stosunków międzynarodowych pod wpływem trendów XXI wieku.
Aby sprostać temu wyzwaniu badawczemu, przeprowadzono systematyczny przegląd współczesnych badań dotyczących różnych aspektów wojny i pokoju. Odpowiedzi opierają się na badaniu kryteriów określania stanu wojny i pokoju oraz uwarunkowań wpływających na dynamikę zmian w tych państwach. W badaniu wykorzystano metody dedukcyjne, analizę porównawczą, analizę polityczną i konfliktową, a także podejście neorealistyczne i neoliberalne do rozwiązywania dylematu wojny i pokoju. Artykuł opierał się na założeniu, że współczesna wojna rosyjsko-ukraińska stała się konsekwencją i manifestacją tych nowych trendów w stosunkach międzynarodowych zarówno na poziomie regionalnym, jak i globalnym. Wnioski wyciągnięte z tego badania wymagają przemyślenia konceptualnego i nowego odczytania dylematu wojny i pokoju, które stają się hybrydami. Dlatego zrozumienie nowej jakości tych hybrydowych form wojny i pokoju jest bardzo ważnym i koniecznym zadaniem. Aby go rozwiązać, konieczne jest ustalenie, jak zmieniły się parametry relacji między pokojem a wojną. Z obserwacji empirycznych wynika, że jedną z nowych cech tej relacji jest zacieranie się granic wojny i pokoju.
Cele badania opierają się na odkryciu nowej treści kategorii wojny i pokoju oraz ich współzależności w wyniku wpływu trendów XXI wieku na współczesny system stosunków międzynarodowych. Wyniki pracy opierają się na analizie współczesnych badań dotyczących różnych aspektów wojny i pokoju, a także danych empirycznych dotyczących przebiegu wojny rosyjsko-ukraińskiej. Ten artykuł zawiera przegląd aktualnych badań dotyczących różnych aspektów wojny i pokoju, identyfikuje współzależności i granice między wojną hybrydową a pokojem hybrydowym.
Autor próbował zdefiniować kryteria takiego rozróżnienia między wojną a pokojem w oparciu o neoliberalną i neorealistyczną teorię stosunków międzynarodowych. Nowością naukową tej publikacji jest wyjaśnienie przez autora metodologicznych przyczyn nierozwiązanego dylematu wojny i pokoju w obecnych trendach XXI wieku. Artykuł kończy się prognozą konsekwencji nierozwiązanego dylematu wojny i pokoju dla bezpieczeństwa narodowego i międzynarodowego. Podaje się zalecenia dotyczące możliwego rozwiązania problemu wojny i pokoju w Donbasie.
Badania przedstawione w tym artykule są próbą konceptualnego przemyślenia i ponownego odczytania dylematów wojny i pokoju, które stają się hybrydami. Artykuł znacznie poszerza wiedzę o tym, jak zmieniły się parametry relacji między pokojem a wojną
Zabezpieczenie dłużne w krajach Europy Środkowej i Wschodniej – współczesne podejścia badawcze oraz metody oceny
No full textThe study is aimed at analyzing methods of country’s debt security evaluation, developing methodic approach towards estimating the level of debt security based on the calculation of the integral index, and assessing the level of debt security of CEE countries on the basis of the proposed approach. A method of calculating the integral debt security index of the country is developed, taking into account generally accepted thresholds of indebtedness and solvency indicators and the trend of countries’ increasing dependence on external borrowing.
The proposed approach is practically tested in assessing the level of debt security of CEE countries. It is determined that the group of CEE countries is differentiated by the state of indebtedness and solvency. The highest level of debt security is demonstrated by Bulgaria, the Czech Republic and Estonia, the worst situation with the debt security is formed in Slovakia and Slovenia. Based on the analysis of the dynamics of integral debt security indices for 2007–2019, the grouping of CEE countries by the level and zones of debt security, the trends of deterioration of the region’s debt security in 2010–2015 and its improvement in 2016–2019 has been found out. The proposed approach is universal one; it can be used to calculate debt security indices and to provide comparative studies of the debt sector of any country or region. It can also help to identify weaknesses in country’s debt security that is critically important for reasoning the public policy measures to ensure a proper level of debt security.Celem badania jest analiza metod wyceny papierów dłużnych danego państwa, wypracowanie metodycznego podejścia do szacowania poziomu zabezpieczenia długu w oparciu o wyliczenie wskaźnika integralnego oraz ocena poziomu zabezpieczenia długu państw regionu Europy Środkowo-Wschodniej na podstawie zaproponowanego podejścia. Do badań wykorzystana jest metoda obliczania integralnego indeksu dłużnych papierów wartościowych kraju, uwzględniająca ogólnie przyjęte progi wskaźników zadłużenia i wypłacalności oraz tendencję rosnącego uzależnienia państw od pożyczek zewnętrznych.
Proponowane podejście jest praktycznie testowane w ocenie poziomu bezpieczeństwa zadłużenia krajów EŚW. Określa się, że grupę państw EŚW różnicuje stan zadłużenia i wypłacalność. Najwyższy poziom zabezpieczenia dłużnego wykazują Bułgaria, Czechy i Estonia, najgorsza sytuacja z zabezpieczeniami dłużnymi kształtuje się na Słowacji i Słowenii. Na podstawie analizy dynamiki integralnych indeksów dłużnych papierów wartościowych w latach 2007-2019, pogrupowania krajów EŚW według poziomu i stref bezpieczeństwa długu wykryto tendencję pogarszania się bezpieczeństwa dłużnego regionu w latach 2010-2015 oraz jego poprawy w latach 2016-2019. Proponowane podejście jest uniwersalne; może być używane do obliczania indeksów papierów dłużnych oraz do dostarczania badań porównawczych sektora długu dowolnego kraju lub regionu. Zaproponowane badanie może również pomóc w zidentyfikowaniu słabych punktów bezpieczeństwa długu kraju, które są niezwykle ważne dla uzasadnienia środków polityki publicznej w celu zapewnienia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa długu
Pasja do pałacu Putina. Protesty polityczne we współczesnej Rosji
No full textIn this article, the author analyzes the protest activity in Russia in January–February 2021. Protest activity came to Russia after A. Navalny’s investigation of V. Putin’s palace in Gelendzhik. Like the Belarusian protests in August 2021, the Russian protests were suppressed by the police.
A feature of the Russian protests was their mass character. A large number of cities in almost all Russian regions were involved in the protest. Based on the data of secondary analysis, the author tries to give his own research of the Russian protest activity in January–February 2021. Protest activity in a number of Russian regions did not look accidental. One could observe protest activity in them before, but with a different agenda. The factor of unpopular government is of great importance in regional protests. The authorities no longer have the proper stock of legitimacy. This fully applies to the governors appointed by V. Putin, and, often, not directly related to the regions that have their own specificity.
Case studies of protests in Russian regions show new trends. The protests are increasingly carnival-like. Power is ridiculed and discussed with irony. Familiar dialogue with the authorities is confirmed in various forms and languages of protest.
From the author’s point of view, protest activity in Russia will increase by the fall of 2021. In September 2021, elections to the Russian Parliament are to be held. The author assumes that disappointment with the authorities in Russia will grow. The social base of new protests can be broader.W artykule tym autor poddaje analizie ruchy protestu, które wystąpiły w Rosji pomiędzy styczniem a lutym 2021 r. Bezpośrednią przyczyną protestów było śledztwo przeprowadzone przez A. Navalnego dotyczące rezydencji prezydenta Federacji Rosyjskiej W. Putina w Gelendzhik. Podobnie jak na Białorusi w sierpniu 2021 r., tak i w Rosji, protesty zostały stłumione przez policję. Te ostatnie cechowały się masowym udziałem Rosjan, a do protestów doszło w wielu miastach na terenie całego kraju. W swym badaniu autor posłużył się danymi wtórnymi. Protesty, do których doszło w wielu rosyjskich regionach pomiędzy styczniem a lutym 2021 r. nie miały znamion przypadkowości. Protestującym nie podoba się polityka władz zarówno na poziomie centralnym, jak i na poziomie lokalnym. Władze w znacznym stopniu straciły legi tymację do sprawowania swych rządów. Proces ten znajduje odzwierciedlenie w nominacjach gubernatorskich, które są funkcją decyzji politycznych Kremla, często nieuwzględniających lokalnej specyfiki poszczególnych regionów kraju. Analiza wspomnianych protestów ukazuje wystąpienie nowych trendów. Protesty te coraz częściej przybierały formę heppeningu, gdzie uczestnicy wyśmiewali absurdy władzy przy pomocy humoru, kalamburów oraz innych zabaw językowych. Zdaniem autora, protesty w Rosji będą przybierać na sile na jesieni 2021 r. Ma to związek z wrześniowymi wyborami parlamentarnymi, które doprowadzą do wzrostu niezadowolenia z polityki władz rosyjskich
Tematyka komunikacji cyfrowej w kontekście ewolucji technologicznej współczesnego społeczeństwa: zagrożenia, wyzwania, ryzyka
No full textThe purpose of this article is to identify the risks, threats, and challenges associated with possible social changes in the processes of digitalization of society and transformations of traditional communication practices, which is associated with the emergence of new digital subjects of mass public communication that form the pseudo structure of digital interaction of people. The primary tasks of the work were to identify the potential of artificial intelligence technologies and neural networks in the field of social and political communications, as well as to analyze the features of “smart” communications in terms of their subjectness. As a methodological optics, the work used the method of discourse analysis of scientific research devoted to the implementation and application of artificial intelligence technologies and self-learning neural networks in the processes of social and political digitalization, as well as the method of critical analysis of current communication practices in the socio-political sphere. At the same time, when analyzing the current digitalization practices, the case study method was used. The authors substantiate the thesis that introducing technological solutions based on artificial intelligence algorithms and self-learning neural networks into contemporary processes of socio-political communication creates the potential for a wide range of challenges, threats, and risks, the key of which is the problem of identifying the actual subjects of digital communication acts. The article also discusses the problem of increasing the manipulative potential of “smart” communications, for which the authors used the concepts of cyber simulacrum and information capsule developed by them. The paper shows that artificial intelligence and self-learning neural network algorithms, being increasingly widely introduced into the current practice of contemporary digital communications, form a high potential for information and communication impact on the mass consciousness from technological solutions that no longer require control by operators – humans. As a result, conditions arise to form a hybrid socio-technical reality – a communication reality of a new type with mixed subjectness. The paper also concludes that in the current practices of social interactions in the digital space, a person faces a new phenomenon – interfaceization, within which self-communication stimulates the universalization and standardization of digital behavior, creating, disseminating, strengthening, and imposing special digital rituals. In the article, the authors suggest that digital rituals blur the line between the activity of digital avatars based on artificial intelligence and the activity of actual people, resulting in the potential for a person to lose his own subjectness in the digital communications space.Celem niniejszego artykułu jest identyfikacja ryzyk, zagrożeń i wyzwań związanych z możliwymi zmianami społecznymi w procesach cyfryzacji społeczeństwa oraz przekształceniami tradycyjnych praktyk komunikacyjnych, co wiąże się z pojawieniem się nowych cyfrowych podmiotów masowej komunikacji publicznej tworzących pseudostrukturę cyfrowej interakcji pomiędzy ludźmi. Podstawowymi zadaniami pracy była identyfikacja potencjału technologii sztucznej inteligencji i sieci neuronowych w obszarze komunikacji społecznej i politycznej, a także analiza cech komunikacji „inteligentnej” pod kątem jej podmiotowości. Jako optykę metodologiczną w pracy wykorzystano metodę analizy dyskursu badań naukowych poświęconych wdrożeniu i zastosowaniu technologii sztucznej inteligencji oraz samouczących się sieci neuronowych w procesach cyfryzacji społecznej i politycznej, a także metodę krytycznej analizy aktualnych praktyk komunikacyjnych w sferze społeczno-politycznej. Jednocześnie przy analizie aktualnych praktyk digitalizacyjnych zastosowano metodę studium przypadku. Autorzy uzasadniają tezę, że wprowadzenie do współczesnych procesów komunikacji społeczno-politycznej rozwiązań technologicznych opartych na algorytmach sztucznej inteligencji i samouczących się sieciach neuronowych stwarza potencjał dla szerokiego wachlarza wyzwań, zagrożeń i ryzyka, których kluczem jest problem identyfikacji rzeczywistych podmiotów aktów komunikacji cyfrowej. W artykule omówiono również problem zwiększenia potencjału manipulacyjnego „inteligentnej” komunikacji, do czego autorzy wykorzystali opracowane przez siebie koncepcje cyber simulacrum i kapsuły informacyjnej. Artykuł pokazuje, że sztuczna inteligencja i samouczące się algorytmy sieci neuronowych, coraz szerzej wprowadzane do obecnej praktyki współczesnej komunikacji cyfrowej, stwarzają duży potencjał oddziaływania informacyjno-komunikacyjnego na świadomość masową z rozwiązań technologicznych, które nie wymagają już kontroli przez operatorów – ludzi. W efekcie powstają warunki do uformowania hybrydowej rzeczywistości społeczno-technicznej – rzeczywistości komunikacyjnej nowego typu o mieszanej podmiotowości. W artykule stwierdzono również, że w obecnych praktykach interakcji społecznych w przestrzeni cyfrowej człowiek staje przed nowym zjawiskiem – interfaceization, w ramach którego autokomunikacja stymuluje uniwersalizację i standaryzację zachowań cyfrowych, tworzenie, rozpowszechnianie, wzmacnianie i narzucanie szczególnego cyfrowego rytuału. W artykule autorzy sugerują, że cyfrowe rytuały zacierają granicę między aktywnością cyfrowych awatarów opartych na sztucznej inteligencji a aktywnością rzeczywistych ludzi, co skutkuje możliwością utraty przez człowieka własnej podmiotowości w cyfrowej przestrzeni komunikacyjnej
Ogólny punkt widzenia na Naddniestrze jako priorytet polityki Federacji Rosyjskiej
No full textThe article outlines cursory viewpoint on Transnistria as the focus of the Russian Federation policy. Russia pursues political interests in Transnistria connected with its geostrategic ambitions on the post-Soviet state. It is revealed that Moscow has a great impact on the life of Transnistria and cooperates with Tiraspol in political, military, social, cultural, and economic spheres. It is discussed that Russian military presence in this de facto state helps not only to control Transnistria but also Moldova concerning its geopolitical choice. In the article Russia’s activity concerning conflict resolution in Transnistria is shown. A special attention is paid to the Kozak Plan aiming at unification of Transnistria and Moldova, according to which too-extensive rights to Transnistria had to be given. Although this plan was not implemented, in fact now its idea is promoted gradually through convergence of Moldova and Transnistria. In the article it is stressed that russification of the region influences on the mood of the population concerning the future status of the region. Social and economic relations between Russia and Transnistria are researched. It is revealed that all three presidents of this de facto state had close ties with the Russian government and coordinated their politics with it. It is discussed that officially Russia supports territorial integrity of Moldova but at the same time it gives comprehensive support of Transnistria. Although it is not declared in the documents, now the Russian Federation favours status quo in Transnistria.Artykuł przedstawia rosyjski punk punkt widzenia na Naddniestrze, które jest w centrum uwagi polityki Federacji Rosyjskiej. Rosja realizuje polityczne interesy w Naddniestrzu związane z jej geostrategicznymi ambicjami na przestrzeni poradzieckiej. Okazuje się, że Moskwa ma ogromny wpływ na życie regionu i współpracuje z Tyraspolem na płaszczyźnie politycznej, militarnej, społecznej, kulturowej i gospodarczej. Mówi się, że rosyjska obecność wojskowa w tym de facto państwie pomaga nie tylko kontrolować Naddniestrze, ale także Mołdawię, jeżeli chodzi o jej wybór geopolityczny. W tym artykule pokazano aktywność Rosji w zakresie rozwiązywania konfliktów w Naddniestrzu. Szczególną uwagę zwraca się na plan Kozaka, mający na celu zjednoczenie Naddniestrza i Mołdawii, zgodnie z którym należało nadać Naddniestrzu zbyt rozległe prawa. Chociaż plan ten nie został zrealizowany, w rzeczywistości jego idea jest obecnie stopniowo promowana poprzez zbliżenie Mołdawii i Naddniestrza. W artykule podkreślono, że rusyfikacja regionu wpływa na nastroje ludności dotyczące przyszłego jego statusu. Zbadane są relacje społeczno-gospodarcze między Rosją a Naddniestrzem. Okazuje się, że wszyscy trzej prezydenci tego de facto państwa mieli bliskie powiązania z władzami rosyjskimi i koordynowali z nimi swoją politykę. Mówi się, że Rosja oficjalnie popiera integralność terytorialną Mołdawii, ale jednocześnie udziela kompleksowego wsparcia regionowi. Choć nie jest to deklarowane w dokumentach, obecnie Federacja Rosyjska faworyzuje status quo w regionie
Globalna strategia UE – 5 lat później. Adekwatność w obliczu dynamicznych realiów strategicznych
No full textThe objective of the article is to verify to what extent the European Union Global Strategy (EUGS) keeps up with the main global trends (at the level of international order as well as in relation to the global distribution of power) and the processes shaping the EU member states security environment of a regional scale which are perceptible from the perspective of five years following the EUGS adoption. This is also what the main research question concerns – to what extent do the diagnosis and postulates formulated inside the discussed document follow such processes in relation to the 2016–2021 period? For this reason too, the key research approach employed within the study is a critical analysis of source material.
The EU Global Strategy mostly appropriately diagnoses and interprets the realities affecting the member states security – especially when it comes to enduring processes of a global scale regarding the erosion of the liberal international order as well as the roots of possible threats for international security in its military dimension – and formulates the postulates that are pragmatic and detailed. At the same time the document underestimates some of important occurrences or even does not refer to them at all. Examples of such omissions were given in the paper.Celem niniejszego artykułu jest weryfikacja, w jakim stopniu treść Globalnej Strategii Unii Europejskiej (EUGS) obejmuje najważniejsze trendy globalne (na poziomie układu sił i porządku międzynarodowego) oraz zjawiska kształtujące środowisko bezpieczeństwa państw członkowskich w wymiarze regionalnym, dostrzegalne w perspektywie pięciu lat od jej przyjęcia. Tego dotyczy też główne pytanie badawcze – w jakim stopniu diagnozy i postulaty zawarte w EUGS pokrywają się z tymi procesami w odniesieniu do okresu lat 2016–2021. Z tego też względu kluczowe podejście badawcze zastosowane w ramach studium to krytyczna analiza materiałów źródłowych.
Globalna Strategia UE co do zasady prawidłowo diagnozuje i interpretuje realia oddziałujące na bezpieczeństwo państw członkowskich – w szczególności w odniesieniu do niektórych procesów zachodzących w skali globalnej o trwałym charakterze, w tym erozji liberalnego porządku międzynarodowego oraz źródeł potencjalnych zagrożeń bezpieczeństwa militarnego – a zawarte w niej postulaty są pragmatyczne i zniuansowane. Jednocześnie w treści dokumentu pominięto lub potraktowano z niedostateczną uwagą pewne istotne zjawiska i okoliczności, na które wskazano w treści artykułu