Przegląd Politologiczny
Not a member yet
968 research outputs found
Sort by
Mediacja jako sposób rozwiązywania sporów gospodarczych o charakterze transgranicznym na przykładzie Polski i Niemiec
Get PDFThis paper aims to outline the specificities of cross-border economic disputes and to present mediation as a means of solving them as an alternative to common courts, giving the parties the opportunity to settle their dispute faster and cheaper. Mediation also allows the involved parties to continue their economic relation and further develop their co-operation. In a first step the constitutive characteristics of mediation are determined and the specificity of cross-border mediation with particular emphasis onintercultural aspects is explained. In this context, the paper presents specific mediator competences necessary for effective mediation proceedings. Furthermore the legal basis for applying mediation to disputes between Polish and German entities will be described followed by the discussion of applicable regulation in both countries as well as the institutional and legal framework for mediation proceedings in the EU on cross-border economic disputes. In addition, empirical data on the scope of dissemination of mediation in both countries, the attitude of Polish and German entrepreneurs towards mediation and the difficulties of applying it due to cultural differences will be analyzed. The conclusions of the above analysis will be presented in the final section of the paper, which will provide a model of the Polish-German mediation center which aims, besides broad information activities, to create a network of professional intercultural mediators and to promote mediation as an alternative method of conflict resolution between Polish and German business entities.Celem niniejszego opracowania jest nakreślenie specyfiki gospodarczych sporów transgranicznych oraz zaprezentowanie mediacji jako metody ich rozwiązywania, alternatywnej wobec sądów powszechnych, dającej zwaśnionym stronom możliwość zarówno ich szybszego i mniej kosztownego zakończenia, jak i kontynuowania relacji gospodarczych oraz rozwijania dalszej współpracy pomiędzy przedsiębiorcami. W pierwszym kroku określone zostaną cechy konstytutywne mediacji oraz specyfika mediacji transgranicznej ze szczególnym uwzględnieniem aspektów interkulturowych. W tym kontekście przedstawione zostaną specyficzne kompetencje mediatora, niezbędne do skutecznego przeprowadzenia postępowania mediacyjnego w tego typu konfliktach oraz podstawy prawne zastosowania mediacji w odniesieniu do sporów pomiędzy podmiotami z Polski i Niemiec. Omówione zostaną zarówno regulacje prawa polskiego i niemieckiego dotyczące mediacji, jak i ramy i uwarunkowania instytucjonalno-prawne postępowania mediacyjnego w UE w zakresie sporów gospodarczych o charakterze transgranicznym. Ponadto analizie poddane zostaną dane empiryczne dotyczące zakresu upowszechnienia mediacji w obu krajach, stosunku polskich i niemieckich przedsiębiorców do mediacji jako metody rozwiązywania sporów gospodarczych pomiędzy podmiotami z obu krajów oraz trudności w jej zastosowaniu wynikające z różnic kulturowych
Rosyjska smart power w Gruzji
Get PDFRussia has always been active militarily; however, the current regime attempts to combine hard power with soft power tools. Russian-Georgian relations are wrought with tensions and clashes. The Western-oriented foreign policy of the latter causes worries in the Kremlin. Although the Russian federation has a strong standing in the Caucasus region, prominently due to its military presence there, the smart power policy is enacted to gain long lasting legitimacy. The mediums, such as pro-Russian non-governmental organizations, cultural intelligentsia and the Church clergy, promote the notion of a common culture and shared values. This promotion is usually accompanied by negative narratives directed towards the liberal West.Rosja zawsze była aktywna militarnie; jednak obecny reżim próbuje połączyć instrumenty siły twardej i miękkiej. Stosunki rosyjsko-gruzińskie charakteryzują napięcia i starcia. Prozachodnia polityka zagraniczna Gruzji powoduje zaniepokojenie Kremla. Pomimo że Federacja Rosyjska ma silną pozycję na Kaukazie, z uwagi na jej obecność wojskową w regionie, polityka stosowania siły inteligentnej uzyskała długotrwałą legitymizację. Takie środowiska jak pro-rosyjskie organizacje pozarządowe, inteligencja kulturowa i duchowieństwo promują pojęcia wspólnej kultury i wspólnych wartości. Podobne promowanie zazwyczaj towarzyszy negatywnej narracji skierowanej ku liberalnemu Zachodowi
Przyczyny opóźnień w transpozycji dyrektyw europejskich do polskiego porządku prawnego w świetle analizy ilościowej krajowego procesu legislacyjnego
Get PDFAccording to the Commission’s internal market scorecards, Poland is among the countries having highest compliance deficits in the European Union, in part due to repeated and substantial delays in implementing EU directives. Using a comprehensive database of implementing acts introduced in the Polish parliament since the country’s accession in 2004, we conduct a quantitative analysis of the timing of the governmental and parliamentary legislative processes to test whether those delays are introduced by the executive or the legislative branch. We conclude that while implementing legislation is usually enacted into law faster than ordinary legislation, it is introduced too late to permit successful implementation before applicable deadline. Indeed, most of the bills implementing EU directives are already overdue when introduced. These results suggest that the government – rather than the parliament – appears to be responsible for the delays, and that the governmental performance in this respect deteriorates rapidly (delays were smallest immediately after accession). We also find that numerous aspects of the problem – such as the role of political controversies in delaying implementing bills – require further research.W świetle tabel wyników rynku wewnętrznego Komisji Europejskiej Polska należy do krajów członkowskich o najwyższym deficycie zgodności prawa krajowego z unijnym, przede wszystkim ze względu na powtarzające się istotne opóźnienia w zakresie transpozycji dyrektyw. Niniejszy artykuł przedstawia rezultaty badań ilościowych, opartych na bazie aktów prawnych implementujących prawo UE po 2004 r i poszukuje przyczyn opóźnień, w szczególności poddając analizie, czy są one powodowane w większym stopniu przez działania władzy wykonawczej, czy ustawodawczej. Z naszych ustaleń wynika, że o ile parlamentarny proces stanowienia prawa przebiega w odniesieniu do ustaw implementacyjnych z reguły szybciej niż w odniesieniu do ustaw zwykłych, o tyle inicjacja tegoż procesu dokonuje się tak późno, że zazwyczaj nie jest już możliwe dokonanie terminowej transpozycji aktu unijnego. W istocie, większość projektów ustaw implementacyjnych wnoszonych jest do Sejmu w momencie, gdy przewidziany dla implementowanej dyrektywy termin transpozycji już upłynął. Wyniki sugerują, że to raczej rząd, a nie parlament jest odpowiedzialny za rosnące opóźnienia, jak również że skuteczność rządu w implementacji prawa UE ulega systematycznemu pogorszeniu (najmniejszeopóźnienia w transpozycji występowały bezpośrednio po akcesji). Szereg aspektów analizowanego zjawiska – jak np. rola konfliktu politycznego w generowaniu opóźnień – wymaga jednak dalszych badań
Symptomy relacji między społeczeństwem/narodem a państwem. Próba spojrzenia retrospektywnego w warunkach polskich
Get PDFThe relations between the state and the nation/society are approached in the context of Polish history. The author examines selected examples of the interactions between those in power and the governed populace by focusing on: 1) attitudes – the character features of the Poles; 2) the Polish historical mission; 3) the influence of Medieval conciliatory attitudes. The work attempts to prove that these factors influenced the relations between the state and the people, formed the foundations of nobles’ democracy and inhibited absolutism tendencies in the political system of the First Republic. The effects of those processes are also visible in today’s Poland.Problem relacji państwo a naród/społeczeństwo został podjęty z perspektywy przeszłości rzeczywistości polskiej. Autor starał się wskazać na wybrane przykłady tych uwarunkowań między „rządzącymi” a „rządzonymi”. Uwzględnia trzy wybrane zagadnienia – kryteria: 1) problem postaw – cech charakterologicznych Polaków, 2) problem mesjanizmu polskiego, 3) problem znaczenia koncyliaryzmu średniowiecznego. Stara się dowieść, że powyższe czynniki miały wpływ na ułożenie stosunków między państwem a narodem/społeczeństwem, oddziaływały na kształt podstaw ustrojowych demokracji szlacheckiej i zahamowały tendencje absolutystyczno ustrojowe w systemie politycznym I Rzeczypospolitej. Skutki tych procesów odczuwamy w naszym kraju po dzień dzisiejszy
Młodzi wyborcy jako audytorium „dyskursu zmiany” w 2015 roku
Get PDFThis article focuses on the election campaigns in 2015 (both presidential and parliamentary) in the context of the various rhetoric styles applied by the political parties. In times of the mediatization of politics and permanent campaigns political competition is primarily taking place outside formal institutions, having moved into the sphere, first and foremost, of the mass media. This reveals a conflict of two discourses at the level of political rhetoric: on the one hand it is a ‘discourse of change’ (progressive rhetoric) created by the opposition parties and, on the other hand, ‘a discourse of continuity’ (conservative rhetoric), which seems to be the means of political communication used by the ruling parties. The main purpose of the article is an analysis of Polish students’ opinions on important social and political issues and an attempt to define this age group in terms of the ‘electorate of change’. The conclusions should be helpful in explaining the reasons for the high level of support given to opposition parties by young voters in Poland.W niniejszym artykule autor spogląda na kampanię wyborczą w 2015 roku (zarówno prezydencką, jak i parlamentarną) przez pryzmat różnych stylów retoryki, którymi posługiwały się partie polityczne. W czasach zmediatyzowanej polityki, która organizowana jest w ramach kampanii o charakterze permanentnym, rywalizacja toczy się przede wszystkim poza formalnymi instytucjami, głównie w przestrzeni medialnej. Na poziomie retorycznym ujawnia się konflikt dwóch dyskursów: „dyskursu zmiany” (retoryka progresywna), kreowanego przez partie opozycyjne oraz „dyskursu kontynuacji” (retoryka konserwatywna), będącego sposobem politycznej komunikacji partii rządzących. Celem artykułu jest analiza opinii polskich studentów w ważnych kwestiach społecznych i politycznych oraz próba identyfikacji tej grupy wiekowej obywateli w kategoriach „elektoratu zmiany”. Wnioski z analizy powinny być pomocne w wyjaśnianiu przyczyn wysokiego poziomu poparcia udzielanego przez młodych wyborców partiom opozycyjnym
Krajobraz po Brexicie obserwowany z perspektywy Ankary. Czy “rozwodowa” decyzja Wielkiej Brytanii dodatkowo rozluźni więzi UE–Turcja i wpłynie na przyszłość Europy?
Get PDFOn 29 March 2017, President of the European Council Donald Tusk received a note from UK Ambassador Tim Barrow. Under the document, the procedure of UK’s leaving of the European Union was initiated.1 Gideon Rachman from “Financial Times” compared Brexit to a divorce, stating that the representative of the British government “granted the divorce papers”, thus beginning a “long (planned for two years) attempt to redefine mutual relations” (Rozpoczyna się Brexit…, 2017). In his announcement for the press, Donald Tusk commented: “There is no reason to pretend that this is a lucky day, both in Brussels and in London […] Most Europeans, including almost a half of British voters, would prefer us to be still together” (Wielka Brytania rozpoczyna…, 2017). The stance of the European Council clearly mirrors the moods caused by the decision on Brexit, which are prevailing among all EU member states. It should be noted, however, that leaving the EU by the Brits not only has an impact on their political situation, but it also determines the actions of states aspiring to become members of the Community. The aim of this paper is to discuss the reasons for Brexit and to present the position of the Turkish government on this issue on the basis of the analysis of press articles and politicians’ speeches. The hypothesis we posed assumes that Brexit meant Turkey losing its most important advocate in the Union. Thus, the future of accession negotiations between Turkey and the European Union has been called into question. One should also wonder to what degree Turkey’s foreign policy priorities, which have already been redefined under the influence of the war in Syria, the battle with ISIS, the immigration crisis and the futile accession process so far, will be affected by the United Kingdom’s decision to leave the European Union. Will Turkey choose to follow the so-called Trexit route, giving up its membership in the EU? 29 marca 2017 r. szef Rady Europejskiej Donald Tusk otrzymał od brytyjskiego ambasadora Tima Barrowa pismo, które uruchamia zapisaną w artykule 50 traktatu lizbońskiego procedurę wystąpienia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej. Gideon Rachman z “Financial Times” porównał Brexit z rozwodem, stwierdzając, że przedstawiciel rządu brytyjskiego w Brukseli “wręczył papiery rozwodowe” i tym samym zapoczątkował “długotrwałą (na razie zaplanowaną na ponad dwa lata) próbę poukładania sobie stosunków na nowo”. Z kolei w oświadczeniu dla prasy D. Tusk skomentował to wydarzenie w następujący sposób: “Nie ma powodu, żeby udawać, że to szczęśliwy dzień, zarówno w Brukseli, jak i Londynie […] Większość Europejczyków, włączając w to prawie połowę brytyjskich głosujących, wolałaby, żebyśmy zostali razem”. Z całą pewnością stanowisko RE odzwierciedla nastroje wywołane przez decyzję o Brexicie, które są i będą odczuwalne dla wszystkich państw członkowskich Wspólnoty. Warto jednak zauważyć, że opuszczenie przez Brytyjczyków UE oddziałuje nie tylko na sytuację polityczną ich samych, ale także określa działania władz państw aspirujących do członkostwa we Wspólnocie. Celem niniejszego artykułu nie jest omówienie powodów Brexitu, ale zaprezentowanie postawy tureckiego rządu. W tym kontekście na podstawie analizy artykułów prasowych oraz wystąpień polityków omówiona zostanie prawdopodobna strategia Ankary. Teza, którą postawiliśmy, zakłada, że wraz z Brexitem Turcja straciła jedyne poparcie na drodze wejścia do Unii Europejskiej. Turcja zaczyna nowy etap w stosunkach między UE i Wielką Brytanią. Należy się również zastanowić, jak Turcja postrzega i ocenia prowadzoną obecnie politykę zewnętrzną, zredefiniowaną przez trwający konflikt w Syrii, walkę z ISIS i problem imigracyjny, oraz bezcelowość procesu prowadzącego do opuszczenia Unii Europejskiej przez Wielką Brytanię. Jaki będzie kierunek tureckiej polityki zagranicznej w relacjach z Zachodem? Czy Turcja odejdzie od statusu kandydata unijnego (tzw. Turexit)
PRL wobec II rozszerzenia Wspólnot Europejskich o Grecję (1961–1981)
Get PDFThe main goal of this article is to present the attitude of authorities of Polish People’s Republic towards the southern extension of the European Community of Greece between 1961 and 1981. In this article, among other things, the classified correspondence between the Polish diplomats who were allocated to posts in Athen’ s and the fourth department of Polish People’s Republic’s Ministry of Foreign Affairs, has been presented. This article has also presented the responses of the Polish press (i.e. “Trybuna Ludu”, “Życie Warszawy”, “Polityka”) to the cooperation of Greece to EWG.Zasadniczym celem artykułu było zaprezentowanie stanowiska władz Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej wobec południowego rozszerzenia Wspólnot Europejskich o Grecję w latach (1961–1981). W artykule przedstawiono m.in., korespondencję pomiędzy polskimi dyplomatami przebywającymi w Atenach a DEP. IV Ministerstwa Spraw Zagranicznych PRL (Europa Zachodnia), w której przybliżono polskie oceny długiego i skomplikowanego procesu adaptacji Grecji do wymogów wspólnotowych. W artykule zaprezentowano także reakcje prasy polskiej (m.in.: „Trybuny Ludu”, „Życia Warszawy”, „Polityki”, „Prawa i Życia”) na kooperację kraju z EWG
Celebrytyzacja polskiej polityki i język komentarzy internetowych. Analiza na wybranych przykładach
Get PDFThis article deals with the possible manifestations of the ongoing process of the celebritization of politics in the view of the language of comments that occur on gossip websites which, in fact, have become the places of the deliberate image-creation of people related to politics. The means of creation comes down to publishing content associated with the private or semi-private lives of people who are engaged in politics. In addition, we can also observe a far-reaching process of the vulgarization and brutalization of the language of comments and entries which is also a specific phenomenon.Artykuł traktuje o możliwych przejawach postępującego procesu celebrytyzacji polityki z uwzględnieniem języka komentarzy, jakie pojawiają się na plotkarskich portalach internetowych. Te ostatnie także stają się bowiem miejscem specyficznie rozumianej kreacji wizerunkowej osób/podmiotów związanych z polityką. Sam sposób tej kreacji sprowadza się do publikowania treści związanych raczej ze sferą prywatną lub półprywatną, a na pewno niemającą związku z aktywnością tych osób/podmiotów na arenie politycznej. Dodatkowo obserwować daje się także daleko posunięty proces wulgaryzacji i brutalizacji języka tych komentarzy, co również jest zjawiskiem specyficznym
Znaczenie pokoju i stabilizacji dla europejskiej polityki rozwojowej wobec Afryki Subsaharyjskiej
Get PDFThe aim of the global development policy is to eradicate poverty. Scholars are in no doubt that wars and armed conflicts are among the key obstacles to the effective struggle against poverty. Peace and security are as important for developing countries as for those that offer development aid. The EU and its member states are the greatest global providers of aid and Sub-Saharan Africa (SSA) is the region with the highest demand for developmental aid. This article analyzes the position of peace and stability in European development policy towards Africa. Another issue is the attempt to answer the question of the influence peace and stability, or their lack, have on the development of SSA. The analysis of the situation in SSA states demonstrates that consistent and sustainable development is not feasible during warfare and other armed conflicts. Ensuring permanent development has to be preceded by an effective conclusion of conflicts and the eradication or dramatic suppression of the causes of such conflicts. The aid from outside, including that provided by the EU, is first and foremost humanitarian. While such aid is necessary and helps save human lives, it neither eliminates the reasons for conflicts, nor is it able to ensure permanent development.Celem globalnej polityki rozwojowej jest likwidacja ubóstwa. Badacze nie mają wątpliwości, że jedną z kluczowych barier w skutecznej walce z ubóstwem są wojny i konflikty zbrojne. Pokój i bezpieczeństwo są ważne zarówno dla państw rozwijających się, jak i dla państw świadczących pomoc rozwojową. UE i jej państwa członkowskie są największymi dawcami pomocy na świecie, a Afryka Subsaharyjska (SSA) regionem o największym zapotrzebowaniu na pomoc rozwojową. Tekst analizuje jakie miejsce w europejskiej polityce rozwojowej wobec Afryki zajmuje kwestia pokoju i stabilizacji? Drugim obszarem analizy jest próba odpowiedzi na dylemat w jaki sposób pokój i stabilizacja lub ich brak wpływają na rozwój Afryki Subsaharyjskiej? Z analizy sytuacji państw SSA wynika, że trwały, zrównoważony rozwój w warunkach wojny czy innych konfliktów zbrojnych nie jest możliwy. Budowanie trwałego rozwoju musi być poprzedzone skutecznym zakończeniem konfliktów oraz wyeliminowaniem lub radykalnym ograniczeniem ich przyczyn. Pomoc z zewnątrz, w tym pomoc UE, ma w tych krajach – przede wszystkim – charakter pomocy humanitarnej. Jest ona potrzebna i ratuje ludzkie życie. Sama w sobie nie likwiduje jednak przyczyn konfliktów, ani nie jest w stanie zapewnić trwałego rozwoju
Stosunki Azerbejdżan–Kazachstan: obecna sytuacja i perspektywy
Get PDFAzerbaijan and Kazakhstan should not be seen as two states which are close because of their Soviet past. In fact, the titular ethnic groups of Azerbaijan and Kazakhstan – Azerbaijanis and Kazakhs – come from a greater Turkic family. Azerbaijani-Kazakh brotherhood takes its roots from the very origins of the Turkic peoples that spread from the Altai Mountains and has been cemented by the Islamic factor. Maintaining maritime borders through the Caspian Sea, Azerbaijan and Kazakhstan are important nations for one another. Azerbaijan is seen as a bridge for Kazakhstan to access Turkey and Europe, while Kazakhstan offers Azerbaijan routes to Central Asia and China. The two countries attach great importance to their mutual relations, both bilateral and within various international organizations. These relations have only increased and not experienced any downturns or problems in the past 25 years. Kazakhstan recognized the territorial integrity of Azerbaijan, which is an important deal for Azerbaijan in its current conflict with neighboring Armenia. The countries even reached an agreement on the legal status of the Caspian Sea quite rapidly, while similar accords are still absent with other littoral countries. They are both interested in developing an East-West transport and energy corridor, enjoying a favorable geopolitical location that could serve as a bridge between the continents.Azerbejdżanu i Kazachstanu nie należy postrzegać jako dwóch państw, które są bliskie sobie tylko ze względu na radziecką przeszłość. W rzeczywistości zamiszkujące Azerbejdżan i Kazachstan grupy etniczne – Azerowie i Kazachowie – pochodzą z większej rodziny narodów tureckich. Braterstwo azero-kazachskie datuje się od samych początków narodów tureckich, które rozprzestrzeniły się z Gór Ałtaju i zostało ugruntowane przez czynnik islamski. Mające wspólną granicę morską na Morzu Kaspijskim Azerbejdżan i Kazachstan są dla siebie ważnymi narodami. Azerbejdżan jest postrzegany jako pomost dający Kazachstanowi dostęp do Turcji i Europy, zaś Kazachstan oferuje Azerbejdżanowi połączenie z Azją Centralną i Chinami. Oba państwa przywiązują wielką wagę do swoich wzajemnych relacji, zarówno dwustronnych, jak i w ramach organizacji międzynarodowych. Relacje te stale się rozwijają i w przeciągu ostatnich dwudziestu pięciu lat trend ten nie zmienia się, ani nie napotyka żadnych przeszkód. Kazachstan uznał terytorialną integralność Azerbejdżanu, co stanowi dla Azerbejdżanu ważne osiągnięcie wobec obecnego konfliktu z sąsiednią Armenią. Oba kraje szybko osiągnęły nawet porozumienie w sprawie statusu prawnego Morza Kaspijskiego, podczas gdy w innych krajach nadmorskich podobnych porozumień nie udało się wypracować. Oba państwa są zainteresowane rozwojem korytarza transportu i energetyki Wschód–Zachód, pozwalającego wykorzystać ich korzystną lokalizację geopolityczną, dzięki której mogą służyć jako pomost między kontynentami