Przegląd Politologiczny
Not a member yet
968 research outputs found
Sort by
Ekonomiczny nacjonalizm i populizm – przenikające się relacje
Get PDFThe objective of the paper is to analyse two very closely related categories, economic nationalism and economic populism. They intertwine both in the lived politics on the ground and in intellectual debates. Despite a rich interdisciplinary discourse, scholars interested in economic nationalism and economic populism still disagree not only how to explain them, but more fundamentally – about what they are and what their relation is. This paper answers this deficit by addressing the question of the intertwining connections between economic nationalism and populism. In the first instance it reconstructs the basic definitions of economic nationalism – its constitutive elements, its historicity and periodization as well as its main categorisations. The next section focuses on economic populism, it starts with reconstructing the general definitions of populism and then consequently emphasises its economic dimension. In the conclusive part, as well as in throughout the argumentation of whole text, the author highlights the relations between economic nationalism and populism, their overlapping components and elements that they do not share. The origins of populism (as a movement) were economic in nature. Economic populism (as an empty-hearted ideology) is intertwined with nationalism in many of its contemporary (re)incarnations. Both economic nationalism and populism are increasingly important due to their raising political popularity and they require a closer look and scholarly attention.Celem niniejszego artykułu jest zaprezentowanie analizy dwóch, bardzo ściśle powiązanych ze sobą kategorii, nacjonalizmu ekonomicznego oraz ekonomicznego populizmu. Obie kategorie przenikają się zarówno w realnej polityce, jak i w refleksji akademickiej. Mimo bardzo bogatego dyskursu naukowego na temat obydwu, ich badacze cały czas spierają się nie tylko na temat tego jak je wyjaśniać, ale nawet co do ich zasadniczych treści. Zaproponowana analiza stanowi odpowiedź na ten deficyt i próbuje skupić się na związkach ekonomicznego populizmu i nacjonalizmu. W pierwszej kolejności dokonana została rekonstrukcja podstawowych sposobów rozumienia nacjonalizmu ekonomicznego – jego elementów konstytutywnych, jego historyczności, periodyzacji, jak również podstawowych kategoryzacji. Następna część koncentruje swoją uwagę na populizmie, eksponując jednocześnie jego wymiar ekonomiczny. W części konkludywnej, podobnie jak w całym tekście, autor uwypukla zachodzące relacje pomiędzy nacjonalizmem i populizmem ekonomicznym, ich wzajemnie nachodzące na siebie elementy oraz elementy rozbieżne. Początki populizmu (jako ruchu) były z natury ekonomiczne. Populizm ekonomiczny (jako swego rodzaju “pusta” ideologia) przenika nacjonalizm, kreując wiele z jego współczesnych (re)inkarnacji. Zarówno ekonomiczny populizm, jak i nacjonalizm gospodarczy stają się coraz bardziej istotnymi kategoriami analitycznymi, w związku z rosnącym znaczeniem sił nacjonalistycznych i populistycznych, i z tego powodu wymagają zaawansowanej refleksji naukowej
Muzeum (nie)pamięci. Koń a Muzeum Powstania Warszawskiego
Get PDFThe permanent exhibition at the Warsaw Uprising Museum, which has been on display since 2004 (continuously since 2005) is a text of culture – a construct that is not free from power and politics. The political nature of the Museum does not, however, determine its value, but rather represents a diagnosis of the social reality where culture is a space of ideological confrontation. The view that the Museum is politically entangled in organisational and ideological terms is neither demeaning nor ennobling for a cultural institution. However, it requires that the Museum surrender its claims of neutrality in a situation where, by decision of its creators, it occupies a defined position in the discourse, as illustrated by the omission of the history of animals – victims of war – in the exhibition. Meanwhile, the new humanities provide the new museum (and also the traditional one) with trends that unmask the author of the narrative and demystify the objective nature of that narrative. They allow us not only to identify and explain the reasons why the WUM left out the wartime history of animals, but also to show how and why those issues should be thought about, discussed and presented in a different way.Prezentowana od 2004 roku (nieprzerwanie od 2005 roku) wystawa stała w Muzeum Powstania Warszawskiego jest tekstem kultury – konstruktem niewolnym od władzy i polityki. Polityczność Muzeum nie przesądza jednak o jego wartości, a jedynie stanowi diagnozę rzeczywistości społecznej,w której kultura jest obszarem konfrontacji ideologicznej. Teza, że Muzeum jest uwikłane politycznie pod względem organizacyjnym i ideologicznym, nie jest deprecjonujące ani nobilitujące dla instytucji kultury. Wymaga jednak od Muzeum rezygnacji z roszczeń do neutralności, w sytuacji w której, decyzją swoich twórców, zajmuje ono w dyskursie określoną pozycję, czego przykładem jest pominięcie na ekspozycji historii zwierząt – ofiar wojny. Tymczasem nowa humanistyka oferuje nowemu muzeum (ale i tradycyjnemu) nurty, które demaskują twórcę narracji i demistyfikują jej obiektywny charakter. Pozwalają one zobaczyć i wyjaśnić powody pominięcia wojennej historii zwierząt w MPW, ale i wskazać, jak można i dlaczego powinno się inaczej o tych kwestiach myśleć, mówić i je pokazywać
Kultury bezpieczeństwa energetycznego w Unii Europejskiej
Get PDFThe research problem under analysis in this text is ‘energy security cultures’ in the European Union. The main goal of the research is to conduct a comparative analysis involving selected existing research papers on ‘energy cultures.’ In the analysis, attention is drawn to research employing quantitative methods based on object clustering methods. Given the necessity to make the research problem more specific, the text addresses the following research questions: (1) Is the claim that the European Union presents special ‘energy security cultures’ legitimate?, (2) Did the period of 2008–2012 witness changes to the above-established ‘energy security cultures’ in the European Union? In order to conduct the analysis concerned with the existence or non-existence of ‘energy security cultures’ in the European Union, the following indices have been adopted: (1) the index of the energy intensity of the economy, (2) the index of energy dependence, (3) the Stirling index, (4) the index of network losses and (5) the index of renewable energy use. It is considered that the selected indices constitute a definiens of the adopted term of an ‘energy security culture.’ To verify the assumptions made in the analysis, use was made of one agglomerative method (i.e. Ward’s method) and one method for optimising a given cluster of objects (the k-means method).Problemem badawczym, będącym przedmiotem analizy w tekście, są „kultury bezpieczeństwa energetycznego” Unii Europejskiej. Głównym celem prezentowanych badań jest dokonanie analizy porównawczej z już istniejącymi wybranymi opracowaniami w zakresie „kultur energetycznych”. W prezentowanej analizie uwagę zwrócono na badania, które wykorzystują metody ilościowe w oparciu o metody grupowania obiektów. W związku z koniecznością uściślenia problemu badawczego w tekście przedstawiono następujące pytania badawcze: (1) Czy zasadne jest twierdzenie, że w Unii Europejskiej mamy do czynienia ze specyficznymi „kulturami bezpieczeństwa energetycznego”?, (2) Czy w okresie 2008–2012, następują zmiany w obrębie, stwierdzonych wcześniej „kultur bezpieczeństwa energetycznego” w Unii Europejskiej? W celu dokonania analizy w zakresie istnienia, bądź też nie „kultur bezpieczeństwa energetycznego” w Unii Europejskiej, przyjęto następujące wskaźniki: (1) wskaźnik energochłonności gospodarki, (2) wskaźnik zależności energetycznej, (3) wskaźnik stirlinga, (4) wskaźnik strat sieciowych i (5) wskaźnik wykorzystania energii odnawialnej. Uznano, że tak dobrane wskaźniki stanowią swoisty definiens przyjętego terminu „kultury bezpieczeństwa energetycznego”. Do weryfikacji założeń przyjętych w analizie posłużono się jedną z metod aglomeracyjnych (czyli metodą Warda) i jedną z metod optymalizacji danego grupowania obiektów (czyli metodą k-średnich)
Chińska inicjatywa „jeden pas, jedna droga”: wyzwania i wymagania dotyczące jej skutecznego wdrożenia w Azji Środkowej
Get PDFTwenty five years after the dissolution of the former Soviet Union and the reemergence of the Central Asian Republics as independent States, this region continues to be the scene of rivalries amongst the big powers (Russia, China, the European Union, USA, India, Japan, Turkey and Iran) competing in a sort of a “new Grand Game” to increase their geopolitical and economic influence in the region. Its geography, diverse and rich natural resources, like oil and gas, explain the ongoing hidden rivalries. Despite its common historical and cultural past, Central Asia constitutes a heterogeneous region with a multiethnic and multi-linguistic composition and a low degree of physical, economic and trade integration. The lack of mutual trust, the persisting tension over borders and the use and sharing of natural resources, as well as different levels of economic performance have so far jeopardized the development of genuine regional cooperation. Against this background, the idea behind the Chinese OBOR Initiative to develop rapid transportation, if well implemented, could theoretically, by improving interregional connectivity, develop the Central Asia regional market and foster intergovernmental cooperation and people-to-people contacts within the region. In this context, could we expect that the ambitious Chinese OBOR Initiative will boost geopolitical stability and promote shared economic and trade benefits in Central Asia? What are the conditions for that need to be fulfilled?The author analyzes in depth certain crucial political, economic and institutional requirements for the successful implementation of the OBOR Strategy and concludes, however, that three years after the launching of this crucial instrument of the Chinese “globalization without democracy” model, its implementation faces major problems and thus raises more doubts than certainties.Dwadzieścia pięć lat po rozwiązaniu byłego Związku Radzieckiego i ponownym zaistnieniu republik Azji Środkowej jako niezależnych państw region ten nadal jest sceną rywalizacji wielkich mocarstw (Rosji, Chin, Unii Europejskiej, USA, Indii, Japonii, Turcji i Iranu) konkurujących w swego rodzaju „nowej wielkiej grze”, mającej na celu zwiększenie wpływów geopolitycznych i gospodarczych w regionie. Trwające ukryte współzawodnictwo wyjaśniają jego geografia, zróżnicowane i bogate zasoby naturalne, takie jak ropa naftowa i gaz. Pomimo wspólnej przeszłości historycznej i kulturowej Azja Środkowa stanowi zrónicowany region o wieloetnicznej i wielojęzycznej strukturze oraz niskim stopniu integracji fizycznej, gospodarczej i handlowej. Brak wzajemnego zaufania, utrzymujące się napięcia dotyczące granic oraz wykorzystania i współużytkowania zasobów naturalnych, a także różne poziomy wyników gospodarczych stanowiły jak dotąd zagrożenie dla rozwoju prawdziwej współpracy regionalnej. W tym kontekście chińska inicjatywa OBOR (One Belt One Road – jeden pas, jedna droga), mająca na celu rozwój szybkiego transportu, teoretycznie mogłaby – w przypadku właściwej realizacji – poprawić połączenia międzyregionalne, rozwijając w ten sposób rynek Azji Centralnej oraz wspierając współpracę międzyrządową i kontakty międzyludzkie w regionie. Czy możemy w takim razie spodziewać się, że ambitna chińska inicjatywa OBOR zwiększy stabilność geopolityczną i pomoże uzyskać wspólne korzyści gospodarcze i handlowe w Azji Środkowej? Jakie są przesłanki, które należałoby spełnić? Autor szczegółowo analizuje pewne kluczowe wymagania polityczne, gospodarcze i instytucjonalne niezbędne w celu skutecznego wdrożenia strategii OBOR stwierdzając jednak, że trzy lata po uruchomieniu tego kluczowego instrumentu chińskiego modelu „globalizacji bez demokracji” jego wdrożenie stoi w obliczu poważnych problemów, budząc tym samym większe wątpliwości niż pewność
Wyzwania i-głosowania – praktyka, zasady funkcjonowania i perspektywy. Przykład Estonii i Szwajcarii
Get PDFThis paper discusses the experience related to selected European states implementing i-voting. Particular emphasis is given in the text to the issues of the definition of internet voting (as one of the forms of electronic voting); the analysis of experiences gathered by states with a history of the implementation of internet voting; and the procedures of vote casting via Internet. The main goal of this text is to answer the questions of the greatest risks and benefits of internet voting, the influence i-voting has on voter turnout and the future prospects of i-voting. The considerations presented here focus on the experiences of two states with apparently the greatest experience in the field of i-voting, namely Estonia and Switzerland.Przedmiotem niniejszego tekstu są doświadczenia związane z wdrożeniem i-votingu w wybranych państwach Europy. W tekście zwrócono szczególną uwagę na zagadnienia związane z: definiowaniem głosowania internetowego (jako jednej z form głosowania elektronicznego); analizą doświadczeń państw, mających doświadczenia związane z wdrożeniem internetowego głosowania czy procedurom oddawania głosów za pośrednictwem głosowania internetowego. Głównym celem niniejszego tekstu jest odpowiedź na pytania o najważniejsze ryzyka i korzyści związane z głosowaniem przez Internet, o wpływ i-voting na frekwencję wyborczą, jak i o przyszłe perspektywy stosowania i-voting. Rozważania w niniejszym tekście koncentrują się na doświadczeniach dwóch państw z największym – jak się wydaje – doświadczaniem w obszarze i-voting, tj. Estonii oraz Szwajcarii
Agnieszka K. Cianciara i inni, Europeizacja partii politycznych i grup interesu w wybranych krajach Partnerstwa Wschodniego i kandydujących do Unii Europejskiej
Get PDFAgnieszka K. Cianciara i inni, Europeizacja partii politycznych i grup interesu w wybranych krajach Partnerstwa Wschodniego i kandydujących do Unii Europejskie
Zjawisko korupcji w demokracji skonsolidowanej. Przypadek Finlandii
Get PDFThe phenomenon of corruption in consolidated democracies has been ignored for a long time by academics. Nevertheless in the last decade of the XX century new factors have emerged leading to the institutionalization of an issue of corruption in the advanced democracies. This change can be observed also in the case of Finland, which is perceived as one of the least corrupt country in the world according to the Corruption Perception Index published by the Transparency International. However, also in Finland a specific forms of corruption can be found. The article aims at description of the ‘old brothers networks‘ as a corrupt practices peculiar to Finland. The author seeks to present an institutionalization of the ‘old brothers network’ issue and the problems related to an occurrence of this phenomenon in Finnish public sphere. Primarily, it is argued that Finland has witnessed a redefinition of informal, consensus-based practices, which commonly had been accepted as a part of the political system, into the practices defined as corrupt. The subtle nature of these practices is a reason behind difficulties with classifying them as a clear-cut forms of abuse of power for private gain.Zjawisko korupcji w stabilnych, zamożnych państwach demokratycznych określanych mianem demokracji skonsolidowanych było przez długi czas ignorowane przez badaczy. Jednak w ostatnim dziesięcioleciu XX wieku pojawiły się czynniki, które doprowadziły do instytucjonalizacji kwestii korupcji w dojrzałych demokracjach. Tę zmianę obserwujemy również w Finlandii, która według Indeksu Percepcji Korupcji publikowanym przez Transparency International jest postrzegana jako jedno z najmniej skorumpowanych państw świata. Jednak również w tym kraju możemy odnaleźć specyficzne formy korupcji. Celem artykułu jest charakterystyka tzw. sieci starych braci jako praktyk korupcyjnych charakterystycznych dla Finlandii. Autor stara się pokazać proces instytucjonalizacji kwestii sieci starych braci oraz problemy towarzyszące istnieniu tego zjawiska w fińskiej przestrzeni publicznej. Przede wszystkim wskazuje, że w Finlandii możemy obserwować przedefiniowanie nieformalnych, konsensualnych praktyk, które przez długi czas były akceptowanymi komponentami systemu politycznego, na praktyki o statusie korupcyjnym. Subtelność tych praktyk powoduje, że często trudno zaklasyfikować je jako jednoznaczne formy nadużywania władzy dla prywatnych korzyści
Sport jako element soft power Kataru
Get PDFUntil recently, the State of Qatar remained little recognized throughout the world. However, as a result of a well-considered and long-term brand building strategy, linked closely to foreign and security policy, Qatar has become not only a globally recognized country, but also – due to the disproportion between its geographical size and its impact on international activities – a trustworthy brand that is known and respected in the most important political and business circles. The main goal of this paper is to analyze one of the elements of Qatar’s brand building strategy, which is the use of sport for political purposes, and to answer the question as to what degree sport in the analyzed case can help with accomplishing those strategic objectives. To do so, the paper will analyze both the internal and external (international) dimensions of Qatar’s sports policy.Do niedawna Katar pozostawał państwem mało rozpoznawalnym na świecie. W wyniku przemyślanej, wieloletniej strategii budowy marki, powiązanej ściśle z polityką zagraniczną i bezpieczeństwa, Katar stał się nie tylko rozpoznawalnym w skali globu państwem, ale za sprawą nieproporcjonalnej do swego geograficznego rozmiaru aktywności międzynarodowej godną zaufania marką, znaną i szanowaną na najważniejszych salonach politycznych i w kręgach dużego biznesu. Celem głównym niniejszego artykułu jest zanalizowanie jednego z elementów strategii budowania międzynarodowejmarki Kataru, jaką jest wykorzystanie sportu w celach politycznych oraz odpowiedzenia na pytanie, na ile sport w niniejszym przypadku pozwala zrealizować zakładane cele strategiczne. By to zrobić, w pracy zanalizowano wymiar wewnętrzny i zewnętrzny (międzynarodowy) polityki sportowej Kataru
Polityczne implikacje nowego myślenia społecznego: produkt uboczny prywatyzacji kibuców
Get PDFIn the 1980s the kibbutzim suffered a severe economic and demographic crisis, which endangered the continuation of their existence as cooperative communities. The solution was to adopt steps, taken from the ideas of the free market. Beyond the increase of economic efficiency, the rearrangement of the community under new rules was accompanied by political influence, as can be seen in the change of the voting pattern of the kibbutzim members to the Knesset. The main argument is that the arrangement of kibbutz society under the new rules brought into the kibbutz a new social discourse that completely changed the way in which the individual defines himself in social and political terms. The political byproduct was that the Left parties that in the past served as a prototype for the socialist identity were perceived as not relevant to the new social identity, in favor of steadily increasing support for the center parties. To track the change in the political identity, we chose to examine from up close three kibbutzim found at different stages of the change processes: Kibbutz Deganya A, Kibbutz Mizra, and Kibbutz Ein Dor. The objective was not only to identify which group in the kibbutz changed its political identity but primarily, to examine how the penetration of the new social knowledge contributed to this. The findings revealed a large gap in the perception of reality primarily between two age groups in the kibbutz. Unlike the older generation, the younger employed neo-liberal social representations to define itself, the community, and the political system. The left parties, like the old kibbutz, were perceived as old, inefficient, and thus not relevant for it in the voting for the Knesset.W latach osiemdziesiątych dwudziestego wieku kibuce dotknął poważny kryzys gospodarczy i demograficzny, który zagroził ich dalszemu istnieniu w formie społeczności spółdzielczych. Rozwiązaniem było podjęcie kroków inspirowanych ideami wolnego rynku. Wzrostowi efektywności gospodarczej i przeorganizowaniu wspólnoty zgodnie z nowymi regułami towarzyszyły skutki w sferze politycznej, co widać w zmianie sposobu głosowania członków kibuców w wyborach do Knesetu. Główna teza artykułu głosi, że zorganizowanie społeczności kibuców według nowych zasad wprowadziło do nich nowy dyskurs społeczny, który całkowicie zmienił sposób, w jaki jednostka określa się w kategoriach społecznych i politycznych. Politycznym produktem ubocznym było to, że partie lewicowe, które w przeszłości stanowiły prototyp tożsamości socjalistycznej, zaczęły być postrzegane jako nieadekwatne wobec nowej tożsamości społecznej, w której nastąpił stały wzrost poparcia dla partii centrowych. W celu prześledzenia zmiany tożsamości politycznej, postanowiliśmy zbadać z bliska trzy kibuce znajdujące się na różnych etapach procesów zmian: kibuc Deganya A, kibuc Mizra i kibuc Ein Dor. Celem badań było nie tylko ustalenie, która grupa w kibucu zmieniła swoją tożsamość polityczną, ale przede wszystkim zbadanie, w jaki sposób przyczyniło się do tego zdobycie nowej wiedzy społecznej. Wyniki ujawniły duży rozziew w postrzeganiu rzeczywistości, głównie między dwiema grupami wiekowymi w kibucu. W przeciwieństwie do starszych, młodsze pokolenie zastosowało neoliberalne reprezentacje społeczne do zdefiniowania siebie, społeczności i systemu politycznego. Partie lewicowe, podobnie jak dawne kibuce, zaczęto postrzegać jako przestarzałe, nieskuteczne, a zatem niemające znaczenia w głosowaniu w wyborach do Knesetu