Przegląd Politologiczny
Not a member yet
968 research outputs found
Sort by
Sprawozdanie z seminarium naukowego „Direct Democracy in Switzerland and beyond”, które odbyło się w dniu 5 grudnia 2013 r. na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM. Informacja o laureatach Konkursu im. Profesora Czesława Mojsiewicza na najlepszą ksiażkę o tematyce politologicznej
No full textNieposłuszeństwo i profanacje – globalne społeczeństwo obywatelskie
No full textTransnational space provides the framework for discussing the topics of this paper: civil society, civil disobedience and the concept of profanation developed by the Italian philosopher Giorgio Agamben. The first two topics are mutually related, whereas the third one expands the former two and challenges them with the tasks to be performed by both politically aware social movements and authorities. The paper attempts to answer the question of what outcomes this challenge produces.Transnational space provides the framework for discussing the topics of this paper: civil society, civil disobedience and the concept of profanation developed by the Italian philosopher Giorgio Agamben. The first two topics are mutually related, whereas the third one expands the former two and challenges them with the tasks to be performed by both politically aware social movements and authorities. The paper attempts to answer the question of what outcomes this challenge produces
Przesłanki rozwiązania parlamentu w praktyce ustrojowej V Republiki Francuskiej
Get PDFThe paper discusses the grounds required for the dissolution of the parliament in the political practice of the French Fifth Republic. The Constitution of October 4, 1958 adopted a model of strengthened political power of the head of state, granting them instruments of executive influence on the functioning of other state organs. Paragraph 12 of the Constitution gives the President practically unlimited power to dissolve the National Assembly – the lower chamber of French parliament. The conditions for applying this paragraph are not stipulated in the legal regulations. It is not necessary for the President to respond to a motion of another body, or even to obtain a countersignature. These constitutional factors have led to various political practices. The author of the paper puts forward the thesis that giving freedom to the head of state as regards the application of paragraph 12 on the one hand provides the necessary foundations to exercise a power model with a considerable degree of decisiveness, but on the other may lead to a situation where the dissolution of the National Assembly no longer has a power function in its conventional sense, but serves the purpose of providing the head of state with an instrument for considerably strengthening his own political position. Since the present Constitution of the Fifth Republic has been in force, the National Assembly has been dissolved five times. The author identifies three basic grounds for applying paragraph 12: to defuse a political or social conflict (1962 and 1968), to restore a politically homogenous executive power (1981 and 1988), and to maintain a given political configuration (1997). Since the 1980s the dissolution of parliament has become a tool for the president to avoid cohabitation and, by this token, to provide a political system where the role of the leader of the executive is in the hands of the head of state. On account of the defeat of the formation supporting the president in 1997 this strategy failed to produce the expected outcome. The dissolution of the National Assembly has not taken place since. In 2000, the length of the mandate of the head of state was shortened to five years, which makes it more likely for parliamentary elections to occur directly after presidential elections. This may for a long time to come eliminate the main grounds for the dissolution of the lower chamber, which in the 1980s and 1990s stemmed from the desire to ensure a political system favorable for the head of state. This reason alone may mean that the significance of paragraph 12 in the political practice of the Fifth Republic will continue to be limited.The paper discusses the grounds required for the dissolution of the parliament in the political practice of the French Fifth Republic. The Constitution of October 4, 1958 adopted a model of strengthened political power of the head of state, granting them instruments of executive influence on the functioning of other state organs. Paragraph 12 of the Constitution gives the President practically unlimited power to dissolve the National Assembly – the lower chamber of French parliament. The conditions for applying this paragraph are not stipulated in the legal regulations. It is not necessary for the President to respond to a motion of another body, or even to obtain a countersignature. These constitutional factors have led to various political practices. The author of the paper puts forward the thesis that giving freedom to the head of state as regards the application of paragraph 12 on the one hand provides the necessary foundations to exercise a power model with a considerable degree of decisiveness, but on the other may lead to a situation where the dissolution of the National Assembly no longer has a power function in its conventional sense, but serves the purpose of providing the head of state with an instrument for considerably strengthening his own political position. Since the present Constitution of the Fifth Republic has been in force, the National Assembly has been dissolved five times. The author identifies three basic grounds for applying paragraph 12: to defuse a political or social conflict (1962 and 1968), to restore a politically homogenous executive power (1981 and 1988), and to maintain a given political configuration (1997). Since the 1980s the dissolution of parliament has become a tool for the president to avoid cohabitation and, by this token, to provide a political system where the role of the leader of the executive is in the hands of the head of state. On account of the defeat of the formation supporting the president in 1997 this strategy failed to produce the expected outcome. The dissolution of the National Assembly has not taken place since. In 2000, the length of the mandate of the head of state was shortened to five years, which makes it more likely for parliamentary elections to occur directly after presidential elections. This may for a long time to come eliminate the main grounds for the dissolution of the lower chamber, which in the 1980s and 1990s stemmed from the desire to ensure a political system favorable for the head of state. This reason alone may mean that the significance of paragraph 12 in the political practice of the Fifth Republic will continue to be limited
Znaczenie tożsamości wizerunkowej partii i jej kandydatów w trakcie kampanii wyborczej
Get PDFIn modern politics, increasing importance is attached to image identity, while the role of ideological identity is diminishing. Political parties and politicians find the flexibility of both image and ideological identities more significant than a consistent ideological identity. Politicians frequently refrain from making socially unpopular decisions for fear of losing support, while creating their image in line with the expectations of their electorate. Generating an image identity is therefore becoming a goal in its own right, and is no longer related to ideological identity. In the author’s opinion, these two types of identity are not mutually exclusive, but at a time where the media seek sensation, and with a society that is only marginally interested in substantive political debate, those in power choose this type of identity, which better fulfils the needs of the mass media and their audiences. The increasing role of image is more related to general socio-political transformations, in particular to decreasing party loyalty, the changing model of a political party (where an election party is evolving into a market party) and the predominance of electronic media in the public realm.Współczesna polityka coraz większą uwagę przywiązuje do tożsamości wizerunkowej, jednocześnie zmniejszając rangę tożsamości ideologicznej. Dla partii i polityków ważniejszą od ciągłości tożsamości ideologicznej staje się elastyczność, zarówno w aspekcie wizerunkowym, jak i ideologicznym. Politycy unikają często podejmowania decyzji niepopularnych społecznie w obawie przed utratą poparcia, kreując jednocześnie swój wizerunek zgodnie z oczekiwaniami wyborców. Gloryfikowanie tożsamości wizerunkowej staje się tym samym celem samym w sobie, oderwanym często od tożsamości ideologicznej. Moim zdaniem te dwa rodzaje tożsamości wcale się nie wykluczają, jednak w dobie dominacji mediów szukających sensacji i społeczeństwa, które w znikomym stopniu interesuje się merytoryczną debatą w polityce, rządzący wybierają ten rodzaj tożsamości, który bardziej zaspokaja potrzeby środków masowego przekazu oraz ich odbiorców. Wzrost znaczenia wizerunku związany jest z bardziej ogólnymi zmianami społeczno-politycznymi, zwłaszcza z malejącą lojalnością partyjną, zmianą modelu partii politycznej (partia wyborcza ewoluu
Nowe podejście do polityki ewaluacyjnej w Unii Europejskiej
Get PDFThe significant role of the European Union in diffusion of evaluation in Europe is widely acknowledged (Stern, 2009). Although evaluation has a long-standing tradition in the EU, and in particular within the European Commission, in recent years one can observe the process of its expansion, diversification and institutionalisation. The aim of the paper is to explore the new developments in evaluation policy in the EU, which can be characterised, among others, by strengthening the links between ex ante and ex post impact evaluations and thus closing the policy cycle, where ex post evaluation feeds into ex ante assessment of new public actions. Hence, the problem of utilisation of evaluation findings is discussed. The scope of evaluation performed at the EU level has also been extended from expenditure to regulatory instruments. Moreover, there has been a shift from evaluating merely projects and programmes to evaluating policies and aggregated activities. To this end, a literature and documentary review on evaluation theory and practice have been conducted, as well as the analysis of the normative provisions that are applied to guide the practice of evaluation in the EU.Znacząca rola Unii Europejskiej w rozpowszechnianiu ewaluacji w Europie jest ogólnie uznana (Stern, 2009). Chociaż ewaluacja ma długoletnią tradycję w Unii, a zwłaszcza w Komisji Europejskiej, w ostatnich latach można zaobserwować proces jej ekspansji, dywersyfikacji i instytucjonalizacji. Celem artykułu jest zbadanie nowych rozwiązań w dziedzinie polityki ewaluacyjnej w Unii Europejskiej, którą można scharakteryzować między innymi, wzmocnieniem powiązań między oceną wpływu ex ante i ex post, zamykając tym samym cykl polityki, w którym wnioski z ewaluacji ex post przekładają się na ocenę nowych przedsięwzięć publicznych. Stąd też, w artykule poruszony został problem wykorzystania wyników ewaluacji. Zakres ewaluacji również został rozszerzony i obejmuje nie tylko instrumenty związane z wydatkowaniem środków finansowych, ale także instrumenty regulacyjne. Ponadto, ewaluacji podlegają nie tylko pojedyncze programy czy projekty, ale polityki i grupy powiązanych ze sobą działań. W tym celu dokonano przeglądu literatury i dokumentów w dziedzinie teorii i praktyki ewaluacyjnej, w tym analizy przepisów prawnych regulujących praktykę ewaluacyjną w Unii Europejskiej
Wprowadzenie do polityki opartej na uwadze
Get PDFThis study introduces a new tendency in political communication that starts from the politicians’ use of Twitter and Facebook. Representatives have to realize that they are in an environment where celebrities can attract, maximize, and direct the attention of followers. Politicians will do just the same. The communication techniques used set the focus of analysis on attention-based politics. The most visible part of Donald Trump’s election campaign will be used as an example, in order to demonstrate this speciality of political communication. The main findings of the study support the idea that the new ICTs will not revolutionize political communication because what we are seeing is a ‘spectacular’ development, an adaption to the information environment, where the process is sometimes faster, at other times slower. This creates the feeling that what has functioned well in political communication in the past few years is now becoming obsolete.W badaniu przedstawiono nowy trend komunikacji politycznej, zapoczątkowany przez polityków korzystających z Twittera i Facebooka. Przedstawiciele tego trendu muszą zdać sobie sprawę, że funkcjonują w środowisku, w którym celebryci mogą przyciągać, maksymalizować i kierować uwagę obserwatorów. To samo dotyczy również polityków. Zastosowane techniki komunikacyjne stanowią główny przedmiot analizy polityki opartej na przyciąganiu uwagi (attention-based politics). Posługując się przykładem najbardziej widocznej części kampanii wyborczej Donalda Trumpa przedstawiono wyjątkowy charakter tego rodzaju komunikacji politycznej. Główne wnioski z badania potwierdzają pogląd, że nowe technologie informacyjno-komunikacyjne nie zrewolucjonizują komunikacji politycznej, ponieważ widzimy jedynie – czasem szybszy, innym razem wolniejszy – „spektakularny” rozwój i adaptację do środowiska informacyjnego. Stwarza to poczucie, że to, co dobrze funkcjonowało w komunikacji politycznej w ciągu ostatnich kilku lat, staje się przestarzałe
Rozszerzenie Unii Europejskiej – przykład Polski. Między jednością a różnorodnością
Get PDFThe history of Poland’s integration activities, undertaken both before and after joining the EU, has featured several attempts to demonstrate its desire to become an independent entity in the internal EU game of the interests of other EU countries and institutions. This has been the case, since Poland’s interests have not always been compatible with the interests of the other actors of integration. For instance, Poland has opposed the scenario of the faster development of countries forming the ‘hard core’ of the EU. On the other hand, Poland still supports the universal postulate of making Europe a continent of democracy, freedom, peace and progress. The European Union has remained the guarantee that the lines that divide Europe will be erased and stable and consistent development ensured. Therefore, the author believes that Europe (the European Union) has no alternative, and will have to opt for a universalist-and-particular synthesis of unity in multiplicity, and unity in diversity, which enriches and develops but does not divide countries. First and foremost, this synthesis emphasizes the common good while not losing sight of (abandoning) the individual good.Polska kilka razy w swej historii aktywności integracyjnej przed i po przystąpieniu do UE podjęła próbę zademonstrowania pozostałym krajom UE i unijnym instytucjom, że chce być samodzielnym podmiotem wewnątrz-unijnej gry interesów. Tym bardziej, że nie zawsze interesy Polski są zgodne z interesami pozostałych aktorów integracji. Na przykład sprzeciwiamy się postulatowi szybszego rozwoju krajów należących do „twardego jądra” UE. Z drugiej strony Polsce nadal bliskie jest uniwersalistyczne przesłanie, które brzmi: naszym wspólnym życzeniem jest uczynienie Europy kontynentem demokracji, wolności, pokoju i postępu. Unia pozostaje dla Polski nadal gwarantem redukowania linii podziału w Europie i popierania stabilności i pomyślnego rozwoju. Z uwagi na powyższe, zdaniem autora nie ma innego wyjścia, Europa (UE) musi postawić na uniwersalistyczno-partykularną syntezę jedności w wielości oraz jedności w różnorodności, która wzbogaca i rozwija, ale nie rozbija. A przede wszystkim eksponuje dobro wspólne bez zaniku (zatracania) dobra indywidualnego
Negatywna rekomendacja w mediach społecznościowych – ujęcie teoretyczne i studia przypadków
Get PDFThe Internet, including the social media services, has considerably changed the manner in which consumers voice favourable or unfavourable recommendations about products and services. Development of social media allowed reaching a significantly greater number of persons in a quicker way. One may also notice that the range of thematic comments has been expanded – customers speak not only about the quality of the products, their prices, service levels, but also about other aspects of how marketing companies function. Finally, it is worth paying attention to the language of these opinions, which – in the case of a negative experience with a product or retailer advertising – is often aggressive. With the development and dissemination of social networking, PR and marketing communications managers must learn how to communicate and satisfy customers and those who express their discontent at different stages of the purchase funnel. This is especially important in the case of negative word of mouth (NWOM) because every negative opinion can become the nucleus of major problems within brand image and the brand crisis. The aim of the article is to show the specificity of word of mouth in social media (sWOM) as one of the forms of electronic word of mouth (eWOM) and to depict phenomenon of NWOM in social media basing on selected case studies from the Polish market.Internet, w tym media społecznościowe, znacząco zmieniły sposób, w jaki konsumenci przekazują pozytywne bądź negatywne rekomendacje na temat produktów i usług. Rozwój mediów społecznościowych umożliwił szybsze dotarcie z takim komunikatem do znacznie większej liczby osób. Można również zaobserwować, że rozszerzył się zakres tematyczny komentarzy – klienci wypowiadają się nie tylko na temat jakości produktów, ich ceny, poziomu obsługi, ale także innych aspektów marketingowego funkcjonowania firm. W końcu, warto zwrócić uwagę na język owych opinii, który – w przypadku negatywnych doświadczeń z produktem, sprzedawcą czy reklamą – jest nierzadko agresywny. Wraz z rozwojem i upowszechnianiem się sieci społecznościowych, menedżerowie ds. PR czy komunikacji marketingowej muszą nauczyć się jak komunikować się i z usatysfakcjonowanymi klientami i tymi, którzy na różnych etapach lejka zakupowego (purchase funnel) wyrażają swoje niezadowolenie. Jest to szczególnie ważne w przypadku neagative word of mouth (NWOM) bo każ a negatywna opinia może stać się zalążkiem poważnej akcji kryzysowej i problemów wizerunkowych. Celem artykułu jest ukazanie specyfiki word of mouth w mediach społecznościowych (sWOM) jako jednej z form elektronicznego WOM (eWOM) oraz zobrazowanie zjawiska negatywnej rekomendacji w social media na podstawie wybranych studiów przypadków z rynku polskiego