Przegląd Politologiczny
Not a member yet
968 research outputs found
Sort by
Federacja Rosyjska wobec problemu afgańskiego w okresie 2014–2021
Get PDFThe internal situation in Afghanistan has been an extremely important point of reference for Russian foreign policy in the 21st century. Russia has been closely monitoring everything that is taking place in this country for many years, because the processes taking place in Afghanistan have a strong impact on the Central Asian region, and this, by the authorities, in the Kremlin, is considered its own sphere of influence. For the purposes of this article, a research hypothesis was created, assuming that for Moscow, the Taliban’s takeover of power in Afghanistan is an opportunity to increase its influence in this region of Asia, because since 2014 Russia has consistently pursued a policy of supporting this extremist group. The article uses the institutional and legal method (in defining the Afghan problem in the strategic document, the Concept of the Foreign Policy of the Russian Federation of 2016), as well as the decision-making method (in characterizing the actions taken by the Russian authorities against the Taliban in the period 2014–2021).Sytuacja wewnętrzna w Afganistanie stanowiła niezwykle ważny punkt odniesienia dla rosyjskiej polityki zagranicznej w XXI w. Rosja od wielu lat uważnie obserwuje wszystko to, co ma miejsce w tym państwie, bowiem procesy zachodzące w Afganistanie mocno wpływają na region Azji Centralnej, a ten, przez władze na Kremlu, jest uznawany za własną strefę wpływów. Na potrzeby niniejszego artykułu została stworzona hipoteza badawcza, zakładająca, że dla Moskwy, przejęcie władzy przez talibów w Afganistanie, jest szansą na zwiększenie swoich wpływów w tym rejonie Azji, ponieważ konsekwentnie od 2014 r. Rosja prowadziła politykę wspierania tej ekstremistycznej grupy. W tekście wykorzystano metodę instytucjonalno-prawną (przy określeniu problemu afgańskiego w dokumencie strategicznym, jakim jest Koncepcja polityki zagranicznej Federacji Rosyjskiej z 2016 r.), a także metodę decyzyjną (przy charakterystyce działań, jakie podejmowane były przez rosyjskie władze wobec talibów w okresie 2014–2021)
Polityczne i mentalne aspekty integracji Ukrainy z Europą
No full textThis research paper examines Ukraine’s path towards European integration. From the 10th to the 12th centuries, Ukraine – then known as Kyivan Rus’ – was a strong independent state, but due to internal conflicts and conquests, it became weakened and fell under the influence of other state entities. From the 17th century onwards, as a result of the Pereyaslav agreements (1654 and 1659) between the Cossacks and Moscow, Ukraine found itself increasingly under the sway of Russia, a situation that persisted until the collapse of the “prison of the peoples”, the Soviet Union. Despite Russian propaganda portraying Ukraine as an integral part of Russia for a long time due to shared history and culture, in reality, modern Ukraine and Russia are two different countries with distinct political systems, development trajectories, identities, mentalities, fundamental values, and traditions. Ukrainian society, though subjected to Sovietization during communist times and later targeted by political and propaganda actions from the Russian Federation, stands fundamentally opposed to the authoritarian Russian society and closer to the democratic European community. For centuries, Russian authorities sought to colonize and exploit Ukraine for their own interests, attempting to erase Ukrainian identity, language, traditions, and rewriting Ukrainian history, yet they failed to fully assimilate the Ukrainian people despite numerous manipulations and crimes against them. The European, Western development trajectory of Ukraine and its desire to break away from Russia’s sphere of influence is one of the main reasons for the current full-scale war. The greatest similarities between Ukraine and European states at the level of mentality include Ukrainian love for freedom, individualism, and desire for democracy, in contrast to Russian despotism and authoritarianism. These distinct features of the Ukrainian mentality have historically preserved and revived the Ukrainian nation, aiding in its further development and providing hope for its future not only geographically and economically but also mentally and spiritually.okresie od X do XII wieku Ukraina – wówczas Ruś Kijowska – była silnym samodzielnym państwem, jednak w wyniku sporów wewnętrznych oraz podbojów została osłabiona i stała się lennem lub częścią innych jednostek państwowych. Od XVII w. w wyniku ugód perejesławskich (1654 i 1659) pomiędzy kozakami i Moskwą, znalazła się w orbicie coraz silniejszego wpływu Rosji, pod którym pozostała aż do rozpadu najgorszego i najbardziej destrukcyjnego dla ukraińskiej państwowości „więzienia narodów”, to znaczy ZSRR. Pod wpływem rosyjskiej propagandy świat przez długi czas postrzegał Ukrainę jako integralną część Rosji, mającą z nią wiele wspólnego pod względem historii i kultury. Jednak w rzeczywistości współczesna Ukraina i Rosja to dwa różne kraje o zróżnicowanych systemach politycznych, wektorach rozwoju, tożsamości, mentalności, fundamentalnych wartościach, tradycjach itp. Społeczeństwo ukraińskie, jakkolwiek w czasach komunistycznych poddawane konsekwentnej sowietyzacji, a po upadku ZSRR będące obiektem działań politycznych i propagandowych Federacji Rosyjskiej, jest fundamentalnym przeciwieństwem autorytarnego społeczeństwa rosyjskiego. Pozostaje natomiast zbliżone do demokratycznej społeczności europejskiej. Od wieków władze rosyjskie dążyły do kolonizacji i wykorzystania Ukrainy (Ukraińców i ziem ukraińskich) w swoich własnych interesach: niszczyły ukraińską tożsamość i mentalność, zakazywały języka i tradycji, zabijały liderów politycznych i działaczy patriotycznych, przepisywały i przypisywały sobie wielką historię Ukrainy (szczególnie czasy Rusi Kijowskiej), osiągnięcia intelektualne, zasoby itp. Jednak pomimo rusyfikacji, licznych manipulacji i zbrodni popełnionych przeciwko narodowi ukraińskiemu, Rosja nie zdołała go w pełni zasymilować. To właśnie europejski, zachodni wektor rozwoju Ukrainy i jej dążenie do wyjścia ze strefy wpływów Rosji jest jednym z głównych powodów obecnej pełnoskalowej wojny. Największe podobieństwa między Ukrainą a państwami europejskimi na poziomie mentalności to ukraińska miłość do wolności, indywidualizm i pragnienie demokracji w przeciwieństwie do rosyjskiego despotyzmu i autorytaryzmu. Te specyficzne cechy ukraińskiej mentalności umożliwiły historyczne zachowanie i ożywienie narodu ukraińskiego, pomagają w dalszym rozwoju i dają Ukrainie nadzieję na jej dalszy rozwój nie tylko pod względem geograficznym i ekonomicznym, ale także mentalnym czy duchowym
„Reprezentuję kraj, który pragnie pokoju”. Przywództwo oparte na współczuciu w wystąpieniu Mai Sandu na 77. Sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ
No full textThe paper discusses the case study of Moldovan President Maia Sandu’s speech in the general debate during the 77th Session of the United Nations General Assembly in September 2022 in the context of the war in Ukraine. It considers compassionate leadership as a communicative strategy in political crisis management and investigates the congruency between the contents of narrative and nonverbal immediacy as its measure in political communication. The presented study is based on data collected with a content analysis of the address and the automated coding of facial expressiveness with FaceReader 9 (Noldus IT) in the recording of Sandu’s speech. The timeline analysis compared the narrative with the intensity of neutrality, basic emotions, sympathy, pain, attention, emotional arousal, valence, and the RPPG-estimated heart rate, describing displayed emotionality, motivation, and physiological stress. The standardized results suggest increased nonverbal signaling of emotions, oriented towards surprise, considered a substitute expression of compassionate responsiveness, sympathy, and sadness, while violent emotions (anger, disgust, and contempt) were marginalized. Moreover, the analysis provided evidence of the consistent, verbal, and nonverbal presence of core assets of compassionate leadership in Sandu’s address to the UN General Assembly.Artykuł przedstawia studium przypadku wystąpienia Prezydent Mołdawii Mai Sandu w czasie debaty na 77. Sesji Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych we wrześniu 2022 roku w kontekście wojny w Ukrainie. Podejmuje się zagadnienie przywództwa opartego na współczuciu jako strategii komunikacyjnej zarządzania kryzysem politycznym, badając spójność treści narracji i bezpośredniości niewerbalnej jako jego wyznacznika w komunikacji politycznej. Badanie wykorzystuje dane zgromadzone w analizie treści wystąpienia i automatycznym kodowaniu ekspresji mimicznych z użyciem systemu FaceReader 9 (Noldus IT) do analizy nagrania wypowiedzi Sandu. Analiza linii czasowej pozwoliła porównać opowieść z intensywnością neutralności, emocji podstawowych, sympatii, bólu, uwagi, pobudzenia emocjonalnego, wektora emocjonalnego oraz estymacji tętna (RPPG), dokładnie opisując ujawnione sygnały odczuwanych emocji, motywacji i stresu fizjologicznego. Ustandaryzowane wyniki wskazują na podwyższoną sygnalizację emocji, zorientowaną na zaskoczenie – uznane za zastępczą ekspresję dla współczucia – sympatię i smutek, podczas gdy emocje przemocowe (gniew, obrzydzenie i pogarda) były ograniczone. Ponadto, analiza dostarczyła dowodów na spójną, werbalną i niewerbalną, obecność w wystąpieniu Sandu kluczowych zasobów przywództwa opartego na współczuciu
Zagadka środka: kwestionowanie interpretacji mieszanego lub średniego reżimu w polityce Arystotelesa
No full textThis paper challenges the argument of the middle-class regime as the embodiment of the mixed regime and is presented as the best regime in practice, or the best regime in most cities. Instead of an account of the best practical regime, that is, of a specific regime form, Aristotle gives one an account on how regimes can achieve moderation and harmony – that is stability through ensuring therole of the meso, the middle, which is between the wealthy and the poor. Aristotle, in his account of this middle and its superiority to either the wealthy and the poor, we navigate through the meaning of what the middle element truly is. So, instead of an account of a specific regime type, we get an account of what moderates and stabilizes regimes generally.Niniejszy artykuł kwestionuje argument, że reżim klasy średniej jest ucieleśnieniem reżimu mieszanego i jest przedstawiany jako najlepszy reżim w praktyce lub najlepszy reżim w większości miast. Zamiast opisu najlepszego praktycznego reżimu, to znaczy konkretnej formy reżimu, Arystoteles przedstawia opis tego, w jaki sposób reżimy mogą osiągnąć umiarkowanie i harmonię – to znaczy stabilność poprzez zapewnienie roli mezo, środka, który znajduje się pomiędzy bogatymi i biednymi. Arystoteles w swoim opisie tego środka i jego wyższości nad bogatymi i biednymi, poruszamy się po znaczeniu tego, czym naprawdę jest element środkowy. Tak więc zamiast opisu konkretnego typu reżimu otrzymujemy opis tego, co ogólnie rzecz biorąc łagodzi i stabilizuje reżimy
Citizen Science: założenia koncepcyjne i perspektywy zastosowania w naukach o polityce
Get PDFThe presented text is an in-depth analysis of the concept of citizen science (CS) – the involvement of non-academic citizens in conducting scientific research. The aim of the article is to embed the CS paradigm in the philosophy of science and create an analytical matrix of CS understanding schemes, to define the specifics of the application of citizen science in political science, and to diagnose local contexts of using CS in the implementation of research projects in Poland. The text is methodologically based on the analysis of the academic literature in the field. The result of the considerations is the development of a conceptual framework in the form of a categorical grid of CS modes and the attempt to define citizen science position in political science compared to other research disciplines. The analysis of Polish threads showed a lower popularity of CS resulting from organizational and financial constraints.Prezentowany tekst jest pogłębioną analizą koncepcji nauki obywatelskiej (citizen science, CS) – zaangażowania obywateli-nienaukowców w prowadzenie badań naukowych. Celem artykułu jest osadzenie paradygmatu CS w filozofii nauki i stworzenie matrycy analitycznej schematów rozumienia CS, zdefiniowanie specyfiki zastosowania nauki obywatelskiej w naukach politycznych oraz zdiagnozowanie lokalnych kontekstów stosowania CS w realizacji projektów badawczych w Polsce. Metodologicznie tekst bazuje na analizie literatury przedmiotu. Efektem rozważań jest rozwinięcie ramy koncepcyjnej w postaci siatki kategorialnej aktywności CS oraz próba zdefiniowania pozycji citizen science w naukach politycznych na tle innych dyscyplin badawczych. Analiza polskich wątków wykazała mniejszą popularność CS wynikającą z kwestii organizacyjnych i finansowych
Ewolucja kultury cyberbezpieczeństwa Unii Europejskiej w obszarze wybranych zmian polityczno-gospodarczych
No full textThe purpose of the article is to attempt to characterize the concept of the EU’s cybersecurity culture, based on key aspects of modern digitization, such as data protection, prevention of disinformation and responsible use of new technologies, which is relevant to the European and global digital security policy. The research methodology employed includes document analysis and qualitative methods. The article analyzes strategic documents from 2013, 2017, and 2020, which introduced new regulations, such as the NIS2 Directive, aimed at improving resilience to cyber threats and enhancing international cooperation. The study highlights the importance of building a culture of cybersecurity, education and responsible use of new technologies, and analyzes the effectiveness of the EU’s response to rapidly changing digital threats. Modern Europe, based on democratic values and innovation, guards the security of its citizens in the online space, but on the other hand seeks to maintain a leadership position in the global digital economy.Celem artykułu jest próba scharakteryzowania koncepcji kultury cyberbezpieczeństwa UE w oparciu o kluczowe aspekty współczesnej cyfryzacji, takie jak ochrona danych, przeciwdziałanie dezinformacji oraz odpowiedzialne korzystanie z nowych technologii, co ma istotne znaczenie dla europejskiej i globalnej polityki bezpieczeństwa cyfrowego. W ramach zastosowanej metodologii badawczej przeprowadzono analizę dokumentów oraz zastosowano metody jakościowe. Artykuł analizuje dokumenty strategiczne z lat 2013, 2017 i 2020, które wprowadziły nowe regulacje, takie jak dyrektywa NIS2, mające na celu poprawę odporności na zagrożenia cybernetyczne oraz wzmocnienie współpracy międzynarodowej. Badanie podkreśla znaczenie budowania kultury cyberbezpieczeństwa, edukacji oraz odpowiedzialnego korzystania z nowych technologii, a także analizuje skuteczność reakcji UE na szybko zmieniające się zagrożenia cyfrowe. Współczesna Europa, oparta na wartościach demokratycznych i innowacjach, chroni bezpieczeństwo swoich obywateli w przestrzeni online, jednocześnie dążąc do utrzymania pozycji lidera w globalnej gospodarce cyfrowej
Ocena działań podejmowanych przez MTK wobec Prezydenta Federacji Rosyjskiej
Get PDFOn 17 March 2023, the Second Pre-Trial Chamber of the ICC issued an arrest warrant for Vladimir Vladimirovich Putin. According to the statement, Vladimir Vladimirovich Putin, born on October 7, 1952, the President of the Russian Federation, is allegedly responsible for a war crime involving the unlawful deportation of the population – children, and the unlawful resettlement of the population – children, from the occupied areas of Ukraine to the Russian Federation (pursuant to Art. 8 sec. 2(a)(VII) and (b)(VIII) of the Rome Statute). This is the first such warrant issued against a currently serving head of state. Undoubtedly, this is also a test for the functioning of the ICC and the establishment of its position as a permanent international court.The article aims to analyze and then evaluate the actions taken by the International Criminal Court against the President of the Russian Federation, Vladimir Putin, in the context of the Russian-Ukrainian conflict. Above all, it also draws attention to the issue of the reality of the measures taken so far.Dnia 17 marca 2023 roku II Izba Przygotowawcza MTK wydała nakaz aresztowania Władimira Władimirowicza Putina. Zgodnie z komunikatem Władimir Władimirowicz Putin, urodzony dnia 7 października 1952 roku, prezydent Federacji Rosyjskiej, jest rzekomo odpowiedzialny za zbrodnię wojenną polegającą na bezprawnej deportacji ludności – dzieci, oraz bezprawnym przesiedlaniu ludności – dzieci, z okupowanych obszarów Ukrainy do Federacji Rosyjskiej (zgodnie z art. 8 ust. 2 lit. a pkt VII oraz lit. b pkt VIII Statutu Rzymskiego). Jest to pierwszy nakaz wydany wobec aktualnie urzędującej głowy państwa. Niewątpliwie jest to również sprawdzian dla funkcjonowania MTK oraz ustalenia jego pozycji jako stałego sądu międzynarodowego.Artykuł ma na celu dokonanie analizy, a następnie oceny działań podejmowanych przez Międzynarodowy Trybunał Karny względem Prezydenta Federacji Rosyjskiej Władimira Putina, w kontekście konfliktu rosyjsko-ukraińskiego. Przede wszystkim zwraca również uwagę na kwestię realności podejmowanych działań
System konstytucyjny Afganistanu w latach 2004–2021 (zarys)
Get PDFThe subject of this article is the question of the outline of Afghanistan’s constitutional system during the operation of the 2004 constitution. The author attempts to assess the extent to which the solutions adopted by the constitution-maker resulted from the tradition of Afghan constitutionalism, and to what extent they were the result of the influence of Western constitutionalism.Przedmiotem artykułu jest kwestia zarysu systemu konstytucyjnego Afganistanu w okresie funkcjonowania konstytucji z 2004 roku. Autor podejmuje się próby oceny, na ile rozwiązania przyjęte przez ustrojodawcę wypływały z tradycji konstytucjonalizmu afgańskiego, a na ile stanowiły rezultat wpływu konstytucjonalizmu zachodniego
Reżim talibów w Afganistanie wobec dóbr kultury. Casus posągów Buddy z Bamyan
Get PDFThe aim of the article was to conduct an in-depth reflection on the attitude of the Afghan Taliban to the issue of cultural heritage and cultural goods, Many events, especially the spectacular destruction of Buddha statues in the Bamiyan Valley in 2001, have been interpreted in stereotypes based primarily on religious argumentation. The author tried to show the more complex genesis of the act of cultural barbarism, which was undoubtedly the destruction of the monuments from Bamiyan. The motivation of the fundamentalist interpretation of Islam is only one of the factors that led to the destruction of the dowries. Political and ethnic perspectives, issues of the politics of remembrance and many others should also be taken into account. To what extent was the act of destruction and what followed in the next quarter of a century merely a manifestation of barbaric fanaticism, and to what extent did it contain an element of pragmatism? The author tries to get closer to the answers to these non-obvious questions.Celem artykułu było przeprowadzenie pogłębionej refleksji nad stosunkiem afgańskich talibów do kwestii dziedzictwa kulturowego i dóbr kultury. Wiele wydarzeń, przede wszystkim spektakularne zniszczenie posągów Buddy w Dolinie Bamiyan, w 2001 r., doczekało się stereotypowych interpretacji opartych przede wszystkim na argumentacji religijnej. Autor starał się ukazać bardziej złożoną genezę aktu kulturowego barbarzyństwa, jakim niewątpliwie była destrukcja zabytków z Bamiyan. Motywacja wynikająca z fundamentalistycznej interpretacji Islamu, jest bowiem tylko jednym z czynników, które doprowadziły do zniszczenia posagów. Należy uwzględnić również perspektywę polityczną, etniczną, kwestie polityki pamięci i wiele innych. Na ile był to akt destrukcji i to, co nastąpiło w okresie następnego ćwierćwiecza jedynie przejawem barbarzyńskiego fanatyzmu, na ile zaś zawierał w sobie element pragmatyzmu? Autor stara się przybliżyć do odpowiedzi na te nieoczywiste pytania
Afganistan: kryzys humanitarny jako zagrożenie dla fundamentalnych praw człowieka
Get PDFThe main aim of the article is to analyse the humanitarian crisis in Afghanistan. The main factors that contributed to its emergence were: the withdrawal of American and NATO troops in 2021 and the seizure of power by the Taliban. The dramatic situation was further aggravated by natural disasters and the rise of armed and jihadist groups in Afghanistan (emboldened by the success of the Taliban). The fundamental human rights, which are regularly violated and the deepening crisis makes the situation of millions of people in Afghanistan worse every day, are particularly analyzed.Celem artykułu jest analiza kryzysu humanitarnego w Afganistanie. Do jego powstania przyczyniły się przede wszystkim: wycofanie wojsk amerykańskich i wojsk NATO w 2021 roku oraz przejęcie władzy przez talibów. Dramatyczną sytuację pogłębiały dodatkowo katastrofy naturalne i wzrost znaczenia grup zbrojnych i dżihadystycznych (ośmielonych sukcesem talibów). Szczególnej analizie poddane zostały fundamentalne prawa człowieka, które są regularnie naruszane, a pogłębiający się kryzys sprawia, że sytuacja milionów mieszkańców Afganistanu z dnia na dzień staje się coraz gorsza