Polonistyka. Innowacje
Not a member yet
383 research outputs found
Sort by
Duch Hamleta na szklanym ekranie
Every adaptation for the screen, film adaptation or a play put on stage includes the elements of interpretation of a literary work and determines the particular way it is interpreted. To illustrate this notion, the article introduces film adaptations of Shakespeare’s Hamlet. Big-screen versions of Hamlet directed by Laurence Olivier, Alan Dent, Akira Kurosawa, John Gielgud, Bill Colleran, Grigori Kozincew and Franco Zeffirelli are referred to in the text. Particular attention is given to the character analysis of Hamlet’s father’s ghost, variously depicted in the following film adaptations of the Shakespearean drama.Każda ekranizacja, adaptacja filmowa lub wystawienie na scenie zawiera w sobie elementy interpretacji dzieła literackiego i determinuje określony sposób jego odczytania. Artykuł prezentuje to na przykładzie ekranizacji i adaptacji Hamleta Szekspira. W tekście przywołano dzieła filmowe takich twórców jak Laurence Olivier, Alan Dent, Akira Kurosawa, John Gielgud, Bill Colleran, Grigori Kozincew i Franco Zeffirelli. Ze szczególną uwagą omówiona została postać ojca Hamleta, różnorodnie przedstawiania w kolejnych ekranizacjach szekspirowskiego dramatu
Jak drapieżny ptak chcę okrążyć miasto. Egon Schiele – melancholik skandalista
Egon Schiele is one of the most distinctive painters of the early twentieth century. Known primarily as the author of scandalous acts. But also symbolic compositions, antropomorphic landscapes and still-life work for to his credit. The article presents the silhouette of the artist - egocentric, rebelious and eccentric. The artist who talks about his experience in a shamelessly open and honest way. The artist seeking knowledge about man in all of its abundance of uniqueness and weakness. The text is an attempt to answer the question about the phenomenon of the Viennese painter who courageously followed melancholic clues in one of the groundbreaking moments in the history - the decaying era.Egon Schiele to jeden z najbardziej charakterystycznych malarzy początku XX wieku. Znany przede wszystkim jako twórca skandalizujących aktów, ma w swoim dorobku również kompozycje symboliczne oraz pejzaże przedstawiające antropomorfizowane krajobrazy i martwe miasta. Artykuł przedstawia sylwetkę malarza – egocentryka, buntownika, ekscentryka – artysty mówiącego o swoim doświadczeniu w sposób bezwstydnie otwarty i szczery, szukającego wiedzy o człowieku w całym bogactwie jego słabości i niezwykłości. Tekst stanowi próbę odpowiedzi na pytanie o fenomen wiedeńskiego malarza, który z odwagą podążył za melancholijnymi tropami w jednym z przełomowych momentów historycznych – upadającej epoki
Pacyfizm jako bestseller. Na Zachodzie bez zmian i Józef Rotblat – dwa przypadki
The analysis of the most famous anti-war novel of all times, All Quiet on the Western Front by Erich Maria Remarque, a representative of a lost generation, becomes a pretext to compare the German author with Joseph Rotblat, a physicist born in Warsaw. They both found their own way to deal with the consequences of war. The first one, as a veteran of World War I and the author of the anti-war novels was nominated in 1931 for the Nobel Peace Prize, the second one was its laureate in 1995. While All Quiet on the Western Front is the novel most strongly related to the World War I, Rotblat, associated in Western Europe with calling for world peace and nuclear disarmament, is in Poland almost unknown and there is no information about him in the official teaching programs. This article is devoted to Remarque and Rotblat separate paths in practicing „militant pacifism”.Omówienie najsłynniejszej powieści antywojennej wszechczasów, Na Zachodzie bez zmian Ericha Marii Remarque’a, przedstawiciela lost generation, staje się pretekstem, by zestawić niemieckiego pisarza z urodzonym w Warszawie fizykiem, Józefem Rotblatem. Obaj znaleźli własną drogę, by walczyć z powikłaniami wojennymi. Pierwszego z nich, jako weterana wojny światowej z lat 1914-1918 i autora antywojennej powieści, nominowano w roku 1931 do Pokojowej Nagrody Nobla, drugi w 1995 został jej laureatem. O ile jednak Na Zachodzie bez zmian to powieść najsilniej powiązana asocjacyjnie z I wojną światową, o tyle Rotblat, kojarzony na zachodzie Europy z wieloletnimi działaniami nawołującymi do światowego pokoju i rozbrojenia nuklearnego, w Polsce jest niemal nieznany, a w szkolnych programach nauczania nie znaleziono dla niego miejsca. Artykuł poświęcony jest ich odrębnym drogom uprawiania „wojującego pacyfizmu”
Chłopcy malowani (piórem Andrzeja Struga i Miroslava Krležy). Etiuda komparatystyczna
The main subject of the article is a diverse image of the generation of World War I in Polish and Balkan literature. The two works which have been a subject of the comparative study are Badge of Loyal Service by Andrzej Strug and the novel Domobran Jambrek by Miroslaw Krleža (a part of Croatian God Mars). The author explains the principles and functions of pompous poetics of the description of war in the prose by Strug and in a completely different, ironic poetics of the stories by Krleža. Despite many similarities, the two works transmit different artistic and political ideologies. In the last part of the article, another point of reference to the subject of war is a novel by Serbian writer Miloš Crnjanski: Records of Czarnojevic. In the conclusion of her considerations, the author points to the diversity of contexts of tradition and draws attention to the importance of formative function of Polish Romanticism.Głównym tematem artykułu jest zróżnicowanie obrazu pokolenia I wojny światowej w literaturze polskiej i bałkańskiej. Przedmiotem przeprowadzonej analizy porównawczej stały się dwa utwory: Odznaka za wierną służbę Andrzeja Struga oraz opowiadanie Ambrożek domobrońca (Domobran Jambrek) Miroslava Krležy z tomu Chorwacki bóg Mars. Autorka objaśnia zasady i funkcję patetycznej poetyki opisu wojny w prozie Struga oraz zupełnie odmiennej, ironicznej poetyki opowiadania Krležy. Mimo wielu podobieństw, oba utwory emitują odmienne ideologie artystyczne i polityczne. W zakończeniu artykułu kolejnym odniesieniem dla tematu wojennego jest powieść serbskiego pisarza, Miloša Crnjanskiego pt. Zapiski o Czarnojeviciu. W konkluzji rozważań autorka wskazuje na odmienność kontekstów tradycji i zwraca uwagę na formacyjne znaczenie polskiego romantyzmu.
Szkoła – nauczyciel – grupa w środowisku zróżnicowanym kulturowo na przykładzie uczniów romskich w polskich szkołach
The aim of the article is to show the value of work in multicultural groups to create a diverse and beneficial educational learning environment. The contemporary situation of migration is a challenge for Polish, usually monocultural schools. The most important task is now to equip teachers with the skills that will enable them to recognize and develop their own strategies towards cultural diversity and take advantage of educational and didactic work in multicultural teams. The basis for these actions may be educational practices in classes attended by Roma children. The experience gained during these practices can be used to modify university teacher training and to model work in a multicultural environment.Celem artykułu jest ukazanie wartości pracy w grupach wielokulturowych dla tworzenia zróżnicowanego i korzystnego wychowawczo środowiska edukacyjnego. Współczesna sytuacja migracyjna stanowi wyzwanie dla polskiej szkoły z reguły monokulturowej. Najważniejsze obecnie jest wyposażenie nauczycieli w umiejętności, które pozwolą im rozpoznać i kształtować własne postawy wobec zróżnicowania kulturowego oraz wykorzystać wychowawczo i dydaktycznie pracę w wielokulturowych zespołach. Podstawę mogą stanowić praktyki edukacyjne stosowane w klasach, w których uczą się dzieci romskie. Zdobyte doświadczenia mogą posłużyć do modyfikowania programów studiów nauczycielskich i tworzenia modeli pracy w wielokulturowym środowisku
Jak to robią w Nowym Jorku? Polonisty obrazki z podróży do Ameryki
The article concerns the authors visit to Columbia University Teachers College in New York. TC is known to be one of the most prestigious centres of teachers’ education in the United States. It is the place where the modern didactic discourse on mother tongue education has been highly developed in the last decades. The specificity of TC’s educational program lies in the importance of philosophical issues and courses in the art of teaching. The two-semester long professional practices in NY schools are the core of the teacher’s education process in TC. In addition to the information about the content of English Teaching programs in TC, the article also contains a comment on some of the academic teaching methods used in Teachers College, especially those connected with the use of multimedia. Another aspect of the article is the report on several English and Humanities lessons visited in NY schools, where the author had an opportunity to see some techniques leading to the authentic, visible learning.Artykuł jest relacją z pobytu studyjnego w Columbia University Teachers College w Nowym Jorku. Uczelnia ta jest jedną z najbardziej prestiżowych w USA placówek kształcących nauczycieli. Nowy Jork natomiast to ważny ośrodek współczesnej amerykańskiej myśli dydaktycznej, także w dziedzinie nauczania w języku ojczystym. Autor omawia specyfikę studiów nauczycielskich w TC, podkreślając zwłaszcza rolę obszernego komponentu treści filozoficznych i ogólnopedagogicznych oraz dwusemestralnego, mocno angażującego studentów stażu nauczycielskiego. Informacji o merytorycznej zawartości przedmiotów i kursów, prowadzących do uzyskania uprawnień nauczyciela języka angielskiego, towarzyszy refleksja na temat modelu dydaktyki akademickiej realizowanego w TC, w tym zwłaszcza na temat wykorzystania multimediów w procesie kształcenia. Równoległym wątkiem rozważań są relacje z lekcji przedmiotów humanistycznych, głównie ELA (English Language Arts, odpowiednik języka polskiego), odznaczających się przede wszystkim wykorzystaniem różnych technik wywoływania zjawiska autentycznego uczenia się młodych ludzi
„Literackie dzieciństwo” – w kręgu czytelniczych inicjacji
„Reading childhood”, which according to some researchers comes to its end when a child turns nine or ten, has an exceptionally important impact on forming literary culture of an adult person. Then in the process of literary initiation, which means shaping of literary needs and habits, an adult reading go-between plays at predominant role. That is the reader who introduces a child into the world of literature and, in large measure, is also responsible for the fact that a future independent reader will associate contact with a book with a feeling of pleasure. An adult reading go-between is also responsible for the proper choice of texts which are read to a child. It is rather a tough task when you take into consideration relatively short period of childhood when diverse reading experiences should be included. It would be optimal to balance the recurring elements with the new ones, take care about gender and stylistic diversity of the presented texts, include both classical works, accompanying many generations of readers, and the contemporary ones.W formowaniu się kultury literackiej człowieka dorosłego niezwykle ważną rolę odgrywa „czytelnicze dzieciństwo”, kończące się, jak twierdzą badacze, około 9 – 10 roku życia. W dokonującym się wówczas procesie literackiej inicjacji, oznaczającej kształtowanie się potrzeb i nawyków czytelniczych, rolę dominującą pełni dorosły pośrednik lektury. On to podejmując się funkcji lektora, wprowadza dziecko w świat książki, a także w ogromnej mierze decyduje o tym, że kontakt z książką kojarzyć się będzie przyszłemu samodzielnemu czytelnikowi z poczuciem przyjemności. Na dorosłym pośredniku lektury spoczywa też obowiązek właściwego doboru tekstów czytanych dziecku, co jest zadaniem trudnym, zwłaszcza gdy weźmie się pod uwagę stosunkowo niedługi okres dzieciństwa, w którym zmieścić się powinny różnorodne czytelnicze doświadczenia. Sytuacją optymalną w doborze dziecięcej lektury wydaje się zrównoważenie elementów powtarzalnych i nowych, zadbanie o zróżnicowanie gatunkowe i stylistyczne prezentowanych tekstów, uwzględnienie zarówno utworów klasycznych, towarzyszących wielu pokoleniom czytelników, jak i współczesnych
Projekt „Literatura”
The article presents opinions related to university literature teaching and the necessity (justified or not) of adapting teaching methods to the abilities of a modern recipient. It also concentrates on the problem with defining new generation of students, through the prism of digital technology. However, the fundamental issue to consider, is the problem of academic literary education, which often does not raise enthusiasm among students. Many of them are treating the subject as not practical enough. I also refer to my own teaching experience; expressing the point of view that literature defends itself, besides lacking strict rules of modern education and the need to diversify students discussions using innovative, activating methods. Its interpretation is, however, dependent on contemporary context. The article, notes the common change in reading, education and historical memory, presents the necessity of preserving traditional educational paths – focused on dialogue and discussion about the reader’s experience.Artykuł prezentuje refleksje związane z uniwersytecką dydaktyką literatury oraz koniecznością (uzasadnioną bądź nie) dostosowania metod kształcenia do możliwości współczesnego odbiorcy. Poruszone zostały w nim także kwestie dotyczącego definiowania nowego pokolenia studentów przez pryzmat cyfrowych technologii. Fundamentalne dla rozważań jest jednak zagadnienie akademickiej edukacji literackiej, która nierzadko nie wzbudza entuzjazmu wśród studentów, traktujących przedmiot jako mało praktyczny. W tekście odwołuję się do własnych doświadczeń dydaktycznych, wyrażając przekonanie, że odarta ze sztywnych reguł współczesnego kształcenia oraz uwolniona z konieczności urozmaicania dyskusji nowatorskimi metodami aktywizującymi studenta, literatura broni się sama, podlegając jednak w głównej mierze interpretacji przez pryzmat współczesności. Artykuł, zwracając uwagę na przemiany czytelnictwa, edukacji i historycznej pamięci, prezentuje stanowisko wyrażające potrzebę powrotu do klasycznych ścieżek edukacyjnych – dialogu i dyskusji o doświadczeniu czytelniczym
Kompetencje informatyczne studentów filologii polskiej w latach 2010-2016
The article talks about the digital competence of students of Polish Philology in the context of the dynamic development of technologies and the creation of the Information Society. The author presents the results of studies conducted in the years 2010-2016 on a group of 677 students who participated in a course „Scientific and Digital Education” held at the Faculty of Polish and Classical Philology at the Adam Mickiewicz University in Poznań. The results of the research represent the student’s profile that has a significant gap in possessed and obtained, during previous stages of education, knowledge in the digital information technology, communication and the use of the Internet. As the research shows an average student has also inadequate skills in working with electronic documents, office tools and the Internet.W artykule podjęty zostaje temat kompetencji informatycznych studentów Filologii Polskiej w kontekście dynamicznego rozwoju technologii i tworzenia się społeczeństwa informacyjnego. Zaprezentowane zostały wyniki badań przeprowadzonych w latach 2010-2016 grupie 677 studentów przedmiotu „Edukacja naukowo-informatyczna” prowadzonego na Wydziale Filologii Polskiej i Klasycznej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Wyniki badań prezentują profil studenta, który posiada istotne braki zarówno w posiadanej i uzyskanej w poprzednich etapach edukacji, wiedzy dotyczącej technologii informatycznych, komunikacji i Internetu, jak też niewystarczające umiejętności w zakresie pracy z dokumentami elektronicznymi, narzędziami biurowymi i internetowymi