Háskóli Íslands OJS
Not a member yet
1903 research outputs found
Sort by
Síkvik menning á mörkum hins meira en mennska: Ferðamennska, söfn og staðir
No full textTourism is one of the main manifestations of contemporary mobility. Never have more tourists visited the country than in recent years. In this article, we intend to critically explore the relationship of culture, nature and tourism. It is a common approach in travel research that a clear demarcation between culture and nature is maintained in the spirit of conventional academic thought. Nature, on the one hand, and culture and society, on the other, are framed as separate spheres that can mutually affect each other. In our view, this perspective does not capture the mobility and creativity inherent in the interweaving of nature and culture as active agents. We will build on relational materialism to highlight how tourism and its affects emerge in a dynamic relationship between the human and the more-than-human. The Museum of Icelandic Sorcery and Witchcraft in Hólmavík, Strandir, is central to the study. We describe the Museum as a contact zone and seek to trace how the past and present as well as the spheres of nature and culture are entwined in its display and bring forth the mobility of Strandir in time and space.Ferðamennska er ein meginbirtingarmynd hreyfanleika nú til dags. Aldrei hafa fleiri ferðamenn sótt landið heim en á síðustu árum. Í þessari grein er ætlun okkar að rýna í samband menningar, náttúru og ferðamennsku á gagnrýninn hátt. Það er algeng nálgun í rannsóknum á ferðamálum að skýrri afmörkun á milli menningar og náttúru sé viðhaldið í anda hefðbundinnar akademískrar hugsunar. Gert er ráð fyrir að náttúra annars vegar og menning og samfélag hins vegar séu aðskilin svið sem geti haft gagnkvæm áhrif á hvort annað. Að okkar mati ná þessi sjónarhorn ekki að fanga þann hreyfanleika og sköpunarkraft sem felst í samfléttun náttúru og menningar sem virkra gerenda. Við munum byggja á efnislegri tengslahyggju til að draga fram hvernig ferðamennska og áhrif hennar verða til í síkvikum tengslum milli hins mennska og hins meira-en-mennska. Galdrasýningin á Hólmavík er miðpunktur greinarinnar. Við lýsum sýningunni sem tengslarými (e. contact zone) og leggjum áherslu á að fylgja hvernig fortíð og nútíð og svið náttúru og menningar fléttast saman í framsetningu hennar og eiga þátt í að leiða fram samband hreyfanleika Stranda í tíma og rými
Íslenskar landsbyggðir og byggðafélagsfræði
No full textThe pioneers of sociology were preoccupied with comparing diverse, rapidly changing modern societies to earlier, traditional agricultural societies. Rural sociology developed in the 20th century as a distinct subfield of sociology concerned with the nature and development of farms, villages and towns and their relations with large and small cities. Rural sociology thus intersects with various other fields of sociological inquiry and undergirds rural studies in general. Rural studies started in Iceland in the second half of the 20th century but rural sociology only became deeply embedded in the Icelandic academic community at the turn of the century. Several Icelandic sociologists as well as economists, geographers, anthropologists, political scientists and other social scientists have contributed to the rural sociology of Iceland. This article reviews the state of Icelandic rural sociological knowledge on migration, economic and occupational development, education, commerce and services, social regions and other residential amenities. Several topics for further rural studies are identified and the future of Icelandic rural sociology is assessed.Samanburður fjölbreyttra, síbreytilegra nútímasamfélaga við hefðbundin landbúnaðarsamfélög fyrri tíma var frumkvöðlum félagsfræðinnar hugleikinn. Á 20. öldinni þróaðist byggðafélagsfræðin sem sérsvið félagsfræðinnar sem fjallaði um eðli og þróun samfélaga í sveitum, þorpum og bæjum og tengsl þeirra við stórar og smáar borgir. Þannig skarast byggðafélagsfræðin við margvíslegar aðrar undirgreinar félagsfræðinnar, jafnframt því sem hún er ein helsta stoðgrein þverfaglegra byggðarannsókna. Á Íslandi hófust rannsóknir á þessu sviði á síðari hluta 20. aldar en byggðafélagsfræðin skaut þó ekki djúpum rótum í íslensku fræðasamfélagi fyrr en undir lok síðustu aldar. Rannsóknir allmargra íslenskra félagsfræðinga hafa skýra skírskotun til byggðamála en jafnframt hafa margir hagfræðingar, landfræðingar, mannfræðingar, stjórnmálafræðingar og sérfræðingar í öðrum greinum félagsvísindanna lagt þar hönd á plóg. Í þessari yfirlitsgrein er fjallað um stöðu byggðafélagsfræðilegrar þekkingar á búferlaflutningum, atvinnu- og efnahagsþróun, menntun, verslun og þjónustu, félagslegum tengslum og öðrum búsetugæðum með tilvísunum til á annað hundrað birtra rannsókna. Bent er á ýmis viðfangsefni sem lítt hafa verið skoðuð frá sjónarhóli byggðamála og framtíðarhorfur byggðafélagsfræðinnar metnar
On becoming edGe-ucated: how uncertainty can link the frontiers of expert inquiry to the education of all
No full textIn his 55 years as an educator, G. Thomas Fox has taught elementary school, researched educational policy and practice at primary school through university levels, and guided teachers and other educators as they researched their own professional settings. He has done this work in three countries: the U.S., England, and Iceland. In the past three decades he has drawn attention to much research showing that untrained citizens of the world have engaged successfully with frontiers in the sciences and other expert fields of inquiry and explained what it can mean for education. He calls the processes that are applied for the untrained to understand and engage with expert unknowns, “edGe-ucating.”
Fox tells stories that show how his teaching and researching experiences could rarely be considered edGe-ucating -- and explains why in terms of the abilities shown by his students and educational colleagues that he had not realized they had. He then describes and analyzes how others, primarily from the sciences and other fields of inquiry, have achieved edGe-ucating through a range of its possible manifestations. Thus, the process certainly is often gainfully harnessed, but outside what we normally classify as education. Combining what he has learned about edGe-ucating with experiences others have reported, he suggests how edGe-ucating can be more intentionally accomplished through integrating education with the fields of expert inquiry – institutionally as well as procedurally. The secret for such an integration, he suggests, is in acknowledging the human capacity to deal with uncertainty. That is what makes engaging with expert unknowns possible at all levels of schooling along with other settings requiring problems solving. And he argues that schools should take note.
The excitement found in this book is both in how educating occurs within the challenges of classroom teaching and in the work of bringing research into educational settings. The passion shared is about the new opportunities that could be created for individuals, cultures, societies, and fields of inquiry if all citizens were working at the frontiers of expert unknowns – with or without schooling.
The book thus endeavors to present a novel and refreshing view of education showing how students, at all ages, can gainfully be taken directly to the constantly advancing frontiers of knowledge. The journey also presents the reader with a profound and critical view of important aspects of educational research and graduate training and thereby bringing to life the bond between education and research.Í þau 55 ár sem G. Thomas Fox hefur starfað sem kennari og uppeldis- og menntunarfræðingur hefur hann kennt í grunnskólum, rannsakað stefnumörkun og framkvæmd skólastarfs á öllum skólastigum frá barnaskólum til háskóla og leiðbeint kennurum og öðrum leiðbeinendum við að rannsaka eiginn starfsvettvang. Hann hefur unnið þessi störf í þremur löndum: Bandaríkjum Norður Ameríku, Englandi og á Íslandi. Síðustu þrjá áratugi hefur athygli hans beinst að menntunargildi þess að börn og fullorðnir, um víða veröld geti fyrirvaralaust staðsett sig og verið virk á jaðri þess óþekkta. Þau geti þannig á árangursríkan hátt tekið þátt í menntunarstarfi á jaðarsviðum vísinda og annarrar þekkingarleitar. Hann nefnir ferlið sem beitt er af leikmönnum við að skilja og taka þátt í þekkingarleit á óleystum sérfræðisviðum “edGe-ucation” (þ.e. menntun á brún (edge) hins óþekkta).
Frásagnir Fox sýna að bæði í kennslu- og rannsóknum hafi hann aðeins endrum og sinnum nálgast “edGu-ucating” – vegna þess að hann hafi ekki gert sér grein fyrir hæfileikum nemenda sinna og starfsfélaga. Þá lýsir hann og greinir hvernig ýmsir á sviði vísinda og annarrar þekkingarleitar, hafa náð að stunda “edGe-ucation” á ýmsa vegu. Með tilvísun í sína reynslu og annarra af “edGe-ucation”, útskýrir hann hvernig unnt sé að virkja þessa hugmynd með því að samþætta nám við þekkingarleit sérfræðinga – bæði í stofnanalegu samhengi og aðferðafræðilega. Hann telur að leyndarmálið að baki slíkri samþættingu, felist í viðurkenningu á getu einstaklinga til að takast á við óvissu. Á grundvelli slíkrar viðurkenningar verður nemendum á öllum skólastigum og einnig við aðrar aðstæður, mögulegt að fást við óleyst viðfangsefni sérfræðinga eins og önnur viðfangsefni sem krefjast agaðra úrlausnaraðferða.
Í bókinni er leitast við að sýna hvernig eiginleg menntun getur átt sér stað í skólum fyrir tilstuðlan hvetjandi kennara með því að færa framlínu þekkingarleitar í fræðastarfi inn í skólastarfið. Þeirri hugsjón er deilt með lesendum bókarinnar að hægt sé að skapa ný tækifæri fyrir einstaklinga, menningarheildir, þjóðfélög og fræðasvið þegar allir vinna á mörkum hins þekkta og óþekkta á sviði ólíkra sérfræðinga – innan eða utan skólastarfs.
Höfundur ber á borð bæði nýja og ferska sýn á menntun með því að sýna hvernig nemendur á öllum aldri geta haft ríkulegt gagn af glímunni við hið óþekkta. Jaðar þekkingarleitar færist stöðugt til og það gera einnig viðfangsefni nemenda. Leiðarlýsingin beinir sjónum lesandans jafnframt að mikilvægum þáttum rannsókna og að rannsóknarnámi með gagnrýnu ívafi og samspil menntunar og rannsókna öðlast stöðugt nýtt líf eftir því sem sögunni vindur fram
Að móta námsumhverfi í stærðfræði þar sem skapandi hugsun er í fyrirrúmi: Kristjana Skúladóttir stærðfræðikennari
No full textChildren’s thinking about mathematics and understanding how they learn and engage with mathematics has gained more importance in the teacher education programs and the national curriculum in Iceland. This article provides a case study of the work of one mathematics teacher Kristjana, whose goal was to engage her elementary students (ages 6–13) in mathematics through problem-solving and creative thinking. She has also provided professional development to teachers and has been a valued mentor to many teachers in their journey towards more engaging mathematics teaching. Kristjana is an active member of Flötur, the Association of Mathematics Teachers in Iceland. This article highlights the research Kristjana has been introduced to and how she has used her knowledge about children’s thinking to guide her instructional practice and support other teachers. We used narrative inquiry to tell Kristjana’s story, using evidence from Kristjana’s career, interviews with Kristjana, field notes, and sample work from Kristjana’s students. Kristjana’s story reveals how her collaborations with mathematics education researchers and colleagues have informed her journey. Through ongoing discussions about the importance of observing children’s thinking, Kristjana and her colleagues collaborated to design a learning environment that supports student mathematical thinking. In this chapter, we will highlight three bodies of research that have influenced Kristjana: Cognitively Guided Instruction (CGI), research on student’s proportional reasoning, and assessment for learning.
Cognitively Guided Instructions has had a profound impact on Kristjana since she was introduced to it in the early 1990s. Around that time, Dr Thomas Carpenter and Dr Elizabeth Fennema introduced CGI to the mathematics education community. The premise of CGI is that children have informal knowledge of mathematics, which should be the base of their formal learning in primary school mathematics. Specifically, CGI investigated the informal knowledge children used to solve simple word problems based on whole number operations prior to being taught how to solve them. Based on the student strategy analysis, they developed a framework for different problem types for addition, subtraction, multiplication, and division problems and showed that students’ intuitive strategies developed from direct modeling to more abstract strategies as they formalised their knowledge of the four operations and their understanding of base-ten concepts. In practice, understanding children’s thinking is essential to design learning environments that put the child in the forefront and where children’s learning is based on their way of knowing.
After being introduced to CGI, Kristjana participated in the Making Meaning of Proportion project, which was grounded within the ideas of CGI that students generate strategies based on what they know. This classroom-based research project explored the development of students’ understanding of proportion. The big idea underlying proportion is two multiplicative relationships: the ratio of one quantity to another and the ratio of a scaled version of the quantities to the original version. The premise of the project was to create a learning environment where students’ thinking was center stage as they engaged with these essential ideas of proportion through solving problems. The project showed that the strategies students generate to solve missing value proportion problems were primarily based on the number of relationships in a problem, as well as the problem context and students’ understanding of proportion. Two broad levels of correct strategies for missing value problems were identified: build-up strategies at different efficiency levels and multiplicative strategies. During instruction, the specific numbers used in problems could be manipulated to engage students with the two multiplicative relationships in a proportion. Kristjana’s participation as one of the teachers in the project expanded her knowledge of CGI and gave her the understanding to apply the CGI approach to the more complex mathematical domain of proportional reasoning.
Instructional practices based on assessment for learning was the third large body of work that influenced Kristjana’s teaching. Instead of using assessment to measure student performance, formative assessment uses assessment tools that promote student progress. The national curriculum in Iceland emphasizes formative assessment and assessment for learning. In the same spirit, it states that teachers should strive to find out what students know, and assessments should be designed in such a way that students can demonstrate their understanding. Students should reflect on their own learning to help them reach their own learning goals. The focus of formative assessment is on the students, using assessment to provide feedback to students and to support them to become responsible for their own learning. Kristjana’s beliefs and teaching practices harmonize with the ideas of CGI, proportional reasoning, and assessment for learning. Using children’s thinking and assessment supports teachers in talking with their students about the problems responding to their ideas, and building on them when planning their lessonsÁhersla á hugsun barna um stærðfræði og hvernig þau takast á við stærðfræðinám sitt hefur fengið aukið vægi í kennaramenntun og námskrá undanfarna áratugi. Tilgangurinn með þessari grein er að gefa innsýn í starf stærðfræðikennara sem hefur haft það að markmiði að gefa nemendum sínum tækifæri til að beita skapandi hugsun við stærðfræðinámið. Kristjana Skúladóttir hefur kennt á yngsta stigi og miðstigi grunnskóla í rúma þrjá áratugi og lagt sig eftir að kynna sér rannsóknir á hugsun barna um stærðfræði og kennsluhætti sem styðja þau við að beita skapandi hugsun. Greint er frá rannsóknarverkefnum sem hún hefur kynnt sér og lýst hvernig hún hefur nýtt sér þekkingu sína á þeim í kennslu sinni og við að styðja aðra kennara til að þróa kennsluhætti sína í stærðfræði. Við rannsóknina var beitt frásagnarrýni og stuðst við gögn frá ferli hennar sem kennara, viðtöl, vettvangsnótur og gögn frá nemendum. Niðurstöður rannsókna á kennsluháttum Kristjönu leiða í ljós að hún hefur átt í öflugu samstarfi við samkennara sína um að þróa kennsluhætti í stærðfræði þar sem skapandi hugsun, rökræður og áhersla á hlutdeild nemenda og ábyrgð á eigin námi er í fyrirrúmi
Samskiptafærni stjórnenda ríkisstofnana: Upplifun, reynsla og þarfir starfsfólks af samskiptum við stjórnendur
No full textLack of communication and poor communication skills within organizations can have negative consequences, such as contributing to lower employee productivity, negative work-related stress, and increased employee turnover. It has repeatedly been pointed out by scholars that managerial communication skills are critical factor when it comes to successful management and achieving success within organiza[1]tions. It is important that managers succeed, with good managerial communica[1]tion, to influence employees that moves them in a certain direction which promotes the achievement of goals. The aim of this study is to extend previous literature and to further strengthen previous research regarding the public sector management. The goal is to gain a deep understanding of the experiences, attitudes and needs of the employees of government institutions when it comes to managerial communication. The contribution of the study can be used by managers to examine their communication skills and management style to adapt it even better to the needs of employees. The research is a qualitative case study. Eight interviews were conducted with employees of four governmental institutions. Main findings provide indications that much can be improved in terms of the managerial communication and leadership communication skills in governmental institutions. The flow of information needs to be more targeted and reach all employees, and special attention needs to be given to the information sharing in a change process. Decision-making needs to be more efficient and certain decision-making authority needs to be given to managers at lower management levels. The way managers use the leadership communication part of the management job to monitor employee’s performance, provide restraint, and read and analyze the employees group needs to be improved. In addition, it is possible to improve whether and how managers deal with difficult issues in the employee group. By considering these factors, managers can contribute to increased organizational success.Skortur á samskiptum og samskiptavandi innan skipulagsheilda getur haft slæmar afleiðingar í för með sér, eins og að stuðla að minni afköstum starfsfólks, neikvæðri vinnutengdri streitu og aukinni starfsmannaveltu. Ítrekað hefur verið bent á af fræðimönnum að samskiptafærni stjórnenda sé lykilatriði þegar kemur að farsælli stjórnun og til að ná árangri innan skipulagsheilda. Mikilvægt er að stjórnendum takist, með viðeigandi samskiptamáta, að hrífa starfsfólk í ákveðna átt sem ýtir undir að markmiðum sé náð. Tilgangur þessarar rannsóknar er að bæta við og styrkja enn frekar rannsóknir sem gerðar hafa verið á stjórnun ríkisstofnana. Markmiðið er að öðlast djúpan skilning á upplifun, reynslu, viðhorfum og þörfum starfsfólks ríkisstofnana þegar kemur að samskiptum við stjórnendur. Framlag rannsóknarinnar getur nýst stjórnendum til að rýna í samskiptafærni sína og stjórnunarstíl til að aðlaga hann enn betur að þörfum starfsfólks. Notast var við eigindlega aðferðarfræði. Tekin voru átta viðtöl við starfsfólk fjögurra ríkisstofnana. Niðurstöður gefa skýrar vísbendingar um að margt megi bæta hvað varðar samskiptafærni stjórnenda ríkisstofnana. Upplýsingaflæði þarf að vera markvissara og ná til alls starfsfólks og huga þarf sérstaklega að upplýsingagjöf í breytingarferli. Ákvarðanataka þarf að vera skilvirkari og gefa þarf ákveðið ákvarðanatökuumboð til stjórnenda á neðri stjórnstigum. Bæta þarf hvernig stjórnendur nýta samskiptahluta stjórnunarstarfsins til að fylgjast með frammistöðu starfsfólks, veita aðhald og lesa og greina starfsmannahópinn. Auk þess má bæta hvort og hvernig stjórnendur taka á erfiðum málum. Með því að huga að þessum þáttum geta stjórnendur stuðlað að auknum árangri skipulagsheilda
Íslenska þjóðfélagið í mótun: Aðfararorð ritstjóra
No full textÍslenska þjóðfélagið, tímarit Félagsfræðingafélags Íslands, hefur nú lokið sínu öðru útgáfuári. Þótt tímaritið sé ungt hefur reynslan þegar sýnt fram á þörfina fyrir slíkan vettvang félags[1]fræðinga og annarra félagsvísindamanna. Þannig bárust tímaritinu á annan tug handrita til ritrýni á árinu 2011. Allar greinar sem birtast í tímaritinu eru ritrýndar samkvæmt alþjóðleg[1]um kröfum fræðitímarita og setur það fjölda birtra greina nokkrar skorður. Framlag þeirra fjölmörgu höfunda og ritrýna sem lögðu hönd á plóginn er ómetanlegt og eru þeim hér með færðar bestu þakkir
Hetjur nútímans: Orðræða prentmiðla um afreksíþróttafólk
No full textSports constitute the main interest of a significant percentage of the Icelandic nation, when assessed on the basis of media coverage. In spite of the nation´s small population, Icelandic athletes have been successful at major sports events abroad and have even brought medals and trophies home. The article deals with the conclusions of an analysis of printed media coverage relating to elite Icelandic athletes. The aim of the analysis is to discover which elements are shared in this coverage, how it has developed in the print media and whether it varies from one group of athletes to another. The research method was based on so-called discourse analysis. Two aspects were conspicuous: On the one hand, there is the concept of nationality and national pride attached to having a representative among the elite group of international athletes. On the other hand, sports reporters tend to focus on heroism and achievement. Other conclusions include that coverage relating to individual sports appears to contain similar elements, although it varies in amount of coverage. Developments during the 60 year period under investigation show coverage becoming more exaggerated and hyperbolical. This research also shows that the coverage is controlled by an interaction between the media, the world of athletics and society in general.Íþróttir eru aðaláhugamál verulegs hluta íslensku þjóðarinnar, a.m.k. ef marka má umfjöllun um þær í fjölmiðlum. Þrátt fyrir smæð þjóðarinnar hefur íslenskt íþróttafólk staðið sig vel á stórmótum erlendis og jafnvel unnið til verðlauna. Í greininni er fjallað um niðurstöður greiningar á umfjöllun prentmiðla sl. sextíu ár um íslenskt afreksíþróttafólk. Markmið greiningarinnar var að komast að því hvað sé sameiginlegt í þessari orðræðu, hvernig orðræða prentmiðlanna hefur þróast og hvort hún sé breytileg eftir hópum íþróttafólks. Notað var verklag sem kallast orðræðugreining. Tvennt skar sig úr í niðurstöðum greiningarinnar: Annars vegar er það þjóðernið og það þjóðernisstolt sem fylgir því að eiga fulltrúa á alþjóðavettvangi afreksíþróttanna. Hins vegar er það hetjuskapurinn og afreksmennskan sem íþróttafréttafólki er mjög tíðrætt um. Aðrar athyglisverðar niðurstöður eru að orðræðan um einstakar íþróttagreinar virðist mjög svipuð að innihaldi þótt magnið sé misjafnt. Ákveðin þróun virðist vera í orðræðunni á því sextíu ára tímabili sem hún tekur til þannig að hún verði ýktari og stóryrtari. Einnig sýnir rannsóknin fram á að valdið í íþróttaorðræðunni er samspil fjölmiðla, íþróttaheimsins og samfélagsins
Frá ritstjóra
No full textKreppur hafa lengst af verið viðfangsefni hagfræðinga og hagsögufræðinga, enda kreppur sem slíkar efnahagslegar. Á undanförnum árum hefur þó færst í vöxt að aðrar greinar félagsvísindanna skoði kreppur enda hafa þær áhrif lang út fyrir efnahagslífið. Raunar má segja að kreppur nálgist að vera náttúruleg tilraun þar sem hraðar breytingar á aðstæðum skapa félagsvísindafólki tækifæri til að prófa vissar kenningar.Í þessu hefti eru sex greinar eftir félagsfræðinga sem skoða einhverja hlið bankahrunsins. Þessar greinar eru sýnishorn af framlagi félagsfræðinnar til rannsókna á afleiðingum hrunsins fremur en tæmandi yfirlit. Saman gefa þær ágætta mynd af fjölbreytni félagsfræðinnar og þeirri þekkingu sem hún hefur fram að færa á málefnum samtímans
Hrunið og fæðingaorlof. Áhrif á foreldra og löggjöf
No full textOne of the effects of the bank crash that hit Iceland in 2008 was a severe cut in welfare spending. Parental leave was one of the spheres that were affected. In this article we will explain the origins and characteristics of the law on parental leave from 2000 and show how fathers and mothers used it. Then we discuss the changes that were made in the aftermath of the economic crisis, such as the cuts in economic compensation, and ask what effects this may have had on the uptake of parental leave and the situation of families with small children. This is based on data from the Parental Leave Fund on the one hand and, on the other hand, on the results from a survey among parents who had their first child in 2009. Finally, we discuss the changes in the laws on parental leave adopted by the Icelandic parliament in December 2012 where it was decided to extend in steps the individual rights of both parents to parental leave.Meðal afleiðinga bankahrunsins á Íslandi árið 2008 var verulegur niðurskurður á mörgum sviðum velferðarmála. Fæðingarorlof var einn þeirra þátta sem fékk að kenna á niðurskurðarhnífnum. Í þessari grein verður fjallað í stuttu máli um tilurð og einkenni laga um fæðingar og foreldraorlof frá árinu 2000, nýtingu orlofsins frá setningu laganna og til 2007 og hvað einkenndi hana. Þá er fjallað um breytingar sem gerðar voru í kjölfar efnahagskreppu, m.a. um niðurskurð á hámarki greiðslna, og spurt hvaða áhrif þær kunna að hafa haft á tilhögun fæðingarorlofs og hag barnafjölskyldna. Byggt er annars vegar á gögnum frá Fæðingarorlofssjóði og hins vegar niðurstöðum rannsóknar sem framkvæmd var sumarið 2012 meðal foreldra sem eignuðust sitt fyrsta barn árið 2009. Í lokakafla verður fjallað um þær breytingar sem Alþingi samþykkti í desember 2012 á lögum um fæðingarorlof þar sem ákveðið var að auka í áföngum rétt beggja foreldra til fæðingarorlofs
