Kasetsart University Open Journal System : KUOJS
Not a member yet
1880 research outputs found
Sort by
ปัจจัยที่กำหนดความเต็มใจจ่ายสำหรับวัคซีนป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา
Get PDFThe outbreak of the coronavirus disease (COVID-19) around the world including Thailand has greatly affected the health and quality of life of people. This research would like to find out the factors influencing the willingness to pay of the people for the vaccination in order to prevent the COVID-19. The data was collected by online questionnaire, during March 2021, prior to the third wave of COVID-19 emergence in Thailand. The sample was 693 Thai people, aged from 18 years and over, living in Thailand. According to the Tobit Regression Analysis, at a statistical confidence level of 90%, the factors positively influencing willingness to pay of the people for the COVID-19 vaccination included awareness about changing lifestyle under COVID-19 pandemic, family/self-experience of getting COVID-19, knowledge and understanding about COVID-19, confidence in effectiveness of the vaccine, demand for vaccination, gender, education, income, having health insurance, and living in a strict controlled area. While the negative factor was having patients with chronic non-communicable disease in the family.จากสถานการณ์การระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา (COVID-19) ที่เกิดขึ้นทั่วโลกรวมทั้งในประเทศไทยได้ส่งผลกระทบต่อสุขภาพและคุณภาพชีวิตของประชาชนอย่างมาก งานวิจัยนี้ต้องการศึกษาว่ามีปัจจัยใด ที่มีอิทธิพลต่อประชาชนชาวไทยในการร่วมจ่ายเงินเพื่อให้ได้รับวัคซีนป้องกันโรค COVID-19 การศึกษาได้เก็บแบบสอบถามออนไลน์จากกลุ่มตัวอย่างในประเทศไทยจำนวน 693 คน ที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไป ในช่วงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2564 ซึ่งเป็นช่วงก่อนการระบาดของโรค COVID-19 ระลอกที่ 3 และใช้การวิเคราะห์ถดถอยโทบิท (Tobit Regression Analysis) ผลการศึกษาพบว่า ณ ระดับนัยสำคัญทางสถิติร้อยละ 90 ปัจจัยที่มีผลต่อการกำหนดความเต็มใจจ่ายสำหรับวัคซีนในการป้องกันโรค COVID-19 ทางบวกได้แก่ ความตระหนักต่อการดำเนินชีวิต การมีผู้ป่วยเป็นโรคไม่ติดต่อเรื้อรังในครอบครัว ความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับโรค ความเชื่อมั่นในประสิทธิภาพของวัคซีน ความต้องการฉีดวัคซีน เพศ การศึกษา รายได้ส่วนบุคคล การมีประกันสุขภาพ และการอาศัยอยู่ในพื้นที่เฝ้าระวังสูง ในขณะที่ปัจจัยที่มีผลในทางลบได้แก่ การที่ตนเอง/คนในครอบครัวเคยป่วย ด้วยโรคนี
ปัจจัยสาเหตุและผลลัพธ์ของการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านช่องทางเฟซบุ๊กไลฟ์ ของผู้บริโภคหลังสถานการณ์ โควิด-19 ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
Get PDFThe research's objectives were: 1) to study consumer's buying behaviour of products made through Facebook Live in Bangkok and its vicinity after the Covid-19, and 2) to study factors affecting consumers’ decision to buy products through Facebook Live after the Covid-19 in Bangkok and its vicinity. The sample for research was 390 consumers living in the Bangkok Metropolitan Region. The statistics used for data research were frequency, percentage, mean, standard deviation, and logistics regression analysis.
The research found that the logistic regression model can predict an overall accuracy of 93.60 percent. Factors affecting consumers’ decision to buy products through Facebook Live after the COVID-19 in Bangkok and its vicinity. These factors are as follows: 1) Product aspects: The products have high quality and meet standards with complete and accurate details as advertised, 2) Emotional aspects: Consumers can access and immediately appreciate the products as well as entertainment value and influence from product reviewers, and 3) Behavioral aspects: Consumers can express their opinions, participate in interactive activities and can learn and explore diverse product information, making purchasing decisions easier. Based on this research, business operators can utilize online marketing components to develop marketing strategies suitable for their target audience, thereby increasing opportunities for business growth from both existing and new customers.การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาพฤติกรรมการซื้อสินค้าผ่านช่องทางเฟซบุ๊กไลฟ์ของผู้บริโภคหลังสถานการณ์ โควิด-19 ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล และ 2) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านช่องทางเฟซบุ๊กไลฟ์ของผู้บริโภคหลังสถานการณ์ โควิด-19 ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑลโดยกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเป็นผู้บริโภคที่ซื้อสินค้าผ่านช่องทางเฟซบุ๊กไลฟ์ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนวน 390 คน สถิติที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์สมการถดถอยโลจิสติก
ผลการวิจัยพบว่า ตัวแบบสมการถดถอยโลจิสติกสามารถพยากรณ์ความถูกต้องของการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านช่องทางเฟซบุ๊กไลฟ์ของผู้บริโภคในภาพรวมได้เท่ากับร้อยละ 93.6 โดยมีปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านช่องทางเฟซบุ๊กไลฟ์ของผู้บริโภคหลังสถานการณ์โควิด-19 ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑลดังนี้ 1) ด้านผลิตภัณฑ์ สินค้ามีคุณภาพและได้มาตรฐาน มีรายละเอียดครบถ้วนและถูกต้องตามลักษณะตรงตามโฆษณา 2) ด้านความรู้สึก สามารถเข้าใช้งานและได้รับชมสินค้าทันที มีความบันเทิงและโน้มน้าวใจจากนักรีวิวสินค้า และ 3) ด้านพฤติกรรม สามารถแสดงความคิดเห็นและได้ร่วมสนุก ได้เรียนรู้และศึกษาข้อมูลสินค้าที่หลากหลายทำให้ตัดสินใจในการซื้อสินค้าได้ง่าย สำหรับผลการวิจัยนี้ผู้ประกอบการธุรกิจสามารถนำส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์มาวางแผนกลยุทธ์การตลาดที่เหมาะสมกับกลุ่มเป้าหมาย เพื่อเพิ่มโอกาสในการเติบโตของธุรกิจจากฐานลูกค้าเดิมและลูกค้าใหม่ได
แนวทางการจัดการความรู้เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ภูมิปัญญาผ้าทอพื้นบ้านกลุ่มชาติพันธุ์ลาวครั่ง ชุมชนวัดโพรงมะเดื่อ จังหวัดนครปฐม|: Knowledge Management Approaches for Enhancing Learning of The Fabrics weaving Wisdom of Lao Khrang focused on Lao Khrang Ethnic Group in Wat Phrong Madua Community Nakhon Pathom Province
Get PDFการวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ในการวิจัย 1. เพื่อศึกษาสภาพบริบท การเรียนรู้ภูมิปัญญาผ้าทอพื้นบ้านกลุ่มชาติพันธุ์ลาวครั่ง ชุมชนวัดโพรงมะเดื่อ จังหวัดนครปฐม 2. เพื่อออกแบบกิจกรรมการจัดการความรู้ เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ภูมิปัญญาผ้าทอพื้นบ้านกลุ่มชาติพันธุ์ลาวครั่ง ชุมชนวัดโพรงมะเดื่อ จังหวัดนครปฐม และ 3. เพื่อเสนอแนวทางการจัดการความรู้เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ภูมิปัญญาผ้าทอพื้นบ้านกลุ่มชาติพันธุ์ลาวครั่ง ชุมชนวัดโพรงมะเดื่อ จังหวัดนครปฐม การวิจัยใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก การจัดสนทนากลุ่ม ผู้นำชุมชน ปราชญ์ชาวบ้าน/ภูมิปัญญาผ้าทอ โดยกลุ่มตัวอย่างในการศึกษาข้อมูลความรู้บริบทชุมชน และเพื่อออกแบบกิจกรรมการจัดการความรู้เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ภูมิปัญญาผ้าทอพื้นบ้านกลุ่มชาติพันธุ์ลาวครั่ง ใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง ประกอบด้วย ผู้นำชุมชน ผู้รู้/ภูมิปัญญาผ้าทอ รวมทั้งหมดจำนวน 10 คน รวมถึงใช้วิธีการสังเกตแบบมีส่วนร่วมและไม่มีส่วนร่วม การสอบถามความคิดเห็นและข้อเสนอแนะจากผู้นำชุมชน ผู้รู้/ภูมิปัญญาผ้าทอจำนวน 20 คน เพื่อให้ได้มาซึ่งข้อมูลแนวทางการจัดการความรู้เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ภูมิปัญญาผ้าทอพื้นบ้านกลุ่มชาติพันธุ์ลาวครั่ง ชุมชนวัดโพรงมะเดื่อ จังหวัดนครปฐม ใช้สถิติเชิงพรรณนาการวิเคราะห์ข้อมูลเนื้อหา(Content analysis)
ผลการวิจัย พบว่า
1. สภาพบริบท การเรียนรู้การเรียนรู้ภูมิปัญญาผ้าทอพื้นบ้านกลุ่มชาติพันธุ์ลาวครั่ง ชุมชนวัดโพรงมะเดื่อ จังหวัดนครปฐม ได้มีการเรียนรู้โดยผ่านการเรียนรู้ที่เกิดจากการเลียนแบบ การจดจำความรู้ที่สืบทอดกันมาในครอบครัว อาจใช้วิธีการสาธิต ทำให้ดูเป็นตัวอย่าง อธิบายขั้นตอนต่างๆ และให้ปฏิบัติตามด้วยตนเอง มีการปฏิบัติซ้ำๆ จนเกิดความชำนาญ วิธีการบอกเล่าผ่านพิธีกรรมทางศาสนา หรือพิธีกรรมทางขนบธรรมเนียมประเพณีต่าง ๆ และการประกอบอาชีพ ทอผ้า เป็นต้น โดยภูมิปัญญาการทอผ้าของกลุ่มชาติพันธุ์ลาวครั่ง ชุมชนบ้านโพรงมะเดื่อ ผ้าทอจะมีลักษณะเป็นผ้าไหมและผ้าฝ้าย การทอผ้าจะใช้เทคนิคการทอผ้าแบบจก เพื่อให้เกิดลวดลายต่างๆ ผ้าทอเป็นผ้าทอมือที่มีความสวยงามมีเอกลักษณ์โดดเด่น เพราะแสดงถึง วิถีการดำเนินชีวิต ความเชื่อ ขนบธรรมเนียมประเพณีของชุมชน มีลวดลายผ้าทอ คือ ลวดลายธรรมชาติ และลวดลายเรขาคณิต การทอผ้าลาวครั่งจะใช้ก็ทอผ้าพื้นบ้านแบบโบราณ เป็นเครื่องมือสำหรับการทอผ้า การทอผ้าจะใช้เทคนิคการทอผ้าแบบจก เพื่อให้เกิดลวดลายต่าง ๆ โดยเพิ่มเส้นด้ายพุ่งพิเศษสำหรับสอดขึ้นลง มีการเรียงจับลายของเส้นพุ่งอยู่ตลอดเวลา จะทำให้เกิดเป็นลวดลายเป็นช่วง ๆ และสามารถทำสลับสีลวดลายได้หลากสี
2. การออกแบบกิจกรรมการจัดการความรู้เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ภูมิปัญญาผ้าทอพื้นบ้านกลุ่มชาติพันธุ์ลาวครั่ง ชุมชนวัดโพรงมะเดื่อ จังหวัดนครปฐม มีเนื้อหาซึ่งประกอบไปด้วย1) ขั้นตอนการทำผ้ามัดหมี่ 2) การกรอด้าย 3) การกราฟลาย 4) การย้อมสี 5) กี่ทอมือและกี่กระตุก และ 6) เส้นใยสำหรับการทอ โดยถ่ายทอดความรู้ผ่านการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ โดยใช้ศูนย์เพื่อการเรียนรู้ วัฒนธรรม วัดโพรงมะเดื่อ อ.เมือง จ.นครปฐม เป็นศูนย์กลางการเรียนรู้ และใช้สื่อโซเชียลมีเดียในรูปแบบเว็บไซต์ด้วย Google Site และคลิปวิดีโอที่สามารถนำเสนอผ่านช่องทาง Facebook ผ้าทอลาวครั่งชุมชนวัดโพรงมะเดื่อ
3. แนวทางการจัดการความรู้เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ภูมิปัญญาผ้าทอพื้นบ้านกลุ่มชาติพันธุ์ลาวครั่ง ชุมชนวัดโพรงมะเดื่อ จังหวัดนครปฐม มีทั้งหมด 5 แนวทางด้วยกันคือ 1) สมาชิกภายในชุมชน และผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง ร่วมกันคิดและกำหนดความรู้ที่ต้องการจะถ่ายทอดหรือเผยแพร่สู่สาธารณะ 2) ช่วยกันพัฒนาและสร้างความรู้ขึ้นใหม่ โดยการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกันทั่วทั้งภายในชุมชน และภายนอกชุมชน ด้วยเครื่องมือหรือวิธีการต่างๆ รวมถึงสื่อที่ทันสมัย เช่น สื่อโซเชียลมีเดีย เป็นต้น 3) ทำการคัดเลือกความรู้ที่มีคุณค่า จัดเก็บความรู้ บันทึกเป็นฐานข้อมูล หรือบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรที่ชัดเจน เช่น หนังสือ ตำรา วิดีทัศน์ หรือ สื่อสมัยใหม่ในทางอินเตอร์เน็ต เป็นต้น 4) ถ่ายทอดความรู้ ผ่านการปฏิบัติจริง การสาธิต บันทึกเป็นลายลักษณ์อักษร และสื่อโซเชียลมีเดียต่างๆ ให้แก่สมาชิกชุมชน องค์กรของรัฐและเอกชน บุคคลทั่วไปที่สนใจ รวมถึงนักเรียน นักศึกษา ที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียง 5) มีการนำความรู้ไปใช้ เพื่อทำให้เกิดการปรับปรุงและสร้างสรรค์เป็นนวัตกรรมใหม่ๆ จากองค์ความรู้ภายในชุมชน ก่อเกิดรายได้ เห็นคุณค่าขององค์ความรู้ ก่อให้เกิดการ สานต่อ และอนุรักษ์ภูมิปัญญาผ้าทอพื้นบ้านกลุ่มชาติพันธุ์ลาวครั่งต่อไป
The purposes of this research were : 1) to study the context of the fabric weaving wisdom of Lao Khrang focused on Lao Khrang ethnic Group in Wat Phrong Madua community Nakhon Pathom province 2) to design activities for enhancing learning of the fabric weaving wisdom of Lao Khrang focused on Lao Khrang ethnic group in Wat Phrong Madua community Nakhon Pathom province 3) to suggest knowledge management approaches for enhancing learning of the fabrics weaving wisdom of Lao Khrang focused on Lao Khrang ethnic group in Wat Phrong Madua community Nakhon Pathom province. The sample group in the study of community context knowledge and to design knowledge management activities to promote the learning of local weaving wisdom of the Lao Khrang ethnic group. The purposive selection method was used, consisting 10 people of community leaders, knowledgeable people/wisdom of weaving fabrics. Participant and non-participant observation methods, asking for opinions and suggestions from 20 people of community leaders knowledgeable people/wisdom of weaving fabrics to obtain information on Knowledge Management Approaches for Enhancing Learning of the fabrics weaving wisdom of Lao Khrang focused on Lao Khrang ethnic group in Wat Phrong Madua community Nakhon Pathom province. Descriptive statistics were used to analyze content data.
The findings were as follows :
1. Learning the local weaving wisdom of the Lao Khrang ethnic group Wat Prongmaua community Nakhon Pathom province has learned through learning caused by imitation. Remembering knowledge passed down in the family demonstration methods may be used. Make an example explains the steps and follow by yourself repeated practice until proficiency. How to tell through religious rituals or rituals of various traditions and occupation, weaving, etc. Weaving wisdom of Lao Khrang ethnic group Wat Prong Madua community woven fabric looked like silk and cotton. Weaving used the JOG weaving technique in order to create various woven fabric patterns which were beautiful and unique hand-woven fabrics. It represented the way of life, beliefs, customs, and traditions of the community. There was a woven fabric pattern, being a natural pattern, and geometric patterns. In addition, fabric weaving, Lao Khrang, was used to weave traditional folk cloth. It was a tool for weaving. Moreover, JOG weaving technique was used to create various patterns by adding a special weft yarn for inserting up and down until there was a pattern of weft lines all the time. As a result, it caused a periodic pattern and could be made to switch colors, patterns, and various colors.
2. Designing activity for enhancing learning of the fabrics weaving wisdom of Lao Khrang focused on Lao Khrang ethnic group in Wat Phrong Madua community Nakhon Pathom province adhered to the principle of community participation in thinking, making decisions, planning, doing, and sharing. Conducting various activities in the community through group discussions provided opportunities for members to express their opinions and shared fabrics weaving wisdom of Lao Khrang. The topics of knowledge management could be defined as follows: 1) Mudmee-making process, 2) thread winding, 3) grafting, 4) dyeing, 5) hand loom and loom, and 6) filament for weaving by transferring knowledge through the exchange of knowledge by using the center for cultural learning, Wat Phrong Madua, Muang district, Nakhon Pathom province as a learning center. Furthermore, used social media in the form of a website with Google Site and video clips that can be presented via Facebook under name “the weaving fabrics of Lao Khrang, Wat Phrong Madua Community”. Accordingly with the COVID-19, coronavirus pandemic, there had been tracked, improved and developed. Also, disseminating knowledge on social media with opinion assessments and satisfaction questionnaires for further improvements and improvements had been practiced.
3. Knowledge management approach to promote learning of folk wisdom of Lao Khrang ethnic group Wat Phrong Madua community Nakhon Pathom province obtained from collecting data by organizing group discussions. There are 5 approaches: 1) members within the community and those involved together to think and determine the knowledge that needs to be transferred or disseminated to the public; 2) help each other develop and create new knowledge by exchanging knowledge throughout the community and outside the community with various tools or methods including modern media such as social media, etc. 3) selecting valuable knowledge store knowledge save as database or clearly written records such as books, textbooks, videos or modern media on the Internet, etc. 4) transfer knowledge through hands-on practice, demonstrations, written records and various social media to community members public and private organizations interested guests. 5) knowledge is applied to cause improvements and create new innovations from the body of knowledge within the community generate income see the value of knowledge cause a connection and to conserve the local wisdom of the Lao Khrang ethnic grou
การศึกษาทักษะการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ เรื่อง สมการเชิงเส้นตัวแปรเดียว โดยใช้การจัดการเรียนรู้ ตามกระบวนการแก้ปัญหาตามแนวคิดโพลยาร่วมกับเทคนิคการใช้คำถามของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนกรรณสูตศึกษาลัย จังหวัดสุพรรณบุรี |: The Study of Mathematics Problem Solving Skills in Linear Equation of One Variable by Using Polya’s Problem Solving Process with Questioning Techniques Mathayom Suksa 1 at KannasootSuksalai School in Suphan Buri
No full textการวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ของการวิจัย 1) เพื่อศึกษาทักษะการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 เรื่อง สมการเชิงเส้นตัวแปรเดียว โดยใช้การจัดการเรียนรู้ตามกระบวนการแก้ปัญหาตามแนวคิดโพลยาร่วมกับเทคนิคการใช้คำถาม และ 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 เรื่อง สมการเชิงเส้นตัวแปรเดียว โดยใช้การจัดการเรียนรู้ตามกระบวนการแก้ปัญหาตามแนวคิดโพลยาร่วมกับเทคนิคการใช้คำถาม หลังเรียนเทียบกับก่อนเรียน กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย คือ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ห้อง 9 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2565 โรงเรียนกรรณสูตศึกษาลัย จังหวัดสุพรรณบุรี จำนวน 42 คน จากวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบกลุ่ม (cluster random sampling) โดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยในการสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้ เรื่อง สมการเชิงเส้นตัวแปรเดียวของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 2) แบบทดสอบวัดทักษะการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ เรื่อง สมการเชิงเส้นตัวแปรเดียวของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังเรียนเรื่อง สมการเชิงเส้นตัวแปรเดียว ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ซึ่งมีค่า IOC เท่ากับ 1 และมีค่าความเที่ยง แบบสอดคล้องภายในโดยใช้สูตรสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค เท่ากับ 0.74 สำหรับการวิคราะห์ข้อมูล ผู้วิจัยได้ทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ยเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและสถิติ t-test for dependent samples ผลการวิจัยสรุปว่า 1) ทักษะการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 เรื่อง สมการเชิงเส้นตัวแปรเดียว โดยใช้การจัดการเรียนรู้ตามกระบวนการแก้ปัญหาตามแนวคิดโพลยาร่วมกับเทคนิคการใช้คำถาม อยู่ในระดับดี 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 เรื่อง สมการเชิงเส้นตัวแปรเดียว โดยใช้การจัดการเรียนรู้ตามกระบวนการแก้ปัญหาตามแนวคิดโพลยาร่วมกับเทคนิคการใช้คำถาม หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน
The purpose of this research were to: 1) study the mathematics problem solving skills of 7 graders after learning by using Polya’s Problem Solving Process with Questioning Techniques; 2) compare the mathematical learning achievement in Linear Equation of One Variable of 7 graders before and after learning by using Polya’s Problem Solving Process with Questioning Techniques. The sample group 42 students from 7 graders class 9 enrolling in the first semester of academic year 2022 at Kannasootsuksalai School in Suphan Buri, derived by cluster random sampling. The research instruments were: 1) learning management plans in Linear Equation of One Variable of 7 graders; 2) a mathematics problem solving skills test in Linear Equation of One Variable of 7 graders; 3) an achievement test before and after learning in Linear Equation of One Variable of 7 graders with an IOC of 1 and an intrinsic validity using Cronbach’s alpha coefficient formula of 0.74 of data analysis. The researcher analyzed the data by arithmetic mean, standard deviation and t-test for dependent samples. The results of this research were; 1) the mathematics problem solving skills of 7 graders after learning by using using Polya’s Problem Solving Process with Questioning Techniques was at good level; 2) the mathematical learning achievement in Linear Equation of One Variable of 7 graders after learning by using Polya’s Problem Solving Process with Questioning Techniques was significantly higher than that of before
ผลของการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบเพื่อนช่วยเพื่อนที่มีต่อทักษะการส่งลูกในรายวิชาแบดมินตันสำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย|: Effect of Physical Education Learning Management with Peer-to-Peer on Serve Skills in Badminton Course of Upper Secondary School Students
Get PDF การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองเพื่อศึกษาผลของการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบเพื่อนช่วยเพื่อนที่มีต่อทักษะการส่งลูกแบดมินตันของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย และเปรียบเทียบผลของการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบเพื่อนช่วยเพื่อนกับแบบปกติที่มีต่อทักษะการส่งลูกแบดมินตัน กลุ่มตัวอย่างคือนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนบ้านสวน (จั่นอนุสรณ์) ปีการศึกษา 2565 จำนวน 84 คน ผู้วิจัยใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง จำนวน 2 ห้องเรียน ที่มีค่าเฉลี่ยของทักษะการส่งลูกใกล้เคียงกันเป็นกลุ่มตัวอย่าง แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 42 คน ได้รับการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบเพื่อนช่วยเพื่อน กลุ่มควบคุม 42 คน ได้รับการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบปกติ เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบเพื่อนช่วยเพื่อนและแบบปกติ มีค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC) เท่ากับ 0.84 สื่อวิดิทัศน์ มีค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC) เท่ากับ 0.91 แบบทดสอบทักษะการส่งลูกประกอบด้วย แบบทดสอบทักษะการส่งลูกยาวหน้ามือ มีค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC) เท่ากับ 0.84 และมีประสิทธิภาพ () เท่ากับ 78.13/76.83 และแบบทดสอบทักษะการส่งลูกสั้นหลังมือ มีค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC) เท่ากับ 0.92 และมีประสิทธิภาพ () เท่ากับ 76.02/77.64 นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ผลทางสถิติ หาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบสมมติฐานด้วยสถิติค่าที
ผลการวิจัยพบว่า (1) กลุ่มทดลองที่ได้รับการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบเพื่อนช่วยเพื่อนหลังการทดลอง มีทักษะการส่งลูกดีกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (2) กลุ่มควบคุมที่ได้รับการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบปกติหลังการทดลอง มีทักษะการส่งลูกดีกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (3) หลังการทดลอง กลุ่มทดลองที่ได้รับการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบเพื่อนช่วยเพื่อนมีทักษะการส่งลูกดีกว่ากลุ่มควบคุมที่ได้รับการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนก่อนการทดลองไม่แตกต่างกัน และ (4) ความพึงพอใจของกลุ่มทดลองที่มีต่อการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบเพื่อนช่วยเพื่อนโดยรวม อยู่ในระดับมาก(ค่าเฉลี่ย=4.45)
The purposes of this research were; 1) to study the effect of physical education learning management with peer-to-peer on serve skills in badminton course of upper secondary school students and 2) to compare of the effect of peer-to-peer physical education learning management with a conventional instruction on serve skills in badminton course of upper secondary school students.The samples group were students in Mathayomsuksa 4 at Bansuan Jananusorn School, the first semester of the academic year 2022 was 84 people.The researcher used a purposive sampling method for 2 classrooms with similar averages of delivery skills as a sample group and divided into an experimental group of 42 subjects who received peer-to-peer physical education management. The control group, 42 subjects, received conventional instruction learning management. The research instrument for this research included; lesson plan in physical education management with peer-to-peer and normal with an index of item objective congruence of 0.84, video media with an index of item objective congruence of 0.91, serve skills test include; 1) forehand long serve test with an index of item objective congruence of 0.84 and the effectiveness of 78.13/76.83 2) backhand short serve test with a reliability of 0.92 and the effectiveness of 76.02/77.64.The data were analyzed to find the mean, standard deviation and t-test.
The research findings were as follows; 1) the experimental group who received of physical education learning management with peer-to-peer after the 8 week had better on serve skills than before the experiment at significant level of 0.05 2) the control group who received of physical education learning management with normal after the 8 week had better on serve skills than before the experiment at significant level of 0.05 3) after the 8 week of experiment, the experimental group had better on serve skills than the control group at significant level of 0.05, the pre-test was no different and 4) the experimental group had a mean score of satisfaction with of physical education learning management with peer-to-peer after the experiment was 4.45 at a high level
การพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์โดยการใช้กิจกรรมดนตรีของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน ศูนย์วิจัยและพัฒนาการศึกษา: Development Of Emotional Intelligence by Using Music Activities of Junior High School Students Kasetsart University Laboratory School Kamphaeng Saen Campus Educational Research and Development Center
No full textการวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับความฉลาดทางอารมณ์ของนักเรียนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น และ 2) เพื่อพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์โดยใช้กิจกรรมดนตรีของนักเรียนในระดับ ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โดยกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน ศูนย์วิจัยและพัฒนาการศึกษา ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2565 จำนวน 170 คน ที่ได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง (Purposive sampling) เป็นการวิจัยเชิงทดลอง One Group Pretest - Posttest Design แบบหนึ่งกลุ่มทดสอบก่อนและหลัง เครื่องมือที่ใช้ ประกอบด้วย แบบประเมินความฉลาดทางอารมณ์ สำหรับวัยรุ่น (อายุ 12-17 ปี) ของกรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข และแผนการจัดการเรียนรู้วิชาดนตรี เรื่อง การปฏิบัติขลุ่ย รีคอร์เดอร์ (Recorder) จำนวน 7 แผน ๆ ละ 2 คาบ/สัปดาห์ รวม 10 สัปดาห์ โดยผ่านการตรวจสอบความถูกต้องและความเหมาะสม โดยผู้เชี่ยวชาญ มีค่าเท่ากับ 4.72 อยู่ในระดับเหมาะสมมากที่สุด วิเคราะห์ข้อมูลด้วย สถิติพื้นฐาน ค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ t – test
ผลการวิจัย พบว่า
1) ระดับความฉลาดทางอารมณ์ของนักเรียน อยู่ในเกณฑ์ปกติ มีคะแนนเฉลี่ยรวม เท่ากับ 150.95 จำแนกเป็น ด้านดี อยู่ในเกณฑ์ปกติ มีคะแนนเฉลี่ย 55.59 ด้านเก่ง อยู่ในเกณฑ์ปกติ มีคะแนนเฉลี่ย 49.48 และด้านสุข อยู่ในเกณฑ์ปกติ มีคะแนนเฉลี่ย 45.88
2) การพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์โดยใช้กิจกรรมดนตรีของนักเรียน หลังการใช้กิจกรรมดนตรีความฉลาดทางอารมณ์ของนักเรียนสูงกว่าก่อนการใช้กิจกรรมดนตรีอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านดีและด้านเก่ง หลังการใช้กิจกรรมดนตรีความฉลาดทางอารมณ์ไม่แตกต่างจากก่อนการใช้กิจกรรมดนตรี อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนด้านสุข หลังการใช้กิจกรรมดนตรีความฉลาดทางอารมณ์สูงกว่าก่อนการใช้กิจกรรมดนตรี อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
The objectives of this research are 1) to study the level of emotional intelligence of junior high school students and 2) to develop the level of emotional intelligence of them. The study sample selected by the purposive sampling consisted of 170 junior high school students of Mathayom Sueksa 2of Kasetsart University Laboratory School Kamphaeng Saen Campus Educational Research and Development Center. The study instruments were an Emotional Intelligence Assessment for adolescents (12-17 years old) of the Department of Mental Health, Ministry of Public Health consisting of 52 items of the assessment and 7 lesson plans for music learning management about the practice of the recorder flute of which each lesson plan was done 2 class time periods through 10 weeks. These 2 study instruments had also been checked the accuracy and suitability by the experts, with a value of 4.72 at the most appropriate level. The data were analyzed in terms of arithmetic means, standard deviation and t-test.
The results revealed as follows:
1) The level of emotional intelligence of junior high school students was totally at normal level of 150.95 classified as emotional intelligence of goodness at normal level with an average score of 55.59, emotional intelligence of talent at normal level with an average score of 49.48 and emotional intelligence of happiness at normal level with an average score of 45.88.
2) In terms of the development of emotional intelligence of junior high school students, it was found that after doing music activities, the students’ level of emotional intelligence was significantly (p<.05) higher than before. In terms of the emotional intelligence of goodness and talent, the students’ level of emotional intelligence after doing music activities was not significantly (p<.05) different and in terms of the emotional intelligence of happiness, after doing music activities, the students’ level of emotional intelligence was ignificantly (p<.05) higher than before
การจัดการเรียนรู้แบบบริบทเป็นฐานร่วมกับการสร้างสัญญาเงื่อนไข เรื่อง ความร้อนกับการเปลี่ยนแปลงของสสาร เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียนและความรับผิดชอบ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1|: Context-base Learning with Contingency Contract on Heat and Change of Matter to Promote Seventh Grade Students’ Achievement and Responsibility
Get PDFการวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและพฤติกรรมความรับผิดชอบในการส่งงาน และเพื่อศึกษาความพึงพอใจ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่ได้รับจากการจัดการเรียนรู้แบบบริบทเป็นฐานร่วมกับการสร้างสัญญาเงื่อนไข เรื่อง ความร้อนกับการเปลี่ยนแปลงของสสาร รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 92 คน ภาคปลาย ปีการศึกษา 2565 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้แบบบริบทเป็นฐานร่วมกับการสร้างสัญญาเงื่อนไข เรื่อง ความร้อนกับการเปลี่ยนแปลงของสสาร ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 3 แผน รวม 9 ชั่วโมง 2) แบบทดสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องความร้อนกับการเปลี่ยนแปลงของสสาร แบบปรนัย 4 ตัวเลือก จำนวน 20 ข้อ และ 3) แบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียน แบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การทดสอบ Dependent sample t-test ค่าคะแนนเฉลี่ยและค่าร้อยละ ผลการวิจัยพบว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 ผลสัมฤทธิ์ทางการหลังเรียน ต่ำกว่าเกณฑ์ร้อยละ 80 ที่ตั้งไว้ พฤติกรรมความรับผิดชอบในการส่งงานของนักเรียนครั้งสุดท้ายสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 80 และความพึงพอใจของนักเรียนอยู่ในระดับมากที่สุด จากการวิเคราะห์คะแนนผลสอบรายข้อพบว่า นักเรียนไม่สามารถวิเคราะห์โจทย์ที่มีความซับซ้อนได้ นักเรียนคำนวณไม่คล่องและไม่สามารถแก้สมการเชิงเส้นตัวแปรเดียวได้ จากการสัมภาษณ์อย่างไม่เป็นทางการพบอีกว่านักเรียนไม่ได้อ่านทบทวนบทเรียนก่อนสอบ จึงทำให้ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนไม่ถึงเกณฑ์ร้อยละ 80 ตามที่ตั้งไว้
The purpose of this research study was to investigate student learning achievement, responsibility for classwork and satisfaction towards learning, resulted from context-based learning with contingency contracts in the topic of Heat and Change of Matter. The samples were 92 seventh Grade students, second semester of 2022 academic year. The instruments consisted of 1) 3 lesson plans of context-based learning with contingency contracts about heat and change of matter, 2) 20 items of multiple-choice test about heat and change of matter, and 3) a 5-point rating scale of learning satisfaction. Data were analyzed by dependent sample t-test, average scores and standard deviation. It was found that the achievement average score after learning was significantly higher than before learning at 0.01 level, but it was lower than 80 percent criteria. The responsibility for the last classwork was higher than 80 percent criteria. However, the student satisfaction towards learning was at the highest level. From item analysis of the post-test, most students were not be able to analyze complex questions and calculate for linear equations of one variable. The informal interview also revealed that they also did not review the lesson before taking the post-test, resulted in the average score lower than 80 percent of the achievement criterion
ผลลัพธ์การเรียนรู้และสมรรถนะที่จำเป็นของบัณฑิตหลักสูตร วิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาเกษตรและสิ่งแวดล้อมศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ |: Learning Outcomes and Essential Competencies of Graduates from the Bachelor’s Degree of Sciences Program in Agricultural and Environmental Education
Get PDF การวิจัยเชิงสำรวจนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลลัพธ์การเรียนรู้ของบัณฑิตและความต้องการของผู้ใช้บัณฑิตเกี่ยวกับสมรรถนะที่จำเป็นของบัณฑิตหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเกษตรและสิ่งแวดล้อมศึกษา เก็บข้อมูลระดับผลลัพธ์การเรียนรู้จากกลุ่มตัวอย่างบัณฑิตหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเกษตรและสิ่งแวดล้อมศึกษา ที่เข้าศึกษาระหว่าง พ.ศ. 2559 – 2561 จำนวน 123 คน และเก็บข้อมูลสมรรถนะที่จำเป็นของบัณฑิตหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาเกษตรและสิ่งแวดล้อมศึกษา จากกลุ่มผู้ใช้บัณฑิต จำนวน 81 คน ด้วยแบบสอบถามที่มีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคเท่ากับ 0.94 วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติพรรณนา ประกอบด้วย ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การจัดลำดับความต้องการจำเป็นด้วยวิธี Priority Needs Index แบบปรับปรุง
ผลการวิจัยพบว่า ผลลัพธ์การเรียนรู้ของบัณฑิตหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเกษตรและสิ่งแวดล้อมศึกษา เฉลี่ยรวมอยู่ในระดับสูง ( = 4.03, S.D. = 0.69) โดยทักษะความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลและความรับผิดชอบ มีระดับสูงที่สุด รองลงมาคือ ด้านคุณธรรมและจริยธรรม และด้านทักษะทางปัญญาอยู่ในระดับสูง สำหรับสมรรถนะที่จำเป็นของบัณฑิตตามความต้องการของผู้ใช้บัณฑิต พบว่า สมรรถนะของบัณฑิตหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเกษตรและสิ่งแวดล้อมศึกษา ตามสภาพที่เป็นจริงและสภาพที่ผู้ใช้บัณฑิตต้องการ ในภาพรวมมีค่าอยู่ในระดับสูง ส่วนค่า PNImodified มีพิสัยของดัชนีความต้องการจำเป็นอยู่ระหว่าง 0.16 – 0.25 โดยสมรรถนะด้านความรู้ที่เอื้อต่อการปฏิบัติเป็นความต้องการจำเป็นอันดับแรก รองลงมาคือ การสื่อสารที่มีประสิทธิภาพ การวางแผนการบริหารจัดการ และการแก้ปัญหา ตามลำดับ
The purpose of this survey research was to study learning outcomes and the needs of employers regarding essential competencies of graduates from the Bachelor’s Degree of Sciences Program in Agricultural and Environmental Education. Survey questionnaires with Cronbach’s Correlation Coefficient of 0.94 were used to collect data on learning outcomes from 117 samples of graduates from the Bachelor’s Degree of Sciences Program in Agricultural and Environmental Education, and data on graduates’ essential competencies from 81 samples of employers. Quantitative data were analyzed using descriptive statistics including percentage, mean, and standard deviation. Needs were prioritized by way of Refined Priority Needs Index.
It was found from the research that the overall learning outcomes of graduates from the Bachelor’s Degree of Sciences Program in Agricultural and Environmental Education were at a high-level average ( = 4.03, S.D. = 0.69). When being analyzed by aspects, interpersonal skills and responsibility were found as being at the highest level, followed by morals and ethics, and intellectual skills at a high level respectively. With respect to essential competencies in response to employers’ needs, the values of both graduates’ actual and needed competencies were at a high level. In terms of PNImodified, the range of needs index was between 0.16 – 0.25, whereas the first priority was practical knowledge, followed by efficient communication, administrative and managerial planning, and problem-solving respectively
ฟาร์มสถานศึกษากับการส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิตตามข้อเสนอสี่เสาหลักการศึกษาของยูเนสโก|Educational Institution’s Farm and the Promotion of Learning throughout Life in according to UNESCO’s 4 Pillars of Education
Get PDFการวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความคิดเห็นของนิสิตเกี่ยวกับการส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิตของฟาร์มสถานศึกษาตามข้อเสนอสี่เสาหลักการศึกษาของยูเนสโก กลุ่มผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ นิสิตสาขาวิชาเกษตรและสิ่งแวดล้อมศึกษา คณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน ชั้นปีที่ 1- 4 จำนวน 158 คน จำแนกเป็นนิสิตที่ไม่มีตำแหน่งในคณะกรรมการบริหารงานฟาร์ม จำนวน 148 คน และที่มีตำแหน่งในคณะกรรมการบริหารงานฟาร์ม จำนวน 10 คน เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์เชิงลึกกึ่งโครงสร้าง และการสังเกตแบบมีส่วนร่วม วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติพรรณนา ประกอบด้วย ค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และร้อยละ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วย การวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า ระดับความคิดเห็นของนิสิตเกี่ยวกับการส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิตของฟาร์มสถานศึกษา มีค่าเฉลี่ยภาพรวมอยู่ในระดับสูงมาก ( = 4.40, S.D. = 0.70) โดยการเรียนรู้เพื่อปฏิบัติได้จริง มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด ( = 4.42, S.D. = 0.70) รองลงมาคือ การเรียนรู้เพื่อชีวิต ( = 4.41, S.D. = 0.69) การเรียนรู้เพื่อการอยู่ร่วมกัน ( = 4.38, S.D. = 0.70) และการเรียนเพื่อรู้ ( = 4.37, S.D. = 0.71) ตามลำดับ และผลจากการสัมภาษณ์เชิงลึก นิสิตสะท้อนไปในทิศทางเดียวกันว่า การปฏิบัติงานในฟาร์ม สามารถส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิตตามข้อเสนอสี่เสาหลักการศึกษาของยูเนสโกได้ทุกด้าน
This research aimed to examine the opinions toward the promotion of learning throughout life of the educational institution’s farm in the light of UNESCO’s 4 Pillars of Education. Research informants were 158 1st-4th-year students majoring in Agricultural and Environmental Education from the Faculty of Education and Development Sciences at Kamphaeng-Sean Campus of Kasetsart University. Among those informants, 148 were students who were not members of the Administrative Committee of the Department of Human and Community Resource Development’s Farm, and 10 were Committee members. Research data were collected using a questionnaire, an in-depth semi-structured interview, and participatory observation. Descriptive statistics, namely, frequency, mean, standard derivation, and percentage were used to analyze quantitative data. Qualitative data were analyzed by content analysis.
The results were found as follows: The students’ opinions toward the promotion of learning throughout the life of the educational institution’s farm were average at a very high level ( = 4.40, S.D. = 0.70). According to UNESCO’s 4 Pillars of Education, the mean of “Learning to do” was at the highest level ( = 4.42, S.D. = 0.70), followed by “Learning to be”, “Learning to live together”, and “Learning to know ( = 4.41, S.D. = 0.69, = 4.38, S.D. = 0.70,” = 4.37, S.D. = 0.71), respectively. Furthermore, data from the in-depth interview revealed students’ identical reflections that the hands-on experiences from the farm activities promoted learning throughout life in according to all aspects of UNESCO’s 4 Pillars of Education
การเปรียบเทียบต้นทุนผลผลิตทางการเกษตร ความสามารถในการทำกำไรและจุดคุ้มทุนของการปลูกผักเกษตรเคมี เกษตรปลอดสารพิษ และเกษตรอินทรีย์
Get PDFThis paper aimed to explore and compare agricultural costs, profitability and break-even points of agrochemical, pesticide residue-free and organic vegetables. Semi-structured in-depth interviews and observation were employed to gather primary data from vegetable farmers who produced different kinds of vegetables; lettuce, spinach and Chinese kale in Kanchanaburi and Nakhon provinces. The results showed that the agricultural costs of lettuce, spinach and Chinese kale grown by farmers who used agrochemical, pesticide residue-free and organic cultivation were 13,290.56, 43,094.00 and 79,233.91 baht/rai, respectively. The total agricultural cost-to-sale ratio of chemical, pesticide residue-free and organic vegetables are 3.164%, 8.265% and 8.666%, respectively. Net income to sale ratio of chemical, pesticide residue-free and organic vegetables are 96.836%, 91.735% and 91.334%, respectively. Break-even points per rai of chemical, pesticide residue-free and organic vegetables are 0.008643, 0.053020 and 0.071340, respectively. In order to increase profitability and reduce the break-even point, Thai farmers who used pesticide residue-free and organic cultivation need to reduce and control agricultural costs.งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อค้นหาและเปรียบเทียบต้นทุนผลผลิตทางการเกษตร ความสามารถในการทำกำไร และจุดคุ้มทุนของผักที่ปลูกด้วยวิธีเกษตรเคมี เกษตรปลอดสารพิษ และเกษตรอินทรีย์ เก็บข้อมูลปฐมภูมิด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกกึ่งมีโครงสร้างและการสังเกตกับเกษตรกรที่ปลูกผักหลายชนิดประกอบด้วย ผักกาดหอม ปวยเล้ง และคะน้า ที่จังหวัดกาญจนบุรี และจังหวัดนครปฐม ผลการวิจัยพบว่าต้นทุนผลผลิตทางการเกษตรต่อไร่ของผักที่ปลูกด้วยวิธีเกษตรเคมี เกษตรปลอดสารพิษ และเกษตรอินทรีย์ เท่ากับ 13,290.56 บาท 43,094.00 บาท และ 79,233.91 บาท ตามลำดับ อัตราส่วนรวมต้นทุนผลผลิตทางการเกษตรต่อรายได้จากการขายผักที่ปลูกด้วยวิธีเกษตรเคมี เกษตรปลอดสารพิษ และเกษตรอินทรีย์ เท่ากับ 3.164 %, 8.265 % และ 8.666 % ตามลำดับ อัตราส่วนกำไรสุทธิต่อรายได้จากการขายผักที่ปลูกด้วยวิธีเกษตรเคมี เกษตรปลอดสารพิษ และเกษตรอินทรีย์ เท่ากับ 96.836 %, 91.735 % และ 91.334% ตามลำดับ จุดคุ้มทุนต่อไร่ของผักที่ปลูกด้วยวิธีเกษตรเคมี เกษตรปลอดสารพิษ และเกษตรอินทรีย์ เท่ากับ 0.008643, 0.053020 และ 0.071340 ตามลำดับ เพื่อเพิ่มความสามารถในการทำกำไรและลดจุดคุ้มทุนเกษตรกรไทยที่ปลูกผักด้วยวิธีเกษตรปลอดสารพิษและเกษตรอินทรีย์จำเป็นต้องลดและควบคุมต้นทุนผลผลิตทางการเกษต