MBU e-journal (Mahamakut Buddhist University)
Not a member yet
1083 research outputs found
Sort by
การประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรมในการวัดและประเมินผลการศึกษาของสถาบันการศึกษาไทย
Full text linkบทความวิชาการนี้มีวัตุประสงค์เพื่อศึกษาการประยุกต์ใช้หลักการของพุทธศาสนาในการประเมินผลของสถาบันการศึกษาไทย จากการศึกษาพบว่า การผสมผสานที่โดดเด่นระหว่างจิตวิญญาณและวิชาการ รวมทั้งแนวทางที่สามารถเสริมสร้างความลึกซึ้งในการเรียนรู้และพัฒนาคุณธรรมของผู้เรียน การนำหลักพุทธธรรมมาประยุกต์ใช้ไม่เพียงแต่จะช่วยพัฒนาคุณภาพการศึกษา แต่ยังเป็นการสร้างสังคมที่มีความสมดุลและมีความสุขยิ่งขึ้น ดังนั้น ระบบการศึกษาไทยมุ่งมั่นที่จะผลิตบุคคลที่มีความรอบรู้ การบูรณาการ หลักการเหล่านี้จึงถูกมองว่าเป็นการตอบสนองที่สำคัญต่อความท้าทายทางการศึกษาในปัจจุบัน การศึกษาในสังคมไทยมีความสำคัญทั้งในเชิงสังคมและวัฒนธรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบทที่สถาบันการศึกษาไม่ได้มุ่งเน้นเฉพาะการพัฒนาทางวิชาการเท่านั้น แต่ยังต้องพัฒนาคุณธรรมและจริยธรรมของผู้เรียนควบคู่กันไปด้วย กระบวนการวัดและประเมินผลในปัจจุบันเน้นไปที่ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในวิชาการเป็นหลักซึ่งไม่ครอบคลุมต่อการพัฒนาคุณธรรมและจิตสำนึกของผู้เรียน ด้วยเหตุนี้ การประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรมจึงเป็นแนวทางที่มีความสำคัญในการปรับปรุงกระบวนการวัดและประเมินผลให้สอดคล้องกับความเป็นจริงของการพัฒนาผู้เรียนในทุกมิติ
This article investigates the integration and application of core Buddhist principles in the evaluation framework of Thai educational institutions. The study identifies a significant synthesis where spiritual wisdom and academic rigor converge, presenting an approach capable of fostering deeper learning and comprehensive moral development among students. The implementation of these Buddhist tenets is argued to be crucial, not only for enhancing the quality of education but also for cultivating a more balanced and flourishing society. Given that the contemporary Thai education system is mandated to produce holistically developed individuals, the integration of these principles is viewed as an essential response to current educational challenges. Current standard measurement and evaluation processes primarily focus on academic achievement, often neglecting the equally vital aspects of students' moral consciousness and ethical growth. Consequently, this study proposes that the systematic application of Buddhist principles offers a crucial pathway for refining assessment methodologies to achieve genuine congruence with the goal of holistic learner development across all dimensions
แนวทางการพัฒนาการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วมของสถานศึกษา กลุ่มเขตกรุงธนใต้ สังกัดสำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร
Full text linkการวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันและความคาดหวังการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วมของสถานศึกษา กลุ่มเขตกรุงธนใต้ สังกัดสำนักการศึกษากรุงเทพมหานคร 2) เพื่อศึกษาความต้องการจำเป็นการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วมของสถานศึกษา กลุ่มเขตกรุงธนใต้ สังกัดสำนักการศึกษากรุงเทพมหานคร และ 3) เพื่อเสนอแนวทางการพัฒนา การบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วมของสถานศึกษา กลุ่มเขตกรุงธนใต้ สังกัดสำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครู โรงเรียนในกลุ่มเขตกรุงธนใต้ สังกัดสำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร ปีการศึกษา 2567 จำนวน 346 คน และผู้ให้ข้อมูลสำคัญ คือ ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการคำนวณค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานค่า ความต้องการจำเป็นและวิเคราะห์เนื้อหาจากการสัมภาษณ์
ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันของการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วมของสถานศึกษา กลุ่มเขตกรุงธนใต้ สังกัดสำนักการศึกษากรุงเทพมหานคร อยู่ในระดับมาก ความคาดหวังของการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วมของสถานศึกษา อยู่ในระดับมากที่สุด 2) ความต้องการจำเป็นการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วมของสถานศึกษา เรียงลำดับจากมากไปหาน้อย คือ ด้านการประกันคุณภาพการศึกษา ด้านการวางแผนงานวิชาการ ด้านการพัฒนาหลักสูตรของสถานศึกษา ด้านการนิเทศภายในสถานศึกษา ด้านการพัฒนาสื่อและนวัตกรรม ด้านการวัดและประเมินผล และด้านการจัดการเรียนรู้ ตามลำดับ และ 3. แนวทางการพัฒนาการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วมของสถานศึกษา กลุ่มเขตกรุงธนใต้ สังกัดสำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร ได้แก่ แนวทางการพัฒนาการบริหารงานวิชาการแบบมีส่วนร่วม 7 ด้าน ประกอบด้วย 1) ด้านการประกันคุณภาพ 2) ด้านการวางแผนงานวิชาการ 3) ด้านการพัฒนาหลักสูตรของสถานศึกษา 4) ด้านการนิเทศภายในสถานศึกษา 5) ด้านการพัฒนาสื่อและนวัตกรรม 6) ด้านการวัดและประเมินผล และ 7) ด้านการจัดการเรียนรู้ ตามลำดับ
This research aimed to: 1) study the current conditions and expectations regarding participatory academic administration of schools in Department of Education Bangkok Metropolitan Administration; 2) examine the needs for participatory academic administration in these schools; and 3) propose guidelines for the development of participatory academic administration. The sample group consisted of 346 school administrators and teachers from the Thonburi South District Group in the 2024 academic year, with five experts serving as key informants. Data were collected using questionnaires and semi-structured interviews, and analyzed through percentage, mean, standard deviation, needs assessment analysis, and content analysis.
The research findings revealed that: 1) The current state of participatory academic administration of schools in Department of Education Bangkok Metropolitan Administration is at a high level, while the expectations regarding participatory academic administration are at the highest level. 2) The prioritized needs for participatory academic administration in these schools, ranked from highest to lowest, are as follows: (1) Quality assurance. (2) Academic planning. (3) School curriculum development. (4) Internal educational supervision. (5) Development of instructional media and educational innovations (6) Educational Measurement and Evaluation and (7) Instructional management. And 3) The proposed guidelines for the development of participatory academic administration comprised 7 key aspects: (1) Quality assurance. (2) Academic planning. (3) School curriculum development. (4) Internal educational supervision. (5) Development of instructional media and educational innovations. (6) Educational Measurement and Evaluation and 7) Instructional management
วาทกรรมคำสอนในกลอนลำชุด “ข้าวนาหว่านสารเคมี” ของวีระพงษ์ วงศ์ศิลป์
Full text linkบทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวาทกรรมคำสอนในกลอนลำชุดข้าวนาหว่านสารเคมีของ วีระพงษ์ วงศ์ศิลป์ เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ โดยศึกษาเนื้อหาจากกลอนลำ 10 กลอนลำ ผลการวิจัยพบว่า 1) วาทกรรมคำสอนด้านพระพุทธศาสนา เช่น ละเว้นอบายมุข อย่าหลงในวัตถุสิ่งของ ปฏิบัติตามศีล 5 2) วาทกรรมคำสอนด้านการประหยัดไม่เน้นปัจจัยที่ไม่จำเป็นต่อชีวิต 3) วาทกรรมคำสอนด้านการสอนผู้หญิง เช่น การแต่งกายการดื่มของมึนเมา การศึกษาของผู้หญิง สอนให้รักนวลสงวนตัว 4) วาทกรรมคำสอนด้านการศึกษา เช่น การสร้างครูสอนคุณธรรม สอนให้เด็กมุ่งมั่นในการเรียน 5) วาทกรรมคำสอนด้านการอนุรักษ์วัฒนธรรมประเพณี เช่น อนุรักษ์และสืบทอดภาษาอีสาน การแต่งกาย 6) วาทกรรมคำสอนด้านอาหารการกิน สอนให้กินอาหารดั้งเดิม 7) วาทกรรมคำสอนด้านการโหยหาอดีต วิธีทำนาและชีวิตดั้งเดิม และด้านการพูดของคนอีสานที่ไพเราะงดงาม
The purpose of this research paper is to study the discourse of teachings in the KlonLum Kao na wan sankame of Weerapong Wongsilp, which is a qualitative research by studying the content of 10 poems The research results found that 1)Buddhist teaching discourse, such as ignoring abysmal, do not be lost in objects, followed the sacraments 5. 2) Economical doctrinal discourse. 3) Women's teaching discourse such as dress, drinking of intoxication, women's education, teaching to love reserved 4) Educational discourse such as creating morality teachers, teaching children to commit to learning, 5) Traditional cultural preservation teachings such as preserving and inheriting Isaan languages, dress code 6) Food teaching discourse, teaching traditional food, teaching to eat traditional foods, 7) Yearning teaching discourse on the past. Farming and traditional life the speaking side of the beautiful Isaan people
การเกิดขึ้นของวิกฤต PM 2.5 และวิธีการรับมือของประชาชนกับการทำงานของภาครัฐ พร้อมทั้งการหาวิธีรับมือของนักปกครองรุ่นใหม่
Full text linkOver the past decade, Thailand has been grappling with the escalating problem of fine particulate matter (PM2.5), which has increasingly impacted public health, the economy, and the environment on a broad scale. Despite government measures and public adaptation efforts, there remain significant limitations in achieving sustainable management, particularly in the areas of law enforcement and air quality data management.
This article aims to propose strategies for public response, outline the role of governmental bodies, and introduce proactive governance approaches for the new generation of administrators to address the PM2.5 problem effectively and sustainably.
The crisis of PM2.5 has evolved into an environmental and public health emergency that directly affects the quality of life in many regions of Thailand. Fine particulate matter can penetrate the respiratory system and bloodstream, leading to both short-term and long-term health effects. The sources of PM2.5 pollution stem from both natural phenomena and human activities, such as industrial and transportation-related combustion, agricultural burning, and forest fires across various regions.
Effective responses to PM2.5 require the participation of all sectors. Citizens have adapted through personal protective measures such as wearing masks, reducing outdoor activities during high pollution periods, changing energy consumption behaviors, and advocating for more effective governmental interventions. Simultaneously, the government plays a critical role in managing the PM2.5 issue through policy formulation, pollution control legislation, enforcement of emission regulations, and the promotion of open burning reduction measures. However, state operations continue to face several challenges, including uneven enforcement, lack of inter-agency coordination, and deficiencies in air quality data management.
For the new generation of administrators, confronting the PM2.5 crisis demands a proactive governance mindset, the integration of interdisciplinary knowledge, and the application of digital technologies for monitoring, alerting, and managing air quality. Initiatives such as the development of smart cities with clean transportation systems and incentive mechanisms to engage both the private sector and the public in air pollution reduction efforts are essential.
This article thus examines public coping measures for PM2.5, the roles and challenges faced by the government in addressing the issue, and governance strategies that new-generation administrators can adopt to enhance the effectiveness and sustainability of problem-solving mechanisms.
 
การจัดการเรียนรู้แบบ AGGIE Model
Full text linkThis article aims to develop and present the AGGIE Model of Learning Management, an approach that integrates the core principles of Active Learning and Learner-Centered instruction. The model consists of five key steps: 1) Awareness, which stimulates students to recognize the importance and goals of learning; 2) Goals, which encourages students to set clear and challenging objectives for themselves; 3) Guidance, which redefines the teacher's role from a knowledge transmitter to a facilitator and mentor; 4) Implementation, which provides opportunities for students to engage in hands-on activities and construct their own knowledge; and 5) Evaluation, which promotes continuous self-reflection and assessment of learning outcomes.
Implementing the AGGIE Model helps foster sustainable learning skills in students, enabling them to adapt and become effective lifelong learners in the digital age. This approach is highly relevant for developing the essential competencies needed for the 21st century
การพัฒนาแนวทางการบริหารความเสี่ยงด้านงานงบประมาณในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามหาสารคาม
Full text linkการวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์และความต้องการจำเป็นของการบริหารความเสี่ยงด้านงานงบประมาณในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามหาสารคาม 2) พัฒนาแนวทางการบริหารความเสี่ยงด้านงานงบประมาณในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามหาสารคาม โดยกำหนดกระบวนการวิจัยและพัฒนาแบบผสมผสาน (Mixed Methods Research) แบ่งเป็น 2 ระยะ คือ ระยะที่ 1 ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์และความต้องการจำเป็นของการบริหารความเสี่ยง กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัน คือ ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 44 คน และครูที่ปฏิบัติหน้าที่หัวหน้างานในกลุ่มงานบริหารงบประมาณ ได้แก่ งานแผนงาน งานพัสดุ งานการเงิน และงานบัญชี จำนวน 92 คน รวมทั้งหมด 136 คน โดยใช้เทคนิคการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ ระยะที่ 2 พัฒนาแนวทางการบริหารความเสี่ยงด้านงานงบประมาณในสถานศึกษา ผู้ให้ข้อมูล คือ ผู้บริหารสถานศึกษา และครูที่ปฏิบัติหน้าที่หัวหน้างานในกลุ่มงานบริหารงบประมาณ ได้แก่ งานแผนงาน งานพัสดุ งานการเงิน และงานบัญชี จำนวน 12 คน ใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ และแบบประเมิน ค่าความเชื่อมั่นแบบสอบถามสภาพปัจจุบันเท่ากับ 0.922 และสภาพที่พึงประสงค์เท่ากับ 0.953 สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าความต้องการจำเป็น PNImodified และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1. สภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ของการบริหารความเสี่ยงด้านงานงบประมาณในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามหาสารคาม โดยรวมอยู่ในระดับมาก และมากที่สุด ตามลำดับ เมื่อพิจารณารายด้านและรายข้อ พบว่า ทุกด้านอยู่ในระดับมากถึงมากที่สุด ตามลำดับ เรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อยของสภาพปัจจุบัน คือ งานการเงิน งานพัสดุ งานบัญชี และงานแผนงาน และเรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อยของสภาพที่พึงประสงค์ คือ งานแผนงาน งานพัสดุ งานบัญชี และงานการเงิน ค่าดัชนีความต้องการจำเป็นมีค่าอยู่ระหว่าง 0.176-0.187 ค่าพิสัยเท่ากับ 0.011 เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า งานแผนงาน มีความต้องการจำเป็นที่ต้องพัฒนาโดยเร่งด่วน รองลงมาคือ งานพัสดุ งานบัญชี และงานการเงิน 2. แนวทางการบริหารความเสี่ยงด้านงานงบประมาณในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามหาสารคาม มี 4 องค์ประกอบ 20 แนวทาง ประกอบด้วย 1) งานแผนงาน 2) งานพัสดุ 3) งานการเงิน และ 4) งานบัญชี แต่ละงานประกอบด้วย 5 แนวทางตามกระบวนการบริหารความเสี่ยง ผลการประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ของแนวทางการบริหารความเสี่ยงด้านงานงบประมาณในสถานศึกษาโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อพิจารรารายด้าน ทุกด้านมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด และความเป็นไปได้ของแนวทางการบริหารความเสี่ยงด้านงานงบประมาณในสถานศึกษา โดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้าน ทุกด้านมีความเป็นไปได้อยู่ในระดับมาก
This research aimed to 1) examine the current conditions, desired conditions, and needs for risk management in budget administration within schools under the Mahasarakham Secondary Educational Service Area Office, 2) develop a risk management guideline for budget administration in these schools. The study employed a mixed methods research design and was conducted in two phases. Phase 1 focused on studying the current and desired condition, as well as the needs for risk management. The sample group included 44 school administrators and 92 teachers responsible for budget related duties comprising financial affairs procurement, accounting, and planning totaling 136 participants. Stratified random sampling was used. Phase 2 involved developing risk management guidelines for budget administration. Data were collected from 12 key informants, consisting of school administrators and teachers responsible for the four budget-related domains, using purposive sampling. Research instruments included questionnaires, interviews, and evaluation forms. The reliability coefficients (Cronbach's Alpha) for the questionnaires were 0.922 for the current conditions and 0.953 for the desired conditions. Data were analyzed using frequency, percentage, mean, standard deviation, PNImodified, and content analysis.
The research results were as follows: 1) The current and desired conditions of risk management in budget administration were rated at high to highest levels overall. When analyzed by domain, the current condition was highest in financial affairs, followed by procurement, accounting, and planning. In contrast, the desired condition ranked highest in planning, followed by procurement, accounting, and financial affairs. The PNImodified values ranged from 0.176 to 0.187, with a range of 0.011. Planning had the most urgent need for development, followed by procurement, accounting, and financial affairs. 2) The developed risk management guidelines for budget administration consisted of four components and 20 strategies 1) planning, 2) procurement, 3) financial affairs, and 4) accounting, each with five strategies. The evaluation results indicated that the appropriateness of the developed guidelines was at the highest level overall, with all domains rated at the highest level. The feasibility of implementing the guidelines was rated at a high level overall, with each domain similarly rated at a high level
แนวทางการสร้างความน่าเชื่อถือทางสังคมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดอุดรธานี
Full text linkการวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่คาดหวัง และ ความต้องการจำเป็นของการสร้างความน่าเชื่อถือทางสังคมของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดอุดรธานี 2) หาแนวทางการสร้างความน่าเชื่อถือทางสังคมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดอุดรธานี และ 3) ประเมินแนวทางการสร้างความน่าเชื่อถือทางสังคมของผู้บริหารสถานศึกษา แบ่งการดำเนินการวิจัยเป็น 3 ระยะ คือ ระยะที่ 1 ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่คาดหวัง และความต้องการจำเป็นในการสร้างความน่าเชื่อถือทางสังคมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดอุดรธานี กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 248 คน มาจากการสุ่มกลุ่มตัวอย่างอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เป็นแบบสอบถามประมาณค่า 5 ระดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ระยะที่ 2 หาแนวทาง การสร้างความน่าเชื่อถือทางสังคมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดอุดรธานี ผู้ให้ข้อมูลเป็นผู้เชี่ยวชาญ มาจากการเลือกแบบเจาะจง จำนวน 9 คน เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง ใช้การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา และยืนยันแนวทางโดยผู้ให้ข้อมูลกลุ่มเดิม และระยะที่ 3 ประเมินแนวทางการสร้างความน่าเชื่อถือทางสังคมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดอุดรธานี ผู้ให้ข้อมูลเป็นผู้ทรงคุณวุฒิมาจากการเลือกแบบเจาะจง จำนวน 7 คน เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบประเมินแนวทาง วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันของการสร้างความน่าเชื่อถือทางสังคมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดอุดรธานี อยู่ในระดับปานกลาง ส่วนสภาพที่คาดหวังอยู่ในระดับมากที่สุด และมีความต้องการจำเป็นที่ต้องพัฒนา โดยเรียงตามลำดับ ได้แก่ ด้านความไว้วางใจ ด้านความสามารถ และด้านความปรารถนาดี ตามลำดับ 2) แนวทางการสร้างความน่าเชื่อถือทางสังคมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดอุดรธานี ทั้ง 3 ด้าน ได้แก่ ด้านความไว้วางใจ มี 8 แนวทาง ด้านความสามารถ มี 8 แนวทาง และด้านความปรารถนาดี มี 7 แนวทาง ได้รับการยืนยันว่าใช้ได้ทุกแนวทาง 3) แนวทางการสร้างความน่าเชื่อถือทางสังคมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดอุดรธานี มีความเป็นประโยชน์ ความเป็นไปได้ ความเหมาะสม และความถูกต้องครอบคลุม อยู่ในระดับมากที่สุด
The objectives of this research were to: 1) to study the actual states, expected states, and needs of social credit creation for school administrators under the Office of Primary Education Service Area in Udon Thani Province, 2) to find the guidelines of social credit creation for school administrators under the Office of Primary Education Service Area in Udon Thani Province, and 3) to assess the guidelines of social credit creation for school administrators under the Office of Primary Education Service Area in Udon Thani Province. The research was divided into 3 phases. Phase 1 was to study the actual states, expected states, and needs of social credit creation for school administrators under the Office of Primary Education Service Area in Udon Thani Province. The sample were 248 school administrators. They were obtained through simple random sampling. The research instrument was a five rating-scale questionnaire. The data were analyzed by frequency, percentage, mean, and standard deviation. Phase 2 was to find the guidelines of social credit creation for school administrators under the Office of Primary Education Service Area in Udon Thani Province. The informants were 9 experts, who were selected by purposive sampling and data were collected by semi-structured interview. Content analysis was used and verified the guidelines by the same group of informants. Phase 3 was to assess the guidelines of social credit creation for school administrators under the Office of Primary Education Service Area in Udon Thani Province. The informants were 7 experts, who were selected by purposive sampling and data were collected by assessment form. The data were analyzed by mean and standard deviation.
The research results found that 1) The actual state of social credit creation for school administrators under the Office of Primary Education Service Area in Udon Thani Province was at a moderate level. The expected state was at the highest level and the needs had to be developed, raking as follows: trust, ability, and goodwill respectively. 2) The guidelines of social credit creation for school administrators under the Office of Primary Education Service Area in Udon Thani Province in all 3 components consisted of trust with 8 approaches, ability with 8 approaches, and goodwill with 7 approaches. They were confirmed applicable. 3) The guidelines of social credit creation for school administrators under the Office of Primary Education Service Area in Udon Thani Province were at the highest level in utility, feasibility, propriety, and accuracy
จากหน้าจอถึงความจริง: การรับรู้ข่าวสารจริงและข่าวปลอม ผ่านสมาร์ตโฟนของสังคมไทย
Full text linkIn the digital era, smartphones have become the primary channel for Thai citizens to access news and information. Advances in technology and the rise of social media platforms have accelerated and expanded news dissemination, while simultaneously creating opportunities for the uncontrolled spread of fake news and disinformation. This article aims to analyze Thai society’s perception of real and fake news through smartphone usage, employing the theoretical frameworks of agenda-setting, gatekeeping, and the concept of information disorder proposed by Wardle and Derakhshan. The findings indicate that Thai news consumption behaviors rely heavily on social media sources, lack systematic fact-checking prior to sharing, and are influenced by platform algorithms that generate echo chambers and filter bubbles. These dynamics contribute to biased perceptions and increase the risk of misinformation, particularly regarding political and social issues, which may undermine public trust and long-term social stability. The article proposes several key strategies: promoting media literacy and digital literacy across all sectors, integrating these competencies into the national education system, and fostering collaboration among government agencies, private sectors, online platforms, and civil society. Such collaborative mechanisms will enhance the effectiveness of news filtering systems and strengthen society’s resilience against information disorder. Ultimately, these efforts aim to safeguard political and social security, while equipping citizens with sustainable skills to critically engage with the challenges of digital media in the twenty-first century.
 
การพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพเพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน สำหรับโรงเรียนบ้านป่าชาด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายโสธร เขต 2
Full text linkการวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพเพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสำหรับโรงเรียนบ้านป่าชาด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายโสธร เขต 2 กลุ่มตัวอย่าง ประกอบด้วย 1) สถานศึกษาที่มีวิธีปฏิบัติที่เป็นเลิศด้านการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ จำนวน 4 แห่ง 2) ผู้เชี่ยวชาญที่มีความรู้ ความสามารถด้านการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ จำนวน 5 ท่าน โดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสัมภาษณ์เชิงลึก แบบประเมินความสอดคล้อง แบบประเมินความเหมาะสมของกระบวนการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ค่าความถี่ ค่า IOC และการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา เพื่อกำหนดกระบวนการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ
ผลการวิจัยพบว่า กระบวนการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพเพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน สำหรับโรงเรียนบ้านป่าชาด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ยโสธร เขต 2 ประกอบด้วย 6 องค์ประกอบหลัก 20 องค์ประกอบย่อย และ 30 กระบวนการดำเนินการ มีค่าดัชนีความสอดคล้องขององค์ประกอบหลักและองค์ประกอบย่อยการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพเพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสำหรับโรงเรียนบ้านป่าชาด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายโสธร เขต 2 (IOC) เท่ากับ 0.97 และมีค่าดัชนีความเหมาะสมของกระบวนการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพเพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสำหรับโรงเรียนบ้านป่าชาด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายโสธร เขต 2 (IOC) เท่ากับ 0.89
This research aims to develop a professional learning community to enhance academic achievement for of Pachat School. Yasothon Primary Educational Service Area Office 2. The sample group consists of 1. Four educational institutions with best practices in professional learning community development. 2. Five experts with knowledge and skills in professional learning community development. By specifically selecting data collection instruments, namely in-depth interviews, a congruence assessment, and a suitability assessment of the professional learning community development process, and analyzing data using frequency values, IOC, and content analysis to determine the professional learning community development process.
The research findings revealed that the process for developing a professional learning community to enhance academic achievement for Ban Pa Chat School under the Yasothon Primary Educational Service Area Office 2 comprises 6 main components, 20 sub-components, and 30 implementation processes. The Index of Item-Objective Congruence (IOC) for the main components and sub-components of the professional learning community development for academic achievement improvement at Ban Pa Chat School under the Yasothon Primary Educational Service Area Office 2 was 0.97. Additionally, the IOC for the suitability of the professional learning community development process for academic achievement improvement at the same school was 0.89. 
จิตวิญญาณและการฟื้นฟูชีวิต: บทเรียนแผ่นดินไหวสำหรับแรงงานผู้เปราะบางทางสังคม
Full text linkThis academic article aims to explore the dimensions of spirituality and the restoration of life among socially vulnerable laborers through the lens of an earthquake disaster, regarded as both an emotional and structural lesson at the individual and systemic levels. The study applies key Buddhist principles—such as the law of dependent origination (Idappaccayata or Paticcasamuppada), the four noble truths, and the noble eightfold path—together with contemplative education concepts to understand the inner mechanisms of healing, suffering, and the return to balance. The truths employed in post-disaster recovery are not confined to material or economic dimensions; rather, they must encompass the restoration of human dignity and worth. Vulnerable laborers are often socially marginalized and deprived of opportunities for meaningful participation. Therefore, effective recovery and healing processes require an integrative approach that combines Buddhist principles with modern social work concepts, such as psychosocial therapy, empowerment, and the revitalization of social and spiritual capital. The data synthesized in this study highlight a sustainable recovery model—addressing physical, mental, and spiritual dimensions—based on an integrative framework of Buddhist Studies and Social Work, both at policy and practice levels, to promote recovery processes grounded in an understanding of suffering, happiness, and life purpose in contemporary society.
Keywords: Spiritual Restoration, Earthquake Lessons, Socially Vulnerable Laborer