MBU e-journal (Mahamakut Buddhist University)
Not a member yet
1083 research outputs found
Sort by
การประเมินโครงการอาหารกลางวันโรงเรียนกลุ่มพัฒนาคุณภาพการศึกษาโคกขมิ้น สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย 2 จังหวัดเลย
Full text linkการศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อประเมินโครงการอาหารกลางวันโรงเรียนกลุ่มพัฒนาคุณภาพการศึกษาโคกขมิ้น สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย 2 จังหวัดเลยในด้านสภาพแวดล้อม ด้านปัจจัยนำเข้า ด้านกระบวรการ และด้านผลผลิตของโครงการ 2) เพื่อเปรียบเทียบผลการปฏิบัติตามการประเมินโครงการอาหารกลางวันโรงเรียนกลุ่มพัฒนาคุณภาพการศึกษาโคกขมิ้น สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย 2 จังหวัดเลย จำแนกตามขนาดโรงเรียน ระดับการศึกษาของผู้บริหาร ประสบการณ์ในตำแหน่งของผู้บริหาร ที่แตกต่างกัน 3) เพื่อศึกษาข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการประเมินโครงการอาหารกลางวันโรงเรียนกลุ่มพัฒนาคุณภาพการศึกษาโคกขมิ้น สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย 2 จังหวัดเลย ประชากรที่ใช้ในการศึกษาได้แก่ ผู้บริหาร และครูจำนวน 81 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลแก่แบบสอบถามแบบเลือกตอบ และแบบปลายเปิด สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ได้แก่ การแจกแจงความถี่ค่าร้อยละ ( Freguency) ค่าเฉลี่ย ( Mean ) ค่าเบี่บเบนมาตรฐาน ( S.D. ) การทดสอบค่า ( t-test )และทดสอบค่าแปรปรวนทางเดียว ( One – Way ANOVA ) ถ้าพบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 จะทดสอบความแตกต่างเป็นรายคู่ด้วยวิธีการของเชฟเฟ่ ( Scheffe ) ผลวิจัยพบว่า
) การประเมินโครงการอาหารกลางวันโรงเรียนกลุ่มพัฒนาคุณภาพการศึกษาโคกขมิ้น สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย 2 จังหวัดเลย แบบซิปโมเดล (CIIP Model ) 4 ด้าน ดังนี้ ด้านสภาพแวดล้อม ด้านปัจจัยนำเข้า ด้านกระบวรการ และด้านผลผลิต มีการปฏิบัติและความเหมาะสมในระดับมากทุกด้าน ส่วนด้านปัจจัยนำเข้าอยู่ในระดับปานกลาง สำหรับปัญหา พบว่า บุคลากรไม่เพียงพอ งบประมาณไม่เพียงพอ สถานที่คับแคบ ไม่สะอาด ภาชนะไม่สะอาด ชำรุด และไม่เพียงพอ มีการประชาสัมพันธ์โครงการน้อย
2) ปฏิบัติตามการประเมินโครงการอาหารกลางวันโรงเรียนกลุ่มพัฒนาคุณภาพการศึกษาโคกขมิ้น สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย 2 จังหวัดเลย จำแนกตามขนาดโรงเรียน ระดับการศึกษาของผู้บริหาร ประสบการณ์ในตำแหน่งของผู้บริหาร ที่แตกต่างกันมีผลการปฏิบัติตามโครงการอาหารกลางวันแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
3) ข้อเสนอแนะเกี่ยวกับแนวทางแก้ไขโครงการอาหารกลางวัน คือ บุคลากรควรได้รับการอบรมเพิ่มเติมความรู้ และของบประมาณจัดสร้างอาคารโรงอาหาร รวมทั้งประชาสัมพันธ์โครงการโดยเชิญชวนผู้ปกครอง ชุมชนให้เข้ามามีส่วนร่วมเป็นกรรมการ หรือสนับสนุนปัจจัยด้านอื่นๆ จะส่งผลให้โครงการอาหารกลางวันโรงเรียนกลุ่มพัฒนาคุณภาพการศึกษาโคกขมิ้น สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 2 มีประสิทธ์ภาพมากขึ้น
The objectives of the study were (1) to evaluate lunch programs in Khok Khamin Educational Quality Development School Group under Loei Primary Educational Service Area Office 2, Loei Provice, in terms of context, input, process and pruduct, (2) to compare the results of lunch program evaluation in in Khok Khamin Educational Quality Development School Group under Loei Primary Educational Service Area Office 2, Loei Provice, classified by school size, the executive’s educational level, the executive’s experience, and (3) to study recommendations on lunch program evaluation in Khok Khamin Educational Quality Development School Group under Loei Primary Educational Service Area Office 2, Loei province. The population of the study was a total of 81 executives and teachers. The instruments used for data collection were comprised of open-ended and closed-ended questionnaires. The statistics used for data analysis were comprised of frequency distribution, arithmetic mean, standard deviation, t-test, and one-way analysis of variance (ANOVA). In case paired differences were found at a statistically significant level of 0.05, Scheffé’s method was utilized.
The findings of the study were as follows:
1.) Lunch program evaluation in Khok Khamin Educational Quality Development School Group under Loei Primary Educational Service Area Office 2, Loei province, was conducted through the CIPP Model, comprised of context, input, process and product. Three aspects of the program were appropriately performed at a high level except the input at a moderate level. The problems of the program were insufficient personnel, insufficient budgets, unclean and confined space, damaged containers, unclean and insufficient, and unsatisfactory publication of the program.
2.) The comparison of lunch program evaluation in Khok Khamin Educational Quality Development School Group, classified by school size, the executive’s educational level and the executive’s experience, was found to be different at a statistically significant level of 0.05.
3.) The recommendations on problem-solving of those lunch programs were that the program’s personnel should be trained more, the country’s budgets should be proposed for the school’s canteen construction, and the lunch program should be increasingly publicized by inviting the student’s parents and communities to participate in the program as its committee or to support the program with other factors. Such activities would efficiently enhance the lunch programs in Khok Khamin Educational Quality Development School Group under Loei Primary Educational Service Area Office 2, Loei province.  
รัฏฐาธิปัตย์กับพระพุทธศาสนา
Full text link การก่อตัวเป็นรัฐจะต้องอาศัยประชาชนเป็นหลัก เช่นเดียวกับศาสนาการจะก่อตัวเป็นศาสนาได้จะต้องอาศัยศาสนิกชนเช่นกัน กล่าวคือ ประชาชนกลุ่มเดียวกันนี้เช่นกัน เพราะฉะนั้นทั้งศาสนาและรัฐต่างมีกลุ่มชนอย่างเดียวกัน ต่างฝ่ายจะต้องพึ่งพาและอาศัยอยู่ด้วยกัน เพราะมีประชาชนเป็นผู้ให้การยอมรับอย่างเดียวกัน จึงแยกออกจากกันไม่ได้ต่างฝ่ายต่างก็มีเอกภาพเช่นเดียวกัน ได้แก่ ฝ่ายอาณาจักรก็คือภาครัฐ เปรียบเสมือนกาย ฝ่ายศาสนจักรก็คือภาคศาสนา เปรียบเสมือนใจ ทั้งสองฝ่ายระหว่างกายกับใจต่างต้องอยู่ด้วยกัน ซึ่งแยกออกจากกันไม่ได้
จะเห็นได้ว่า ระหว่างรัฐกับศาสนาต่างก็มีภารกิจที่แตกต่างกัน บางกิจก็ทำร่วมกัน กล่าวคือ ภาครัฐก็จะให้การสนับสนุนคุ้มครองศาสนา เช่น การจัดสรรงบประมาณเพื่อสนับสนุนกิจการในด้านต่าง ๆ ในพระพุทธศาสนา ส่วนศาสนาก็ให้การอบรมสั่งสอนคนในภาครัฐให้เป็นคนดีมีคุณธรรม เป็นต้น หากคนในภาครัฐไม่ดีหรือขาดคุณธรรม ก็บ่งบอกถึงความไม่เอาใจใส่ในหน้าของฝ่ายศาสนจักร หรือฝ่ายศาสนาไม่ได้รับการคุ้มครองเท่าที่ควร จะเป็นการบ่งบอกถึงภาครัฐไม่ใส่ใจในหน้าที่เช่นกัน
เมื่อทั้งสองฝ่ายต่างทำหน้าที่แต่ละฝ่ายอย่างสมบูรณ์พร้อมแล้ว ความสมดุลยภาพทางสังคมก็จะเกิดขึ้น ความผาสุกของผู้คนในรัฐก็จะปรากฏ ความสงบสุขความเป็นระเบียบเรียบร้อยก็จะมี ปัญหาในด้านต่าง ๆ ก็จะไม่เกิดขึ้น ในทางตรงกันข้ามหากฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดละเลยในหน้าที่ของตน ปัญหาก็จะเกิดตามมาทันใด ไม่ทางใดก็ทางหนึ่งอย่างแน่นอน
จากการเปลี่ยนแปลงไปทางสังคม ที่มีต่อค่านิยมการปกครอง ชาวไทยนิยมชมชอบระบบประชาธิปไตยเสียเป็นส่วนมาก ชุดความคิดจึงก่อเกิดระบบการปกครองคณะสงฆ์ขึ้นมา จากเดิมที่อาศัยเฉพาะพระธรรมวินัย มีพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ ซึ่งภาครัฐเป็นผู้ออกพระราชบัญญัติฉบับนี้ขึ้นมา ก็เพื่อเป็นเครื่องมือในการปกครองคณะสงฆ์ จนกลายเป็นว่าภาครัฐได้เข้าปกครองคณะสงฆ์ คณะสงฆ์เองก็ยอมรับในสิ่งที่ภาครัฐได้ดำเนินการเช่นนั้น อย่างที่เป็นอยู่ในสถานการณ์ปัจจุบัน
The foundation of a state was surely dependent upon the people and the foundation of any religion was also the same because of its followers, who were known the same people in that state. In fact, both the state and the Buddhist Authoritative Council were said to have the same people, and each of them was dependent upon and associated with each other because the same group of people became their acceptors. So, both of them were not separated from each other because of integrity. The state or the kingdom was said like the human body, and the religion’s authority was in comparison of the human mind. The body and the mind had to combine together and could not be separated.
There were distinct duties between the state and the Buddhist Authoritative Council but some duties were operated together. The state had its duty to support and protect the religion. For example, the budget was allotted by Thailand’s government to support and promote the Buddhist affairs whereas the state authorities were taught and trained to be good persons by the Buddhist monks. In case the state authorities were found without morality and virtue, it would be referred to the Buddhist Authoritative Council’s ignorance of duties. Conversely, if the Buddhist Authoritative Council were not protected as much as possible, the state was said to ignore its duties, as well.
Whenever duties of both sides were completed, in the state, social balance arose, well-being of people appeared, peace and orderliness existed, and no social problems occurred. Inversely, if duties of any side were ignored, certain problems would immediately arise somehow.
Regarding the social change to the country’s governance value, most of Thai people were in flavor of democracy. Such a mindset resorted to the Sangha administration. The Council of Buddhist monks in Thailand was distinctively said under the state control through the country’s Sangha Act, so-called the state instrument to govern the Council of Buddhist monks in Thailand, apart from the Doctrine and Discipline, appointed by the Buddha, the founder of Buddhism. It was that the state came into governing the council of Buddhist monks, who accepted what the state performed as seen at present
สมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษาตามการรับรู้ของบุคลากรในโรงเรียนสอนคนตาบอดในประเทศไทย
Full text link การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษาตามการรับรู้ของบุคลากรในโรงเรียนสอนคนตาบอดในประเทศไทย 2) เพื่อเปรียบเทียบสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษาตามการรับรู้ของบุคลากรในโรงเรียนสอนคนตาบอดในประเทศไทย โดยจำแนกตามระดับการศึกษา และประสบการณ์ในการทำงาน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ผู้บริหาร ครู และพนักงานโรงเรียน จำนวน 357 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติที่ใช้ในการทตสอบสมมุติฐานการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว เมื่อพบความแตกต่างรายคู่
ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษาตามการรับรู้ของบุคลากรในโรงเรียนสอนคนตาบอดในประเทศไทย ทุกด้านมีระดับความคิดเห็นอยู่ในระดับมากที่สุด 2. จากผลการเปรียบเทียบสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษาตามการรับรู้ของบุคลากรในโรงเรียนสอนคนตาบอดในประเทศไทย จำแนกตามระดับการศึกษาและประสบการณ์การทำงานในภาพรวม ด้านการมุ่งผลสัมฤทธิ์ด้านการบริการที่ดี ด้านการสั่งสมความเชี่ยวชาญในงานอาชีพ ด้านการยึดมั่นในความถูกต้องชอบธรรมและจริยธรรม และด้านการทำงานเป็นทีม ในภาพรวมไม่แตกต่างกัน และประสบการณ์ทำงานมีความแตกต่างกัน เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน ด้านการทำงานเป็นทีม มีความแตกต่างกัน