Platforma czasopism naukowych Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach
Not a member yet
15345 research outputs found
Sort by
Editorial
Get PDFThe 16th International Scientific Conference, "Theoretical and Practical Aspects of Distance Learning" (DLCC2024), focused on "E-learning & Enhancing Soft Skills," was held on October 14-15, 2024, at the University of Silesia in Cieszyn, Poland. Organized by the Faculty of Arts and Educational Sciences, the Faculty of Computer Science and Materials Sciences, and the University of Silesia, it featured support from various international universities and associations. Amoung participants were experts in area e-learning from 10 countries. Professor Nian-Shing Chen from the National Taiwan Normal University, Taiwan, presented a Keynote Lecture titled “Revolutionizing Education with Pedagogical AI Agents” The conference gathered scholars, experts, and educators to discuss advancements in distance education, e-learning, and technology-enhanced learning. Papers from the conference published in a monograph by reputable publishing house Springer and will be indexed in Scopus. The event highlighted the importance of modernizing educational systems and implementing new technologies. 
Le rôle des unités de la troisième articulation du langage dans le contexte de la PNL
Get PDFTraditionally, linguistics has been perceived as a tool serving Neuro-Linguistic Programming (NLP). This perception often limits this tool to the language used by the coach and the coachee, aiming to help the latter achieve the desired state.
But have we considered NLP as a tool serving linguistics ?
NLP offers linguists a vast field of research in applied linguistics. Our objective is to show that the interactions between linguistics and NLP are bidirectional and that the theory of the third articulation of language plays a considerable role in determining the effectiveness of a neuro-linguistic programming protocol.
In NLP, the choice of predicative units by the coachee is not arbitrary. It must take into account, on the one hand, the subject’s meta-programs, i.e., their “filters” and “thinking models” that influence their perception of the world, their behavior, and their reactions in various situations. On the other hand, it must consider their “belief universe” to ensure a better result. For example, it would be incongruous to talk to a kinesthetic person about the “power of speech” or what could be “a pleasure for the eyes,” as their filters differ from those of an auditory or visual subject. The units of the third articulation of language thus intervene to reinforce these filters, as they themselves are charged, at the level of their internal combination, with lexical anchors encapsulating the filters related to each type of subject. This study aims to examine the contribution of the theory of the third articulation of language in the constitution of a reference framework for predicates to facilitate the apprehension of the respective meta-programs of the subjects.Traditionnellement, la linguistique a été perçue comme un outil au service de la Programmation Neuro-Linguistique (PNL). Cette perception limite souvent cet outil au langage utilisé par le coach et le coaché, visant à aider ce dernier à atteindre l\u27état désiré. Mais a-t-on envisagé la PNL comme un outil au service de la linguistique ?
La PNL offre aux linguistes un vaste champ de recherche en linguistique appliquée. Notre objectif est de montrer que les interactions entre la linguistique et la PNL sont bidirectionnelles et que la théorie de la troisième articulation du langage a un rôle considérable dans la détermination de l’efficacité d’un protocole de programmation neurolinguistique.
En PNL, le choix des unités prédicatives par le coaché n\u27est pas arbitraire. Il doit tenir compte, d\u27une part, des méta-programmes du sujet, c\u27est-à-dire de ses "filtres" et "modèles de pensée" qui influencent sa perception du monde, son comportement et ses réactions dans diverses situations. D\u27autre part, il doit considérer son « univers de croyance » pour garantir un meilleur résultat. Par exemple, il serait incongru de parler à un kinesthésique du "pouvoir de la parole" ou de ce qui pourrait être "un plaisir pour les yeux", car ses filtres diffèrent de ceux d\u27un sujet auditif ou visuel. Les unités de la troisième articulation du langage interviennent, ainsi, pour renforcer ces filtres étant elles-mêmes chargées, au niveau de leur combinatoire interne, d\u27ancres lexicales encapsulant les filtres relatifs à chaque type de sujet. Il s’agit d’étudier dans la présente étude l’apport de la théorie de la troisième articulation du langage dans la constitution d’un référentiel des prédicats visant à faciliter l’appréhension des méta-programmes respectifs des sujets
Islandia z perspektywy narracji migracyjnej Mirosława Gabrysia
Get PDFThe paper presents the book by Mirosław Gabryś (born 1973), titled Islandzkie zabawki. Zapiski z wyspy wulkanów [Icelandic toys. Notes from the volcano island] in which the author describes his 5-year-long stay on the island (2005–2010). His report is the first original attempt in the Polish literature to show the strategy of a Polish migrant – a representative of the largest and youngest national minority in Iceland – to adapt to the new social and natural environment. It is a subjective, multi-layered and hybrid narrative. For its author, emigration is an adventure, an important adaptive strategy, especially in the light of an economic crisis of the host country – Iceland, despite the fact that he has never felt at home here and has not stayed for longer. Event though he relatively rarely moves beyond an obvious paradigm of dualistic thinking: an immigrant – a citizen, we – others, connection to the place – non-placement, in the perspective of experiences, individual feelings and meanings he assigns to them, the author of the book is an example of a temporary emigrant who does not always fit the stereotype of a Pole in Iceland and even criticizes his compatriots.W artykule omówiono książkę Mirosława Gabrysia (ur. 1973) pt. Islandzkie zabawki. Zapiski z wyspy wulkanów, która opisuje pięcioletni pobyt autora na wyspie (2005–2010). Jego relacja stanowi pierwszą w polskim piśmiennictwie oryginalną próbę opisu adaptacji polskiego islandzkiego migranta, przedstawiciela najliczniejszej i młodej wiekiem oraz stażem mniejszości narodowej na Islandii, do nowego środowiska społecznego i przyrodniczego. Jest to narracja subiektywna, wielowarstwowa i hybrydyczna, a dla jej autora emigracja to swoista przygoda, ważna strategia adaptacyjna i dostosowawcza, zwłaszcza w sytuacji kryzysu ekonomicznego kraju przyjmującego – Islandii, choć tak naprawdę nigdy się tutaj nie zadomowił i nie został na dłużej. Gabryś, mimo że stosunkowo rzadko wykracza poza oczywisty w takim przypadku paradygmat myślenia dualistycznego: imigrant – obywatel, my – inni, łączność z miejscem – nieumiejscowienie, w perspektywie doświadczeń i odczuć jednostkowych oraz sensu, jaki im nadaje, jest przykładem emigranta tymczasowego, nie zawsze odpowiadającego stereotypowemu wizerunkowi Polaka na Islandii, a nawet często krytykującego swoich rodaków
Prawda obrazu czy obraz prawdy? Wizualne komponenty polskiej literatury reportażowej w dobie płynnego faktografizmu
Get PDFThe aim of this article is to characterise the visual turn visible in recent years in Polish reportage literature. The reflection on the problem in question is profiled by two theses. Firstly, there is a growing importance of graphic components which adjoin the documentary text or co-create the material space of books classified as reportage. Secondly, the visual aspects of publications from this genre are increasingly exceeding the narrowly conceived documentarism as a result of the rejection of the rule of semantic transparency. The analysis driven by the distinguished theses and supported by references to the semiotics of the image covers two groups of issues. The first group consists of visual effects resulting from specific editorial procedures, including those resulting from the typographic layout of the text. The second is made up of photographs used in non-fiction books as a sense-making tool. As an exemplification of the processes studied, the author refers to selected publications by Mariusz Szczygieł, Filip Springer, Wojciech Tochman, Jarosław Mikołajewski, and Marcin Kołodziejczyk. The context for the considerations is the crisis of orthodox factography noticeable in the post-modern era, resulting in the liquidation of the notion of fact and the popularisation of quasi-non-fictional forms alternative to reportage.Celem artykułu jest charakterystyka widocznego w ostatnich latach zwrotu wizualnego w polskiej literaturze reportażowej. Refleksję nad rzeczonym problemem profilują dwie tezy. Po pierwsze, rośnie znaczenie komponentów graficznych, które sąsiadują z tekstem dokumentalnym lub współtworzą materialną przestrzeń książek klasyfikowanych jako reportaże. Po drugie, wizualne aspekty publikacji z tego nurtu coraz częściej wykraczają poza wąsko pojmowany dokumentaryzm na skutek odrzucenia reguły przezroczystości semantycznej. Analiza ukierunkowana wyróżnionymi tezami i poparta odwołaniami do semiotyki obrazu obejmuje dwie grupy zagadnień. Pierwszą stanowią efekty wizualne będące następstwem określonych zabiegów edytorskich, w tym wynikające z układu typograficznego tekstu. Drugą tworzą fotografie wykorzystywane w książkach non fiction w charakterze narzędzia sensotwórczego. W ramach egzemplifikacji badanych procesów przywołano wybrane publikacje Mariusza Szczygła, Filipa Springera, Wojciecha Tochmana, Jarosława Mikołajewskiego i Marcina Kołodziejczyka. Kontekstem rozważań jest zauważalny w dobie ponowoczesnej kryzys ortodoksyjnie pojmowanego faktografizmu, skutkujący upłynnieniem pojęcia faktu i popularyzacją alternatywnych wobec reportażu form quasi-niefikcjonalnych
Transformatywna siła dziedzictwa – awangarda dwudziestolecia międzywojennego na wystawach Muzeum Sztuki w Łodzi wobec zwrotu konserwatywnego
Get PDFThe article is a critical response to the populist rhetoric utilized in Poland in the aftermath of the 2015 elections. What the author reflects upon is how the visual arts of the twenty-year interwar period (1918–1939) have been represented in museum exhibitions organized in the twenty-first century. Focusing on the expositions at the Muzeum Sztuki [Museum of Art] in Łódź, in particular two displays: Pole, Jew, Artist… and Correspondences, the author asks a question: What methodological assumptions were those expositions based on and how did they transcend the traditional discourse of the Polish history of art? Based on these case studies, the author demonstrates that curatorial practice at the Museum of Art had been closely intertwined with revaluations occurring in the academic reflection on Polish art after 1989. Subsequently, the author refers, among others, to the thought of Michał Paweł Markowski and Laurajane Smith, while discussing the problem of the current role played by the avant-garde heritage. In this perspective, the analysis of exhibitions at the Museum of Art shows that the representations of the twenty-year interwar period, instead of having been focused on the past, were future-oriented, since the said heritage may have a preventive character and transformative power. By opposing the populist visions of culture, it persuades to be open to difference, to empatically notice the communities based on values, and to remain critically mindful of conceptual foundations of arts. The article’s content spans the spheres of studies on alternative modernisms and, in its backdrop, of critical heritage studies.Artykuł stanowi krytyczną reakcję na populistyczną politykę kulturalną prowadzoną w Polsce po 2015 roku. Przedmiotem tekstu jest refleksja nad reprezentacją sztuk wizualnych dwudziestolecia międzywojennego w wystawach muzealnych organizowanych w XXI wieku. Skupiając uwagę na ekspozycjach w Muzeum Sztuki w Łodzi, a zwłaszcza na dwóch reprezentatywnych pokazach: Polak, Żyd, artysta oraz Korespondencje, autor pyta, jakie metodologiczne założenia przyjęto dla tych ekspozycji i jak przekraczano w nich tradycyjny dyskurs polskiej historii sztuki. Na podstawie tych studiów przypadków autor dowodzi, że praktyka kuratorska w Muzeum Sztuki pozostawała w ścisłym związku z przewartościowaniami w akademickiej refleksji nad sztuką polską po 1989 roku. Następnie, nawiązując m.in. do myśli Michała Pawła Markowskiego i Laurajane Smith, w artykule stawia się problem aktualnej roli dziedzictwa awangardy. W tej perspektywie analiza wystaw Muzeum Sztuki pokazuje, że reprezentacje dwudziestolecia nie skupiają się na przeszłości, lecz są skierowane w przyszłość, gdyż dziedzictwo to może mieć charakter prewencyjny i siłę transformatywną. Dając odpór populistycznym wizjom kultury, nakłania do otwartości na różnicę, empatycznego dostrzegania wspólnot wartości oraz krytycznej uważności, potrzebnej do rozumienia koncepcyjnych fundamentów sztuki. Tekst sytuuje się w polu studiów nad alternatywnymi modernizmami oraz, drugoplanowo, krytycznych studiów nad dziedzictwem
Zdolność prawna i zdolność do czynności prawnych osoby fizycznej w relacjach polsko-ukraińskich
Get PDFThe article is focused on issues related to the concept of legal capacity and capacity for legal actions in Polish-Ukrainian relations. The article presents a legal analysis of the doctrine, jurisprudence, domestic law and provisions of the 1993 Polish-Ukrainian Convention concerning legal capacity and capacity for legal actions. The author focuses on showing the differences between the two legal systems and proposes an autonomous interpretation of the above-mentioned concepts on the basis of the 1993 Convention binding Poland and Ukraine. Separate attention has been paid to the linguistic differences occurring in the translation of the concept of the capacity for legal actions in the 1993 Convention and the concept of capacity for legal actions in family and labour relations. While in the case of legal capacity no fundamental differences have been noted, the concept of the capacity for legal actions already contains such differences, given the broad understanding of this concept in Ukrainian law. The purpose of this paper was to prepare practical guidance for legal practitioners who will be assessing the legal effects of actions performed by Polish and Ukrainian citizens.Artykuł jest poświęcony zagadnieniom związanym z pojęciem zdolności prawnej oraz zdolności prawnej w relacjach polsko-ukraińskich. W artykule została przeprowadzona analiza prawna piśmiennictwa, orzecznictwa, prawa wewnętrznego oraz przepisów polsko-ukraińskiej konwencji z 1993 roku w zakresie dotyczącym zdolności prawnej oraz zdolności do czynności prawnych. Autor skupia się na przedstawieniu różnic występujących w obu systemach prawnych oraz proponuje autonomiczne tłumaczenie wyżej wskazanych pojęć na gruncie wiążącej Polskę i Ukrainę konwencji z 1993 roku. Osobną uwagę zwrócono również na różnice językowe występujące w tłumaczeniu pojęcia zdolności do czynności prawnych w konwencji z 1993 roku oraz na pojęcie zdolności do czynności prawnych w stosunkach rodzinnych oraz pracowniczych. O ile w przypadku zdolności prawnej nie odnotowano zasadniczych różnic, to pojęcie zdolności do czynności prawnych już takie różnice zawiera, biorąc pod uwagę szerokie rozumienie tego pojęcia w prawie ukraińskim. Celem niniejszego opracowania było przygotowanie praktycznych wskazówek dla praktyków prawa, którzy będą oceniać skutki prawne czynności dokonanych przez obywateli Polski i Ukrainy
На границе миров. О переписке Инны Лиснянской и Елены Макаровой
No full textThis article analyses the letters of Inna Lisnianska and Elena Makarova, published in 2017 in the book Имя разлуки. Makarova and Lisnianskaya\u27s correspondence covers a remarkable moment in the history of Russia and Russian emigration, when censorship and self-censorship receded into the background. It is a testimony of great factual and literary value. The publication Имя разлуки is not only a treasure trove of knowledge about the creative biography of female authors of letters, about social, political, literary and cultural life after the collapse of the Soviet empire, but, importantly, proof that in Russia it was possible to save good epistolary models and restore the importance of the genre of letters in literature.W artykule analizie poddano listy Inny Lisnianskiej i Eleny Makarovej, wydane w 2017 roku w książce Имя разлуки. Korespondencja Makarovej i Lisnianskiej obejmuje niezwykły moment w dziejach Rosji i rosyjskiej emigracji, gdy cenzura i autocenzura schodzą na dalszy plan. To świadectwo o wielkiej wartości faktograficznej i literackiej. Tom Имя разлуки to nie tylko skarbnica wiedzy o biografii twórczej autorek listów, o życiu społecznym, politycznym, literackim i kulturalnym po upadku imperium sowieckiego, ale, co niemniej istotne, dowód na to, że w Rosji udało się ocalić dobre wzorce epistolarne i odbudować znaczenie gatunku listu w literaturze.В статье анализируются письма Инны Лиснянской и Елены Макаровой, опубликованные в 2017 году в книге Имя разлуки. Переписка Макаровой и Лиснянской охватывает необычный момент в истории России и русской эмиграции, когда цензура и самоцензура отходят на второй план. Этот том — свидетельтсво огромной фактографической и литературной ценности. Книга Имя разлуки это не только сокровищница знаний о творческой биографии авторов писем, об общественно-политической, литературной и культурной жизни после распада советской империи, но и, что не менее важно, доказательство того, что в России удалось сохранить хорошие эпистолярные образцы и восстановить значение жанра письма в литературе
Serotonina bez końca czy Eucharystia? Dlaczego nowoczesność powinna na nowo nauczyć się poświęcenia
No full textDer Artikel versucht in Bezug auf das Thema Grenzenlosigkeit zu zeigen, dass die Opfergabe auf individueller, wie auf kollektiver Ebene im Zentrum von Michel Houellebecqs Roman Serotonin steht. Wie immer ex negativo, also indem der Protagonist darin scheitert, den Sohn am Kreuz zu opfern, zeigt Houellebecq, dass die Anamnesis der Sterblichkeit den Menschen individuell erlösen und auch auf politischer Ebene zu einer sozialeren, gerechteren und nachhaltigeren Ökonomie führen könnte.In relation to the theme of the present issue, this article attempts to show that sacrifice is at the heart of Michel Houellebecq’s Serotonin on an individual, as well as on a collective level. As always ex negativo, meaning the protagonist fails in sacrificing the Son on the cross, Houellebecq shows that the anamnesis of mortality could redeem man individually and also lead to a more social, fair, and sustainable economy on a political level.W odniesieniu do tematu bezgraniczności, autorka artykułu próbuje pokazać, że ofiara znajduje się w centrum powieści Michela Houellebecqa Serotonina – zarówno na poziomie indywidualnym, jak i zbiorowym. Jak zawsze ex negativo: kiedy bohater nie poświęca swojego syna na krzyżu, Houellebecq pokazuje, że anamneza śmiertelności może odkupić człowieka indywidualnie, a także doprowadzić do bardziej społecznej, sprawiedliwej i zrównoważonej gospodarki na poziomie politycznym
Misje zagraniczne Bundeswehry w perspektywie lingwistycznej: Alexander Maximilian Happ: Der Einsatz der Bundeswehr im Ausland 1990-2015. Eine diskurslinguistische Untersuchung anhand von Argumentationen. Berlin: De Gruyter, 2024, 716 S.
No full textDieser Artikel ist eine Rezension der Dissertation von Alexander Happ, die in der Verlagsreihe Sprache und Wissen erschienen ist. Der Artikel skizziert die wichtigsten Forschungsziele, Fragen und Methoden und ordnet die Arbeit in den breiteren Kontext ähnlicher Diskursstudien ein. Die Rezension bietet eine detaillierte Zusammenfassung des Inhalts der einzelnen Kapitel und hebt die wesentlichen Erkenntnisse hervor, die sich aus der Analyse ergeben haben. Insbesondere wird die hohe analytische Tiefe der Dissertation gewürdigt, für die über 2.700 Texte aus dem Zeitraum 1990 bis 2015 eingehend analysiert wurden. Ebenso wird die Klarheit und der innovative Charakter des Forschungsansatzes gelobt. Insgesamt charakterisiert der Artikel die Dissertation als eine vorbildliche Analyse des öffentlichen Diskurses und betont ihren bedeutenden Beitrag zu diesem Forschungsgebiet.This article is a review of Alexander Happ’s dissertation, published in the Sprache und Wissen publishing series. The article outlines the main research objectives, questions, and methodologies, situating the research within the broader context of similar discourse studies. The reviewer provides a detailed summary of the content of each chapter, highlighting the key observations that emerged from the study. Notably, the reviewer emphasizes the high level of analytical depth demonstrated in the dissertation (which involved the examination of over 2,700 texts from the period spanning 1990 to 2015) and commends the clarity and innovative approach employed in the research. Overall, the reviewer characterizes the dissertation as a model analysis of public discourse, underscoring its significant contributions to the field.Artykuł stanowi recenzję pracy doktorskiej Alexandra Happa, która w formie monografii opublikowana została w serii Sprache und Wissen. Artykuł przedstawia główne cele, pytania i metody badawcze oraz umieszcza pracę w szerszym kontekście podobnych badań dyskursu. Recenzja szczegółowo przedstawia treści każdego z rozdziałów i podsumowuje kluczowe wnioski analizy. Autor recenzji docenia szczegółowość przeprowadzonego przez Happa badania i zebranego materiału językowego (ponad 2700 tekstów z okresu od 1990 do 2015 roku). Na uwagę zasługuje również jasność wywodu oraz nowatorskie podejście badawcze. Artykuł charakteryzuje rozprawę jako wzorcową analizę dyskursu publicznego i podkreśla jej znaczący wkład w tę dziedzinę badań
Językowy obraz radości w "Pieśni słonecznej" św. Franciszka z Asyżu
No full textIn this paper, the author seeks to reconstruct the linguistic worldview of ‘joy’ appearing in the Canticle of the Sun written by St. Francis of Assisi. During the reconstruction, it caused a special difficulty that the word ‘joy’ did not occur explicitly in the work under investigation, so the contents referring and related to it could only be examined indirectly. The need to place the Canticle in a broader context made it inevitable to outline the era and include certain biographical elements, and the complexity of the analysis required the application of linguistic-historical, textological, translational and theological aspects in addition to the literary ones during the investigation. The analysis of the work was carried out by including the original Italian version of the text and its English translation together, by exploring the psychological and theological deep layers of the poetic images used by St. Francis and by presenting the mythological content associated with them. During the investigation, the author of this paper came to the conclusion that the primary source of joy that fills St. Francis as he sings about creatures in his Canticle is actually not of this world, but transcendent.W artykule autor podejmuje próbę rekonstrukcji językowego obrazu radości występującego w Pieśni słonecznej św. Franciszka z Asyżu. Podczas rekonstrukcji szczególną trudność sprawił fakt, że słowo „radość” nie występowało w badanym dziele wprost, zatem treści do niego nawiązujące i z nim związane można było badać jedynie pośrednio. Konieczność umieszczenia „kantyczki” w szerszym kontekście sprawiła, że nieuniknione było zarysowanie epoki i uwzględnienie pewnych elementów biograficznych, a złożoność analizy wymagała, oprócz literackich, zastosowania aspektów językowo-historycznych, tekstologicznych, przekładowych i teologicznych. Analiza dzieła polegała na uwzględnieniu oryginalnej włoskiej wersji tekstu i jej tłumaczenia na język angielski, eksploracji psychologicznych i teologicznych głębszych warstw obrazów poetyckich, którymi posługiwał się św. Franciszek, oraz ukazaniu związanych z nimi treści mitologicznych. W trakcie dociekań autor niniejszego artykułu doszedł do wniosku, że pierwotne źródło radości, jakie przepełnia św. Franciszka, gdy śpiewa w swojej pieśni o stworzeniach, nie jest w istocie z tego świata, ale jest transcendentne