Platforma czasopism naukowych Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach
Not a member yet
15345 research outputs found
Sort by
Wpływ prawny na rozwój badań medycznych (klinicznych) na szczeblu krajowym na Ukrainie
No full textThe purpose of writing this article is to compare legal and medical sciences by combining them with further systematization and use. In today’s turbulent environment, the implementation of informatisation of the medical community, including their patients, remains a relevant research vector. Practical implementation of the results of civil society development, in the form of effective activities is to raise legal awareness of a specific area of medical activity. The practical level of medical activity, includes the mandatory criterion of meeting the quantitative and qualitative levels of requirements, such as: specialised (branch) of medical education (also, educational specialization that can be equated to medical); high quality of tasks; professional experience, etcThe purpose of writing this article is to compare legal and medical sciences by combining them with further systematization and use. In today’s turbulent environment, the implementation of informatisation of the medical community, including their patients, remains a relevant research vector. Practical implementation of the results of civil society development, in the form of effective activities is to raise legal awareness of a specific area of medical activity. The practical level of medical activity, includes the mandatory criterion of meeting the quantitative and qualitative levels of requirements, such as: specialised (branch) of medical education (also, educational specialization that can be equated to medical); high quality of tasks; professional experience, et
Drugi nagrobek św. Jacka. Czy koniec prób jego wizualnej rekonstrukcji?
Get PDFThe figure of Saint Hyacinth arouses constant interest. This includes the Saint\u27s life and works, but also his ‘fate’ after his death: his cult, his relics, his presence in popular piety and in art. This article deals with a subject at the intersection of cult and art; more specifically, the author addresses the second tombstone of Saint Hyacinth in the context of a recent discovery in the archives of the Dicastery for the Causes of Saints. The design of tombstone of 1589 allows us to supplement our previous knowledge of the Krakow monument built in 1583. It has survived for less than 50 years, yet it continues to arouse the interest of scholars because, in their unanimous opinion, it was an outstanding work of Polish artists with no parallel in Poland. The discovered drawing, from the time of the tombstone\u27s existence, does not close the research on its final appearance, however, it allows to verify the hitherto attempts of its visual reconstruction and constitutes an important step on the way to a better understanding of this ‘pearl of the Polish Renaissance’, which was the second tombstone of Saint Hyacinth. Postać św. Jacka wzbudza nieustanne zainteresowanie. Obejmuje ono życie i dzieła świętego, ale również jego „losy” po śmierci: kult, relikwie, obecność w pobożności ludowej i w sztuce. W artykule podejmowany jest temat z pogranicza kultu i sztuki, a dokładniej, autor zajmuje się drugim nagrobkiem św. Jacka w kontekście najnowszego odkrycia w archiwum Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych. Chodzi o rysunek z 1589 roku, który pozwala uzupełnić dotychczasową wiedzę o tym wyjątkowym krakowskim monumencie. Wybudowany w 1583 roku, przetrwał niespełna 50 lat, wciąż jednak interesuje naukowców, ponieważ w ich zgodnej opinii, był wybitnym dziełem polskich artystów, nie mającym w Polsce analogii. Okryty dokument, z czasów istnienia nagrobka, nie zamyka badań nad ostatecznym jego wyglądem, pozwala jednak zweryfikować dotychczasowe próby jego wizualnej rekonstrukcji i stanowi ważny krok na drodze do coraz lepszego poznania tej „perły polskiego renesansu” jaką był drugi nagrobek św. Jacka
Женский голос: русские писательницы об ответственности за войну
No full textThe present study is devoted to analysing women writers’ statements on the war in Ukraine. The research material consists of texts by Russian women writers of international renown (Lyudmila Petrushevskaya, Maria Stepanova, Lyudmila Ulitskaya), representing different generations and literary styles, and associated with various genres. The political views of these writers were not the subject of special discussion. The study aimed to identify and analyze the distinctive features of women’s narratives about war. The analysis began with the observation that, historically, women’s writing on war was not particularly distinctive, even though some women had direct experience of warfare. In contrast to the male perspective, which is predominantly represented in literature depicting the last century’s wars, women’s writing adopts a radically different approach. The theoretical framework for the study was underpinned by affective poetics and the concept of “tender narrative.” The analysis revealed that emotions play a pivotal role in the diverse types of texts and statements presented here, with the motifs of compassion and empathy assuming a dominant position. Furthermore, the subject of Russia’s responsibility for the war is openly discussed, with an increasing awareness of the influence of these views on societal discourse.Artykuł jest poświęcony analizie wypowiedzi kobiet-pisarek na temat wojny w Ukrainie. Jako materiał do analizy posłużyły wypowiedzi trzech bardzo dobrze rozpoznawalnych w świecie pisarek (Ludmiły Pietruszewskiej, Marii Stiepanowej i Ludmiły Ulickiej), których postawy polityczne nie stanowiły zwykle tematu odrębnych rozważań, a reprezentujących różne pokolenia i style literackie oraz kojarzonych z różnymi gatunkami literackimi. Zauważono, że temat wojny stanowił zwykle w Rosji domenę mężczyzn i narracja kobieca radykalnie różni się od znanego dotychczas najlepiej męskiego sposobu patrzenia na wojnę. Jako tło teoretyczne rozważań posłużyła poetyka afektywna i idea „czułej narracji”. W przedstawionych różnego typu tekstach i wypowiedziach ważne miejsce zajmują emocje, a wśród nich dominującą rolę odgrywa motyw współczucia i empatii. Kobiety odważnie mówią także o rosyjskiej odpowiedzialności za wojnę, coraz wyraźniej zdając sobie sprawę z roli, jaką w procesie przemian społecznych odgrywa ich postawa.Статья посвящается анализу высказываний писательниц на тему войны в Украине. Материалом для исследований служат тексты известных русских пишущих женщин (Людмилы Петрушевской, Марии Степановой, Людмилы Улицкой), представляющих разные поколения, разные литературные стили и разные жанры. Чьи политические взгляды редко были предметом отдельных размышлений. Цель статьи – представить характерные черты женского дискурса на тему войны. Отмечается, что этот дискурс не пользовался популярностью в прошлом, несмотря на то, что женщины участвовали в военных действиях. Женский рассказ о войне радикально отличается от мужского, который был широко известен благодаря текстам, касающимся войн последнего века. Теоретическую базу для представленных в статье размышлений составляют аффективная поэтика и идея «чуткого рассказчика». Эмоции играют важную роль в текстах, подвергающих здесь анализу, и мотивы сочувствия и сопереживания занимают доминирующую позицию среди них. Женщины говорят открыто о русской ответственности за войну, все больше и больше отдавая себе отчет в значении своего голоса в русском обществе
Гамлет і Офелія на Великій Війні в Україні
No full textWhen the Russian invasion of Ukraine, referred to by Ukrainians themselves as the Great War, began in the spring of 2014, Ukrainian artists’ interest in William Shakespeare’s works, especially Hamlet, grew significantly. The war tragically updated the Hamletian worldview, expressed in the desire to understand and overcome the events of “time out of balance.” Through the text of Shakespeare’s tragedy, the creators wanted to “reach out” to their contemporary experience, to the current anxiety and sensitivity of the present, and in the Hamletian characters themselves, especially in Hamlet and Ophelia, they found the characteristics of their generation. This aspiration left its mark in drama, theater, literature, and cinema. In the proposed text, I would like to discuss, first of all, the film The Hamlet Syndrome by Elvira Neviera and Piotr Rosolowski, as well as the drama Mobilni khvyli buttia abo Verbum caro factum est by Volodymyr Rafeenko, which can be considered representative artistic records of the war experience that Ukrainian society has encountered over the past ten years.Kiedy wiosną 2014 roku rozpoczęła się rosyjska inwazja na Ukrainę, którą Ukraińcy nazwali Wielką Wojną, zainteresowanie ukraińskich artystów twórczością Williama Szekspira, a zwłaszcza jego Hamletem, znacznie wzrosło. Wojna tragicznie zaktualizowała hamletowskie światoodczucie, wyrażające się w pragnieniu zrozumienia i przezwyciężenia wydarzeń „zwichniętego czasu”. Twórcy poprzez tekst tragedii Szekspira chcieli „dotrzeć” do swojego współczesnego doświadczenia, do aktualnego niepokoju i wrażliwości współczesności, a w samych hamletowskich bohaterach, zwłaszcza w Hamlecie i Ofelii, odnaleźli cechy swojego pokolenia. Dążenie to odcisnęło swoje wyraźne piętno nie tylko na polu dramatu i teatru, ale także literatury i kina. W proponowanym tekście chciałabym uwzględnić przede wszystkim film Syndrom Hamleta Elwiry Niewiery i Piotra Rosołowskiego, a także dramat Sygnały życia albo Verbum caro factum Est Wołodymyra Rafiejenki, które można uznać za reprezentatywne artystyczne zapisy doświadczeń wojennych, jakich społeczeństwo ukraińskie doświadczyło w ostatnim dziesięcioleciu.Коли навесні 2014 року почалося російське вторгнення в Україну, яке українці назвали Великою Війною, серед українських митців значно зріс інтерес до творчості Вільяма Шекспіра, зокрема до його Гамлета. Війна трагічно зактуалізовала гамлетівське світовідчуття, виражене у прагненні зрозуміти і подолати події „звигнутого часу”. Тому через текст шекспірівської трагедії творці хотіли „дібратися” до свого сучасного досвіду, до актуальної тривоги і чутливості сьогодення, а в самих гамлетівських персонажах, особливо в Гамлеті та Офелії, знайшли риси свого покоління. Це прагнення залишило свій виразний відбиток не лише у сфері драматургії та театру, але й у літературі та кіно. У своїй доповіді я хотіла б розглянути в першу чергу фільм Синдром Гамлета Ельвіри Нєвєри та Пьотра Росоловського, а також драму Мобілбні хвилі буття, або Verbum caro fatum est Володимира Рафєєнка, які можна вважати репрезентативними художніми записами досвіду війни, переживаємого українським суспільством за останніх десять років
Противостояние христианства и язычества в дилогии Алексея Иванова "Тобол"
Get PDFThe article examines the features of the Khanty and Mansi peoples’ Christianisation on the example of Alexei Ivanov’s two-part novel Tobol. The transition from pagan beliefs to Orthodoxy is shown from different angles: from the point of view of the indigenous population of Siberia and non-local missionaries. The adoption of Christianity took place in several stages; it had both voluntary and violent character, which found its reflection in the duology. The article analyses the four Orthodox missions of Metropolitan Philotheus (Leshchinsky) and characterizes the selected personages involved in the confessional conflict. The problem of reconstructing the images of historical characters is also discussed. In addition, special attention is paid to the motif of otherness of autochthons and the ways in which it is embodied in the text. Artykuł omawia charakterystyczne aspekty chrystianizacji Chantów i Mansów na przykładzie dwuczęściowej powieści Aleksieja Iwanowa Toboł. Przejście z wierzeń pierwotnych na prawosławie ukazane jest z różnych perspektyw: z punktu widzenia rdzennych mieszkańców Syberii oraz cerkwi. Przyjęcie chrześcijaństwa przez autochtonów odbywało się w kilku etapach; było zarówno dobrowolne, jak i gwałtowne, co znajduje odzwierciedlenie w dylogii. Artykuł analizuje cztery prawosławne misje metropolity Filoteusza (Leszczyńskiego) i charakteryzuje wybrane osoby zaangażowane w konflikt wyznaniowy. Poruszono także problem rekonstrukcji wizerunków postaci historycznych w powieści. Szczególną uwagę poświęcono ponadto motywowi autochtonicznej inności i sposobom jego przedstawienia w tekście.В статье рассматриваются особенности христианизации народов ханты и манси на примере двухчастного романа Алексея Иванова Тобол. Переход от традиционных верований к православию показан с разных сторон: с точки зрения представителей коренного населения Сибири и пришлых миссионеров. Принятие христианства проходило в несколько этапов; имело как добровольный, так и насильственный характер, что нашло свое отражение в дилогии. В статье анализируются четыре православных миссии митрополита Филофея (Лещинского), а также дается характеристика избранных героев, вовлеченных в конфессиональный конфликт. Затрагивается проблема реконструкции образов исторических персонажей. Кроме того, особое внимание уделяется мотиву инаковости автохтонов и способам его воплощения в тексте.  
«Война — так мы назовем нашу дочь». Русскоязычная (пост)феминистская поэзия после 2022 года
No full textThe article aims to analyze and interpret the attitudes of three Russian-speaking feminist poets: Daria Serenko, Lolita Agamalova and Galina Rymbu, towards Russian aggression in Ukraine. We consider both their creative strategies and their life trajectories, assuming that the intertwining of artistic passions and practical goals was characteristic of the poets of this movement. The theoretical basis is Rita Felski’s thought on the “usage” of literature as a specific configuration of social knowledge. We also draw on Judith Butler’s thought to show how the poets frame war through their artistic and social stances, whom they give voice to, and the specificity of their (post)feminist writing in the face of armed conflict and violence.The article aims to analyze and interpret the attitudes of three Russian-speaking feminist poets: Daria Serenko, Lolita Agamalova and Galina Rymbu, towards Russian aggression in Ukraine. We consider both their creative strategies and their life trajectories, assuming that the intertwining of artistic passions and practical goals was characteristic of the poets of this movement. The theoretical basis is Rita Felski’s thought on the “usage” of literature as a specific configuration of social knowledge. We also draw on Judith Butler’s thought to show how the poets frame war through their artistic and social stances, whom they give voice to, and the specificity of their (post)feminist writing in the face of armed conflict and violence.The article aims to analyze and interpret the attitudes of three Russian-speaking feminist poets: Daria Serenko, Lolita Agamalova and Galina Rymbu, towards Russian aggression in Ukraine. We consider both their creative strategies and their life trajectories, assuming that the intertwining of artistic passions and practical goals was characteristic of the poets of this movement. The theoretical basis is Rita Felski’s thought on the “usage” of literature as a specific configuration of social knowledge. We also draw on Judith Butler’s thought to show how the poets frame war through their artistic and social stances, whom they give voice to, and the specificity of their (post)feminist writing in the face of armed conflict and violence
Горичева и современный мир ХХ века: Рецензия на книгу Татьяны Горичевой "Prawosławie a postmodernizm", пер. G. Ojcewicz, Wydawnictwo GregArt, Szczytno 2023, 155 с.
No full textReview article devoted to Tatiana Goricheva’s book "Prawosławie a postmodernizm"Artykuł recenzyjny poświęcony książce Tatiany Goriczewej "Prawosławie a postmodernizm"Рецензия на книгу Татьяны Горичевой «Prawosławie a postmodernizm