Bursa Technical University Institutional Repository
Not a member yet
2618 research outputs found
Sort by
Examination of bioretention areas within the scope of xeriscape landscaping: The example of Bursa Reşat Oyal Culture Park
Get PDF23.11.2024 tarihine kadar kullanımı yazar tarafından kısıtlanmıştır.Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Peyzaj Mimarlığı Ana Bilim Dalı, Peyzaj Mimarlığı Bilim DalıAntroposen çağı olarak adlandırılan bu zaman diliminde, insan faaliyetleri sonucu küresel iklim değişikliğinin etkisi olarak ortaya çıkan küresel ısınma, küresel ekosistemin sürdürülebilirliğini ve insan yaşamını olumsuz etkilemektedir. Özellikle bu durum insan yaşamı için vazgeçilmez olan, su üzerinde ciddi bir baskı oluşturmaktadır. Tüm bunlara ek olarak, mevcut kaynakların bilinçsiz kullanımı, geçirimsiz yüzeylerin artması ile yer altı kaynaklarının yeterince beslenememesi gibi durumlar karşısında, kaynakların nesilden nesile aktarılması mümkün görünmemektedir. Bu bağlamda, değişen koşullar karşısında kendini dönüştürebilen, absorbe yeteneğine sahip olan ve yeni koşullara uyum sağlayabilen dayanıklı kentler oluşturulabilmek için ilgili yönetimler ile ilgili meslek disiplinlerinin koordineli çalışması gerekmektedir. Küresel iklim değişikliğinin sonuçlarından olan ekstrem yağışlar ile yüzey akışa geçen sular geleneksel yöntemler (boru, mazgal, rögar, vb.) ile tahliye edilirken, yüzey akış sularının ekolojik yöntemler ile tahliye edilmesi yer altı sularını beslemek adına oldukça önemlidir. Tez çalışmasında ; yüzey akışa geçen suları, mikro ölçekte kaynağında tutarak infiltre etmek teşvik edilmektedir. Tez örnek alanı olarak belirlenen, Bursa ilinde yer alan Reşat Oyal Kültürparkı için, kurakçıl peyzaj planlama kapsamında biyotutma alanları entegrasyonu önerilmiş olup ve bir kentsel tasarım rehberi oluşturulmuştur. Kentsel tasarım rehberi; ilgili paydaşlar için, tasarımların estetik, ekonomik, işlevsellik ve en önemlisi sürdürülebilirlik kriterlerini taşımasının mümkün olduğunu, bitkisel peyzaj tasarımı için bitki materyali tercihlerinde, egzotik türler kullanmaktansa bölgede doğal olarak yetişen bitki türlerinin tercih edilebilir olduğunu göstermesi hedeflenmiştir. Bu kapsamda küresel iklim değişikliği ile birlikte ortaya çıkan ekstrem yağış koşulları karşısında yetersiz kalmaya başlayan geleneksel yağmursuyu yönetimi araçlarına destek olacak sürdürülebilir yağmursuyu yönetimi uygulama araçlarının irdelenerek, kamusal açık-yeşil alanlara entegrasyonunun sağlanması için çalışmalar ve araştırmalar bu tez çalışmasının kapsamını oluşturmaktadır. Sürdürülebilir yağmur suyu yönetimi araçlarının başında gelen mikro biyotutma alanı başka bir deyiş ile yağmur bahçelerinin, kamusal açık-yeşil bir alana uygulanabilirliği araştırılırken öncelikle tez örnek alanı olan Reşat Oyal Kültürparkı'nın doğal ve kültürel verileri temin edilmiş olup, mevcut veriler CBS aracılığı ile detaylı bir şekilde ortaya konmuştur. Mevcut veriler göz önünde bulundurularak tasarlanması planlanan mikro biyotutma alanları (yağmur bahçeleri) boyutlandırılmıştır. Mikro biyotutma alanları bitkilendirme tasarımı için Bursa'da doğal olarak yetişen bitkiler önerilmiştir.In this time period called the Anthropocene era, global warming, which occurs as a result of global climate change as a result of human activities, negatively affects the sustainability of the global ecosystem and human life. In particular, this situation creates serious pressure on water, which is indispensable for human life. In addition to all these, it does not seem possible to transfer resources from generation to generation due to situations such as unconscious use of existing resources, increasing impermeable surfaces and inadequate nutrition of underground resources. In this context, in order to create resilient cities that can transform themselves in the face of changing conditions, have the ability to absorb and adapt to new conditions, relevant administrations and relevant professional disciplines need to work in coordination. While the water flowing to the surface due to extreme precipitation, which is a result of global climate change, is discharged by traditional methods (pipes, grates, manholes, etc.), the discharge of surface flow waters with ecological methods is very important in order to feed the groundwater. In the thesis study; It is encouraged to infiltrate surface runoff water by keeping it at its source on a micro scale. For Reşat Oyal Culture Park, located in the province of Bursa, which was determined as the thesis sample area, the integration of bioretention areas within the scope of xeric landscape planning was proposed and an urban design guide was created. Urban design guide; It is aimed to show for the relevant stakeholders that it is possible for the designs to meet the criteria of aesthetics, economics, functionality and most importantly sustainability, and that plant species that grow naturally in the region can be preferred rather than using exotic species in plant material preferences for plant landscape design. In this context, the scope of this thesis is to examine sustainable stormwater management application tools that will support traditional stormwater management tools that have become insufficient in the face of extreme rainfall conditions that occur with global climate change, and to ensure their integration into public open-green spaces. While investigating the applicability of micro bioretention area, in other words rain gardens, which is one of the sustainable rainwater management tools, to a public open-green area, firstly the natural and cultural data of Reşat Oyal Culture Park, which is the thesis sample area, were obtained and the existing data were analyzed in detail through GIS. has been presented in this way. Micro bioretention areas (rain gardens) planned to be designed by taking into account the available data have been sized. Plants that grow naturally in Bursa were recommended for the planting design of micro bioretention areas
Production of fire-resistant wood polymer composite from recycled ABS
Get PDFLisansüstü Eğitim Enstitüsü, Orman Endüstri Mühendisliği Ana Bilim Dalı, Orman Endüstri Mühendisliği Bilim DalıBu çalışmada, lignoselülozik malzeme olarak mobilya firması atığı olan testere tozlarından alınmış kayın odun unu ve termoplastik polimer olarak da yine mobilya firmasından atık olarak temin edilmiş ABS polimeri kullanılarak ekstrüzyon yöntemiyle odun plastik kompozitleri üretilmiştir. Sıcak presleme ile levha ürertimi gerçekleştirilen OPK malzemenin performans özellikleri belirlenmiştir. Odun plastik kompozitlerin (OPK) performanslarını iyileştirmek için uyumlaştırıcı ve yangın geciktiriciler kullanılmış, ve levha üzerindeki etkileri incelenmiştir. Birinci kısımda uyumlaştırıcı takviyesi yapılarak odun plastik kompozitler üretilmiştir. Üretilen kompozit malzemelerin termal, mekanik ve fiziksel özellikleri üzerinde yapılan çalışmalar sonucunda yanmaya dayanıklı ABS ahşap polimer kompozit üretiminde orman endüstri atıklarından elde edilen odun unu ve atık ABS'nin alternatif hammadde kaynağı olarak başarılı bir şekilde değerlendirilebileceği gösterilmiştir. Yangın geciktirici ilavesiyle kontrol örneklerinin daha iyi yanmazlık özellikleri kazandırdığı belirlenmiştir. Ayrıca, borlu bileşikler (BB) ve amonyum polifosfat (APP) yangın geciktirici olarak da odun plastik kompozit (OPK) üretiminde değerlendirilmiştir. Çalışmanın ikinci kısmında mekanik dayanımın yüksek olduğu uyumlaştırıcı içermeyen numune gruplarına yangın geciktirici eklenerek üretilen odun polimer kompozitler üzerinde analizler yapılmış ve yangın geciktirici malzemelerin, numunelerin yoğunluk miktarını, su alma ve kalınlık artışı miktarlarını az da olsa arttırdığı görülmüştür. Ayrıca, yangın geciktirici malzemelerin, odun unu içermeyen numunelerde çekme, eğilme direncinin ve çekme, eğilme elastikiyet modülünün bir miktar artmasını sağlarken, odun unu içeren numunelerde ise az miktarda olmasına rağmen bir düşüş yaşandığı gözlemlenmiştir. Sonuç olarak, yapılan analizler ve testler ışığında atık ABS matrisli ve atık odun unu takviyeli yanmaz bir kompozit malzemenin üretilebileceği ortaya konmuştur. Bu çalışma, çevre kirliliği, atık dönüşümü ve alternatif malzeme ihtiyacı gibi konuların önemine dikkat çekmiş ve sürdürülebilirlik ile geri dönüşümün önemini vurgulamıştır.In this study, wood plastic composites were produced using beech wood flour obtained from sawdust waste of a furniture company as the lignocellulosic material, and ABS polymer, also sourced as waste from the same furniture company, as the thermoplastic polymer through the extrusion method. The performance properties of the WPC material, which was manufactured into sheets via hot pressing, were determined. To enhance the performance of the wood plastic composites (WPC), compatibilizers and flame retardants were used, and their effects on the sheets were examined. In the first part, wood plastic composites were produced by adding compatibilizers. Studies on the thermal, mechanical, and physical properties of the produced composite materials demonstrated that wood flour obtained from forest industry waste and waste ABS can be successfully evaluated as alternative raw materials in the production of flame-resistant ABS wood polymer composites. It was determined that the addition of flame retardants provided the control samples with better fire resistance properties. Additionally, boron compounds (BC) and ammonium polyphosphate (APP) were also evaluated as flame retardants in the production of wood plastic composites (WPC). In the second part of the study, analyses were performed on wood polymer composites produced by adding flame retardants to compatibilizer-free sample groups with high mechanical strength. It was observed that flame retardant materials slightly increased the density, water absorption, and thickness swelling of the samples. Moreover, it was found that flame retardant materials caused a slight increase in the tensile and flexural strength and tensile and flexural modulus of elasticity in samples without wood flour, while a slight decrease was observed in samples containing wood flour. As a result, the analyses and tests conducted demonstrated that a flame-resistant composite material reinforced with waste ABS matrix and waste wood flour can be produced. This study highlighted the importance of issues such as environmental pollution, waste recycling, and the need for alternative materials, emphasizing the significance of sustainability and recycling
Investigation of the relationship between conscious social media use and secondary traumatic stress symptoms following the Kahramanmaraş earthquakes
Get PDFLisansüstü Eğitim Enstitüsü, Sosyoloji Ana Bilim Dalı, Sosyoloji Bilim DalıBu araştırma 6 Şubat Kahramanmaraş merkezli depremlere, doğrudan maruz kalmamış ancak medya aracılığıyla deprem haberlerini takip etmiş bireylerde depremin ikincil travmatik stres düzeylerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Bu doğrultuda araştırmanın evrenini 6 Şubat depremlerine maruz kalmamış yetişkin bireyler oluşturmaktadır. Toplam 409 kişiye ulaşılan anket çalışmasında, katılımcı şartlarını sağlamayan anketler çıkarılmış ve 382 katılımcıyla araştırma gerçekleştirilmiştir. Anket, çevrimiçi yöntemlerle katılımcılara ulaştırılmıştır. Veri toplamada Kişisel Bilgi Formu, Sosyal Medya Teyit/ Güven Ölçeği ve Deprem Sonrası Travma Düzeyini Belirleme Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın verileri IBM SPSS Statistics 25 İstatistik Programına aktarılmış ve hipotezler doğrultusunda t testi, ANOVA ve korelasyon analizleri yapılmıştır. Araştırmada demografik değişkenlerle ilgili bulgularda; cinsiyet değişkenine göre sosyal bilinçli sosyal medya kullanımı ve deprem sonrası ikincil travmatik stres düzeylerinin anlamlı bir farklılığa yol açtığı görülmüştür. Yaş ve eğitim değişkenlerine göre ise sosyal medya teyit güven ölçeği teyit alt boyutunda anlamlı bir farklılık gözlemlenmiştir. Deprem sonrası travma düzeyinde ise yaş değişkenine göre tüm alt boyutlarda anlamlı bir farklılığa ulaşılmış, eğitim değişkeninde de bilişsel yapılandırma alt boyutunda anlamlı bir farklılık elde edilmiştir. Yapılan korelasyon analizinde ise sosyal medya teyit/güven ölçeğinin teyit alt boyutu ve bireysel paylaşımlara güven alt boyutu arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Ayrıca deprem sonrası travma ölçeğinin duyuşsal alt boyutu ile sosyal medya teyit/ güven ölçeğinin teyit alt boyutu arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Deprem sonrası travma düzeyi ve sosyal medya kullanım süreçlerine yönelik korelasyon analizi incelendiğinde, sosyal medyada geçilen süre ile deprem sonrası travma düzeyi alt boyutları arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Elde edilen veriler, deprem süreci ve sonrasında bilinçli olmayan sosyal medya kullanımının, ikincil travmatik stres belirtilerini arttırdığı yönündeki görüşü destekler niteliktedir.This research was conducted to examine the secondary traumatic stress levels of the earthquake in individuals who were not directly exposed to the February 6 Kahramanmaraş-based earthquakes, but followed the earthquake news through the media. In this direction, the universe of the research consists of adult individuals who have not been exposed to the February 6 earthquakes. In the survey study, which reached a total of 409 people, questionnaires that did not meet the participant requirements were removed and the research was conducted with 382 participants. The questionnaire was delivered to the participants by online methods. Personal Information Form, Social Media Confirmation/Trust Scale and Post-Earthquake Trauma Level Determination Scale were used in data collection. The data of the research were transferred to IBM SPSS Statistics 25 Statistical Program and t-test, ANOVA and correlation analyses were performed in accordance with the hypotheses. In the findings related to demographic variables in the study, it was found that socially conscious social media use and secondary traumatic stress levels after the earthquake led to a significant difference according to the gender variable. According to the age and education variables, a significant difference was observed in the confirmation sub-dimension of the social media confirmation trust scale. At the level of trauma after the earthquake, a significant difference was reached in all sub-dimensions according to the age variable, and a significant difference was obtained in the cognitive configuration sub-dimension in the education variable. In the correlation analysis, a negatively significant relationship was found between the confirmation sub-dimension of the social media confirmation/trust scale and the trust sub-dimension of individual shares. In addition, a positively significant relationship was found between the affective sub-dimension of the post-earthquake trauma scale and the confirmation sub-dimension of the social media confirmation/trust scale. When the correlation analysis for the post-earthquake trauma level and social media usage processes was examined, a positive significant relationship was found between the time spent on social media and the post-earthquake trauma level sub-dimensions. The data obtained support the view that the unconscious use of social media during and after the earthquake increases the symptoms of secondary traumatic stress
Deep learning based automatic defect detection system in textile production
Get PDFLisansüstü Eğitim Enstitüsü, Bilgisayar Mühendisliği Ana Bilim Dalı, Bilgisayar Mühendisliği Bilim DalıKumaş hata tespiti, tekstil kalite güvencesi kapsamında üretim standartlarını korumak için tekstil malzemelerindeki düzensizlikleri veya anormallikleri tespit etmeyi amaçlayan önemli bir alandır. Bu hataların tespiti manuel denetimlerle başlamıştır. Bilgisayar görmesinin yaygınlaşmasıyla hata tespit algoritmaları üretilmeye başlanmıştır ve başarımları günden güne artmaktadır. Eş zamanlı olarak istatistiksel metodolojiler ve özellik çıkarımıyla desteklenen desen tanıma algoritmaları, normal ve kusurlu kumaş desenlerini ayırt edebilir duruma gelmiştir. Son yıllarda, özellikle Evrişimli Sinir Ağları (CNN'ler) ve Üretken Çekişmeli Ağlar (GAN'lar) olmak üzere derin öğrenme tekniklerinin entegrasyonu, karmaşık kalıpların ve anormalliklerin analizinde önemli oranda yüksek seviyede doğruluk, verimlilik ve ölçeklenebilirlik sunarak yapı hatası tespitinde devrim yaratmıştır. Yine de bu alanda, kumaş tipolojilerine özgü değişkenliği, ortam aydınlatmasındaki bozulmaları ve ölçeklenebilirlik hususlarını kapsayan zorluklar devam etmektedir. Bu tezde, temel kumaş hatası örnekleri için yeni bir veri seti (YVS) oluşturulmuş ve ek olarak da TILDA veri setinden yararlanılmıştır. YVS ve TILDA veri setindeki görüntüler 416x416 boyutundadırlar. Yüksek çözünürlüklü kamera ile düşük çözünürlüklü kamera arasındaki farkları gidermek, kumaş üzerindeki hataları ayrıntılı görebilmek ve özellikle de küçük boyutlu hataların gözden kaçmasını engellemek için görüntüler gelişmiş süper çözünürlüklü üretken çekişmeli ağ (ESRGAN) modeli ile 4 kat büyütülmüştür. Bu işlemi gerçekleştirebilmek için öncelikli olarak görüntüler 4 kat küçültülerek ESRGAN modeli ile eğitilmiş süper çözünürlüklü yeni görüntüler elde edilmiştir. Eğitim sonunda elde edilen model ağırlıkları kullanılarak, test aşamasında 416x416 boyutundaki orijinal görüntüler, 4 kat büyütülerek 1664x1664 boyutunda yeni süper çözünürlüklü görüntüler elde edilmiştir. Böylece küçük boyutlardaki hatalar daha görünür hale gelmiştir. Daha sonra 1664x1664 görüntü 4x4 matris şeklinde 416x416 boyutlu 16 lokal görüntüye ayrılmıştır. Lokal bölgelere ayrılmış görüntüler, sırasıyla YOLOv8 modeli ile hata tespit işlemine tabi tutulmuş sonrasında test sonuçları tekrar birleştirilerek orijinal görüntü üzerindeki hatalar, global görüntü üzerinde raporlanmıştır. YOLOv8 için etiketleme işleminde doğruluk oranını artırmak ve hatayı doğru tanımlayabilmek için segmentasyon metodu kullanılmıştır. Eğitim ve test işlemleri TILDA veri seti ile ve YVS için ayrı ayrı gerçekleştirilmiştir. Sınırlayıcı maske mAP50 değerleri TILDA için %74.4, YVS'daki koyu ve açık kumaşlar için sırasıyla %92.2 ve %70.7 olarak elde edilmiştir. Ayrıca TILDA veri seti ile gerçekleştirilen ESRGAN ve YOLOv8 eğitim model ağırlıkları YVS modelinde kullanılarak da veriler test edilmiştir. Bu durumda koyu renkli kumaş veri kümesinde sınırlayıcı kutu ve maske sınırlayıcısı %99.5'lik bir mAP50 değerine ulaşırken, açık renkli kumaş veri kümesi için %90'lık bir mAP50 değeri elde edilmiştir. Önerilen sistem ile sade renkli kumaşlarda hata tespitinin başarılı bir şekilde gerçekleştirilebildiği ortaya çıkmıştır. Bundan sonraki çalışmalarda kumaş motifleri ve karmaşık desenlerin olduğu kumaşlardaki hataların tespiti için de araştırmalar yapılması gerekliliği ortaya çıkmıştır.Fabric defect detection is an important area in textile quality assurance that aims to detect irregularities or abnormalities in textile materials to maintain production standards. The detection of these defects started with manual inspections. With the widespread use of computer vision, defect detection algorithms have started to be produced and their performance is increasing day by day. Simultaneously, pattern recognition algorithms supported by statistical methodologies and feature extraction have been able to distinguish between normal and defective fabric patterns. In recent years, the integration of deep learning techniques, in particular Convolutional Neural Networks (CNNs) and Generative Adversarial Networks (GANs), has revolutionised fabric defect detection, offering significantly higher levels of accuracy, efficiency and scalability in the analysis of complex patterns and anomalies. Yet challenges remain in this area, including variability inherent to fabric typologies, distortions in ambient lighting and scalability considerations. In this thesis, a new dataset (YVS) was created for basic fabric defect samples and the TILDA dataset was additionally utilised. The images in the YVS and TILDA datasets have a size of 416x416. In order to eliminate the differences between the high-resolution camera and the low resolution camera, to see the defects on the fabric in detail and especially to prevent small-sized defects from being missed, the images were enlarged by a factor of 4 with the enhanced super-resolution generative contention network (ESRGAN) model. In order to perform this process, the images were first reduced by a factor of 4 and new super-resolution images trained with the ESRGAN model were obtained. Using the model weights obtained at the end of the training, new super-resolution images of 1664x1664 size were obtained by enlarging the original images of 416x416 size by 4 times in the test phase. Thus, small errors became more visible. Then, the 1664x1664 image was divided into 16 local images of 416x416 size as a 4x4 matrix. The images divided into local regions were subjected to the error detection process with the YOLOv8 model, respectively, and then the test results were recombined and the errors on the original image were reported on the global image. For YOLOv8, a segmentation method was used to increase the accuracy of the labelling process and to correctly identify the error. Training and testing procedures were performed separately for TILDA and YVS. The bounding mask mAP50 values were 74.4% for TILDA and 92.2% and 70.7% for dark and light fabric in YVS, respectively. In addition, the ESRGAN and YOLOv8 training model weights performed with the TILDA dataset were also tested in the YVS model. In this case, the bounding box and mask delimiter achieved a mAP50 value of 99.5% for the dark coloured fabric dataset, while a mAP50 value of 90% was obtained for the light coloured fabric dataset. It is concluded that the proposed system can successfully detect defects in plain coloured fabrics. In future studies, it is necessary to carry out researches for the detection of defects in fabrics with fabric motifs and complex patterns
Date based leather production with microwave, hot air and microwave-hot air combination drying methods
Get PDFLisansüstü Eğitim Enstitüsü, Gıda Mühendisliği Ana Bilim Dalı, Gıda Mühendisliği Bilim DalıBu çalışmada; hurma, balkabağı ve elma meyveleri kullanılarak oluşturulan formülasyon ile şeker ilavesiz pestil üretimi gerçekleştirilmiştir. Sıcak hava (50 ve 75 °C), mikrodalga (200 W ve 300 W) ve mikrodalga-sıcak hava (200 W+50 °C, 200 W+75 °C, 300 W+50 °C ve 300 W+75 °C) kurutma yöntemleri kullanılarak üretilen pestil örneklerinin nem içeriklerinin zamanla değişimi ve kuruma hızları belirlenmiştir. Bununla birlikte elde edilen pestil örneklerinin bazı kalite parametreleri (toplam fenolik madde, antioksidan kapasite, renk, fiziksel ve duyusal analiz) incelenmiştir. Artan kurutma sıcaklığı ve mikrodalga güç seviyesi daha kısa kuruma süresi ile sonuçlanırken; mikrodalga-sıcak hava kombinasyonu kurutma hem sıcak hava hem de mikrodalga yöntemleriyle karşılaştırıldığında kurutma süresini azaltmıştır. Genel olarak kısa bir ısınma periyodunun da gözlemlendiği kurutma uygulamaları dahil, pestil örneklerinin kuruma işlemi azalan periyotta gerçekleşmiştir. Kullanılan kurutma yöntemleri arasında, mikrodalga-sıcak hava kombinasyonu daha yüksek kuruma hızı sağlamıştır. Pestil örneklerinin antioksidan kapasite değerleri, en yüksek mikrodalga (300 W) yöntemi ile tespit edilmiş olup, en düşük değer sıcak hava (75 °C) yöntemi ile kurutulan pestil örneğinde tespit edilmiştir. Toplam fenolik madde miktarı, en yüksek 300 W+75 °C (1515,75 ± 20,48) ve 300 W (1444,79 ± 13,52) uygulamalarında tespit edilmiş olup, en düşük değer sıcak hava (50 ve 75 °C) ile kurutulan pestil örneklerinde gözlemlenmiştir (p<0,05). Renk değerleri incelendiğinde, 300 W+75 °C'de kurutulan pestil örneklerinin L* değerleri diğer kurutma parametreleriyle karşılaştırıldığında en düşük değere sahipken, a* renk değeri ise en yüksek değere sahip olduğu belirlenmiştir. Duyusal analiz sonuçlarına göre, panelistler tarafından puanlanan renk, görünüş, yapı-kıvam, ısırma-koparma özelliği ve çiğnenebilirlik parametreleri istatistiksel olarak değerlendirildiğinde kurutma yöntemleri açısından bir fark gözlenmemiş olup, genel kabul edilebilirlik parametresinde gruplar arasında farklılıklar istatistiksel olarak önem arz etmektedir (p<0,05). Genel kabul edilebilirlik sonuçlarına göre, panelistlerden en yüksek puan alan 200 W+50 °C mikrodalga-sıcak hava yöntemi ile kurutulan ürünlere ait olmuştur.In this study, fruit leather was produced without added sugar with the formulation created using date, pumpkin and apple fruits. Hot air (50 and 75 °C), microwave (200 W and 300 W) and microwave-hot air (200 W+50 °C, 200 W+75 °C, 300 W+50 °C and 300 W+75 ° C). The change in moisture content of fruit pulp samples produced using drying methods over time, drying speed were determined. In addition, some quality parameters (total phenolic substance, antioxidant capacity, color, physical and sensory analysis) of the fruit pulp samples were examined. While increasing drying temperature and microwave power level results in shorter drying time; microwave-hot air combination drying reduced the drying time required compared to both hot air and microwave methods. The drying process of the fruit pulp samples took place in a decreasing period, including the drying applications in which a short warm-up period was generally observed. Among the drying methods used, microwave-hot air combination provided a higher drying rate. The highest antioxidant capacity values of the fruit pulp samples were determined by the microwave (300 W) method, and the lowest value was determined in the fruit pulp sample dried by the hot air (75 °C) method. The highest amount of phenolic substances was determined in 300 W+75 °C (1515.75 ± 20.48) and 300 W (1444.79 ± 13.52) applications, and the lowest value was in hot air (50 and 75 °C). It was observed in fruit pulp samples dried with (p<0.05). When the color values were examined, it was determined that the L* values of the fruit pulp samples dried at 300 W+75 °C had the lowest value compared to other drying parameters, while the a* color value had the highest value. According to the sensory analysis results, when the color, appearance, structure-consistency, bite-tear feature and chewability parameters scored by the panelists were evaluated statistically, no difference was observed in terms of drying methods, and the differences between the groups in the general acceptability parameter were statistically significant (p<0.05). According to the general acceptability results, the highest score from the panelists belonged to the 200 W+50 °C microwave-hot air method
Investigation of electromagnetic form factors of Zcs(3985) exotic meson
No full textSon yıllarda 50'den fazla egzotik hadronun keşfi, parçacık fiziği alanında önemli bir gelişme olarak kabul edilmiştir. Bu egzotik rezonanslar birçok deneyde tespit edilmiş ve kütleleri, bozunma genişlikleri, kuark içerikleri ve kuantum numaraları gibi fiziksel özellikleri ayrıntılı bir şekilde ölçülmüştür. Ancak, bu parçacıkların iç yapıları büyük ölçüde bilinmemektedir. Bu tez çalışması, birçok hadronu başarıyla açıklayan ve onları mezonlar ve baryonlar olarak iki aileye ayıran kuark modelinde mevcut olmayan kuantum sayılarına sahip egzotik mezonların yapısını anlamaya ve form faktörlerinin incelenmesine odaklanmıştır. Özellikle, 2021 yılında elektron-pozitron çarpışmalarında ve mezonlarının üretimi incelenerek BESIII ekibi tarafından gözlemlenen, yüklü gizli-tılsımlı (hidden-charm), kuark yapısına, kuantum sayısına sahip ve yaklaşık olarak 'lik kütle, 'lik bir bozunma genişliğindeki egzotik parçacığı örneği üzerinden ayrıntılı bir hesaplama gerçekleştirilmiştir. Yöntem olarak üç nokta KRD toplam kuralları kullanılmış ve parçacığının elektromanyetik form faktörleri hesaplanmıştır. Çalışmanın sonuçları, nümerik analizlerle sunulmuştur. Ayrıca, parçacığının elektrik yük yarıçapı da hesaplanmış ve bu da parçacığın yapısının daha ayrıntılı bir şekilde anlaşılmasına katkıda bulunmuştur. Bu çalışma, egzotik hadronların yapısına dair yeni bilgiler sunarak, KRD parçacıklarının oluşumları hakkında bilgi vermeyi amaçlamaktadır. Elde edilen bulgular, egzotik mezonların ve genel olarak hadronik yapıların daha iyi anlaşılması için önemli bir adım olarak değerlendirilebilir. Bu çalışma, kuark modelinin ötesindeki fiziksel süreçlerin keşfi ve bu süreçlerin anlaşılması için yeni yollar açabilir
Photo-degradation of wood exposed to solar rays under indoor and outdoor environmental conditions
No full textLisansüstü Eğitim Enstitüsü, Orman Endüstri Mühendisliği Ana Bilim Dalı, Orman Endüstri Mühendisliği Bilim DalıÇalışmanın amacı, endüstride farklı kullanım alanlarında tercih edilen 27 farklı odun türünün iç ortam (pencere yakınındaki kullanım yerleri) ve dış ortam koşullarında maruz kalabileceği güneş ışığına karşı dayanıklılığının belirlenmesi ve bu tür ahşap malzemeden üretilen ürünlere ekonomik değer kazandırabilecek bilgilerin elde edilmesidir. Yaşlandırılan örneklerin renk, yüzey pürüzlülük ölçümleri, yüzey kimyası (ATR-FTIR) ve makroskopik açıdan değerlendirilmesi periyodik olarak 1 yıl boyunca gerçekleştirilmiştir. Sonuçlara göre dış ortam yaşlandırmasına bırakılan örneklerin yüzeyindeki renk değişimi 3. aydan itibaren gözlenebilir seviyede olmuş ve yerli ağaç türü odunları egzotik odun türlerine kıyasla çok daha fazla yüzey koyulaşması ve renk değişimi göstermiştir. Dış ortam yaşlandırmasında, egzotik türlerden en az renk değişimine sahip odun türü venge olurken en fazla renk değişimi ayousda olmuştur. Yerli türlerden en az renk değişimi ceviz ve karaağaçta görülürken en fazla renk değişimi kavakda bulunmuştur. İç ortam yaşlandırmasında egzotik türlerden en az renk değişimine sahip odun türü iroko olurken en fazla renk değişimi vengede görülmüştür. Yerli türlerden en az renk değişimi kirazda görülürken en fazla renk değişimi sarıçamda bulunmuştur. İç ortam koşullarının yol açtığı fotodegradasyon dış ortam koşullarına göre daha az bulunmuştur. Ayrıca, yüzey pürüzlülüğü ve mikro çatlakların, özellikle dış ortam koşullarında, hava koşullarıyla birlikte arttığı bulunmuştur. FTIR spektrumları, özellikle asetil ve lignin gruplarında kimyasal değişiklikleri ortaya çıkarmıştır. Çalışmada, iç ve dış ortam koşullarının, ağaç türü odununun ve nem koşullarının incelenen parametreler üzerinde önemli bir role sahip olduğu bulunmuştur. Dış ortamda bekletilen örneklerde 9. Aydan sonra önemli ölçüde koyulaşma, yüzeylerde küf oluşumu ile çatlak oluşumu gözlenmiştir. İç ortamda ise, herhangi bir çatlak, küf oluşumu görülmemiş, örneklerde hafif bir renk değişimi gözlnemiştir. Çalışmada iç ortam koşullarının dahi, odun yüzeylerinde renk değişimine neden olduğu görülmüştür. Bundan dolayı ahşap örneklerin yüzeyine bir koruma veya üst yüzey işlemi uygulaması yapılması gereklidir. Dış ortamda kullanılacak ahşap malzemenin doğal dayanıklı bir tür olsa dahi mutlaka bir koruyucu işlemden veya üst yüzey uygulamadan geçirilmesi gereklidir. Aksi durumda yüzeylerde önemli renk değişimleri, küf mantarları ve çatlak oluşumu görülebilecektir.The aim of the study is to determine the resistance of 27 different wood species, which are preferred in different use class in the industry, against solar rays that they may be exposed to in indoor (use areas near windows) and outdoor conditions. It was also aimed to get knowledge that can add economic value to wood products produced from these wood species. Color, surface roughness measurements, surface chemistry (ATR-FTIR) and macroscopic evaluation of the weathered samples were carried out periodically for a year. According to the results, the color change on the wood surfaces exposed to outdoor weathering was observable during the first 3 months, and native wood species showed much more surface darkening and color change compared to exotic wood species. In outdoor weathering, the wood species with the least color change among exotic species was wenge, while the most color change was in ayous. Among the native species, the least color change was seen in walnut and elm, while the most color change was found in poplar. Among exotic species, iroko had the least color change in indoor conditions, while the most color change was seen in wenge. Among the native species, the least color change was seen in cherry, while the most color change was found in Scots pine. Photodegradation caused by indoor conditions was found to be less than outdoor conditions. Additionally, surface roughness and microcracks were found to increase with weather conditions, especially in outdoor conditions. FTIR spectra revealed chemical changes, especially in acetyl and lignin groups. In the study, it was found that the indoor and outdoor conditions, wood species and humidity conditions had an important role on the parameters examined. Significant darkening, mold formation and crack formation on the surfaces were observed after the 9th month in the samples kept outdoors. In the indoor environment, no cracks or mold formation were observed, and a slight color change was common in the samples. The study showed that even indoor conditions caused color change on the wood surfaces. Therefore, it is necessary to apply a protection or surface treatment to the surface of wood samples. Even if the wooden material to be used outdoors is a naturally durable species, it must be subjected to a protective treatment or surface application. Otherwise, significant color changes, mold and crack formation may occur on the surfaces
Protein isolation from safflower meal and its use in vegan cake production
No full textLisansüstü Eğitim Enstitüsü, Gıda Mühendisliği Ana Bilim Dalı, Gıda Mühendisliği Bilim DalıBu çalışma, yağı uzaklaştırılmış aspir tohumundan protein izolasyonu ve bu protein izolatının fiziko-kimyasal ve fonksiyonel özelliklerinin detaylı bir şekilde Araştırılması amaçlanmıştır. Protein izolatının yağ içeriği, protein miktarı, amino asit bileşimi, hidrofobisite, emülsiyon ve köpük oluşturma yetenekleri gibi fiziko-kimyasal özellikleri dikkatle incelenmiştir. Ayrıca, protein izolatının jel oluşumu, emülsifikasyon, su tutma kapasitesi ve köpük stabilitesi gibi fonksiyonel özellikleri kapsamlı bir şekilde değerlendirilmiştir. Elde edilen protein izolatının vegan kek üretimindeki kullanılabilirliği üzerine yapılan çalışmalar, protein izolatının kek yapılarındaki etkisini değerlendirmiştir. Kez üretiminde kullanılan protein izolatının kekin tekstürü, renk, tat ve duyusal özelliklerine olan etkisi dikkatle incelenmiştir Analizlere aspir tohumu küspesinin Bursa esnaflarından tedarik edilerek başlanmıştır. Küspeler öğütülüp toz haline getirildikten sonra alkali ekstraksiyon ve izoelektrik çöktürme yöntemiyle protein izolatları elde edilmiştir. Küspelerin nem, kül, protein ve yağ oranları ve elde edilen protein izolatlarının protein değerleri belirlenmiştir. Kompozisyon analizleri sonuçlarına göre; küspenin %1,90 nem, %3,50 kül, %11,00 yağ, %21,00 protein içerdiği belirlenmiştir. Elde edilen protein izolatlarının ise %90,12 protein içerdiği belirlenmiştir. Protein izolatının amino asit kompozisyonuna incelendiğinde %45'i esansiyel amino asitlerden oluştuğu ve en yüksek konsantrasyonda glutamik asit içermektedir. İzolasyon sonucu elde edilen proteinlerin fonksiyonel özellikleri çözünürlük, su tutma kapasitesi, su tutma stabilitesi, emülsiyon özellikleri, jel yapabilme kapasitesi, köpük oluşturma özellikleri incelenmiştir. Analiz sonuçlarına göre; protein izolatı çeşitlerinin su tutma kapasitesi %208,01 değer almıştır. Proteinlerin çözünürlükleri pH 3,4, 5, 7,9 ve 11'de bakılmış ve bu pH'lardaki değerleri pH 3'te %53,91; pH4'te %21,90 pH5'te %34,45 ; pH 7'de %58,86 ; pH9'da %72,74 ve pH11'de %65,22 olarak belirlenmiştir. Elde edilen protein izolatlarının emülsiyon özelliklerinin incelenebilmesi için sırasıyla emülsiyon aktivite indeksi ve emülsiyon stabilite indeksi ölçümleri yapılmıştır. İzolatların emülsiyon aktivite ve stabilite indeksi değerleri sırasıyla 74,76 m2 /g ve 10,56 dk olarak belirlenmiştir. Protein izolatı ilavesiyle kek içi parlaklık, sarılık ve kırmızılık değerlerinin azaldığı belirlenmiştir. Kek numuneleri renk, doku, görünüş, lezzet, koku, genel beğeni ve satın alınabilirlik gibi özellikleri panelistler tarafından değerlendirilmiştir. Duyusal analiz sonuçlarına göre protein izolatı ilaveli keklerin kontrol kekine kıyasla daha beğenildiği tespit edilmiştir.This study aims to isolate protein from defatted safflower seeds and thoroughly investigate the physicochemical and functional properties of this protein isolate. The physicochemical properties of the protein isolate, such as fat content, protein amount, amino acid composition, hydrophobicity, emulsion, and foaming abilities, were carefully examined. Additionally, the functional properties of the protein isolate, including gel formation, emulsification, water-holding capacity, and foam stability, were comprehensively evaluated. Studies on the usability of the obtained protein isolate in vegan cake production assessed the impact of the protein isolate on the structure of the cake. The effect of the protein isolate used in cake production on the texture, color, taste, and sensory properties of the cake was carefully examined. The analysis began by procuring safflower seed meal from local businesses in Bursa. The meals were ground into powder, and protein isolates were obtained using alkaline extraction and isoelectric precipitation methods. The moisture, ash, protein, and fat content of the meals and the protein values of the obtained protein isolates were determined. According to the composition analysis results, the meal contained 1.90% moisture, 3.50% ash, 11.00% fat, and 21.00% protein. The obtained protein isolates contained 90.12% protein. When the amino acid composition of the protein isolate was examined, 45% of it consisted of essential amino acids, with glutamic acid being the most concentrated. The functional properties of the proteins obtained from the isolation process, such as solubility, water-holding capacity, water-holding stability, emulsifying properties, gel forming capacity, and foaming properties, were investigated. According to the analysis results, the water-holding capacity of the protein isolate varieties was 208.01%. The solubility of the proteins was measured at pH 3, 4, 5, 7, 9, and 11, with values of 53.91% at pH 3, 21.90% at pH 4, 34.45% at pH 5, 58.86% at pH 7, 72.74% at pH 9, and 65.22% at pH 11. To examine the emulsifying properties of the obtained protein isolates, the emulsion activity index and emulsion stability index measurements were carried out. The emulsion activity and stability index values of the isolates were determined to be 74.76 m²/g and 10.56 minutes, respectively. The addition of protein isolate was found to decrease the brightness, yellowness, and redness values of the cake interior. Cake samples were evaluated by panelists based on characteristics such as color, texture, appearance, flavor, smell, overall liking, and purchase intent. Sensory analysis results indicated that cakes with protein isolate were preferred over the control cakes. The results showed that the protein isolate obtained from defatted safflower seeds has valuable potential for various industrial applications. This protein isolate could be an alternative and sustainable source for the use of plant-based proteins in food and other xvi industrial products. This study makes a significant contribution to the processing, evaluation, and application of plant proteins and may guide future research
Determination of heavy metals in atmospheric dust samples from waste electrical electronics (WEE) processing plants and human exposure risk assessment
No full textLisansüstü Eğitim Enstitüsü, Çevre Mühendisliği Ana Bilim Dalı, Çevre Mühendisliği Bilim DalıTeknolojinin hızla güncellenmesi ve elektronik sanayi pazarının sürekli genişlemesi sebebi ile elektronik atık (e-atık) günümüzde ciddi bir küresel sorun haline gelmiştir. Birleşmiş Milletler Çevre Programı dünyada her yıl 50 milyon tondan fazla e-atık üretildiğini tahmin etmektedir. Elektronik atık bünyesinde metaller, metaloidler, nadir elementler, ateşe mukavim kimyasalları ve diğer katkı maddelerini içeren plastikleri barındıran heterojen bir karışımdır. E-atık bünyesinde bulunan tehlikeli kimyasallar, özellikle e-atığın düzenli ve kontrollü bir şekilde geri dönüştürülmemesi/bertaraf edilememesi durumunda çevresel ortamlara karışabilir. İşçiler veya makineler tarafından yapılan demontaj, kırma gibi aktiviteler e-atık geri dönüşüm tesislerinde uygulanan en genel işlemlerdir. Söz konusu bu uygulamalar neticesinde, geri dönüşüm alanlarına ve tesisler etrafındaki çevresel ortamlara büyük büyük miktarda kirletici salınımı potansiyeli mevcuttur. E-atık bünyesinde bulunan kirleticiler kırma işlemi esnasında ilk önce e-atık bünyesindeki toza veya tesis içerisinde bulunan toza geçerler. Daha sonra, kirleticiler e-atık kırma alanlarından tüm tesise ve hatta tesisi çevreleyen tüm alanlara hava ve kuru/yaş çökelme mekanizmaları ile yayılırlar. Noktasal kaynağın kendisini çevreleyen alanlar için kirletici kaynak teşkil etmesine ve bu alanları kirletmesine "hale etkisi" denir. Mevcut tez çalışmasında, Türkiye'de Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı ile yapılan görüşmeler sonucunda lisanslı geri dönüşüm tesisleri belirlenerek, tesislerde işlenen atık türleri baz alınmış (İstanbul, Kocaeli, Ankara, Kırıkkale, Manisa, Niğde, Bursa ve Eskişehir) toplam 8 ilde atık elektrikli ve elektronik dönüşüm tesisleri yakınlarında 28 noktada, pasif örnekleme tekniği kullanılarak ağır metal kirliliği incelenmiş ve insan maruziyeti belirlenmiştir. Çalışmanın temel hedefi elektronik atıkların geri dönüşümünden kaynaklı ağır metal kirlilik seviyelerini belirlemek, diğer ülkelerde belirlenen seviyelerle karşılaştırmak, literatür özeti araştırmak ve soluma yoluyla insan maruziyetinin değerlendirilmesidir. Diğer ülkelerde e-atık geri dönüşüm tesisleri kaynaklı kirletici salınımları ve bu tesislerin çevresel ortamlarda belirlenebilen belirli kirleticilerin mevcudiyetine katkısına dair çalışmalar mevcut olmakla birlikte, mevcut bilgilere göre, ülkemizde bu konuda herhangi bir çalışma bulunmamaktadır. Çalışma bölgesinde pasif örnekleme yöntemi ile ağır metal örneklemesi yapılmıştır. Atmosferik partiküllere tutunmuş halde bulunan ağır metal kirleticilerin belirlenmesi için örnekleme DD-PAS örnekleyiciler kullanılarak yapılmıştır. Örnekleme materyali olarak cam elyaf filtre kullanılmış ve sonuçlar ICP-MS cihazı kullanılarak analiz edilmiştir. Yapılan çalışma ülkemizde pasif örnekleme yöntemi kullanılarak, atık elektrikli ve elektronik ekipmanlar geri dönüşüm tesislerinin yakınlarında ağır metal kirliliğinin belirlenmesi ve maruziyetinin değerlendirilmesine yönelik ilk çalışma olup, gelecekte yapılacak çalışmalara altlık oluşturması açısından önem arzetmektedir. Anahtar Kelimeler: Ağır metaller, Atık elektrik-elektronik işleme tesisleri (AEEE tesisi), Hava, Kuru çökelme partikül.Due to the rapid updating of technology and the constant expansion of the electronic industry market, electronic waste (e-waste) has become a serious global problem today. The United Nations Environment Program estimates that more than 50 million tons of e-waste is produced around the world every year. E-waste is a heterogeneous mixture containing plastics containing metals, metalloids, rare elements, fire-resistant chemicals and other additives. Hazardous chemicals contained in e-waste may enter the environment, especially if e-waste is not recycled/disposed of in a regular and controlled manner. Activities such as disassembly and breaking performed by workers or machines are the most common operations applied in e-waste recycling facilities. As a result of these practices, there is the potential to release large amounts of pollutants to recycling areas and the environmental environment around the facilities. During the crushing process, the pollutants contained in e-waste first pass into the dust within the e-waste or into the dust within the facility. Then, the contaminants spread from the e-waste crushing areas to the entire facility and even to all areas surrounding the facility via air and dry/wet sedimentation mechanisms. The fact that a point source constitutes a pollutant source for the areas surrounding it and pollutes these areas is called the "halo effect". In the current thesis study, licensed recycling facilities were determined as a result of negotiations with the Ministry of Environment and Urbanization in Turkey, and waste electrical and waste recycling facilities were collected in a total of 8 provinces (Istanbul, Kocaeli, Ankara, Kırıkkale, Manisa, Niğde, Bursa and Eskişehir) based on the waste types processed in the facilities. Heavy metal pollution was examined using passive sampling technique at 28 points near electronic conversion facilities and human exposure was determined. The main objective of the study is to determine the levels of heavy metal pollution resulting from the recycling of electronic waste, compare it with the levels determined in other countries, research the literature summary and evaluate human exposure through inhalation. Although there are studies on pollutant emissions from e-waste recycling facilities in other countries and the contribution of these facilities to the presence of certain pollutants that can be detected in environmental environments, according to available information, there are no studies on this subject in our country. Heavy metal sampling was carried out in the study area using the passive sampling method. Particulate matter sampling was performed using DD-PAS samplers to determine particulate phase and heavy metal pollutants. The sampling material was glass fiber filtered and the results were analyzed using the ICP-MS. The study conducted is the first study in our country to determine heavy metal pollution and evaluate exposure near waste electrical and electronic equipment recycling facilities using the passive sampling method, and it is important in terms of providing a basis for future studies. Keywords: Heavy metals, Air, Dry sedimentation particulate, Waste electrical- electronic processing facilities (WEEE facility)
Development of new cost advantaged steel grades with high hardenability for fasteners used in the energy industry
Get PDFLisansüstü Eğitim Enstitüsü, Metalurji ve Malzeme Mühendisliği Ana Bilim Dalı, Metalurji ve Malzeme Mühendisliği Bilim DalıBu çalışmada enerji sektöründe sıkça kullanılan çelik kalitelerine alternatif çözüm oluşturabilecek ve ihtiyaç duyulan mekanik özellikleri karşılayabilecek yeni çelik alaşımlarının, tasarımı ve laboratuvar ölçekli üretimi gerçekleştirilmiştir. Geliştirilen alaşımların ISO 898-1 standardında yer alan 10.9 dayanım sınfına ait mekanik özellikleri karşılaması ve yüksek sertleşebilirlik kabiliyetine sahip olması hedeflenmiştir. Yeni alaşımların tasarımları literatür bilgileri ve hesaplamalı termo-dinamik, termo-mekanik yazılımı olan JMatPro v.10.2 kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Alaşım tasarımı sonrası belirlenen iki farklı alaşım 10 kg döküm kapasitesine sahip vakum indüksiyon ergitme sistemi ile laboratuvar ölçekli üretilmiştir. Sıcak deformasyon işlemleri 1150°C'de ezme presinde gerçekleştirilmiştir. Laboratuvar ölçekli üretilen ingotlara su verme ve temperleme ısıl işlemleri uygulanarak mikroyapısal incelemeler ve mekanik testler yapılmıştır. Mikroyapısal incelemelerde optik mikroskop ile östenit tane boyutu ve yapı analizi, taramalı elektron mikroskobu ile detaylı yapı analizi gerçekleştirilmiştir. Mekanik testler uygulanarak yeni alaşımların çekme dayanımı, akma dayanımı, darbe dayanımı, sertlik ve sertleşebilirlik değerleri belirlenmiştir. Östenit tane boyutu analizinde vanadyum içeren ve niyobyum içeren alaşımların ASTM tane boyutu numaraları sırasıyla 9,6 ve 10,1 olarak belirlenmiştir. Islah ısıl işlemi sonrasında optik mikroskop ve taramalı elektron mikroskobu ile gerçekleştirilen mikroyapısal incelemeler sonucunda yapıların benzer olarak temperlenmiş martensitten oluştuğu görülmüştür. Vanadyum içeren alaşımın akma dayanımı 1030 MPa, çekme dayanımı 1137 MPa, kopma uzaması %15, kesit daralması %53, -40°C'de darbe dayanımı 28 J ve sertlik 37 HRC olarak ölçülmüştür. Niyobyum içeren alaşımın akma dayanımı 954 MPa, çekme dayanımı 1067 MPa, kopma uzaması %14, kesit daralması %52, -40°C'de darbe dayanımı 38 J ve sertlik 33,6 HRC olarak ölçülmüştür. Islah ısıl işlemi uygulanmış vanadyum içeren ve niyobyum içeren alaşımların mekanik testleri sonucunda akma dayanımı, çekme dayanımı, kopma uzaması, kesit daralması, darbe dayanımı ve sertlik değerlerinin ISO 898-1 standardında bulunan 10.9 dayanım sınıfına ait mekanik özellikleri sağladığı tespit edilmiştir. Gerçekleştirilen Jominy (sertleşebilirlik) testi ile her iki alaşımında benzer olarak yüksek sertleşebilirlik kabiliyetine sahip olduğu belirlenmiştir. Elde edilen veriler neticesinde bağlantı elemanları üretiminde kullanılan geleneksel ıslah kaliteleri yerine kullanılabilecek yeni alaşım tasarımlarının ISO 898-1 standardında yer alan 10.9 dayanım sınıfı gerekliliklerine ve yüksek sertleşebilirlik kabiliyetine sahip olduğu belirlenmiştir.In this study, the design and laboratory-scaled production of new steel alloys that could provide alternative solutions to commonly used steel quality in the energy sector and meet the required mechanical properties have been carried out. The aim is the developed alloys to meet the mechanical properties specified in the ISO 898-1 standard for the 10.9 property class and have high hardenability capability. The designs of the new alloys were carried out using literature knowledge and JMatPro v.10.2, a computational thermo-dynamic and thermo-mechanical software. Following alloy design, two different alloys were produced at the laboratory scale using a vacuum induction melting system with a casting capacity of 10 kg. The hot deformation processes were applied at 1150°C using a pressing unit. Subsequently, laboratory-scaled produced ingots applied quenching and tempering heat treatments, followed by microstructural examinations and mechanical testing. In microstructural examinations, austenite grain size and structure analysis were conducted using an optical microscope, while detailed structural analysis was performed with a scanning electron microscope. Mechanical tests were applied to determine the tensile strength, yield strength, impact energy, hardness and hardenability values of the new alloys. With austenite grain size analysis, ASTM grain sizes of vanadium-containing and niobium-containing alloys were determined as respectively 9.6 and 10.1. After the quenching and tempering process, microstructural examinations conducted with an optical microscope and a scanning electron microscope revealed that the structures consisted of tempered martensite and exhibited similarity. The alloy containing vanadium was characterized by the following mechanical properties: yield strength as 1030 MPa, tensile strength as 1137 MPa, elongation as 15%, reduction in area as 53%, impact energy at -40°C as 28 J, hardness as 37 HRC. The alloy containing niobium exhibited the following mechanical properties: yield strength as 954 MPa, tensile strength as 1067 MPa, elongation as 14%, reduction in area as 52%, impact strength at -40°C as 38 J, hardness as 33.6 HRC. Following the quenching and tempering, mechanical tests on the alloys containing vanadium and niobium revealed that the yield strength, tensile strength, elongation, reduction in area, impact energy, and hardness values complied with the mechanical properties specified for the 10.9 property class in the ISO 898-1 standard. The conducted Jominy (hardenability) test determined that both alloys possess a similarly high hardenability capability. The obtained data indicates that new alloy designs, which could be used in the production of fasteners instead of traditional quenched and tempered grades, meet the requirements of the ISO 898-1 standard for the 10.9 property class and exhibit a high hardenability capability