Bursa Technical University Institutional Repository
Not a member yet
2618 research outputs found
Sort by
Sulfidation performance of unsupported and SBA 15-supported Ca-based mixed metal oxides
Get PDFCoal is the most widely used fossil fuel resource, and clean coal technologies allow an increase in the efficiency of clean energy production. Gasification-based combined cycle power generation systems, for example, aim to produce a mixture of CO and H2 (syngas) formed from coal and biomass. However, H2S is an undesired gasification product of fossil fuels with their high sulfur content. Hot gas desulfurization (HGD) reduces the sulfur contents of the gasification products by eliminating thermal losses of endothermic syngas formation processes. This study aims to develop efficient sorbents to remove H2S from hot flue gas. Unsupported and SBA 15-supported Ca-based binary mixed metal oxides (CuO, FeO, MnO, ZnO) were synthesized as sulfur sorbents by the wet impregnation method. The crystal structure of the sorbents was determined by X-ray diffraction (XRD), while BET analysis was used to determine the surface area and pore size distribution of the sorbents. The results of the XRD and BET analyses revealed mixed metal oxide formation and a high surface area of SBA 15-supported sorbents, respectively. Mixed metal oxide formation was also confirmed by Fourier transform infrared radiation (FTIR) spectroscopy. The desulfurization performance of the sorbents was examined by a simulated gas mixture at 800 °C. A gas chromatography analyzer equipped with a flame photometric detector was used to follow the H2S concentration. SBA 15-supported CaO–MnO exhibited the best desulfurization performance at 800 °C with a breakthrough sulfur capacity (BSC) of 43.38 g S/100 g sorbent in the longest breakthrough time of 1077 min.MeO couples: 49–51, 52,53, JCPDS 36–1451, JPDS 65–7467, TiO2, ZrO2, ∼107
The role of intergroup threat and intergroup anxiety inthe relationship between intergroup contact andprejudices
No full textLisansüstü Eğitim Enstitüsü, Psikoloji Ana Bilim Dalı, Psikoloji Bilim DalıAllport'un temas hipotezine odaklanan pek çok araştırma temasın gruplar arası önyargıyı azalttığını ve gruplar arası ilişkileri olumlu yönde etkilediğini göstermiştir. Öte yandan gruplar arası tehdit kuramı gruplar arası temasın dış gruptan algılanan tehdidi ve gruplar arası kaygıyı azaltarak dış gruba yönelik duygu, biliş ve davranışları etkileyebileceğine işaret etmektedir. Mevcut tez çalışmasında yakın olumlu, yakın olumsuz, yüzeysel olumlu ve yüzeysel olumsuz temasın gruplar arası tehdit, kaygı, öfke ve tutumlar bağlamında nasıl bir yordayıcılığa sahip olduğu ve temas ile tutumların çeşitli bileşenleri arasındaki ilişkilerde gruplar arası tehdit, kaygı ve öfkenin aracılık rolü incelenmiştir. Dolaylı ilişkileri sınamak için yakın olumlu temas, yakın olumsuz temas, yüzeysel olumlu temas ve yüzeysel olumsuz temasın öncül olduğu, gruplar arası tehdit, kaygı ve öfkenin aracı olduğu, dış gruba yönelik tutumların öğeleri olan dış gruba yönelik sosyal mesafe, olumlu-olumsuz duygular ve olumsuz kalıpyargıların sonuç değişkenleri olduğu bir yol analizi gerçekleştirilmiştir. Veriler yüz yüze ve online ortamdan toplanmış olup, katılımcılar kendilerini Türk olarak tanımlayan 242 kişiden oluşmaktadır. Sonuçlar yakın olumlu ve yüzeysel olumlu temasların gruplar arası kaygıyı negatif yönde, yakın olumsuz ve yüzeysel olumsuz temasların ise pozitif yönde yordadığını göstermiştir. Yakın ve yüzeysel olumlu temasların dış gruptan algılanan genel tehdidi negatif yönde, yakın olumsuz temasın ise pozitif yönde yordadığı bulunmuştur. Yakın olumlu temas öfkeyi negatif yönde, yakın olumsuz temas pozitif yönde yordarken, olumlu ve olumsuz yüzeysel temaslar öfkeyi anlamlı olarak yordamamıştır. Öte yandan gruplar arası kaygı, tehdit ve öfke de dış gruba yönelik tutumların çeşitli öğelerini (duygular, kalıpyargılar, sosyal mesafe) yordamıştır. Algılanan genel tehdit olumlu duyguyu negatif yönde, olumsuz duyguyu, olumsuz kalıpyargıları ve sosyal mesafeyi pozitif yönde yordamıştır. Gruplar arası kaygı olumlu duyguyu negatif yönde, olumsuz kalıpyargıları ve sosyal mesafeyi pozitif yönde yordamıştır. Dış gruba duyulan öfke ise olumsuz duyguyu, kalıpyargıları ve sosyal mesafeyi pozitif yönde yordamıştır. Son olarak çeşitli gruplar arası temas değişkenleriyle tutumsal değişkenler (duygular, kalıpyargılar, sosyal mesafe) arasında gruplar arası kaygı, tehdit ve öfke yoluyla dolaylı ilişkilerin var olduğu gözlenmiştir. Hem yakın hem de yüzeysel olumlu temasın kaygı aracılığıyla olumlu duyguyu pozitif yönde, olumsuz kalıpyargıları ve sosyal mesafeyi negatif yönde yordadığı bulunmuştur. Yakın ve yüzeysel olumlu temasın öfke aracılığıyla olumsuz duyguyu, kalıpyargıları ve sosyal mesafeyi negatif yönde yordadığı gözlenmiştir. Yine hem yakın hem de yüzeysel olumlu temasın genel tehdit aracılığıyla olumlu duyguyu pozitif yönde, olumsuz duyguyu, kalıpyargıları ve sosyal mesafeyi negatif yönde yordadığı görülmüştür. Öte yandan olumsuz temaslar için dolaylı ilişkiler ele alındığında, yakın olumsuz temasın öfke aracılığıyla olumsuz duyguyu, kalıpyargıları ve sosyal mesafeyi pozitif yönde yordadığı bulunmuştur. Yüzeysel olumsuz temasın ise kaygı aracılığıyla olumlu duyguyu negatif yönde, olumsuz kalıpyargıları ve sosyal mesafeyi pozitif yönde yordadığı görülmüştür.Studies based on Allport's contact hypothesis have indicated that intergroup contact reduces intergroup prejudice and improves intergroup relations.On the other hand, intergroup threat theory suggests that intergroup contact can affect emotions, cognitions and behaviors towards the outgroup by reducing the perceived threat from the outgroup and intergroup anxiety. In the current study, the predictive role of intimate positive, intimate negative, superficial positive and superficial negative contact in the context of intergroup threat, anxiety, anger and attitudes, and the mediating role of intergroup threat, anxiety and anger in the relationships between contact and components of attitudes were examined. In order to test indirect relationships, a path analysis was carried out in which intimate positive contact, intimate negative contact, superficial positive contact and superficial negative contact were precursors, intergroup threat, anxiety and anger were mediators, social distance, positive-negative emotions and negative stereotypes towards outgroup, which are components of attitudes towards outgroup, were the outcome variables. The data was collected face to face and online, and the participants consisted of 242 people who identified themselves as Turkish. The results indicated that intimate positive and superficial positive contacts predicted intergroup anxiety negatively, whereas intimate negative and superficial negative contacts predicted it positively. It was found that intimate and superficial positive contacts negatively predicted the perceived general threat from the outgroup, while intimate negative contact predicted it positively. Intimate positive contact predicted anger negatively and intimate negative contact predicted anger positively whereas positive and negative superficial contacts did not significantly predict anger. On the other hand, intergroup anxiety, threat, and anger also predicted various components of attitudes toward the outgroup (emotions, stereotypes, social distance). Perceived general threat negatively predicted positive emotions, and positively predicted negative emotions, negative stereotypes, and social distance.Intergroup anxiety negatively predicted positive emotion and positively predicted negative stereotypes and social distance. Anger towards the outgroup positively predicted negative emotions, stereotypes, and social distance. Finally, it has been observed that indirect relationships exist between intergroup contact variables and attitudinal variables (emotions, stereotypes, social distance) through intergroup anxiety, threat and anger. Specifically, it was found that both intimate and superficial positive contacts, through intergroup anxiety, predicted positive emotions positively and negative stereotypes and social distance negatively. It has been observed that intimate and superficial positive contact negatively predicted negative emotions, stereotypes and social distance through anger. In addition, it was determined that both intimate and superficial positive contact, through general threat, predicted positive emotions positively, and negative emotions, stereotypes and social distance negatively. On the other hand, when indirect relationships for negative contacts were considered, intimate negative contact was found to positively predict negative emotions, stereotypes and social distance through anger.It was determined that superficial negative contact through intergroup anxiety negatively predicted positive emotions and positively predicted negative stereotypes and social distance
Usage of sweet potato (Ipomoea batatas) extract and uridin in hyaluronic acid production by Streptococcus zooepidemicus
No full textLisansüstü Eğitim Enstitüsü, Biyoteknoloji Ana Bilim Dalı, Biyoteknoloji Bilim DalıÇalışmanın amacı Streptococcus zooepidemicus bakterisi ile HA üretiminde I. batatas ekstraktı kullanımı ve üridin ilavesinin üretime etkisinin olup olmadığının belirlenmesidir. Tez çalışması kapsamında tam kontrollü (%20 doymuşluğun üzerinde optimal O2 seviyesi, 37 ? sıcaklık, 6,5 pH değeri, 150 rpm karıştırma hızı) paralel fermentör sistemi ile çalışmalar gerçekleştirilmiştir. HA miktarları karbazol yöntemiyle belirlenmiştir. Çalışmada 0,1, 1, 8, 10, 13, 21 ve 30 g/L I. batatas ekstraktı konsatrasyonları ile HA üretilmiştir. Belirlenen optimum I. batatas ekstraktı konsantrasyonu kullanılarak optimum üridin oranı için 1 L besiyerine 0,75, 1,5, 2,50, 4,25, 6,75 mL üridin ilavesi ile HA üretim seviyeleri karşılaştırılmıştır. Kontrol grubunda ise glikoz kullanılarak HA üretimi gerçekleştirilerek I. batatas ekstraktı kullanılarak elde edilen HA miktarları ile karşılaştırılmıştır. Fermantasyon süreleri sonunda sistemden alınan numunelerin 550 nm'de absorbans ölçümleri yapılarak HA standart eğrisi ile üretilen HA miktarları hesaplanmıştır. Üridin ilaveli I. batatas ekstraktı kullanılarak gerçekleştirilen mikrobiyal HA üretimi üridin ilaveli glikoz kullanılarak gerçekleştirilen mikrobiyal HA üretimi ile karşılaştırılmış ve sonuçlar arasında anlamlı bir fark olduğu görülmüştür (Mann Whitney U Test, P=0,02857). HA üretiminde karbon kaynağı olarak I. batatas esktraktı ve üridin kullanımıyla HA üretim verimini arttırmak mümkün olmuştur. Ancak I. batatas ekstraktı ve üridin kullanımında fermantasyon koşullarının etkisi spesifik olarak bilinmemektedir. Gelecekteki çalışmalar I. batatas ektraktı ve üridin kullanımıyla HA üretiminde fermantasyon koşullarının etkilerine odaklanmaktadır.The aim of the study is to determine whether the use of I. batatas extract in the production of HA with Streptococcus zooepidemicus bacteria and whether the addition of uridine has an effect on production. Within the scope of the thesis, studies were carried out with a fully controlled (optimal O2 level above 20% saturation, 37 ? temperature, 6.5 pH value, 150 rpm mixing speed) parallel fermenter system. HA amounts were determined by carbazole method. In the study, HA was produced with 0.1, 1, 8, 10, 13, 21 and 30 g/L I. batatas extract concentrations. HA production levels were compared with the addition of 0.75, 1.5, 2.50, 4.25, 6.75 mL uridine to 1 L medium for optimum uridine ratio by using the optimum I. batatas extract concentration. In the control group, HA production was performed using glucose and the amount of HA obtained using I. batatas extract was compared. At the end of the fermentation period, the absorbance measurements of the samples taken from the system at 550 nm were made and the amount of HA produced with the HA standard curve was calculated. Microbial HA production using uridine-added I. batatas extract was compared with microbial HA production using uridine-added glucose, and a significant difference was found between the results (Mann Whitney U Test, P=0.02857). It was possible to increase HA production efficiency by using I. batatas extract and uridine as carbon source in HA production. However, the effect of fermentation conditions on the use of I. batatas extract and uridine is not known specifically. Future studies focus on the effects of fermentation conditions on HA production using I. batatas extract and uridine
The presence of France in Africa: Relations between France and Guinea
No full textLisansüstü Eğitim Enstitüsü, Uluslararası Ekonomi Politikası Ana Bilim Dalı, Uluslararası Ekonomi Politikası Bilim DalıAfrika kıtası beşeri ve doğal kaynak bağlamında oldukça zengin bir bölgedir. Afrika kıtası beşinci yüzyıldan önce çok az biliniyordu, ancak yedinci yüzyıla gelindiğinde özellikle Avrupalılar tarafından düzenlenen çeşitli seferlerle bu kıta keşfedilmiş ve yıllarca sömürülmüştür. Afrika kıtası kolonyal süreç öncesi birkaç krallık ve imparatorluğa ev sahipliği yapmaktaydı. Avrupalıların Afrika kıtasına keşif amacıyla gelmesiyle imparatorluk ve krallıkların topraklarının yağmalandı ve insanlar sömürüldü. Bununla beraber, kıta muazzam bir misyoner, tüccar ve kaşif akınına tanık oldu. Afrika kıyıları, derin bölgelere ilerlemeye başlamadan önce Avrupalılar tarafından uzun süre ziyaret edilmiştir. Avrupalılar, gözlemler ve keşifler sonucunda bu bölgelerde yerleşkeler kurmuşlardır. Özellikle Batı Afrika'da Songhay, Sosso, Mali ve Gana imparatorlukları ile Bambara, Oyo, Kanem-Bornou, Dahomey, Futa, Masina krallıkları vardı ve bunlar kültür ve inançlarına bağlı siyasi yönetim sistemleri ile yönetiliyordu. Ancak Avrupalıların gelişiyle birlikte var olan kültürden gelen misafirperverlik davranışı tam tersi bir davranış şekline doğru değişmeye başladı. Bunun temel sebebi ise misyonerlerin, tüccarların ve kaşiflerin asıl amacı kaynakları ve insanları sömürmek olmasıdır. Kıtadaki diğer sorun ise, Avrupalı güçler arasındaki rekabetti. "Hangi emperyal güç için hangi sömürü bölgesi?" Sorusuna cevap bulmak gerekiyordu. Bu soruya cevap vermek için 1884-1885 yılları arasında 14 Avrupalı gücün bir araya geldiği Berlin Konferansı gerçekleşti. Bunların arasında İngiltere başta olmak üzere Fransa, Portekiz, İspanya, Belçika, Almanya, Hollanda ve İtalya Afrika'da toprak elde etme arzusu gösteren ülkelerden bazılarıdır. Konferanstan sonra gecikmeden sömürge programlarını uygulamaya başladılar ve bu programın bir sonucu olarak resmi dillerinde kesinlikle farklı olan birkaç Afrika devletinin ortaya çıkmasıyla sonuçlandı. Avrupalı güçlerin Afrika'daki varlığı, kıtanın daha sonra bağımsız devletler haline gelecek birkaç bölgeye bölünmesine neden oldu. Bu bölünme, aralarında var olan kültür, dil, inanç veya akrabalık bağlarını dikkate almamıştır. Bu Avrupalı kâşiflerin çabalarının ve sömürgeci gücün iradesinin sonucudur. Özellikle Fransa, İngiltere ve Portekiz'e ek olarak Afrika'daki en fazla sayıda bölgeyi sömürdü. Fransa böylelikle Afrika'nın tüm bölgelerinde ve özellikle Fransız Batı Afrikası ve Fransız Ekvator Afrikası'nın bulunduğu Batı ve Ekvator Afrika'da uyguladığı sömürge politikasıyla topraklar aldı. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra tetiklenen dekolonizasyon hareketleriyle, kuzey'deki Fransa topraklarında yer alan ülkeler (Fas, Tunus ve Cezayir) bağımsızlık taleplerinde başı çekti. 1958'de, Sahra-altı tarafında Fransız egemenliği bulunan bir bölge, Beşinci Fransa Cumhuriyeti'nin Afrika'da bir Fransız topluluğu öneren referandumunda "Hayır" oyu kullanmıştır. Böylece sömürgeleştirmeden önce "Güney Nehirleri", sömürgeleştirme sırasında "Fransız Ginesi" olarak bilinen bu bölge, bağımsızlığının ilk yıllarında "Gine Halk ve Devrimci Cumhuriyeti" oldu. Bu çalışmada Avrupalı güçlerin Afrika'ya gelişleri üzerinden varlıkları, varlık nedenleri, varlıklarına karşı direniş hareketleri, Berlin konferansı ve sömürgeciliğin başlaması, İkinci Dünya Savaşı sonrası bağımsızlık hareketleri anlatılacaktır. Gine ile onun sömürgeci gücü olan Fransa arasındaki ilişki üzerine özel bir çalışma yapılacaktır.The African continent is a very rich region in terms of human and natural resources. Almost unknown before the fifth century, but by the seventh century, this continent was discovered and exploited for many years by various expeditions, especially by Europeans. The African continent was originally home to several kingdoms and empires. As Europeans came to the African continent to explore, empires and kingdoms witnessed a massive influx of missionaries, traders, and explorers, as well as their lands being plundered, and their people exploited. Europeans long visited African coasts before advancing into the deep regions. As a result of the visits, Europeans established settlements in these regions. Particularly in West Africa were the Songhay, Sosso, Mali and Ghana empires and the Bambara, Oyo, Kanem-Bornou, Dahomey, Fuuta, and Macina kingdoms… with political administration systems linked to their cultures and beliefs. However, with the arrival of the Europeans, the hospitality behaviour from the existing culture began to change towards the opposite behaviour because the primary purpose of missionaries, traders and explorers were to exploit resources and people. The other issue on the ground was the rivalry between the European powers. "Which territory for which power?" Was the question to which an answer had to be found. To answer this question, the Berlin Conference was held between 1884-1885, where 14 European powers came together. Among them mainly, England, France, Portugal, Spain, Belgium, Germany, the Netherlands and Italy are some of the countries that showed a desire to acquire a territory in Africa. After the conference immediately, they began to carry out their programs resulting in the birth of several African states today that are different in their official languages due to colonial exploitation. The presence of European powers in Africa caused the continent's division into several territories, which have now become independent states. This division did not consider the ties of cultures, languages, beliefs or kinships that existed between them. It is simply the result of the European explorers' efforts and the will of the colonial power. France colonized the largest African territories, significantly ahead of England and Portugal. France thus acquired territories through its colonial policy in all parts of Africa, especially in West and Equatorial Africa, where French West Africa and French Equatorial Africa are located. With the decolonization movements triggered after the Second World War, the countries in the French territory in the north (Morocco, Tunisia and Algeria) took the lead in demanding their independence. In 1958, a French-dominated area in sub-Saharan Africa voted "No" in the French Fifth Republic's referendum proposing a French community in Africa. Thus, this territory, known as the "Rivers of the South" before colonization and "French Guinea" during colonization, became the "People's and the Revolutionary Republic of Guinea" in the early years of its independence. In this literature, the presence of European powers in Africa through their arrival, the reasons for their presence, the resistance movements against them, the Berlin conference and the beginning of colonialism, and the independence movements after the Second World War will be explained. A particular study will be made on the relationship between Guinea and its colonial power France
Forest fires and fire organization in bi·gadi·ç forestry enterprise directorate
No full textLisansüstü Eğitim Enstitüsü, Orman Mühendisliği Ana Bilim Dalı, Orman Entomolojisi ve Koruma Bilim DalıBu çalışma, Bigadiç Orman İşletme Müdürlüğü sahalarında meydana gelen orman yangınlarını ve yangın organizasyonunun yapısını incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Bigadiç Orman İşletme Müdürlüğü'nün 1990 yılından 2022 yılına kadar geçen süre içinde, orman yangınlarıyla ilgili kayıtlardan yola çıkarak, yangınların nedenleri ve etkileri incelenmiştir. Toplamda 129 yangın meydana gelmiş ve bu yangınlar toplamda 573,16 hektar alanı etkilemiştir. Yangınların türleri incelendiğinde, 241,37 hektarı örtü yangını, 331,7 hektarı ise tepe yangını olarak kaydedilmiştir. Yangınların nedenlerine bakıldığında, 14 yangının doğal nedenlerden, 57 yangının ihmal, 5 yangının kasıt, 4 yangının kaza kaynaklı ve 49 yangının ise nedeni bilinmeyen sebeplerden kaynaklandığı görülmüştür. Özellikle Karyağdı Orman İşletme Şefliği'nde meydana gelen yangınlar, toplamda 45 adet olarak kaydedilmiş ve 253,9 hektar orman alanını etkilemiştir. Aktuzla Orman İşletme Şefliği ise en az yangına sahip olup, sadece 1 yangın meydana gelmiş ve bu yangın sadece 0,01 hektar alanı etkilemiştir. Bu çalışma ile edilen veriler, yangınların nedenleri ve etkileri hakkında önemli bilgiler sunmakta ve orman yangınlarıyla mücadele stratejilerinin geliştirilmesine katkı sağlamaktadır. Bigadiç Orman İşletme Müdürlüğü'nün orman yangınlarıyla mücadele stratejilerini ve organizasyon yapısını daha iyi anlaşılmasını ve gelecekteki yangın önleme çalışmaları için temel oluşturmaktadır.This study was conducted to examine the forest fires occurring in the territories of Bigadiç Forest Management Directorate and the structure of fire organization. Based on the records of forest fires from 1990 to 2022, the causes and effects of the fires were analyzed. A total of 129 fires occurred, affecting an area of 573.16 hectares. Among these fires, 241.37 hectares were categorized as surface fires, while 331.7 hectares were categorized as crown fires. When examining the causes of the fires, it was determined that 14 fires were caused by natural factors, 57 fires were due to negligence, 5 fires were intentional, 4 fires were accidental, and the causes of 49 fires remained unknown. The most significant number of forest fires occurred in the Karyağdı Forest Management Unit, with 45 fires recorded and impacting a total area of 253.9 hectares. On the other hand, the Aktuzla Forest Management Unit had the least number of fires, with only 1 fire occurring and affecting a mere 0.01 hectares. The data obtained from this study provides important insights into the causes and effects of forest fires, contributing to the development of strategies for combating forest fires. It enhances the understanding of the fire management strategies and organizational structure of Bigadiç Forest Management Directorate, serving as a foundation for future fire prevention efforts
Evaluation of practices to improve voluntary tax compliance within the context of constitutional taxation principles
Get PDFLisansüstü Eğitim Enstitüsü, Uluslararası Ekonomi Politikası Ana Bilim Dalı, Uluslararası Ekonomi Politikası Bilim DalıVergi, devlet harcamalarının finansmanı temeline dayanmakla birlikte ekonomik ve sosyal müdahale amacıyla da kullanan bir araç haline dönüşmüştür. Devlet egemenlik gücüne dayanarak vergi toplamakta ve hukuki çerçevesi belirlenmiş cebirle bu yetkisini kullanmaktadır. Vergi, Anayasal bir ödev ve zorunlu bir mali yükümlülük olarak tanımlansa da toplumda vergi bilinci arttıkça; vergi vermek ortak hedeflere ulaşma amacına hizmet eden gönüllü bir görev olarak benimsenmektedir. Gönüllü vergi uyumunun kısa vadeli önemli sonucu; mükelleflerin ödevlerini aksatmadan yerine getirmeleriyle birlikte verginin tam ve eksiksiz tahsil edilebilmesi olarak görülmektedir. Uyumun süreklilik arz etmesi ise vergi bilincine sahip bir toplum meydana getirerek vergi politikalarının sosyal ve hukuki adalet içinde yürütülmesini sağlayacaktır. Bu noktada vergi politikalarının mükellefleri gönüllü uyuma teşvik edici yönü önem kazanmaktadır. Vergi verme sorumluluğu bulunan mükellefler günümüzde çok daha bilinçli tutumda olsalar da vergi bilincinin ve uyumunun gelişmesi için kanuni düzenlemelerin ve vergi idaresi uygulamalarının da titizlikle yürütülmesi gerekmektedir. Gönüllü uyuma yönelik uygulamalar hayata geçirilirken dikkate alınması gereken bir diğer husus ise bunların Anayasal vergilendirme ilkeleriyle uyumlu olması gerektiğidir. Hem bireylerin hak ve özgürlüklerinin hem de devletin vergilendirme yetkisinin kaynağı Anayasa'dır. Dolayısıyla genel olarak vergilendirme süreç ve işlemlerinin ve tüm vergi düzenlemelerinin Anayasa'ya ve Anayasal ilkelere bağlı kalınarak yapılması gerekmektedir. Çalışmada ise gönüllü uyuma yönelik düzenlenmiş bazı uygulamaların Anayasal çerçeveden doğan vergilendirme ilkeleri ile uygunluğu ele alınmıştır. Ülkemizde özellikle son yıllarda mükellef odaklı anlayış benimsenerek, vergi uyumuna yönelik yasal düzenlemelerin ve uygulamaların gelir idaresi tarafından hayata geçirildiği gözlenmiştir. Ayrıca bu konuda görüş, öneri ve olası sonuçları konu edinen makale, akademik çalışma ve mesleki yayınlarda da artış olduğu görülmüştür. Bu çalışmada öncelikle vergi kavramları, vergilendirme ilkeleri ve Anayasal vergilendirme ilkeleri hakkında bilgi aktarılmıştır. Ardından vergi uyumu kavramı incelenerek gönüllü vergi uyumuna yönelik yapılan düzenleme ve uygulamaların neler olduğu ortaya koyulmuştur. Çalışma sonucunda, bu uygulamaların ve düzenlemelerin her birinin ayrı ayrı Anayasal vergilendirme ilkeleriyle ilişkisi ve uygunluğu ortaya konulmuştur.Although taxation is based on the financing of state expenditures, it is also a financial tool that the state can use for economic and social intervention. The state collects taxes based on its sovereign right which is defined by constitutional and legal framework. Even though taxpaying has been defined as a constitutional duty and mandatory financial obligation, as social tax paying consciousness increases taxpaying is accepted as a voluntary duty that serves the purpose of obtaining public objectives. The short-term important result of voluntary tax compliance is seen as the taxpayers fulfilling their duties without interruption and this brings out full and complete collection of the tax. Continuity of compliance will create a tax-conscious society and ensure that tax policies are carried out in social and legal justice. From this perspective the properties of taxation policies which are inciting taxpaying citizens to voluntary compliance gains importance. Even though taxpayers obliged to pay taxes are much more aware recently, in order to increase tax compliance and consciousness; legal regulations and tax administrative implementations have to be executed meticulously for this purpose. Another issue that should be taken into consideration while implementing voluntary compliance practices is that they should be compatible with the Constitutional taxation principles. The source of both the rights and freedoms of individuals and the taxation authority of the state is the Constitution. Therefore, in general, taxation processes and transactions and all tax regulations should be made by adhering to the Constitution and Constitutional principles. In the study, the compatibility of some practices arranged for voluntary compliance with the taxation principles arising from the Constitutional framework has been discussed. In our country, it has been observed that tax compliance legal regulations and practices have been implemented by the revenue administration, especially in recent years, by adopting a taxpayer-oriented approach. In addition, it has been observed that there has been an increase in articles, academic studies and professional publications about opinions, suggestions and possible results. In this study, firstly the concept of tax, general taxation principles and constitutional taxation principles will be described, and after that the concept of tax compliance is examined and tax compliance regulations and implementations to obtain voluntary tax compliance is defined. As a result of the study, the relationship and suitability of each of these practices and regulations with the constitutional taxation principles has been revealed
Surface quality of plastic parts effect on metallization coating by PVD method
Get PDFLisansüstü Eğitim Enstitüsü, Makine Mühendisliği Ana Bilim DalıFiziksel buhar biriktirme yöntemi (PVD) plastik parçaları metalize kaplama yapmakta kullanılan, oldukça yaygın bir yöntemdir. Bu çalışmada, aydınlatma sektöründe yaygın olarak kullanılan plastiklerin metalizasyonla alüminyum kaplanırken yüzey kalitesine bağlı olarak ışığı yansıtmasını ele almaktadır. Otomotiv aydınlatma sektöründe plastikler, hafif olması, seri üretime uygun olması, maliyet avantajı yaratması sebebiyle tercih edilmektedir. Plastiklerin üzerine, seri imalata uygun olan PVD yöntemi ile alüminyum kaplama yapılarak ışığın yansıması sağlanmaktadır. Her malzeme alüminyum kaplamaya uygun olmayabilmektedir. Bu sebeple otomotiv aydınlatma sektöründe reflektör yapı olarak en çok ABS ve PC malzemeler tercih edilmektedir. Bu iki malzemenin aşınmaya olan direnci, sertlikleri, farklı termal dayanımları olması ve benzeri gibi mekanik özellikleri farklılıkları sebebiyle kıyaslaması yapılmıştır. Bu çalışmada amacı, plastiğin alüminyumla seri imalatta kaplanabilmesi için en uygun yöntem olan PVD kaplama yöntemi ile üretilen ürünlerin, aydınlatma fonksiyonlarını yerine getirebilmesinde yüzey kalitesine bağlı olup olmadığı incelenmiştir. Otomotiv sektöründe aydınlatma alanında sık kullanılan 2 farklı malzeme olarak PC ve ABS malzemesi seçilmiş, 3 farklı kum numarasına sahip 400 kum, 600 kum, 1000 kum numarasına sahip zımparalarla plastiğin yüzeyi zımparalanarak PVD makinesinde alüminyum kaplaması yapılmıştır. Plastiklere, PVD makinesinde alüminyum kaplanırken, malzemeler aynı sürede aynı anda metalizasyon prosesi uygulanmıştır. Yüzey kalitesinin etkisi, optik olarak fotometrisi 30 metreden gelen ışığın yansımasına göre ölçülerek yansıtma değerleri kıyaslanmıştır. Daha ince zımpara kullanılması neticesinde, yüzeylerdeki aşınmalara bağlı olarak, PVD kaplamada ışığın dağılımını azaltmaktadır. Parçanın yüzeyinin pürüzsüzlüğe yakın olması, fonksiyonunu yerine getirdiği gözlemlenmiştir. PC malzemenin, sertlik ve aşınma dayanımı ABS malzemeye göre daha iyi olması sebebiyle, yüzeylerine farklı zımparalar yapıldığında PC malzemenin daha az aşındığı gözlemlenmiştir. Buna bağlı olarak plastik parçalar PVD ile metalizasyonda alüminyum kaplandıktan sonra, reflektör olarak yansıtma fonsiyonunu yerine getirirken, ABS malzemesine göre yansıtıcılık görevini daha iyi yerine getirmektedir. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda, aydınlatmanın yansımasını sağlayan reflektör gibi tasarımlarda, sert malzemelerin tercih edilerek aşınmaya daha dirençli olması sebebiyle daha sık kullanılmaktadır. Bu da gelecek projelerde yüzeylerin deformasyona maruz kalmaması için proses ve ürün kalıplaması için girdileri oluşturmaktadır.Physical vapor deposition (PVD) is a very common method used for metalized coating of plastic parts. This study deals with the light reflection of plastics, which are widely used in the lighting industry, depending on the surface quality while metalizing aluminum coating. In the automotive lighting industry, plastics are preferred because they are lightweight, suitable for mass production, and create cost advantages. Light reflection is ensured by coating aluminum on plastics with the PVD method, which is suitable for mass production. Not every material may be suitable for aluminum coating. For this reason, ABS and PC materials are mostly preferred as reflector structures in the automotive lighting sector. These two materials have been compared due to their differences in mechanical properties such as abrasion resistance, hardness, different thermal resistance, and so on. The aim of this study is to examine whether the products produced by the PVD coating method, which is the most suitable method for coating plastic with aluminum in mass production, depend on the surface quality in fulfilling the lighting functions. PC and ABS materials were selected as 2 different materials that are frequently used in the field of lighting in the automotive sector, the surface of the plastic was sanded with 3 different grit numbers of 400 sand, 600 sand, and 1000 sand sandpaper, and the aluminum coating was performed in PVD machine. While the plastic was coated with aluminum in the PVD machine, the metallization process was applied simultaneously at the same time. The effect of the surface quality was measured optically by photometry according to the reflection of light from 30 meters and the reflection values was compared. As a result of the use of finer abrasives, the dispersion of light in PVD coating is reduced due to abrasions on the surfaces. It was observed that the surface of the part was close to smooth and fulfilled its function. Since the hardness and abrasion resistance of PC material is better than ABS material, it was observed that PC material was less abraded when the surfaces were sanded with different abrasives. Accordingly, after PVD metallization with aluminum coating, it fulfilled its reflective function as a reflector better than ABS material. In line with the results obtained, in designs such as reflectors that provide reflection of lighting, hard materials are preferred and used more frequently because they are more resistant to abrasion. This creates inputs for process and product molding to prevent the deformation of surfaces in future projects
Turpentin plant extract reinforced chitosan based antibacterial composite film production and characterization
Get PDFLisansüstü Eğitim Enstitüsü, Metalurji ve Malzeme Mühendisliği Ana Bilim Dalı, Metalurji ve Malzeme Mühendisliği Bilim DalıGıdalarda mikrobiyolojik ve kimyasal bozulmaların önlenmesi, gıda tazeliğinin korunması, gıdaların güvenli bir şekilde tüketiciye ulaşımı, ürün dayanıklılığını artırması ve stoklama açısından da tüketicilere kullanım kolaylığı sağlaması sebebiyle gıda ambalajları gıda endüstrisinde önemli bir yere sahiptir. Son yıllarda kentsel katı atık üretimindeki ciddi artış, nüfusun artması ve petrol esaslı sentetik ambalajların geri dönüştürülmesindeki zorluklardan kaynaklanmaktadır. Petrol esaslı plastiklerin geri dönüşümündeki zorlukların temelinde polimerik reçine çeşitliliği ve ayrıştırılmasındaki problemler yer almaktadır. Bu durumun hem ekosisteme, hem de insan sağlığına olumsuz etkileri söz konusudur. Bu sebeple, petrokimyasal kaynak kullanımının ve çevre kirliliğinin azaltılması amacıyla gıda ambalajlarında geri dönüştürülebilen, biyolojik olarak bozunabilen, çevre ve doğa dostu ürünlerin üretilmesinde yenilenebilir kaynakların kullanımı giderek artmakta olup bu ihtiyaca yönelik çeşitli çalışmalar da gerçekleştirilmektedir. Yenilenebilir kaynakların başında gelen ve biyopolimer bir malzeme olan kitosan, biyolojik olarak parçalanabilirliği, film oluşturma kabiliyeti ve toksik olmaması nedeniyle sürdürülebilir malzemelerin geliştirilmesinde önemli bir yer tutmaktadır. Bu çalışma kapsamında menengiç (Pistacia terebinthus) bitki ekstresi kullanılarak antibakteriyel özelliğe sahip kitosan esaslı filmlerin üretimi gerçekleştirilmiştir. Menengiç genellikle Akdeniz Bölgesi ve Asya'da yaygın bir yayılış göstermekte olup birden fazla biyolojik aktivite özelliğine sahip doğal bir malzemedir. Menengiç sitotoksik, antienflamatuar, antimikrobiyal, antioksidan ve aktiviteleri nedeniyle araştırmacıların ilgisini çekmekte olup, bilimsel çalışmalarda kullanılmaktadır. Antimikrobiyal önemli aktiviteleri sebebiyle çalışma kapsamında kullanılan menengiç meyveleri halkalı değirmen içerisinde toz forma getirilip, saf su ile eksenel değirmen içerisinde öğütme işlemine tabi tutulmuştur. Süzme işlemlerinin ardından menengiç ekstresi elde edilerek kitosan esaslı filmlerin üretiminde kullanılmıştır. Hazırlanan menengiç ekstresi %3-6 oranlarında kullanılmış olup kitosan esaslı filmlerin üretimi döküm yöntemi ile gerçekleştirilmiştir. Üretimi tamamlanan kitosan esaslı filmlere yönelik film kalınlık ölçümü, nem tayini, şişme, çözünürlük testleri ve optik mikroskop yardımıyla içyapı incelemeleri gerçekleştirilmiştir. Filmlerin mekanik özellikleri incelenmiştir. Ayrıca hazırlanan filmlerin antibakteriyel aktivite özellikleri Gram pozitif bir bakteri olan Staphylococcus aureus ve Gram negatif bir bakteri olan Escherichia coli'e karşı incelenmiştir.Food packaging is essential in the food industry as it prevents microbiological and chemical deterioration in foods, preserves food freshness, safely transports food to consumers, increases product durability, and provides ease of use to consumers regarding storage. The significant increase in municipal solid waste generation in recent years is due to the increase in population and the difficulties in recycling petroleum-based synthetic packaging. The diversity of polymeric resins and the problems in their separation are at the root of the difficulties in recycling petroleum-based plastics. This situation has adverse effects on both the ecosystem and human health. For this reason, the use of renewable resources is increasing in producing recyclable, biodegradable, environmentally and nature-friendly products in food packaging to reduce the use of petrochemical resources and environmental pollution, and various studies are carried out for this demand. Chitosan, one of the leading renewable resources and a biopolymer material, is vital in developing sustainable materials due to its biodegradability, film-forming ability, and non-toxicity. Within the scope of this study, chitosan-based films with antibacterial properties were produced by using the plant extract of turpentine (Pistacia terebinthus). Turpentine generally spreads widely in the Mediterranean Region and Asia and is a natural material with more than one biological activity feature. Turpentine attracts the attention of researchers due to its cytotoxic, anti-inflammatory, antioxidant, antimicrobial and activities, and it is used in scientific studies. Due to their essential antimicrobial activities, turpentine fruits used in this study were brought into powder form in a food processor and subjected to a milling process in a planetary ball mill with distilled water. After the filtration processes, the turpentine extract was achieved and used to produce chitosan-based films. Turpentine extract was used in films with 3% and 6% ratios, and chitosan-based films with antibacterial properties were produced by the casting method. Film thickness measurement, moisture determination, swelling, solubility tests and microstructure examinations of the produced chitosan-based films were carried out with the help of an optical microscope The mechanical properties of the films were examined. In addition, the antibacterial activity of films was investigated against Staphylococcus aureus, a Gram-positive bacterium, and Escherichia coli, a Gram-negative bacterium
Investigation of antioxidant and antibacterial properties of liposomal formulations of Codium sp. extract
Get PDFLisansüstü Eğitim Enstitüsü, Biyomühendislik Ana Bilim Dalı, Biyomühendislik Bilim DalıSon yıllarda makroalgler, birçok kronik hastalığın riskini azaltabilen ve hatta yaşam süresini uzatmaya yardımcı olabilen çeşitli sağlığı teşvik edici özelliklerinden dolayı giderek daha fazla ilgi kazanmıştır. Codium (Bryopsidales), Codiaceae familyasına ait bir denizel yeşil makroalg cinsidir. Codium cinsinde bulunan biyoaktif bileşikler ve polisakkaritler, immün sistemi uyarıcı, antiinflamatuar, antikoagülan, antioksidan, anti-obezite, antiviral ve antikanser dahil olmak üzere farklı farmakolojik etkilere sahiptir. Lipozomlar, kolesterolden ve doğal, toksik olmayan fosfolipitlerden oluşturulabilen, küresel şekilli küçük yapay veziküllerdir. Biyouyumluluğun yanı sıra, boyutlar, hidrofobik ve hidrofilik karakterleri nedeniyle ilaç salınımı için tercih edilen sistemlerdir. Lipozomların biyobozunur ve biyouyumlu olma özelliğinin yanı sıra kapsüllenen maddeyi istenilen zamanda toksik etkiyi minimize ederken salabilmesi, tercih edilmelerinin en önemli sebeplerindendir. Bu tez çalışmasında Codium cinsinin Marmara ve Ege denizlerinden toplanan örneklerinin hem ekstrakt hem ekstrakt lipozom formülasyonlarının, antibakteriyel ve antioksidan özellikleri araştırılmıştır. İki farklı yöntem ile ekstrakte edilen Codium sp. Marmara ve Ege örnekleri, 40°C sıcaklıkta ve oda sıcaklığında etanol ile inkübe edilmiştir. Codium sp. örneklerinin antibakteriyel etkisinin belirlenmesinde disk difüzyon yöntemi ile minimum inhibitör konsantrasyon (MİK) yöntemi kullanılmıştır. MİK testinin ardından, minimum bakterisidal konsantrasyon (MBK) ölçümü yapılmıştır. Disk difüzyon testi sonuçlarına göre Codium sp. her iki örnekte de 8 mm çapta antibakteriyel özellik göstermektedir. Codium sp. örneklerinin her ikisine de DPPH radikal süpürme aktivitesi tayini, total fenolik içerik tayini (TPC) ve enkapsülasyon verimliliği testi yapılmıştır. Ekstraktlardan hazırlanan 100-200-400-800 g/mL konsantrasyonlarındaki solüsyonlar TPC miktarının belirlenmesini sağlamıştır. Sonuçlara göre, iki ekstraktında her konsantrasyondaki TPC sonuçları kıyaslanmış, Ege'ye ait örnekteki TPC miktarı Marmara örneğine kıyasla daha yüksek bulunmuştur. Codium sp. Marmara ve Ege ekstraktlarının enkapsülasyon verimliliği sırasıyla %67,56 ve %76,92 olarak hesaplanmıştır. DPPH analizinde öncelikle renk değişimi beklendiği için, Codium sp. Marmara ve Ege örneklerinde renk değişimi incelenmiştir. Marmara ve Ege ekstraktlarının EC50 değerleri sırasıyla 429,21?g/mL ve 834,29 ?g/mL olarak hesaplanmıştır. Bu tez çalışmasının sonuçlarına göre; lipozom ile formüle edilecek az miktarda ekstrakt antimikrobiyel etki için yeterli olmaktadır. Ayrıca, lipozom formülasyonu ve ekstrakt kıyaslandığında, formülasyonun ekstraktın antioksidan aktivitesinde herhangi bir kayba sebebiyet vermediği görülmüştür.In recent years, macroalgae have gained more and more attention for their various health-promoting properties that can reduce the risk of many chronic diseases and even help prolong lifespan. Codium (Bryopsidales) is a diverse genus of green marine macroalgae belonging to the Codiaceae family. The bioactive compounds and polysaccharides found in Codium have different pharmacological effects, including immunostimulating, anti-inflammatory, anticoagulant, antioxidant, anti-obesity, antiviral and anticancer. Liposomes are small artificial vesicles of spherical shape that can be formed from cholesterol and natural, non-toxic phospholipids. Besides being biodegradable and biocompatible, liposomes' ability to release the encapsulated substance at any time while minimizing the toxic effect is one of the most important reasons for their preference. In this thesis, antibacterial and antioxidant properties of both extract and extract liposome formulations of Codium sp. collected from Marmara and Aegean seas were investigated. Extracted by two different methods, Codium sp. Marmara and Aegean samples were exposed to ethanol at 40 °C and room temperature. Codium sp. The disc diffusion method and the minimum inhibitory concentration (MIC) method were used to determine the antibacterial effect of the samples. Following the MIC test, the minimum bactericidal concentration (MBC) was measured. According to the disk diffusion test results, Codium sp. In both samples, it shows antibacterial properties with a diameter of 8 mm. Codium sp. DPPH radical scavenging activity, total phenolic content (TPC) and encapsulation efficiency test were performed on both samples. The solutions prepared from the extracts at concentrations of 100-200-400-800 g/mL enabled the determination of the TPC amount. According to the results, TPC results at each concentration in the two extracts were compared, and the amount of TPC in the Aegean sample was found to be higher than in the Marmara sample. Codium sp. The encapsulation efficiency of Marmara and Aegean extracts was calculated as 67.56% and 76.92%, respectively. Since color change is expected primarily in the DPPH analysis, Codium sp. Color change was investigated in Marmara and Aegean samples. The EC50 values of Marmara and Aegean extracts were calculated as 429.21?g/mL and 834.29 ?g/mL, respectively. According to the results of this thesis study; A small amount of extract to be formulated with liposomal formulation is sufficient for antimicrobial effect. In addition, when the liposome formulation and the extract were compared, it was observed that the formulation did not cause any loss in the antioxidant activity of the extract
Optimization of tomato paste production with olive leaf extract
Get PDFLisansüstü Eğitim Enstitüsü, Gıda Mühendisliği Ana Bilim DalıBu çalışmada 87 °C, 90 °C ve 93 °C sıcaklıklarda dolumu yapılan domates salça örneklerine farklı konsantrasyonlarda (500 µg/g, 1000 µg/g, 2000 µg/g) zeytin yaprağı ekstraktı (ZYE) eklenmiştir. Domates salça örnekleri 90 gün boyunca oda sıcaklığında (25±0,5 ºC) muhafaza edilmiştir ve 0. gün ve 90. gün depolama sürelerinde belirlenen kalite ve mikrobiyolojik analizleri yapılmıştır. Farklı ZYE konsantrasyonu ilave edilen domates salçası örneklerinin oda sıcaklığı (25±0,5 ºC) koşulunda 90 gün depolama periyodu sonucu ZYE miktarı arttıkça örneklerin ºbriks değerinde de önemli (p<0,05) artış olduğu belirlenmiştir. ZYE ilave edilen domates salçası örnekleri ZYE ilave edilmeyen örneklere kıyasla ZYE konsantrasyonu arttıkça örneklerin pH değerinin arttığı tespit edilmiştir. Farklı sıcaklıklarda dolumu yapılan salça örneklerinde ZYE konsantrasyonu arttıkça toplam asitlik miktarının azaldığı belirlenmiştir (p<0,05). Depolama süresi arttıkça su aktivitesinin önemli (p<0,05) ölçüde düştüğü gözlemlenmiştir. Salça örneklerinde tuz miktarının ZYE konsantrasyonu arttıkça azalması önemli (p<0,05) bulunmuştur. ZYE ilave miktarı ve dolum sıcaklığından bağımsız olarak 0. günden 90. güne salça örneklerinde indirgen şeker miktarında yaşanan azalmanın önemli (p<0,05) olduğu belirlenmiştir. Salça örneklerinde dolum sıcaklığı ve ZYE konsantrasyon miktarı arttıkça likopen değerinin de önemli (p<0,05) ölçüde arttığı gözlemlenmiştir. Domates salçası örneklerinde yüksek toplam fenolik madde miktarının 0. gün analiz sonuçlarında ortaya çıktığı bu sebeple depolama süresi arttıkça toplam fenolik madde miktarının da zamanla azalması önemli (p<0,05) bulunmuştur. Örneklerde ZYE konsantrasyonunun artması ile ortalama toplam fenolik madde miktarında da artış olduğu gözlemlenmiştir. Farklı ZYE konsantrasyonları eklenen salça örneklerindeki antioksidan kapasite değerleri artış göstermiştir. Dolum sıcaklığı ve depolama süresi arttıkça HMF miktarının artması önemli (p<0,05) bulunmuştur. Domates salçası örneklerinde ZYE konsantrasyonu arttıkça konsistens değerinin de arttığı tespit edilmiştir. Salça örneklerinde ZYE konsantrasyonu arttıkça siyah leke miktarında gözlemlenen azalmanın istatistiki olarak önemli (p<0,05) olduğu tespit edilmiştir. Depolama süresi arttıkça HMC değerinin artmış olduğu gözlemlense de ZYE ilavesi ile HMC değerinin salça örneklerinde elimine edilebildiği gözlemlenmiştir. L*, a* ve b* değerlerinin ZYE ilave edilmeyen salça örneklerine göre farklılık (p<0,05) gösterdiği, depolama süresi ve dolum sıcaklığı arttıkça bu değerlerde azalma gözlemlenmiştir. Depolama süresince bütün salça örneklerinin a/b ve C* değerlerinde azalma tespit edilmiştir. Salça örneklerinin ?? ve ?E değerlerindeki değişimler incelendiğinde depolama süresi arttıkça ?? değeri artarken, ?E değerinin azaldığı gözlemlenmiştir. Salça örnekleri mikrobiyolojik açıdan değerlendirildiğinde ZYE eklenmeyen 87 ºC ve 90 ºC dolum sıcaklığına sahip örneklerde anaerobik bakteri üremesi olması nedeni ile tüketilmeye uygun bulunmazken, ZYE ilave edilen üç farklı dolum sıcaklığına sahip örneklerde herhangi bir üreme gözlemlenmemiştir. Domates salçası örneklerinin duyusal değerlendirmesinde 2000 µg/g ZYE ilave edilen örneklerde acı tat algılanırken diğer ZYE konsantrasyonları ve ZYE ilave edilmeyen örneklerde acı tat algılanmadığı tespit edilmiştir. Duyusal olarak en beğenilen örneklerin ZYE ilave edilmeyen ve 500 µg/g ZYE ilave edilen salça örnekleri olduğu saptanmıştır. Bu sonuçlar zeytin yaprağında bulunan fenolik bileşiklerin mikroorganizmaların gelişimi üzerine engelleyici ve geciktirici etkileri olduğunu (antifungal ve antimikrobiyal) kanıtlar niteliktedir.In this study, OLE was added at different concentrations (500 µg/g, 1000 µg/g, 2000 µg/g) to tomato paste samples filled at 87 °C, 90 °C and 93 °C. Tomato paste samples were kept at room temperature (25±0.5 ºC) for 90 days and their quality and microbiological analyzes were carried out at the 0th day and 90th day storage periods. It was determined that the ºbrix value of the tomato paste samples with different OLE concentrations increased significantly (p<0.05) as the amount of OLE increased after 90 days of storage at room temperature (25±0.5 ºC). It was determined that the pH value of the samples increased as the OLE concentration increased compared to the samples without OLE added. It was determined that the total acidity amount decreased as the OLE concentration increased in tomato paste samples filled at different temperatures (p<0.05). It was observed that the water activity decreased significantly (p<0.05) as the storage time increased. It was found that the amount of salt in tomato paste samples decreased as the OLE concentration increased (p<0.05). It was determined that the decrease in the amount of reducing sugar in tomato paste samples from 0 to 90 days was significant (p<0.05), regardless of OLE addition amount and filling temperature. It was observed that the lycopene value increased significantly (p<0.05) as the filling temperature and OLE concentration increased in tomato paste samples. It was found that high total phenolic substance content in tomato paste samples appeared in the 0th day analysis results, therefore, as the storage time increased, the total phenolic substance content decreased over time (p<0.05). It was observed that the mean total phenolic substance content increased with the increase of OLE concentration in the samples. The antioxidant capacity values of tomato paste samples added with different OLE concentrations increased. It was found that the amount of HMF increased as the filling temperature and storage time increased (p<0.05). It was determined that as the OLE concentration in tomato paste samples increased, the consistency value also increased. As the ZYE concentration in tomato paste samples increased, the decrease observed in the amount of black stain was found to be statistically significant (p<0.05). Although it was observed that the HMC value increased as the storage time increased, it was observed that the HMC value could be eliminated in tomato paste samples with the addition of OLE. It was observed that L*, a* and b* values differed (p<0.05) compared to tomato paste samples without OLE added, and a decrease was observed in these values as the storage time and filling temperature increased. a/b and C* values of all tomato paste samples decreased during storage. When the changes in the ?? and ?E values of tomato paste samples were examined, it was observed that as the storage time increased, the ?? value increased, while the ?E value decreased. When the tomato paste samples were evaluated microbiologically, samples with 87 ºC and 90 ºC filling temperatures without OLE were not found suitable for consumption due to the growth of anaerobic bacteria, while no growth was observed in the samples with three different filling temperatures to which OLE was added. In the sensory evaluation of tomato paste samples, it was determined that while bitter taste was detected in the samples with 2000 µg/g OLE added, no bitter taste was detected in the samples with other OLE concentrations and no OLE added. It was determined that the most liked samples in terms of sensory were tomato paste samples without OLE added and 500 µg/g OLE added. These results are evidence that the phenolic compounds in the olive leaf have inhibitory and retarding effects on the development of microorganisms (antifungal and antimicrobial)