Czasopisma UKSW (Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego)
Not a member yet
13171 research outputs found
Sort by
Rola farmaceuty w integracji medycyny tradycyjnej i konwencjonalnej
No full textThe integration of traditional, complementary, and integrative medicine (TCIM) into the healthcare system is becoming an increasingly important element of healthcare policy in European countries. In Europe, the lack of uniform legal regulations regarding TCIM results in significant differences in the availability, quality, and control of these services and products. Pharmacists can play a special role in the process of integrating traditional and conventional medicine. This professional group is easily accessible to patients and trained in both the safety of pharmacotherapy and advice on the use of herbal products. In Poland, under the Act on the Profession of Pharmacist and the implementing acts, pharmacists have obtained additional powers in performing diagnostic tests and taking preventive measures. This opens up new possibilities of also usingpharmacists to integrate elements of traditional and natural medicine into academic practice.Integracja medycyny tradycyjnej, komplementarnej i integracyjnej (TCIM) z systemem opieki zdrowotnej staje się coraz ważniejszym elementem polityki zdrowotnej w krajach europejskich. W Europie brak jednolitych regulacji prawnych dotyczących TCIM skutkuje znacznymi różnicami w dostępności, jakości i kontroli tych usług i produktów. Farmaceuci mogą odegrać szczególną rolę w procesie integracji medycyny tradycyjnej i konwencjonalnej. Ta grupa zawodowa jest łatwo dostępna dla pacjentów i przeszkolona zarówno w zakresie bezpieczeństwa farmakoterapii, jak i porad dotyczących stosowania produktów ziołowych. W Polsce, na mocy ustawy o zawodzie farmaceuty i aktów wykonawczych, farmaceuci uzyskali dodatkowe uprawnienia w zakresie wykonywania badań diagnostycznych i podejmowania działań profilaktycznych. Otwiera to nowe możliwości wykorzystania farmaceutów do włączenia elementów medycyny tradycyjnej i naturalnej do praktyki akademickiej
Krzysztof Marek Kiełpiński, Kary ‘latae sententiae’. Studium historyczno-prawne, Wydawnictwo „Jedność”, Warszawa 2023, ss. 558
Get PDFRecenzja dotyczy publikacji z kanonicznego prawa karnego: monografii ks. dr. Krzysztofa Marka Kiełpińskiego pt. Kary ‘Latae sententiae’. Studium historyczno-prawne opublikowanej w wydawnictwie „Jedność” w 2023 r., 558 stron
Status prawno-kanoniczny sanktuarium narodowego Matki Bożej z Lourdes
Get PDFThe study is an attempt to introduce the legal-canonical status of the national shrine of Our Lady of Lourdes in light of its statute.
The article seeks to show the identity and peculiarity of the said shrine, which is formed by a “special cause of devotion” - Marian apparitions to St. Bernadette in the grotto at Lourdes - because of which crowds of the faithful make pilgrimages there every year. It goes on to outline the mission of the shrine, the persons and bodies responsible for the operation of this pilgrimage center, and the relationship of the shrine to ecclesiastical authority: the local diocesan bishop and the Episcopal Conference of France.Opracowanie jest próbą przybliżenia statusu prawno-kanonicznego sanktuarium narodowego Matki Bożej z Lourdes w świetle jego statutu.
Artykuł pragnie ukazać tożsamość i specyfikę wspomnianego sanktuarium, którą tworzy „szczególna przyczyna pobożności” – objawienia maryjne św. Bernadetcie w grocie w Lourdes – z powodu której pielgrzymują tam każdego roku tłumy wiernych. Dalej przedstawia się misję sanktuarium, osoby i organy odpowiedzialne za funkcjonowanie tego ośrodka pielgrzymkowego oraz relację sanktuarium do władzy kościelnej: miejscowego biskupa diecezjalnego i konferencji episkopatu Francji
Legal Form of Self-Determination in International Law
No full textThe paper aims to address the right of peoples to self-determination through one of the perspectives of critical legal thinking, namely the concept of the legal form. The theory of the legal form remains one of the most productive paradigms within Marxist approaches to the law. A hundred years since it was proposed in 2024 by Evgeny Pashukanis, it can be creatively developed to grasp paradoxes of self-determination. China Miéville’s influential proposal opens some avenues, but they require further deepening. As the paper demonstrates, three dimensions encompassed within the tradition of the legal form can be applied to self-determination. First, the understanding of the legal subject as imposed through procedures of interpellation. The right to self-determination contains, as its foreground, a set of ideologemes aimed at offering a people’s identity. Communities which ‘recognise’ their ‘selves’ in this interpellation can become legal subjects of self-determination. At the same time, national identity is welded with imagery of sovereignty and statal expression. Second, the concept of the legal form allows of grasping the process of exchange of recognition which develops through the right of self-determination. This process is based on internal inequality, as peoples are structurally divided between statal and non-statal ones. The right to self-determination, although posited as mediating between these two, effectively freezes its non-statal subjects before the gate to the community of states. Third, the right to self-determination demonstrates a high level of singularity in international law. Singularity is expounded as what perturbs the relations between the universal and the particular, the rule and its cases. Especially after the era of decolonisation instances in which self-determination is invoked do not form a graspable chain of cases. Instead, singularity of this right appears in its suspended applicability and practical non-enforceability
Małżeństwo i celibat w 1 Koryntian 7: Perspektywy badawcze
Get PDFThe article presents popular and recent research currents in 1 Corinthians 7, focusing on marriage and celibacy. The author begins by presenting the most important hypotheses related to the reconstruction of problems in Corinth and Paul’s argumentative strategy. Their main weakness consists in paying too little attention to the development of Paul’s thought in the analyzed chapter. In the next step, the author examines Pauline discourse, using the analysis of ancient rhetoric. The following paragraphs discuss the apostle’s rationale on celibacy (1 Cor 7:25–40), with special focus on 1 Cor 7:29–31, the indissolubility of Christian marriages (1 Cor 7:10–11), mixed marriages (1 Cor 7:12–16) and the “spiritual marriages” in Corinth (1 Cor 7:36–38). In all the analyzed sections, the author draws both traditional and new interpretive lines, as well as possible directions in which research on 1 Corinthians 7 can proceed. Among them, he mentions rhetoric, papyrological and interdisciplinary studies, involving psychology and neuroscience, as well as apocalyptic eschatology and a comparison between Paul and Jewish literature of the Second Temple period.Artykuł prezentuje popularne i najnowsze trendy badawcze w Pierwszym Liście do Koryntian 7, skupiając się na poruszanych przez apostoła tematach małżeństwa i celibatu. Autor rozpoczyna od przedstawienia najważniejszych hipotez związanych z rekonstrukcją podłoża problemów w Koryncie oraz strategii argumentacyjnej Pawła. Ich zasadniczy problem polega na tym, że zbyt mało uwagi poświęca się rozwojowi myśli apostoła w badanym rozdziale. Autor naświetla ją w kolejnym kroku, stosując analizę antycznej retoryki. W kolejnych paragrafach dyskutowane są: Pawłowa argumentacja na temat celibatu (1 Kor 7,25–40) ze szczególnym naciskiem na sekcję 1 Kor 7,29–31, postulat nierozerwalności chrześcijańskich małżeństw (1 Kor 7,10–11), kwestia małżeństw mieszanych (1 Kor 7,12–16) oraz hipoteza dotycząca tzw. „małżeństw duchowych” w Koryncie (1 Kor 7,36–38). W każdej z nich autor wskazuje zarówno tradycyjne, jak i nowe linie interpretacyjne i możliwe kierunki, w których mogą pójść badania nad 1 Koryntian 7. Wśród nich wymienia retorykę, analizy papirologiczne, studia interdyscyplinarne angażujące psychologię i neuronauki oraz apokaliptyczną eschatologię i porównanie Pawła z literaturą żydowską okresu Drugiej Świątyni
Recepcja „Dokumentu o ludzkim braterstwie” (2019)
Get PDFPope Francis and Al-Azhar Grand Imam Ahmad Al-Tayyeb signed a joint declaration on 4 February 2019 in Abu Dhabi entitled “Document on Human Fraternity for World Peace and Living Together.” Mutual brotherhood flows from faith in God in both Christian and Islamic traditions. In the course of analysing the problematic reception of the document, it became apparent that the two traditions, although differing significantly in their conception of God, can together speak “in the name of God” in matters of peace and human coexistence. The growing distance of the world from religious values requires a shared responsibility for interreligious dialogue. Despite the difficulties, the act of agreement between Catholicism and Islam has symbolic and prophetic value. It can result in greater interreligious understanding and acceptance, even if it does not lead to visible and spectacular changes in mutual relations.Papież Franciszek i Wielki Imam Al-Azhar Ahmad Al-Tayyeb podpisali 4 lutego 2019 w Abu Zabi wspólną deklarację „Dokument o ludzkim braterstwie na rzecz pokojowego współistnienia na świecie”. Wzajemne braterstwo wypływa z wiary w Boga zarówno w tradycji chrześcijańskiej, jak i islamskiej. W trakcie analizy problematyki recepcji dokumentu okazało się, że obie tradycje, choć znacząco różnią się w koncepcji Boga, mogą razem mówić „w imię Boga” w sprawach pokoju i współistnienia wszystkich ludzi. Rosnący dystans świata wobec wartości religijnych wymaga wspólnej odpowiedzialności za dialog międzyreligijny. Mimo trudności, akt porozumienia między katolicyzmem a islamem ma wartość symboliczną i profetyczną. Może on skutkować większym zrozumieniem i akceptacją międzyreligijną, nawet jeśli nie prowadzi do widocznych i spektakularnych zmian we wzajemnych relacjach
Pochwała etyki środowiskowo-kulturowej
Get PDFIt is now very clear to many that environmental health has degraded to such a degree that it requires urgent attention. Most scholars have understood that the failing health of the environment is mostly due to the wrong way it is being handled by human beings. This realization has necessitated various calls for an environmental ethic that would inspire positive human actions towards the environment. In response to these calls, many environmental ethics have been proposed, most of which are global ethics of human behaviour. While commending these efforts, we argue in this work that global standard setting ethics would not be as effective as relativistic ethics in handling environmental challenges. This is because, it is difficult to set a global ethics that would satisfy all cultural values as to be justifiably binding on all human beings. Culture inspired ethics would most likely provoke more positive activities towards the environment than any global totalizing ethics.Świadomość, że dobrostan środowiska uległ pogorszeniu do tego stopnia, że wymaga pilnej uwagi, zdaje się być dzisiaj powszechna. Większość naukowców przyznaje, że pogarszający się stan środowiska naturalnego wynika głównie z niewłaściwego podejścia człowieka do natury. Uświadomienie sobie tego faktu zaowocowało licznymi głosami nawołującymi do stworzenia etyki środowiskowej, która inspirowałaby pozytywne działania na rzecz środowiska. W odpowiedzi na te apele zaproponowano wiele rodzajów etyki środowiskowej, z których większość dotyczy globalnej etyki zachowań ludzkich. Doceniając wagę tych wysiłków, autorzy niniejszego artykułu przedstawiają stanowisko, że etyka oparta na wyznaczaniu globalnych standardów stanowi mniej skuteczną odpowiedź na wyzwania środowiskowe niż etyka relatywistyczna. Przyczyną takiego stanu rzeczy jest to, że trudno jest wypracować na poziomie globalnym etykę, która byłaby zgodna z wartościami kulturowymi przyjętymi i uznanymi przez wszystkich ludzi na całym świecie. Etyka inspirowana kulturowo przyniesie prawdopodobnie więcej pozytywnych działań na rzecz środowiska niż jakakolwiek totalizująca etyka globalna
Rozkład przestrzenny oraz stan jakości otwartych przestrzeni zielonych i parków w obszarze metropolitalnym Calabar w stanie Cross River w Nigerii
Get PDFUrban green areas are often seen in highly developed countries as urban green lungs because of their ability to mediate between man and nature. However, it is not the case in developing countries, where the means of subsistence are considered pivotal and paramount to human existential status. The study examined spatial distribution of open green spaces and parks in the study area and determined differences in their quality. Data for the study were obtained from both primary and secondary sources. A total of 400 copies of the questionnaire were issued to the respondents. Low-level analysis was done using non-parametric statistics, while a hypothesis was tested using Chi-Square parametric/inferential statistics. The result shows that there are significant differences in urban green areas quality at (χ2 =588.680, p<0.05) and accessibility (χ2 = 942.200, p<0.05) in Calabar Metropolis. Further, a Global Positioning System (GPS) device was used to acquire the coordinates of the green spaces and parks in order to delineate them spatially. Geographic Information systems (GIS) infrastructure was used to visualize the spatial distribution of open green spaces and parks in the area. The result is presented in the map output. It was therefore recommended that the destruction of the flora components of the urban green spaces and parks associated with obtaining wood fuel for energy should be discouraged. Finally, the quality of the open green spaces and parks should be improved through the provision of signposts, walkways, tracks, hiking paths, and cycling routes.Miejskie tereny zielone są często postrzegane w krajach wysoko rozwiniętych jako zielone płuca miast ze względu na ich rolę pośredniczenia między człowiekiem a naturą. Jednak sytuacja wygląda zupełnie inaczej w krajach rozwijających się, gdzie najważniejszy jest dostęp do środków umożliwiających przeżycie. Przeprowadzone badania dotyczą rozkładu przestrzennego otwartych terenów zielonych i parków na badanym obszarze oraz analizy ich zróżnicowania względem jakości. W badaniu wykorzystano zarówno źródła pierwotne, jak i wtórne. Łącznie 400 egzemplarzy kwestionariusza zostało rozdanych respondentom. Wstępna analiza została przeprowadzona przy użyciu statystyki nieparametrycznej, podczas gdy hipotezę przetestowano przy użyciu statystyki parametrycznej/wnioskowania chi-kwadrat. Wynik pokazuje, że istnieją istotne różnice w jakości miejskich terenów zielonych przy (χ2 = 588,680, p < 0,05) i dostępności (χ2 = 942,200, p < 0,05) w metropolii Calabar. Ponadto, wykorzystano urządzenie Global Positioning System (GPS) do zebrania współrzędnych terenów zielonych i parków, tak by wyznaczyć ich położenie. Do wizualizacji rozmieszczenia przestrzennego otwartych terenów zielonych i parków na tym obszarze wykorzystano system GIS. Wynik został przedstawiony w formie mapy. We wnioskach końcowych zalecono dążenie do zaniechania niszczenia elementów flory miejskich terenów zielonych i parków związanego z pozyskiwaniem drewna opałowego. Dodatkowo zalecono dążenie do poprawy jakości otwartych terenów zielonych i parków poprzez wytyczenie oraz właściwe oznakowanie dróg, tras turystycznych i ścieżek rowerowych
Krytyczna analiza etyki związku z naturą Ogungbemiego i ekobiokomunitaryzmu Tangwy
Get PDFGlobal concerns about the environmental crisis have sparked diverse ethical responses, including normative environmental ethics, sentient ethics, biocentric ethics, ecocentric ethics, and ecofeminist ethics. While these approaches are deeply rooted in Western cultural perspectives, addressing global environmental challenges demands broader, cross-cultural insights. Given that African philosophers are now concerned with environmental issues and philosophising, it becomes necessary to contribute to this nascent field of African environmental philosophy. This paper contributes to the growing literature in African environmental philosophy by critically analysing the works of Segun Ogungbemi and Godfrey Tangwa. Ogungbemi advocates for an “ethics of nature-relatedness,” emphasizing the interdependence of humans and nature, while Tangwa proposes “ecobio-communitarianism,” which underscores the interconnectedness of all living beings and non-living entities within the ecosystem. The aim of this critical analysis is to deepen the discourse on African environmental ethics and highlight the potential contributions of ethics of nature-relatedness and ecobio-communitarianism to global environmental philosophy.Powszechne w świecie obawy dotyczące kryzysu środowiskowego wywołały różnorodny odzew na gruncie etyki w tym w postaci normatywnej etyki środowiskowej, etyki istot świadomych, etyki biocentrycznej, etyki ekocentrycznej, czy etyki ekofeministycznej. Wszystkie te podejścia są głęboko zakorzenione w kulturze Zachodu, jednak przezwyciężenie globalnych zagrożeń środowiskowych wymaga przyjęcia szerszej, wielokulturowej perspektywy. Filozofowie pochodzący z Afryki skupiają się obecnie na kwestiach środowiskowych i w ten sposób wnoszą wkład w rozwój afrykańskiej filozofii środowiskowej. Niniejszy artykuł włącza się w ten nurt poprzez krytyczną analizę prac Segun Ogungbemi i Godfreya Tangwy. Ogungbemi opowiada się za „etyką powiązania z naturą”, podkreślając współzależność ludzi ze środowiskiem naturalnym, podczas gdy Tangwa proponuje „ekobio-komunitarianizm”, który podkreśla wzajemne powiązania wszystkich istot żywych i nieożywionych w całym ekosystemie. Celem nieniejszego artykułu jest pogłębienie dyskursu na temat afrykańskiej etyki środowiskowej i podkreślenie potencjalnego wkładu etyki związku z naturą oraz ekobio-komunitarianizmu z globalną filozofią środowiskową
Fast fashion jako odzwierciedlenie społeczeństwa ryzyka i kultury niezrównoważonego rozwoju: spostrzeżenia młodych ludzi w Chorwacji
Get PDFThis paper researches the fashion industry’s role in perpetuating global unsustainability, linked to the sociological context of a risk society in high modernity. As one of the world’s largest polluters, the industry significantly contributes to textile waste, further intensified by fast fashion model, highly popular among younger generations worldwide. A 2024 online survey of 802 young respondents in Croatia, including students, high schoolers, employed youth, and the unemployed, reveals that most shops at fast fashion chains, trust brand labels, and do not prioritize biodegradability or recycled materials. While they express some concern about fashion waste, price remains their primary purchasing criterion. Although familiar with concepts of fast and ethical fashion, most are unaware of greenwashing and do not consider ethical practices important when buying clothes. Our findings indicate that the transition to sustainable fashion remains uncertain, not only due to the industry’s profit-driven nature but also because of a broader cultural mindset that promotes overconsumption and a throwaway mentality. Without systemic changes to the entire fashion paradigm, the industry will continue to be a battleground between economic profit and environmental sustainability, with lasting consequences for future generations.Niniejszy artykuł przedstawia rolę przemysłu modowego w napędzaniu globalnego niezrównoważonego rozwoju, powiązanego z socjologicznym kontekstem społeczeństwa ryzyka w dobie “high modernity”. Jako jeden z największych trucicieli na świecie, przemysł ten w znacznym stopniu przyczynia się do marnotrawstwa tekstyliów, dodatkowo nasilanego przez model typu “fast fashion”, który jest bardzo popularny wśród młodszych pokoleń na całym świecie. Internetowe badanie przeprowadzone w 2024 r. wśród 802 młodych respondentów w Chorwacji, w tym studentów, uczniów szkół średnich, pracujących oraz bezrobotnych młodych ludzi, ujawnia, że większość z nich robi zakupy w sieciach fast fashion, ufa uznanym markom i nie stawia na biodegradowalność ani materiały pochodzące z recyklingu. Chociaż młodzi ludzie wyrażają pewne obawy dotyczące marnotrawstwa spowodowanego modą, to jednak cena pozostaje ich głównym kryterium przy dokonywaniu zakupów. Chociaż nieobce im są pojęcia szybkiej, czy etycznej mody, to jednak większość nie zdaje sobie sprawy z praktyk greenwashingu i nie uważa by etyczne postępowanie firm było istotne przy zakupie ubrań. Nasze ustalenia wskazują, że przyjęcie zasad zrównoważonej mody pozostaje niepewne, nie tylko ze względu na nastawioną na zysk naturę przemysłu, ale również z powodu szerszego nastawienia kulturowego, które promuje nadmierną konsumpcję i mentalność wyrzucania. Bez systemowych zmian w całym paradygmacie działania przemysłu modowego, branża ta będzie nadal polem bitwy między zyskiem, a zrównoważonym rozwojem, co będzie miało trwałe konsekwencje dla przyszłych pokoleń